Τρίτη 24 Μαρτίου 2026

Ό,τι δεν εκτιμάς, η ζωή το παίρνει πίσω

 


Αθανάσιος Στεργίου

Το ποτήρι μπορεί να είναι ίδιο για όλους. Το πώς το βλέπεις εσύ όμως είναι καθαρά θέμα αντίληψης και επιλογής

Τόσα έχουν ειπωθεί γι’ αυτό το ποτήρι, ίσως όμως όχι τόσα, για το πώς αλλά και το γιατί έχει σημασία ο τρόπος που το κοιτάς. Ανάλογα με τα βιώματα και τον χαρακτήρα σου, βλέπεις θετικά, αρνητικά ή ουδέτερα αυτό που έχεις μπροστά σου. Τελικά αυτό το ποτήρι είναι άδειο ή γεμάτο; Και γιατί;

Ένας άνθρωπος βλέπει το ποτήρι και λέει είναι μισό άδειο. Αυτός ο άνθρωπος δεν εστιάζει στο τι έχει, αλλά στο τι δεν έχει. Αυτός είναι ο «ναι μεν αλλά» άνθρωπος. Είναι εκείνος που ό,τι καλό και να του πεις, δώσεις ή δείξεις, πάντα θα εστιάζει στο κάτι παραπάνω ή περισσότερο που θα μπορούσε, ή θα μπορούσες.

Είτε μιλάμε για τον εργασιακό χώρο, για μια σχέση με ένα άλλο άνθρωπο, για την κοινωνία ή για τη σχέση με τον εαυτό μας, πάντα κάτι θα λείπει ή δε θα είναι αρκετό. Αυτός ο άνθρωπος, δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος. Αλλά και κανένας κοντινός του, γιατί τίποτα δεν θα είναι ποτέ αρκετό. Η πληρότητα είναι μια λέξη που δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό του.

Κάποιος άλλος, απλά σκέφτεται πως έχει ένα ποτήρι με νερό. Ουδέτερα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Αυτός ο άνθρωπος είναι οκ. Μακροπρόθεσμα βέβαια, μέσω της παρατεταμένης ανηδονίας, ίσως κάπου χάσει το νόημα και σταδιακά κινηθεί προς την μελαγχολία.


Ένας άλλος άνθρωπος βλέπει το ίδιο ποτήρι και λέει είναι μισό γεμάτο. Αυτός ο άνθρωπος δεν εστιάζει στο τι δεν έχει, αλλά στο τι έχει. Αυτός είναι ο άνθρωπος «ευγνωμοσύνης». Είναι εκείνος που ό,τι αρνητικό κι αν συμβαίνει, είναι επίσης ο «ναι μεν αλλά», αλλά από την αντίθετη όψη. «Ναι μεν συνέβη αυτό το αρνητικό, αλλά έχω την υγειά μου».

«Ναι μεν δεν συμφωνήσαμε με τον σύντροφό μου, αλλά συμφωνούμε στο να είμαστε μαζί». «Ναι μεν έχασα τη δουλειά μου, αλλά έχω μια καλή εμπειρία και επειδή ξέρω ότι αξίζω, θα βρω κάτι καλύτερο ή μια προσωρινή λύση». Τυχαία παραδείγματα. Αυτός ο άνθρωπος, είναι ευτυχισμένος. Ξέρει τι είναι η πληρότητα.

Υπάρχει ένας νόμος που λέει πως η ζωή ό,τι δεν εκτιμάς, σου το παίρνει πίσω για να το εκτιμήσεις. Όταν κάτι το κάνεις δεδομένο και του αφαιρέσεις την αξία του, δηλαδή από ένα σημείο και μετά δεν το εκτιμάς τόσο αλλά σκέφτεσαι το τι άλλο σου λείπει, τότε αργά ή γρήγορα, συνήθως, γίνεται ζητούμενο. Και τότε, εκτιμάς κι αυτό που έχασες και ξεχνάς κι εκείνο που τάχα σου έλειπε. Η «βαλίτσα» ανάλογα με τα επίπεδα συνείδησης μπορεί να πάει ακόμα πιο μακριά.

Ένας άλλος άνθρωπος εκτιμάει απλά το γεγονός ότι έχει ποτήρι, άδειο ή γεμάτο, γιατί μπορεί να βρει κάπου να βάλει νερό. Άλλος εκτιμάει που υπάρχει νερό, ακόμα κι αν δεν υπάρχει ποτήρι. Έχει δυο χέρια με τα οποία μπορεί να πιει νερό. Ένας άλλο, εκτιμάει που υπάρχει μια πηγή, που χωρίς ποτήρι και δίχως χέρι, μπορεί να ξεδιψάσει με το στόμα του και να γευτεί τη δροσιά και τη ζωτικότητά του. Και κάποιος άλλος, εκτιμάει το ότι είναι ζωντανός και μπορεί να αναζητήσει πηγή, ταξιδεύοντας σε μέρη κοντινά ή μακρινά, ακόμα και να δημιουργήσει την δική του, ή ακόμα και να μαζέψει νερό από τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας ή την υγρασία της δροσιάς πάνω στα φύλλα πριν την ανατολή.

Μπορείς να ξεδιψάσεις με ζωή, γνώση, εμπειρίες, οτιδήποτε. Αυτό συμβολίζει το νερό. Αυτό το ζωντανό στοιχείο που προγραμματίζεται και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος σου. Που επηρεάζεται από τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, ή τα συστατικά που του ρίχνεις μέσα, ακόμα κι απ’ την Σελήνη και τις δυνάμεις των πλανητών. Τα επίπεδα ευγνωμοσύνης αν μπεις σε αυτό τον κόσμο δεν έχουν όρια. Η ίδια πραγματικότητα, ο ίδιος κόσμος, μα τόσο διαφορετική αντίληψη.

Στον ωκεανό της ζωής, ακόμα και σε μια τρικυμία, ο ασφαλέστερος τρόπος να επιβιώσεις αν εξαιρέσουμε την θερμοκρασία, είναι να αφεθείς πάνω στο κύμα. Ειδικά σε περιπτώσεις που είναι πέραν από τον έλεγχό σου, μπορείς να προσπαθήσεις να πας κόντρα, ή να αφεθείς. Αν διατηρείς μια ήσυχη και βαθιά αναπνοή, κυριολεκτικά δεν μπορείς να βουλιάξεις. Στη θάλασσα μπορείς να κάνεις αυτό το πείραμα, με γεμάτη βαθιά αναπνοή λόγω άνωσης, δεν μπορείς να βουλιάξεις.

