Τρίτη 26 Μαΐου 2026

Απο που προέκυψε, τι θέλει και τι εκφράζει η Καρυστιανού;

 

του Παντελή Σαββίδη

Στο κείμενο επιχειρείται μια σύγκριση της ελληνικής κοινωνίας του 1974 με τη σημερινή. Όχι, μόνο, ιστορική αλλά κοινωνιολογική και πολιτική. Δείχνει πώς μεταβλήθηκαν οι κοινωνικές τάξεις, πώς μετακινήθηκαν οι προσδοκίες, πώς άλλαξαν οι μορφές εκπροσώπησης και γιατί σήμερα εμφανίζεται χώρος για ένα νέο πολιτικό φαινόμενο, όπως αυτό της Μαρίας Καρυστιανού. Το οποίο δεν είναι φαινόμενο διαμαρτυρίας. Ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας ζητά πολιτική έκφραση που τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα και πρόσωπα που δοκιμάστηκαν, προσφάτως, δεν του προσφέρουν.

 

Το ΠΑΣΟΚ συγκροτείται, το 1974, ως πολιτική έκφραση μιας κοινωνίας που έβγαινε από τη δικτατορία, κουβαλούσε τα τραύματα του Εμφυλίου και της μετεμφυλιακής Δεξιάς, αλλά ταυτόχρονα ζούσε μια μεγάλη κοινωνική μετάβαση: αστικοποίηση, εσωτερική μετανάστευση, άνοδο της εκπαίδευσης, διεύρυνση των μεσαίων στρωμάτων, είσοδο νέων κοινωνικών ομάδων στη δημόσια ζωή.

Η Ελλάδα του 1974 ήταν ακόμη βαθιά επαρχιακή και μικροϊδιοκτητική. Οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργάτες, οι βιοτέχνες, οι μικρέμποροι, οι νέοι που έμπαιναν στα πανεπιστήμια και τα παιδιά της εσωτερικής μετανάστευσης αποτελούσαν το κοινωνικό σώμα που ζητούσε αναγνώριση.

Δεν ζητούσε μόνο καλύτερο εισόδημα. Ζητούσε αξιοπρέπεια, συμμετοχή, πολιτική νομιμοποίηση, πρόσβαση στο κράτος, κοινωνική άνοδο.

Αυτούς εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ. Όχι μια κλασική βιομηχανική εργατική τάξη, όπως στις χώρες της δυτικής Ευρώπης, αλλά ένα ευρύ μπλοκ «μη προνομιούχων»: αγρότες, μικρομεσαίους, μισθωτούς, υπαλλήλους, νέους, γυναίκες, επαρχία, ανθρώπους που ένιωθαν αποκλεισμένοι από το μετεμφυλιακό κράτος και τα δίκτυα εξουσίας του.

Το σύνθημα της «Αλλαγής» δεν ήταν απλώς ιδεολογικό. Ήταν κοινωνιολογικό. Σήμαινε: να μπούμε κι εμείς στο κράτος, στην εκπαίδευση, στην κατανάλωση, στην εξουσία, στην αξιοπρέπεια.

Η ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη συμπύκνωνε αυτό το αίτημα στο τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση». Ο Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε πολιτική γλώσσα σε στρώματα που υπήρχαν κοινωνικά, αλλά δεν είχαν ακόμη αποκτήσει πλήρη πολιτική έκφραση. Το ΠΑΣΟΚ δεν τα δημιούργησε. Τα αναγνώρισε, τα οργάνωσε και τα μετέτρεψε σε πλειοψηφικό ιστορικό μπλοκ.

Τι απέγιναν αυτά τα στρώματα;

Σε μεγάλο βαθμό αστικοποιήθηκαν. Οι αγρότες έγιναν ιδιοκτήτες, συνταξιούχοι, επιδοτούμενοι παραγωγοί, γονείς παιδιών που σπούδασαν και εγκαταστάθηκαν στις πόλεις. Οι μικρομεσαίοι εντάχθηκαν στο μεταπολιτευτικό μοντέλο της κατανάλωσης, της αντιπαροχής, της τραπεζικής πίστης και της μικρής επιχείρησης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι επαγγελματικές ομάδες έγιναν μέρος ενός διευρυμένου κοινωνικού κράτους. Η πρώτη γενιά των «μη προνομιούχων» απέκτησε κατοικία, εισόδημα, πτυχία για τα παιδιά της, πρόσβαση στο κράτος και κοινωνική ορατότητα.

Αυτή ήταν η μεγάλη επιτυχία του ΠΑΣΟΚ. Αλλά ήταν και η αρχή της μετάλλαξής του. Διότι το κόμμα που εξέφρασε την κοινωνική άνοδο έγινε σταδιακά κόμμα διαχείρισης της ανόδου. Από κίνημα κοινωνικής ένταξης έγινε μηχανισμός εξουσίας. Από έκφραση των αποκλεισμένων έγινε μέρος του κράτους. Από κόμμα των «μη προνομιούχων» έγινε κόμμα των ενσωματωμένων.

Με αυτή την έννοια, ναι, το ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό αστικοποιημένο κόμμα. Όχι ότι έγινε «δεξιό», αλλά επειδή αστικοποιήθηκε η ίδια η κοινωνική του βάση. Τα στρώματα που το ανέδειξαν απέκτησαν ιδιοκτησία, κρατική σχέση, επαγγελματική θέση, θεσμική ένταξη.

Το ΠΑΣΟΚ από κόμμα κοινωνικής διεκδίκησης έγινε κόμμα θεσμικής διαχείρισης, ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και μετριοπαθούς κεντροαριστεράς.

Το πρόβλημα είναι ότι η οικονομική κρίση και τα μνημόνια διέλυσαν το κοινωνικό συμβόλαιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε αυτή η άνοδος. Το μεταπολιτευτικό μοντέλο, με όλα τα θετικά και τις παθογένειές του, κατέρρευσε. Η μικρή ιδιοκτησία πιέστηκε. Οι μικρομεσαίοι συνθλίφθηκαν. Η εργασία υποτιμήθηκε. Η νεολαία μετανάστευσε. Το κοινωνικό κράτος περιορίστηκε. Η μεσαία τάξη φοβήθηκε την κάθοδο. Και το ΠΑΣΟΚ, ταυτισμένο με τη μνημονιακή διαχείριση, έχασε τη συμβολική και πολιτική σχέση με τη βάση που το είχε φέρει στην εξουσία.

Εδώ παρεμβάλλεται η μεγάλη στιγμή Τσίπρα – ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξέφρασε τους «μη προνομιούχους» με τον τρόπο που τους εξέφρασε το ΠΑΣΟΚ. Εξέφρασε κυρίως τους αποδιαρθρωμένους της κρίσης: τα στρώματα που είχαν ήδη ενταχθεί στη μεταπολιτευτική κοινωνική άνοδο και είδαν μετά το 2010 το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους.

