Ζητώ από την Μαρία Καρυστιανού να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας

 

Αικατερίνη στατηρά  

Χτίζουν μια Ελλάδα στην οποία οι Έλληνες δεν χωράνε.

Τα πρόσφατα επίσημα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύτηκαν για τον τουρισμό είναι η απόδειξη ότι η χώρα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα απέραντο τουριστικό πάρκο για ξένους επισκέπτες υψηλού εισοδήματος, ενώ οι ίδιοι οι Έλληνες αποκλείονται από τον τόπο τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Μάιο του 2026:

• 82% των αφίξεων στα τουριστικά καταλύματα αφορούσαν αλλοδαπούς.

• 89,8% των διανυκτερεύσεων πραγματοποιήθηκαν από ξένους.

• Οι Έλληνες περιορίστηκαν μόλις στο 18% των αφίξεων και μόλις στο 10,2% των διανυκτερεύσεων.

Ακόμη και μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού η εικόνα δεν αλλάζει. Τον Αύγουστο του 2025 οι Έλληνες αντιστοιχούσαν μόλις στο 23,5% των αφίξεων και στο 16% των διανυκτερεύσεων. Και όσοι καταφέρνουν να φύγουν, μένουν όλο και λιγότερο.

Ο μέσος Έλληνας παραμένει σε κατάλυμα μόλις 2,2 ημέρες, ενώ ο ξένος επισκέπτης 4,3 ημέρες, σχεδόν τις διπλάσιες.

Ο λόγος είναι προφανής - Σύμφωνα με τη Eurostat, το 46,6% των Ελλήνων δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να κάνει ούτε μία εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι του.

Και όμως, αντί να προστατεύσει τον τόπο και να ενισχύσει έναν τουρισμό που να ωφελεί την κοινωνία, η κυβέρνηση συνεχίζει να εγκρίνει γιγαντιαίες "στρατηγικές επενδύσεις" που καταστρέφουν ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Το τίμημα το πληρώνουμε οι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας:

μόνιμη καταστροφή ακτών, δασών και προστατευόμενων οικοσυστημάτων

ευρεία ιδιωτικοποίηση του φυσικού πλούτου

εκτόξευση της αξίας γης και των ενοικίων

αποκλεισμός των κατοίκων από τον αιγιαλό και μεγάλες εκτάσεις στις ίδιες τους τις περιοχές

τεράστια κατανάλωση νερού και ενέργειας σε μια εποχή λειψυδρίας και κλιματικής αλλαγής

Κρήτη, Χαλκιδική, Αργολίδα, Κέα, Σαντορίνη, Μύκονος, Μήλος, Ίος, Πάρος, Ιθάκη, Ρόδος είναι τα σημαντικότερα μέρη που καταστρέφονται ταχύτατα από αυτήν την πολιτική. Ακόμα και μικρά, σχεδόν ακατοίκητα νησιά, όπως οι Πεταλιοί και ο Διάπορος δεν εξαιρούνται. Ένα ακόμα παράδειγμα είναι το τεράστιο συγκρότημα του Ελληνικού, μεγάλο κομμάτι του οποίου αφορά οικοδόμηση πανάκριβων κατοικιών για πώληση.

Οι νέες αυτές τουριστικές πόλεις - συνήθως περίκλειστες - απευθύνονται σε μια μικρή παγκόσμια οικονομική ελίτ, σε ανθρώπους που αγοράζουν κατοικίες εκατομμυρίων ευρώ και περνούν λίγες εβδομάδες τον χρόνο σε ιδιωτικά θέρετρα.

Όμως όλα αυτά βαφτίζονται "ανάπτυξη". Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν ο Έλληνας δεν μπορεί ούτε να κάνει διακοπές στη χώρα του; Όταν εκδιώκεται από τις ίδιες τις παραλίες του, σε περίπτωση που δεν μπορεί να πληρώσει πανάκριβες υπηρεσίες; Η "ανάπτυξη" αυτή έχει μόνο έναν στόχο - να αυξηθούν τα κέρδη λίγων επενδυτικών ομίλων – στις περισσότερες περιπτώσεις ούτε καν ελληνικών.

Δεν χρειαζόμαστε άλλη "ανάπτυξη" που καταστρέφει τον φυσικό μας πλούτο και αποκλείει την κοινωνία από αυτόν. Χρειαζόμαστε μια Ελλάδα που να ανήκει στους ανθρώπους της, όχι στα χαρτοφυλάκια των διεθνών και εγχώριων funds και μεγάλων επενδυτών.

Στην εικόνα στρατηγική επένδυση στις ακτές της Αλβανίας. Οι γείτονες ήδη ξεσηκώθηκαν κατά του ξεπουλήματος των ακτών τους. Εμείς τι περιμένουμε;