Κρατηθείτε, έρχεται… ο «εξορθολογισμός»

 

Ντάμα

Χαμό και δικαίως προκάλεσε ο Παύλος Μαρινάκης με την «προσωπική του άποψη» ότι το επίδομα ανεργίας δεν θα πρέπει να δίνεται για περισσότερο από δύο μήνες. Μετά τις αντιδράσεις – και μέσα από τη Νέα Δημοκρατία – παίχθηκε το «έργο» πως δεν είναι κυβερνητική θέση, είναι προσωπική άποψη». Μόνο που υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν είναι ακριβώς ένας τύπος που κάθεται στο καφενείο και λέει την προσωπική του άποψη για τα επιδόματα.

 

*** Το είπε σήμερα πολύ καθαρά ακόμη και ο Στέλιος Πέτσας: «Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν έχει προσωπική θέση, όταν εκφράζει τέτοια προσωπική θέση δημιουργεί μια ανεπίτρεπτη σύγχυση ανάμεσα στη δική θέση του και την κυβερνητική πολιτική».

Και, κυρίως, η υποτιθέμενη «προσωπική άποψη» του Παύλου Μαρινάκη παρουσιάζει μια περίεργη ομοιότητα με όσα είχε πει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης πριν από δύο χρόνια

 

*** Ήταν 11 Ιουνίου 2024, σε συνέντευξή του στον Αντώνη Σρόιτερ, όταν ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε, χωρίς να ακούσει προηγουμένως κάποια σχετική ερώτηση, στην επιδοματική πολιτική. «Δεν θέλω εγώ, για παράδειγμα, το επίδομα ανεργίας να είναι αντικίνητρο για την εργασία», είπε. Και λίγο αργότερα έγινε ακόμη πιο σαφής: «Δεν θέλουμε τους ανθρώπους να είναι εθισμένοι σε κάποια επιδόματα, μόνο και μόνο για να μην δουλεύουν».
Τότε πέρασε στα ψιλά.

 

*** Δύο χρόνια αργότερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πρότεινε επίδομα ανεργίας για έως δύο μήνες και, όταν ξέσπασε σάλος από κόμματα, φορείς, εργατικά κέντρα, σωματεία και… γαλάζιους βουλευτές, μάθαμε ότι ήταν απλώς μια… προσωπική σκέψη.

 

*** Και πριν προλάβουμε να την ξεχάσουμε, ήρθε σήμερα ο Μάκης Βορίδης να εξηγήσει ότι πράγματι χρειάζεται «εξορθολογισμός» των επιδομάτων. Μίλησε για «στρατηγική των επιδομάτων και της ανεργίας από ένα τμήμα του πληθυσμού» και έθεσε το ερώτημα γιατί κάποιος να πάει να δουλέψει «αν έχω τη δυνατότητα να παίρνω 1.000 ευρώ τον μήνα και να κάθομαι». Πόσους ξέρει που κάνουν κάτι τέτοιο, δεν μας είπε.

 

*** Ο Μητσοτάκης τον Ιούνιο του 2024, ο Μαρινάκης την περασμένη Πέμπτη, Βορίδης χθες. Τρεις διαφορετικοί άνθρωποι, η ίδια περίπου συζήτηση: τα επιδόματα ως πιθανό αντικίνητρο για εργασία και η ανάγκη περιορισμού ή «εξορθολογισμού» τους.

Και εμείς πρέπει να πιστέψουμε ότι ο Μαρινάκης ένα πρωί ξύπνησε, ήπιε τον καφέ του και αποφάσισε μόνος του ότι δύο μήνες επίδομα ανεργίας είναι αρκετοί. Μπορεί.

 

*** Μήπως όμως απλά έκανε αυτό που στην πολιτική συνηθίζεται εδώ και δεκαετίες: να «πέταξε το μπαλάκι στο γήπεδο» για να δουν από το Μαξίμου πόσο μακριά θα κυλήσει;
Κοινώς, να βγήκε ως «λαγός». Γιατί το αν θα είναι δύο μήνες, τρεις ή περισσότεροι μπορεί πράγματι να μην αποτελεί σήμερα κυβερνητική απόφαση. Ότι όμως στο κυβερνητικό στρατόπεδο υπάρχει συζήτηση για την επιδοματική πολιτική και για το κατά πόσο τα επιδόματα λειτουργούν ως «αντικίνητρο» στην εργασία, δύσκολα πλέον κρύβεται πίσω από την ταμπέλα της «προσωπικής άποψης».
Πιστεύει κανείς ότι Μητσοτάκης, Μαρινάκης και Βορίδης είχαν, εντελώς συμπτωματικά, την ίδια προσωπική ανησυχία;
Κρατηθείτε καλά, έρχεται…

 Documento