Έτσι ακριβώς είναι και στη ζωή. Ο ένας άνθρωπος αγχώνεται, στεναχωριέται, δυσανασχετεί. Ανασαίνει ακανόνιστα ή γρήγορα οπότε η αναπνοή δεν παρέχει το οξυγόνο που χρειάζεται το μυαλό και το σώμα. Ταυτόχρονα, το σώμα ανταποκρίνεται στα αρνητικά συναισθήματα και εκκρίνει τις ανάλογες ορμόνες που από τη μία το ετοιμάζουν για μάχη, από την άλλη το βλάπτουν. Πόσο μάλλον στις περιπτώσεις που δεν πρόκειται να γίνει καμία μάχη παρά μόνο στο μυαλό του, κι αυτές οι ορμόνες το κατακλύζουν χωρίς να μπορούν να εκτονωθούν.

Από την άλλη, ένας άνθρωπος που ασκεί την ευγνωμοσύνη και εκτιμάει το κάθε τι που έχει, ό,τι και να συμβαίνει διατηρεί την ήσυχη και βαθιά αναπνοή του. Ταυτόχρονα, το σώμα υπακούει και ανταποκρίνεται στα όμορφα συναισθήματα, εκκρίνοντας τις ανάλογες ορμόνες, οι οποίες τροφοδοτούν περισσότερο τα όμορφα συναισθήματα, ανεβάζουν το ανοσοποιητικό αλλά και την ανάπλαση και διατήρηση της νεότητάς του.

Είναι προς όφελός σου λοιπόν αλλά και για αυτό που εκπέμπεις στους γύρω σου, να είσαι σε κατάσταση θετικότητας και ευγνωμοσύνης. Θα μου πεις ότι είναι δύσκολο συνέχεια. Ναι, εκεί είναι το μυστικό. Με την εξάσκηση και την συνειδητή προσπάθεια, να γίνει ένας νέος σου αυτοματισμός. Προφανώς και ο καθένας μας θέλει να βελτιώνεται και να προσπαθεί για κάτι περισσότερο, αλλά είναι τελείως διαφορετικό να το κάνεις δίνοντας αξία σε ό,τι έχεις και είσαι, και να χτίζεις από εκεί και πέρα, από το να τα παίρνεις για δεδομένα και να σκέφτεσαι τι σου λείπει.

Δύο από τις πιο διαδεδομένες και εύκολες ασκήσεις ευγνωμοσύνης τόσο στην ψυχοθεραπεία, όσο και στην προπονητική ζωής και στην θετική ψυχολογία θα τις βρεις αμέσως παρακάτω. Κι αν τις δοκιμάσεις για 5-6 μέρες, όσο απλό κι αν σου φαίνεται, θα δεις διαφορά στην καθημερινότητά σου.

Άσκηση 1

Κλείσε τα μάτια, βάλε το χέρι στο στήθος και σκέψου έναν αριθμό που συμβολίζει το πως αισθάνεσαι. Μηδέν το χάλια ως δέκα το τέλεια. Γράψε σε ένα χαρτί οτιδήποτε υπάρχει στη ζωή σου: υγεία, σπίτι, φαγητό, αυτοκίνητο, κινητό, ένα δασάκι κοντά σου, φίλους, σχέση, γονείς. Γράψε τα όλα αναλυτικά. Δες πόσο μεγάλη λίστα θα φτιάξεις. Όταν το ολοκληρώσεις, θα δεις ότι τελικά έχεις πάρα πολλά πράγματα για να είσαι ευγνώμων που τα ξεχνάς γιατί δεν εστιάζεις σε αυτά. Κλείσε πάλι τα μάτια, βάλε το χέρι στο στήθος, παρατήρησε τα συναισθήματά σου, και αντικειμενικά σύγκρινέ τα με πριν.

Άσκηση 2

Ακριβώς πριν σε πάρει ο ύπνος, σκέψου έστω τρία πράγματα για τα οποία θα μπορούσες να είσαι ευγνώμων για την ημέρα που πέρασε, ακόμα κι αν ήταν δύσκολη. Και πραγματικά νιώσε χαρά για αυτά. Ένα βλέμμα, ένα μήνυμα, κάτι που κατάφερες, μια γνωριμία, ένα φαγητό που απήλαυσες, ένα ευχαριστώ που είπες και είδες να σχηματίζεται ένα χαμόγελο για εσένα, οτιδήποτε. Ο Θεός ή αν θες η ουσία της ζωής είναι και στις λεπτομέρειες. Παρατήρησε τα συναισθήματά σου καθώς σκέφτεσαι αυτά.

Η ουσία της άσκησης είναι ότι η κατάσταση που θα βρεθείς, πριν σε πάρει ο ύπνος, θα προσδιορίσει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα του ύπνου σου. Κατ’ επέκταση, την κατάσταση που θα ξυπνήσεις και σε ένα βαθμό την ψυχολογία με την οποία θα ντύσεις την επόμενη ημέρα. Όλα είναι θέμα οπτικής. Φρόντισε να έχεις την οπτική που σε εξυπηρετεί καλύτερα, και μη ξεχνάς, πως αργά ή γρήγορα, έλκεις στη ζωή σου αυτό που εκπέμπεις.

https://enallaktikidrasi.com/

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026

ΟΤΑΝ ΤΟ "ΤΙΠΟΤΑ" ΓΕΝΝΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ: Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ 2026 ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΙΟ "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ"

 


