Ὁ Tucker Carlson γιά πρόεδρος τῶν ΗΠΑ ;

 Ἐπιτέλους, ξυπνοῦν στίς ΗΠΑ καί βλέπουν πιό ξεκάθαρα ἀπό ποτέ, ὄχι μόνον ποιά εἶναι ἡ ῥίζα τοῦ κακοῦ, ἀλλά καί ὅτι εἶναι ἀποφασισμένοι νά τήν ξεριζώσουν διά παντός ! Τώρα τό πιό σημαντικό εἶναι ὁ Carlson νά πάρῃ ὅλα ἐκεῖνα τά μέτρα ὥστε νά προστατευθῇ ἀπό τούς σατανάδες...

Οι αντάρτες του MAGA κηρύσσουν ανεξαρτησία από το Ισραήλ.

Ένα διευρυνόμενο σχίσμα στην αμερικανική δεξιά μετατρέπει την παλιά βάση του Τραμπ σε ανοιχτή αντιπολίτευση, με το Ισραήλ στο επίκεντρο της ρήξης.

Τοῦ Tarik Cyril Amar

Σχεδόν από τότε που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε τη δεύτερη και τελευταία θητεία του, το κίνημα που τον έφερε στην εξουσία δύο φορές έχει υποστεί διχασμό. Τώρα υπάρχει μια πλήρης ρήξη μεταξύ των υποστηρικτών του κινήματος Make America Great Again (MAGA).

Η ουσία του είναι απλή: Υπάρχουν εκείνοι που συνεχίζουν να ταυτίζουν το MAGA με τον Τραμπ, και από την άλλη πλευρά ενός διευρυνόμενου χάσματος, εκείνοι που παραμένουν πιστοί στο MAGA αλλά πιστεύουν ότι ο Τραμπ δεν το έχει κάνει. Οι αντάρτες λένε ότι ο Τραμπ έχει προδώσει τον σκοπό και θέλουν να σώσουν το MAGA - και επομένως και τις ΗΠΑ - από τον Τραμπ.

Δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες δομές για αυτό που οι αντιφρονούντες της MAGA αποκαλούν κίνημά τους, αλλά έχει έναν de facto ηγέτη - τον δημοφιλή δημοσιογράφο και παρουσιαστή podcast Tucker Carlson. Ήταν στο αμερικανικό σπίτι του Tucker στο Maine που επισημοποιήθηκε το σχίσμα της MAGA . Εκεί, αρκετές βασικές προσωπικότητες της εξελισσόμενης ομάδας MAGA εναντίον του Τραμπ συναντήθηκαν και στην πραγματικότητα έθεσαν το πρότυπο της εξέγερσης. 

Τι περιέχει το μανιφέστο του Tucker Carlson:  «Σώστε την Αμερική» 

Όχι κυριολεκτικά, αλλά με τη μορφή μιας ανάρτησης στο Χ από την πρώην βουλευτή των ΗΠΑ Marjorie Taylor Greene (με 5,4 εκατομμύρια ακόλουθους). Περιείχε μια προσεκτικά συνταγμένη εικόνα μιας χαρούμενης ομάδας ανταρτών, στην οποία συμμετείχαν, εκτός από την ίδια, ο Joe Kent, πρώην τσάρος της αντιτρομοκρατίας υπό τον Trump, ο βουλευτής Thomas Massie, μακροχρόνιος συντηρητικός αντίπαλος του Trump, και ο Carlson, που καθόταν στην κεφαλή του τραπεζιού.

Μέσα σε λίγες μέρες από την ανάρτηση, ο Carlson δημοσίευσε ένα βίντεο-μανιφέστο με τίτλο «Ήρθε η ώρα να σώσουμε την Αμερική» στο δικό του κανάλι κοινωνικής δικτύωσης Tucker Carlson Network (με 5,2 εκατομμύρια συνδρομητές στο YouTube). Μέσα σε μία ημέρα, είχε πάνω από ένα εκατομμύριο προβολές μόνο στο YouTube.

Σε ένα ρητορικό master class για την εποχή των podcast, ο Carlson σκιαγράφησε το αμερικανικό παρόν ως ένα αδιέξοδο εξαιρετικής παρακμής και υποβάθμισης, απώλειας πραγματικότητας εντός του κατεστημένου και « παράλυσης και λεηλασίας » .

Προέβλεψε επίσης ότι η αλλαγή είναι αναπόφευκτη εάν οι Αμερικανοί θέλουν να αποφύγουν το « τέλος των πάντων », είτε μέσω πυρηνικού πολέμου είτε μέσω ανεξέλεγκτης τεχνητής νοημοσύνης. Προειδοποίησε ότι ακόμη και η αποτροπή αυτής της αποκάλυψης με έγκαιρη πολιτική δράση θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη βία, δηλαδή μια επανάσταση. Και τέλος, παρουσίασε την εναλλακτική του λύση τόσο στο τέλος του κόσμου όσο και στην άγρια ​​αναταραχή σε δέκα συνοπτικά σημεία.  

Κυμαινόμενα από τη «δικαιοσύνη» έως την «ενότητα»,  τα δέκα σημεία του ήταν περισσότερο μια σαφείς έκκληση για εθνική ανανέωση παρά ένα συγκεκριμένο πολιτικό περίγραμμα, με στόχους αρκετά γενικούς ώστε να διαμορφώσουν μια ευρεία συναίνεση, όπως αναγνώρισε.

Πολλά από τα δέκα σημεία του έμοιαζαν με MAGA 2.0, δηλαδή χωρίς τον Τραμπ, όπως σημείωσαν οι παρατηρητές. Σε θέματα όπως η σωματική και ψυχική υγεία, η ανάγκη η οικονομία να παράγει πραγματικά χρήσιμα πράγματα αντί για απλώς τεχνολογία επιτήρησης, όπλα πολέμου και οικονομικά τεχνάσματα, η ομορφιά του αμερικανικού τοπίου και η αρχιτεκτονική που χρειάζεται αποκατάσταση, οι ένθερμες εκκλήσεις του Carlson απηχούσαν τον συντηρητισμό που αποτελεί μια από τις ρίζες του φαινομένου MAGA.

