ο δρόμος για την αλλαγή

4

Πόσες φορές δε φτάσαμε σε κάποιο οριακό σημείο να πούμε στον εαυτό μας οτι” δεν πάει άλλο” ότι πρέπει να αλλάξουμε, να γίνουμε κάποιοι άλλοι ώστε να γίνουν και τα πράγματα γύρω μας διαφορετικά. Ότι αλλάζοντας εμείς, οι άνθρωποι που είναι κοντά μας και τριγύρω μας θα μας βλέπουν με άλλο μάτι και έτσι θα μπορέσουμε να αντιστρέψουμε κάθε δύσκολη κατάσταση που ζούμε. Βλέπουμε την αλλαγή που ζητάμε, αυτό που θα μας γλιτώσει μια και καλή από τη θλίψη, τον πόνο, την ματαιότητα.

Προσπαθήσαμε να βρούμε πού κάναμε λάθη, ξεχνώντας τα λάθη των άλλων σε μας, να αλλάξουμε τον χαρακτήρα μας, ξεχνώντας την πορεία της ζωής μας, να γίνουμε κάποιοι άλλοι, αδιαφορώντας αν δεν είμαστε εμείς αυτοί. Πήραμε λοιπόν το μαγικό ραβδί της αλλαγής το σηκώσαμε ψηλά και περιμέναμε την μεταμόρφωση. Την μεταμόρφωση που θα μας κάνει κάποιους άλλους ώστε εμείς με τη σειρά μας να μπορέσουμε να σκοτώσουμε όλους τους κακούς δράκους… και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς ακόμη καλύτερα!

Τότε καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει μαγεία αφού και ο καθρέφτης μας συνεχίζει να δείχνει το ίδιο πρόσωπο. Τα παραμύθια υπάρχουν, αλλά έχουν ένα τέλος, ενώ η αληθινή ζωή μας συνεχίζεται. Δεν μπορούμε λοιπόν να μεταμορφωθούμε, μπορούμε όμως να αλλάξουμε.

Αλλάζουμε χωρίς να αλλοιωθούμε.

‘Οπως δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν γιατί απλά έχει συμβεί, έτσι δεν μπορούμε και να το διαγράψουμε. Ο,τι έχουμε ζήσει, ό,τι έχουμε μάθει είναι δικό μας και με αυτό πορευόμαστε, αλλά πηγαίνουμε πάντα μπροστά με θετικό βλέμμα στο μέλλον. Αλλάζουμε τον τρόπο σκέψης μας, για να δούμε τα πράγματα πιο αισιόδοξα και όχι τη σκέψη μας. Αλλάζουμε κάποιες συμπεριφορές μας, που μπορεί να μας έκαναν να πληγώσουμε τους άλλους και τον ευατό μας, και όχι τον χαρακτήρα μας. Αλλάζουμε κάποιους τρόπους ζωής, γιατί μπορεί να μας εμπόδιζαν να βλέπουμε τα πράγματα μέσα απο τα δικά μας μάτια, δεν αλλάζουμε όμως προσωπικότητα.

Όταν αντιληφθούμε ότι δεν μπορούμε να μεταλλαχτούμε σε κάτι άλλο, ούτε να μεταμορφωθούμε, τότε δε μας απομένει από το να αποδεχτούμε τους ευατούς μας, να τους συμπονέσουμε, να τους αγκαλιάσουμε, να τους αγαπήσουμε. Με το χρόνο, την αγάπη, και επιτέλους την πίστη μας σε μας τους ίδιους, κάθε βήμα μας μικρό ή μεγάλο θα είναι βήμα στο δρόμο της αλλαγής!

ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΛΑΣΗ

enallaktikidrasi

Κυβέρνικα

Ακόμα και σε μια αστεία χώρα με τόσους βλάκες όπως η Ελλάδα, είναι πέραν κάθε φαντασίας το να επιτρέπεται η διακυβέρνηση της χώρας σε τόσο άθλια δίποδα. Είναι αδύνατο. Δεν γίνεται. Το απαγορεύει η ανθρώπινη εξέλιξη.

Είναι απαράδεκτο το να έχει την πρωτοβουλία των πολιτικών κινήσεων το ζεύγος της καταστροφής. Είναι εξωπραγματικό το να μας κυβερνά μια ομάδα στην οποία δε συμπαθιούνται ούτε τα μέλη της μεταξύ τους.

Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» βγήκε κι αυτός από τα ρούχα του και σας δείχνει την κατάσταση στον κυβερνητικό συνασπισμό που ζητά ψήφο εμπιστοσύνης από τα φοβισμένα στελέχη της. Κλικ στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγάλες διαστάσεις:    drseeng

Η έξοδος από το ευρώ έχασε πλέον τη δυναμική της.

