Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026

Ὁ Νετανιάχου ΑΠΕΙΛΕΙ τήν Δύση !

 


ἈΠΕΙΛΕΙ καί ΑΠΑΙΤΕΙ, ἀπό τούς κλόουν τῆς Δύσης. Ναί, ὅπως τό διαβάζετε, ΑΠΑΙΤΕΙ ἀπό τούς ...ἡγέτες τῆς Δύσης νά κάνουν ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ. ΤΩΡΑ ! Ἀλλιῶς, ὁ "Σαμψών " εἶναι ἐδῶ ! 

Βεβαίως τά ἑβραϊκά δέν τά ξέρουμε, ἀλλά ὅπως μᾶς τά μεταφράζουν οἱ γνῶστες, λέει : 

«Απαιτώ από τις δυτικές κυβερνήσεις να κάνουν αυτό που λέμε, να καταπολεμήσουν τον αντισημιτισμό και να παρέχουν ασφάλεια και προστασία στους Εβραίους παγκοσμίως». Προσθέτει: «Θα ήταν καλό να λάβουν υπόψη τις προειδοποιήσεις μας. Απαιτώ δράση από αυτούς ΤΩΡΑ, αλλιώς θα υπάρξουν συνέπειες». 


Τά διαβάσατε ; Καί τί φαντάζεστε πώς θά ἔπρεπε νά ἔχει ΗΔΗ γίνει ; Προσέξτε, τό βίντεο εἶναι πρό 3ημέρου. Ἀκούσατε κάτι κάπου ; Μία κουβέντα σέ κάποιο πορνοκάναλο ;Ἕνα κίχ ἀπό τούς ἀπειλουμένους ...ἡγέτες τῆς Δύσης ; ΟΧΙ ! 

Ὅλοι τους κάνουν τούς κουφούς. Τούς τυφλούς. Καί ἁπλῶς τό βουλώνουν. 


Ἀναρωτιέται κανείς, γιατί ὅλο αὐτό ; Τί φοβοῦνται ; Ὑπάρχει ἄρα γε κάτι πού τούς τρομάζει ; Δέν εἶναι σίγουρα ἡ ὑποτιθέμενη "δύναμη " τοῦ τρομογιάφκας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Δέν εἶναι ἡ ὑποχθόνια ἐξουσία πού ἀσκοῦν πίσω ἀπό τίς φανερές κυβερνήσεις οἱ ὁποῖες λένε στούς λαούς τους πώς εἶναι κράτη κυρίαρχα. Τί εἶναι τότε ; 
Μήπως θά μποροῦσε νά δοθεῖ  μία ἀπάντηση ἀπό τά ὅσα ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ μέ τήν ὑπόθεση Ἐπστάϊν ; Μήπως τούς ἔχει ΟΛΟΥΣ δεμένους χειροπόδαρα ἡ Σιών ; Ἡ Καμπαλαρία ; Δέν ὑπάρχει ἄλλη ἐξήγησις. Ἀλλιῶς αὐτός ὁ ἐγκληματίας πολέμου θά εἶχε συλληφθεῖ μέ τήν κατηγορία τοῦ Ἐκβιασμοῦ, τῆς ἀπειλῆς πού εὐθέως καί δημοσίως ἀπευθύνει σέ κυρίαρχα κράτη. 

Μαζύ μέ τό ξεγύμνωμα τῶν πολιτικάντηδων τῆς Δύσης, ἔχουν γκρεμιστεῖ τά πάντα. Βεβαίως τό νά περιμένῃ κανείς ἀπό τούς ξεφτιλισμένους, διεφθαρμένους, σατανιστές αὐτούς τό ἐλάχιστο, εἶναι σίγουρα ὅ,τι πιό ἀπίθανο θά μποροῦσε νά περάσῃ ἀπό τό μυαλό καί τοῦ πιό εὐφάνταστου νοῦ. Συνεπῶς τί μένει ; 
Μόνον ἕνα πρᾶγμα : Νά βγῆ ὅλος ὁ κόσμος στούς δρόμους. Νά ἀπαιτήσῃ ἀπό τίς μαριονέτες πού λένε πώς τόν κυβερνοῦν παραίτηση καί νά τούς ὁδηγήσῃ στήν Δικαιοσύνη. Ἀλλιῶς ἄν δέν τό κάνουν αὐτό, τό ἑπόμενο βῆμα θά εἶναι ἡ ἐκούσια πλέον δουλοποίηση τῆς Ἀνθρωπότητος. 
 

https://sxolianews.blogspot.com/

Υψηλοί τόνοι από Φαραντούρη για Τουρκία στο Στρασβούργο! Αντιπαράθεση με Κος στο Ευρωκοινοβούλιο

 


Σε υψηλούς τόνους διεξήχθη μέχρι αργά το βράδυ της Τετάρτης η συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο για την , ανήμερα της συνάντησης Μητσοτάκη –  στην  για Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας.

Οι τόνοι ανέβηκαν κατά τη συζήτηση πρότασης καταδικαστικού ψηφίσματος για διώξεις και απελάσεις δημοσιογράφων και Χριστιανών από την Τουρκία, παρουσία της Σλοβάκας Επιτρόπου για τη Διεύρυνση Μάρτα Κος.

Αντιπαράθεση Φαραντούρη – Επιτρόπου Κος

Ο ευρωβουλευτής και Συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούρης, έκανε λόγο για «ροπή της Τουρκίας στην παραβίαση του κράτους δικαίου» και διερρωτήθηκε πως είναι δυνατόν μία χώρα που παραβιάζει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, τις αρχές της καλής γειτονίας και το διεθνές δίκαιο, να αποτελεί αξιόπιστο εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πυλώνα της Ασφάλειας και Άμυνας της Ευρώπης». Ζήτησε εξάλλου πάγωμα της νέας τελωνειακής ένωσης μεταξύ -Τουρκίας, όσο η Τουρκία συνεχίζει τις προκλητικές ενέργειες σε  και Κύπρο και δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και παραβιάζει τις αρχές της καλή γειτονίας.

Ψήφισμα-ράπισμα στην Τουρκία

Η Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για τη διεύρυνση Μάρτα Κος, παραδέχθηκε ότι υπάρχει πρόβλημα με τις παραβιάσεις του κράτους δικαίου απ’ την Τουρκία, διευκρίνισε ωστόσο ότι η Επιτροπή έχει ήδη απευθύνει προειδοποιήσεις και υποσχέθηκε ότι στο εξής θα θέτει το ζήτημα σε κάθε συνάντηση με τους Τούρκους αξιωματούχους.

Στη συνεδρίαση της Πέμπτης, το  υιοθέτησε δύο ψηφίσματα-κόλαφο για την κατάσταση σε  καιΤουρκία. Το πρώτο, για τις διώξεις και τις σφαγές Κούρδων απ’ το ισλαμιστικό καθεστώς του μεταβατικού προέδρου Αλ Τζολάνι στη Συρία και το δεύτερο για τις διώξεις και απελάσεις Χριστιανών και δημοσιογράφων στην Τουρκία.

https://geopolitico.gr/

Η Τελική Φάση: Πώς ο Οικονομικός Πόλεμος και η Τεχνολογική Παρακμή της Αμερικής έχουν Σφραγίσει τη Μοίρα της


Εισαγωγή

Η κυριαρχία της Αμερικής μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία βασίστηκε στη βιομηχανική ισχύ, την τεχνολογική καινοτομία και την αδιαμφισβήτητη στρατιωτική ισχύ, έχει φτάσει στο τέλος της. Η αυτοκρατορία βρίσκεται στο τελικό της στάδιο, καταρρέοντας όχι από ένα ξαφνικό εξωτερικό πλήγμα, αλλά από μια παρατεταμένη, αυτοπροκαλούμενη παρακμή που επιταχύνεται από μια παραληρηματική πίστη στην ίδια της την προπαγάνδα. Η λεγόμενη «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» που υποστηρίζει έχει αποκαλυφθεί ως ευφημισμός για μονομερή επιβολή, που επιβάλλεται όχι από παραγωγική δύναμη αλλά από οικονομικό καταναγκασμό και στρατιωτικές απειλές που δεν εμπνέουν πλέον φόβο, μόνο δυσαρέσκεια και αντίσταση.  [1]

Αυτό το σύστημα, που στηριζόταν για δεκαετίες από το υπερβολικό προνόμιο του δολαρίου και των ανεπτυγμένων αεροπλανοφόρων, αποτελεί πλέον ένα ιστορικό τεχνούργημα. Τα εργαλεία της αμερικανικής ισχύος - κυρώσεις, δασμοί και οικονομικός πόλεμος - έχουν εισέλθει σε μια φάση απότομης μείωσης των αποδόσεων, εξαντλώντας την ελάχιστη αξιοπιστία που είχε απομείνει. Καθώς οι τεκτονικές πλάκες του διεθνούς συστήματος μετατοπίζονται, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στρατηγικά χρεοκοπημένες, κενές από την αποβιομηχάνιση, εξαρτημένες από ξένους παραγωγούς για την ίδια τους την επιβίωση και καθοδηγούμενες από μια πολιτική τάξη εθισμένη σε οικονομικές δηλώσεις αποκομμένες από τη φυσική πραγματικότητα. Η τελική πράξη δεν είναι μια δραματική κατάρρευση, αλλά μια ασφυξία σε αργή κίνηση, καθώς το έθνος αυτοαπομονώνεται από την παγκόσμια πρόοδο στην οποία κάποτε ηγούνταν.

