Όταν η μάθηση συναντά την προσφορά, τότε το σχολείο αποκτά έναν βαθύτερο ρόλο. Οι δράσεις Ενεργού Πολίτη που υλοποιήθηκαν στο Δημοτικό Σχολείο Μάκρης είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς η εκπαίδευση μπορεί να καλλιεργεί αξίες και στάσεις ζωής.
Στο πλαίσιο αυτών των δράσεων, οι μαθητές της Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξης επισκέφτηκαν την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026 το Σταυρίδειο Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «Ο Άγιος Κυπριανός», όπου τους υποδέχθηκε η κα Ράνια Κηπουρού, προσφέροντας στιγμές χαράς και συγκίνησης στους ηλικιωμένους.
Το γηροκομείο γέμισε μελωδίες και χαμόγελα, καθώς τα παιδιά τραγούδησαν ανοιξιάτικα τραγούδια, ενώ απήγγειλαν παροιμίες και συνομίλησαν με τους φιλοξενούμενους. Μέσα από τις ειλικρινείς τους συζητήσεις δημιουργήθηκε μια ζεστή γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές, ενώ τα χειροποίητα δωράκια που πρόσφεραν στο τέλος γέμισαν τους ηλικιωμένους συγκίνηση και ευγνωμοσύνη.
Παράλληλα, το σχολείο είχε τη χαρά να συνεργαστεί με τα Παιδικά Χωριά SOS, φιλοξενώντας την κοινωνική λειτουργό του οργανισμού κα Σταυρούλα Μαλκοπούλου σε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και βιωματική συνάντηση.
Οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά σε δραστηριότητες που ανέδειξαν την αξία της ενσυναίσθησης, της φιλίας και της αλληλεγγύης, ενώ παράλληλα ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία δράση συγκέντρωσης ειδών πρώτης ανάγκης. Η ανταπόκριση μαθητών και γονέων ήταν συγκινητική, αποδεικνύοντας τη δύναμη της συλλογικής προσφοράς.
Οι δράσεις αυτές αναδεικνύουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο τον ρόλο του σχολείου: όχι μόνο ως χώρο μετάδοσης γνώσεων, αλλά και ως πυρήνα διαμόρφωσης υπεύθυνων, ευαίσθητων και ενεργών πολιτών.
Γιατί τελικά, η παιδεία δε μετριέται μόνο σε γνώσεις, αλλά στις αξίες που καλλιεργεί και στις πράξεις που εμπνέει. Και σε αυτό το μάθημα, τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου Μάκρης ήδη διαπρέπουν.
Η ζωή είναι μια σειρά δοκιμασιών. Κάποιοι τις περνάνε και άλλοι όχι. Ωστόσο, τα μαθήματα παραμένουν.
Όλοι αντιμετωπίζουμε διαφορετικές δοκιμασίες. Κάποιοι παλεύουν με σύνθετους υπολογισμούς και άλλοι με τα βασικά μαθηματικά, αλλά όλοι πρέπει να κάνουμε ό, τι καλύτερο μπορούμε.
Η Ελίζαμπεθ Κιούμπλερ-Ρος η συγγραφέας του «Αυτός που πεθαίνει» το έθεσε όμορφα με αυτά τα λόγια:
«Οι πιο όμορφοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι αυτοί που έχουν γνωρίσει την ήττα, ξέρουν την ταλαιπωρία, την πάλη, την απώλεια και έχουν βρει τον δρόμο τους από το βάθος. Αυτά τα άτομα έχουν μια εκτίμηση, μια ευαισθησία και μια κατανόηση για την ζωή που τους γεμίζει με συμπόνια, ευγένεια και βαθιά ανησυχία. Οι όμορφοι άνθρωποι δεν τυχαίνουν απλώς.»
Οι συμπονετικοί και ευγενικοί άνθρωποι φέρνουν το φως σε αυτόν τον κόσμο
επειδή οι ίδιοι έχουν βγει από το σκοτάδι.
Έχοντας αντιμετωπίσει άσχημες καταστάσεις, όπως μια τοξική οικογένεια ή φτώχεια δεν έχουν μάθει μόνο τι χρειάζεται για να πετύχεις στην ζωή, αλλά έχουν επίσης μάθει πώς να ξεπεράσουν όλα τα εμπόδια που θα εμφανιστούν.
Έχουν πετύχει το αδύνατο- έχουν ξεπεράσει τις ατυχίες τους και προχωρούν προς το λαμπρότερο μέλλον.
Παρόλο που σε άλλους δόθηκε μια κασετίνα με πολλά πολύχρωμα μολύβια και σε αυτούς μόνο ένα σπασμένο, με αυτό μπόρεσαν να χρωματίσουν τον κόσμο διαφορετικά και πιο φωτεινά από τους υπόλοιπους.