Τελικά, αυτό που θα είναι πιο σημαντικό είναι πού διαφέρουν τα πράγματα: Ένα από τα σημεία του Carlson αφορούσε την κυριαρχία, ή όπως την όρισε, το να είναι κανείς « απαλλαγή από εξωτερικές επιρροές » . Αυτό το σημείο παρέχει το κλειδί για όλα τα άλλα. Τα δέκα σημεία είναι, στην ουσία, μια διακήρυξη ανεξαρτησίας, όχι μόνο από οποιαδήποτε εξωτερική επιρροή, αλλά και από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του. Ο Carlson τα ονόμασε ευθέως ως ένα από τα χειρότερα προβλήματα της Αμερικής.

Καταρχάς, δεν επιτέθηκε απλώς σε μια εγωιστική ανώτερη τάξη της οποίας τα μέλη συμπεριφέρονται σαν να ήταν βασιλιάδες, πάνω από τους κανόνες του νόμου και της ηθικής. Την ονόμασε « τάξη Epstein », αναφερόμενος στον εκλιπόντα καταδικασμένο παιδεραστή, φερόμενο θύμα αυτοκτονίας, αυτοανακηρυγμένο εκπρόσωπο των Rothschild και στενό συνεργάτη φερόμενων Ισραηλινών βιαστών και των μυστικών υπηρεσιών .

Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Ehud Barak θεωρείται ύποπτος ως ο πρωθυπουργός που βίασε βίαια και στραγγάλισε την Virginia Giuffre

Ο Carlson συνέδεσε επίσης σωστά τον πόλεμο του Ιράν  - μια «στρατηγική καταστροφή» χειρότερη από το Βιετνάμ , όπως δήλωσε πρόσφατα ένας άλλος ρεαλιστής Αμερικανός - με «δωροδοκία ή απειλή ή και τα δύο από το Ισραήλ». Εξίσου εύλογα, κατηγόρησε το Ισραήλ ότι διέπραξε γενοκτονία και διαμαρτυρήθηκε για τη συνεχιζόμενη υποστήριξη των ΗΠΑ. Τέλος, οι δραστηριότητες των λόμπι, με αυτή του Ισραήλ όχι μόνο, αλλά και στην κορυφή, «διαψεύδουν την ιδέα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας», σύμφωνα με τον Carlson, επειδή όπου οι λομπίστες λαμβάνουν τις αποφάσεις, οι ψηφοφόροι δεν το κάνουν.   

Εν ολίγοις, ο Carlson τόνισε ότι η χειρότερη στρατιωτική ήττα της Αμερικής στη ζωντανή μνήμη, η υποστήριξή της - και στην πραγματικότητα, η συμμετοχή της - σε μια συνεχιζόμενη γενοκτονία, και η απώλεια της κυριαρχίας και της δημοκρατίας οφείλονται, είτε εξ ολοκλήρου είτε σε μεγάλο βαθμό, στη διεστραμμένη και βαθιά αντιπατριωτική σχέση του αμερικανικού κατεστημένου με το Ισραήλ. Πολιτικά, αυτό ισοδυναμεί με μια αναμφισβήτητα καθυστερημένη κήρυξη πολέμου κατά των επιθετικών επιχειρήσεων επιρροής του σιωνιστικού κράτους.

Και το μήνυμα έχει περάσει. Η Haaretz, η «φιλελεύθερη» εφημερίδα του Ισραήλ, αφιέρωσε γρήγορα ένα μακροσκελές άρθρο γνώμης στον Carlson , κατηγορώντας τον - έκπληξη, έκπληξη - για «αντισημιτισμό».( Πρώτα η Αμερική, δεύτερον ο αντισημιτισμός: Οι κίνδυνοι του Tucker Carlson που σκέφτεται την εκλογική πολιτική) .  Αυτή είναι μια παράλογη δυσφήμιση, αλλά αναμενόμενη. 

Η συστηματική διαστρέβλωση της κριτικής για το Ισραήλ, ένα κράτος γενοκτονίας απαρτχάιντ, ως μίσος προς τους Εβραίους είναι μια παλιά, μπαγιάτικη σιωνιστική τακτική. Ο Carlson σίγουρα δεν είναι αφελής. Ακόμα και στα δέκα σημεία του, περίμενε ότι θα τον αποκαλούσαν «Ναζί» και το αγνόησε.

Αλλά η Haaretz όντως καταλαβαίνει ένα πράγμα σωστά. Για τον Carlson και το αναπτυσσόμενο κίνημά του, «το Ισραήλ και οι Αμερικανοί υποστηρικτές του αποτελούν επίσης μια κεντρική πηγή της προδοσίας του κινήματος [MAGA] [από τον Trump]». Ή, με άλλα λόγια, ο Carlson αντιπροσωπεύει έναν αμερικανικό συντηρητισμό που έχει το θάρρος να εντοπίσει, να ονομάσει και να επιτεθεί στην παράλογη εξάρτηση της Αμερικής από ένα μικροσκοπικό αλλά εξαιρετικά ανατρεπτικό και αδίστακτο κράτος-τρομοκράτη.

φωτό

Υπάρχει, αναμφίβολα, πολλή εξιδανίκευση, ακόμη και νοσταλγία, στην εικόνα του Carlson για την αμερικανική ιστορία και τη Δύση. Και όσοι επιθυμούν να αφυπνιστούν για έναν αρχισυντηρητικό θα βρουν πλούσιες επιλογές. Αλλά αυτό είναι μάταιο και βαρετό, επειδή δεν είναι το θέμα που έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ δείχνουν σταθερά μια μεγάλη, άνευ προηγουμένου έξαρση εναντίον του Ισραήλ. Ένα νέο βιβλίο για το αμερικανικό λόμπι του Ισραήλ πρόκειται να κυκλοφορήσει και να κάνει τεράστια εντύπωση. Η παλίρροια αλλάζει.

Ο συνάδελφος αντάρτης του MAGA, Joe Kent, άφησε να ξεφύγει ότι η υποψηφιότητα του Tucker για πρόεδρος είναι μια επιλογή. Τα τρίτα μέρη είναι μια δύσκολη πρόταση. Ωστόσο, η Haaretz ανησυχεί, και από σιωνιστικής άποψης, θα έπρεπε να ανησυχεί. Και αυτά είναι πολύ καλά νέα.

http://sxolianews.blogspot.com/

Είμαστε ολοι με την Μαρία

 

Grigoris Kalagias·

Δεν είναι κακό κάποιος να θέλει να είναι υποψήφιος στο κίνημα. Αυτό, φυσικά, είναι καθαρά στην αρμοδιότητα της προέδρου. Όμως υπάρχουν πολλοί που θέλουν να βοηθήσουν μόνο οργανωτικά (αν και η μεγαλύτερη βοήθεια είναι να πάμε στην κάλπη)... Αν αυτό ξεκαθαρίσει, τότε τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά.

