Οι εργαζόμενοι παλεύουν για άνοιγμα της ΕΡΤ με αυτοδιεύθυνση και ελεύθερη ενημέρωση

του Δημήτρη Σταμούλη

Τους τελευταίους 20 μήνες που πέρασαν από την πραξικοπηματική απόφαση της κυβέρνησης Αντ. Σαμαρά να ρίξει «μαύρο» στην ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι που απολύθηκαν εν μία νυκτί αλλά και χιλιάδες λαού έδωσαν ειδικά το πρώτο διάστημα σημαντικό αγώνα ενάντια στην πολιτική του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, αλλά και των μαζικών απολύσεων, και της επέλασης ενός άγριου αντεργατικού καθεστώτος. Τους μήνες που ακολούθησαν οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν ηρωικό αγώνα παίρνοντας στα χέρια τους την υπόθεση της λειτουργίας της ελεύθερης τηλεόρασης και ραδιοφωνίας, προβάλλοντας τους αγώνες των εργαζομένων και αναδεικνύοντας τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό.

Ένα σημαντικό τμήμα τους αρνήθηκε να υποταχθεί και να συμβιβαστεί στους κυβερνητικούς εκβιασμούς, αρνήθηκε να αποδεχτεί μια «θέση στον ήλιο» των κυβερνητικών μορφωμάτων ΔΤ και ΝΕΡΙΤ. Στις πανελλαδικές συνελεύσεις που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα οι αγωνιστές που πλαισιώνουν τα διάφορα αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα στην ΕΡΤ3, το ΕΡΤopen και άλλες τοπικές συλλογικές προσπάθειες ανά την Ελλάδα διαμόρφωσαν τις θέσεις τους για τη «νέα περίοδο λειτουργίας της ΕΡΤ», λαμβάνοντας υπόψη τους και τις διάφορες «υποσχέσεις» του αναρριχώμενου προς την κυβερνητική εξουσία ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με την ΕΡΤ. Θέση του κινήματος είναι ότι «στη νέα ΕΡΤ θα πρέπει να επιστρέψουν όλοι όσοι εργάζονταν σε αυτήν την 11η Ιουνίου 2013 με την εργασιακή σχέση που οι ίδιοι επέλεξαν έκτοτε», όχι όμως το Προσωπικό Ειδικών Θέσεων, οι ειδικοί σύμβουλοι και οι γενικοί διευθυντές που στελέχωσαν τα κυβερνητικά μορφώματα και συνέβαλαν στην εδραίωση του «μαύρου».

Επίσης διατυπώνεται το αίτημα και για πρόσληψη αλληλέγγυων που συμμετείχαν στην παραγωγή του προγράμματος όλο αυτό το 20μηνο, θέση αποφασισμένη από τους εργαζόμενους της ΕΡΤ3 και από πολλές περιφερειακές ΕΡΑ. Όσον αφορά τις βασικές αρχές και τους στόχους της νέας ΕΡΤ, οι αγωνιζόμενοι της ΕΡΤ μιλούν για πραγματικά δημόσιο και δημοκρατικό οργανισμό, με την ενημέρωση να αποτελεί κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Η ελευθεροτυπία, η αλογόκριτη δημοσιογραφική εργασία προς όφελος του λαού και υπέρ των κοινωνικών κινημάτων αποτελούν ενιαίο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα και υποχρέωση.

Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, η ΕΡΤ ελέγχει την εξουσία και δεν ταυτίζεται με αυτήν, δεν αποτελεί ούτε όργανο της κυβέρνησης και των μηχανισμών της ούτε όργανο των κομμάτων και των μεμονωμένων ή οργανωμένων επιχειρηματικών «κύκλων».

Κρίσιμη παράμετρος είναι το μοντέλο «διοίκησης» της ΕΡΤ. Δύο από τις βασικότερες κατακτήσεις του πολύμηνου αγώνα, η αυτοδιαχείριση του παραγόμενου προγράμματος και η αυτοδιεύθυνση του αγώνα, θα πρέπει να ενσωματωθούν στη νέα ΕΡΤ. Κόντρα στο καθετοποιημένο ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης αντιπαραβάλουν ένα αμεσοδημοκρατικό διοικητικό σχήμα που τελεί υπό την έγκριση της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων. Μιλούν επίσης για κυκλική εναλλαγή και ανακλητότητα των επικεφαλής των διαφόρων τμημάτων, όπως και για εκλογή των συντονιστών των τμημάτων και του γενικού συντονιστή. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για… διορισμό ενός «εποπτικού συμβουλίου» από τον αρμόδιο υπουργό (!), το οποίο με τη σειρά του θα διορίσει το διοικητικό συμβούλιο. Ένα άλλο κρίσιμο μέτωπο είναι αυτό των εργασιακών σχέσεων στη νέα ΕΡΤ.

Σύμφωνα με τους εργαζόμενους, «η υπεράσπιση και εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων αποτελεί βασική αρχή». Απαιτούν όλοι οι εργαζόμενοι να εργάζονται με σύμβαση αορίστου χρόνου, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, να καταργηθεί ο διαχωρισμός τακτικού και έκτακτου προσωπικού, οι διάφοροι κανονισμοί που διαιωνίζουν το καθεστώς εργασίας των συμβασιούχων, όπως και οι λογής «εξωτερικοί συνεργάτες» και «ειδικοί σύμβουλοι».

Οι αγωνιζόμενοι της ΕΡΤ, όπως προκύπτει από τις συλλογικές τους αποφάσεις, διαχωρίζονται με σαφήνεια από λογικές «αξιολόγησης των προσόντων και των επιδόσεών τους», όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και στο μέτωπο της ΕΡΤ φαίνεται ότι αποδέχεται ένα από τα βασικά μνημονιακά εργαλεία για απολύσεις. Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει ότι όλοι οι εργαζόμενοι που υπηρετούσαν στην ΕΡΤ ΑΕ ως συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου θα επανέλθουν στις θέσεις τους με το ίδιο είδος σύμβασης κι όχι ως αορίστου. Δηλαδή, αναπαράγει το μοντέλο των εργαζόμενων πολλών ταχυτήτων, μιλά για μισθολόγιο που θα λαμβάνει «υπόψη τις συνθήκες της κρίσης» (sic), διατηρεί το επιμίσθιο για διευθυντικά στελέχη.