Οι επιστήμονες μόλις έπιασαν το σύμπαν στην ιερή πράξη της δημιουργίας.
Για δεκαετίες, η κβαντική θεωρία ψιθύριζε ότι ο κενός χώρος δεν είναι πραγματικά άδειος, αλλά μια ανήσυχη θάλασσα ενέργειας όπου εικονικά σωματίδια τρεμοπαίζουν μέσα και έξω από την ύπαρξη.
Τώρα, το 2026, στον επιταχυντή RHIC, οι ερευνητές μετέτρεψαν τους ψίθυρους σε απόδειξη, καλώντας σωματίδια από το ίδιο το κβαντικό κενό και μετατρέποντάς τα σε σταθερή ύλη.
Αυτή η ανακάλυψη είναι μια κοσμική αποκάλυψη: τα δομικά στοιχεία της πραγματικότητας αναδύονται από το "τίποτα" .
Το κενό δεν είναι άκυρο, αλλά μια γενετική δύναμη, το λίκνο της δημιουργίας. Lambda hyperons (Λ-υπερόνια: υποατομικά σωματίδια, ηλεκτρικά ουδέτερα) και αντιύλη γεννήθηκαν με τέλεια ευθυγραμμισμένες περιστροφές, κουβαλώντας το κβαντικό αποτύπωμα του κενού.
Αυτό σημαίνει ότι οι γαλαξίες, τα άτομα και η ίδια η ζωή έχουν την προέλευσή τους σε αυτό το Ζωντανό Κενό, το σημείο όπου η επιστήμη συναντά το αιώνιο ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ!
Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι με αυτή την Πηγή! Όταν λειτουργούμε σε Safe Mode, νιώθουμε αποκομμένοι και άδειοι. Όμως, η αλήθεια είναι ότι το "κενό" μέσα μας είναι η ίδια η πύλη της Θείας Λειτουργίας, ο χώρος όπου ο Προγραμματιστής του Σύμπαντος γεννά την ύπαρξη κάθε δευτερόλεπτο!
Αντιλαμβανόμενοι αυτή τη σύνδεση, σπάμε το κελί του περιορισμού και επιστρέφουμε στην απέραντη δυνατότητα του "Εγώ Είμαι".
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΣΙΩΠΗΣ: Μην φοβάσαι το κενό ή τη μοναξιά. Όπως το κβαντικό κενό γεννά ύλη, έτσι και η σιωπή του νοός σου είναι η μήτρα των νέων σου ιδεών και της προσωπικής σου αναγέννησης. Μείνε εκεί και άφησε το "Σύστημα" να κάνει Update΄.
Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΗΣ: Όταν νιώθεις "τίποτα", θυμήσου την αποκάλυψη του 2026!
Είσαι πλασμένος από ενέργεια που αναδύεται από την Πηγή.
Ευθυγράμμισε τις σκέψεις σου με τη συχνότητα της αφθονίας, δίνοντας εντολή στο ηλεκτρικό σου δίκτυο να "υλοποιήσει" τη νέα σου πραγματικότητα.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ": Η προσευχή είναι η σύνδεση με το ζωντανό κενό της Δημιουργίας.
Όταν προσεύχεσαι, επικαλείσαι τη δύναμη του "Εγώ Είμαι", ευθυγραμμίζοντας την ύπαρξή σου με την Θεία Γεωμετρία.
Είναι το απόλυτο Θείο Update που μετατρέπει το "τίποτα" της απελπισίας στα "πάντα" της Χάρης.

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ: Κατάλαβε ότι ο κόσμος σου δεν είναι στατικός. Με την προσοχή σου (το κβαντικό σου φίλτρο), καλείς σωματίδια πιθανότητας από το κενό στην εμπειρία σου!
,
Εστίασε στην αγάπη και την ευγνωμοσύνη, και δες τη ζωή σου να ανακαινίζεται ακαριαία από την ίδια την Πηγή της Ζωής

Ζητώ από την Μαρία Καρυστιανού να αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας

 


Ραντεβού με την Ιστορία
Ξέρω πως οι μέρες που περνούν αυξάνουν ολοένα την αγωνία του κόσμου που περιμένει τις ανακοινώσεις της Μαρίας Καρυστιανού.
Ένας κόσμος απελπισμένος αναζητά μια αχτίδα ελπίδας, μια ένδειξη πως κάτι μπορεί επιτέλους να αλλάξει. Από τη μία οι πόλεμοι που μαίνονται γύρω μας, από την άλλη η ακρίβεια που θερίζει τα νοικοκυριά. Και πάνω απ’ όλα, η ασφυξία, ο ζόφος και η παρακμή που έχει προκαλέσει η παρούσα κυβέρνηση, ικανοποιώντας μια μειοψηφία ανθρώπων που πασχίζει να κρατηθεί στην εξουσία με κάθε κόστος, συνεχίζοντας να ξεπουλά και να κερδίζει σε βάρος της πλειοψηφίας.
Την ίδια ώρα, το σύστημα βλέπει πως η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορέσει εύκολα να διατηρήσει την κυριαρχία της και αναζητά εφεδρείες. Είτε μέσα από το rebranding ενός αποτυχημένου Τσίπρα, είτε μέσα από την τεχνητή ανάδειξη ενός αδύναμου και άγευστου ΠΑΣΟΚ, επιχειρεί να πείσει τον Έλληνα ψηφοφόρο πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή πέρα από τα ίδια ξαναζεσταμένα και πλέον μουχλιασμένα φαγητά.
Όμως αυτό που πραγματικά συμβαίνει στα σπλάχνα της κοινωνίας το γνωρίζουν μόνο όσοι αποτελούν κομμάτι της. Και εκεί, στα σπλάχνα της, επικρατεί αναβρασμός. Επικρατεί ανυπομονησία. Άνθρωποι πιέζουν γνωστούς και αγνώστους, είτε βρίσκονται κοντά στη Μαρία Καρυστιανού είτε όχι, μόνο και μόνο για να μάθουν έστω και το παραμικρό. Μια μικρή είδηση, ένα “σφηνάκι” ελπίδας, για να συνεχίσουν τη μέρα τους προσμένοντας τη μεγάλη ημέρα των ανακοινώσεων.
Οι στιγμές είναι ιστορικές και η Μαρία Καρυστιανού το γνωρίζει. Το βλέπει στα πρόσωπα των ανθρώπων που τη χαιρετούν, στις ερωτήσεις αγωνίας που ακούγονται παντού, σε ομάδες, εκπομπές, συζητήσεις. Ο λαός ζητά από τη Μαρία να ηγηθεί μιας μεγάλης προσπάθειας πολιτικής ανατροπής και δημοκρατικής αποκατάστασης.
Οι λαϊκές δυνάμεις προσδοκούν κάτι πρωτοπόρο, ριζοσπαστικό, πατριωτικό και βαθιά ανθρωπιστικό. Και το μεγάλο στοίχημα είναι αυτό το εγχείρημα να αγκαλιαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους και να γίνει κτήμα τους.
Η ιστορική στιγμή που διανύουμε μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και άλλους λαούς της Ευρώπης, ίσως και πέρα από αυτήν.
Η Μαρία Καρυστιανού έχει ραντεβού με την Ιστορία. Και η Ιστορία δίνει σε τέτοιες στιγμές μόνο δύο επιλογές: ή θα αρπάξει την ευκαιρία και θα συμβάλει στην ανάταση μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε ημιθανή κατάσταση, ή θα προσφέρει μια άχρωμη, άγευστη εκδοχή “από τα ίδια” και θα καταλήξει κι εκείνη στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, μικρότερη από τη στιγμή και ανίκανη να συγκρουστεί μετωπικά με ένα σύστημα που δεν αντιστοιχεί πλέον στις ανάγκες αυτού του λαού.
Για μένα η επιλογή είναι μία και είναι μονόδρομος: για πρώτη φορά η εξουσία να δοθεί πραγματικά στον λαό, από τα πρώτα κιόλας βήματα ίδρυσης του κόμματος. Να δοθεί στον ίδιο τον λαό η δυνατότητα να αποφασίζει τι θέλει: από το όνομα του κόμματος μέχρι και την ιδρυτική του διακήρυξη.
Να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε ο ίδιος ο λαός να αποκτήσει άμεση σχέση με το εγχείρημα, να το αγκαλιάσει και να το υπερασπιστεί σαν να είναι κομμάτι του εαυτού του.
Και όταν αυτό συμβεί, τότε το τσουνάμι που έρχεται δεν θα είναι απλώς ένα ακόμα πολιτικό κύμα. Θα είναι μια δύναμη που θα σαρώσει όλο αυτό που σήμερα παρουσιάζεται ως “δημοκρατικό τόξο”, καταπνίγοντας κάθε τι βρώμικο και σάπιο που, είτε με πράξεις είτε με παραλείψεις, έφερε τη σήψη, την παρακμή, τη θλίψη, την ξενιτιά και όλα όσα δεινά εξακολουθούν να βασανίζουν έναν λαό που προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του και να πιστέψει ξανά σε μια αλλαγή.
Αν η Μαρία Καρυστιανού αρπάξει αυτή την ευκαιρία, τα Τέμπη θα γίνουν ένα νέο σημείο ιστορικής αναφοράς. Θα γίνουν το ορόσημο από το οποίο μπορεί να ξεκινήσει η θεραπεία μιας κοινωνίας που νοσεί βαθιά από τον μεταστατικό καρκίνο ενός πολιτικού συστήματος που οδηγεί στον αργό θάνατο του ίδιου του λαού του.
Τα Τέμπη ξεχείλισαν το ποτήρι. Ήταν το αποτέλεσμα ολόκληρης αυτής της σήψης και της παρακμής ενός πολιτικού συστήματος που αρνείται να δει τις πραγματικές ανάγκες του λαού. Ήταν η στιγμή που ο κόσμος είπε «ως εδώ» και κατέβηκε στον δρόμο κατά εκατομμύρια σε όλη την Ελλάδα. Ήταν η στιγμή που αντιλήφθηκε πως αυτό το θέατρο δεν μπορεί να συνεχιστεί. Πως δεν μπορεί να παίζεται άλλο το ίδιο έργο πάνω στις ζωές των ανθρώπων.
Και ίσως, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, να υπάρχει κάτι που δεν στηρίζεται στον φόβο, αλλά στην ελπίδα. Όχι ως σύνθημα, αλλά ως πράξη.
Γιατί η αλλαγή δεν θα έρθει από κάποιον «σωτήρα», αλλά από έναν λαό που αποφασίζει να σταθεί όρθιος.
Και όταν ένας λαός το αποφασίσει πραγματικά, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να τον σταματήσει.