​Μένουμε σε αυτά που δηλώνει σε κάθε ευκαιρία η αρχηγός:

• Επαναφορά της δικαιοσύνης

• Όλα για τον άνθρωπο

• Όλοι ίσοι, πουθενά υπεύθυνοι και συντονιστές

• Οργανωνόμαστε τοπικά και συνδεόμαστε με την κεντρική σελίδα (ήδη δημιουργήθηκαν στα σόσιαλ πολλές σελίδες που έχουν συνδιαχειριστή την πρόεδρο. (Μια σελίδα στο φβ 30 ατόμων στην Κάλυμνο είναι πιο χρήσιμη από μια μεγάλη ..τα είδαμε τα χάλια ). Πάντα σε επαφή με την κεντρική σελίδα του κινήματος κοινοποιώντας κάθε κίνηση της προέδρου ..

Συνεργαστείτε με όλες τις τοπικές και περιφερειακές σελίδες για συναντήσεις από κοντά.

​

​Κατά τη γνώμη μου, προσκαλέστε την πρόεδρο στον τόπο σας πριν τις εκλογές.

Η μόνη πολιτική αρχηγός που έχει τοπικά εκατοντάδες σελίδες στήριξης είναι η Κυρία Καρυστιανου . Το κακό για όλους τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς είναι ότι αυτό είναι ΜΕΤΡΗΣΙΜΟ ....

και παρακαλώ τους φίλους μου να κοινοποιήσουν την ανάρτηση γιατί μου κόψαν αυτή την δυνατότητα ..αν φυσικά συμφωνούν

Δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα… μπαίνουν στον πόλεμο του Περσικού ακόμη τρεις χώρες – Κόλαση σε τρία μέτωπα, έρχεται όλεθρος

 Το Ριάντ αναζητά έξοδο από την κρίση στην Υεμένη, η Τεχεράνη κρατά το «κλειδί» του Hormuz και οι ΗΠΑ προσπαθούν να ανακτήσουν την πρωτοβουλία

Η Μέση Ανατολή εισέρχεται σε μία νέα, εξαιρετικά επικίνδυνη φάση, καθώς διαφορετικά μέτωπα που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν ως ξεχωριστές κρίσεις αρχίζουν να συνδέονται μεταξύ τους.
Υεμένη, Ερυθρά Θάλασσα και Στενά του Hormuz διαμορφώνουν πλέον ένα ενιαίο γεωπολιτικό παζλ, στο οποίο κάθε κίνηση μιας χώρας επηρεάζει άμεσα τις υπόλοιπες.
Στο επίκεντρο βρίσκεται πλέον όχι μόνο η αντιπαράθεση Ιράν–ΗΠΑ, αλλά και η προσπάθεια της Σαουδικής Αραβίας να περιορίσει το μέτωπο της Υεμένης, ενώ η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το Hormuz ως βασικό διαπραγματευτικό όπλο.
Την ίδια στιγμή, ο πρώην επικεφαλής του γραφείου για τον Περσικό Κόλπο στο υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν, Mohammad Farazmand, προειδοποιεί ότι μετά τον πόλεμο διαμορφώνεται μία νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, με το Ιράν και το Ισραήλ να βρίσκονται στον πυρήνα της νέας αντιπαράθεσης.

Μυστικό μήνυμα του Ριάντ στη Σαναά: «Να τελειώσει ο πόλεμος»

Η πλέον ενδιαφέρουσα εξέλιξη έρχεται από την Υεμένη.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ιρανικού πρακτορείου Tasnim, η Σαουδική Αραβία φέρεται να απέστειλε μυστικό μήνυμα στην αντιπροσωπεία της Υεμένης στο Μουσκάτ, ζητώντας τον τερματισμό της σύγκρουσης και επιστροφή στη συμφωνία Ριάντ–Σαναά του 2022.
Η πληροφορία έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το Ριάντ βρίσκεται αντιμέτωπο με την αναζωπύρωση του μετώπου με τους Houthis, ενώ η προηγούμενη σχετική εκεχειρία είχε περιορίσει σημαντικά τις άμεσες συγκρούσεις.
Οι επαφές Σαουδικής Αραβίας–Houthis μέσω Ομάν είχαν ήδη ενταθεί πριν από τη νέα κλιμάκωση, με το Ριάντ να επιδιώκει διπλωματική λύση, διατηρώντας ταυτόχρονα στρατιωτικές επιλογές ως εναλλακτική.
Το μήνυμα του Ριάντ, εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως, δείχνει ότι η Σαουδική Αραβία δεν επιθυμεί να ανοίξει ένα νέο, παρατεταμένο μέτωπο στην Υεμένη, την ώρα που η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται ήδη σε κατάσταση πολεμικής έντασης.

Η Σαναά δεν αρκείται στην επιστροφή του 2022

Η απάντηση της πλευράς της Ansar Allah φέρεται να ήταν αρνητική.
Η Σαναά ζητά πλέον πραγματικές και δεσμευτικές εγγυήσεις και όχι απλώς επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς.
Στο επίκεντρο των απαιτήσεων βρίσκονται:
ο τερματισμός του αποκλεισμού,
η καταβολή αποζημιώσεων,
ο τερματισμός της σαουδαραβικής παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις της Υεμένης.
Αυτό σημαίνει ότι η διαπραγμάτευση έχει αλλάξει χαρακτήρα.
Το Ριάντ ζητά αποκλιμάκωση.
Η Σαναά επιχειρεί να μετατρέψει τη στρατιωτική πίεση σε πολιτικό και οικονομικό αντάλλαγμα.
Και αυτή ακριβώς η σχέση στρατιωτικής ισχύος και πολιτικής διαπραγμάτευσης αποτελεί το πρώτο κομμάτι του νέου γεωπολιτικού παζλ.