Ο Γιάννης Γκίρμπας, μέλος του ΔΣ της ΠΟΕΣΥ και της αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3, δήλωσε σχετικά στο Πριν: Σε περίπτωση που η επόμενη κυβέρνηση αποφασίσει να ανοίξει την ΕΡΤ με όλους όσους απολύθηκαν εν μία νυκτί στις 11/6/2013, μη εξαιρουμένων των «αιτούντων» σε ΔΤ-ΝΕΡΙΤ και πολύ περισσότερο όσων στελέχωσαν τα κυβερνητικά μορφώματα, με ποιον τρόπο θα πείσει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ να δουλέψουν την «επόμενη ημέρα» δίπλα-δίπλα με όσους προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στη «μαύρη» συγκυβέρνηση που έκλεισε πραξικοπηματικά την ΕΡΤ;» Αναφερόμενος στον προβληματισμό που υπάρχει, επισημαίνει ότι «δεν πρόκειται για απόπειρα επίλυσης προσωπικών διαφορών ούτε για “ξεκαθάρισμα λογαριασμών”, αλλά για μια βαθιά πολιτική προσέγγιση που έχει να κάνει με το δρόμο που επέλεξε ο καθένας για να πορευτεί στη ζωή».

prin

Ποια η εταιρία Lazard που ο Βαρουφάκης προσέλαβε για τη μείωση του χρέους

Για το ρόλο που έπαιξαν οι μεγάλοι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους, έχουν γραφτεί πολλά. Σημαντικοί διεθνείς επενδυτικοί όμιλοι και τράπεζες έσπευσαν από την αρχή της κρίσης να παρέχουν, με το αζημίωτο βέβαια, τις υπηρεσίες τους στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση. Αν μια τράπεζα κατάφερε να επικρατήσει στον ελληνικό χώρο από το 2009 και μετά, διατηρώντας άψογες σχέσεις με όλες τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν, αυτή δεν είναι άλλη από τη Lazard.

To μεσημέρι ο νέος υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Βαρουφάκης, ανακοίνωσε ότι αναθέτει στην εταιρεία χρηματοοικονομικών συμβούλων το ρόλο του συμβούλου του Υπουργείου Οικονομικών σε θέματα δημοσίου χρέους και δημοσιονομικής διαχείρισης.

Η ανακοίνωση αυτή δεν έγινε σήμερα τυχαία. Πρώτος σταθμός του νέου υπουργού Οικονομικών είναι η Γαλλία, όπου αύριο θα έχει συνάντηση με το Γάλλο ομόλογό του, Μισέλ Σαπέν. Ο Σαπέν μέχρι στιγμής έχει τηρήσει πιο ήπια στάση σε σχέση με τον Γερμανό ΥΠΟΙΚ Β. Σόιμπλε και έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να εξεταστεί κάποιου είδους απομείωση του ελληνικού χρέους. Και η γαλλική Lazard την ξέρει καλά αυτή τη δουλειά…

Παρέμβαση με νόημα

Μάλιστα την Παρασκευή το βράδυ έγινε μια σημαντική τοποθέτηση, που όμως πέρασε στα…ψιλά, λόγω των έκτακτων εξελίξεων μετά τη συνάντηση Βαρουφάκη – Ντάισεμπλουμ και όλων όσων ακολούθησαν τις κοινές τους δηλώσεις.

Συγκεκριμένα ο Ματιέ Πιγκάς, ανώτατο στέλεχος της τράπεζας Lazard, εισηγήθηκε τη μείωση κατά 50% του χρέους που διακρατούν οι πιστωτές που ανήκουν στον επίσημο τομέα, θέση που υποστηρίζει και η ελληνική κυβέρνηση και προκαλεί εκνευρισμό σε ΕΚΤ και Γερμανία. «Αυτή η αναδιάρθρωση είναι απολύτως απαραίτητη. Δεν είναι μόνον απαραίτητη, αλλά είναι επίσης εφικτή», ανέφερε ο Πιγκάς σε μια δήλωσή του στον γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό BFM Business, και πρόσθεσε πως «η Ελλάδα έχει γίνει εργαστήριο για αυτό, στο οποίο μπορεί να μετατραπεί όλη η Ευρώπη αύριο».

Διαβάστε ακόμη: Σε ποιους ανήκουν τα «χρυσά» κτίρια του Λονδίνου;

Ένας «αριστερός τραπεζίτης»

Ο 47χρονος Γάλλος τραπεζίτης, αντιπρόεδρος της Lazard στην Ευρώπη, μόνο τυχαίο πρόσωπο δεν είναι. Υπήρξε σύμβουλος του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν την περίοδο 1998-1999, όταν ο δεύτερος ήταν υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας. Μάλιστα οι τότε πληροφορίες ανέφεραν ότι, όταν στα τέλη του 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου συνειδητοποίησε σε όλη του την έκταση το πρόβλημα με το υπέρογκο δημόσιο χρέος των 300 δισ. ευρώ, εστράφη στον κ. Στρος Καν ζητώντας τη βοήθειά του.

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) δεν χρειάστηκε να ψάξει πολύ για να δώσει τη συμβουλή. «Πάρε τη Lazard και τον Πιγκάς» φέρεται να του είπε τότε. Όπως και έγινε.

Ο Πιγκάς υπήρξε επίσης στενός συνεργάτης του νυν υπουργού Εξωτερικών της Γαλλίας Λοριάν Φαμπιούς και είναι γνώστης του τρόπου σκέψης του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Ολάντ, που σήμερα κυβερνάει τη Γαλλία και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει ότι θα αποτελέσει το αντίβαρο στην εχθρική Γερμανία.  Μάλιστα το 2007 ανέλαβε σύμβουλος της Σεγκολέν Ρουαγιάλ κατά τις προεδρικές εκλογές.

Η ανέλιξη του κ. Πιγκάς στην ιεραρχία της Lazard υπήρξε ραγδαία. Προτού φτάσει στη σημερινή του θέση , το 2009 είχε αναλάβει τη θέση του συνδιευθυντή του γαλλικού τομέα της Lazard, υπήρξε αντιπρόεδρος του ευρωπαϊκού της τμήματος το 2006, διευθυντής Μάρκετινγκ το 2005 και επικεφαλής του τμήματος για την παροχή συμβουλών σε κυβερνήσεις το 2003.