Το 2012 έγινε ο πολιτικός σεισμός. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε, ο δικομματισμός έσπασε και ο ΣΥΡΙΖΑ μετατράπηκε από μικρό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε κεντρικό φορέα αντιμνημονιακής εκπροσώπησης.

Τι εξέφρασε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ;

Εξέφρασε την οργή κατά των μνημονίων, την κοινωνική ταπείνωση της μεσαίας τάξης, τον φόβο της φτωχοποίησης, την ανεργία των νέων, την ανασφάλεια των μισθωτών, την αγανάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων, την απελπισία των μικρομεσαίων, αλλά και την ανάγκη ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας να τιμωρήσει το παλιό πολιτικό σύστημα.

Δεν ήταν μόνο αριστερή ψήφος. Ήταν ψήφος διαμαρτυρίας, αντιμνημονιακή ψήφος, ψήφος κοινωνικής απόγνωσης, ψήφος εναντίον της μεταπολιτευτικής ενοχής. Ο Τσίπρας εξέφρασε τότε την υπόσχεση ότι η χώρα μπορούσε να συγκρουστεί με τους δανειστές χωρίς να πληρώσει το κόστος της ρήξης. Αυτή ήταν η μεγάλη γοητεία του 2015: αξιοπρέπεια χωρίς έξοδο, αντίσταση χωρίς καταστροφή, τέλος των μνημονίων χωρίς πλήρη ανατροπή της ευρωπαϊκής πορείας.

Η κοινωνία ήθελε να πιστέψει ότι υπήρχε ένας τρίτος δρόμος ανάμεσα στην υποταγή και την περιπέτεια.

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να μετατρέψει αυτή την κοινωνική έκρηξη σε σταθερό κοινωνικό μπλοκ. Ήταν περισσότερο φορέας μιας αρνητικής συμμαχίας — όχι στα μνημόνια, όχι στο παλιό ΠΑΣΟΚ, όχι στη Νέα Δημοκρατία, όχι στην τρόικα — παρά φορέας ενός συνεκτικού παραγωγικού και θεσμικού σχεδίου. Εξέφρασε την κρίση, αλλά δεν μπόρεσε να οργανώσει την έξοδο από αυτήν.

Μετά το δημοψήφισμα και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε μεγάλο μέρος της αντισυστημικής του φόρτισης. Από κόμμα διαμαρτυρίας έγινε κόμμα διαχείρισης. Από κόμμα της ρήξης έγινε κόμμα κυβερνητικού ρεαλισμού. Από πολιτική έκφραση της οργής έγινε μέρος της μεταμνημονιακής κανονικότητας. Γι’ αυτό και η κοινωνική του δυναμική άρχισε να φθίνει.

Η κρίσιμη διαφορά είναι η εξής: το ΠΑΣΟΚ του 1974 εξέφρασε στρώματα που ζητούσαν κοινωνική άνοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε στρώματα που φοβούνταν την κοινωνική κάθοδο. Η Καρυστιανού εμφανίζεται τώρα να αγγίζει κάτι ακόμη βαθύτερο: στρώματα που δεν ζητούν απλώς άνοδο ή προστασία από την πτώση, αλλά αποκατάσταση εμπιστοσύνης. Στο κράτος, στη Δικαιοσύνη, στη Δημοκρατία, στην ίδια τη δυνατότητα της χώρας να λειτουργήσει.

Γι’ αυτό η Καρυστιανού δεν μπορεί να ερμηνευθεί απλώς ως συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να αντλήσει από κοινωνικά ακροατήρια που πέρασαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το μήνυμά της είναι διαφορετικό. Δεν λέει πρωτίστως «να φύγουν τα μνημόνια». Λέει «να ξανασταθεί το κράτος». Δεν λέει μόνο «να τιμωρηθεί το παλιό σύστημα». Λέει «να λειτουργήσουν οι θεσμοί». Δεν εκπροσωπεί μόνο την κοινωνική οργή. Επιχειρεί να της δώσει θεσμική και εθνική μορφή.Η Καρυστιανού δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας. Θέλει να λειτουργήσει το κράτος προς όφελος του πολίτη.

Αυτό εξηγεί και γιατί ένα μέρος της παλιάς κοινωνικής βάσης του ΠΑΣΟΚ δεν εμπιστεύθηκε τελικά την Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την αντιμνημονιακή αγανάκτηση, αλλά δεν έπεισε ότι μπορεί να συγκροτήσει αξιόπιστο κράτος, παραγωγική ανασυγκρότηση και θεσμική ασφάλεια.

Η Καρυστιανού, αν θέλει να καλύψει το σημερινό κενό, πρέπει να απαντήσει εκεί ακριβώς όπου ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε: όχι μόνο στην καταγγελία, αλλά στη συγκρότηση νέας εμπιστοσύνης.

Το φαινόμενο Καρυστιανού.

Η κοινωνία του 2026 δεν μοιάζει με την κοινωνία του 1974. Τότε η Ελλάδα ήταν φτωχότερη, αλλά νεότερη, κοινωνικά κινητική, δημογραφικά ζωντανή και με προσδοκία ανόδου. Σήμερα είναι πιο μορφωμένη και πιο αστική, αλλά πιο γερασμένη, πιο κουρασμένη, πιο δύσπιστη και πιο φοβισμένη. Η χώρα έχει χάσει πληθυσμό, παραγωγική βάση, νέους ανθρώπους, κοινωνική αυτοπεποίθηση και θεσμική εμπιστοσύνη.

Τα νέα κοινωνικά στρώματα που ζητούν έκφραση δεν είναι ίδια με του 1974. Είναι οι μικρομεσαίοι που πιέζονται από φόρους, τράπεζες, funds, ενεργειακό κόστος και αθέμιτο ανταγωνισμό. Είναι οι νέοι πτυχιούχοι που δεν βλέπουν προοπτική ή φεύγουν στο εξωτερικό. Είναι οι εργαζόμενοι που έχουν δουλειά αλλά δεν έχουν αξιοπρεπές εισόδημα. Είναι οι οικογένειες που πιέζονται από στέγη, ακρίβεια και ανασφάλεια. Είναι οι αγρότες που δεν είναι πια πλειοψηφικό κοινωνικό σώμα, αλλά παραμένουν κρίσιμοι για την περιφέρεια, την παραγωγή και την αυτάρκεια. Είναι οι πολίτες που δεν ζητούν μόνο χρήματα, αλλά δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και λειτουργία του κράτους.

Αυτό είναι το νέο κοινωνικό ακροατήριο της Καρυστιανού. Δεν είναι ενιαία τάξη. Είναι ένα μπλοκ κοινωνικής απογοήτευσης και θεσμικής απαίτησης.

Το κόμμα της εμφανίζεται με αιχμή τη θεσμική ανασυγκρότηση, τη διαφάνεια, τη Δικαιοσύνη, τα Τέμπη, την κοινωνική προστασία, τη δημόσια υγεία και παιδεία, την προστασία της πρώτης κατοικίας, τον έλεγχο τραπεζών και funds, την ενίσχυση μικρομεσαίων, τα εργασιακά δικαιώματα, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τη στήριξη του πρωτογενούς τομέα και την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας.