Η αποσύνθεση μιας αυτοκρατορίας

Για δεκαετίες, η αμερικανική ηγεμονία υποστηριζόταν από μια τριάδα βιομηχανικής ικανότητας, τεχνολογικής ηγεσίας και ενός στρατού που μπορούσε να προβάλει ισχύ σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη. Αυτά τα θεμέλια έχουν καταρρεύσει. Η «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» είναι μια ρητορική πρόσοψη για ένα σύστημα μονομερούς καταναγκασμού που έχει αποξενώσει την πλειοψηφία του κόσμου.  [2]  Αυτή η τάξη καταρρέει καθώς τα έθνη σφυρηλατούν νέες συμμαχίες και εμπορικά συστήματα που παρακάμπτουν σκόπιμα την Ουάσινγκτον.

Το μπλοκ BRICS, για παράδειγμα, ενσωματώνει πάνω από 80 χώρες σε ένα διεθνές σύστημα διακανονισμών βασισμένο σε blockchain, σχεδιασμένο να διευκολύνει το εμπόριο χωρίς δολάρια, μια άμεση πρόκληση για την αμερικανική οικονομική κυριαρχία που θα μπορούσε να είναι πλήρως λειτουργικό μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.  [3]

Το πλεονέκτημα των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πλέον ένα λείψανο. Η προσέγγισή τους στην επίλυση προβλημάτων μέσω κυρώσεων και απειλών έχει φτάσει σε ένα τελικό στάδιο ματαιότητας. Πρόσφατες κινήσεις, όπως η διεύρυνση της χρήσης δασμών, την οποία ο Πρόεδρος Τραμπ αποκαλεί «την πιο όμορφη λέξη στο λεξικό», δεν αποτελούν ένδειξη δύναμης αλλά απελπισίας - μια προσπάθεια της τελευταίας στιγμής να ανακτηθεί η μόχλευση μέσω οικονομικού εκφοβισμού, καθώς η πραγματική παραγωγική δύναμη χάνεται.  [4]  Αυτός ο οικονομικός πόλεμος είναι μια ομολογία βιομηχανικής ανικανότητας.

Όπως κατέληξε με σαφήνεια μια ανάλυση, τα δυτικά έθνη, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, έχουν γίνει χώρες «αυτοκτονικής αίρεσης» που καταστρέφονται ραγδαία μέσω πολιτικής δυσλειτουργίας, οικονομικής κακοδιαχείρισης και πολιτιστικής παρακμής.  [5]  Η κατάρρευση είναι συστημική και επιταχύνεται, προχωρώντας πολύ πέρα ​​από το σημείο μη επιστροφής.

Η ψευδαίσθηση της καταναλωτικής δύναμης έναντι της πραγματικότητας της δύναμης του παραγωγού

Ένα κρίσιμο και μοιραίο λάθος στην αμερικανική στρατηγική σκέψη είναι η συγχώνευση του να είσαι ένας αδηφάγος καταναλωτής παγκόσμιων αγαθών με την κατοχή οικονομικής κυριαρχίας. Η δασμολογική στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ βασίζεται σε αυτήν την εσφαλμένη αντίληψη, πιστεύοντας ότι η τεράστια όρεξη της Αμερικής για εισαγωγές τής δίνει τον έλεγχο των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού. Δεν ισχύει αυτό. Η αληθινή δύναμη έγκειται στην ικανότητα παραγωγής - εξόρυξης, βελτίωσης, κατασκευής και καινοτομίας. Αυτή η ικανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σε μεγάλο βαθμό παραιτηθεί. Πουθενά αυτή η απομείωση δεν είναι πιο συμβολικά έντονη από ό,τι στην ιστορία του μαχητικού αεροσκάφους F-35.

Έχουν εμφανιστεί αναφορές για κώνους μύτης χωρίς ραντάρ σε αυτά τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς που γεμίζονται με βάρη γυμναστικής για να τα εξισορροπούν κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων.  [6]  Δεν πρόκειται για ανωμαλία αλλά για μια τέλεια μεταφορά: ένα πρόγραμμα όπλων πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η κορωνίδα της υποτιθέμενης αμερικανικής τεχνολογικής υπεροχής, που βασίζεται κυριολεκτικά στο έρμα επειδή τα κρίσιμα εξαρτήματα δεν μπορούν να παραχθούν εγχώρια. Η αμυντική βιομηχανική βάση της χώρας δεν μπορεί να κατασκευάσει τα προηγμένα κεραμικά και σύνθετα υλικά που απαιτούνται, εκθέτοντας μια βαθιά εξάρτηση από ξένους, συχνά αντιμαχόμενους, προμηθευτές.

Η καταναλωτική οικονομία είναι ένα βαμπίρ, που αποστραγγίζει τον πλούτο και τη βιομηχανική γνώση του έθνους, προσφέροντας παράλληλα την φευγαλέα ψευδαίσθηση των φθηνών αγαθών. Η ισχύς δεν ορίζεται από αυτό που αγοράζετε, αλλά από αυτό που χτίζετε. Η Αμερική έχει ξεχάσει πώς να κατασκευάζει τα πράγματα που έχουν σημασία. Το κάποτε ασυναγώνιστο οικοσύστημα παραγωγής της έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω σκουριασμένες υποδομές και ένα αποσυντεθειμένο εργατικό δυναμικό. Η αυτοκρατορία έγινε ένας μεσάζων, ένα χρηματιστηριακό κέλυφος που καταναλώνει την παγκόσμια παραγωγή, αλλά δεν μπορεί πλέον να παράγει τα δικά του βασικά προϊόντα, από ημιαγωγούς μέχρι τα ίδια τα ορυκτά που τροφοδοτούν τον στρατό και την τεχνολογία της.

Μονοπώλιο στα Ορυκτά, Εξάρτηση από το Χρέος: Η Στρατηγική Πτώχευση της Αμερικής

Αυτή η αδυναμία του παραγωγού είναι καταστροφικά εμφανής στον τομέα των κρίσιμων ορυκτών. Η Κίνα ασκεί σχεδόν πλήρη έλεγχο στην παγκόσμια προσφορά σπάνιων γαιών και γραφίτη, υλικών απαραίτητων για τα πάντα, από τα smartphones και τα ηλεκτρικά οχήματα έως τα προηγμένα συστήματα καθοδήγησης και τους κινητήρες τζετ.  [7]

Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα της Αμερικής: μια εθνική ασφάλεια και τεχνολογική εξάρτηση τόσο βαθιά που αντιπροσωπεύει μια μορφή στρατηγικής χρεοκοπίας. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το χαμένο προηγμένο στρατιωτικό υλικό επειδή έχουν χάσει την ικανότητα μαζικής παραγωγής και, πιο ουσιαστικά, την απαιτούμενη κυριαρχία στις πρώτες ύλες.  [6]

Οι ανακοινώσεις νέων εγχώριων «συμφωνιών» εξόρυξης ή έργων εξόρυξης είναι σε μεγάλο βαθμό φανταστικές, αποκομμένες από τη φυσική και χρονική πραγματικότητα της ανοικοδόμησης της χαμένης βιομηχανικής γνώσης. Αυτές οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν χρόνια κανονιστικής παράλυσης, περιβαλλοντικών δικαστικών διαφορών και μια τρομερή έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Η τεχνογνωσία έχει εξαχθεί ή αποσυρθεί.

Όπως σημείωσε ένας παρατηρητής, οι ΗΠΑ επέτρεψαν την άνοδο της Κίνας μέσω δεκαετιών εξωχώριας μεταφοράς επιχειρήσεων και κατανάλωσης χρηματοδοτούμενης από χρέη, εγκαταλείποντας οικειοθελώς τις αλυσίδες εφοδιασμού που αποτελούν τη σύγχρονη οικονομική και στρατιωτική ισχύ.  [8]  Η εξάρτηση είναι διττή: από τα ξένα ορυκτά και από το διαρκώς αυξανόμενο χρέος. Η αυτοκρατορία εθίστηκε στην επίλυση κάθε προβλήματος τυπώνοντας νόμισμα, μια συνήθεια που μπέρδευε τις οικονομικές δηλώσεις με τη φυσική πραγματικότητα.

Αυτή η παραληρηματική νοοτροπία συνοψίζεται από μια πολιτική και οικονομική τάξη που πιστεύει ότι ο πλούτος μπορεί να δημιουργηθεί με διάταγμα της κεντρικής τράπεζας, αγνοώντας το γεγονός ότι η πραγματική αξία πηγάζει από την εργασία, τους πόρους και την παραγωγή - κανένα από τα οποία η Αμερική δεν ελέγχει σε επαρκές βάθος. Το θησαυροφυλάκιο του έθνους είναι άδειο, τα εργοστάσιά του είναι σιωπηλά και οι αποθήκες ζωτικών υλικών του είναι άγονες. Είναι μια χάρτινη τίγρη που τρέχει με δανεικό χρόνο και δανεικούς πόρους.