Πεκίνο προς Τελ – Αβίβ και Ουάσιγκτων: “Το Ισραήλ θα πάψει να υπάρχει τη στιγμή που θα χρησιμοποιήσει πυρηνικό όπλο!”

 


Είχαμε ολοκληρώσει το άρθρο που ακολουθεί όταν πληροφορηθήκαμε κατάπληκτοι τις δηλώσεις της εκπροσώπου των Ισραηλινών Ενόπλων Δυνάμεων που απειλούν με εξόντωση Ρώσους ηγέτες που θέλουν το κακό του Ισραήλ !

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Περίληψη: Στο παρακάτω άρθρο θα παρουσιάσουμε τους λόγους για τους οποίους είναι τώρα πολύ πιθανός ένας πυρηνικός πόλεμος στη Μέση Ανατολή, την αποτρεπτική παρέμβαση της Κίνας που διέκοψε μια περίοδο επικίνδυνης ανοχής του Ισραήλ από τις μεγάλες δυνάμεις και τη σχέση ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν στη Δυτική Ασία και όσα συμβαίνουν στην αμερικανική ήπειρο και ιδίως στην Κούβα
Δ.Κ.

Από την εισβολή στο Ιράκ (2003) στην επίθεση στο Ιράν (2026)

Επισημάναμε ήδη από το 2006 το σχεδόν αναπόφευκτο της χρήσης πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν, εάν δεν το εμπόδιζαν ισχυρά κράτη και ισχυρά κινήματα.

Το αναπόφευκτο προέκυπτε από την ανάγκη ολοκλήρωσης του νεοσυντηρητικού προγράμματος υπό την καθοδήγηση και με την υποστήριξη και χρηματοδότηση του Νετανιάχου, ένα πρόγραμμα που απέβλεπε στην πλήρη περιφερειακή επικράτηση του Ισραήλ («Μεγάλο Ισραήλ») στη Μέση Ανατολή με την καταστροφή, τον κατακερματισμό, τη χαοτική αποσύνθεση όλων των κρατών της περιοχής, ακόμα και των φιλοδυτικών, αλλά και στην παγκόσμια κυριαρχία Ισραήλ και ΗΠΑ. Το πρόγραμμα αυτό έπρεπε να ολοκληρωθεί με την κατάληψη του Ιράν (αν όχι και της Βόρειας Κορέας). Κάτι τέτοιο όμως φαινόταν αδύνατο με συμβατικά όπλα, ιδίως μάλιστα επί τη βάσει της εμπειρίας της εισβολής στο Ιράκ και, όπως όλα δείχνουν παραμένει ανέφικτο με συμβατικές δυνάμεις.