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά με το 1974. Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε κοινωνικά στρώματα που ήθελαν να ανέβουν. Η Καρυστιανού φαίνεται να εκφράζει στρώματα που φοβούνται ότι πέφτουν ή ότι χάνονται. Το ΠΑΣΟΚ εξέφρασε την ελπίδα της ένταξης. Η Καρυστιανού εκφράζει την απαίτηση της αποκατάστασης. Το ΠΑΣΟΚ είπε: «να μπούμε κι εμείς στο κράτος». Η Καρυστιανού λέει: «να ξαναγίνει το κράτος κράτος».

Γι’ αυτό και το πρόβλημα σήμερα δεν είναι μόνο κοινωνικό ή οικονομικό. Είναι θεσμικό και υπαρξιακό. Η ελληνική κοινωνία δεν ζητά απλώς ένα άλλο κόμμα. Ζητά ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Ζητά κράτος που λειτουργεί, Δικαιοσύνη που πείθει, Δημοκρατία που δεν ευτελίζεται, θεσμούς που δεν χειραγωγούνται, παραγωγή που στηρίζει τη χώρα, εξωτερική πολιτική που δεν δορυφοροποιεί την Ελλάδα.

Η ευκαιρία της Καρυστιανού βρίσκεται ακριβώς εδώ: να εκφράσει όσους δεν θέλουν απλώς αντιπολίτευση, αλλά αποκατάσταση εμπιστοσύνης. Όσους δεν πιστεύουν ότι η Αριστερά μπορεί να κυβερνήσει αξιόπιστα, αλλά δεν αντέχουν και τη σημερινή δεξιά διαχείριση. Όσους δεν είναι ακροδεξιοί, αλλά είναι πατριώτες. Όσους δεν είναι αντικρατιστές, αλλά θέλουν κράτος δικαίου. Όσους δεν είναι αντισυστημικοί, αλλά θεωρούν ότι το σημερινό σύστημα έχει υπονομεύσει τους ίδιους τους θεσμούς του.

Το ΠΑΣΟΚ του 1974 ήταν απάντηση στη μεταδικτατορική και μετεμφυλιακή Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απάντηση στην κοινωνική έκρηξη της μνημονιακής κρίσης. Η Καρυστιανού εμφανίζεται ως πιθανή απάντηση στη μεταμνημονιακή Ελλάδα της δυσπιστίας, της δημογραφικής συρρίκνωσης, της παραγωγικής αδυναμίας και της θεσμικής απαξίωσης.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορεί να γίνει φορέας ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου: όχι για να μοιράσει προσόδους, όπως έκανε συχνά η Μεταπολίτευση, αλλά για να ανασυστήσει θεσμούς, παραγωγή, εμπιστοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια.

https://www.anixneuseis.gr/

Ἡ ῥίζα τοῦ Κακοῦ στό ἐπίκεντρο τῶν ὀλέθριων φαρμάκων.Καί ὁ ἀνόητος, μέρος τοῦ κοπαδιοῦ βοοειδῶν, ἀπαντᾶ : Φέρτο !

 


 Ἐχθές γράφαμε πῶς οἱ γνωστοί δημιουργοί τῆς Big Pharma προωθοῦν τά δολοφονικά τους ψυχοφάρμακα μέσῳ τῆς τεχνητῆς παρουσιάσεως αὐξήσεων τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν. Κάτι οἱ στημένες ἔρευνες μέ τίς «ὑπερδιαγνώσεις» κάτι τά «εἰδικά διαγνωστικά ἐγχειρίδια ψυχιατρικῆς » μοιράζουν τά ψυχοφάρμακα στούς ἀνθρώπους τῶν κρατῶν τῆς Δύσεως, ἀπό τίς ἡλικίες τῶν 2 χρονῶν, λές καί εἶναι καραμέλες. 

Σκοπός τους νά καταστήσουν τούς ἀνθρώπους κυριολεκτικῶς ζὀμπι πού θά ἐλέγχουν ἀπολύτως, μέσῳ νοητικοῦ ἐλέγχου, μέ ἀπότερη κατάληξη τόν ἀφανισμό τους. Μία ἀπό αὐτές τίς δολοφνικές "φαρμακευτικές" ἑταιρεῖες ἡ Purdue Pharma L.P. ἡ ὁποία προωθεῖ ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ᾿90, τό ὁπιούχο σκεύασμα OxyContin. Ἡ ἐταιρεία ἀνήκει, ποῦ ἀλλοῦ, σέ ἑβραϊκά χέρια ! 

Η κρίση των οπιοειδών, η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από τότε που το OxyContin κυκλοφόρησε στην αγορά το 1996, έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις πιο ολέθριες καταστροφές για τη δημόσια υγεία στην ιστορία των ΗΠΑ. Η Purdue, υπό την ηγεσία των Sacklers, διοχέτευε επιθετικά το φάρμακο στην αγορά, υποβαθμίζοντας παράλληλα τους κινδύνους εθισμού που προκαλεί, στοχεύοντας τόσο σε γιατρούς όσο και σε ασθενείς... ( ἐδῶ 


Οἱ πονηριές τῆς συγκεκριμένης ἑβραϊκῆς οἰκογένειας, γιά νά ἀποφύγῃ τό κόστος τῶν θανατηφόρων ἐνεργειῶν της ἀπό τίς ἀγωγές καί μηνύσεις πού τῆς ἔγιναν κατά καιρούς, πάρα πολλές! Κυρίως ὅμως βασίζονταν σέ δωρεές πρός ἀνάλογους ὀργανισμούς ὅπως τό ἵδρυμα πού εἶναι ὑπεύθυνο γιά τήν ὁμοσπονδιακή πολιτική γιά τά ὁπιοειδῆ ( Εθνικές Ακαδημίες Επιστημών, Μηχανικής και Ιατρικής -NASEM ) μέχρι Πανεπιστήμια ὅπου ἔδιναν ἑκατομμύρια καί λάμβαναν ἄδεια γιά ὁμιλίες-διαλέξεις γιά τήν προώθηση τοῦ σκευάματος. Τό Tufts,τό  Brown μεταξύ αὐτῶν.
Ὅσοι παρελάμβαναν τά δεκάδες ἑκατομμύρια τῶν "δωρεῶν" μέσα σέ λίγα χρόνια τά πολαπλασίαζαν μέσῳ ἐπενδύσεων. Ὁπότε κανένα πρόβλημα μέ τά καταστροφικά ἕως θανατηφόρα φάρμακα ! 

