Η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι πραγματική: Να ποιος κρύβεται πραγματικά πίσω από αυτήν

10/01/2026 // Μάικ Άνταμς 

Η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι πραγματική

Η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι πραγματική. Δεν είναι ένα όνειρο πυρετού. Δεν είναι μια θεωρία συνωμοσίας που επινοήθηκε από άντρες με καπέλα από αλουμινόχαρτο. Είναι ένα τεκμηριωμένο, χρηματοδοτούμενο και δημόσια καυχημένο πρόγραμμα της ελίτ της παγκοσμιοποίησης, και τα στοιχεία βρίσκονται σε κοινή θέα για όποιον είναι πρόθυμος να τα κοιτάξει ^[1] . Το βιβλίο του Τσάρλι Ρόμπινσον «Το χταπόδι του ελέγχου του πληθυσμού» παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία με συγκλονιστική λεπτομέρεια, και η πρόσφατη συνέντευξή του στο BrightVideos.com συνδέει τις τελείες με τρόπο που ακόμη και ένας σκεπτικιστής μπορεί να παρακολουθήσει ^[2] .

Ο Ρόμπινσον και εγώ συμφωνούμε στην κεντρική θέση: αυτό που πωλείται στο κοινό ως ένα ευνοϊκό μέλλον ουτοπίας της Τεχνητής Νοημοσύνης και καθολικού υψηλού εισοδήματος είναι στην πραγματικότητα η χαμογελαστή μάσκα σε ένα παλαιότερο έργο ευγονικής. Τα ίδια θεμέλια που μας έδωσαν τα Όρια στην Ανάπτυξη της Λέσχης της Ρώμης και την Ατζέντα 2030 των Ηνωμένων Εθνών τώρα επαναπροσδιορίζουν τη μείωση του πληθυσμού ως βιωσιμότητα και ισότητα ^[3] . Όταν οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης παραδέχονται δημόσια ότι θέλουν να μειώσουν τον πληθυσμό σε περίπου 500 εκατομμύρια, αυτό δεν είναι συνωμοσία - είναι ομολογία ^[4] . Το προηγούμενο άρθρο μου, «Η Ατζέντα Αποπληθυσμού Δεν Είναι Συνωμοσία - Είναι ένα Τεκμηριωμένο Γεγονός», διατύπωσε το ίδιο επιχείρημα με ένα έγγραφο ^[1] .

Αυτό που ξεκαθαρίζει η συνέντευξη είναι ότι δεν αντιμετωπίζουμε έναν μόνο εχθρό, αλλά δύο παρατάξεις με διαφορετικά κίνητρα, που άλλοτε συνεργάζονται και άλλοτε μάχονται για τα αποκόμματα. Ταυτόχρονα, αρνούμαι το blackpill. Η γνώση της ατζέντας και η ονομασία των παικτών είναι το πρώτο βήμα για να γίνει πιο δύσκολο να σκοτωθούν, και αυτό ακριβώς είναι το θέμα αυτού του άρθρου.

Δύο Παρατάξεις, Ένα Αποτέλεσμα: Διοικητική Ευγονική και Σαββατιανός Φραγκισμός

Πιστεύω ότι ο Robinson ( ActivistPost.com ) έχει δίκιο ότι η διευθυντική παράταξη των WASP - το δίκτυο Rockefeller, οι Φαβιανοί, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ορισμένοι κύκλοι της CIA και του Βατικανού - θέλει να διαχειριστεί το ανθρώπινο κοπάδι σαν ζώα. Αυτή είναι η γραφειοκρατική ευγονική της Λέσχης της Ρώμης, η οποία δημοσίευσε το "Όρια στην Ανάπτυξη" το 1972 και προειδοποίησε ότι η αύξηση του πληθυσμού θα αναγκάσει τη γη να φτάσει στα όριά της μέσα σε έναν αιώνα ^[5] . Η Μεγάλη Επαναφορά του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ είναι η σύγχρονη έκφραση αυτής της διευθυντικής παρόρμησης, μια αναθεώρηση της τεχνολογίας, της κοινωνίας, της οικονομίας και του περιβάλλοντος υπό μη εκλεγμένο τεχνοκρατικό έλεγχο ^[6] . Ο ίδιος ο ιδρυτής του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ δημοσίευσε ένα βιβλίο που το περιγράφει, και ήταν αξιοσημείωτα ειλικρινής σχετικά με τον στόχο ^[7] . Είναι ενδιαφέρον ότι η αμαρτία της διευθυντικής παράταξης δεν είναι το μίσος για την ανθρωπότητα - είναι η αλαζονεία, η πεποίθηση ότι ένα μικρό κλιμάκιο ειδικών θα πρέπει να αποφασίσει πόσοι από εμάς θα υπάρχουμε.