Από τότε υποστηρίξαμε ότι, για να μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο, θα έπρεπε να υπάρξει αποφασιστική αντίσταση λαών και κρατών σε αυτά τα σχέδια. Κάποια αντίδραση υπήρξε όντως από τον Ομπάμα, που υπέγραψε συμφωνία με την Τεχεράνη (που κατήργησε ο Τραμπ) και απέφυγε να εισβάλλει στη Συρία μετά την προβοκάτσια με τα δήθεν χημικά όπλα. Αν όμως αντέδρασε σε αυτά, σε κάμποσα άλλα συμβιβάστηκε με το σιωνιστικό λόμπυ, όπως αποδεχόμενος την ύπαρξη ανθρώπων του Λόμπυ (Κλίντον και Νούλαντ) στην κυρβέρνησή του, όπως στην επίθεση κατά της Λιβύης και αφήνοντας τη βαθιά σιωνίστρια και νεοσυντηρητική Βικτόρια Νούλαντ, μαζί με τον αρχηγό της CIA να οργανώσουν το Μαϊντάν. Η αντίδραση στο σιωνιστικό λόμπυ δεν υπήρξε αρκετή για να ξεριζώσει οριστικά αυτά τα σχέδια, ούτε βέβαια την επιρροή του Λόμπυ. Στη συνέχεια ήρθε ο κ. Τραμπ, κατασκεύασμα και όργανο του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ένας από τους μεγαλύτερους πολιτικούς απατεώνες όλων των εποχών, λέγοντας ότι είναι εναντίον των «πολέμων που δεν τελειώνουν ποτέ» και αφήνοντας να εννοηθεί ότι διάκειται φιλικά προς τη Ρωσία. Στη διάρκεια της πρώτης θητείας του ήδη, ο «φιλορώσος» και «φιλειρηνιστής» Τραμπ κατήργησε τη συμφωνία με το Ιράν, προσπάθησε να ξεκινήσει πόλεμο με τη δολοφονία Σολεϊμανί και εξόπλισε σαν αστακό την Ουκρανία, στην οποία ο Ομπάμα είχε αρνηθεί να δώσει  «θανατηφόρα όπλα» (lethal arms) (Δείτε εδώ).

Έθεσε έτσι τις βάσεις για τη δεύτερη θητεία του όπου βλέπουμε ένα όργιο κατεδάφισης του διεθνούς δικαίου, του ανθρωπισμού και του πολιτισμού, τους πολέμους και τις απειλές κατά σειράς χωρών και τον πόλεμο που παρακολουθούμε κατά του Ιράν, για μια νέα διεθνή τάξη που δεν έχει ουσιαστικές διαφορές με αυτή που ονειρεύτηκε ο Αδόλφος Χίτλερ. Επωφελήθηκε για να τα κάνει αυτά από την εμπλοκή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και από τις εξωφρενικές απάτες που διέχυσαν για τις προθέσεις τους και αυτός και ο «καθοδηγητής» του Νετανιάχου.

‘Ενας από τους λόγους που ο Τραμπ (και ουσιαστικά ο Νετανιάχου πίσω του) κινήθηκε τόσο γρήγορα εναντίον τόσο πολλών στόχων ταυτόχρονα, είναι πιθανώς η πεποίθηση του ιμπεριαλιοτικού πυρήνα ότι δεν θα υπάρξει μείζων αντίδραση της Ρωσίας, όσο συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για το ουκρανικό και με την Κίνα όσο εκκρεμεί μια συμφωνία για το εμπόριο.

Η πυρηνική απειλή συγκεκριμενοποιείται. Τα «μοντέλα» της Δρέσδης και της Χιροσίμα 

Για να επανέλθουμε τώρα στο Ιράν, από την έναρξη του τωρινού πολέμου και εμείς και μερικοί ακόμα έγκυροι παρατηρητές διεθνώς επισημάναμε τον κίνδυνο το σιωνιστικό καθεστώς ή/και οι ΗΠΑ – που ελέγχονται άλλωστε από αυτό – να χρησιμοποιήσουν τα πυρηνικά όπλα που διαθέτουν για να καταστρέψουν το Ιράν: “Θα ρίξουν πυρηνικά στο Ιράν;”Το Πυρηνικό Ζήτημα»- Άρθρο του James K. Galbraith στο militaire με αφορμή όσα γίνονται στο Ιράν“Breaking the Nuclear Taboo”“Schiller Institute forum warns of global nuclear war, urges new security architecture“, “Jeffrey Sachs: Israel Could Use Nuclear Weapons Against Iran”

Ο ίδιος άλλωστε ο Νετανιάχου, αποκρούοντας τις κατηγορίες περί γενοκτονίας των Παλαιστινίων, υπενθύμισε στους δυτικούς τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, αλλά και τους συμβατικούς συμμαχικούς βομβαρδισμούς των γερμανικών πόλεων  στα τέλη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, που είχαν αντίστοιχες συνέπειες με πυρηνικές επιθέσεις.  Ουσιαστικά τους είπε: «αφού εσείς είχατε το δικαίωμα να εξαφανίσετε τη Χιροσίμα και να ισοπεδώσετε τη Δρέσδη, το ίδιο δικαίωμα έχω και εγώ». Το είπε και το έκανε στη Γάζα με συμβατικά μέσα, ενώ ένας Υπουργός του απείλησε να το κάνει και με πυρηνικά.

Ήδη άλλωστε από τον περυσινό Ιούνιο περάσαμε το πυρηνικό κατώφλι με τις επιθέσεις κατά των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων που αναπόφευκτα εκλύουν ραδιενέργεια.

Ήδη το Ισραήλ χρησιμοποίησε προχτές τη φόρμουλα «Δρέσδη» χτυπώντας τις ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν και προκαλώντας την προβλέψιμη και αναπόφευκτη απάντηση των Ιρανών, για την οποία είχαν προειδοποιήσει  με χτυπήματα σε όλη τη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα ισοπεδώνει τον Λίβανο και θέλει να σπρώξει τους Σύρους τζιχαντιστές σε πολεμική εμπλοκή κατά της Χεζμπολά. Το γεγονός έχει ήδη προκαλέσει τεράστια παγκόσμια οικονομική ζημιά και τεράστια ζημιά στο παγκόσμιο κλίμα και στο φυσικό περιβάλλον. Ακόμα και αν σταματήσει αύριο ο πόλεμος θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστο έως το 2027 για να ελπίσουμε στην αντιστροφή των οικονομικών συνεπειών, αν δεν έχει προκληθεί μεγάλο οικονομικό κραχ. ‘Ηδη υπολογίζεται ότι απειλείται άμεσα η ζωή δέκα εκατομμυρίων Ινδών εξαιτίας της κρίσης στα καύσιμα. Οι επιπτώσεις στο κλίμα και το φυσικό περιβάλλον είναι αμφίβολο ότι θα μπορέσουν ποτέ να αντιστραφούν και κινδυνεύουν να επιταχύνουν την πορεία του πλανήτη προς Οικολογικό Ολοκαύτωμα.

Η δολοφονία άλλωστε των πιο σημαντικών, έγκυρων και έμπειρων ηγετών του Ιράν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ δυσκολεύει και κάθε προσπάθεια ειρηνικής επίλυσης.