"  έγκριση «τουλάχιστον ενός εξαιρετικά ισχυρού οπιοειδούς» από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Μια έρευνα του 2014 που διεξήχθη από το Milwaukee Journal Sentinel και το MedPage Today διαπίστωσε ότι εντός τριών ετών εργασίας στην έκθεση, εννέα από τα 19 άτομα της επιτροπής που την συνέταξε είχαν οικονομικές διασυνδέσεις με τους κατασκευαστές οπιοειδών...( ἐδῶ)

Μια γυναίκα που θρηνεί για την κόρη της σε μια εκδήλωση που ζητούσε τη δίωξη των Sackler το 2021 ( ἐδῶ

Ἐν τέλει : 
" ...Οι αστικές αγωγές πολλαπλασιάστηκαν από το 2017 και μετά, με τους γενικούς εισαγγελείς πολιτειών και τις τοπικές αρχές να καταθέτουν αγωγές πολλαπλών περιφερειών (MDL) στο Περιφερειακό Δικαστήριο των ΗΠΑ για τη Βόρεια Περιφέρεια του Οχάιο , ενοποιώντας πάνω από 2.600 υποθέσεις που ισχυρίζονται ότι η Purdue και οι Sacklers ενεπλάκησαν σε παραπλανητικό μάρκετινγκ που υποβάθμιζε τους κινδύνους εθισμού και στόχευε γιατρούς με υψηλές συνταγογραφήσεις.
...Η τροποποιημένη καταγγελία της Νέας Υόρκης του 2019 κατονόμασε άμεσα οκτώ Sacklers, κατηγορώντας τους ότι μικροδιαχειρίστηκαν την τιμολόγηση και την προώθηση με σκοπό την αύξηση των εσόδων από 500 εκατομμύρια δολάρια το 1999 σε πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως έως το 2011, ενώ φέρεται να αγνοούσαν τα δεδομένα για την υπερβολική δόση.

...Τον Ιούνιο του 2025, και οι 55 γενικοί εισαγγελείς των ΗΠΑ κατέληξαν σε συμβιβασμό ύψους 7,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων με την Purdue Pharma και την οικογένεια Sackler για την επίλυση αξιώσεων που σχετίζονται με οπιοειδή, με τους Sackler να συνεισφέρουν περίπου 6,5 δισεκατομμύρια δολάρια... ( ἐδῶ


Καί ποιοί εἶναι οἱ Sacklers ; Ἑβραῖοι μετανάστες ἀπό τήν Οὐκρανία στίς άρχές τῆς ἑκατονταετίας τοῦ 1900. Τό ζεῦγος Isaac Sackler καί Sophie Greenberg ἐγκαταστάθηκαν στό Brooklyn καί ἄνοιξαν ἕνα ψιλικατζίδικο ( ἀπολατζίδικο ἀλλιῶς γιά νά μήν τούς ξεφεύγει πελάτης καί νά τά παίρνουν ἀπό παντοῦ ) ὅπως συνήθιζαν νά κάνουν οἱ ἑβραῖοι πού μετανάστευαν στήν Νέα Γῆ. Γέννησαν 3 ἀγόρια τά ὁποῖα δασκαλεύτηκαν σωστά ὥστε καί νά "ἀνέβουν κοινωνικά", ἀλλά καί νά κάνουν τήν δουλειά πού μάθαιναν ἀπό τήν ἑβραϊκή τους παράδοση ( βλέπε Ταλμούδ, Τορά καί τά συναφῆ πού καλλιεργοῦσε τό μῖσος κατά τῶν μή ἑβραίων καί παράλληλα τρόπους ἀφανισμού τους ) ὥστε καί οἱ τρεῖς στράφηκαν στήν ἱατρική ! Τά ἔχουμε πεῖ πολλάκις, αὐτοί γίνονται ἤ φαρμακοτρίφτες ἤ ψυχίατροι-ψυχολόγοι ἤ δικηγόροι γιά πολιτική καριέρα.( βλέπε ἐξουσία ). 

Ὁ  Arthur Sackler μέ τό πτυχεῖο τῆς "ἱατρικῆς" Σεπτέμβριο τοῦ 1937 μέ τήν γυναίκα του φωτό) 

Ο Arthur Sackler, ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς Sackler, ξεκίνησε την καριέρα του στην ιατρική διαφήμιση στις αρχές της δεκαετίας του 1940, αφού απέκτησε το πτυχίο ιατρικής του από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης το 1937 και αρχικά άσκησε την ψυχιατρική. Εντάχθηκε στο μικρό πρακτορείο William Douglas McAdams με έδρα τη Νέα Υόρκη, το οποίο επικεντρώθηκε στην προώθηση φαρμακευτικών προϊόντων απευθείας σε γιατρούς μέσω έντυπων διαφημίσεων και διαφημιστικού υλικού... Παράλληλα με τη διαφήμιση, ο Sackler επεκτάθηκε στον χώρο των ιατρικών εκδόσεων για να ενισχύσει την εμβέλεια του κλάδου. Τη δεκαετία του 1950, ξεκίνησε το Medical Tribune , μια δεκαπενθήμερη ταμπλόιντ εφημερίδα που διανέμονταν δωρεάν στους γιατρούς και συνδύαζε ειδήσεις, περιλήψεις ερευνών και διαφημιστικό περιεχόμενο από φαρμακευτικές εταιρείες, επιτυγχάνοντας τελικά κυκλοφορία σε πάνω από ένα εκατομμύριο αναγνώστες σε 14 χώρες μέχρι τη δεκαετία του 1970. Η έκδοση χρησίμευσε ως επέκταση των διαφημιστικών προσπαθειών, συχνά με χορηγούμενα ένθετα και κύρια άρθρα που θόλωναν την εκδοτική ανεξαρτησία με εμπορικά συμφέροντα, ένα μοντέλο που ο Sackler βελτίωσε μέσω του ελέγχου του στα δίκτυα εκτύπωσης και διανομής. Οι αδελφοί Sackler Arthur, Mortimer και Raymond—επέκτειναν συλλογικά τις δραστηριότητές τους σε βοηθητικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων ιατρικών βάσεων δεδομένων και διευκόλυνσης κλινικών δοκιμών , οι οποίες υποστήριζαν τις διαφημιστικές και εκδοτικές τους δραστηριότητες παρέχοντας ιδιόκτητα δεδομένα σχετικά με τα πρότυπα συνταγογράφησης. 

ὁ γιός τοῦ Isaac,Arthur στό γραφεῖο του μέ καμάρι κρατᾶ ἔργα τέχνης τῆς σινικῆς συλλογῆς του... ( φωτό)

Οι καινοτομίες του Arthur σε αυτούς τους τομείς του χάρισαν την μεταθανάτια ένταξή του στο Hall of Fame της Ιατρικής Διαφήμισης το 1997 , όπου του αναγνωρίστηκε η «πλήρης ισχύς της διαφήμισης και της προώθησης στη φαρμακευτική βιομηχανία ». Αυτές οι πρώτες προσπάθειες έθεσαν τις βάσεις για τις μετέπειτα φαρμακευτικές δραστηριότητες της οικογένειας, δίνοντας έμφαση στην επιθετική προώθηση έναντι των παραδοσιακών μοντέλων πωλήσεων ...  Τό 1952 ἀγόρασαν τήν Purdue Frederick Company  ... 
 Οι Sackler, γιοι Εβραίων μεταναστών που είχαν εκπαιδευτεί ως γιατροί αλλά έλκονταν από το εμπόριο, έβλεπαν την εταιρεία ως πλατφόρμα για την εφαρμογή τεχνικών μάρκετινγκ απευθείας στον γιατρό που είχαν τελειοποιήσει, όπως λεπτομερείς διαφημίσεις σε ιατρικά περιοδικά και προσέγγιση αντιπροσώπων πωλήσεων...