Από την Υεμένη στην Ερυθρά Θάλασσα

Το δεύτερο κομμάτι είναι η Ερυθρά Θάλασσα.
Οι Houthis δεν αποτελούν πλέον απλώς έναν εσωτερικό παράγοντα της Υεμένης.
Η δυνατότητά τους να απειλούν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα και στο Bab el-Mandeb προσδίδει στην κρίση διεθνείς διαστάσεις.
Μάλιστα, οι τελευταίες επιθέσεις έχουν ήδη προκαλέσει νεκρούς σε εμπορικό πλοίο στην περιοχή του Bab el-Mandeb, ενώ οι Houthis έχουν εντείνει τις επιθέσεις τους σε συνδυασμό με την ευρύτερη περιφερειακή κρίση.
Έτσι, η Υεμένη αποκτά μία πολύ μεγαλύτερη στρατηγική σημασία.
Δεν αφορά μόνο τα σύνορα της Σαουδικής Αραβίας.
Αφορά μία από τις βασικές εμπορικές θαλάσσιες οδούς μεταξύ Ασίας, Μέσης Ανατολής και Ευρώπης.

Και στο Hormuz το Ιράν κρατά το δικό του «κλειδί»

Στο άλλο άκρο της περιφερειακής αλυσίδας βρίσκεται το Hormuz.
Εδώ το Ιράν διαθέτει ένα διαφορετικό αλλά εξίσου ισχυρό εργαλείο πίεσης.
Η Τεχεράνη επιμένει ότι τα Στενά δεν θα ανοίξουν πλήρως χωρίς συμφωνία με τις ΗΠΑ και χωρίς ικανοποίηση των ιρανικών όρων.
Τα δεδομένα της ναυσιπλοΐας αποτυπώνουν το μέγεθος της διαταραχής: στις 11 Αυγούστου καταγράφηκαν μόλις 8 διελεύσεις πλοίων μέσω του Hormuz, έναντι περίπου 130–140 ημερησίως πριν από το κλείσιμο των Στενών.
Την ίδια ώρα, η κίνηση μέσω του Bab el-Mandeb αυξήθηκε, ένδειξη ότι μέρος της ναυτιλίας επιχειρεί να αναδρομολογηθεί.
Εδώ βρίσκεται το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα για την Ουάσιγκτον.
Εάν το Hormuz παραμένει κλειστό και ταυτόχρονα η Ερυθρά Θάλασσα παραμένει ασταθής, η παγκόσμια ναυτιλία αντιμετωπίζει πίεση και από τα δύο άκρα της Μέσης Ανατολής.

Το Ιράν μετατρέπει το Hormuz σε διαπραγματευτικό όπλο

Η Τεχεράνη επιχειρεί να μετατρέψει τη γεωγραφία σε πολιτική ισχύ.
Το Hormuz είναι ένα στενό θαλάσσιο πέρασμα, αλλά η σημασία του είναι δυσανάλογα μεγάλη λόγω της θέσης του στην παγκόσμια ενεργειακή αλυσίδα.
Γι' αυτό και η ιρανική θέση είναι πλέον ξεκάθαρη: το άνοιγμα των Στενών δεν αποτελεί μονομερή παραχώρηση, αλλά αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους πιέζουν για επαναλειτουργία του περάσματος, ενώ ο Donald Trump έχει απαιτήσει ακόμη και αποζημίωση από το Ιράν, γεγονός που περιπλέκει περαιτέρω τις συνομιλίες.
Άρα, ενώ το Ριάντ προσπαθεί να περιορίσει το μέτωπο της Υεμένης, η Τεχεράνη κρατά ανοιχτό ένα πολύ μεγαλύτερο διαπραγματευτικό μέτωπο μέσω του Hormuz.

Η προειδοποίηση Mohammad Farazmand: Η επόμενη σύγκρουση μπορεί να είναι διαφορετική

Σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον αποκτά ιδιαίτερη σημασία η ανάλυση του Mohammad Farazmand.
Ο πρώην Ιρανός διπλωμάτης εξετάζει τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής μετά τον πόλεμο και θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα:
Τι θα συμβεί εάν ο πόλεμος Ιράν–ΗΠΑ επαναληφθεί;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο τις δύο χώρες.
Στο νέο περιβάλλον, χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν μπορούν να βρεθούν σε διαφορετικούς βαθμούς εμπλοκής στη νέα περιφερειακή εξίσωση.
Αυτό είναι που καθιστά ιδιαίτερα επικίνδυνη τη σημερινή συγκυρία.
Μία νέα σύγκρουση δεν θα ξεκινούσε απαραίτητα από το σημείο όπου σταμάτησε η προηγούμενη.
Θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολυμέτωπη σύγκρουση, με παράλληλη ενεργοποίηση της Υεμένης, της Ερυθράς Θάλασσας, του Hormuz και άλλων περιφερειακών μετώπων.

Το Ριάντ βρίσκεται μπροστά σε δύσκολη επιλογή

Η Σαουδική Αραβία βρίσκεται έτσι σε μία ιδιαίτερα δύσκολη θέση.
Από τη μία πλευρά, θέλει να διατηρήσει τη στρατηγική της σχέση με τις ΗΠΑ.
Από την άλλη, δεν έχει κανένα συμφέρον να μετατραπεί η επικράτειά της σε βασικό πεδίο αντιπαράθεσης ενός νέου πολέμου Ιράν–ΗΠΑ.
Και γι' αυτό το μυστικό μήνυμα προς τη Σαναά αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Το Ριάντ επιχειρεί να κλείσει ένα μέτωπο πριν ανοίξει ένα μεγαλύτερο.
Η προσέγγιση με τους Houthis θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ασφαλιστική δικλίδα.
Εάν όμως η Σαναά θεωρεί ότι διαθέτει πλέον μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ, τότε το Ριάντ θα χρειαστεί να προσφέρει πολύ περισσότερα από μία απλή επιστροφή στη συμφωνία του 2022.

Η Ουάσιγκτον έχει δύο προβλήματα αντί για ένα

Για τις ΗΠΑ, το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Η Ουάσιγκτον δεν αντιμετωπίζει πλέον μόνο το Ιράν.
Αντιμετωπίζει ένα δίκτυο αλληλένδετων κρίσεων.
Στο Hormuz, η Τεχεράνη έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει τη ναυσιπλοΐα και τις ενεργειακές ροές.
Στην Ερυθρά Θάλασσα, οι Houthis μπορούν να απειλήσουν εμπορικά πλοία.
Στην Υεμένη, το Ριάντ επιχειρεί να αποφύγει μία νέα μεγάλης κλίμακας σύγκρουση.
Και στο διπλωματικό επίπεδο, χώρες όπως το Ομάν και το Πακιστάν επιχειρούν να διατηρήσουν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας.