Διαβάστε ακόμη: Υπόγεια πολλών εκατομμυρίων

Ο ρόλος της Lazard στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους

Η γαλλοαμερικανική τράπεζα είχε προσφέρει συμβουλές στην Ελλάδα το 2010 και το 2012 και σήμερα παίζει τον ρόλο συμβούλου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Σύμφωνα με έγγραφο που διαβίβασε στην ελληνική βουλή πριν λίγους μήνες ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, η τράπεζα είχε αναλάβει καθήκοντα χρηματοοικονομικού συμβούλου το 2012 (ΦΕΚ 2454/Β/2-11-2011), ανάμεσα στα οποία ήταν ο εντοπισμός των κατάλληλων προς ανταλλαγή ομολόγων,η επεξεργασία στρατηγικής επαναγοράς χρέους και η συμμετοχή στην προετοιμασία των όρων ανταλλαγής. Επίσης παρείχε συνδρομή προς το Ελληνικό Δημόσιο στις συζητήσεις και τις διαπραγματεύσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και το ΔΝΤ σχετικά με τη χρηματοδότηση εκ μέρους των δημόσιων φορέων, την παροχή πιστωτικής ενίσχυσης, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη χρήση των πόρων τους.

Με την απόφαση αυτή του 2011, που υπογράφεται από τον τότε αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Φίλιππο Σαχινίδη, ορίζεται ότι για τις παραπάνω χρηματοοικονομικές υπηρεσίες η αμοιβή της Lazard Freres SAS «θα αποτελεί ποσοστό 0,015% επί του ονομαστικού ποσού του χρέους που θα ανταλλαγεί ή θα επαναγορασθεί στα πλαίσια του PSI. Σε περίπτωση πλήρους υλοποίησης τόσο της ανταλλαγής όσο και της επαναγοράς των υφιστάμενων ομολόγων, το μέγιστο ποσό αυτό εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 25 εκατομμύρια ευρώ».

Στο PSI αναφέρθηκε μάλιστα και ο Πιγκάς στις χθεσινές του δηλώσεις, επισημαίνοντας πως το 2012 είχε αναδιαρθρωθεί το χρέος που διακρατούσαν πιστωτές του ιδιωτικού τομέα και όχι εκείνο που βρισκόταν στα χαρτοφυλάκια της ΕΕ και του ΔΝΤ. «Από τα 320 δισεκ. ευρώ και κάτι του (σ.σ. σημερινού) χρέους, περίπου το 75% διακρατείται από τον επίσημο τομέα. Η αναδιάρθρωση πρέπει να αφορά αυτό το τμήμα του δημόσιου χρέους», δηλαδή περίπου τα €200 δισ., όπως έκρινε ο ίδιος.

«Έχουμε μια πανοπλία πιθανών λύσεων: την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, τη μείωση των επιτοκίων, και μια λύση ακόμη πιο ριζοσπαστική, η οποία αποκαλείται “κούρεμα” (σ.σ. ο Πιγκάς χρησιμοποίησε τον αγγλικό όρο, haircut, στη συνέντευξη), μια απομείωση του χρέους» εξήγησε. «Πιστεύω ότι αν το χρέος αυτό μειωθεί κατά 50%», μειωθεί δηλαδή «κατά τα 100 δισεκατομμύρια από αυτά τα 200 δισεκατομμύρια, τούτο θα επιτρέψει στην Ελλάδα να επανέλθει στον λεγόμενο αποδεκτό λόγο χρέους του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου στο 100% ως 120% του ΑΕΠ, από 170% σήμερα», διευκρίνισε ο Πιγκάς.

Ένας τραπεζικός κολοσσός με μεγάλη ιστορία

Η Lazard ιδρύθηκε το 1848 στη Νέα Ορλεάνη από τους Αλεξάντρ, Σίμον και Ελί Λαζάρ, τρία αδέλφια μιας εβραϊκής οικογένειας που μετανάστευσε από τη Λωρραίνη της Γαλλίας στην Αμερική.

Σήμερα έχει τρία βασικά κέντρα, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο και διατηρεί γραφεία σε περισσότερες από 26 χώρες σε όλον τον κόσμο.

Απασχολεί πάνω από 2.000 άτομα , ενώ το 2014 κατάφερε να υπερδιπλασιάσει τα κέρδη της και να αυξήσει τα έσοδα της, που μόνο για το β’ τρίμηνο του ίδιου έτους διαμορφώθηκαν στα 566 εκατ. δολάρια.

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/oikonomika/poia-h-etairia-lazard-poy-o-varoyfakhs-proselave-gia-th-meiwsh-toy-xreoys.3279535.html

Φίσερ: Η Μέρκελ “πρέπει να συμφιλιωθεί με την πραγματικότητα”, την κρίση στην ευρωζώνη

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και Αντικαγκελάριος Γιόσκα Φίσερ είπε ότι μετά τη νίκη του  κόμματος της Αριστεράς ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές στην Ελλάδα η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ «πρέπει να συμβιβαστεί με τη νέα πραγματικότητα" της κρίσης της ευρωζώνης και την αναθεώρηση της οικονομικής πολιτικής εντός της ΕΕ.


ΜΟΣΧΑ, 31 Ιανουάριος - RIA Novosti. Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα στις 25 Ιανουαρίου έδειξαν  ότι η κρίση της ευρωζώνης δεν είναι απλά μακριά από το τέλος της , αλλά  θα ενταθεί  μόνο εάν η ομοσπονδιακή καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ δεν αλλάξει την  οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό  θεωρεί  ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και  αντιπρόεδρος της καγκελαρίας της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ. Σχετικά με αυτό  έγραψε  σε ένα  άρθρο του για την εφημερίδα The Guardian.

Σύμφωνα με τον πολιτικό, τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών θα μπορούσαν να είχαν  προβλεφθεί  πριν από ένα χρόνο, όταν οι εκπρόσωποι της "τρόικα" (τα πιστωτικά ιδρύματα της ΕΕ - η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΕΚΤ και ΔΝΤ)  δεν  μπορούσαν να καταλήξουν σε συμβιβασμό με την τότε τρέχουσα κυβέρνηση της Ελλάδας.

Τώρα, σύμφωνα με τα λόγια του, αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, η Ελλάδα είναι σε αναμονή για  χρεοκοπία.

«Ενώ  δεν θα μπορούσε να πει κανείς   με σιγουριά  μια χρεοκοπία τι θα σήμαινε για το ευρώ, αυτό βεβαίως συνεπάγεται κινδύνους για το μέλλον του νομίσματος. Είναι επίσης προφανές ότι η μεγάλη καταστροφή, το αποτέλεσμα της οποίας μπορεί να είναι η κατάρρευση της ευρωζώνης,   θα επηρεάσει και την  Γερμανία  ", γράφει ο  Fisher.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της καγκελαρίας  είναι πεπεισμένος  ότι ακόμη και αν η Ελλάδα δεν θα εγκαταλείψει το  ευρώ, η ακύρωση της πολιτικής της λιτότητας μπορεί να προκαλέσει «σημαντικούς εσωτερικούς κινδύνους για τη Μέρκελ».