Mortimer, Raymond καί Arthur Sackler. Οἱ 3 ψυχίατροι πού ἐθίσαν τῆς ΗΠΑ στά ὁπιοῦχα φωτό

Η Purdue Pharma, η οποία ελέγχεται από μέλη της οικογένειας Sackler, συμπεριλαμβανομένων των ιατρών Mortimer Sackler και Raymond Sackler , ανέπτυξε το OxyContin ως σκεύασμα παρατεταμένης αποδέσμευσης υδροχλωρικής οξυκωδόνης, ενός ημισυνθετικού οπιοειδούς αναλγητικού που προέρχεται από τη θεβαΐνη ... ένα φάρμακο για τον πόνο μακράς δράσης για την αντιμετώπιση του χρόνιου μη καρκινικού πόνου. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε το OxyContin στις 12 Δεκεμβρίου 1995 για την αντιμετώπιση μέτριου έως σοβαρού πόνου όταν χρειαζόταν συνεχής αναλγησία όλο το 24ωρο για παρατεταμένο χρονικό διάστημα...( ἐδῶ ) 

Ἔτσι χτίστηκε ἡ φαρμακευτική αὐτοκρατορία τῶν ἑβραίων Sackler καί ἐδῶ πού τά λέμε ἀποτέλεσε "ὑπόδειγμα " γιά τίς φαρμακευτικές τῆς Big Pharma, ἀπό κάθε ἄποψιν. Ὅμως ἡ βάσις πού στηρίχθηκαν ὅλες ἦταν οἱ τρόποι προωθήσεως τῶν ὀλέθριων σκευασμάτων πρός τούς γιατρούς καί τίς συνταγογραφήσεις. Τί, τζάμπα πῆρε τήν διάκρισιν ὁ γιός τοῦ Isaac,Arthur ; «πλήρης ισχύς της διαφήμισης και της προώθησης στη φαρμακευτική βιομηχανία »

Καί τί μᾶς λένε σήμερα ; Ῥαγδαία αὔξησις τῶν ψυχικῶν παθήσεων. Πιστέψτε το. Πᾶρτε ψυχοφάρμακα γιά τά παιδάκια τά 2χρονα. Πᾶρτε ἔφηβοι γιά νά ἀντιμετωπίσετε τήν κατάθλιψιν. Πᾶρτε ἐνήλικες γιά νά ξεπερνᾶτε τό ἄγχος τῆς καθημερινότητος καί τό στρές τῆς δουλειᾶς. Πᾶρτε, πᾶρτε, πᾶρτε...
Καί ὁ ἀνόητος, μέρος τοῦ κοπαδιοῦ βοοειδῶν, ἀπαντᾶ : Φέρτο !


http://sxolianews.blogspot.com/

Εξεταστική υποκλοπών: Ο Τασούλας του 2022 «αδειάζει» το Μαξίμου του 2026

 



Γιάννης Μπασκάκης

Σε όλο και πιο δύσκολη θέση περιέρχεται το μέγαρο Μαξίμου με το σκάνδαλο των υποκλοπών, μετά και τις μεθοδεύσεις, στις οποίες επιδόθηκε στη Βουλή, προκειμένου να στερήσει από την αντιπολίτευση το δικαίωμα που της δίνει το Σύνταγμα για σύσταση εξεταστικής επιτροπής.

Πέραν του γεγονότος ότι το Μαξίμου παραμένει σταθερά υπόλογο για την ουσία της σκανδαλώδους υπόθεσης, τώρα καλείται να απολογηθεί και για τις θεσμικές ακροβασίες, τις οποίες μεταχειρίστηκε για να μπλοκάρει την εξεταστική, επικαλούμενο λόγους «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας», προκειμένου να ανεβάσει την αναγκαία πλειοψηφία στους 151 βουλευτές, μην επιτρέποντας αυτή να συσταθεί με τις 120 ψήφους, με τις οποίες είχε συσταθεί και η προηγούμενη εξεταστική για τις υποκλοπές.

Μην επιτρέποντας δηλαδή να συσταθεί με τον τρόπο που προβλέφθηκε στην τελευταία συνταγματική αναθεώρηση, επί των ημερών της παρούσας κυβέρνησης.

Το Μαξίμου προχώρησε στις μεθοδεύσεις αυτές, ασφαλώς γιατί δεν ήθελε με τίποτα την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης των υποκλοπών και μάλιστα μέσω μιας εξεταστικής που θα εξελισσόταν μέσα στο Κοινοβούλιο, δηλαδή στο κέντρο της πολιτικής ζωής, και θα τροφοδοτούσε την επικαιρότητα με νέες αποκαλύψεις.

Αδυναμία δικαιολόγησης

Το πρόβλημα για την κυβέρνηση τώρα είναι ότι, ενώ είχε στη διάθεσή της πολύ χρόνο προκειμένου να επεξεργαστεί την επιχειρηματολογία που θα χρησιμοποιήσει, ήταν τόσο χοντροκομμένος ο τρόπος με τον οποίο μπλόκαρε την εξεταστική, που τώρα επιδεικνύει χαρακτηριστική αδυναμία να τον δικαιολογήσει.

Γεγονός που κατέστη σαφές και στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, όπου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δέχτηκε επίμονες ερωτήσεις και πρώτα απ’ όλα σε σχέση με το τι έχει αλλάξει από το 2022, όπου η εξεταστική για την ίδια υπόθεση -των υποκλοπών- είχε συσταθεί με αναγκαία πλειοψηφία 120 ψήφων, χωρίς τότε η κυβέρνηση να θέσει θέμα «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας».

Επιχειρώντας να απαντήσει, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι τότε «η κυβέρνηση δεν είχε καταψηφίσει, είχε ψηφίσει «παρών», άρα δεν έθεσε κάποιο ζήτημα ως παρεμπίπτον, τώρα καταψήφισε για τους λόγους που εξήγησε ο εκπρόσωπος της πλειοψηφίας και ο βουλευτής και πρώην υπουργός που έθεσε το παρεμπίπτον ζήτημα, ο Μάκης Βορίδης» για το «ποια πλειοψηφία πρέπει να ακολουθηθεί, δηλαδή οι 151 ψήφοι και όχι η μειοψηφία που η δική μας η κυβέρνηση έχει δώσει αυτή τη δυνατότητα, οι 120 ψήφοι».