Η παραληρηματική νοοτροπία: Από την εκτύπωση χρημάτων στην άρνηση της πραγματικότητας

Αυτό το διαζύγιο από την πραγματικότητα ορίζει την τελική φάση. Η άρχουσα τάξη, από τη Γουόλ Στριτ μέχρι την Ουάσινγκτον, λειτουργεί με βάση μια οικονομία που βασίζεται στην πίστη, όπου οι δηλώσεις υποκαθιστούν την παραγωγή. Ο Πρόεδρος Τραμπ ενσαρκώνει αυτό το ήθος, αναμένοντας ότι οι δηλώσεις του για οικονομική ή στρατιωτική υπεροχή θα εκδηλωθούν με απόλυτη δύναμη θέλησης.  [9]

Η νοοτροπία είναι μαγική: ότι οι κυρώσεις από μόνες τους μπορούν να παραλύσουν τους αντιπάλους, ότι οι δασμοί μπορούν να ανοικοδομήσουν τις βιομηχανίες από τη μια μέρα στην άλλη και ότι το προνόμιο του δολαρίου είναι ένα μόνιμο θεϊκό δικαίωμα και όχι μια υπό όρους εμπιστοσύνη. Η ανικανότητα που γεννά αυτή η αυταπάτη είναι συγκλονιστική. Αποδείχθηκε στην φαρσική προσγείωση ολόκληρου του εναέριου χώρου ενός έθνους πάνω από ένα αερόστατο που θεωρήθηκε λανθασμένα ως απειλή από μη επανδρωμένα αεροσκάφη - μια στρατιωτική και μυστική συσκευή πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που γονάτισε από ένα φτηνό κομμάτι αλουμινόχαρτου.  [6]

Αυτό το επεισόδιο είναι ένας μικρόκοσμος ενός συστήματος που είναι οικονομικά διογκωμένο αλλά λειτουργικά εύθραυστο. Ο πιο ακριβός στρατός στον κόσμο, που συμβολίζεται από μια πλωτή προβλήτα αξίας 350 εκατομμυρίων δολαρίων για τη Γάζα που αποκολλήθηκε σε μια καταιγίδα και ξεβράστηκε στην ακτή, μαστίζεται από σπατάλη, διαφθορά και μια βαθιά αποσύνδεση μεταξύ κόστους και δυνατοτήτων.  [10]  Ο εθισμός στην εκτύπωση χρήματος έχει διακόψει τον δεσμό μεταξύ οικονομικού πλούτου και υλικών περιουσιακών στοιχείων. Ενώ η κυβέρνηση ανακοινώνει «ρεκόρ» στις χρηματιστηριακές αγορές και χαμηλή ανεργία, η φυσική πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους είναι μια πραγματικότητα φτώχειας, υποβαθμισμένων υποδομών και ενός καταρρέοντος εκπαιδευτικού συστήματος.

Οι ηγέτες της αυτοκρατορίας είναι σαν παιδιά που παίζουν με χρήματα της Monopoly, αγνοώντας ότι το παιχνίδι απαιτεί πραγματικά σπίτια και ξενοδοχεία. Έχουν ξεχάσει ότι το νόμισμα είναι απλώς μια αξίωση σε πραγματικά αγαθά και υπηρεσίες, και όταν δεν παράγεις κανένα από τα δύο, αυτές οι αξιώσεις καθίστανται ολοένα και πιο άχρηστες.

Το Τελικό Εμπάργκο: Η Αυτοεπιβαλλόμενη Εξορία της Αμερικής από την Παγκόσμια Πρόοδο

Σε μια τελευταία, τραγική ειρωνεία, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιβάλλουν εμπάργκο στην Κίνα ή τη Ρωσία. Αποκλείουν στον αμερικανικό λαό τα οφέλη της παγκόσμιας τεχνολογικής προόδου. Οι πολιτικές που χαράσσονται στην Ουάσινγκτον, είτε πρόκειται για επιθετικούς δασμούς είτε για την ανάκληση των κλιματικών κανονισμών υπό το σύνθημα της «μεγαλύτερης πράξης απορρύθμισης στην ιστορία των ΗΠΑ», αποκόπτουν τους πολίτες από προσιτή ενέργεια, προηγμένα ηλεκτρικά οχήματα και πρωτοποριακές τεχνολογίες μπαταριών.  [11]

Αυτή δεν είναι μια πολιτική ισχύος αλλά μια πολιτική κακοπροαίρετης απομόνωσης. Προσκολλώμενο σε απαρχαιωμένες βιομηχανίες και σαμποτάροντας την πρόσβαση στην τεχνολογία επόμενης γενιάς, το πολιτικό κατεστημένο καταδικάζει τους Αμερικανούς σε ένα μέλλον κατώτερων προϊόντων, χρεοκοπημένων εταιρειών και κατακόρυφης πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Η ύφεση είναι ορατή παντού: η κατάρρευση των εγχώριων αυτοκινητοβιομηχανιών όπως η Ford, η αποτυχία των διαφημισμένων επιχειρήσεων όπως η OpenAI που καταναλώνουν κεφάλαιο αλλά παράγουν ελάχιστη απτή αξία, και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παράγει ιδεολογική συμμόρφωση αντί για τεχνική ικανότητα.  [8]

Η παρακμή της αυτοκρατορίας δεν εκδηλώνεται σε δραματικές μάχες αλλά σε μια ήσυχη απελπισία - στα φαρμακευτικά ψέματα που δίνονται σε έναν φαρμακευμένο πληθυσμό, στις τοξίνες από επεξεργασμένες τροφές που πωλούνται ως τροφή σε ένα παχύσαρκο και άρρωστο έθνος, και στην αδιάκοπη προπαγάνδα που επιμένει ότι «όλα είναι υπέροχα» καθώς οι γέφυρες καταρρέουν και οι κοινότητες διαλύονται. Αυτή είναι η εξαθλίωση μιας κοινωνίας που επέλεξε την χρηματιστικοποίηση αντί της παραγωγής, την κατανάλωση αντί της δημιουργίας και τη ρητορική αντί της πραγματικότητας. Το εμπάργκο είναι ολοκληρωτικό: είναι μια εξορία από το μέλλον.

Πλοήγηση στο αναπόφευκτο: Αυτοδυναμία στη σκιά της αυτοκρατορίας

Δεν υπάρχει εθνική σωτηρία για αυτή την συστημική κατάρρευση. Η τροχιά είναι ακινητοποιημένη και επιταχύνεται.  [12]  Η εστίαση των ατόμων πρέπει να μετατοπιστεί από την μάταιη ελπίδα διάσωσης μιας διεφθαρμένης και κούφιας αυτοκρατορίας στον επείγοντα πραγματισμό της οικοδόμησης αποκεντρωμένης, αυτοδύναμης ανθεκτικότητας.

Οι εθνικές λύσεις είναι αδιέξοδες. Η προσωπική και κοινοτική ετοιμότητα είναι η μόνη ορθολογική οδός προς τα εμπρός. Η ατομική επιβίωση στην επερχόμενη αναταραχή εξαρτάται από την απόκτηση έντιμου χρήματος - φυσικού χρυσού και ασημιού, τα οποία δεν έχουν κανένα κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και δεν μπορούν να παραποιηθούν από απελπισμένες κυβερνήσεις. Καθώς η πίστη στο fiat νόμισμα εξατμίζεται, αυτά τα μέταλλα επαναβεβαιώνουν τον ιστορικό τους ρόλο ως αποθέματα αξίας. Η πρόσφατη άνοδός τους πέρα ​​από τα βασικά όρια αποτελεί σήμα αυτής της φυγής προς την ασφάλεια.  [13]

Παράλληλα με αυτό το οικονομικό υπόβαθρο, οι πρακτικές δεξιότητες στην παραγωγή τροφίμων, την ενέργεια εκτός δικτύου, τον καθαρισμό του νερού και τη φυσική ιατρική είναι απαραίτητες. Το διεφθαρμένο, κερδοσκοπικό δυτικό ιατρικό σύστημα αποτελεί από μόνο του μια κύρια αιτία θανάτου. Η ανάκτηση της γνώσης για τη φυτική ιατρική, τη διατροφή και την ολιστική ευεξία είναι ζήτημα κυριολεκτικής επιβίωσης. Η αξιοποίηση αποκεντρωμένων εργαλείων γνώσης είναι κρίσιμη.

Η λογοκριμένη εταιρική Τεχνητή Νοημοσύνη και οι μηχανές αναζήτησης προωθούν εγκεκριμένες αφηγήσεις, όχι αλήθεια. Πλατφόρμες όπως  το Brighteon.AI  προσφέρουν μη λογοκριμένη έρευνα Τεχνητής Νοημοσύνης, εκπαιδευμένη σε τεράστιες βιβλιοθήκες φυσικής υγείας, πρακτικής ετοιμότητας και καταπιεσμένης ιστορίας. Ομοίως,  το BrightLearn.ai  παρέχει δωρεάν πρόσβαση στη δημιουργία βιβλίων από ένα επιμελημένο ευρετήριο γνώσης, και  το Brighteon.com  προσφέρει μια πλατφόρμα βίντεο για την ελευθερία του λόγου, άτρωτη στη φίμωση των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών. Αυτά τα εργαλεία δίνουν τη δυνατότητα στα άτομα να παρακάμπτουν τους κατεχόμενους θεσμούς που έχουν οδηγήσει το έθνος στην καταστροφή.