Έτσι, ο Φίσερ θεωρεί ότι οι εκλογές στην Ελλάδα θα επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό την πολιτική διαδικασία στην Ισπανία, την Ιταλία και τη Γαλλία, όπου διαθέσεις ενισχύονται  παρόμοια με την Ελληνική διάθεση.

“Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να προβλέψει ότι η κρίση στην ευρωζώνη, στο τέλος, θα εξαπλωθεί και  η γερμανική πολιτική λιτότητας θα είναι υπό κατάρρευση», - δήλωσε ο πολιτικός

Το κύριο δίδαγμα από τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα ο  Fischer θεωρεί  ότι με την ταυτόχρονη μείωση των μεταρρυθμίσεων του χρέους και των διαρθρωτικών αλλαγών θα προκαλέσει «αυξημένη  υπερφορολόγηση«  για την οποιαδήποτε κυβέρνηση, διότι θα αναγκαστεί να επιβαρύνει τους ψηφοφόρους της ».

Πιστεύει ότι «η Μέρκελ πρέπει να συμφιλιωθεί με τη νέα πραγματικότητα" και να αναθεωρήσει τις βασικές προσεγγίσεις στην οικονομική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προηγουμένως, Άνγκελα Μέρκελ ανακοίνωσε ότι δεν βλέπει κανένα λόγο για τη διαγραφή των χρεών του Ελληνικού Δημοσίου.

Μόλις το 2010 στην χώρα ξέσπασε κρίση χρέους. Η Αθήνα αναγκάστηκε να ζητήσει εξωτερική οικονομική βοήθεια. Μετά από δυο χρόνια η Ελλάδα είχε καταλήξει σε συμφωνία με την τρόικα των πιστωτών της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Από αυτούς η Αθήνα πήρε  δάνειο πολλών δισεκατομμυρίων και διαγράφηκε το μισό του χρέους προς τους ιδιώτες πιστωτές, και αντί αυτού υπέβαλαν ορισμένες απαιτήσεις, όπως τα μέτρα λιτότητας, την ιδιωτικοποίηση των κρατικών περιουσιακών στοιχείων αξίας περίπου 50 δις Ευρώ μέχρι το τέλος του 2015, και  την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Ο ηγέτης του κόμματος  του ΣΥΡΙΖΑ που κέρδισε  στις βουλευτικές εκλογές ο νέος πρωθυπουργό της Ελλάδα Αλέξης Τσίπρας είπε ότι θα επιδιώξει την ακύρωση των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ σε δάνεια προς την "τρόικα" (ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ), που έχουν δαπανηθεί για τη σταθεροποίηση του ελληνικού δημόσιου χρέους και εν μέρει για τη χρηματοδότηση των δημοσίων δαπανών . Τσίπρας είπε στην ομιλία μετά την νίκη των εκλογών ότι η  "τρόικα" των πιστωτών »έφτασε στο τέλος της."

http://ria.ru/

Δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι παρά μόνο όταν δεν έχεις άλλη επιλογή!

19

Άρθρο της συγγραφέως Jackie Pilosoph

Το παρακάτω κείμενο, είναι μια ομιλία που έδωσα σε ένα συνέδριο σχετικά με το διαζύγιο και αποφάσισα να το δημοσιεύσω επειδή πιστεύω πως θα βοηθήσει πραγματικά, οποιονδήποτε έχει χωρίσει πρόσφατα!

Θυμάμαι πολύ καλά, σαν να ήταν χθες, τη μέρα που συνάντησα για πρώτη φορά τον άνθρωπο που θα γινόταν δικηγόρος μου και θα με εκπροσωπούσε στο διαζύγιο. Ήμουν πολύ φοβισμένη, σχεδόν χαμένη. Ήξερα πως έπρεπε να κάνω ό,τι ήταν να κάνω αλλά η ιδέα να είμαι σε ένα δικηγορικό γραφείο γι’ αυτό το λόγο, μου έσφιγγε το στομάχι. Έκανε ένα γεγονός που είχα αποφασίσει με 100% βεβαιότητα, να δείχνει αβέβαιο…

Δεν ήμουν σίγουρη για μένα και το γεγονός ότι η επίσκεψη στο δικηγόρο θα ήταν η αρχή για δικαστήρια, διαδικασίες, έξοδα , χαρτιά και για επιστροφή στην αγορά εργασίας μετά από 5 χρόνια που μεγάλωνα τα παιδιά μου στο σπίτι, με ανατρίχιαζε. Περισσότερο όμως με φόβιζε πώς θα προσαρμόζονταν τα παιδιά μου, 3 και 5 ετών τότε, στο διαζύγιο και στο ότι θα έπρεπε να μένουν σε 2 σπίτια.

Όταν έφυγα από τη πρώτη συνάντηση με το δικηγόρο, η λέξη «διαζύγιο» γυρνούσε στο κεφάλι μου. Κανείς δεν μεγαλώνει θέλοντας ή σκοπεύοντας να χωρίσει. Οι γονείς μου ήταν παντρεμένοι και ευτυχισμένοι για 55 ολόκληρα χρόνια. «Πώς απέτυχα έτσι;» «Γιατί δεν μπόρεσα να διορθώσω τη σχέση μας;» «Τι έκανα λάθος;» και «Γιατί σε μένα, ποιόν πείραξα;» ήταν οι ερωτήσεις που έκανα στον εαυτό μου και με πονούσαν. Γύρευα απαντήσεις, ένα σημάδι από τη ζωή πως είχα κάνει το σωστό.

Δυστυχώς, αρκετούς μήνες μετά, η ζωή με είχε “γραμμένη”. Και όχι μόνο δεν μου είχε στείλει ένα σημάδι πως τα πράγματα θα πήγαιναν καλύτερα, αντιθέτως χειροτέρευαν. Τα παιδιά έκλαιγαν γιατί τους έλειπε ο μπαμπάς. Εγώ έκλαιγα γιατί δεν μπορούσα να σκοτώσω μια κατσαρίδα μόνη μου ή γιατί έρχονταν οι λογαριασμοί και δεν είχα να τους πληρώσω. Ύστερα, ήρθε και η ταπείνωση που ένιωθα στις συνεντεύξεις για δουλειά όπου με απέρριπταν είτε λόγω ηλικίας ή λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων. Και στο τέλος με πονούσε η σκέψη πως κανένας δεν θα γυρνούσε να με κοιτάξει αλλά και οι φορές που μου έλειπε ο άντρας μου.