Οι συμπονετικοί και ευγενικοί άνθρωποι ποτέ δεν πληγώνουν κάποιον
εκ προθέσεως επειδή έχουν πληγωθεί πολύ οι ίδιοι στο παρελθόν.
Γι αυτό ποτέ δεν παίζουν με τα συναισθήματα των άλλων. Ξέρουν πώς να αγαπούν και αγαπούν βαθιά. Έχουν βιώσει τον πόνο, ξέρουν πως είναι να σε προδίδει κάποιος που αγαπάς και επομένως ποτέ δεν θα το έκαναν αυτό σε κάποιον άλλον.
Οι συμπονετικοί και ευγενικοί άνθρωποι έχουν μάθει με τον δύσκολο τρόπο
ότι τα εμπόδια είναι ευκαιρίες για να αναπτυχθούν και να βελτιωθούν.
Είναι πιθανό πως η πλειονότητα των ευγενικών και συμπονετικών ανθρώπων ήταν απαισιόδοξοι στο παρελθόν. Αλλά με τον καιρό, έμαθαν πως δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν στην ζωή με την απαισιοδοξία. Έχουν συνειδητοποιήσει πως μόνο με το να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες μπορούν να πετύχουν τα όνειρα τους. Και έτσι βλέπουν τα εμπόδια ως τον δρόμο προς την επιτυχία.
Οι συμπονετικοί και ευγενικοί άνθρωποι δεν θέλουν οι άλλοι να υποφέρουν
όπως αυτοί. Έτσι τους βοηθούν να επιβιώσουν και να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.
Είναι πάντα εκεί για να βοηθήσουν όποιον το έχει ανάγκη. Κινητοποιούν τους άλλους να πετύχουν τους στόχους τους και είναι πάντα εκεί γι αυτούς. Θα κάνουν τα πάντα για να σώσουν έναν άλλον άνθρωπο επειδή και οι ίδιοι χρειάστηκαν κάποιον στο παρελθόν και ξέρουν πόσο επώδυνο είναι να μην έχεις κανέναν.
Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν αυτόν τον κόσμο ένα καλό μέρος. Χρειαζόμαστε περισσότερους σαν αυτούς.
Σημείωση:Να θυμίσουμε ότι αυτόν τον επιστήμονα και άνθρωπο η φασιστική κυβέρνηση του Μητσοτάκουλα καθώς και τα φασιστοειδή που το έπαιζαν ειδικοί στο καιρό της παράνοιάς ,για τον κοβιτ μιλάμε ,το έβγαλαν σε αναστολή γιατι αρνήθηκε να κάνει στο σώμα του πειραματικά σκευάσματα …
Από τη Μυτιλήνη στη Λαμία, με μια βράβευση που λέει πολλά. Ο νευροχειρουργός Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης, ο άνθρωπος που πολλοί αποκαλούν «γιατρό των φτωχών», τιμήθηκε για την προσφορά, την επιστημονική του πορεία και το βαθιά ανθρώπινο αποτύπωμά του στο Βοστάνειο.
Στο επίκεντρο του 4ου Star Forum, που πραγματοποιείται στην Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας από το Star Κεντρικής Ελλάδας, βρέθηκε ο νευροχειρουργός του Βοστάνειου Νοσοκομείου Μυτιλήνης, Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης, ο οποίος τιμήθηκε από τον Σύλλογο «Συν στον Άνθρωπο» για την προσφορά του στην ιατρική και, πάνω απ’ όλα, στον άνθρωπο. Η βράβευση δεν είχε τον χαρακτήρα μιας τυπικής τιμητικής διάκρισης. Ήταν μια δημόσια αναγνώριση ενός γιατρού που, για πολλούς ασθενείς, έχει ταυτιστεί με την ελπίδα, τη στήριξη και τη φροντίδα χωρίς διακρίσεις.
Η πρόεδρος του Συλλόγου, Μαίρη Δουμά, μιλώντας από το βήμα της διοργάνωσης, αναφέρθηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια στην πορεία και το ήθος του κ. Μπαϊραμίδη, χαρακτηρίζοντάς τον έναν επιστήμονα που έχει σηκώσει ψηλά τον πήχη της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Όπως τόνισε, πρόκειται για έναν άνθρωπο που δεν υπηρετεί μόνο την επιστήμη του, αλλά και μια βαθύτερη αποστολή: να βρίσκεται δίπλα σε όσους έχουν ανάγκη, με αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια.