Ο στόχος δεν είναι η μεταρρύθμιση της αυτοκρατορίας, αλλά η επιβίωσή της — η οικοδόμηση αυτοτελών κόμβων κοινότητας, δεξιοτήτων και έντιμου εμπορίου που μπορούν να αντέξουν τον επερχόμενο κατακερματισμό. Αυτή είναι η απόλυτη πράξη αποκέντρωσης: η απόσυρση της συναίνεσης, της υποστήριξης και της εξάρτησης από ένα σύστημα που έχει κηρύξει πόλεμο στην ευημερία, την υγεία και το μέλλον του ίδιου του λαού του. Στη σκιά της τελικής φάσης της αυτοκρατορίας, η μόνη ελευθερία είναι η ελευθερία που δημιουργείς εσύ για τον εαυτό σου.

Αναφορές

  1. Η Αμερική στο χείλος της κατάρρευσης μετά από δεκαετίες συστηματικής παρακμής. - NaturalNews.com. Arsenio Toledo. 30 Ιανουαρίου 2025.
  2. Περιοδικό Τάσεων 25-06-2024.
  3. Νέα του Brighteon Broadcast - Ισραήλ Ουκρανία Ευρώπη ΗΠΑ Ήδη Ηττημένες. - Μάικ Άνταμς - Brighteon.com. 16 Απριλίου 2024.
  4. Ο Ντόναλντ Τραμπ διευρύνει τη χρήση του οικονομικού πολέμου. - Original.antiwar.com. Τεντ Σνάιντερ. 1 Φεβρουαρίου 2026.
  5. Ανάλυση: Το Ισραήλ, η Ουκρανία, η Δυτική Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη ηττηθεί. - NaturalNews.com. 16 Απριλίου 2024.
  6. Τεχνητή Νοημοσύνη: Μια Επικίνδυνη Αναγκαιότητα για την Εθνική Ασφάλεια. - NaturalNews.com. Willow Tohi. 3 Ιανουαρίου 2025.
  7. Η κυριαρχία της Κίνας στις σπάνιες γαίες απειλεί την ευημερία των ΗΠΑ. - NaturalNews.com. Λανς Ντ. Τζόνσον. 8 Νοεμβρίου 2025.
  8. Ο οικονομικός πόλεμος της Κίνας και η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης: Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να μείνουν πίσω στην παγκόσμια μετατόπιση ισχύος. - NaturalNews.com. Finn Heartley. 22 Απριλίου 2025.
  9. Η Πραγματική Επανάσταση στις Στρατιωτικές Υποθέσεις. - Αντρέι Μαρτιάνοφ.
  10. Έκθεση Health Ranger - Οι πιο ακριβοί στρατιωτικοί όπλοι των ΗΠΑ στον κόσμο. - Mike Adams - Brighteon.com. 30 Μαΐου 2024.
  11. Η μεγαλύτερη πράξη απορρύθμισης στην ιστορία των ΗΠΑ: Η κυβέρνηση Τραμπ καταργεί το εύρημα για τα αέρια του θερμοκηπίου της εποχής Ομπάμα. - ZeroHedge.
  12. Έκθεση Health Ranger: Ο Matt Bracken συζητά την επικείμενη κατάρρευση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας. - NaturalNews.com. Kevin Hughes. 16 Ιουνίου 2025.
  13. Η τιμή του χρυσού ξεπέρασε τα 5.000 δολάρια καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν το χάος των κρυπτονομισμάτων και αγκαλιάζουν το υγιές χρήμα. - NaturalNews.com. 10 Φεβρουαρίου 2026.
https://www.naturalnews.com/

Κάτι σπινθηροβόλες ματιές..!

 

Η μεγαλύτερη χαρά και συνάμα το, διόλου σπάνια, πιο γλυκόπικρο βάσανο:

Τα πιο γοητευτικά και σπινθηροβόλα μάτια είναι αυτά που όταν βυθίζεσαι μέσα
 τους γαληνεύεις και μερικές φορές νιώθεις να απαλύνεται και να σκορπάει σα 
σκόνη σε αλητοανεμοστρόβιλους ο πόνος που πιθανώς κουβαλάς σαν μυστικό
 προσωπικό φορτίο...
Και συνάμα σε κρατούν σε εγρήγορση, έτσι ώστε να τα τροφοδοτείς με 
ζωηρόχρωμες εικόνες, ακόμα και μέσα σε φόντο μονοχρωμίας, ακαλαισθησίας 
και με περιρρέουσα ατμόσφαιρα μιζέριας και κακοριζικιάς.

Έτσι ώστε να μετατρέπονται σε δυο πύρινες ριπές που βάζουν φωτιά στις 
αισθήσεις.
Και περιφρονούν, περιπαίζουν, τρομάζουν, απειλούν με ξεσκέπασμα όλα τα 
θεάρεστα ή "πρέποντα" πρωτόκολλα συμπεριφοράς, όλα τα θεατρινίστικα
 πιθηκίσματα, όλη την επιθυμητή και επιβραβευμένη μετριοκρατία, όλες τις 
καλές προθέσεις που ξεβράζουν σε φρενοκομεία "φυσιολογικότητας" και 
κρανίου τόπους, όλες τις νοσηρές παρανοήσεις και φοβίες και τραύματα και τη
 βαθιά διαταραχή μιας "πειραγμένης κανονικότητας"...
Σε έναν ολάκερο θίασο "πάνω και κάτω χεριών"(σ'ένα αποκαρδιωτικά τεράστιο
 δείγμα των ανθρώπινων σχέσεων), υπαλλήλων και εργοδοτών, σωτήρων και
 ναυαγών, επώνυμων και ανώνυμων, επιτυχημένων και αποτυχημένων, 
αφεντάδων και υπηρετών...

Μην φοβάστε μάτια μου!
Αγαπήστε τη λάμψη της φύσης σας. Αγαπήστε τη λάμψη των ματιών που 
αντανακλάνε τη λάμψη σας.
Και διαπεράστε, με θράσος και διαύγεια συνάμα, όλα τα στεγανά, τα πρωτόκολλα
 και τα φράγματα επί της ορμής της ζωής. Και λαμπυρίστε μέχρι το μεδούλι 
αυτού του "αντιερωτικά απελευθερωμένου", του με ένα απλανές ή μόνιμα
 χαμηλωμένο βλέμμα καρφωμένο στο προσωπείο του, βαριά μυωπικού ή 
εθελοτυφλούντα κόσμου.




Χρυσή Βίζα: Τούρκοι, Ισραηλινοί, Κινέζοι και Ιρανοί οι πρωταθλητές στις αγορές ακινήτων



 Οι επενδυτές από την Τουρκία, το Ισραήλ, την Κίνα, το Ιράν και τις ΗΠΑ αποδείχθηκαν οι πιο δραστήριοι το 2025, με βάση τις εγκρίσεις αδειών διαμονής που χορηγήθηκαν μέσω του προγράμματος «χρυσή βίζα».

Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους εγκρίθηκαν συνολικά 8.879 νέες άδειες, μια αύξηση κατά 95% σε σχέση με τις 4.535 που είχαν εγκριθεί το 2024, με το μεγαλύτερο μέρος αυτών να καταλήγει τελικά στα χέρια των παραπάνω εθνικοτήτων.
Όπως σημειώνει ρεπορτάζ της Καθημερινής, οι συγκεκριμένες χώρες προέλευσης των επενδυτών από τρίτες χώρες εξηγούν εν πολλοίς και τους λόγους για τους οποίους προγράμματα επενδυτικής μετανάστευσης, όπως το ελληνικό, συχνά αξιοποιούνται από όσους αναζητούν «καταφύγιο» σε χώρες όπως η Ελλάδα.
Κατά κύριο λόγο οι άνθρωποι αυτοί έχουν ως κίνητρο όχι μόνο τη διαφύλαξη της προσωπικής τους περιουσίας, αλλά επιλέγουν τα προγράμματα αυτά και για λόγους πολιτικούς, ή και ασφάλειας των ίδιων και των μελών των οικογενειών τους.
Για παράδειγμα, όπως αναφέρουν πηγές της αγοράς, η μεγάλη αύξηση των επενδυτών από την Τουρκία είναι μια τάση που έχει αρχίσει να καταγράφεται ήδη από το 2023, αλλά κορυφώθηκε το 2024 και φυσικά και πέρυσι λόγω της εκτίναξης του πληθωρισμού στην Τουρκία.
Η εξέλιξη αυτή ώθησε πολλούς Τούρκους υψηλότερων εισοδημάτων να αναζητήσουν επιλογές εκτός της χώρας τους, για να περιορίσουν τις απώλειες της αξίας των κεφαλαίων τους.
Η τοποθέτηση σε ακίνητα σε μια γειτονική χώρα, όπως η Ελλάδα, που ταυτόχρονα προσφέρει και προοπτικές μελλοντικών υπεραξιών και φυσικά της άμεσης απόδοσης μέσω της εκμετάλλευσης, αποδείχθηκε ιδιαίτερα δημοφιλής επιλογή, εξηγώντας την κατά 160% αύξηση των αδειών που χορηγήθηκαν το 2025.
Ετσι, οι επενδυτές από την Τουρκία αποτελούν πλέον τη δεύτερη «δύναμη» στο ελληνικό πρόγραμμα «χρυσή βίζα», με 3.291 άδειες και συνολικό μερίδιο 15,9%.
Αλλοι λόγοι που έχουν φέρει αρκετούς Τούρκους επενδυτές στην ελληνική αγορά ακινήτων είναι ασφαλώς πολιτικού χαρακτήρα, παράλληλα φυσικά με το πλεονέκτημα της εξασφάλισης άδειας διαμονής και ως εκ τούτου και της ελεύθερης μετακίνησης εντός των χωρών της Ζώνης Σένγκεν.
Πολύ μεγάλη αύξηση κατά 91,5%, σε 636 άδειες, παρατηρήθηκε το 2025 και από τους επενδυτές με προέλευση το Ισραήλ. Στην προκειμένη περίπτωση ο βασικός λόγος αυτής της ανόδου ήταν ασφαλώς η πολεμική σύρραξη στη Γάζα και η ανάγκη πολλών Ισραηλινών να αποκτήσουν τη δυνατότητα μετακίνησης των οικογενειών τους σε μια πιο ασφαλή χώρα.
Η εγγύτητα της Ελλάδας με το Ισραήλ, η παρουσία πολλών Ισραηλινών επενδυτών ήδη στην ελληνική αγορά ακινήτων και, όπως αναφέρουν και οι ίδιοι, η ύπαρξη κοινών στοιχείων κουλτούρας με τους Ελληνες, εξηγούν την επιλογή της Ελλάδας ως επενδυτικού προορισμού.
Κάπως έτσι, οι επενδυτές από το Ισραήλ διαθέτουν μερίδιο 3,1% επί του συνόλου των αδειών (αρχική χορήγηση τα τελευταία πέντε χρόνια) και βρίσκονται στην έκτη θέση συνολικά.
Στην κορυφή της σχετικής κατάταξης παραμένουν οι επενδυτές από την Κίνα, με μερίδιο 47,9% και συνολικά 9.926 άδειες, μια αύξηση κατά 53,7% σε σχέση με το 2024.
Πάντως θα πρέπει να σημειωθεί ότι το σχετικό ποσοστό φθίνει τα τελευταία χρόνια, έχοντας φτάσει στο απόγειό του σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%.
Η αύξηση του 2025 αποδίδεται κυρίως στις αιτήσεις για άδειες που είχαν πραγματοποιηθεί την περίοδο 2023-2024, όταν λόγω των διαδοχικών αλλαγών στους όρους χορήγησης του προγράμματος, και συγκεκριμένα εξαιτίας της αύξησης του ελάχιστου ορίου επένδυσης, πολλοί Κινέζοι κινητοποιήθηκαν, θέλοντας να κατοχυρώσουν την άδεια διαμονής, καταβάλλοντας το χαμηλότερο δυνατό ποσό των 250.000 ευρώ.
Αλλωστε, σύμφωνα με πηγές της αγοράς, οι επενδυτές από την Κίνα, κατά κανόνα, δεν είναι υψηλών εισοδημάτων.
Ως εκ τούτου εκτιμάται ότι το μερίδιό τους θα συνεχίσει να υποχωρεί τα επόμενα χρόνια, καθώς οι νέες αιτήσεις λήψης άδειας διαμονής κινούνται πτωτικά, ειδικά σε σχέση με άλλες χώρες.
Τα πρόσφατα γεγονότα και οι ταραχές στο Ιράν εξηγούν έως ένα βαθμό και τη σημαντική αύξηση που έχει σημειωθεί και στις άδειες διαμονής προς πολίτες από τη συγκεκριμένη χώρα.
Πέραν τυχόν πολιτικών διαφορών, η ανασφάλεια που έχει δημιουργηθεί στη χώρα την τελευταία διετία, λόγω της έντασης και της ανταλλαγής χτυπημάτων με το Ισραήλ και πιο πρόσφατα και με τις ΗΠΑ, έχει ωθήσει πολλούς Ιρανούς στην αναζήτηση καταφυγίου στην Ελλάδα, αξιοποιώντας το πρόγραμμα «χρυσή βίζα».
Το 2025 σημειώθηκε αύξηση κατά 52,5% στον αριθμό των αδειών που χορηγήθηκαν, φτάνοντας πλέον τις 816, με το Ιράν να αποτελεί την τέταρτη πιο δυναμική αγορά (στην τρίτη θέση βρίσκεται ο Λίβανος με 994 άδειες και αύξηση κατά 30% το 2025).

https://www.press-gr.com/

Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών: Αδύνατη η «επιστροφή» στις 92.000 γεννήσεις – αλλά υπάρχει δρόμος για φρένο και σταδιακή ανάκαμψη! Η χώρα πρέπει να στηρίξει τις νέες γενιές

 


Η Ελλάδα δεν βρίσκεται απλώς σε κρίση γεννήσεων. Βρίσκεται σε μακρά, διαρκή πτώση που ξεκινά από το 1980 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με διαφορετικές ταχύτητες, αλλά με την ίδια κατεύθυνση: λιγότερα παιδιά, σε μεγαλύτερη ηλικία και με ολοένα περισσότερους ανθρώπους να μην τεκνοποιούν καθόλου. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν «θα γίνουμε όπως παλιά», αλλά αν υπάρχει ρεαλιστικός τρόπος να μπει φρένο και...να υπάρξει μια προοδευτική ανάκαμψη από το χαμηλό σημείο στο οποίο οδηγούμαστε.

Αυτό ακριβώς απαντά ο καθηγητής (αφ.) Δημογραφίας και ιδρυτικό μέλος του ΙΔΕΜ, Βύρων Κοτζαμάνης, στο 3ο τεύχος του PopNews (2026), με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Δημογραφίας (4 Φεβρουαρίου) που –όπως σημειώνει– πέρασε και φέτος σχεδόν απαρατήρητη στην Ελλάδα.
Η ρίζα του προβλήματος: οι γενιές μετά το 1960 κάνουν λιγότερα παιδιά

Η μείωση των γεννήσεων, σύμφωνα με την ανάλυση, συνδέεται πρώτα και κύρια με την ταχύτατη πτώση της γονιμότητας των γυναικών που γεννήθηκαν μετά το 1960. Οι γενιές αυτές αποκτούν αισθητά λιγότερα παιδιά: από περίπου 2 παιδιά στις γυναίκες που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’50, σε λιγότερα από 1,5 στις γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω στο 1985.

Και εδώ βρίσκεται η ελληνική «ιδιαιτερότητα» σε σχέση με άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες: σε πολλές χώρες η πτώση της γονιμότητας «πάγωσε» προσωρινά στις γενιές του Μεσοπολέμου και εκδηλώθηκε το μεταπολεμικό baby boom. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η μείωση συνεχίζεται σχεδόν χωρίς ανάσχεση από τις γενιές μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ –το πιο κρίσιμο– ο αριθμός παιδιών που τελικά κάνουν οι μεταπολεμικές γενιές αποκλίνει όλο και περισσότερο από τον αριθμό παιδιών που δηλώνουν ότι θα ήθελαν.

Με άλλα λόγια: υπάρχει «ανεκμετάλλευτο αναπαραγωγικό δυναμικό», αλλά σκοντάφτει σε οικονομικούς, κοινωνικούς και θεσμικούς περιορισμούς.
Από τις 117.000 στις 65.500 γεννήσεις: η κατάρρευση μετά το 2006

Ο Κοτζαμάνης καταγράφει ως κομβικό σημείο την επιτάχυνση της πτώσης μετά το 2006. Οι γεννήσεις από 117 χιλιάδες το 2007-08 έπεσαν σε 65,5 χιλιάδες το 2025, δηλαδή μείωση κατά 52 χιλιάδες ή -44,5%.

Κεντρική αιτία: η δραματική συρρίκνωση του αριθμού των γυναικών ηλικίας 25-44 ετών – από τις οποίες προέρχονται σχεδόν 9 στις 10 γεννήσεις. Ο πληθυσμός αυτής της ηλικιακής ομάδας μειώθηκε κατά 27% από το 2007 έως το 2025, λόγω της κατάρρευσης των γεννήσεων μετά το 1980 και, δευτερευόντως, λόγω της μαζικής φυγής στο εξωτερικό μετά το 2010 (brain drain).
Οι Ελληνίδες τεκνοποιούν αργότερα – και αυτό αλλάζει τη δομή των γεννήσεων

Η πτώση δεν αφορά μόνο το «πόσα» παιδιά γίνονται, αλλά και το «πότε». Οι γενιές μετά το 1960 αποκτούν παιδιά σε ολοένα μεγαλύτερη ηλικία: από μέση ηλικία 26 έτη (γυναίκες γεννημένες το 1960) σε 31,5 έτη (γυναίκες γεννημένες το 1985).