Τα πρακτικά

Αλλά βέβαια, αν ανατρέξει κανείς στα πρακτικά της Ολομέλειας της Βουλής μετά την ψηφοφορία για την προηγούμενη εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές, θα διαπιστώσει ότι το ποια πλειοψηφία θα πρέπει να ακολουθείται στις εξεταστικές για τις υποκλοπές έχει ήδη κριθεί και έχει κριθεί ρητά και μάλιστα από τα χείλη του τότε Προέδρου της Βουλής και σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ο Κώστας Τασούλας, λέει λοιπόν ρητά (29.8.2022) πρώτον ότι η τότε εξεταστική αφορά την ΕΥΠ και την παρακολούθηση Ανδρουλάκη από αυτήν «ή και από άλλα φυσικά ή νοµικά πρόσωπα» και βέβαια εξίσου ρητά λέει ότι η απαιτούμενη πλειοψηφία για μια εξεταστική με το παραπάνω αντικείμενο, είναι τα «δύο πέμπτα τουλάχιστον του συνόλου των βουλευτών, ήτοι 120 Βουλευτές ανεξαρτήτως πλειοψηφίας».

Ειδικότερα, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφού αναφέρει ότι υπέρ της σύστασης της εξεταστικής για τις υποκλοπές ψήφισαν 142 βουλευτές, κατά δεν ψήφισε κανείς και «παρών» ψήφισαν 157 βουλευτές, σημειώνει ότι «συνεπώς η πρόταση που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Οµάδα του Κινήµατος Αλλαγής, µε θέµα: «Εξέταση της υπόθεσης παραβίασης του απορρήτου των επικοινωνιών του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ – Κινήµατος Αλλαγής και Ευρωβουλευτή κ. Νίκου Ανδρουλάκη από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) ή και από άλλα φυσικά ή νοµικά πρόσωπα, την επιβεβαιωµένη απόπειρα παγίδευσης του κινητού του µε το κακόβουλο λογισµικό «Predator», την παράνοµη χρήση αυτού στην ελληνική επικράτεια και την έρευνα για την ύπαρξη ευθυνών του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και κάθε άλλου εµπλεκόµενου φυσικού ή νοµικού προσώπου», αφού συμπλήρωσε το όριο των δύο πέμπτων τουλάχιστον του συνόλου των Βουλευτών, ήτοι 120 Βουλευτών ανεξαρτήτως πλειοψηφίας, σύμφωνα µε τα άρθρα 68 παράγραφος 2, εδάφιο γ’, του Συντάγματος και 144 παράγραφος 5, εδάφιο β’, του Κανονισμού της Βουλής, έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία».

Εάν, λοιπόν, η ΝΔ είχε τότε ταχθεί υπέρ της σύστασης εξεταστικής (και όχι «παρών», το οποίο, θολώνοντας τα νερά, ο Μ. Βορίδης βάφτισε «επί της ουσίας υπέρ») και η πρόταση είχε συγκεντρώσει από 151 βουλευτές και πάνω, τότε πράγματι θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι δεν κρίθηκε τότε (έστω και «παρεμπιπτόντως») το θέμα της αναγκαίας πλειοψηφίας, γιατί αυτή θα είχε συγκεντρωθεί ούτως ή άλλως, οπότε και δεν θα υπήρχε λόγος να εξεταστεί το ζήτημα.

Με δεδομένο όμως ότι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ (η οποία ρητά αναφερόταν στην ΕΥΠ) οδήγησε σε συγκρότηση εξεταστικής με λιγότερες από 151 ψήφους, αλλά και με επίσης δεδομένο την ρητή διαπιστωτική δήλωση του Προέδρου περί της απαιτούμενης, στην περίπτωση αυτή, πλειοψηφίας, είναι σαφές ότι έχει δημιουργηθεί κοινοβουλευτικό προηγούμενο που δεσμεύει πλέον τη Βουλή και το οποίο σήμερα το Μαξίμου ουσιαστικά παραβίασε.

Ποιοι οι λόγοι «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας»;

Άλλωστε μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει από την πλευρά της κυβέρνησης μία σαφής απάντηση για το ποιοι είναι οι λόγοι «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας» που τώρα επικαλέστηκε για να μπλοκάρει τη δεύτερη εξεταστική για τις υποκλοπές.

Το in έθεσε στον κυβερνητικό εκπρόσωπο το ερώτημα τι σημαίνουν επί της ουσίας και πώς μεταφράζονται οι λόγοι «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας» και αν η κυβέρνηση βλέπει πίσω από αυτούς τους λόγους είτε θέμα κατασκοπείας είτε θέμα σύνδεσης του Predator (το οποίο κατά βάση θα αφορούσε η τωρινή εξεταστική) με την ΕΥΠ.

Εκπροσωπώντας το Μαξίμου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επικαλέστηκε τις εισαγγελικές διατάξεις του Αρείου Πάγου που δεν είδαν σύνδεση Predator – ΕΥΠ, ούτε και θέμα κατασκοπείας, υποστηρίζοντας ότι «για όλα αυτά έχει απαντήσει η Δικαιοσύνη» (αποφεύγοντας βέβαια να μνημονεύσει τη μόνη δικαστική απόφαση που υπάρχει, αυτή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, το οποίο είδε και τα δύο αυτά θέματα και ζήτησε να διερευνηθούν), ενώ αναφορικά με την ουσία του ερωτήματος, περιορίστηκε να πει ότι «ο ρόλος της ΕΥΠ, τον οποίο δεν νομίζω ότι είναι καλό να συζητήσουμε εδώ πέρα, δεν το κάνουν σε κανένα σοβαρό κράτος, άπτεται και πολύ κρίσιμων ζητημάτων εθνικής ασφάλειας» και να κάνει λόγο για «κάποιους» που «προτιμούν να κάνουν «κουρελόχαρτο» την ΕΥΠ» για «να επιβιώσουν πολιτικά», λέγοντας ότι «υπάρχει ένα όριο σε όλο αυτό».

Αλλά βέβαια αν οι λόγοι «εξωτερικής πολιτικής και άμυνας» που εσχάτως ανακάλυψε το Μαξίμου, κατά την κυβέρνηση αφορούν απλώς και μόνο το γεγονός ότι στην υπόθεση εμπλέκεται η ΕΥΠ, τότε αυτό σίγουρα έχει κριθεί, όπως είδαμε, με τον πιο ρητό και επίσημο τρόπο από τη Βουλή, στην προηγούμενη εξεταστική για τις υποκλοπές, όπου διαπιστώθηκε ότι η απαιτούμενη πλειοψηφία είναι αυτή των 120 βουλευτών.

Τι έχει πράξει η κυβέρνηση;

Αλλά το Μαξίμου αποφεύγει να απαντήσει και τι έχει κάνει η κυβέρνηση, και οι κρατικές της αρχές, για να μάθει τι πληροφορίες υπεκλάπησαν από το παράνομο Predator και σε ποιων τα χέρια βρίσκονται σήμερα.