Το μεγάλο γεωπολιτικό παζλ της Μέσης Ανατολής

Έτσι, τα τρία μέτωπα αρχίζουν να συγκλίνουν:
Υεμένη – Ερυθρά Θάλασσα – Hormuz
Το Ριάντ αναζητά συμφωνία με τη Σαναά για να περιορίσει το μέτωπο της Υεμένης.
Η Σαναά επιχειρεί να μετατρέψει τη στρατιωτική πίεση σε πολιτικά ανταλλάγματα.
Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το Hormuz ως μοχλό πίεσης απέναντι στην Ουάσιγκτον.
Και η Ουάσιγκτον προσπαθεί να ανακτήσει την πρωτοβουλία χωρίς να οδηγηθεί σε έναν ακόμη μεγαλύτερο περιφερειακό πόλεμο.
Το κρίσιμο πλέον είναι εάν το μυστικό μήνυμα του Ριάντ αποτελεί την απαρχή μιας πραγματικής συμφωνίας στην Υεμένη ή εάν αποτελεί απλώς μία προσωρινή προσπάθεια περιορισμού των απωλειών.
Γιατί εάν τα δύο μέτωπα — Υεμένη και Hormuz — παραμείνουν ταυτόχρονα ενεργά, η κρίση δεν θα αφορά πλέον μόνο το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία ή τους Houthis.
Θα αφορά την ίδια την ενεργειακή και εμπορική ασφάλεια ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

Το κρίσιμο σταυροδρόμι

Η Μέση Ανατολή βρίσκεται πλέον μπροστά σε δύο διαφορετικά σενάρια.
Το πρώτο είναι η ελεγχόμενη αποκλιμάκωση: το Ριάντ και η Σαναά καταλήγουν σε συμφωνία, το μέτωπο της Υεμένης περιορίζεται, οι ΗΠΑ και το Ιράν βρίσκουν έναν συμβιβασμό και σταδιακά αποκαθίσταται η ναυσιπλοΐα στο Hormuz.
Το δεύτερο είναι η αλυσιδωτή κλιμάκωση.
Μία νέα επίθεση στο Ιράν μπορεί να ενεργοποιήσει τους συμμάχους της Τεχεράνης. Η Υεμένη μπορεί να ξαναγίνει ενεργό μέτωπο.
Η Ερυθρά Θάλασσα μπορεί να μετατραπεί εκ νέου σε ζώνη υψηλού κινδύνου για τη ναυτιλία. Και το Hormuz μπορεί να παραμείνει κλειστό.
Σε αυτή την περίπτωση, η κρίση παύει να είναι ένας πόλεμος μεταξύ κρατών και μετατρέπεται σε κρίση των παγκόσμιων ενεργειακών και εμπορικών ροών.
Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη παράμετρος της νέας γεωπολιτικής εξίσωσης:
Το Ριάντ προσπαθεί να κλείσει το μέτωπο της Υεμένης, η Τεχεράνη κρατά το Hormuz ως διαπραγματευτικό όπλο και η Ουάσιγκτον καλείται να αποφασίσει εάν θα επιλέξει τον συμβιβασμό ή τη νέα στρατιωτική κλιμάκωση.
Το ποια από τις δύο επιλογές θα επικρατήσει θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο το μέλλον του Ιράν, αλλά τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

www.bankingnews.gr

Το σύστημα τρέμει την ισχυροποίηση Σαμαρά και Καρυστιανού.

 

Ανδρέας Παπανδρέου ο Ηγέτης  · 

Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος ·

Σαμαράς Καρυστιανού έχουν αθροιστικά 30% και μπορεί να φτάσουν και στο 40%!

Το σύστημα τρέμει την ισχυροποίηση Σαμαρά και Καρυστιανού. Ο πρώτος αποδόμησε τεκμηριωμένα την woke agenda που υπηρετούν Μητσοτάκης Τσίπρας και Ανδρουλάκης και πήρε την ηγεμονία των πατριωτικών δυνάμεων του δεξιού πολιτικού τόξου, ενώ η δεύτερη επειδή είναι το νεώτερο αντισυστημικό κίνημα που έχει εμφανιστεί και δεν ελέγχεται από κανένα κύκλο, δέχεται λυσσαλέα επίθεση ότι έχει αρχηγικό κόμμα, από ποιους; από αρχηγούς και αρχηγίσκους κομμάτων όλου του πολιτικού φάσματος. Ενώ λοιπόν τους επιτίθενται χυδαία για να τους καταποντίσουν, πετυχαίνουν το αντίθετο, μπετονάρουν τους οπαδούς τους μέσα από τις ύβρεις, τα τρόλ και την αμετροέπεια των λυσσασμένων για την διατήρηση της εξουσίας καλοταϊσμένων ΟΠΕΚΕΠΕΔΩΝ.

Ίρβιν Γιάλομ: Θέλεις ν’ αλλάξεις; Τότε πρέπει…

 Ο Ίρβιν Γιάλομ είπε κάποτε: «Η αγάπη είναι η μόνη λογική πράξη». Είναι μια ατάκα που ψιθυρίζει αλήθειες που συχνά παραβλέπουμε μέσα στον θόρυβο της πολυάσχολης ζωής μας.

Μέσα από τα αποφθέγματά του θα βρεθείτε να περπατάτε σ΄ ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στη φιλοσοφία και τον ανθρώπινο ψυχισμό, όπου το άγχος γίνεται «η ζάλη της ελευθερίας» και ο πόνος δεν είναι ένας εχθρός που πρέπει να αποφύγετε αλλά ένας σύντροφος από τον οποίο μπορείτε να μάθετε.

Τα λόγια του είναι από αυτούς τους καθρέφτες που αξίζει να κοιταχτείς έστω και μια φορά στη ζωή σου. Όπως υποστηρίζει και ο Ίρβιν: «Αν θέλεις να αλλάξεις, πρέπει να είσαι πρόθυμος να νιώσεις άβολα.»