Στη συζήτηση που ακολούθησε με την Αναστασία Φρόντζου, ο Ευρυβιάδης Μπαϊραμίδης μίλησε ανοιχτά για τη διαδρομή του, τις προσωπικές του αναφορές και τη βαθιά του σχέση με τη νευροχειρουργική. Όπως είπε, από μικρός τον γοήτευαν η έρευνα, η καινοτομία και οι νέες τεχνικές, ωστόσο στην πορεία ήταν η χειρουργική του εγκεφάλου εκείνη που τον κέρδισε οριστικά. Δεν έκρυψε μάλιστα ότι η κινητήρια δύναμη δεν ήταν μόνο η προσφορά στον συνάνθρωπο, αλλά και η ίδια η αγάπη του για το αντικείμενο. «Όπου υπάρχει αγάπη, υπάρχει και προσφορά», σημείωσε, δίνοντας το στίγμα μιας φιλοσοφίας ζωής που συνδέει το επαγγελματικό πάθος με την κοινωνική ευθύνη.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε και η αναφορά του στην οικογένειά του, την οποία περιέγραψε ως το μεγάλο ηθικό του θεμέλιο. Μεγαλωμένος σε πολυμελή οικογένεια με εννιά παιδιά, μίλησε για γονείς που, παρά τις δυσκολίες, δίδαξαν στα παιδιά τους την αξία της αγάπης, αλλά και της θυσίας. «Μόνο όταν δίνεις μπορείς να πάρεις», είπε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας σε αυτά τα βιώματα τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται σήμερα τον ρόλο του γιατρού και γενικότερα του ανθρώπου μέσα στην κοινωνία.
Από τις πιο δυνατές στιγμές της συζήτησης ήταν η αναδρομή στο 2016, όταν, όπως ανέφερε, πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης το πρώτο bypass εγκεφάλου σε περιφερειακό δημόσιο νοσοκομείο της χώρας. Ο ίδιος στάθηκε όχι μόνο στη δυσκολία της επέμβασης, αλλά και στις αντικειμενικές συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή οργανώθηκε και υλοποιήθηκε. Περιέγραψε μια μακρά προετοιμασία, που δεν περιορίστηκε στην τεχνική κατάρτιση, αλλά περιλάμβανε έντονη διανοητική επεξεργασία, σχεδιασμό, πρόβλεψη επιπλοκών και απόλυτη προσήλωση στη λεπτομέρεια. Με απλά αλλά ουσιαστικά λόγια, εξήγησε πως η νευροχειρουργική δεν είναι μηχανική πράξη, αλλά πνευματική εργασία υψηλής ευθύνης, στην οποία πρέπει να ιδρώνει το μυαλό και όχι το σώμα
Ο κ. Μπαϊραμίδης μίλησε και για το βάρος της ευθύνης που συνεπάγεται το να κρατά ένας γιατρός κυριολεκτικά μια ανθρώπινη ζωή στα χέρια του. Παραδέχθηκε ότι η ευθύνη είναι τεράστια, αλλά υπογράμμισε πως η χαρά μετά από μια επιτυχημένη επέμβαση είναι μοναδική και δεν συγκρίνεται με τίποτα. Εκεί, όπως ανέφερε, βρίσκεται και το βαθύτερο νόημα της δουλειάς του: στην ανακούφιση του ανθρώπου που υποφέρει και στην ικανοποίηση που αφήνει πίσω της μια μάχη κερδισμένη μέσα στο χειρουργείο.
Στην εκδήλωση έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στη στάση του απέναντι στους ασθενείς του. Η κ. Φρόντζου τον χαρακτήρισε τρυφερό και βαθιά ανθρώπινο γιατρό, αποκαλύπτοντας πως σε ορισμένες περιπτώσεις αποφεύγει την επαφή με συγγενείς πριν από χειρουργεία, ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε προσπάθεια χρηματικής ανταμοιβής. Η εικόνα που αναδείχθηκε μέσα από τη συζήτηση ήταν εκείνη ενός γιατρού που επιμένει να υπηρετεί την ιατρική με όρους αξιοπρέπειας και ηθικής καθαρότητας, χωρίς να επιτρέπει στην αγωνία των ανθρώπων να μετατραπεί σε συναλλαγή.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο νευροχειρουργός του Νοσοκομείου Μυτιλήνης αναφέρθηκε ακόμη στην πίστη, την προσευχή και στον τρόπο με τον οποίο τα εντάσσει στη ζωή και στην επαγγελματική του πορεία, αλλά και σε προσωπικές του απόψεις για την ελευθερία, την επιστήμη και το σύστημα υγείας. Στο σκέλος αυτό της συζήτησης κατέθεσε τις δικές του θέσεις και εμπειρίες, επιμένοντας ιδιαίτερα στη σημασία της ελευθερίας της σκέψης και της συνείδησης.