Το in, ζήτησε μια απάντηση σχετικά με τα ερωτήματα που έθεσε ο πρώην πρωθυπουργός (και στόχος των υποκλοπών) Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος στην τελευταία του ομιλία στη Βουλή, διερωτήθηκε, σε σχέση με τις παρακολουθήσεις μέσω Predator, αν «υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε “γη και ουρανό” να μάθει το τι συνέβη; Πολύ περισσότερο για λόγους εθνικής ασφαλείας! Που δεν θα έβαζε τις κρατικές της υπηρεσίες να τα κάνουν όλα “φύλλο και φτερό”;», καταγγέλλοντας τη σημερινή κυβέρνηση ότι είναι εκείνη που δεν το έκανε.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επικαλέστηκε και εδώ τη Δικαιοσύνη: «Στις δυτικές Δημοκρατίες τη διερεύνηση τέτοιων υποθέσεων την αναλαμβάνει η Δικαιοσύνη. Εμπιστευόμαστε την ελληνική Δικαιοσύνη, έχει εκδώσει τρία πορίσματα σε ανώτατο επίπεδο και μάλιστα από δικαστικούς λειτουργούς που αποτελούν την επιλογή των ίδιων των ανώτατων δικαστών. Και παράλληλα, η τακτική Δικαιοσύνη, πέραν δηλαδή της Δικαιοσύνης στον ανώτατο βαθμό, μέλλει να εκδικάσει την υπόθεση που αφορά τέσσερις ιδιώτες. Έχει γίνει έφεση και έχει προσδιοριστεί και η δικάσιμος για τους επόμενους μήνες. Άρα, και την έρευνα, όπως κανείς να τη χαρακτηρίζει, και τις αποφάσεις τις εκδίδει η Δικαιοσύνη».

Με άλλα λόγια, το Μαξίμου επιβεβαιώνει ότι (πέρα από τη Δικαιοσύνη που ερευνά ποινικά αδικήματα) η κυβέρνηση και οι κρατικές αρχές δεν έχουν κάνει τίποτα για να διερευνήσουν το τι πληροφορίες υπεκλάπησαν και σε ποια χέρια βρίσκονται, παρά το γεγονός ότι υπεκλάπησαν από το μισό υπουργικό συμβούλιο και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.

Αλλά και για την ΕΔΕ για το θέμα της παραχώρησης, από την ελληνική κυβέρνηση, αδειών εξαγωγής του Predator, που είχαμε πριν από 3 χρόνια μάθει ότι ολοκληρώθηκε και ότι βρισκόταν και στο στάδιο των πειθαρχικών διώξεων, το Μαξίμου εξακολουθεί να μην έχει απάντηση για το ποια είναι τα αποτελέσματά της, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο σε δεύτερο συνεχόμενο briefing να ερωτάται από το in, και να απαντάει ότι «αναμένουμε απάντηση από το αρμόδιο υπουργείο».

https://www.in.gr/

Ζητώ από την Μαρία Καρυστιανού να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας

 

Ο κόσμος που δεν γνωρίζει το πως λειτουργεί το παρακράτος, θεωρεί πως ο Μαρινάκης είναι ο αρχηγός της Μαφίας.
Η αλήθεια είναι πως ο Δημητριάδης βρίσκεται πολύ ψηλότερα στην πυραμίδα των μαφιόζων παίζοντας πολύ σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση και την υπεράσπιση της κυβέρνησης της ΝΔ.
Ο Δημητριάδης είναι αυτός που με τις πλάτες και για λογαριασμό της Μοσάντ παρακολουθούσε όλο το πολιτικό και επιχειρηματικό σύστημα.
Είναι λογικό λοιπόν να τον ακούμε να λέει στον Μαρινάκη "θα μου κλάσεις τα @ρχιδι@" αφού ξέρει ότι έχει στην πλάτη του την ισχυρότερη άκρη.
Στην φωτογραφία τον βλέπουμε στην εκδήλωση της Σιωνιστικής Πρεσβείας για τους εορτασμούς της "ίδρυσης του Ισραήλ" αγκαλιά με τον Ισραηλινό πρέσβη

Πέραμα και Κυνόσουρα κατά την διάρκεια της πετρελαϊκής κρίσης

 


ΤΟ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ


 

https://newsn.wordpress.com/wp-content/uploads/2012/01/rosmarinusofficinalis-flowers.jpg?w=150

Δενδρολίβανο-Rosmarinus officinalis

Επιστημονική ονομασία: Rosmarinus officinalis-Ροσμαρίνος ο φαρμακευτικός.

Οικογένεια: Χειλανθή (Labiatae).

Άλλα ονόματα: δεντρολίβανο, λιβανόδενδρο, διοσμαρίνι, λασμαρί, αρισμαρί, δουσμαρίνι, λεσμαρί, λιβανωτίς

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Πολυετές αειθαλής θάμνος που φθάνει, μέχρι το ενάμισυ μέτρο ύψος. Τα φύλλα του είναι βελονοειδή στενά σκουροπράσινα και τα άνθη του μικρά ελαφρώς γαλάζια-μωβ.

 

ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Το δεντρολίβανο είναι αυτοφυές στη νότια Ευρώπη και καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε όλο τον κόσμο. Πολλαπλασιάζετε με σπόρους αλλά πιο εύκολα με μοσχεύματα. Προτιμά τα θερμά, ξηρά κλίματα. Αντέχει εύκολα μέχρι -10 βαθμούς Κελσίου και είναι ανθεκτικό στη ζέστη και στους ανέμους.

 

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΑ ΜΕΡΗ

Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα ανθισμένα μέρη του και συλλέγεται κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

 

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ

Πτητικό έλαιο, φλαβονοειδή, ταννίνες, ροζμαρινικό οξύ, ροζμαρικίνη, διτερπένια.

 

ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Σύμφωνα με τη λαογραφία, πήρε το όνομά του από τη Παναγία, η οποία άφησε το μανδύα της πάνω στο θάμνο. Μέχρι το επόμενο πρωί, τα λουλούδια του θάμνου είχαν γίνει μπλε και από τότε ονομάστηκε rose of Mary.

Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν δώρο της Αφροδίτης. Οι μαθητές φορούσαν στεφάνια από δεντρολίβανο όταν είχαν εξετάσεις, γιατί βοηθούσε την συγκέντρωση και την μνήμη.

Το δεντρολίβανο το χρησιμοποιούσαν παλιότερα ως λιβάνι γι αυτό λεγόταν και λιβανόδενδρο.

Αναφέρεται ότι αφέψημα δενδρολίβανου, κέδρου και τερβινθίνης ήταν ένα ελιξίριο νεότητας, που ονομαζόταν το νερό της βασίλισσας της Ουγγαρίας.