 

11 αποφθέγματα του Ίρβιν Γιάλομ

1. «Το άγχος είναι η ζάλη της ελευθερίας.»
2. «Η πρόκληση, τόσο στη θεραπεία όσο και στη ζωή, δεν είναι να εξαλείψεις τον πόνο, αλλά να υποφέρεις για να τον αγιάσεις.»
3. «Η πρόκληση στη ζωή δεν είναι να ανακαλύψεις το τέλειο άτομο για σένα. Είναι να βρεις το ατελές άτομο που είναι τέλειο για σένα.»
4. «Το καθήκον του θεραπευτή είναι να διευκρινίσει. Το καθήκον του ασθενούς είναι να εξερευνήσει.»
5. «Μόνο ο θεραπευόμενος ξέρει πού πονάει, ποιες κατευθύνσεις να ακολουθήσει, ποια προβλήματα είναι κρίσιμα, ποιες εμπειρίες έχουν θαφτεί βαθιά.»
6. «Αν θέλεις να αλλάξεις, πρέπει να είσαι πρόθυμος να νιώσεις άβολα.»
7. «Το ταξίδι της ζωής είναι σαν ένα ποτάμι που ξεκινά με μια μικρή σταγόνα. Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να πάμε με το ρεύμα, να ακολουθήσουμε το μονοπάτι της ζωής όπου κι αν οδηγεί.»
8. «Ό,τι είναι ζωντανό αλλάζει διαρκώς. Η ανθρώπινη προσωπικότητα μεγαλώνει και αλλάζει κι αυτή κατά τη διάρκεια της ζωής, και μαζί της και οι σεξουαλικές επιθυμίες.»
9. «Η αγάπη είναι η μόνη λογική πράξη.»
10. «Το να προσπαθείς να αποφύγεις τον πόνο είναι σαν να τον θρέφεις. Αντίθετα, αν είσαι σε θέση να τον αντιμετωπίσεις, γίνεσαι ασταμάτητος.»
11. «Η θεραπεία έχει να κάνει πρώτα με την αναγνώριση. Έχει να κάνει με τη δύναμη να παρατηρείς και τον βαθμό στον οποίο κατανοείς τους ανθρώπους Το βάθος με το οποίο βλέπεις είναι η έκταση της συνείδησής σου. Μπορείς να δεις ρηχά ή μπορείς να δεις βαθιά. Η θεραπεία είναι ένα μονοπάτι προς τη θέαση.»

Τα λόγια του Γιάλομ είναι μόνο η αρχή της συζήτησης.κάντε ένα ταξίδι με τον Καμύ, ο οποίος εξερευνά τον παραλογισμό της ζωής στον Μύθο του Σίσυφου. Και αν η θεραπεία και η αφήγηση ιστοριών σας ιντριγκάρουν, τα βιβλία του Ίρβιν Γιάλομ, όπως το «Όταν έκλαψε ο Νίτσε», συνδυάζουν τη φιλοσοφία και την αφήγηση με τρόπους που μπορεί να σας κρατήσουν ξύπνιους τη νύχτα.

https://www.lavart.gr/

Τρομερή εξέλιξη: Οι χώρες του Κόλπου αναγνωρίζουν κυριαρχία Ιράν στο Hormuz, πανικός Trump - Mossad: Μπήκαμε στο Fordow

 Οι χώρες του Κόλπου χάνουν την εμπιστοσύνη τους προς τον Trump και αναγνωρίζουν τον ιρανικό έλεγχο επί του Περσικού Κόλπου ως το... μη χείρον βέλτιστον

Σεισμικές μετατοπίσεις καταγράφονται για ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, καθώς οι χώρες και οι ενεργειακοί κολοσσοί του Κόλπου φέρονται έτοιμες να αναγνωρίσουν τον ιρανικό έλεγχο επί των Στενών του Hormuz ως... το «μικρότερο κακό», ενώ την ίδια στιγμή εμφανίζονται να έχουν απολέσει απολύτως την εμπιστοσύνη τους προς τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, σύμφωνα με αποκάλυψη της Wall Street Journal στις 11 Αυγούστου. 
Συγκεκριμένα, οι χώρες του Κόλπου εμφανίζονται δυσαρεστημένες με την υπό διαμόρφωση ιρανο-ομανική συμφωνία, η οποία ουσιαστικά κατοχυρώνει την ιρανική εποπτεία των πλοίων που εισέρχονται στη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια δίοδο, ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τη θεωρούν τη «λιγότερο κακή επιλογή» σε σύγκριση με μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση, η οποία θα μπορούσε να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τις ενεργειακές τους υποδομές.
Μάλιστα, ανώτεροι αξιωματούχοι χωρών του Κόλπου εκτιμούν ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να διευρύνει σημαντικά τον έλεγχό της στην περιοχή. 
Από την πλευρά τους, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν απηύθυναν μία άτεγκτη προειδοποίηση, τόσο προς τον Trump, όσο και προς τις μοναρχίες του Κόλπου, διαμηνύοντας, ότι «εάν προκύψει ξανά απειλή κατά του Ιράν, εκατοντάδες χιλιάδες μίλια ενεργειακών αγωγών, χιλιάδες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και αμερικανικά και μη αμερικανικά συστήματα και παγκόσμιες υποδομές που συνδέονται με το διαδίκτυο, θα βρεθούν σε κίνδυνο».
Την ίδια στιγμή, μία ανατριχιαστική αποκάλυψη από τον πρώην επικεφαλής της Mossad προκάλεσε παγκόσμιο σάλο, δεδομένου ότι ο Ισραηλινός πρώην πράκτορας έκανε λόγο για... «περιήγηση στελεχών της Mossad» στην ιρανική πυρηνική εγκατάσταση του Fordow, αρνούμενος, εντούτοις, να μιλήσει ανοιχτά για τον χρόνο ή, για άλλες πληροφορίες των εν λόγω επιχειρήσεων...

Προειδοποίηση IRGC σε ΗΠΑ: Θα καταστρέψουμε εκατοντάδες χιλιάδες μίλια αγωγών αν επιτεθείτε ξανά στο Ιράν

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) απηύθυναν νέα προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε νέα στρατιωτική απειλή ή επίθεση κατά του Ιράν θα μπορούσε να έχει εκτεταμένες συνέπειες για κρίσιμες ενεργειακές και ψηφιακές υποδομές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο Fars, το IRGC προειδοποίησε ότι, «εάν προκύψει ξανά απειλή κατά του Ιράν, εκατοντάδες χιλιάδες μίλια ενεργειακών αγωγών, χιλιάδες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και αμερικανικά και μη αμερικανικά συστήματα και παγκόσμιες υποδομές που συνδέονται με το διαδίκτυο, θα βρεθούν σε κίνδυνο».