Δεν παρέλειψε επίσης να αναφερθεί στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην περιφέρεια, κάνοντας λόγο για καθυστερήσεις, ελλείψεις και ανάγκη συνεχούς αναβάθμισης, τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και σε επίπεδο διοικητικής και τεχνικής υποστήριξης. Σημείωσε ότι στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης γίνεται σοβαρή δουλειά, αλλά υπάρχουν περιθώρια ενίσχυσης, ειδικά σε εξειδικευμένες μονάδες και σε νέο εξοπλισμό που θα μπορούσε να υποστηρίξει ακόμη περισσότερο κρίσιμες παρεμβάσεις.
Η βράβευση του Ευρυβιάδη Μπαϊραμίδη στη Λαμία ξεπερνά τα όρια μιας προσωπικής διάκρισης. Αγγίζει και το ίδιο το Νοσοκομείο Μυτιλήνης, τους ανθρώπους του και συνολικά τη Λέσβο, που βλέπει έναν δικό της γιατρό να αναγνωρίζεται πανελλαδικά όχι μόνο για την επιστημονική του επάρκεια, αλλά και για το ανθρώπινο αποτύπωμα που αφήνει πίσω του. Σε μια εποχή που η δημόσια υγεία δοκιμάζεται και η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς συχνά τραυματίζεται, τέτοιες στιγμές λειτουργούν σαν καθαρός αέρας: σπάνιος, αναγκαίος και αληθινός.
ΗΠΑ και Ισραήλ για να δικαιολογήσουν την επίθεση στο Ιράν επικαλέστηκαν το «θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης». Μόνο που εξετάζοντας τα δεδομένα του πολέμου και των αντιπάλων η θεοκρατία και η θρησκοληψία φαίνεται ότι αφορά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και όχι το Ιράν!
Ο Ηλίας Παπαναστασίου, οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας αναλύει την θρησκευτική διάσταση του πολέμου, αλλά από την πλευρά των επιτιθέμενων ΗΠΑ και Ισραήλ. Μιλά για το οικονομικό κόστος του πολέμου που όπως λέει οι ΗΠΑ είναι δύσκολο έως αδύνατον να αντέξουν αν παραταθεί.
Περιγράφει το φοβερό αδιέξοδο στο οποίο έχει εγκλωβιστεί ο Τραμπ ,διαπιστώνοντας ότι είναι αυτοκτονία να συνεχίσει τον πόλεμο και μεγάλη ήττα να υποχωρήσει.
«Το Ιράν όπως φαίνεται αντέχει, ο πληθυσμός του έχει ηθικό , έχει ψυχική αντοχή και επιπλέον ουδείς μπορεί να ξέρει τι αποθέματα οπλικών συστημάτων διαθέτει», λέει ο κ. Παπαναστασίου. Χαρακτηρίζει τρομακτικό λάθος την επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να εμπλέξει σ’ αυτόν τον πόλεμο τη χώρα. Έναν πόλεμο που όπως λέει μπορεί να εξελιχθεί πολύ άσχημα για όλο τον κόσμο.
Κάτι αχνοφέγγει στην άκρη του τούνελ. Φέραμε το θέμα στην ΕΕ και έρχονται νέες δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν τον αγώνα δανειοληπτών απέναντι στις καταχρηστικές πρακτικές την ώρα που η πολιτεία αρνείται να νομοθετήσει.
Πώς σας φαίνεται η στάση του Κατάρ απέναντι στους Αμερικανούς;
Διαβάζουμε:
<<Το Κατάρ δίνει στον Τραμπ ένα σκληρό πλήγμα στη διπλωματία και το «αμερικανικό όνειρο» του βασιλιά, ο οποίος προσπάθησε να εμπλέξει το πλουσιότερο Κατάρ, γη πετρελαίου και αερίου εναντίον του Ιράν. Ο εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών του Κατάρ, Majid Al-Ansari, δήλωσε πρόσφατα:
"Το Ιράν είναι εδώ για χιλιάδες χρόνια και κανείς δεν πρόκειται να πάει πουθενά.
Κανένας λαός ή χώρα δεν θα εξαφανιστεί από την ύπαρξη του με τη βούληση ή το καπρίτσιο οποιουδήποτε πολιτικού
Θα πρέπει να ζούμε δίπλα-δίπλα· θα μείνουμε κοντά για το μέλλον της ανθρωπότητας και πρέπει να βρούμε τρόπους να ζούμε μαζί.
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να ξεπεράσουμε αυτή την κατάσταση. Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, αλλά θα βρούμε μια διέξοδο. "
Σημαντικές, ισορροπημένες λέξεις, που δείχνουν πώς δεν θα εμπλακούν στο παιχνίδι που προσπαθεί να παίξει ο Τραμπ και τα φιλαράκια του: να τους βάλουν σε άμεση αναμέτρηση με το Ιράν και στη συνέχεια να βγουν καθαροί, αφήνοντάς τους να «ξυστούν μεταξύ τους».
Ο Τραμπ νόμιζε ότι δαμάζει τους Βεδουίνους, βρήκε καταιγίδα.