Όπως από το 2010 γράφαμε, έπρεπε να βγούμε τότε από το ευρώ, για να αποφύγουμε να γίνουμε ερείπια. Αυτό εξάλλου θα μας ανάγκαζε να εμφανίζαμε μια αυτοδύναμη ανάπτυξη με όλη την τότε δυναμική μας, πριν γίνουμε ερείπια. Τώρα όμως που γίναμε ερείπια τι γίνεται;

Σήμερα η Ελλάδα έχει γίνει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια, σήμερα

πιάσαμε πάτο. Αφού υποτίθεται ότι μηδενίσαμε το δημοσιονομικό έλλειμμα, πιο κάτω δεν έχει. Λογικά τώρα θα πρέπει να αρχίσει η ανάπτυξη. Με αυτή την προοπτική, δεν έχει πλέον νόημα η έξοδος από το ευρώ. Η πρόταση της εξόδου έχασε την αρχική δυναμική της. Το 2010 λοιπόν, έπρεπε να φύγουμε από το ευρώ για να μην φτάσουμε στη σημερινή κατάντια. Αν τώρα φύγουμε από το ευρώ, έτσι όπως καταντήσαμε, είναι αμφίβολο κατά πόσο θα μπορέσουμε να αντέξουμε πλέον και το σοκ της εξόδου. Με λίγα λόγια, η ελληνική κοινωνία έχει πιαστεί στο «αγκίστρι» των δανειστών, με την ευγενή χορηγία του εγχώριου πολιτικού συστήματος και της εγχώριας παρασιτικής ολιγαρχίας.

Ταυτόχρονα, η Ευρωζώνη είναι μαθηματικά βέβαιο ότι μετράει χρόνο μέχρι τη διάλυσή της. Η όλη κατασκευαστική φιλοσοφία της, χωρίς βαλβίδες εκτόνωσης κ.λ.π., οδηγεί με βεβαιότητα στο τέλος της. Το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι η Γαλλία, η οποία παρουσιάζει μεγάλη απώλεια ανταγωνιστικότητας και δεν είναι διατεθειμένη να την ανακτήσει με βάση τη γερμανική συνταγή, δηλαδή με μειώσεις των μισθών. Ακολουθεί από κοντά και η Ιταλία. Όταν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές ελίτ διαπιστώσουν ότι δεν εξυπηρετεί άλλο πλέον τα συμφέροντά τους η πολιτική της γερμανικής ελίτ, τα πάντα θα έχουν τελειώσει.

Για να επανέλθουμε σε μας, είπαμε ότι τώρα που φτάσαμε στον πάτο, πρέπει να αρχίσει η ανάπτυξη. Όμως ανάπτυξη δεν φαίνεται από πουθενά. Αντίθετα επανήλθε το έλλειμμα στο ισοζύγιο εισαγωγών – εξαγωγών. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανταγωνιστικότητα, παρά τον ευτελισμό των αμοιβών και του τεράστιου άνεργου εργατικού δυναμικού που αναμένει να δουλέψει για ένα κομμάτι ψωμί. Το πολιτικό σύστημα περιμένει ανάπτυξη από ξένες επενδύσεις διεθνών κεφαλαιοκρατών. Όμως ούτε αυτό μπορεί να γίνει λόγω της εσωτερικής διάλυσης του κράτους και της υπέρογκης φορολόγησης. Όπως είπε ο κ. Χρυσοχοϊδης, δεν έχει μπει ούτε ένα ευρώ στην Ελλάδα για επένδυση.

Πρέπει λοιπόν να προσανατολιστούμε σε αυτοδύναμη ανάπτυξη. Όμως, αυτή τη στιγμή και έτσι όπως είμαστε, ο μεγαλύτερος ανασταλτικός παράγοντας που εμποδίζει την αυτοδύναμη ανάπτυξη, είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος. Όσο οι ετήσιες δανειακές υποχρεώσεις είναι υψηλές, χωρίς δυνατότητα αναχρηματοδότησης από τις αγορές, τόσο η χώρα θα είναι αιχμάλωτη των δανειστών και κάτω από συνεχή προγράμματα λιτότητας που σκοτώνουν την κατανάλωση και ως εκ τούτου την ανάπτυξη.

Επομένως, μια μεγάλη απομείωση του χρέους είναι απαραίτητη προκειμένου να ανασάνουμε και να αρχίσει να ανθίζει η αυτοδύναμη ανάπτυξη. Δυστυχώς η εναλλακτική λύση, δηλαδή η επιμήκυνση δεν βοηθά, για λόγους που δεν μπορούν να αναπτυχθούν εδώ. Αν οι δανειστές δεν δεχτούν την απομείωση του χρέους, θα πρέπει να το κάνουμε μονομερώς. Τότε όμως, κατά πάσα πιθανότητα θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ, τώρα μάλιστα που είμαστε ερείπια. 

Εμείς μεν θα υποστούμε το σοκ της εξόδου σε κατάσταση ερειπίων, αλλά και τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώνης, καθώς και οι αγορές θα πάρουν το μήνυμα ότι, παρότι μια χώρα έγινε ερείπια από τη λιτότητα, εντούτοις δεν κατάφερε να παραμείνει στο ευρώ. Μετά από αυτό δεν νομίζουμε ότι οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν διατεθειμένη να υποστεί προγράμματα λιτότητας για να παραμείνει στο ευρώ και να καταστεί ερείπια χωρίς όφελος. Το ερώτημα είναι αν θα αποφασίσουμε να γίνουμε εμείς το «Κούγκι» για τη διάλυση της Ευρωζώνης ή θα αναμένουμε κάποιον άλλο να κάνει την αρχή; Όσο όμως μένουμε αναποφάσιστοι, τόσο μεγαλύτερο κακό κάνουμε στον εαυτό μας.