Η δήλωση συνιστά σαφή προειδοποίηση προς την Ουάσιγκτον έναντι ενδεχόμενης νέας στρατιωτικής ενέργειας, με την Τεχεράνη να υπογραμμίζει ότι μια νέα κλιμάκωση θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο τις άμεσα εμπλεκόμενες πλευρές, αλλά και κρίσιμες διεθνείς υποδομές.

Βόμβα από σύμβουλο Khamenei: «Κλειστά για πάντα τα Στενά του Hormuz»

Με τη σειρά του, ο Mohammad Mokhber, σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Mojtaba Khamenei, απέρριψε τον νέο ισχυρισμό του Donald Trump ότι τα Στενά του Hormuz είναι «ανοιχτά», δηλώνοντας ότι η διέλευση από τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό θα παραμείνει κλειστή έως ότου ικανοποιηθούν στο σύνολό τους οι απαιτήσεις της Τεχεράνης.
Όπως ανέφερε ο Mokhber, «τα Στενά του Hormuz θα παραμείνουν κλειστά για πάντα, μέχρι να εκπληρωθεί κάθε ένας από τους όρους που θέτει το Ιράν».



Ο ίδιος προειδοποίησε ακόμη ότι κάθε νέα παραβίαση δεσμεύσεων από την αντίπαλη πλευρά και κάθε επιστροφή σε πολεμική σύγκρουση θα έχει ακόμη βαρύτερες συνέπειες.
«Κάθε φορά που ο εχθρός παραβιάζει τις δεσμεύσεις του και καταφεύγει ξανά στον πόλεμο, θα βρίσκεται αντιμέτωπος με σκληρότερες συνθήκες και μεγαλύτερη αντίσταση από ό,τι στο παρελθόν», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Mokhber σημείωσε ότι «όποιος δεν διδάσκεται από τις εμπειρίες του παρελθόντος, θα γίνει ο ίδιος μάθημα για το μέλλον».

Αποκάλυψη WSJ: Τα κράτη του Κόλπου αποδέχονται ως «μικρότερο κακό» τον ιρανικό έλεγχο στο Hormuz

Εντωμεταξύ, τα κράτη του Κόλπου και οι ενεργειακοί τους όμιλοι φέρονται να έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση Trump και, σε ιδιωτικές συζητήσεις, να αποδέχονται πλέον το ενδεχόμενο μόνιμου ιρανικού ελέγχου στα Στενά του Hormuz, θεωρώντας ότι η εναλλακτική επιλογή —η επιστροφή σε πολεμική σύγκρουση— θα ήταν ακόμη χειρότερη, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.
Οι χώρες του Κόλπου εμφανίζονται δυσαρεστημένες με τη διαμορφούμενη συμφωνία, η οποία ουσιαστικά κατοχυρώνει την ιρανική εποπτεία των πλοίων που εισέρχονται στη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.



Ωστόσο, σύμφωνα με το δημοσίευμα, τη θεωρούν τη «λιγότερο κακή επιλογή» σε σύγκριση με μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση, η οποία θα μπορούσε να θέσει σε άμεσο κίνδυνο τις ενεργειακές τους υποδομές.
Ανώτεροι αξιωματούχοι χωρών του Κόλπου εκτιμούν ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να διευρύνει σημαντικά τον έλεγχό της στην περιοχή.
«Φαίνεται ότι το Ιράν θα θελήσει ουσιαστικά να ελέγχει όχι μόνο τα Στενά του Hormuz, αλλά και όλες τις δραστηριότητες που συνδέονται με αυτά, είτε πρόκειται για το εμπόριο είτε για τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, και θα επιβάλλει τους όρους του στις χώρες του Κόλπου προκειμένου αυτές να μπορούν να τα χρησιμοποιούν», ανέφεραν ανώτεροι αξιωματούχοι της περιοχής.
Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει χαρακτηρίσει το νέο καθεστώς ελέγχου στα Στενά «μη αναστρέψιμο», υποστηρίζοντας παράλληλα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν άλλη επιλογή από το να το αποδεχθούν, διαφορετικά θα βρεθούν αντιμέτωπες με «κόστος πολύ μεγαλύτερο από ό,τι στο παρελθόν».

Mossad: «Έχουμε κάνει πολλές φορές... βόλτα στην πυρηνική εγκατάσταση Fordow του Ιράν»

Eντωμεταξύ, ο πρώην επικεφαλής της Mossad, Yossi Cohen, αποκάλυψε ότι Ισραηλινοί πράκτορες είχαν μελετήσει επανειλημμένα και σε βάθος την υπόγεια πυρηνική εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου στο Fordow του Ιράν, προκειμένου να αποκτήσουν πλήρη εικόνα για τη δομή και τη λειτουργία της, σύμφωνα με δημοσίευμα της Jerusalem Post στις 11 Αυγούστου.
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, οι πράκτορες της ισραηλινής υπηρεσίας πληροφοριών είχαν «περιηγηθεί» πολλές φορές στις εγκαταστάσεις.



Παραμένει, ωστόσο, ασαφές εάν η διατύπωση αυτή παραπέμπει σε φυσική παρουσία εντός του συγκροτήματος ή σε προηγμένες μεθόδους απομακρυσμένης παρακολούθησης και συλλογής πληροφοριών.
Ο Cohen χαρακτήρισε τη μεταγενέστερη αμερικανική επίθεση κατά του Fordow ως «την εκπλήρωση όλων των ονείρων μου», υπογραμμίζοντας τη σημασία που απέδιδε ο ίδιος στην εξουδετέρωση της συγκεκριμένης εγκατάστασης.
Παράλληλα, επιχείρησε να υποβαθμίσει τις ανησυχίες γύρω από τα αποθέματα ουρανίου του Ιράν εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη παραμένει «ακόμη μακριά από την κατασκευή πυρηνικής βόμβας».

Οι Houthis σάρωσαν πλοίο με σαουδαραβικά όπλα στο Bab el-Mandeb

Ως προς το «νότιο μέτωπο», οι ένοπλες δυνάμεις της Υεμένης ανακοίνωσαν ότι έπληξαν πλοίο το οποίο, σύμφωνα με τους ίδιους, μετέφερε στρατιωτικό εξοπλισμό της Σαουδικής Αραβίας μέσω των στρατηγικής σημασίας Στενών Bab el-Mandeb.
Όπως μετέδωσε το πρακτορείο Tasnim, η επιχείρηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των συνεχιζόμενων ναυτικών επιχειρήσεων των υεμενίτικων δυνάμεων.
Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, το πλοίο φέρεται να μετέφερε σαουδαραβικό στρατιωτικό υλικό, με τελικό προορισμό ένοπλες δυνάμεις στην Υεμένη που υποστηρίζονται από το Riyadh.
Σε προηγούμενη αναφορά του, το Tasnim επικαλέστηκε πηγές ασφαλείας στη Sana’a, σύμφωνα με τις οποίες το πλοίο που επλήγη το απόγευμα ανοικτά του λιμανιού Makha, στη δυτική ακτή της Υεμένης, μετέφερε στρατιωτικό εξοπλισμό προς παράδοση σε φιλοσαουδαραβικές δυνάμεις.