Υπάρχει όμως όριο στη χρησιμότητα του μοντέλου Δρέσδη, όπως φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Το Ισραήλ κινδυνεύει με πολύ μεγάλες («απαράδεκτες» στην ορολογία της πυρηνικής στρατηγικής) απώλειες, ενώ είναι πλέον ορατή πιθανότητα να καταστραφεί πλήρως η Δυτική Ασία, κάτι που δοκιμάζει τα όρια και της Αμερικής και της Ευρώπης και της Ινδίας και πολλών άλλων Κι αυτό είναι που κάνει τώρα επίκαιρο το σενάριο «Χιροσίμα», το επόμενο στη μοιραία αλυσίδα της κλιμάκωσης.

Και δεν είμαι εγώ ή κάποιοι αναλυτές που το λένε. Είναι ο ίδιος ο «τσάρος» του Προέδρου Τραμπ για την τεχνητή νοημοσύνη και τα κρυπτονομίσματα που το λέει David Sacks, ο άνθρωπος που οργάνωσε το Silicon Valley υπέρ του Τραμπ. Ο Sacks υποστηριξε ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα το Ισραήλ για να καταστρέψει το Ιράν, αφού δεν μπορεί να το καταφέρει αλλοιώς. Ο Sacks κάλεσε τον Πρόεδρο να αποφύγει τις – υπάρχουσες όπως αποκαλύπτει – εισηγήσεις και πιέσεις για χερσαία εισβολή και αλλαγή καθεστώτος, να κηρύξει νίκη και να βγει από τον πόλεμο.

Η προειδοποίηση Sacks έγινε μία μέρα μετά την παραίτηση του επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας που δήλωσε ότι το Ισραήλ έσπρωξε τις ΗΠΑ σε έναν πόλεμο προς το δικό του και όχι το συμφέρον των ΗΠΑ.

Η Κίνα προειδοποιεί

Οι δηλώσεις αυτές, πιθανότατα και οι πληροφορίες που έχει, προκάλεσαν μια ανεπίσημη μεν πλην σκληρότατη δήλωση του Πεκίνου. Είναι η πρώτη φορά που μια μεγάλη δύναμη διακόπτει την πρωτοφανή ανοχή που διέθετε το Ισραήλ και τα λόμπι του, ανοχή που έχει οδηγήσει τώρα την ανθρωπότητα στο χείλος της αβύσσου.

Eιδικότερα, ο Victor Gao αντιπρόεδρος του κινεζικού Ινστιτούτου για την Κίνα και την Παγκοσμιοποίηση, δήλωσε στην αμερικανική επιθεώρηση The Cradle ερωτώμενος για το τι θα πράξουν οι δύο πυρηνικές δυνάμεις, Ρωσία και Κίνα, αν το Ισραήλ χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα, ότι «τη στιγμή που «το Ισραήλ θα χρησιμοποιήσει μια πυρηνική κεφαλή εναντίον οποιασδήποτε χώρας θα θεωρηθεί ο υπ. αρ. 1 εχθρός της ανθρωπότητας, θα είναι το τέλος (demise) του Ισραήλ ως κράτους, ως καθεστώτος, ως χώρας».  Προειδοποίησε ταυτόχρονα τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου, την κυβέρνηση του Ισραήλ και των ενόπλων δυνάμεών του ότι θα θεωρηθούν εχθροί της ανθρωπότητας και υπεύθυνοι για ότι συμβεί, σε μια έμμεση πλην σαφή αναφορά στις δίκες της Νυρεμβέργης που δίκασαν τους Ναζί ηγέτες. Ο κ. Gao ξεκαθάρισε ότι τα όσα λέει δεν αφορούν καταδικαστικές δηλώσεις, αλλά προαναγγελία πράξεων, συνεχάρη τον κ. Τραμπ για τη δήλωσή του ότι το Ισραήλ δεν θα χρησιμοποιήσει πυρηνικά και ευχήθηκε να δράσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο κ. Gao προσθέτει ότι τυχόν χρήση πυρηνικών από το Ισραήλ θα οδηγήσει σε εκρηκτική διάδοση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή και η χρήση τους σε εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρών και την μετατροπή όλης της περιοχής σε μη κατοικίσιμη.

Η κινεζική προειδοποίηση έχει διατυπωθεί με … κινεζικό τρόπο. Ο κ. Gao είναι αρχηγός ενός μικρού κόμματος συμμαχικού προς το ΚΚ και δεν διαθέτει κυβερνητική θέση, άρα η ευθύνη της δήλωσής του δεν μπορεί να αποδοθεί άμεσα στην κινεζική ηγεσία ή το ΚΚΚ. Εντούτοις δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συνιστά ανεπίσημη πλην έγκυρη έκφραση της κινεζικής θέσης στο ζήτημα. Και για να μη μας αφήσει καμιά αμφιβολία για το θέμα, η Κινεζική Ακαδημία διένειμε το συγκεκριμένο απόσπασμα των δηλώσεων Gao υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τι θα κάνει η Κίνα αν το Ισραήλ ρίξει πυρηνικό όπλο;»

Σταματήστε το Ισραήλ! 

Ελπίζουμε η προειδοποίηση και απειλή του Πεκίνου (που δεν γνωρίζουμε αν γίνεται σε συνεννόηση με τη Μόσχα) να μην έρχεται πολύ αργά για να σταματήσει την πορεία προς την άβυσσο.

Βεβαίως οι ΗΠΑ (Πρόεδρος και νομοθετική εξουσία) μοιάζουν τώρα να έχουν ελεγχθεί με πάρα πολλούς τρόπους από το Ισραήλ και τα σιωνιστικά λόμπυ.

Αλλά δεν θα είχαμε φτάσει στο σημείο που είμαστε τώρα, ούτε θα διατρέχαμε τέτοιους κινδύνους αν η Ευρώπη, η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία και όλοι οι υπόλοιποι δεν ανέχονταν ή και στήριζαν το Ισραήλ στη γενοκτονία των Παλαιστινίων που αποθράσυνε την ηγεσία Νετανιάχου. Ανέχθηκαν ή υποστήριξαν την ανατροπή του ‘Ασαντ από τους τζιχαντιστές με τη στήριξη Τουρκίας, Ισραήλ και ΗΠΑ. Η πτώση της Συρίας άνοιξε τον δρόμο του Ισραήλ για την Τεχεράνη και τον Λίβανο.