Σύνταγμα

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΠΛΗΞΗΣ
Η στιγμή που ο Harold Whittles, εκ γενετής κωφός, ακούει για πρώτη φορά με τη βοήθεια ακουστικού βαρηκοήας.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ
Ο Ταλιμπάν πατέρας της, την πούλησε για γάμο. Κι ακόμα κι όταν ο "σύζυγος" της την κακοποιούσε βάναυσα με αποκορύφωμα την αφαίρεση της μύτης και των αυτιών της κι αυτή κατάφερε να φύγει μακριά του, ο πατέρας της την επέστρεψε σε εκείνον.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΙΑΣ
Ένας στρατιώτης που έχασε τα λογικά του μετά από έκρηξη βόμβας σε μια τάφρο κατά τη διάρκεια της μάχης της Courcelette στα μέσα Σεπτέμβρη του 1916

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ
Ο πανικός που προκλήθηκε μετά από μια συντριβή σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα στην Αγγλία το 1986, κατέληξε στο θάνατο 96 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 766.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ
Ο Γκέμπελς του χαμογελούσε μέχρι τη στιγμή που έμαθε ότι ο Eisenstaedt ήταν Εβραίος. Τη στιγμή αυτή την απαθανάτισε ο ίδιος ο Eisenstaedt στην παρακάτω φωτογραφία.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ
Ένας στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού, οδηγεί ένα γερμανό στρατιώτη στην αιχμαλωσία μετά τη μάχη του Στάλιγκραντ.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τις γαλλίδες που "συναναστρέφονταν" με γερμανούς στρατιώτες, τους ξύριζαν το κεφάλι και τις χλεύαζαν δημοσίως.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ
Η 9χρονη Nguyen Thi Ly, υποφέρει από παραμόρφωση και αναπηρία εξαιτίας του "Agent Orange". Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, ο αμερικανικός στρατός ψέκασε 12 εκατομμύρια γαλόνια ζιζανιοκτόνο "Agent Orange" πάνω από το Βιετνάμ.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
Άγνωστος στρατιώτης από τον πόλεμο του Βιετνάμ.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΔΕΟΥΣ
Τα παιδιά ανέκαθεν αγαπούσαν το κουκλοθέατρο. Η φωτογραφία είναι από παράσταση στο Παρίσι το 1963.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη τη μέρα πριν την αναχώρηση της ομάδας του 72ου Σώματος Στρατού από την αεροπορική βάση Bansei, για την αποστολή-καμικάζι στην Okinawa.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΚΟΠΩΣΗΣ
Αμερικανός στρατιώτης ξαπλωμένος και φανερά καταβεβλημένος μετά την απελευθέρωση του από τις Συμμαχικές Δυνάμεις από γερμανικό στρατόπεδο-φυλακή.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
Ένας 15χρονος γερμανός στρατιώτης, ο Hans-Georg Henke, κλαίει μετά που πιάστηκε αιχμάλωτος από τον αμερικανικό στρατό στο Rechtenbach της Γερμανίας στις 3 Απριλίου του 1945.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ
Έχει μόλις απελευθερωθεί από τη φυλακή το 1945.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ
Η φωτογραφία όσο παράξενη κι αν φαίνεται, είναι πραγματική. Τα γαλανά μάτια και το σκούρο δέρμα δείχνουν κάποιο είδος αλμπινισμού.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Η Sharbat Gula έμεινε ορφανή κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Αφγανιστάν από τη Σοβιετική Ένωση και στάληκε στο στρατόπεδο προσφύγων Nasir Bagh στο Πακιστάν το 1984. Η φωτογραφία αυτή έγινε αργότερα σύμβολο επανάστασης ενός ολόκληρου λαού.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ
Και οι 28,000 των Εβραίων της Vinnitsa και των γύρω περιοχών σκοτώθηκαν μαζικά. Ο άνθρωπος στη φωτογραφία είναι ο τελευταίος που θα καταλήξει στον ομαδικό τάφο.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ
Είναι 8 ετών και είναι Σύριος αντάρτης.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗΣ
Ένας καρδιοχειρούργος μετά από μια επιτυχή μεταμόσχευση καρδιάς που διήρκησε 23 ώρες. Ο βοηθός του διακρίνεται στο βάθος δεξιά.

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ
Μια γυναίκα σε δρόμο κάποιου γκέτο στη Βαρσωβία πεθαίνει από ασιτία.

oilaomon

Συνέντευξη του προέδρου των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Πάνου Καμμένου στο ραδιοφωνικό σταθμό ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 FM...

sibilla

60 δισεκατομμύρια έκαναν φτερά μέσα σε δύο χρόνια!

Η κυβέρνηση Σαμαρά θα βρεθεί πιθανότατα υπόλογη (πολιτικά και ενδεχομένως ποινικά) για σειρά λανθασμένων έως και απολύτως βλαπτικών της ενεργειών στην Ελληνική οικονομία (και όχι μόνο).
Ως τέτοιοι χειρισμοί χαρακτηρίζονται και εκείνοι που επέτρεψαν στην μεταφορά - διαφυγή 60 δισεκατομμυρίων ευρώ από την Ελλάδα στην Ελβετία, τα τελευταία δύο χρόνια, την οποία καταγγέλει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στάθης Παναγούλης, υποβάλλοντας σχετική ερώτηση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με θέμα "Ανεξέλεγτη η διαφυγή πάνω από 60 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελβετία, τα τελευταία δύο χρόνια".

Η ερώτηση του κ. Στάθη Παναγούλη

Σύμφωνα με πρόσφατες αποκαλύψεις (Bloomberg-New money.gr) οι ελβετικές τράπεζες, με πρώτη την UBS, άρχισαν να ζητούν από τους Έλληνες πελάτες τους πιστοποιητικό φορολογικής νομιμότητας για τα ποσά που καταθέτουν, ώστε μέχρι το τέλος του έτους να μπορούν να ενημερώσουν τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αρχές που πιέζουν για να εντοπίσουν τους φοροφυγάδες υπηκόους τους. 
Όμως, διαθέσιμα στοιχεία δεν θα υπάρχουν για την Ιταλία και την Ελλάδα, παρ’ ότι εκτιμάται από τραπεζικούς παράγοντες πως Έλληνες καταθέτες έχουν βγάλει, κατά τα τελευταία δυο χρόνια περίπου, πάνω από 60 δισεκατομμύρια ευρώ σε ελβετικές τράπεζες, ενώ ο πλούτος των Ελλήνων δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε εν μέσω της καπιταλιστικής κρίσης από 9 δισεκατομμύρια ευρώ, που είχαν το 2013, σε 11 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η αδυναμία των ελληνικών αρχών να ελέγξουν τους κροίσους φοροφυγάδες καταθέτες έγκειται στο ότι πάγωσαν οι διαπραγματεύσεις με τις Ελβετικές Αρχές για την υπογραφή διμερούς συμφωνίας εφ’ άπαξ φορολόγησης, έστω και ανωνύμως, και αυτό εν όψει συνολικής ευρωπαϊκής λύσης.

Με βάση τα παραπάνω ερωτάται ο κ. υπουργός:
1. Σε τι ύψος εκτιμά τις καταθέσεις Ελλήνων στις Ελβετικές τράπεζες;
2. Σε τι ενέργειες έχει προχωρήσει το υπουργείο για να εντοπίσει όσους στέλνουν τα λεφτά τους στις αδιαφανείς ελβετικές τράπεζες;
3. Ποια είναι η αναμενόμενη ευρωπαϊκή λύση που καθυστερεί, παρέχοντας, εν τω μεταξύ, την ευχέρεια στους καταθέτες χρημάτων από εγκληματική δράση και διαφθορά να ετοιμάσουν τη διαφυγή των μαύρων χρημάτων;
Ο ΕΡΩΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ
ΣΤΑΘΗΣ Β. ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ

Δική μας ερώτηση είναι: Εάν "πέταξαν" 60 δισ. τα τελευταία δύο χρόνια του μνημονίου, πόσα είναι εκείνα που "μετανάστευσαν" τα προηγούμενα χρόνια (των κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου - Παπαδήμου);

kostasxan

Βάστα καρδιά μου… Τούρκοι και ναζί σφάζουν παιδιά. Σαν τα παιδιά μου…

Παιδιά στην Χομς σφαγμένα απο τον Τούρκο. Παιδιά στο Ντόνετσκ σφαγμένα απο τον φασιστα… Σε απόλυτη σιωπή. Δείτε τα πρόσωπα τους.

Από την Συρία μέχρι την Ουκρανία.

Από το Μπεσλάν μέχρι την Σμύρνη.

Από το Δίστομο μέχρι τον Πόντο.

Από την Λατάκεια ως την Αρμενία.

Ίδια τα κτήνη, ίδια τα παιδιά. Παιδιά δικά μου και σφαγείς μου.

Ξύπνα Ελληνίδα, ξύπνα.     olympia

Στον καταυλισμό του Χαλανδρίου

Κώστας Γιαννακίδης

Στον καταυλισμό του Χαλανδρίου

Μόνο φακός κάμερας μπορεί να είναι χορτάτος σε έναν καταυλισμό Ρομά. Α, και η βουλιμία των δημοσιογράφων θα φύγει ικανοποιημένη από εκεί μέσα. Ναι, θα δεις και εικόνες που σε σοκάρουν. Όμως η έκπληξη δεν έρχεται από εκεί. Αυτό που σε εντυπωσιάζει περισσότερο είναι το παράταιρο του σκηνικού, ειδικά αν πρόκειται για το Χαλάνδρι. Δεν είσαι στην Αγία Βαρβάρα, ούτε στους πρόποδες της Πάρνηθας. Είσαι στη Μεσογείων, δίπλα στο Νομισματοκοπείο. Κάνω μία διεστραμμένη σκέψη και λέω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν άλλοι Ρομά που να έχουν βρεθεί δίπλα σε τόσο χρήμα. Και αντίστροφα: ποτέ τόσα φρεσκοκομμένα δισεκατομμύρια δεν πρέπει να αποθηκεύτηκαν δίπλα σε τόσο μεγάλη εξαθλίωση. Οι συνθήκες στον καταυλισμό είναι, φυσικά, άθλιες. Παραπήγματα με τσίγκινα μπαλώματα, λίμνες με στάσιμο νερό, μικρές χωματερές, παιδιά με σπασμένα παιχνίδια. Ένα κράτος με στοιχειώδη λειτουργικότητα δεν επιτρέπει αυτές τις συνθήκες, είτε πρόκειται για το Χαλάνδρι, είτε για τα Λιόσια. Άνθρωποι μέσα στο ιδιόμορφο γκέτο τους, χωρίς καμία μέριμνα και υποστήριξη από το κράτος.

Κλωτσάω μια σκισμένη μπάλα πάνω σε έναν σωρό από σπασμένες τηλεοράσεις. Και ακούω έναν κύριο με t-shirt «Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ» να τα βάζει με τον Σίμο Ρούσο, τον δήμαρχο του Χαλανδρίου. «Είσαι Αριστερός, αλλά συμπράττεις με το κεφάλαιο.» Ανοησίες. Ο Ρούσος είναι ο μοναδικός θεσμικός παράγοντας που υπενθύμισε ότι η χώρα έχει αναλάβει και διεθνείς υποχρεώσεις έναντι αυτών των ανθρώπων. Αλλά από την άλλη, έχει και επίγνωση της νομιμότητας. Ε, λοιπόν, αυτή ψάχνω να βρω και εγώ στα σκουπίδια του καταυλισμού. Τη νομιμότητα. Τι ακριβώς συμβαίνει εκεί; Γιατί πρέπει να μετακινηθούν οι Ρομά σε άλλο σημείο; Τι έχει συμβεί στα δικαστήρια; Πιστέψτε με, κανένας δεν είναι σε θέση να δώσει μία πλήρη αφήγηση. Και έτσι κατάφερα να μάθω τα εξής:

Κατά τη διάρκεια της χούντας οι υπάλληλοι του υπουργείου Εμπορίου δημιούργησαν έναν οικοδομικό συνεταιρισμό -ήταν της μόδας τότε. Στον συνεταιρισμό αυτόν διατέθηκε έκταση στο Χαλάνδρι, πλην όμως η οριοθέτηση ήταν κάπως ασαφής. Ταυτοχρόνως στην περιοχή, που τότε ήταν πραγματικό προάστιο, εμφανίστηκε αυτή η ομάδα των Ρομά, που σήμερα αριθμεί 74 οικογένειες. Στο σημείο όπου κατεδαφίστηκαν τα άδεια παραπήγματα, έχει αναγνωριστεί η ιδιοκτησία οικοπέδων σε ανθρώπους που συνδέονται με τον οικοδομικό συνεταιρισμό του υπουργείου Εμπορίου. Πόσοι είναι αυτοί; Περίπου 30. Κανένας δεν έχει αμφισβητήσει αυτή τη δικαστική απόφαση αν και αντιδήμαρχος μου έλεγε ότι υπάρχουν διάφοροι «αστικοί μύθοι» για την κτήση αυτών των τίτλων. Παράλληλα με τη δικαστική εξέλιξη, δρομολογήθηκε και η απόφαση για μετεγκατάσταση του καταυλισμού στο Όρος Πατέρα. «Έφυγα από εδώ για να πάω να δω το μέρος και είχε επτά βαθμούς πιο χαμηλή θερμοκρασία» μου λέει ένας από τους «προύχοντες» του καταυλισμού. Τον ρώτησα για ποιο λόγο δεν κινήθηκαν και οι ίδιοι νομικά. Αν μη τι άλλο, είναι τόσες ΜΚΟ που τους υποστηρίζουν. «Α, ναι, μπορούσαμε να έχουμε κάνει ασφαλιστικά μέτρα και διάφορα άλλα. Πιστεύαμε, όμως, ότι θα μπαίναμε σε ευρωπαϊκά προγράμματα και θα παίρναμε χρηματοδότηση για διάλυση του καταυλισμού, αφού η κάθε οικογένεια θα έκανε το δικό της σπίτι».

Τώρα έχουν έξι μήνες καιρό για να τα μαζέψουν και να φύγουν στα Μέγαρα. Ίσως να πάει και λίγο παραπάνω, μέχρι να τελειώσουν τα παιδιά το σχολείο. Και μετά, με τις πρώτες ζέστες, θα ανάψουν πάλι οι κάδοι και τα λάστιχα.

panosz.wordpress.com

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Αγαπητέ κ. Κασιμάτη,

          Όπως είναι γνωστό κατά την διάρκεια συμμετοχής σας  στην εκπομπή "Επί του Πιεστηρίου" στο κανάλι Kontra προβήκατε στις εξής δηλώσεις όπως έχει αναδημοσιευθεί σε πολλά άρθρα στο διαδίκτυο :

1. Δηλώσατε (ορθά κατά την γνώμη μας) ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Παπούλιας παραβίασε το Σύνταγμα διότι συναίνεσε πολλάκις σε κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος από την ............

πλευρά των κυβερνήσεων κατά την εφαρμογή των Μνημονιακών πολιτικών. 

2. Χαρακτηρίσατε (ορθά κατά την γνώμη μας) την εκτέλεση τους και τις ίδιες τις δανειακές συμβάσεις αντισυνταγματικές και αντίθετες στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στις βασικές αρχές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Κυριαρχίας του Κράτους.

3. Τονίσατε (ορθά κατά την γνώμη μας) ότι έπρεπε ο Κ. Παπούλιας να αρνηθεί να υπογράψει τις συμβάσεις και τα διατάγματα και /ή να παραιτηθεί για να μπλοκάρει όλες τις διαδικασίες.

4. Κυριότερα δηλώσατε (και πάλι ορθώς κατά την γνώμη μας) ότι όλες οι πράξεις της κυβέρνησης αλλά κυρίως οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου στηρίζονται σε άκυρες κατά το Διεθνές και κατά το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και κατά το Σύνταγμα συμβάσεις, διότι δεν πέρασαν από την Βουλή και παραβιάζουν τις βασικές αρχές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Κυριαρχίας του Κράτους.

          Όπως όλοι καταλαβαίνουμε, και όπως ήδη έχουμε συζητήσει και θα συνεχίσουμε να συζητούμε στην εκπομπή μας "Ενώπιον του Ελληνικού Λαού" που εκπέμπεται εβδομαδιαίως από το διαδικτυακό κανάλι Vmedia, στην χρονική στιγμή που βρισκόμαστε ανάγκη έχουμε πράξεων και όχι μόνο δηλώσεων, και ιδιαιτέρως από άτομα που κρατούν ή επιχαίρουν συγκεκριμένης θέσεως στους ακαδημαϊκούς και όχι μόνο κύκλους της πολιτικής σκηνής της Ελλάδος, οι οποίοι μέχρι σήμερα έχουν αφήσει το βάρος της αντίστασης, το βάρος της προάσπισης του Συντάγματος, της Δημοκρατίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στους απλούς Πολίτες που ήδη διώκονται, μαστίζονται και φιμώνονται και εν τέλει εξολοθρεύονται από αυτές ακριβώς τις παράνομες και αντιανθρωπιστικές κυβερνητικές ενέργειες. Και ναι μεν οι απλοί Έλληνες Πολίτες, όπως εμείς οι υπογράφουσες την παρούσα, πράττουμε το καθήκον αυτό όπως το Σύνταγμα επιτάσσει, είναι ώρα δε εμπράκτως να το αναλάβει συν ημών και ο κύκλος των επωνύμων Πολιτών που δηλώνουν ότι συντάσσονται με τον Ελληνικό Λαό ενάντια στην λαίλαπα και μάστιγα των Μνημονίων με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

          Εμείς δηλαδή οι απλοί Έλληνες Πολίτες εδώ και τέσσερα τουλάχιστον χρόνια, και ιδιαιτέρως εμείς οι υπογράφουσες προσωπικά από το 2007, έχουμε προβεί σε υπεράνθρωπες πράξεις, ενέργειες και προσπάθειες χωρίς καμμία έμπρακτη και ουσιαστική αρωγή από τους κατέχοντες επιφανείς και/ή κρατικές ακαδημαϊκές και πολιτικές θέσεις.

          Πρέπει λοιπόν τώρα έστω και ετεροχρονισμένα να προβείτε πλέον στις ενέργειες και πράξεις που επιτάσσουν οι ανωτέρω δηλώσεις σας σε συνδυασμό με την Συνταγματική Επιταγή προς κάθε Έλληνα Πολίτη για την προάσπιση του Συντάγματος και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

          Δεδομένων λοιπόν όλων των ανωτέρω σας προτρέπουμε και σας καλούμε επισήμως να δράσετε επί των δηλώσεων σας :

Α. με κάθε ένδικο μέσο εντός της Χώρας ή εκτός της Χώρας προς την επίσημη απόρριψη των πράξεων της κυβέρνησης, των συμβάσεων και κάθε άλλης σχετικής ΠΝΠ, κλπ ως άκυρες βάσει και της πείρας και της τεχνογνωσίας και της σταδιοδρομίας σας που μπορούν να σας επιτρέψουν αποτελεσματικότερη πρόσβαση,

Β. να προωθήσετε τις ανωτέρω καταγγελίες σας, συμπεριλαμβανομένων και των διαπιστώσεων σας στην ομιλία σας  του Απριλίου 2011, στον εισαγγελέα του ΔΠΔΧ για να συμπεριληφθούν στον φάκελο της υποθέσεως με αριθμό πρωτοκόλλουOTP - CR 47/12 που αφορά την πρώτη μήνυση - προσφυγή μας στο ΔΠΔΧ κατά των Μνημονιακών κυβερνήσεων για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και γενοκτονία εν καιρώ ειρήνης εις βάρος του Ελληνικού Λαού (βλέπε το πλήρες κείμενο εδώ : http://humansupport.gr/gr_icc.php). Υπόθεση η οποία στις 2/2/2012 προσυπογράφηκε από τον Ελληνικό Λαό κατά εκατοντάδες χιλιάδες e-mail με συνοδευτικές προσφυγές προς το ΔΠΔΧ.  Η οποία προσφυγή για να ενεργοποιηθεί χρειάζεται επί πλέον στοιχεία τα οποία εσείς λόγω της θέσεως σας στην πολιτική σκηνή από το 1973 μπορείτε να προσκομίσετε ή να φροντίσετε να αποσταλλούν στον εισαγγελέα του ΔΠΔΧ ώστε πλέον να επέλθει νόμιμη ανατροπή και ταυτόχρονη δίωξη των υπευθύνων.

          Δεδομένου ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη δυστυχώς ουδόλως ανεξάρτητη είναι και δεν διευκολύνει ούτε επισπεύδει την συλλογή στοιχείων από Έλληνες Πολίτες όταν οι υπηρεσίες του Κράτους δεν τα χορηγούν και δεδομένου ότι έχετε την δυνατότητα και την τεχνογνωσία να τα συλλέξετε ή να ζητήσετε την συλλογή τους αρμοδίως θεωρούμε ότι πλέον επιβάλλεται να δράσετε για την προστασία του Ελληνικού Λαού από ακριβώς τις συνθήκες και το καθεστώς το οποίο με τις ανωτέρω σας δηλώσεις καταδείξατε.

          Τέλος, ως άτομο που συμβάλλατε στην παρούσα μορφή του Συντάγματος της Ελλάδος θέλουμε επίσης να σας καλέσουμε να απαντήσετε στις παρακάτω ερωτήσεις είτε εγγράφως (και θα αναγνώσουμε καθ' ολοκληρίαν τις απαντήσεις σας στην εκπομπή μας, δημοσιεύοντας τες επίσης με κάθε πρόσφορο τρόπο) είτε προφορικά στην εκπομπή μας  με ζωντανή συμμετοχή των Ελλήνων Πολιτών οι οποίοι επιθυμούν να μάθουν:

* Δεδομένης της ακυρότητας του συνόλου σχεδόν των ενεργειών των Μνημονιακών κυβερνήσεων πώς μπορούμε ως Κυρίαρχος Ελληνικός Λαός να σταματήσουμε ΑΜΕΣΑ την εφαρμογή των ;

* Τί πρέπει να γίνει σε διεθνές επίπεδο για  την επαναφορά της νομιμότητας τουλάχιστον στην προ των Μνημονιακών συμβάσεων εποχή ;

* Πώς θα αποζημιωθεί ο Ελληνικός Λαός για τα εγκλήματα εις βάρος του ώστε να επανέλθουν και να αποκατασταθούν πλήρως τα Ανθρώπινα του Δικαιώματα ;

* Πώς θα αναλάβει τις ευθύνες του (δεδομένης της τεράστιας καταστροφής που έχουν υποστεί οι Έλληνες εξ αιτίας του) σε αστικό και ποινικό επίπεδο ο Κ. Παπούλιας ;

* Πώς θα απαγορευθεί σε κάθε κυβέρνηση τωρινή και μελλοντική να συνεχίσει την εφαρμογή των ακύρων συμβάσεων ;

* Πώς θα προστατευθεί η ψήφος του Ελληνικού Λαού από το κατά συρροή έγκλημα της εξαπάτησης εκλογέων καθ' ολοκληρίαν που έχουν διαπράξει οι Μνημονιακές κυβερνήσεις και που πιθανώς να διαπράξουν και οι επόμενες ;

          Αναμένουμε τις πράξεις, τις απαντήσεις και την τοποθέτηση σας άμεσα διότι κάθε ημέρα που περνάει κοστίζει στον Ελληνικό Λαό και στην Ελλάδα ανθρώπινες ζωές και όχι μόνο.

Όλγα Γ. Γεριτσίδου                                   Τάνυα-Μαρία Γεριτσίδου

Εκπαιδευτική Ψυχολόγος                            Ψυχοπαιδαγωγός και Εκδότης

Ελληνίδα Πολίτης                                       Ελληνίδα Πολίτης

Ενώπιον του Ελληνικού Λαού,

για τον Ελληνικό Λαό

kafeneio

Ποια ελευθερία;

Ποια είναι η απαρχή των περισσότερων πολιτικών ερωτημάτων, αν όχι η προαιώνια διαμάχη ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό; Αν όχι η αναζήτηση του μέγιστου βαθμού ελευθερίας για κάθε άτομο, ώστε παράλληλα να διατηρείται και η εύρυθμη λειτουργία της ομάδας; Συχνά οι άνθρωποι χωρίζονται σε αισιόδοξους και απαισιόδοξους, προοδευτικούς και συντηρητικούς, σύμφωνα με την αναλογία ατομικής ελευθερίας και κοινωνικού/πολιτικού ελέγχου που θεωρούν βέλτιστη για το «κοινό καλό». Το συλλογικό και το ατομικό γίνονται αντιληπτά ως συμπληρωματικές δυνάμεις, που το πεδίο της μίας ορίζει τα σύνορα της άλλης, γεγονός που οδηγεί στη διατύπωση αρνητικών, ατομικιστικών αφορισμών, όπως το κλισέ «Η ελευθερία μου σταματά εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου».


Αποκυήματα όμως, αυτής της κυρίαρχης νοοτροπίας, η οποία αναπαράγεται άκριτα, και μάλιστα από άτομα που θεωρούν τον εαυτό τους «δημοκράτη» και «ορθολογιστή», είναι παθογόνες καταστάσεις όπως η κοινωνική αδιαφορία, η μη συμμετοχικότητα, η απαξίωση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε άτομο - είναι ελεύθερος να μιλά, αφού η φωνή του δεν εισακούεται· είναι ελεύθερος να ψηφίζει κάθε τέσσερα χρόνια αυτούς που θα τον κυβερνήσουν, και κάθε πέντε αυτούς που θα περιορίσουν, από ακόμη ψηλότερα, την εξουσία των πρώτων· είναι ελεύθερος να αγοράζει ό,τι επιθυμεί, ή μάλλον ό,τι ο μειωμένος του μισθός του επιτρέπει και ο εκάστοτε διαφημιστής του υπαγορεύει. Η συμφιλίωση ατομικού και συλλογικού έχει βρει τη λύση της στην πλήρη απομάκρυνση των δύο εννοιών. Ο άνθρωπος-άτομο είναι ελεύθερος να πράττει, ακριβώς επειδή οι ατομικές του πράξεις δεν έχουν πολιτικό αντίκτυπο.

Θυμάμαι μία συζήτηση που είχα κάποτε με ένα μεσήλικα κύριο, υποστηρικτή του ΠΑΣΟΚ, σχετικά με την ελευθερία. Η άποψή του συνοψιζόταν σε δύο προτάσεις: «Η ελευθερία είναι η απουσία κάθε μη αναγκαίου καταναγκασμού» και «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ασχολούνται με τα κοινά, που δεν είναι γεννημένοι ρήτορες. Ο νόμος πρέπει να εξασφαλίζει και εκείνων τα δικαιώματα. Στο κάτω-κάτω, ποιος είσαι εσύ που θα τους υποχρεώσεις να συμμετέχουν;» Έχουν τόσο απομακρυνθεί τα «κοινά» από την κοινωνία, ώστε η αποχή, η περιχαράκωση του ατόμου στο μικρόκοσμό του, θεωρείται δικαίωμα, το οποίο διαφυλάσσεται από το νόμο. Η εξουσία έχει το ρόλο του χωροφύλακα, επιβάλλει τους «αναγκαίους» καταναγκασμούς, ώστε να είναι ο καθείς «ελεύθερος» να χαρεί την ατομικότητά του. Τα «κοινά» αφορούν μόνο ανθρώπους που έχουν κάποιου είδους γενετική προδιάθεση στην εκφορά δημοσίων λόγων, στη διπλωματία, στις δημόσιες σχέσεις · οι κυβερνώμενοι απλώς επιβαρύνονται με μία προαιρετική κατ’ επίφαση συμμετοχή μέσω των εκλογών.

Η ατομική ελευθερία είναι μια ψευδαίσθηση, μέσα στην οποία η κοινωνική υπόσταση του ανθρώπου φυτοζωεί. Το πρόβλημα, λοιπόν, έχει τεθεί σε λάθος βάση εξ’ αρχής. Η ελευθερία του ανθρώπου, ενός πολιτικού όντος, δεν ορίζεται από εκείνη του διπλανού του, ούτε και από «αναγκαίους καταναγκασμούς» που κάποιος «φυσικός ρήτορας» θέτει (και προπαγανδίζει) ως δεδομένους προκειμένου να διαφυλάξει την ειρήνη. Ορίζεται συλλογικά. Δεν είναι «ελευθερία να μιλάς», «να ψηφίζεις», «να αγοράζεις». Είναι ελευθερία να συνδιαλέγεσαι, να συναποφασίζεις, να συνδιαμορφώνεις μια πραγματικότητα που δεν είναι μόνο δική σου ή δική μου, αλλά ανήκει σε όλους και στον καθένα χωριστά, γιατί τη δημιουργούμε όλοι μαζί, κάθε στιγμή. Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, όχι ποιοι είναι εκείνοι οι «αναγκαίοι κανόνες» ώστε ο διπλανός μας να μην καταπατά την ψευδαίσθηση της ατομικής μας πραγματικότητας, αλλά από ποιον τίθενται και ποιον εξυπηρετούν.

Ας συσπειρωθούμε για να διεκδικήσουμε έναν κόσμο πραγματικής συμμετοχικότητας, μιας συλλογικής δηλαδή ελευθερίας που θα επιτρέπει στον κάθε άνθρωπο να βιώνει την κοινωνία όχι ως περιορισμό αλλά ως πεδίο αυτοπραγμάτωσης.

Ξωτικό