Στα νοσοκομεία παλιά έκαιγαν δεντρολίβανο για να απολυμάνουν τον αέρα.

 

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ & ΧΡΗΣΕΙΣ

Το δεντρολίβανο είναι θερμαντικό και διεγείρει την κυκλοφορία του αίματος προς τον εγκέφαλο και βελτιώνει τη συγκέντρωση και τη μνήμη.

Είναι χρήσιμο για τους νευρικούς πονοκεφάλους και τις ημικρανίες.

Ενισχύει την ανάπτυξη της τριχοφυΐας, ενισχύοντας την κυκλοφορία του αίματος στο τριχωτό της κεφαλής.Τα φύλλα του δεντρολίβανου, μαζί με ρίζες τσουκνίδας και ρίζες λάπατου, μουσκεμένες σε οινόπνευμα, βοηθούν να προκαλούν τριχοφυΐα κάνοντας εντριβές στο τριχωτό μέρος του κεφαλιού.

Ανεβάζει τη διάθεση και είναι χρήσιμο σε περιπτώσεις κατάθλιψης ήπιας έως μετρίως σοβαρής μορφής.

Τα μπάνια που γίνονται με αφέψημα δεντρολίβανου βοηθούν αυτούς που υποφέρουν από ρευματισμούς στις αρθρώσεις.

Είναι αποχρεμπτικό και βοηθάει στο βήχα στο άσμα σε βρογχίτιδες και στη γρίπη.

Η σκόνη από τα κονιοποιημένα φύλλα του δεντρολίβανου επουλώνει τις πληγές.

Το αφέψημα του δεντρολίβανου είναι και κατά της λιποθυμίας και των ζαλάδων.

Κοπανισμένο φρέσκο δεντρολίβανο κάνοντάς το κατάπλασμα ξεραίνει τις αιμορροΐδες.

Βοηθάει στην υπερκόπωση και στην αδυναμία.

Βρασμένο δεντρολίβανο με κρασί βοηθάει στον ύπνο.

Γενικά θεωρείται αντιβακτηριδιακό, αντιμυκητιακό και αντιρρευματικό, τονωτικό της καρδιάς και της όρασης αλλά και κατά του διαβήτη.

 

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣΤο ενεργό συστατικό στο δεντρολίβανο, γνωστό ως carnosic acid (CA), μπορεί να προστατεύσει τον εγκέφαλο από το εγκεφαλικό και τη νευροεκφύλιση, που οφείλεται στα επιβλαβή χημικά και τους ελεύθερους ριζοσπάστες. Αυτοί οι ριζοσπάστες θεωρούνται ότι συμβάλουν όχι μόνο στα εγκεφαλικά αλλά και στις καταστάσεις νευροεκφύλισης όπως του Alzheimer, αλλά και στα άρρωστα συμπτώματα της κανονικής γήρανσης του εγκεφάλου.

http://www.sciencedaily.com/releases/2007/10/071030102210.htm

Επίσης έχει τα οφέλη σαν μέσο πρόληψης του καρκίνου. Χρησιμοποιώντας δεντρολίβανο στα ψητά μπορεί να μπλοκάρει τις ενδεχομένως καρκινογόνες (HCAs) ενώσεις που μπορούν να σχηματιστούν, όταν μαγειρεύεται το κρέας σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η αντιοξειδωτική περιεκτικότητα σε δεντρολίβανο καθιστά αυτήν την μέθοδο πιθανή, λόγου της παρουσίας των φαινολικών ενώσεων. Οι ενώσεις rosmarinic οξύ, carnosic οξύ και carnosol μπλοκάρουν και εμποδίζουν τα HCAs προτού να μπορέσουν να διαμορφωθούν κατά τη διάρκεια της θέρμανσης.

http://www.sciencedaily.com/releases/2008/05/080521184129.htm

 

ΑΛΛΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

Το δεντρολίβανο το χρησιμοποιούσαν παλιά στο κρασί για να μην χαλάσει και να του δώσει άρωμα. Το ίδιο και στη φέτα αλλά και στο κάπνισμα των κρεάτων τον χρησιμοποιούσαν για μυρωδιά αλλά και για τις αντί μικροβιακές του ιδιότητες.

Το δεντρολίβανο διώχνει και αυτό τους σκόρους και τα διάφορα έντομα από τα διπλανά φυτά.

Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται και στη μαγειρική για το αρωματισμό των ψαριών και του κρέατος ιδίως του αρνιού και του χοιρινού από τα παλιά χρόνια.

Ο Αγάπιος ο μοναχός γράφει-Πόσες χάρες έχει το δενδρολίβανο:Βράσε τα άνθη δενδρολίβανου με νερό, έως να μείνει το μισό και πίνε το νερό εκείνο να σου γιατρεύσει ότι ασθένεια έχεις στα εντόσθια.

Κάψε το ξύλο του και κάνε τα κάρβουνα σκόνη, την οποία βάλε σε ένα κομμάτι ψιλό λινό πανί και τρίβε καλά τα δόντια σου να γίνουν άσπρα και να γιατρευτεί κάθε τους ασθένεια και αν έχουν σκώληκες ψοφάνε.

Βάλε τα φύλλα του στο στρώμα σου, να μην δεις κακό όνειρο.

Στούμπισε τα φύλλα του και βάλτο στην πληγή να την θεραπεύσεις.

Κάνε το ξύλο του αγγείο να τρως από αυτό, να μην σε βλάψει πράμα εναντίον σου.

Αν κάνεις φλασκί από αυτό , δεν χαλά ποτέ το κρασί, αλλά το φυλάει όπως το έβαλες, ούτε σε βλάπτει κανένα φάρμακο πίνοντας από το κρασί εκείνο.

Έτσι να βάλεις στο βαρέλι τα φύλλα του, δεν φοβάσαι να χαλάσει το κρασί.

Αν τα βάλεις στην πόρτα και μέσα σε δύο τρεις μεριές του σπιτιού σου, δεν σε βλάπτει φίδι, σκορπιός, ούτε άλλο ζώο θανάσιμο.

Μάλιστα αν είναι κανένα φίδι σε καμιά τρύπα , κάψε κομμάτι από αυτό εκεί δίπλα και νιώθοντας την μυρωδιά του ή βγαίνει να φύγει ή πεθαίνει.

Όποιος έχει καύση πολλή στο στομάχι και πολλή δίψα, ας το βράσει σε νερό, να το πίνει με χυμό του ρογδιού και άλλες πολλές ασθένειες θεραπεύει θαυμασιώτατα.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

Σαν έγχυμα ένα κουταλάκι δεντρολίβανο σε ζεστό νερό.

50 γρ. περίπου σε 1 κιλό βραστό νερό είναι καλό για μπάνια για τους ρευματισμούς.

 

ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

Δεν λαμβάνετε κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Σε πολύ μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει δηλητηριάσεις.

Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού και ειδικά όταν παίρνετε ταυτόχρονα άλλα φάρμακα ή βότανα.


https://newsn.wordpress.com/