Μεθυσμένα λόγια ...
Δεν καρτερώ τίποτα ... ούτε κι εσένα πια. Ξέφυγα από το χθες ... Πήρα πίσω τις στιγμές μου ... Γέμισα φως! Ανοίγω τα μάτια μου και σε κοιτάζω. Μεθυσμένα λόγια ... μεθυσμένα βλέμματα. Δως μου μια γουλιά. .. στερεύω από λέξεις. Τι είναι αυτό που νιώθω; Δεν ξέρω ... Ανακούφιση ... χαρά ... αμηχανία ... ενθουσιασμός. Πως τα ταίριαξα πάλι τα παράταιρα ... Μια γεύση στα χείλη πικρή, γιατί; Όσα γίναν ξέρουν το γιατί. Και όσα γίνουν ξέρουν το πως. Εγώ απλά μαζεύω τα όμορφα ... και τα κρατώ. Η αγάπη πάντα υπάρχει γι αυτούς που κρατούν τα χέρια τους ανοιχτά και τη δέχονται.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου