Η σημερινή διανόηση και ο καλλιτεχνικός κόσμος έχουν μεταλλαχτεί σε ιδεολογικούς ροπαλοφόρους των μηχανισμών προπαγάνδας της οικονομικής εξουσίας.

Σήμερα, έχουν μπει στο στόχαστρο της νέας πλανητικής αποικιοκρατίας και των επιδοτούμενων «διανοητών» της όλα τα πνευματικά και καλλιτεχνικά δημιουργήματα. 
Σήμερα ζούμε τη γενική νεοταξική έφοδο εναντίον των ιστορικών οροσήμων της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Επιχειρείται η απαξίωση, η πολτοποίηση και η «καρατόμηση» των γιγάντων του πνεύματος και της Τέχνης.
Πρέπει να δυσφημιστεί και να αφανιστεί η Τέχνη που έχει ποτιστεί με τους χυμούς της ιστορίας και της κοινωνίας, ακριβώς γιατί αυτή η Τέχνη εμπνέει, πυροδοτεί, διατηρεί το «Συλλογικό Είναι» και προτρέπει σε νέους αγώνες. 

Αυτήν την τόσο ορατή πραγματικότητα που επαληθεύεται καθημερινά από την ίδια την κακουργία των ληστών και δημίων της ανθρωπότητας, ΔΕΝ θέλουν να τη διακρίνουν οι άνθρωποι του πνεύματος και οι καλλιτέχνες. 

Δεν θέλουν να τη διακρίνουν για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό το στρώμα της διανόησης και των καλλιτεχνών είναι αποκομμένο από τους σπασμούς και τους σπαραγμούς της κοινωνικής ζωής, ΠΛΗΡΩΣ ενσωματωμένο στο σύστημα και το ίδιο επιδοτούμενο (στην πλειονότητά του) από τις οικονομικές ελίτ εξουσίας, το κράτος και τους ποικίλους μηχανισμούς τους… 

Λογικά, λοιπόν, Είναι ουτοπία να ζητάμε σήμερα από αυτήν την «κάστα» των διανοουμένων και καλλιτεχνών όχι μόνο να στραφεί εναντίον της εξουσίας, αλλά και να παράγει πνευματικό και καλλιτεχνικό έργο. 

Η σημερινή διανόηση και ο καλλιτεχνικός κόσμος έχουν μεταλλαχτεί σε ιδεολογικούς ροπαλοφόρους των μηχανισμών προπαγάνδας της οικονομικής εξουσίας. 

Έχουν μεταλλαχτεί σε καταστροφείς της Τέχνης, της Κριτικής και της Σκέψης γενικότερα. Ελάχιστες είναι οι εξαιρέσεις που αγωνίζονται «κόντρα στο ρεύμα» και αυτές αφανίζονται από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας και της κατήχησης (ΜΜΕ). 

Για την ελληνική διανόηση και για ζητήματα Τέχνης, σχετικά κείμενα και συγκεντρωμένα θα βρείτε εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=7730 

Ωστόσο, η διαλεκτική της Ιστορίας, δηλαδή η ίδια η ζωή, δεν είναι ευθεία γραμμή, αλλά τεθλασμένη: Μια διαδικασία διαρκών ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ… 

Η ίδια η διαλεκτική της παγκοσμιοποίησης και του πλανητικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη) που ενσωμάτωσε τη διανόηση και τους καλλιτέχνες μετατρέποντάς τους σε εκτελεστικά όργανα, η ίδια αυτή διαλεκτική προμηθεύει και τις βάσεις της εξέγερσής τους… 

Ο πλανητικός ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΣ με τη νέα φασιστική του μορφή, αυτή του 4ου Ράιχ, δολοφονεί και εξοντώνει και τους ποικίλους αυλικούς του, τα ποικίλα και πολύχρωμα προπαγανδιστικά του όργανα. 

Αυτός ο φασιστικός ΥΠΕΡ-συγκεντρωτισμός και στο πεδίο της προπαγάνδας ρίχνει στον καιάδα μεγάλα τμήματα ενσωματωμένων παρασίτων και επιδοτούμενων διανοουμένων και καλλιτεχνών… 

Η ίδια η στρατηγική της ισοπέδωσης και αποτέφρωσης των Ιδεών, της Τέχνης και των ιστορικών παραδόσεων, καταστρέφει και αφανίζει και μεγάλα τμήματα «διαχειριστών» των Ιδεών και της Τέχνης… 

Αυτό θα αναγκάσει αυτά τα κατεστραμμένα τμήματα και τα ριγμένα στον καιάδα του αφανισμού να αντιδράσουν… 

Μια πρώτη φάση αυτής της ιστορικής διαλεκτικής αποτελεί η κακουργία του «καλλιτεχνικού» αποικιοκράτη (Φαμπρ) και η αντίστοιχη αντίδραση των καλλιτεχνών: Μια αντίδραση που σ’ αυτή τη φάση θα εξαντληθεί σε μια εναγώνια απόπειρα για να μην χάσουν τα προνόμιά τους… 
Τα προνόμιά τους διαπραγματεύονται, χωρίς ακόμα να αντιλαμβάνονται ότι το 4ο Ράιχ δεν διαπραγματεύεται, αλλά κατασπαράζει αδίστακτα: Και το υπηρετικό του προσωπικό…

 resaltomag

H κατάργηση των μετρητών προσφέρει τις δυνατότητες στον εκάστοτε «Μεγάλο Αδελφό» να παρακολουθεί και την τελευταία οικονομική συναλλαγή των «υπηκόων» του.

Γράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου 

Λίγες ημέρες πριν από την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου στη Γερμανία, με τίτλο «Το τέλος των μετρητών», ο Νόρμπερτ Χέρινγκ, οικονομικός αναλυτής της εφημερίδας «Χάντελσμπλατ», εξηγεί τους λόγους για τους οποίους οι τράπεζες κήρυξαν τον πόλεμο στα μετρητά.

In God We Trust. All Others Pay Cash (Στον Θεό έχουμε πίστη. Οι υπόλοιποι πληρώνουν μετρητά)

Αγνώστου

Ο Νόρμπερτ Χέρινγκ δεν είναι από τους ανθρώπους που το βάζουν εύκολα κάτω. Και η ταμίας της τράπεζας, στο κέντρο της Φρανκφούρτης, το κατάλαβε με τον χειρότερο τρόπο.

Οταν του είπε ότι δεν μπορούσε να του δώσει 15.000 ευρώ από τον λογαριασμό του, χωρίς γραπτή προειδοποίηση τριών εργάσιμων ημερών, αυτός απείλησε ότι δεν θα φύγει από την τράπεζα μέχρι να πάρει τα χρήματά του.

Στον διευθυντή του υποκαταστήματος, που προσπαθούσε να τον ηρεμήσει, δήλωνε (ψευδώς) ότι χρειαζόταν τα χρήματα για να αγοράσει αυτοκίνητο. Και όταν αυτός τον ρώτησε (με ελαφρώς ανακριτική διάθεση) τι μάρκα θα πάρει... ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε.

Στην πραγματικότητα η «φασαρία» που έκανε ο οικονομικός αναλυτής της «Χάντελσμπλατ» ήταν ένα από τα τελευταία στάδια πολυετούς έρευνας που πραγματοποιεί για την προσπάθεια των μεγάλων τραπεζών να εξαφανίσουν το συντομότερο δυνατό τα μετρητά.

Αν και η κυκλοφορία του νέου του βιβλίου συνέπεσε με τη συζήτηση για την κατάργηση των χαρτονομισμάτων των 500 ευρώ, ο ίδιος πιστεύει ότι η προσπάθεια εξαφάνισης των μετρητών έχει τη βάση της στα αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και όχι στην Ευρώπη.

«Υπάρχουν δυο βασικοί λόγοι», μου εξηγεί, «για τους οποίους οι τράπεζες θέλουν να ξεφορτωθούν τα μετρητά. Καταρχήν γιατί δεν μπορούν να τα τυπώσουν οι ίδιες, με αποτέλεσμα τα χαρτονομίσματα να λειτουργούν ανταγωνιστικά στο δικό τους χρήμα που είναι ψηφιακό. Από το δικό τους χρήμα αποκομίζουν κέρδος, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τα μετρητά που τυπώνονται από την κεντρικη τράπεζα».

«Το σημαντικότερο όμως» συνεχίζει ο ίδιος «είναι ότι τα μετρητά τούς δημιουργούν πιθανό πρόβλημα ρευστότητας. Αν όλοι οι καταθέτες αποσύρουν τις καταθέσεις τους είναι γνωστό ότι οι τράπεζες δεν μπορούν να ανταποκριθούν».

Οπως αναλύει διεξοδικά στο βιβλίο του, η αδυναμία των πολιτών να αποσύρουν μετρητά, όταν αντιλαμβάνονται ότι το τραπεζικό σύστημα μπορεί να βρεθεί σε κρίση, μπορεί μεν να περιορίζει τα περιστατικά τραπεζικού πανικού αλλά σε βάθος χρόνου γιγαντώνει την αστάθεια του συστήματος.

«Οι τράπεζες», εξηγεί ο Χέρινγκ, «μπορούν να δημιουργήσουν "φούσκες" παρέχοντας δάνεια, τα οποία συμπαρασύρουν την οικονομία, όπως είδαμε να συμβαίνει στην Ελλάδα, την Ισπανία και κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες με τα δάνεια υψηλού ρίσκου.

Η κατάσταση αυτή τερματίζεται όταν οι άνθρωποι χάνουν την πίστη τους στις τράπεζες και ζητούν τα χρήματά τους. Εάν όμως δεν είναι σε θέση να απομακρύνουν τις καταθέσεις τους (με τη μορφή χαρτονομισμάτων) οι "φούσκες" συνεχίζουν να μεγαλώνουν, ενώ οι τράπεζες μπορεί να προχωρήσουν σε ακόμη πιο ριψοκίνδυνες επιλογές».

Το σκάσιμο της «φούσκας», επισημαίνει ο Γερμανός δημοσιογράφος, είναι τελικά αναπόφευκτο «αλλά τώρα το φαινόμενο έχει γιγαντωθεί και οι επιπτώσεις του θα είναι ακόμη πιο καταστροφικές».

Η αδυναμία όμως των πολιτών να κρατήσουν τα χρήματα στο «μαξιλάρι» αλλάζει και τους κανόνες του περίφημου bail in – του «κουρέματος» δηλαδή καταθέσεων που δοκιμάστηκε στην Κύπρο και έκτοτε συμπεριλαμβάνεται στα «υπερόπλα» των τραπεζών αλλά και της Ε.Ε. «Με τους νέους κανόνες για το bail in» μου εξηγεί ο Χέρινγκ «καθορίζεται ότι πριν χρησιμοποιηθούν χρήματα του κράτους για τη διάσωση (μιας τράπεζας) θα υποστούν πρώτα απώλειες οι δανειστές. Στην περίπτωση όμως που έχεις καταθέσεις σε μια τράπεζα, είσαι εσύ ο δανειστής».

Ενώ λοιπόν ο ίδιος θεωρεί ότι η τάση εξαφάνισης του χρήματος έχει τη ρίζα της στις ΗΠΑ, ο ίδιος θεωρεί ότι και το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα μπαίνει δυναμικά στη μάχη. «Εκτός από το ΔΝΤ», σύμφωνα με τον Χέρινγκ, «η Ευρωπαϊκή Ενωση συνδέεται άμεσα με αυτή την προσπάθεια - παρά το γεγονός ότι ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, κρατά χαμηλό προφίλ στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Καταρχήν η ΕΚΤ συμβουλεύει τις κυβερνήσεις να μη γίνονται συναλλαγές με μεγάλα ποσά σε μετρητά. Παραλείπει βέβαια να αναφέρει ότι αυτό παραβιάζει το άρθρο 128 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ενωσης που αναγνωρίζει τα τραπεζογραμμάτια σαν νόμιμο χρήμα».



Το βασικό αντεπιχείρημα των υποστηρικτών του ηλεκτρονικού χρήματος, ότι δηλαδή η εξαφάνιση των μετρητών θα επιτύχει συντριπτικό χτύπημα στη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα, δεν φαίνεται να τον πείθει.

Οσοι παρακολουθούν τις περιπέτειες της διεθνούς τραπεζικής, θυμούνται ότι πριν από μερικά χρόνια η HSBC αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι ξέπλυνε 881 εκατομμύρια δολάρια από καρτέλ ναρκωτικών της Κολομβίας και του Μεξικού.

Ενώ λοιπόν το ηλεκτρονικό χρήμα θα μπορούσε να χτυπήσει τους φτωχοδιάβολους με την εξαφάνιση π.χ. της μικρο-φοροδιαφυγής, είναι αμφίβολο αν θα επηρεάσει το οργανωμένο έγκλημα που έχει ανακαλύψει εδώ και δεκαετίες μεθόδους ξεπλύματος του μαύρου χρήματος.

Πηγή Efsyn 

kostasxan

Σαν σήμερα γεννήθηκαν δύο αληθινοί αγωνιστές της λευτεριάς.

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής... εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του.

Ήταν γιος του 
κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας. Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.

Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του. Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.

Στις 23 Μαρτίου του 1821 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.

Στη μάχη των Δερβενακίων (26 - 28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).

Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834. Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα. Από τον γάμο του με την Αικατερίνη Καρούσου απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Πάνο (1798-1824), τον Γενναίο (1806- 1868), τον Κολλίνο (1810-1848) και την Ελένη, ενώ από τη σχέση του με τη Μαργαρίτα Βελισσάρη τον Παναγιωτάκη (1836-1893), τον οποίο αναγνώρισε με τη διαθήκη του.

klassikoperiptosi

Γρηγόρης Λαμπράκης 

Στις 3 Απριλίου του 1912 γεννιέται ο μεγάλος αγωνιστής της αριστεράς και
 του διεθνούς ειρηνιστικού κινήματος Γρηγόρης Λαμπράκης. Στα 41 χρόνια 
που θα ζήσει μέχρι τη δολοφονία του θα καταφέρει να στεφθεί Βαλκανιονίκης, 
να αναδειχθεί υφηγητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο, να γράψει δύο βιβλία
 και να εκλεγεί βουλευτής με την ΕΔΑ το 1961 

O Λαμπράκης, έχει αντιμετωπίσει την ακροδεξιά τρομοκρατία επανειλημμένα αλλά
 και με επιτυχία και για αυτό στοχοποιείται από κράτος και παρακράτος. Στις 22 Μαΐου
 1963 μετά από μία εκδήλωση για την ειρήνη στην οποία ήταν ομιλητής θα γίνει
 το μοιραίο. Παρακρατικοί θα τον πλησιάσουν με τρίκυκλο και θα του καταφέρουν
 θανάσιμο χτύπημα στο κεφάλι. 

Η συνεργασία της ασφάλειας Θεσσαλονίκης με τους ακροδεξιούς τραμπούκους
 ήταν άψογα οργανωμένη. Μόνο που ένας αστυνομικός της τροχαίας θα σταματήσει
 το τρίκυκλο μερικά λεπτά μετά την δολοφονία. Αυτό που είχε προηγηθεί είναι

 το ότι την στιγμή της διαφυγής, ένας σύντροφος του Λαμπράκη
 ο Χατζηαποστόλου ή τίγρης πηδάει στο τρίκυκλο, εξουδετερώνει τον δολοφόνο
, Εμανουηλίδη και παλεύει με τον οδηγό Σπύρο Γκοτζαμάνη με αποτέλεσμα 
να υποπέσουν στην αντίληψη του ανυποψίαστου τροχονόμου
 

Τις επόμενες μέρες θα γίνουν μαζικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις, ενώ 
περισσότεροι από 200.000 θα παρευρεθούν στην κηδεία του θύματος.
Η επίσημη αστυνομική εκδοχή, ήταν ότι επρόκειτο για τροχαίο ατύχημα κα
ι αυτήν υιοθέτησε αρχικά και η κυβέρνηση της χώρας. Στην συνέχεια ξετυλίγεται
 η συνωμοσία. Τους Γκοτζαμάνη και Εμμανουηλίδη θα ακολουθήσουν στο εδώλιο
 πολλά και μεγάλα  στελέχη της χωροφυλακής Θεσσαλονίκης, Τελικά, για τον φόνο
 καταδικάστηκαν μόνο οι Γκοτζαμάνης και Εμμανουηλίδης.
Ο σύντροφος του Λαμπράκη, Κώστας Βάρναλης είχε γράψει για το νόημα του
 πολέμου τον στίχο « να σκοτώνονται οι λαοί για του αφέντη το φαΐ». 

Ο Λαμπράκης δεν μίλησε απλά για μια αφηρημένη Ειρήνη, αλλά πάλεψε
 ταυτόχρονα εναντίον  των δυνάμεων που προκαλούν τους πολέμους. Για αυτό
 51 χρόνια μετά την δολοφονία του, η φωνή του παραμένει πιο επίκαιρη από ποτέ.

Aκολουθεί ρεπορτάζ της από τις ειδήσεις της ΕΡΤ3 με αποκλειστική συνέντευξη
 του στελέχους της ΕΔΑ, Μόρφη Στεφούδη, που είχε γνωρίσει τον Λαμπράκη
 και ήταν, μάλιστα, αυτόπτης μάρτυρας στην δολοφονία του.

http://afterhistory.blogspot.gr/2014/04/3_6.html

Η αισιοδοξία είναι μια κατάκτηση. Θέλει κόπο και προσπάθεια. Ίσως χρειαστεί να περάσεις μέσα από συμπληγάδες

Βιώνουμε μια πραγματικότητα θλιβερή, σχεδόν σχιζοφρενική.

Οικονομική κρίση, κατάρρευση αξιών, ανεργία, φτώχια, κατάθλιψη, εγκληματικότητα, πόλεμοι, άδικοι θάνατοι αθώων ψυχών… κι όμως η ζωή συνεχίζεται. Όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας αναμφίβολα μας αγγίζουν, μας επηρεάζουν, μας εξοργίζουν, μας προβληματίζουν… κι όμως η ζωή συνεχίζεται.
Επαναλαμβάνομαι το ξέρω, όχι για να το εμπεδώσουμε, αλλά για να δώσω έμφαση στην αντιφατικότητα της.

Γιατί έτσι είναι η ζωή.

Σκληρή όμως ταυτόχρονα τόσο όμορφη. Και το σημαντικότερο…δεν κάνει στάσεις. Τρέχει και πρέπει να τρέξεις κι εσύ μαζί της αλλιώς κάθεσαι στη γωνίτσα σου και την παρατηρείς.

Ο κόσμος μας άλλωστε δεν ήταν ποτέ αγγελικά πλασμένος.

Απλώς μερικά χρόνια πριν βρισκόμασταν όλοι στο  δικό μας ροζ συννεφάκι  καθώς η  πλασματική ευημερία που ζούσαμε μας δημιουργούσε μια ασπίδα προστασίας. Όλα διαδραματίζονταν μακριά από την πόρτα μας.  Τώρα πλέον όλοι (σχεδόν) νιώθουμε πιο ευάλωτοι από ποτέ. Όλα είναι ρευστά και επισφαλή.
Αυτό που έχει σημασία λοιπόν και αυτό που κάνει τη διαφορά  είναι η στάση μας απέναντι σε όσα συμβαίνουν.

Θα σε πάρει από κάτω ή θα το παλέψεις;

Ένα από τα πολλά που συνειδητοποιώ μεγαλώνοντας είναι ότι όσο πιο αδύναμοι νιώθουμε απέναντι στις καταστάσεις, με την έννοια ότι δεν έχουμε πια αυτό το σύνδρομο του μικρού θεού, τόσο πιο ουσιαστικές γίνονται οι μέρες μας. Τόσο πιο πολύ βίωμα μας γίνεται η περίφημη ρήση ''άδραξε τη μέρα'' που οι 30 plus πρωτοακούσαμε στην αγαπημένη ταινία "Ο κύκλος των χαμένων ποιητών" και υιοθετήσαμε ως motto στα νεανικά μας χρόνια.
Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, κανείς δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με την αθανασία και κάθε μέρα παρά τα δεκάδες προβλήματά της είναι μια μικρή ζωή, γι' αυτό πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη που την απολαμβάνουμε. Η ζωή μας μοιάζει μ’ έναν Μαραθώνιο δρόμο όπου σημασία έχει η συμμετοχή κι όχι η νίκη ούτε καν ο τερματισμός. Ξέρω όλα αυτά σας ακούγονται κλισέ, αλλά είναι η αδιαμφισβήτητη αλήθεια.

Θα μου πείτε ότι κάποιες  μέρες δεν έχετε όρεξη για «τρέξιμο». Δε θέλετε να σηκωθείτε από το κρεβάτι για να πάτε στη δουλειά. Πατάτε και ξαναπατάτε το snooze παρατείνοντας λίγο τη γλύκα του ύπνου  τυλιγμένοι στα σκεπάσματά σας που σας προφυλάσσουν απ' όλα τα κακά. Εκείνες τις μέρες αντιμετωπίστε τις  σαν ένα δώρο μοναδικό που έχει κάτι ξεχωριστό να σας προσφέρει. Κάθε μέρα εννοείται, αλλά εκείνες τις μέρες χρειάζεστε μια παραπάνω ώθηση.

Τι είναι αυτό το κάτι;

Δεν έχετε παρά να βγείτε έξω από το καβούκι σας για να το ανακαλύψετε. 'Όσο η μέρα ξετυλίγεται επιφυλάσσει στιγμές. 'Ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα, μια υποψία φλερτ, ένα τραγούδι από ένα πλανόδιο μουσικό, η αγαπημένη σου μουσική καθ'οδόν για τη δουλειά, μια κουβέντα με ένα φίλο, ένα ποτήρι κρασί το βράδυ για να χαλαρώσεις, ένα χάδι, μια αγκαλιά. Ο καθένας ό,τι έχει, καλό είναι να το εκτιμήσει.

Πράγματα απλά που όμως δίνουν νόημα στη καθημερινότητά μας.

Άλλωστε σημασία έχει πάντα ο τρόπος. Η ζωή είναι αυτή που είναι. Μπορεί κάποιοι να είναι περισσότεροι ευνοημένοι από κάποιους άλλους, αλλά το πως θα επιλέξεις να ζήσεις τη ζωή σου είναι και λίγο έως πολύ στο χέρι σου. Η οπτική από την οποία θα την αντικρίσεις. Γιατί ο τρόπος που όλοι κοιτάζουμε είναι ο ίδιος, ωστόσο αυτό που βλέπουμε είναι διαφορετικό. Ο τρόπος που βλέπουμε τα πάντα γύρω μας αντανακλά τη σκέψη και τη διάθεσή μας.

Όλοι γνωρίζουμε το κλασικό παράδειγμα με το μισογεμάτο ή μισοάδειο ποτήρι.

Να ταξιδέψουμε και λίγο στο χρόνο; Θυμάστε όταν ήμασταν μικροί που κοιτάζαμε ψηλά στον ουρανό τα σύννεφα και λέγαμε ότι μοιάζουν με διάφορα σχήματα; Mία καρδιά, ένα σκυλάκι, ένα μπαλόνι.(Εγώ το κάνω ακόμα όταν θέλω να αποφορτιστώ). Ο καθένας έβλεπε αυτό που ήθελε. Αυτό που βλέπει ο ένας μπορεί να μην το βλέπει ο άλλος γιατί η ερμηνεία που δίνουμε στα πράγματα συνδέεται με τις εμπειρίες, τα βιώματα, τις προσδοκίες και τα όνειρά μας. Επίσης κάπου διάβασα ότι η αισιοδοξία είναι ένα έμφυτο χαρακτηριστικό που αποτελεί προνόμιο μερικών τυχερών. Αυτή είναι μια εντελώς λανθασμένη αντίληψη καθώς οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι μπορούμε να μάθουμε να είμαστε αισιόδοξοι.


Θα ξυπνάς το πρωί και θα νιώθεις ήρεμος είτε η μέρα είναι ηλιόλουστη είτε βροχερή, είτε είναι χειμώνας είτε καλοκαίρι, είτε είσαι μόνος σου είτε με κάποιο άνθρωπο κοντά σου. Δεν είναι εύκολο αλλά κανένας στόχος δεν είναι εύκολος.

Τίποτα που αξίζει πραγματικά στη ζωή μας δεν επιτυγχάνεται με ευκολία και αυτό είναι που καθιστά και το ταξίδι τόσο γοητευτικό.

Κατερίνα Χουζούρη

Αθεράπευτα ρομαντική και ανυπόφορα συναισθηματική, καρκινάκι γαρ. Έρωτας και αγάπη, οι κινητήριες δυνάμεις μου. Το χαμόγελο και η, μετά κόπων και βασάνων αποκτηθείσα, θετική σκέψη η απάντηση μου σε όλα. Αγαπημένο ρητό ‘’η ζωή δεν έρχεται όπως την περιμένεις, έρχεται όπως είναι,ο τρόπος που την αντιμετωπίζεις κάνει τη διαφορά’’. Μεγάλo μου μεράκι ,το γράψιμο. Μέτα από τόσα χρόνια που αποτελούσε μια αποκλειστικά προσωπική διεργασία ένιωσα ότι έφτασε η στιγμή του μοιράσματος. Σ’ αυτό το ‘’ταξίδι’’ σκέψεων, συναισθημάτων και εμπειριών που μόλις ξεκίνησε θα χαρώ να σας έχω συνοδοιπόρους.

 

 galsnguys

Μουσική και συναισθήματα

Η μουσική επηρεάζει αναμφισβήτητα τα συναισθήματά μας, όπως επίσης και η διάθεση μας αντανακλάται στο είδος της μουσικής που ακούμε. Όταν είμαστε χαρούμενοι συνήθως ακούμε ανεβαστική μουσική, όταν είμαστε λυπημένοι συνήθως ακούμε πιο αργά και συναισθηματικά τραγούδια, όταν είμαστε θυμωμένοι ακούμε πιο σκοτεινή μουσική με  βαριά ηλεκτρική κιθάρα, τύμπανα και φωνητικά που αντικατοπτρίζουν το θυμό μας.
Σας ζήτησε ποτέ κάποιος να ονομάσετε τα αγαπημένα σας συγκροτήματα ή τραγουδιστές; Μπορέσατε να σκεφτείτε την πρώτη πεντάδα που ακούγατε τακτικά;
Μπορεί να μην ξέρουμε για ποιό λόγο ακριβώς προτιμούμε τους καλλιτέχνες που ακούμε, όμως αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αισθανόμαστε τη μουσική τους, ή απλά ότι γράφουν τραγούδια που μας αρέσουν. Είναι γεγονός ότι μπορούμε να μάθουμε πολλά για το συναισθηματικό κομμάτι του εαυτού μας μέσα από τα μουσικά μας γούστα.



Σκεφτείτε τα επόμενα παραδείγματα:
Ένας ευχάριστος άνθρωπος περίπου 40 χρονών, περιγράφει κατά την διάρκεια ψυχανάλυσης τον εαυτό του στην ηλικία των 20 ως κάποιον που έψαχνε να βρει τη θέση του στη ζωή. Εκείνη την εποχή, ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του απρόσιτο, ντροπαλό, με πολύ εσωτερικευμένο άγχος, με καλούς τρόπους και ευαίσθητο. Αλλά η μουσική που προτιμούσε να ακούει ήταν σκοτεινή και επιθετική. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στη ψυχοθεραπεία, συνειδητοποίησε ότι είχε απωθήσει τα συναισθήματα του θυμού και της επιθετικότητας, τα οποία πήγαζαν από συναισθηματική και σωματική κακοποίηση που είχε δεχθεί κατά την διάρκεια της παιδικής του ηλικίας.
Η μουσική είχε γίνει η φωνή του και η διέξοδος του. Κατά μία έννοια, η μουσική μπορούσε να αγγίξει τα συναισθήματα που ο ίδιος δεν τολμούσε να εκφράσει.
Μια γυναίκα με χρόνια κατάθλιψη γύρω στα 30 θυμάται τον εαυτό της να ακούει μουσική η οποία αντικατόπτριζε την θλίψη και το συναισθηματικό πόνο που ένιωθε. Ωστόσο, σημείωσε ότι είχε πάθος για την αισιόδοξη, ενεργητική μουσική που την έκανε να θέλει να χορέψει και να αισθάνεται ελεύθερη από τη συναισθηματική της φόρτιση. Αλλά σπάνια μπορούσε να νιώσει αυτά τα αισιόδοξα συναισθήματα χωρίς τη βοήθεια της μουσικής.
Τελικά αποδείχθηκε ότι στα παιδικά της χρόνια υπήρξε ένα ενεργητικό και χαρούμενο παιδί το οποίο απολάμβανε τη συναισθηματική σύνδεση με τους άλλους και ότι ήταν γενικά ένα πολύ ανοιχτό άτομο. Η κατάθλιψη ξεκίνησε στην ηλικία των 11 ετών, μετά το θάνατο της μητέρας της από κάποια ασθένεια. Εξαιτίας αυτού του τραγικού γεγονότος άρχισε σιγά σιγά να αποσυνδέεται από τον παιδικό της εαυτό.
Ως ενήλικας, μέσω της μουσικής κατάλαβε ότι ο πυρήνας του εαυτού της, προσπαθούσε να επανασυνδεθεί. Πριν από αυτή τη συνειδητοποίηση, εκλάμβανε τη μουσική απλά ως ένα τρόπο ανακούφισης της καταθλιπτικής της διάθεσης. Έτσι λοιπόν κατάφερε με τη βοήθεια της μουσικής και της θεραπείας να διαπεράσει το στρώμα της κατάθλιψης που είχε καλυμμένο τον συναισθηματικό της εαυτό λόγο της απώλειας της μητέρας της.

Η μουσική μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως μια αποτελεσματική στρατηγική, για να προκαλέσουμε τα συναισθήματα που θέλουμε να νιώσουμε σε μια δεδομένη στιγμή. Αν αισθανόμαστε τεμπέληδες και χωρίς κίνητρο, ίσως μια λίστα από ανεβαστικά τραγούδια είναι ένας έξυπνος τρόπος για να αλλάξετε τη διάθεσή σας. Θα μπορούσατε να δημιουργήσετε λίστες αναπαραγωγής βάση των διάφορων συναισθημάτων και να επιλέγετε ανάλογα με το συναίσθημα που θέλετε να πετύχετε.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η μουσική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να φέρει στην επιφάνεια υποκείμενα συναισθήματα, αλλά και να μας διδάξει για τα ασυνείδητα στοιχεία της συναισθηματικής μας δομής. Αν παρατηρήσετε ένα είδος μουσική που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την τρέχουσα συναισθηματική σας κατάσταση, θα μπορούσε να είναι μια αξιόλογη ευκαιρία για την εξερεύνηση του εαυτού σας.


partaro

Καλύτερη ευκαιρία δεν θα παρουσιαστεί.

Του Πέτρου Χασάπη
Μετά τη βόμβα των αποκαλύψεων των WikiLeaks, κανείς μας πλέον δεν δικαιούται να παριστάνει τον ανυποψίαστο. 

Εμβρόντητοι οι Έλληνες διαβάσαμε τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται τα
διάφορα νούμερα, για ανάπτυξη, για ύφεση, για πλεονάσματα κ.λ.π.

Εμβρόντητοι όλοι οι Έλληνες πληροφορηθήκαμε τον τρόπο με τον οποίο 

οι διάφοροι αξιωματούχοι οδηγούν την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, προκειμένου να επιβάλουν εξοντωτικά μέτρα για να ξεπουληθεί η χώρα.

Θα πρέπει λοιπόν να φύγει άμεσα το ΔΝΤ από την Ελλάδα. Ήδη η συμφωνία μας με το ΔΝΤ έχει ολοκληρωθεί και δεν του οφείλουμε τίποτα. Επομένως, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πάμε σε τέταρτο μνημόνιο με το ΔΝΤ.