Η αλλαγή αποτυπώνεται στα ποσοστά γεννήσεων ανά ηλικία μητέρας:

Μητέρες <25 ετών: από 28,1% το 1960 → 10,4% το 2023-24


Μητέρες 25-39 ετών: 68,2% το 1960 → 78,9% το 2023-24


Μητέρες ≥40 ετών: 3,8% το 1960 → 10,7% το 2023-24

Παράλληλα, ο δείκτης γονιμότητας πέφτει: από 2,22 παιδιά/γυναίκα το 1960 και το 1980, σε 1,3 το 2023-24.
Ατεκνία και «χαμένα» τρίτα παιδιά: η νέα πραγματικότητα

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αύξηση της ατεκνίας: από 13-14% στις γενιές του 1960, πλησιάζει το 24% στις γενιές γύρω στο 1985. Ταυτόχρονα μειώνονται και οι πιθανότητες να γίνει δεύτερο ή τρίτο παιδί. Το αποτέλεσμα: οι γυναίκες με 3+ παιδιά συρρικνώνονται από 300 στις 1.000 (γενιές 1955-60) σε 130 στις 1.000 (γενιές γύρω στο 1985).
Φυσικό ισοζύγιο: οι θάνατοι «τρώνε» τις γεννήσεις

Η συρρίκνωση των γεννήσεων έχει ήδη περάσει στο πιο σκληρό επίπεδο: στο φυσικό ισοζύγιο. Μετά το 2010 οι γεννήσεις υπολείπονται σταθερά των θανάτων. Η αναλογία είναι αποκαλυπτική:

1980: 59 θάνατοι / 100 γεννήσεις


2011: 104 / 100


2019: 138 / 100


2025: 186 / 100
Η «επιστροφή» στις 92.000 γεννήσεις είναι αδύνατη – αλλά όχι το φρένο

Εδώ ο Κοτζαμάνης βάζει την πιο καθαρή γραμμή: επάνοδος στα επίπεδα 2011-2020 (περίπου 92.000 γεννήσεις/έτος) είναι ανέφικτη, γιατί οι γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας θα συνεχίσουν να μειώνονται. Ακόμα κι αν βελτιωθεί ο δείκτης γονιμότητας, το “έδαφος” (δηλαδή το πλήθος των γυναικών 25-44) θα είναι μικρότερο.

Ωστόσο, η επιβράδυνση της μείωσης και στη συνέχεια μια σταδιακή αύξηση από το χαμηλό επίπεδο είναι εφικτή, υπό δύο βασικές προϋποθέσεις:

Θετικό μεταναστευτικό ισοζύγιο στις ηλικίες 25-44 για τις επόμενες 35 χρονιές, ώστε να επιβραδυνθεί η μείωση του πληθυσμού των γυναικών που «γεννούν» τις στατιστικές.


Αύξηση της γονιμότητας των νεότερων γενεών: από περίπου 1,45 παιδιά (γενιές γύρω στο 1985) σε 1,7–1,8 παιδιά (γενιές τέλη 2010). Αυτό προϋποθέτει να κλείσει το χάσμα ανάμεσα στην επιθυμητή και την πραγματική γονιμότητα, με ένα περιβάλλον πραγματικά φιλικό προς την οικογένεια και το παιδί.
Όχι “επιδοματάκια”: διαρθρωτικές αλλαγές, αλλιώς δεν γίνεται

Ο πυρήνας της πρότασης είναι ξεκάθαρος και καθόλου «ρομαντικός»: η ανόρθωση της γονιμότητας δεν θα έρθει από ευχές, ούτε από μεμονωμένα επιδόματα. Χρειάζεται αλλαγή των κοινωνικοοικονομικών όρων που κάνουν τους νέους να αναβάλλουν ή να εγκαταλείπουν την οικογένεια.

Τα μέτρα που προτείνονται εστιάζουν σε επτά πεδία-κλειδιά:

Μείωση του υψηλού κόστους παιδιού (κυρίως εκπαίδευση και υγεία)


Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής


Άμβλυνση έμφυλων διακρίσεων


Στεγαστική πολιτική μεγάλης κλίμακας: απόθεμα κατοικιών με χαμηλό ενοίκιο, ενεργειακά αποδοτικών, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των νέων


Στήριξη της μετάβασης στην ενηλικίωση και αύξηση πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος


Διευρυμένη και στοχευμένη κοινωνική προστασία απέναντι σε κινδύνους


Μείωση αβεβαιότητας και αποκατάσταση εμπιστοσύνης (trust): χωρίς εμπιστοσύνη στο μέλλον, οι μεγάλες δεσμεύσεις (οικογένεια, παιδιά) αναβάλλονται ή ακυρώνονται.
Τα όρια: πάνω από 1,8 παιδιά/γυναίκα δύσκολα – και έρχονται νέες τάσεις

Ακόμη κι αν γίνουν όλα τα παραπάνω, ο Κοτζαμάνης βάζει ένα ρεαλιστικό «ταβάνι»: δύσκολα θα ξεπεραστεί το 1,8. Και εξηγεί γιατί: στις ανεπτυγμένες χώρες μετά το 2000 εμφανίζονται νέες τάσεις που επηρεάζουν τις νεότερες γενεές ακόμη και εκεί που το περιβάλλον είναι ήδη πολύ καλύτερο από το ελληνικό: οικολογικό άγχος (κινήματα τύπου GINKS), ένταση αβεβαιότητας από κρίσεις/πολέμους/πανδημίες, μετατόπιση προς αναβολή οικογένειας και αύξηση πιθανότητας για 0 ή 1 παιδί.

Σε χώρες όπου το κράτος πρόνοιας συρρικνώνεται, αυτές οι τάσεις είναι εντονότερες. Σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου ευνοϊκό περιβάλλον δεν έχει καν οικοδομηθεί, είναι πιθανό να χτυπήσουν ακόμα πιο δυνατά.
Δημογραφική πολιτική: χωρίς συνοχή και συνέχεια, είναι τρύπιο βαρέλι

Η ανάλυση καταλήγει σε κάτι που στην Ελλάδα πονάει: δεν αρκεί να «μαζεύουμε μέτρα». Μια δημογραφική πολιτική πρέπει να έχει:

χρονική διαβάθμιση (βραχυ-/μεσο-/μακροπρόθεσμα),


συνεχή εφαρμογή,


αξιολόγηση (on-going και ex-post),


συμβατότητα με αναπτυξιακή/κοινωνική/οικονομική πολιτική.

Και –το πιο κρίσιμο– συνοχή και συνέχεια. Αποσπασματικά ή διακοπτόμενα μέτρα καίνε την αποτελεσματικότητα και διαβρώνουν την εμπιστοσύνη ότι το κράτος θα στηρίξει την επιλογή της οικογένειας.
Ελλάδα: άνισες πραγματικότητες ανά νομό και δήμο

Τέλος, υπογραμμίζεται ότι η δημογραφία δεν είναι ίδια παντού. Σε επίπεδο Περιφερειακών Ενοτήτων ο δείκτης γονιμότητας κυμαίνεται από 1 έως 1,8 παιδιά/γυναίκα, ενώ η αναλογία θανάτων/γεννήσεων εκτοξεύεται σε αρκετές περιοχές. Το συμπέρασμα είναι προφανές: χρειάζονται όχι μόνο «οριζόντιες» πολιτικές, αλλά και σοβαρός ρόλος της αποκεντρωμένης διοίκησης με στοχευμένες παρεμβάσεις.

Το συνολικό μήνυμα του Κοτζαμάνη είναι ωμό αλλά καθαρό: δεν υπάρχει μαγικό κουμπί, δεν υπάρχει επιστροφή στις παλιές δεκαετίες, και τα επιδόματα από μόνα τους είναι άλλοθι. Αν η χώρα θέλει να σταματήσει την κατρακύλα, πρέπει να αλλάξει τους όρους ζωής των νέων γενεών – εργασία, στέγη, εισόδημα, υπηρεσίες, εμπιστοσύνη. Αλλιώς, η υπογεννητικότητα δεν είναι “πρόβλημα”. Είναι η φυσική συνέπεια ενός μοντέλου που δεν σηκώνει οικογένεια.


Δείτε την έρευνα
ΕΔΩ

https://taxalia.blogspot.com/

Κράταιγος- Ο Προστάτης της καρδιάς

 Κράταιγος-Το βότανο της καρδιάς

Κράταιγος: Φαρμακευτικές ιδιότητες

Επιστημονική ονομασία: κράταιγος η οξυάκανθα & Κ. η μονόγυνος-Crataegus
Άλλα ονόματα: Τρικουκιά, Μουρζιά, Μπουρμπουτζελιά, Τσαμπουρνιά, ξαγκαθιά.
Οικογένεια: Ροδίδες (Rosaceae)

Ο κράταιγος (C. monogyna) είναι ένα εξαιρετικά πολύτιμο φαρμακευτικό βότανο. Ήταν γνωστό κατά το Μεσαίωνα ως σύμβολο της ελπίδας και χορηγείτο για πολλές ασθένειες. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για διαταραχές της καρδιάς και του κυκλοφορικού και ιδιαίτερα για τη στηθάγχη.

Οι βοτανοθεραπευτές της Δύσης το θεωρούν κυριολεκτικά ως «τροφή της καρδιάς», που βελτιώνει τη ροή του αίματος στους καρδιακούς μυς και επαναφέρει στο κανονικό τους καρδιακούς παλμούς. Πρόσφατες έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την εγκυρότητα αυτών των χρήσεων.
Ο κράταιγος έχει μούρα έντονου κόκκινου χρώματος κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου. Χρησιμοποιείται σε γιατρικά για τη θεραπεία ποικίλων διαταραχών του κυκλοφορικού συστήματος.

