Οι αγωγοί που θα συνέδεαν τη Ρωσία με την Ευρώπη.
Ο ρόλος του Κώστα Καραμανλή.
του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου
Η ιστορία είναι ένα ερωτηματικό, ανοιχτό στον χρόνο και στον χώρο.
Δεν είναι μόνο από ποια μεριά κοιτάς — είναι και το αποτύπωμα που αφήνει ο πρωταγωνιστής.
Ο Κώστας Καραμανλής, στην πρωθυπουργία του, δεν έβαλε νερό στο κρασί του. Άφησε αποτύπωμα καθαρά εθνικό. Είδε πως τα τρένα είχαν ήδη ξεκινήσει, πως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω — και μπήκε ως μηχανοδηγός για να οδηγήσει την Ελλάδα στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
2004–2009: συγκλίνουσες και αποκλίνουσες στρατηγικές, ντόπιες και ξένες δυνάμεις, που θα διαμόρφωναν νέους στόχους για Ελλάδα και Ευρώπη.
Είναι η εποχή που η Ελλάδα τολμά το άλμα στο μέλλον — οδηγός στο κέντρο των εξελίξεων, διαμορφώνοντας τον νέο ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου.
Αυτή ήταν η πολιτική βούληση του Κώστα Καραμανλή: τολμηρή, εθνική, καθαρή. Και τότε άρχισε το αόρατο νήμα να σφίγγει γύρω από την κυβέρνηση.
Τα πρώτα χτυπήματα
Το θανατηφόρο δυστύχημα του Σινούκ που μετέφερε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας.
Οι υποκλοπές και ο θάνατος Τσαλικίδη.
Οι φονικές πυρκαγιές 2007–2008.
Οι απειλές μετά το βέτο στο Βουκουρέστι.
Το Βατοπαίδι — ένα ξεχωριστό, σκοτεινό κεφάλαιο.
Οι απαιτήσεις των ΗΠΑ δεν έγιναν δεκτές. Και τότε… η περόνη βγήκε.
Το πρώτο μήνυμα από την Ουάσιγκτον
Όταν ο Κώστας Καραμανλής όρισε τον Γιώργο Βουλγαράκη υπουργό Δημόσιας Τάξης (2004), ο Αμερικανός πρέσβης Τόμ Μίλερ απαίτησε να παραμείνει ο Γιώργος Φλωρίδης.
Ο Καραμανλής αρνήθηκε.
Ο Βουλγαράκης πήγε στην Κατεχάκη.
Ήταν όλα μόνο ελληνική πρωτοβουλία; Ή μια πλανητική συμφωνία;
Η συμφωνία ενίσχυε την Ευρώπη και το ευρώ απέναντι στο αγγλοσαξονικό λόμπι και το δολάριο.
Μια μεγάλη ενεργειακή συμμαχία:
Ρωσία – Ε.Ε. – Ιταλία – Γαλλία – Κίνα – Ιράν – Κατάρ – Λιβύη – Αλγερία
Στόχος: έλεγχος της αγοράς φυσικού αερίου και τιμολόγηση σε ευρώ.
Κομβική χώρα: η Ελλάδα.
Ο South Stream ήταν μια μεγάλη ευρωπαϊκή επιλογή.
Ο South Stream και ο νέος ενεργειακός χάρτης
Ο Ρομάνο Πρόντι, από το 2007, πίεζε για σύνδεση Ευρώπης–Ρωσίας κατά 1/3.
«Θέλω να συνδέσω τη Ρωσία με την Ευρώπη», είπε στον Καραμανλή (22/6/2007).
Σχέδιο: διεθνές χρηματιστήριο φυσικού αερίου με έδρα την Ελλάδα.
Τιμολόγηση σε ευρώ → αποδυνάμωση δολαρίου.
Κέρδη δισεκατομμυρίων για την Ελλάδα από τον πρώτο χρόνο.
Στήριξη Ρωσίας–Κίνας για τα 12 ν.μ.
Κεντρικός διακλαδωτής: Κιλκίς.
Επιμέρους: Αλεξανδρούπολη – Καβάλα – Κοζάνη – Ηγουμενίτσα.
Η Ελλάδα θα γινόταν ανεξάρτητη, αυτόνομη, ευρωπαϊκή δύναμη.
Και τότε… οι αντιδράσεις
25/6/2007: Καραμανλής & Πούτιν ανακοινώνουν τον αγωγό στην Κωνσταντινούπολη.
29/6/2007: Το ΒΗΜΑ γράφει πρωτοσέλιδο:
«Ηγέτης χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ σε κίνδυνο».
Πυρκαγιές Πάρνηθας και όλης της Ελλάδας.
Τα Δεκεμβριανά — με ξένη εμπλοκή, όπως κατήγγειλε ο Δημήτρης Τσοβόλας (3/12/2008).
«Η αιτία ήταν το ΟΧΙ του Καραμανλή στο Βουκουρέστι και η συμφωνία για το ρωσικό αέριο. Δεν τους άρεσε η εθνική στάση του Καραμανλή.»
Η σύγκρουση με τον Αμερικανό πρέσβη
Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ διαμαρτύρεται στον υπουργό Ανάπτυξης Χρήστο Φώλια:
«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ μου ζήτησε να εκφράσω τη βαθιά απογοήτευσή της για τη συμφωνία South Stream.»
Φώλιας:
«Δεν θα οφείλω εξηγήσεις σε κανέναν — ούτε στους στενότερους συμμάχους μας — για το ότι έπραξα το σωστό για την πατρίδα μου.»
Το τέλος της κυβέρνησης και η χαμένη ευκαιρία
Οι εχθροί εντός και εκτός έριξαν την κυβέρνηση Καραμανλή.
Ο ΓΑΠ ακύρωσε South Stream και Μπουργκάς–Αλεξανδρούπολη.
Η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να απογειωθεί.
Και ο Βάρναλης… σαν επίλογος
«Φταίει το ζαβό το ριζικό μας…
Φταίει ο Θεός που μας μισεί…
Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα…
Προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα...»
ΠΗΓΗ: “Οι απόρρητοι Φάκελοι Καραμανλή” – Μανώλης Κοττάκης