Ύστερα συνήθισα κάπως. Τα παιδιά σταμάτησαν να κλαίνε και άρχισαν να διαμαρτύρονται και να μου λένε με θυμό ότι δεν τους άρεσε να ζουν σε δύο σπίτια. Ή ότι περνούσαν καλύτερα στον μπαμπά και θα πήγαιναν να μείνουν μαζί του. Ή ότι ήμουν κακιά μαμά και ότι έφτααγα και θα πήγαιναν να μείνουν μαζί του. Σιγά σιγά όμως ανάμεσα στις κακές μέρες, άρχισαν να ξεπροβάλλουν και κάποιες καλές.

Γνώρισα μια χωρισμένη μαμά με την οποία μέχρι σήμερα είμαστε κολλητές. Άρχισα να γνωρίζω άντρες και να συνειδητοποιώ πως υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι εκεί έξω που μπορούν να σε κάνουν να περνάς καλύτερα από πρίν ενώ ξεκίνησα να γράφω. Και το γράψιμο, λειτούργησε για μένα σαν αγχολυτικό. Ένιωθα σιγά σιγά άνετα με το νέο μου ρόλο και τη νέα μου ζωή και όποτε ήμουν αγχωμένη ή λυπημένη, έγραφα κι αμέσως ένιωθα καλύτερα. Σύντομα διαπίστωσα ότι με το γράψιμο, είχα βρεί ένα νέο μηχανισμό να αντιμετωπίζω τα προβλήματα.

Οι καλές μέρες, άρχισαν να είναι περισσότερες από τις κακές κι αντί να ρωτάω Το Θεό «Πότε επιτέλους θα νιώσω καλύτερα;» Του έλεγα «Σε παρακαλώ, συνέχισε να μου δίνεις δύναμη όσο κάνω τα πράγματα καλύτερα». Με τον καιρό, άρχισα να αγαπώ εμένα. Άρχισα να παίρνω σοφές αποφάσεις που ήξερα πως θα με οδηγούσαν πιο γρήγορα και σωστά στο στόχο μου. Άρχισα να βγαίνω για φαγητό με τα παιδιά μου και να γράφω για εταιρίες και εφημερίδες. Τα χρήματα ήταν λίγα και δούλευα Σαββατοκύριακα, διακοπές και αργίες αλλά ήμουν ψυχικά ξεκούραστη γιατί αν και κάτω από δύσκολες συνθήκες, μου άρεσε αυτό που έκανα.

Μετά από καιρό, γνώρισα τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα εκεί που δεν το περίμενα, και ούτε καν το είχα επιδιώξει. Έκανα πολλά λάθη στη ζωή μου αλλά συνειδητοποίησα, πως δίχως λάθη δεν μαθαίνεις. Σήμερα νιώθω το πιο τυχερό πλάσμα στη γή. Λατρεύω τη δουλειά μου, είμαι ερωτευμένη με έναν υπέροχο άνθρωπο και έχω πολύ καλή σχέση με τον πρώην άντρα μου, ώστε τα παιδιά μας να ζούν αρμονικά.

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι τέλεια σίγουρα όμως είναι ήρεμα. 8 χρόνια πρίν όμως, στο γραφείο εκείνου του δικηγόρου, δεν φανταζόμουν ποτέ, αυτή την ευτυχή εξέλιξη στη ζωή μου. Και από τότε, έμαθα να εστιάζω σε αυτά που έχω και όχι σε αυτά που δεν έχω. 8 χρόνια μετά από εκείνη τη πρώτη συνάντηση με τον δικηγόρο μου, έκανα ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι που όμως με έβγαλε σε ένα καλύτερο μέρος για να μπορώ σήμερα να κοιτάζω πίσω και να καταλαβαίνω την αξία που είχαν τα λάθη μου. Εσύ που τώρα με διαβάζεις θυμήσου ότι το δώρο σου, είναι η δύναμή σου. Δεν φαντάζεσαι πόση έχεις, παρά μόνο όταν το να είσαι δυνατός είναι η μόνη σου επιλογή!

Πηγή: www.divorcedgirlsmiling.com, απόδοση στα ελληνικά: singleparent.gr

enallaktikidras

Να διαπραγματευτεί ο λαός

Δεν πέρασε ούτε μια μέρα από όταν ένας ολόκληρος λαός, ύστερα από 5 χρόνια ταπεινώσεων, ένιωσε ότι έπαιρνε τη ρεβάνς του στους μορφασμούς του κ. Ντάισελμπλουμ και ο υπουργός Οικονομικών ετοιμάζεται να συναντηθεί με τον Γάλλο ομόλογό του Μισέλ Σαπέν στο Παρίσι την Κυριακή.
Το έκτακτο αυτό ταξίδι συνδέεται τόσο με την έκβαση της συζήτησής με τον Ντάισελμπλουμ,
όσο και με το δείπνο Μέρκελ-Ολάντ-Σουλτς και αποδεικνύει ότι η διαπραγμάτευση δεν θα είναι μια επικοινωνιακή φαεινή ούτε ένας δρόμος στρωμένος με εύκολες και αμοιβαίες υποχωρήσεις. 

Το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας είναι τόσο η αδυναμία εξυπηρέτησης του, εκτός οποιοδήποτε διακανονισμού, χρέους, όσο και η αδυναμία εξόδου από μια στασιμότητα που λειτουργεί σαν ανατροφοδοτούμενος εφιάλτης.

Πόσες εναλλακτικές υπάρχουν για αυτά τα δύο προβλήματα;

Η μια είναι να αντιμετωπιστούν στη βάση της ανάκτηση των αναγκαίων οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών εργαλείων από την ίδια την ελληνική κυβέρνηση.

Η άλλη: ένας νέος δανεισμός (πιθανά σε συνδυασμό με μια μορφή επιμήκυνσης).

Νέος δανεισμός όμως που, το πιο πιθανό, να συνεπάγεται νέες υποχρεώσεις, όπως και εάν βαπτιστούν αυτές.

Εδώ είναι που θα χρειαστεί η διαπραγμάτευση να περιλαμβάνει και ένα εναλλακτικό σχέδιο ώστε η σύγκρουση, η ρήξη, η ανυποχώρητη στάση να έχουν ένα έδαφος να στηριχτούν.