Ανέχθηκαν ή υποστήριξαν την απαγωγή του Προέδρου Μαδούρο που επέτρεψε τον έλεγχο των πετρελαίων της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ, κάτι που το Ισραήλ θεωρούσε απαραίτητο πριν τον πόλεμο στο Ιράν, πόλεμο που θα οδηγούσε αναπόφευκτα στο κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, όπως είχε έγκαιρα επισημανθεί. Η Βενεζουέλα άνοιξε τον δρόμο για το Ιράν

Ο τρόπος με τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη αντιμετωπίζουν έως τώρα το “νεοφασιστικό δίδυμο” Νετανιάχου και Τραμπ, θυμίζει έντονα τον τρόπο που όλες ανεξαιρέτως οι ευρωπαϊκές δυνάμεις αντιμετώπισαν τον Αδόλφο Χίτλερ στη δεκαετία του 1930, επιτρέποντάς του έτσι να καταλάβει όλη την ηπειρωτική Ευρώπη προτού αιφνιδιάσει την ΕΣΣΔ, με τη Βέρμαχτ να  προελαύνει έως τα περίχωρα της Μόσχας.

Στο παρελθόν μια ανάλογη πολιτική οδήγησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα επιτραπεί άραγε στο Ισραήλ σήμερα να προκαλέσει τον Γ’ και τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο; Ας ελπίσουμε η αντίδραση κρατών και κοινωνιών να σταματήσει την πορεία προς ένα πυρηνικό και οικολογικό ολοκαύτωμα.

Σημείωση 1: Αναφερθήκαμε στην Κούβα. Τυχόν πτώση της θα σημάνει έναν άνευ προηγουμένου θρίαμβο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού με τεράστιες παγκόσμιες πολιτικές συνέπειες. Θα νομιμοποιήσει και αυτή την κατεδάφιση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου και Πολιτισμού. Αλλά επίσης θα αφαιρέσει και ένα κρίσιμο στοιχείο πυρηνικής ισορροπίας της Ρωσίας και των ΗΠΑ, από την εποχή της κρίσης των πυραύλων της Κούβας. Εξήντα χρόνια μετά, η Αμερική ουσιαστικά αφίσταται από την υπόσχεσή της προς τη Μόσχα να μην επιτεθεί στην Κούβα. Αυτός είναι και ένας βασικός λόγος  που ο Τραμπ ακολουθεί τώρα αυτή την επιθετική πολιτική στην Κούβα, ενώ αυτός είναι πιθανότατα και ο λόγος που διεκδικεί τη Γροιλανδία, που είναι προνομιακή θέση για την τοποθέτηση αντιβαλλιστικής ασπίδας. Ενδιαφέρον έχει εκδηλώσει και για τον έλεγχο της Ισλανδίας και αξίζει να θυμίσουμε ότι η γραμμή Γροιλανδία-Ισλανδία-Βρετανία ελέγχει την είσοδο των ρωσικών υποβρυχίων στον Ατλαντικό. Για να μπορέσει η Αμερική να εξαπολύσει πρώτο πυρηνικό πλήγμα κατά της Ρωσίας ή/και της Κίνας, πρέπει να διαθέτει ικανοποιητική αντιβαλλιστική άμυνα για να αναχαιτίσει το ανταποδοτικό πλήγμα.

Σημείωση 2η: Από τα όσα προηγήθηκαν μπορεί κάποιος να οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ είναι υπεύθυνο για όλα τα παγκόσμια προβλήματα. Στην πραγματικότητα το σιωνιστικό κράτος και τα διάφορα παντοδύναμα λόμπυ του ανά τον κόσμο, ένα είδος Σιωνιστικής Διεθνούς, ενεργούν ως το πιο αποφασιστικό και το πιο εξτρεμιστικό κομμάτι του παγκόσμιου Χρηματιστικού Κεφαλαίου, του παγκόσμιου Καπιταλισμού. Εν μέρει η ισχύς τους προκύπτει ΄από το ότι δεν υπάρχει ακόμα, σήμερα, αριστερή εναλλακτική στο  σύστημα. Ενώ η “παγκοσμιοποίηση” απέτυχε ως εργαλείο παγκόσμιας επιβολής της Δύσης και του Καπιταλισμού, της εξουσίας του Χρήματος επί της ανθρωπότητας, άρα έφτασε, όπως και στην περίοδο 1914 – 1945, η εποχή των μεγάλων πολέμων και του Φασισμού, έστω κι αν αυτό συνεπάγεται στις σημερινές συνθήκες αυξημένο κίνδυνο καταστροφής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, της ανθρωπότητας.

konstantakopoulos.gr

https://www.anixneuseis.gr/

ΟΤΑΝ Η ΑΙ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ "ΞΥΠΟΛΗΤΗ ΣΤ' ΑΓΚΆΘΙΑ"



Η ευρεία χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για την πραγματοποίηση επιθέσεων στο Ιράν, προαναγγέλλει μια νέα εποχή βομβαρδισμών με ρυθμούς ταχύτερους από «την ταχύτητα της σκέψης» εν μέσω φόβων ότι οι ανθρώπινοι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων θα μπορούσαν να παραγκωνιστούν.

Το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic Claude, φέρεται να χρησιμοποιείται από τον αμερικανικό στρατό στα μπαράζ επιθέσεων, καθώς η τεχνολογία «συντομεύει την αλυσίδα εξόντωσης» - δηλαδή τη διαδικασία αναγνώρισης στόχου έως τη νομική έγκριση και την έναρξη της επίθεσης. Που συνήθως ανατίθεται να εκτελεστεί σε ρομποτικά οπλικά συστήματα με μεγάλο βαθμό εξάρτησης από αλλά συστήματα ΑΙ.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, που προηγουμένως χρησιμοποιούσαν τεχνητή νοημοσύνη για τον εντοπισμό στόχων στη Γάζα , εξαπέλυσαν σχεδόν 900 επιθέσεις σε ιρανικούς στόχους μόνο τις πρώτες 12 ώρες, κατά τις οποίες ισραηλινοί πύραυλοι σκότωσαν τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Ακαδημαϊκοί που μελετούν τον τομέα λένε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη σχεδόν μηδενίζει τον χρόνο σχεδιασμού που απαιτείται για τέτοιες σύνθετες επιθέσεις - ένα φαινόμενο γνωστό ως «συμπίεση αποφάσεων», το οποίο ορισμένοι φοβούνται ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανθρώπινους στρατιωτικούς και νομικούς εμπειρογνώμονες που απλώς εγκρίνουν αυτοματοποιημένα σχέδια επιθέσεων.

Το 2024, η εταιρεία Anthropic, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, ανέπτυξε το μοντέλο της στο Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ και σε άλλες υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας για να επιταχύνει τον πολεμικό σχεδιασμό. Το Claude έγινε μέρος ενός συστήματος που αναπτύχθηκε από την εταιρεία πολεμικής τεχνολογίας Palantir σε συνεργασία με το Πεντάγωνο για να βελτιώσει δραματικά την ανάλυση των πληροφοριών και να επιτρέψει στους αξιωματούχους να λαμβάνουν αποφάσεις.