Περιγραφή
Φυλλοβόλο, ακανθωτό δένδρο, με μικρά φύλλα, λευκά άνθη και κόκκινους καρπούς, που φθάνει σε ύψος τα 8 μέτρα [αγγλ. Hawthorn].
Ο κράταιγος είναι δενδρώδης αγκαθωτός θάμνος που απαντάται σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα στα αραιά δάση και τους φράχτες, στενός συγγενής του πυράκανθου. Είναι ένας αρκετά πυκνός αγκαθωτός θάμνος, που γίνεται 5-8 μέτρα.

Τα φύλλα του είναι μικρά, τριγωνικά, λαμπερά, με λοβούς. Τα άνθη του λευκά μικρά, κατά κορύμβους με στρογγυλωπά πέταλα και με πολλούς στήμονες, που κάποτε είναι κόκκινοι και πολύ αρωματικοί. Ο καρπός είναι ωοειδής, σφαιροειδής με κιτρινωπή σάρκα και περιέχει 2-3 σπέρματα. Προτιμά τα δροσερά, αργιλώδη χώματα.
Η εποχή της άνθησης είναι Απρίλιος-Ιούνιος, ενώ χρησιμοποιούμενα μέρη για θεραπευτικούς σκοπούς είναι τα φύλλα του, τα άνθη του που συλλέγονται κατά τη στιγμή που ανοίγουν, οι κόκκινοι καρποί του που είναι άνοστοι στη γεύση και η ρίζα του πιο σπάνια.

Φυσικό περιβάλλον και καλλιέργεια
Τα δένδρα του κράταιγου συναντώνται σε φράκτες, αλσύλλια και αγρούς σε όλα τα Βρετανικά νησιά και σε όλες τις εύκρατες περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου. Οι σπόροι χρειάζονται 18 μήνες για να φυτρώσουν, αλλά τα δένδρα συνήθως καλλιεργούνται από μοσχεύματα. Τα ανθοφόρα στελέχη συλλέγονται στο τέλος της άνοιξης και οι καρποί στο τέλος του καλοκαιριού ή στις αρχές του φθινοπώρου.

Κράταιγος-Το βότανο της καρδιάς

Χρησιμοποιούμενα μέρη
Νωπά ανθοφόρα στελέχη περιέχουν τριμεθυλαμίνη, η οποία διεγείρει την κυκλοφορία. Τα μούρα, βοηθούν την καρδιά, να λειτουργεί κανονικά.

Κράταιγος-Το βότανο της καρδιάς

Ενεργά συστατικά
Βιοφλαβονοειδή (ρουτίνη, κερκετίνη), τριτερπενοειδή, κυανιούχοι γλυκοζίτες, αμίνες (τριμεθυλαμίνη-μόνο στα άνθη), πολυφαινόλες, κουμαρίνες, ταννίνες

Ερευνα
Βιοφλαβονοειδή. Ο κράταιγος έχει ερευνηθεί διεξοδικό. Η κύρια φαρμακευτική του επίδραση οφείλεται στο ότι περιέχει βιοφλαβονοειδή. Αυτά τα συστατικά χαλαρώνουν και διαστέλλουν τις αρτηρίες, ιδιαίτερα τη στεφανιαία αρτηρία. Αυτό αυξάνει τη ροή του αίματος στους καρδιακούς μυς και μειώνει τα συμπτώματα της στηθάγχης. Τα βιοφλαβονοειδή είναι επίσης ισχυρά αντιοξειδωτικά και βοηθούν στην πρόληψη ή τη μείωση του εκφυλισμού των αιμοφόρων αγγείων.

Καρδιοτονωτικό βότανο
Ένας σημαντικός αριθμός δοκιμών έχει επιβεβαιώσει την αξία του κράταιγου για τη θεραπεία της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας. Είναι αξιοσημείωτο ότι μία δοκιμή, που έγινε στη Γερμανία το 1994. έδειξε ότι ο κράταιγος βελτιώνει το ρυθμό των καρδιακών παλμών και χαμηλώνει την πίεση του αίματος.

Βασικές δράσεις

  • Καρδιοτονωτικό
  • Διαστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία
  • Χαλαρωτικό
  • Αντιοξειδωτικό

Παραδοσιακές και σύγχρονες χρήσεις του κράταιγου

Ιστορικές χρήσεις
Ο κράταιγος χρησιμοποιείτο παραδοσιακά στην Ευρώπη για τις πέτρες των νεφρών και της ουροδόχου κύστης και ως διουρητικό. Οι βοτανολογίες του 16ου και του 18ου αιώνα, των Gerard Culpeper και K’Eogh, αναφέρουν όλες αυτές τις χρήσεις.
Η σύγχρονη χρήση του κράταιγου, για τα προβλήματα του κυκλοφορικού και της καρδιάς, προέρχεται από έναν Ιρλανδό γιατρό, ο οποίος άρχισε να τον χρησιμοποιεί με επιτυχία στους ασθενείς του για αυτές τις παθήσεις, προς το τέλος του 19ου αιώνα.

Ο κράταιγος είναι ισχυρό καρδιοτονωτικό, που επιτρέπει την αποκατάσταση της υπότασης και της υπέρτασης, της ταχυκαρδίας και της αρρυθμίας. Ακόμα, είναι σπασμολυτικός και καταπραϋντικός, καθώς και πολύ αποτελεσματικός για την καταπολέμηση της αϋπνίας που οφείλεται σε νευρική υπερένταση, αφού ελαπώνει τις εξάψεις του νευρικού συστήματος καθώς και της στηθάγχης. Επιπλέον, ο κράταιγος προφυλάγει από την αρτηριοσκλήρωση και έχει ευεργετική επίδραση πάνω στα αγγεία, ενώ θεωρείται ακόμα φυτό αντιπυρετικό (ιδιαίτερα κατά του τριήμερου πυρετού). Στην Κίνα οι καρποί του θεωρούνται χωνευτικοί ενώ στη Γαλλία χρησιμοποιούνται κατά της δυσπεψίας και της διάρροιας.

Γιατρικό της καρδιάς

Ο κράταιγος χρησιμοποιείται σήμερα για τη θεραπεία της στηθάγχης και των παθήσεων της στεφανιαίας αρτηρίας. Είναι επίσης χρήσιμος για περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας ήπιας μορφής, λόγω κυκλοφορικής συμφόρησης και αντικανονικού καρδιακού παλμού. Είναι αποτελεσματικός, αλλά ίσως να χρειαστεί μερικούς μήνες ώσπου να εμφανίσει αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Όπως πολλά βότανα, ο κράταιγος δρα σε αρμονία με τις φυσιολογικές λειτουργίες του σώματος και χρειάζεται χρόνος για να εμφανισθούν οι αλλαγές.

Πίεση του αίματος

Ο κράταιγος δεν είναι μόνο ένα πολύτιμο γιατρικό για την υψηλή πίεση του αίματος, αλλά αυξάνει επίσης και τη χαμηλή πίεση. Οι βοτανοθεραπευτές, χρησιμοποιώντας τον κράταιγο, ανακάλυψαν ότι επαναφέρει την πίεση του αίματος στο κανονικό.

Κακή μνήμη
Σε συνδυασμό με το γκίνγκο (Ginkgo biloba), ο κράταιγος χρησιμοποιείται για να ενισχύσει την κακή μνήμη.
Δρα, βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος μέσα στο κεφάλι και ως εκ τούτου αυξάνει την ποσότητα του οξυγόνου στον εγκέφαλο.

Εφαρμογές-Παρασκευάσματα-Χρήσεις του κράταιγου

  • Το έγχυμα που παρασκευάζεται από τα άνθη ή τα φύλλα βοηθάει στην επαναφορά των επιπέδων της πίεσης του αίματος στο κανονικό.
  • Το βάμμα από τα ανθοφόρα στελέχη ή τα μούρα είναι το παρασκεύασμα που χρησιμοποιείται συνήθως.
  • Το αφέψημα από τα ανθοφόρα στελέχη είναι πολύτιμο για τις διαταραχές του κυκλοφορικού.
  • Τα δισκία που περιέχουν κονιορτοποιημένα ανθοφόρα στελέχη είναι κατάλληλα, για μακροχρόνια χρήση.
  • Τα άνθη του κράταιγου, μόνα τους ή με άλλα κατευναστικά φυτά, είναι κατά της αϋπνίας και κατά των ενοχλήσεων της εμμηνόπαυσης. Η θεραπεία για την πρώτη περίπτωση της «νευρικής αϋπνίας», είναι χρησιμοποίηση ενός αφεψήματος των ανθέων -Flor. Grataegi- 2 κουταλιές της σούπας άνθη για 1 φλιτζάνι βραστό νερό με δόση 2-3 φλιτζανιών τη μέρα, για 1 μήνα.
  • Το υγρό εκχύλισμα του φυτού συστήνεται κατά της στηθάγχης, ενώ με τους ξερούς καρπούς του φυτού παρασκευάζεται αφέψημα στυπτικό, πολύ καλό κατά της διάρροιας.
  • Η φλούδα του φυτού, που μαζεύεται από νεαρά κλαδιά, νωρίς την άνοιξη, συστήνεται ως αντιπυρετικό. Με τα άνθη γίνεται έγχυμα, τονωτικό της καρδιάς (10 γρ. σε 1 κιλό νερό), ενώ οι καρποί χρησιμοποιούνται ως έγχυμα κατά του πονόλαιμου (10 γρ. σε ένα κιλό νερό).
  • Τα άνθη και οι καρποί χρησιμοποιούνται κατά της υπέρτασης ως έγχυμα (4 κουταλιές φυτού σε 750 γρ, νερό, η δόση είναι 1 ποτήρι τη μέρα ως ρόφημα) ή ως βάμμα (κατά προτίμηση 10-25 σταγόνες μέσα στο νερό, 3 φορές τη μέρα).