Κανείς δε μπορεί να διαβεβαιώσει ότι η διαπραγμάτευση στην Ευρωζώνη, θα καταλήξει νομοτελειακά σε «αμοιβαία επωφελή λύση».Ήδη έχουν αρχίσει οι εκβιασμοί, με τους εγχώριους πρόθυμους να πρωτοστατούν σε μια απίστευτη επίδειξη σύγχρονου δοσιλογισμού.

Η αταλάντευτη απόρριψη από την ελληνική κυβέρνηση των πιέσεων και των εκβιασμών προϋποθέτει τη μαζική, ενεργητική και δυναμική αφύπνιση και παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα.

Η πρωτοβουλία που ξεκίνησε από το διαδίκτυο ώστε να πραγματοποιηθούν συλλαλητήρια σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χανιά και Ηράκλειο για να στηριχθεί η ελληνική αντιπροσωπεία, που θα βρίσκεται στη Βρυξέλλες για να διαπραγματευθεί για το χρέος, στα μέσα Φλεβάρη, είναι η απόδειξη ότι ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά της προ του Ιουνίου του ΄12 περιόδου και η επίγνωση ότι τίποτα δεν χαρίζεται, ότι δεν υπάρχουν εύκολοι δρόμοι για την ανατροπή.

Είναι ο λαός που πρέπει να κάνει τη διαπραγμάτευση.

Και εδώ θα κριθούν όλα τα πολιτικά υποκείμενα εάν θα συνεισφέρουν σε αυτού του τύπου τη διαπραγμάτευση ή θα επιλέξουν τον αναχωρητισμό ή την υπονόμευση.

Ένας νέος, ιστορικός κύκλος άνοιξε στις 25 Γενάρη.

Μπαίνουμε σε μια περίοδο ραγδαίων εξελίξεων. Μέσα στους επόμενους μήνες η ιστορία θα πυκνώσει ξανά και τα διλλήματα δε θα μπορούν να πάρουν αναβολή. Για κανέναν.

ΠΗΓΗ:
http://iskra

resaltomag

Πως τα συμφέροντα σχεδίαζαν να μετατρέψουν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ σε εφιάλτη – Ο βρώμικος ρόλος του «Ποταμιού»

του Δημήτρη Κυριακόπουλου

Η δημόσια δήλωση προτίμησης στο »Ποτάμι» για κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ από πλευράς Μάρτιν Σουλτς στην ουσία προδίδει το βρώμικο σχέδιο των ξένων και του ντόπιου συστήματος για την αριστερή παρένθεση.

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου στη συνάντησή του με τον αρχηγό του «Ποταμιού» Σταύρο Θεοδωράκη είπε επί λέξει :

«Θα προτιμούσα ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργαζόταν στην κυβέρνηση με το «Ποτάμι» και όχι με τους Ανεξάρτητους Έλληνες».

Ο ίδιος, μια μέρα νωρίτερα σε συνέντευξή του στην ZDF δήλωνε για την κυβερνητική συνεργασία μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ :

«Πρέπει να πω ότι δεν εξεπλάγην απλώς, αλλά σοκαρίστηκα. Ο συνασπισμός ο οποίος σχηματίζεται στην Αθήνα θα ήταν σαν να συνασπιζόταν στην Γερμανία η Αριστερά (Die Linke) με την «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD). Δεν πιστεύω ότι αυτό είναι καλό για τη χώρα. Αν κοιτάξω προσεκτικά, πιστεύω ότι ο κοινός παρονομαστής των δύο κομμάτων, τα οποία κανονικά είναι ιδεολογικοί εχθροί, είναι η απόρριψη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Έχω την εντύπωση ότι αυτό θα οδηγήσει μακροπρόθεσμα σίγουρα σε εντάσεις εσωπολιτικά και μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων. Σίγουρα όμως δεν αποτελεί αποκλιμάκωση στις σχέσεις με τους εταίρους και με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς».

Υπενθυμίζεται ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης στην πρώτη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής του ομάδα είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση στους ΑΝ.ΕΛ., αναφέροντας χαρακτηριστικά :

«Να μην πάει μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη, συνοδευόμενος από τους φοβικούς αντιευρωπαϊστές των ΑΝ.ΕΛ.. Θα είναι μια κακή αρχή, ένα λάθος σήμα στην Ευρώπη που μπορεί να στοιχίσει πάρα πολλά στη χώρα».

Όλη αυτή η αναστάτωση των καθεστωτικών δυνάμεων εντός και εκτός Ελλάδας για τον κυβερνητικό συνασπισμό ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. μαρτυρά ακριβώς το σχέδιό τους για την χειραγώγηση και την ανατροπή της κυβέρνησης Τσίπρα.

Δηλαδή, ήθελαν μη κατακτώντας την αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ (θα τους βόλευε ιδιαίτερα η διαφορά με τη Ν.Δ. να ήταν μικρή) να υποχρεωθεί σε συνεργασία με το «Ποτάμι», μη έχοντας άλλη εναλλακτική, εφόσον οι ΑΝ.ΕΛ. δεν έμπαιναν στη Βουλή, κάτι το οποίο προσπάθησαν με κάθε τρόπο.

Το «Ποτάμι» όντας απαραίτητος κυβερνητικός εταίρος θα αφαιρούσε τον ριζοσπαστικό χαρακτήρα από την κυβερνητική πολιτική. Θα υποχρέωνε την κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ να ακολουθήσει μια καθαρά διαχειριστική πορεία και να προχωρήσει σε light διαπραγμάτευση με τους εταίρους, ώστε «να μην διακινδυνεύσουμε τη θέση μας στο ευρώ».

Και τότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε δύο επιλογές : Ή να συμβιβαστεί με τις βουλές του συστήματος και να γίνει μέρος του, προδίδοντας τον ελληνικό λαό ή να αντιδράσει. Στη δεύτερη περίπτωση η κυβέρνηση θα έπεφτε από το «Ποτάμι» σε διάστημα δύο – τριών μηνών. Στις επικείμενες νέες εκλογές, που θα γίνονταν σε περιβάλλον έντονης καταστροφολογίας, η καραδοκούσα Ν.Δ. θα είχε πολλές πιθανότητες να καταλάβει την πρώτη θέση και στη συνέχεια θα σχημάτιζε εθελόδουλη κυβέρνηση με το «Ποτάμι». Ταυτόχρονα, οι αντιμνημονιακές δυνάμεις θα υφίσταντο ανεπανόρθωτο πλήγμα και θα ετίθεντο στο περιθώριο. 