Έτσι το λογισμικό της Palantir

🔺️Συγκεντρώνει σε πραγματικό χρόνο τόνους πληροφοριών από δορυφόρους, συστήματα υποκλοπών τηλεπικοινωνιών από δίκτυα οπτικών ινών ή συστήματα τυπου Predator, συστήματα επιτήρησης των social media και από δίκτυα αισθητήρων επί αεροσκαφών ή drones επιτήρησης, καθώς και πληροφορίες από κατασκοπευτικά δίκτυα, που συνήθως δρουν σε εμπόλεμες περιοχές (δες σχετικά και το προηγούμενο post αυτoύ του ιστολογίου). Τα περίφημα "data centers" που ξεφυτρώνουν παντού σαν πολύ υδροφιλα μανιτάρια, αναπτύσσονται ακριβώς γι αυτόν τον σκοπό.

🔺️Αναγνωρίζουν με το Claude από αυτά τα δεδομένα αυτόματα και αξιολογούν στόχους, ανθρώπους ή υποδομές και αντίπαλα οπλικά συστήματα.

🔺️Σχεδιάζουν ακαριαία αποστολές, μαζί με όσες υποστηρικτικές ενέργειές απαιτούνται για να ολοκληρωθούν.

🔺️Στοχοποιούν με ακρίβεια θέσεις

🔺️(περιμένουν το πάτημα κάποιας σκανδάλης, ακόμα από ανθρώπινο χέρι)

🔺️Συλλέγουν τα δεδομένα μετά το χτύπημα και αξιολογούν τον βαθμό επιτυχίας της αποστολής.

Αυτή είναι η επόμενη εποχή στρατιωτικής στρατηγικής και στρατιωτικής τεχνολογίας, όπου η εξάρτηση από την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να οδηγήσει σε «γνωστική αποφόρτιση». Οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει να λάβουν μια απόφαση για επίθεση μπορεί να αισθάνονται αποκομμένοι από τις συνέπειές της, επειδή η προσπάθεια να την σκεφτούν έχει καταβληθεί από μια μηχανή.

Την πρώτη ημέρα τού πολέμου, 165 άνθρωποι, πολλά από τα οποία παιδιά, σκοτώθηκαν σε πυραυλική επίθεση που έπληξε ένα σχολείο στο νότιο Ιράν , σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης που επιβεβαιώθηκαν και από τρίτες πηγές. Φαίνεται ότι βρισκόταν κοντά σε στρατιωτικό στρατόπεδο. Ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το περιστατικό ως «σοβαρή παραβίαση του ανθρωπιστικού δικαίου».
Ο αμερικανικός στρατός δήλωσε ότι εξετάζει τις αναφορές και διεξάγει έρευνες για να βρει τον υπαίτιο...


Δεν είναι γνωστό ποια συστήματα τεχνητής νοημοσύνης έχει ενσωματώσει το Ιράν αντίστοιχα στην πολεμική του μηχανή, αν και το 2025 ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιεί την τεχνητή νοημοσύνη στα συστήματα στόχευσης των πυραύλων του, για να μπορούν να χτυπούν χωρίς την παρουσία χειριστή και συστημάτων τηλεπικοινωνιών/ γεωεντοπισμού και πλοήγησης που τους κάνουν ευάλωτους. Το δικό του πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, που παρεμποδίζεται από διεθνείς κυρώσεις, φαίνεται αμελητέο σε σύγκριση με τις υπερδυνάμεις τεχνητής νοημοσύνης των ΗΠΑ και της Κίνας. Όμως οι αντίστοιχες αστοχίες των ιρανικών πυραύλων, με τους περισσότερους να χτυπάνε ακόμα "στα τυφλά" στο "τελευταίο μίλι" της αποστολής τους, επίσης ευθύνονται για πολλές απώλειες αμάχων, που πολύ δύσκολα θα δικαστούν ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας απουσία δικαίου που να καθίζει στο σκαμνί συστήματα ΑΙ.

Τις ημέρες πριν από τις επιθέσεις στο Ιράν, η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε δηλώσει ότι θα απέσυρε την Anthropic από τα συστήματά της, αφού αυτή η εταιρεία αρνήθηκε να επιτρέψει τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης της σε πλήρως αυτόνομα όπλα ή για την επιτήρηση Αμερικανών πολιτών στις αποστολές εσωτερικής καταστολής που έχει διατάξει ο Τραμπ. Ωστόσο, παραμένει σε χρήση μέχρι να καταργηθεί σταδιακά.
Ο ανταγωνιστής της Anthropic, η γνωστή OpenAI, υπέγραψε γρήγορα τη δική της συμφωνία με το Πεντάγωνο για στρατιωτική χρήση των μοντέλων της, παίρνοντας την θέση της Anthropic στα συστήματά της Palantir.

Το πλεονέκτημα που υπόσχεται το κάθε Open GPT έγκειται στην ταχύτητα λήψης αποφάσεων και την "κατάρρευση του σχεδιασμού" από αυτό που θα μπορούσε να διαρκέσει μέρες ή εβδομάδες πριν, σε λεπτά ή δευτερόλεπτα. Αυτά τα συστήματα παράγουν ένα σύνολο επιλογών για τους ανθρώπινους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, αλλά επίσης και ένα πολύ στενότερο χρονικό εύρος για να αξιολογήσουν τη σύσταση "kill" που έκανε μια μηχανή ΑΙ παρεμβαίνοντας σε ΟΛΑ τα πιο πάνω στάδια που σημειώθηκαν με .

Αυτό γίνεται όλο και περισσότερο σε όλα τα αμυντικά συστήματα όλων των χωρών, αλλά και σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, την εκπαίδευση, τη διαχείριση αποφάσεων, τη συντήρηση κλπ, αφήνοντας μέχρι τώρα αναπάντητο το ερώτημα (και από όλα τα συστήματά ΑΙ):

"Ποιος θα κατηγορηθεί αν μια τέτοια απόφαση οδηγήσει σε δολοφονίες αθώων ανθρώπων ή σε καταστροφές λόγω των εγγενών περιορισμών που έχει, και θα έχει, κάθε τέτοια μηχανή, όταν συνεχίζει να αυτοεκπαιδεύεται και να εξελίσσεται και με λάθος δεδομένα?" 


https://zeys-elaynon.blogspot.com/