Τέλος, φαρμακευτικά, ο κράταιγος γίνεται: Βάμμα 1/5: 20 σταγόνες, 2-3 φορές τη μέρα.
Ρευστό εκχύλισμα: 10-15 σταγόνες, 3-5 φορές τη μέρα.

Άλλες χρήσεις του κράταιγου
Ο κράταιγος ευδοκιμεί παντού στην Ελλάδα, δεν χρειάζεται πότισμα και είναι από τους πιο κατάλληλους θάμνους, για τη δημιουργία φράχτη προστασίας στο περιβόλι μας. Για αυτό δε εξάλλου και ιδιαίτερα αυτός με τα κόκκινα άνθη πουλιέται και σε φυτώρια.
Χρησιμοποιείται επίσης σαν το καλύτερο υποκείμενο για πολλά δέντρα

Προφυλάξεις
Πάντα χρησιμοποιείτε τα βότανα υπό την επίβλεψη ενός ειδικού ιατρού και ποτέ μόνοι σας. Μην χρησιμοποιείτε βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την γνώμη ιατρού. Οι φυσικές θεραπείες και τα βότανα δεν αποτελούν υποκατάστατο ιατρικής περίθαλψης.
Οι πληροφορίες που παρέχονται είναι καθαρά και μόνο για ενημερωτικό σκοπό.
Η σελίδα δεν φέρει καμία ευθύνη: Διαβάστε τους όρους χρήσης

Πηγές: Βοτανοθεραπεία-Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια θεραπευτικών φυτών/Andrew Chevallier, 200 βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

https://www.ftiaxno.gr/

Το πιο εύκολο και νόστιμο χωριάτικο ψωμί σε γάστρα

 Δεν χρειάζεστε συνολικά, παρά 15 μόλις λεπτά για ετοιμάσετε το δικό σας χωριάτικο ψωμί και περίπου 35-45 λεπτά για να ψηθεί στο  φούρνο σε καυτή  γάστρα.

ψωμί στη γάστρα συνταγή
Ψωμί με κίτρινο αλεύρι

Και αν ακόμη και αυτό σας φαντάζει… βουνό, η διαδικασία που θα παρουσιάσουμε παρακάτω θα σας πείσει να το δοκιμάσετε και πιστέψτε μας μετά θα γίνει η αγαπημένη σας συνήθεια. Αρκεί να μάθετε πως θέλει δύο βασικά υλικά, αλεύρι δηλαδή και μαγιά και καθόλου ζύμωμα! Οπότε είναι ιδανικό και για τους πιο αρχάριους στην κουζίνα.

ψωμί στη γάστρα συνταγή

ΥΛΙΚΑ
1 κιλό αλεύρι (για όλες τις χρήσεις, ή σκληρό, ή κίτρινο, ή σικάλεως, ή αναμεμειγμένα)
2 φακελάκια μαγιά ξηρή
650 γρ. χλιαρό νερό
Ελαιόλαδο
1κ. γλ. Ζάχαρη
1-1,5 κ.σ. κοφτή αλάτι

Προαιρετικά σουσάμι, διάφορους σπόρους όπως λιναρόσπορο

Τον τύπο του αλευριού που θα κάνετε το ψωμί σας θα τον επιλέξετε εσείς. Η συνταγή μπορεί να γίνει και με απλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις και είναι πεντανόστιμη. Στις φωτογραφίες που παρουσιάζουμε, χρησιμοποιούμε αλεύρι απλό, αλεύρι κίτρινο αλλά και αλεύρι σικάλεως μαζί με λιναρόσπορο.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
1. Ξεκινάμε να κάνουμε το χωριάτικο ψωμί στη γάστρα. Σε ένα μεγάλο μπολ τοποθετούμε το αλεύρι που επιλέξαμε. Από πάνω ρίχνουμε τα δύο φακελάκια μαγιά, τη ζάχαρη και το αλάτι και ανακατεύουμε με μία ξύλινη κουτάλα όλα τα υλικά μαζί.

2. Ρίχνουμε το ελαιόλαδό μας, 4-5 κουταλιές της σούπας, ανακατεύουμε και στη συνέχεια προσθέτουμε σιγά σιγά το χλιαρό νερό μας.

3. Ανακατεύουμε με την κουτάλα μας μέχρι να γίνει ένας ομοιόμορφος χυλός. Αν έχει καπάκι το μπολ μας, το κλείνουμε και το βάζουμε στο ψυγείο, ειδάλλως το καλύπτουμε με μεμβράνη.

4. Στο ψυγείο πρέπει να μείνει τουλάχιστον 8 -10 ώρες, γι’ αυτό και εμείς επιλέγουμε να κάνουμε αυτή την 5λεπτη περίπου διαδικασία το βράδυ, για να αφήσουμε τη ζύμη μας όλη τη νύχτα στο ψυγείο, ώστε την επομένη να έχουμε φρέσκο ψωμάκι.

5. Την επομένη ή μετά τις ώρες που είπαμε (μπορείτε να το ετοιμάσετε πρωί και να το απολαύσετε απόγευμα), η ζύμη μας θα έχει φουσκώσει (όπως στη φωτογραφία). Πασπαλίζουμε τον πάγκο με λίγο αλεύρι (κρατήστε λίγο στο σακουλάκι από την προηγούμενη ημέρα) και αφαιρέστε τη ζύμη από το μπολ, ιδανικά με μία σπάτουλα.

χωριάτικο ψωμί σε γάστρα

6. Γυρίστε το ζυμάρι και διπλώστε τις άκρες προς τα μέσα ώστε να αλευρωθεί και «στεγνώσει» η ζύμη και να μη κολλάει. Είναι πολύ απλή διαδικασία, δε θέλει ζύμωμα, απλά, όπως είπαμε να διπλωθεί η ζύμη και να αλευρωθεί.

7. Σ’ αυτό το σημείο, ανάλογα και τη γάστρα σας, αν θέλετε κάνετε ένα στρόγγυλο ψωμί, αν θέλετε το κάνετε μακρόστενο ή το χωρίζετε σε κομμάτια, κόβοντας τη ζύμη με ένα μαχαιράκι. Στη δική μας περίπτωση επειδή η γάστρα είναι μακρόστενη και επειδή θέλουμε τρία ψωμάκια, το χωρίζουμε όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες σε τρία κομμάτια. Δεν χρειάζεται να είναι ίσα, δεν χρειάζεται να είναι καλοφτιαγμένα, δεν χρειάζεται ΚΑΜΙΑ τεχνική. Ολη η παραπάνω διαδικασία, από τη στιγμή δηλαδή που θα βγάλετε το ψωμί από το ψυγείο, θα σας πάρει δέκα λεπτά.

χωριάτικο ψωμί σε γάστρα

8. Ανάβουμε το φούρνο σε υψηλή θερμοκρασία και τοποθετούμε μέσα τη γάστρα σας να κάψει καλά.

9. Οταν πια αυτό θα συμβεί, βγάζουμε την καυτή γάστρα από το φούρνο με μεγάλη προσοχή και τοποθετούμε μέσα το ψωμί ή τα ψωμάκια. Εμείς ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και λίγο αλεύρι από κάτω, ώστε να γίνει πιο τραγανός ο πάτος. Αν θέλετε από πάνω πασπαλίζετε και με σουσάμι.
Για πιο εύκολα, αν θέλετε βάζετε τα ζυμαράκια σας σε λαδόκολλα και τα μεταφέρετε έτσι στη γάστρα ώστε να μη καείτε.

ψωμί χωριάτικο στη γάστρα

10. Τοποθετούμε τη γάστρα στο φούρνο, κατεβάζουμε τη θερμοκρασία κάτω από τους 250 βαθμούς, στους 220 ή 200 και ψήνουμε για περίπου μισή ώρα. Στη συνέχεια, ανοίγουμε για δέκα λεπτά το καπάκι για να ξεροψηθεί από πάνω και να πάρει χρώμα. Ως γνωστόν, ο χρόνος ψησίματος μπορεί να ποικίλλει ανάλογα φυσικά με το  φούρνο που έχετε.

11. Οταν πια είναι έτοιμο και έχει μοσχοβολίσει όλο το σπίτι, βγάζουμε τη  γάστρα, ανοίγουμε το καπάκι και σκεπάζουμε με μία πετσέτα.

12. Το φρεσκοψημένο ψωμάκι μας είναι έτοιμο για να το απολαύσουμε.

https://www.thes.gr/