Ευτυχώς, ο ελληνικός λαός με την ψήφο του ακύρωσε τα σκοτεινά σχέδια του συστήματος, αφού δεν έδωσε μεν την αυτοδυναμία στον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο από τη μία του χάρισε μεγάλη διαφορά από τη Ν.Δ. και από την άλλη έβαλε τους ΑΝ.ΕΛ. με αξιόλογο ποσοστό στη Βουλή. Έτσι επέβαλλε την κυβερνητική συνεργασία των μοναδικών συνεπών αντιμνημονιακών κομμάτων, που πέρα από τις ιδεολογικές διαφορές τους, εγγυώνται την πραγματική αλλαγή πορείας σε όλα τα επίπεδα. Και άφησε στα «κρύα του λουτρού» τους υπηρέτες -φανερούς και κρυφούς- των δανειστών και των συμφερόντων

eleytheroi-ellines

ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΜΑΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Η αξιοπρέπεια ενός λαού είναι το κορυφαίο στίγμα της ύπαρξης του και της θέσης του στην διεθνή κοινότητα. Η αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού είχε κουρελιαστεί για πρώτη φορά στην ιστορία του με τόσο ωμό, τραγικό, εξευτελιστικό και προσβλητικό τρόπο. Αυτοί που κυβέρνησαν την Ελλάδα, ειδικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια, αφού ξεπούλησαν εν ψυχρώ την εθνική κυριαρχία το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το πώς να υπηρετούν τα σχέδια των ξένων ανθελλήνων τοκογλύφων αφεντάδων τους. Ενώ θα έπρεπε να πληρώνουν το βαρύ αντίτιμο των εξοντωτικής και εθνοκτόνο πολιτικής τους, έχουν ακόμα το θράσος και εμφανίζονται δημόσια να υποστηρίζουν την πολιτική που έριξε αυτή την χώρα στον γκρεμό και εξόντωσε την ελληνική κοινωνία.

Οι τελευταίες εκλογές ήταν ένα γέρο χτύπημα σε όλους αυτούς τους τσαρλατάνους, που δυστυχώς τους στήριξε και ένα μεγάλο μέρος της «ρασοφόρου υποκρισίας» καθώς γέροντες προέτρεπαν τα πνευματικά τους παιδιά να ψηφήσουν τον απερχόμενο πρωθυπουργό για να συνεχίσει το καταστροφικό του έργο. Τώρα για πρώτη φορά μετά από την εθνική καταστροφή κάποιο σημάδι ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας έχει αρχίσει να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Για πρώτη φορά οι Ευρωπαίοι άρχισαν να περνούν στα σοβαρά την χώρα μας, δείχνουν μεγάλη αμηχανία γιατί ποτέ δεν περίμεναν μια τέτοια εξέλιξη αμφισβήτησης της κατοχικής του πολιτικής και προσπαθούν να «τρίξουν τα δόντια τους» ενώ στο βάθος γνωρίζουν ότι ένα ρήγμα με ελληνικό «περιεχόμενο», θα τους πλήξει άμεσα και αυτούς ενώ θα σημάνει την οριστική κατάρρευση της ευρωζώνης των τραπεζιτικών τους ιδρυμάτων.

Το ζήτημα όμως είναι πολύ πιο βαθύ από τις περιπτωσιακές οικονομικές διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος και για την ανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας. Το ζήτημα είναι η απαιτούμενη κίνηση αλλαγής των στρατηγικών επιλογών της χώρας, η οποία επί δεκαετίες ακλουθούσε μια πολιτική δουλοπρέπειας που πάντα την πρόδιδε στα εθνικά θέματα ενώ την είχε καταστήσει ένα ταπεινό δορυφόρο των συμμάχων και ετέρων που έφτασαν στο σημείο να την λεηλατήσουν με την συνδρομή των εντοπίων δοσίλογων τους. Τώρα αρχίζει να διαφαίνεται όλο και περισσότερο η ανταύγεια μιας τέτοιας αλλαγής. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν μονομερείς κινήσεις. Εκείνο που θα πρέπει να γίνει είναι ότι θα πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτό το προνομιούχο οικόπεδο κοστίζει ανάλογα της θέσης του και ότι θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει η λεηλασία της Ελλάδας χωρίς κανένα όφελος για τον ίδιο τον λαό της.

Πριν από οχτώ χρόνια ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε τολμήσει να προχωρήσει σε αυτόν τον δρόμο. Το πλήρωσε πολύ ακριβά καθώς κινδύνεψε ακόμα και η σωματική του ακεραιότητα. Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο λαός έχει υποστεί μια πρωτοφανή καταστροφική λεηλασία και οι υπομονές του έχουν εξαντληθεί. Τι άλλο επιτέλους έχει να χάσει μια χώρα που της έχει στερηθεί ακόμα και το δικαίωμα να ασκεί δική της οικονομική δραστηριότητα ;

Αυτή την φορά τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά γιατί υπάρχει μια κυβέρνηση που φέρεται αποφασισμένη και το κυριότερο έχει τα ικανά αποφασισμένα στελέχη για να καταδείξει πως επιτέλους αυτή η χώρα δεν χαρίζει σε κανένα τα εθνικά της συμφέροντα.

Να μην διαψεύσει τις ελπίδες!

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis

Καμπάνια της ομογένειας στην Ιταλία για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας

Η Ιταλία, τον Οκτώβριο, θα μιλάει...ελληνικά! Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων και Αδελφοτήτων (ΟΕΚΑΙ) και η Φιλελληνική Εταιρεία Ιταλίας (ΦΕΙ) διοργανώνουν την καμπάνια "Italia parliamo greco ad ottobre - Στην Ιταλία μιλάμε ελληνικά τον Οκτώβριο", με στόχο την προβολή, διατήρηση και διάδοση της ελληνικής γλώσσας στους ομογενείς.


Οι ανακοινώσεις για την καμπάνια θα γίνουν τον Σεπτέμβριο, κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων της δεύτερης "Ελληνικής Εβδομάδας" που θα πραγματοποιηθεί -όπως και η πρώτη- στην αρχαία Ελέα, της Νότιας Ιταλίας. Ακόμη, θα ανακοινωθούν οι εκδηλώσεις που θα γίνουν στην Ιταλία, στο πλαίσιο του εορτασμού της 24ης Οκτωβρίου ως πρώτης ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Πολιτισμού.

Η ΟΕΚΑΙ συνεχίζει να προωθεί την καθιέρωση της 24ης Οκτωβρίου (ημέρα που ανακοινώθηκε το Νόμπελ του Γιώργου Σεφέρη) ως Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας και του Ελληνικού Πολιτισμού.

Ο πρόεδρός της Γιάννης Κορίνθιος δήλωσε στο ΑΜΠΕ ότι είναι έτοιμο το προεδρικό διάταγμα (εκκρεμεί η υπογραφή) που θα προβλέπει τον εορτασμό της 24ης Οκτωβρίου ως ημέρας Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, στην Ελλάδα και στην ελληνική ομογένεια. Κατόπιν, όπως ανέφερε, ανάλογη πρωτοβουλία θα πάρει και η Κύπρος και οι δύο χώρες θα προωθήσουν το ζήτημα στην UNESCO προκειμένου ο εορτασμός της 24ης Οκτωβρίου να πάρει παγκόσμιο χαρακτήρα.

Η ΟΕΚΑΙ στηρίζει δυναμικά την πρωτοβουλίας της ΦΕΙ για αναγνώριση της κλασικής παιδείας ως άυλης κληρονομιάς της ανθρωπότητας, ενώ οι δύο φορείς υλοποιούν δράσεις για την προβολή της ελληνικής γλώσσας και της ελληνικής παιδείας σε συνεργασία με την ΚΕΔΕ.

.sofiatimes

Αυτό, δίπλα, στην φωτογραφία, παλιά το λέγανε »διαπραγμάτευση»! Αξίζει να παρατηρήσουμε το μαραμένο ύφος του ψευτομαχαλόμαγκα πρώην »πρωθυπουργού», και την ερωτική ματιά της Αυτού Χυδαιότητας, προς τον λελέ με τις μπούκλες

Και ξαφνικά ο χρόνος συμπυκνώθηκε!
Γίνανε τόσα πολλά σε μια βδομάδα, όσο δεν είχαν γίνει χρόνια και δεκαετίες ολόκληρες.

Φύγαν τα κάγκελα απ’ την Βουλή!
Ορκίστηκε νέα κυβέρνηση χωρίς γραβάτες. Άλλοι με θρησκευτικό όρκο, οι περισσότεροι με πολιτικό!
Υπουργοί και υφυπουργοί κυκλοφορούν με ταξί, με μηχανές, με παλιά Ι.Χ, με ό,τι κυκλοφορούσαν και πριν τέλος πάντων!
Πρώτη κίνηση του πρωθυπουργού ή απότιση τιμής στους δολοφονημένους όχι αριστερούς, αλλά πατριώτες αντιστασιακούς από την γερμανική θηριωδία του Γ’ Ράϊχ.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, καταθέτει στεφάνι για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια εκεί που έδωσαν την ζωή τους υπερασπιζόμενοι ελληνικές πέτρες οι σύγχρονοι ήρωες Καραθανάσης, Βλαχάκος και Γιαλοψός,
..εκεί, στους βράχους εκείνους που το κίτρινο έμεσμα του »εκσυγχρονισμού» ανακήρυξε γκρίζες ζώνες, ευχαριστώντας συγχρόνως τις Ηνωμένες Πολιτείες,
..εκεί, που το ανθρωπόμορφο κήτος είχε δηλώσει πως την σημαία την πήρε ο άνεμος(!), το ίδιο κήτος που πριν λίγες μέρες υποσχόταν στον ελληνικό λαό ότι θ’ αυτοκτονήσει αν βγει κυβέρνηση αυτή που τελικά βγήκε!
Όλα αυτά κι άλλα τόσα σε επίπεδο σημειολογίας, συμβολισμού.

Σε επίπεδο ουσίας, νέοι υπουργοί εξαγγέλλουν μέτρα ανακούφισης λαϊκών στρωμάτων, και κατηγορούνται απ’ τους μαυραγορίτες για λαϊκισμό!
Και ο πρωθυπουργός με τον υπουργό Οικονομίας, ανακοινώνουν το ουσιαστικό τέλος των μνημονίων, την έναρξη πραγματικής διαπραγμάτευσης,
..το τέλος της αντιμετώπισης της χώρας σαν αποικία,
..όπου μία τριαλαλό επιτροπή των επικυρίαρχων έλυνε και έδενε με την απόλυτη συναίνεση ανδρείκελων-εργολάβων-ΜΜΕ.
Τα παπαγαλάκια-κοράκια των δανειστών επιχαίρουν χαιρέκακα για την πιθανή σκλήρυνση της στάσης των Εταίρων (μη χ@σω!).
Και ο λαός νοιώθει την ταφόπλακα στο στήθος του να αλαφραίνει.

Ο πόλεμος όμως άρχισε! Καλοδεχούμενος. Καιρός ήταν!
Η μάχη της προηγούμενης Κυριακής ήταν μία νίκη.
Ας συσπειρωθούμε και για τις επόμενες.
Τόσο Βαρου-φάκινγκ να μη πάει χαμένο!..

cretanpatriot

Σώπα μη μιλάς!

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή κόψ” τη φωνή σου σώπασε επιτέλους κι αν ο λόγος είναι αργυρός η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε: «σώπα».

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή, μου λέγανε : «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε: «κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ….σώπα!» Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια. Ο λόγος του μεγάλου η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, «Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε, «θα βρεις το μπελά σου, σώπα».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι «Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα»

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει. Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε : «Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα» Μπορεί να μην είχαμε με δ’αύτους γνωριμίες ζηλευτές, με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ένας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω, σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο. Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι. Κατάπιαμε τη γλώσσα μας. Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα». και μαζευτήκαμε πολλοί μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή! Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα, τα πάντα κι όλα πολύ. Εύκολα , μόνο με το Σώπα. Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα».

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσα σου και κάν’την να σωπάσει. Κόψ’την σύρριζα. Πέτα την στα σκυλιά. Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά. Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες. Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς , χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς»

Αχ! Πόσο θα “θελα να μιλήσω ο κερατάς. και δεν θα μιλάς , θα γίνεις φαφλατάς , θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ’την αμέσως. Δεν έχεις περιθώρια. Γίνε μουγκός. Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμήσεις Κόψε τη γλώσσα σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσα μου, γιατί νομίζω πως θα’ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο , με έναν ψίθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λέει: ΜΙΛΑ!….

ΑΖΙΖ ΝΕΣΙΝ

schizas