Είναι η μόνη ευκαιρία να πιεστούν και να υποχωρήσουν οι διάφοροι Σόϊμπλε κ.λ.π. που ζητούν μετ’ επιτάσεως τη συμμετοχή του ΔΝΤ.

Η ελληνική κυβέρνηση έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία απλά ζητάει εξηγήσεις!!! αντί να απαιτήσει την άμεση απομάκρυνση του ΔΝΤ από την Ελλάδα

Καλύτερη ευκαιρία δεν θα παρουσιαστεί.

Αν δεν το κάνει τώρα ο Τσίπρας και προτιμήσει τη σιγουριά της καρέκλας του, θα το πληρώσει πολιτικά πολύ ακριβά.

Σύνταγμα

Λαοθάλασσα από την Πάτρα ξεκίνησε για την πορεία κατά της ανεργίας που θα καταλήξει στην Αθήνα

Ένα μεγάλο ποτάμι συμμετοχής, διαμαρτυρίας και διεκδίκησης σχηματίστηκε σήμερα Κυριακή και στις 09.00 το πρωί. Η συγκέντρωση έγινε στην πλατεία Γεωργίου και από εκεί έγινε και η εκκίνηση. Χιλιάδες πατρινοί έδωσαν το παρόν όπως βλέπετε και στις εικόνες. Τελικός προορισμός, η πλατεία Συντάγματος και να έχουν φθάσει εκεί το απόγευμα της ερχόμενης Κυριακής!

Πατρινοί όλων των ηλικιών, και από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους αγνόησαν την πολεμική πυου δέχθηκε η συγκεκριμένη πρωτοβουλία από τις τοπικές της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ και έδωσαν βροντερό μήνυμα στην μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά και στην μνημονιακή αντιπολίτευση των ΝΔ, Ποταμιού και ΠΑΣΟΚ, ότι η εξαθλίωση δεν θα συνεχιστεί.

anemosantistasis

Κι οι νεοαποικιοκράτες ελπίζουν να κερδίσουν εκλογές στη χώρα των Σελευκιδών...

Σήμερα, η Asmāʾ Akhras, γνωστή ως Asmāʾ Al Assad, η σύζυγος του προέδρου Bashar Al Assad, η "άπιστη" σύμφωνα με τους "εξεγερμένους για δημοκρατία", τους φονιάδες μισθοφόρους, γιατί δεν φοράει καν μαντήλα, πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επίσκεψη στα ορφανοτροφεία...

Εκεί που το "αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς Άσαντ", η πολιτεία της Αδέσποτης κι Αδούλωτης Συρίας, περιθάλπει αναλαμβάνοντας το χρέος της προς την ιστορία και τον Ανθρωπισμό, τα ορφανά των Μαρτύρων, που έπεσαν για την υπεράσπιση της πατρίδα και της Ανεξαρτησίας της Συρίας...

Γι' αυτά τα παιδιά των Μαρτύρων (φθάνουν τους 350.000 οι νεκροί, το τίμημα της Συρία για την απόκρουση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης)... δεν υπάρχουν και δεν θέλουν "φιλάνθρωπους", ΜΚΟ και Σια...

Γι' αυτά τα παιδιά δεν διαθέτουν πρωτοσέλιδα οι δημοσιογραφικές πόρνες και τα ΜΜΕ...

Αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον της Συρίας!

Άντε τώρα, ο "αριστερός" απόγονος του Παλαιών Πατρών Γερμανού και καθηγητής, ο ΜΚΟάρχης ΥΠΕΞ... να τους υποδουλώσει με το κώλο-εμπάργκο του!

Θα έχει την τύχη του Αβραμόπουλου, του Βενιζέλου κι όλων των λακέδων των ιμπεριαλιστών!

Σχετικό: Bashar Al Assad: "Δεν είναι πρόβλημα για εμένα οι προεδρικές εκλογές"... (video)

► Άμεση Αποκατάσταση των Διπλωματικών Σχέσεων με τη Συρία – Άρση του Εμπάργκο κατά του λαού της Συρίας

- Hafez Al Assad: «Τούρκος στρατιώτης σε ελληνικό έδαφος, σημαίνει επίθεση εναντίον της Συρίας»!

► Zητούμε συγγνώμη από τον αγωνιζόμενο Συριακό λαό που στάθηκε πάντα στο πλευρό του Ελληνικού λαού…
► Δεν χαριζόμαστε σε κανέναν! Συνεχίζει να στηρίζει τους NATOϊκούς τρομοκράτες ο ΣΥΡΙΖΑ;

Περισσότερα για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας: ΕΔΩ

sibilla