Οι ίδιες πηγές υποστήριξαν ότι το πλοίο δέχθηκε πλήγμα σε δύο φάσεις από δυνάμεις της Ansar Allah (επονομαζόμενους αλλιώς και ως Houthis) και ότι το φορτίο και ο στρατιωτικός εξοπλισμός που μετέφερε καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Ο Omar Al-Bakhiti, εκπρόσωπος της υεμενίτικης Κυβέρνησης Αλλαγής και Οικοδόμησης, επέκρινε τη συνέχιση της σαουδαραβικής πολιτικής αποκλεισμού της Υεμένης και υπερασπίστηκε τις ενέργειες αντιποίνων κατά σαουδαραβικών συμφερόντων.
«Ο στρατός της Υεμένης είναι απολύτως αποφασισμένος να επιβάλει απαγόρευση στη σαουδαραβική ναυσιπλοΐα και η θέση αυτή είναι μη αναστρέψιμη», δήλωσε.
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Λέμε στον Σαουδάραβα εχθρό ότι, αντί να θρηνεί για τα πλοία που πλήττονται, θα πρέπει να τερματίσει τον σκληρό αποκλεισμό και την επιθετικότητα κατά του λαού της Υεμένης».

Οι Houthis εξαπέλυσαν πύρινη κόλαση στην Υεμένη - Εξόντωσαν 2 ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης, σοκ στη Σαουδική Αραβία

Νέα, επικίνδυνη ανάφλεξη καταγράφεται στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας, καθώς δύο υψηλόβαθμοι αξιωματικοί των κυβερνητικών δυνάμεων της Υεμένης που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία σκοτώθηκαν σε πλήγματα των Houthi που έπληξαν το λιμάνι Mukha της Ερυθράς Θάλασσας στη δυτική Υεμένη στις 10 Αυγούστου, μεταδίδει το SouthFront στις 11/8.
Τουλάχιστον επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν και άλλοι 35 τραυματίστηκαν στα πλήγματα, στα οποία οι Houthi εξαπέλυσαν περισσότερους από περίπου 20 κατευθυνόμενους πυραύλους πυροβολικού και drones εφόδου μίας χρήσης στο λιμάνι και τους γύρω χώρους.
Οι Houthi δήλωσαν ότι τα πλήγματα έπληξαν «σαουδαραβικές στρατιωτικές συγκεντρώσεις και αποθήκες όπλων».



Μεταξύ των νεκρών ήταν ο συνταγματάρχης Yahya Mohammed al-Qadi, συγγενής του διοικητή της Εθνικής Αντίστασης και μέλους του Προεδρικού Ηγετικού Συμβουλίου Tareq Saleh.
Ο θάνατός του ανακοινώθηκε από την Εθνική Αντίσταση στη Mukha.
Ο δεύτερος νεκρός αξιωματικός ταυτοποιήθηκε —βάσει επικήδειων δημοσιεύσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης— ως ο συνταγματάρχης Rami Mohammed Qassem Jubran al-Hujaili, γιος του εκλιπόντος ταξίαρχου Mohammed Qassem Jubran al-Hujaili, ο οποίος υπηρετούσε ως αναπληρωτής διευθυντής του τεχνικού τμήματος των ενόπλων δυνάμεων της Υεμένης.

Τα αλλεπάλληλα πλήγματα των Houthis κατά κυβερνητικών και ο ναυτικός αποκλεισμός στη Σ. Αραβία

Οι δύο αξιωματικοί ήταν πιθανότατα στοχοποιημένοι εσκεμμένα από τους Houthi, καθώς την ίδια ημέρα, ο κυβερνήτης της επαρχίας Hodeidah, al-Hassan Taher, επιβίωσε από απόπειρα δολοφονίας όταν κατευθυνόμενος πύραυλος πυροβολικού των Houthi έπληξε την κατοικία του στην ελεγχόμενη από την κυβέρνηση περιοχή al-Khawkhah της δυτικής Υεμένης.
Επίσης στις 10 Αυγούστου, επίθεση με drone των Houthi σκότωσε δύο στρατιώτες της κυβέρνησης της Υεμένης και τραυμάτισε άλλους επτά στην επαρχία Shabwa στη νοτιοκεντρική Υεμένη.
Η οργάνωση εξαπέλυσε άλλο ένα πλήγμα κατά της Mukha στις 11 Αυγούστου, ενώ ταυτόχρονα στοχοποίησε την πόλη Marib στην κεντρική Υεμένη.
Ωστόσο, δεν αναφέρθηκαν θύματα.

Οι κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης, σε μια σειρά αναρτήσεων στο X, δήλωσαν ότι έπληξαν θέσεις των Houthi στην επαρχία al-Jawf στην ανατολική Υεμένη, καθώς και στην επαρχία Saada στον βορρά και στην περιοχή al-Tibas της Marib.

Ο συνασπισμός υπό τη Σαουδική Αραβία, από την πλευρά του, δεν ανέλαβε καμία δράση.
Οι Houthi ανακοίνωσαν «θαλάσσιο αποκλεισμό» κατά της Σαουδικής Αραβίας τον περασμένο μήνα, και έκτοτε η οργάνωση έχει πραγματοποιήσει σειρά επιθέσεων με στόχο σαουδαραβικά αεροδρόμια, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, κυβερνητικές δυνάμεις της Υεμένης και δεξαμενόπλοια στην Ερυθρά Θάλασσα.
Η Σαουδική Αραβία φέρεται να προετοιμάζει επίθεση κατά των Houthi, συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής χερσαίας επιχείρησης υπό την ηγεσία της κυβέρνησης της Υεμένης.
Ταυτόχρονα, το βασίλειο φέρεται να εμπλέκεται διπλωματικά μέσω του Ομάν σε μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης.

www.bankingnews.gr