Η δεύτερη παράταξη είναι πολύ πιο σκοτεινή. Ο Ρόμπινσον την αποκαλεί Σαββατιανό Φραγκισμό, μια ιδεολογία που βλέπει την καταστροφή ως μυστήριο και τη λύτρωση ως κάτι που έρχεται μέσω της αμαρτίας. Αυτό δεν είναι μια θεολογική αφαίρεση. Είναι μια πνευματική μηχανή για το χάος. Στο δικό μου έργο, έχω περιγράψει τον πνευματικό πόλεμο που μαίνεται γύρω μας και έχω προειδοποιήσει ότι όταν συναντάμε εκείνους που αντιτίθενται στην ελευθερία της τροφής, στην ελευθερία της υγείας και στην ελευθερία του λόγου, κάνουμε λάθος υποθέτοντας ότι μοιράζονται την ψυχή και τη συνείδησή μας ^[8] . Αλλά δεν το κάνουν. Είναι στην πραγματικότητα κακοί. Το Σαββατιανό στοιχείο εξηγεί γιατί ο πόλεμος κατά της ανθρωπότητας έχει μια τελετουργική ποιότητα - γιατί η μείωση του πληθυσμού γιορτάζεται σε ορισμένους κύκλους ως ένα είδος κάθαρσης αντί να θρηνείται ως τραγωδία.

Αυτές οι παρατάξεις μερικές φορές συνεργάζονται, επειδή και οι δύο επωφελούνται από λιγότερους ανθρώπους και επανασχεδιασμένους χάρτες. Ο κατασκευασμένος λιμός που χρησιμοποιείται ως όπλο μέσω των σημείων στραγγαλισμού από λιπάσματα και ενέργεια, η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή και η εκτοπισμός εργαζομένων που προκαλείται από την τεχνητή νοημοσύνη εξυπηρετούν τόσο τον διευθυντή όσο και τον παράγοντα του χάους. Αν υποθέσετε ότι υπάρχει μόνο ένας εχθρός, θα παρερμηνεύσετε την κλιμάκωση και την πνευματική διάσταση του πολέμου. Ο Ρόμπινσον έχει δίκιο ότι η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι ένα «χταπόδι» με πολλά πλοκάμια, και το κόψιμο ενός πλοκαμιού δεν σκοτώνει το θηρίο ^[2] .

Ο μετανθρωπισμός είναι απλώς ευγονική με φουτουριστική μάσκα

Το κλειδί που ξεκλειδώνει κάθε τεχνοκρατικό σύνθημα από την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση μέχρι το Build Back Better είναι ένα μοναδικό ιστορικό γεγονός: το 1957, ο Julian Huxley μετονόμασε την ευγονική σε μετανθρωπισμό. Ο Huxley δεν ήταν αθώος ακαδημαϊκός - ήταν ο πρώτος διευθυντής της UNESCO και κεντρική φυσιογνωμία στο μεταπολεμικό κίνημα ευγονικής, και άλλαξε σκόπιμα το όνομα επειδή η «ευγονική» είχε γίνει ανείπωτη μετά τις φρικαλεότητες του Τρίτου Ράιχ. Οι ίδιοι άνθρωποι που ήθελαν να ελέγχουν ποιος μπορούσε να αναπαραχθεί απλώς άλλαξαν το λεξιλόγιο αλλά διατήρησαν την ατζέντα ^[9] . Η γλώσσα του Klaus Schwab σχετικά με τη συγχώνευση του φυσικού, ψηφιακού και βιολογικού κόσμου δεν είναι μια περιγραφή προόδου - είναι ένα ανανεωμένο πρόγραμμα ευγονικής με καλύτερο μάρκετινγκ.

Ο μετανθρωπισμός, για αυτούς τους ανθρώπους, σημαίνει μείωση του πληθυσμού. Δεν είναι απλώς ρομποτικά χέρια ή τσιπ εγκεφάλου. Η ψηφιακή ταυτότητα, τα ψηφιακά δίδυμα, το προγραμματιζόμενο ψηφιακό νόμισμα της κεντρικής τράπεζας, ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης, η ανθρώπινη ενίσχυση και το Διαδίκτυο των Σωμάτων είναι όλα μέρος του δυστοπικού μέλλοντος που αναπτύσσεται από την παγκοσμιοποιητική κλίκα υπό τη σημαία της ισότητας, και καθένα από αυτά έχει σχεδιαστεί για να αραιώσει το κοπάδι ενώ παράλληλα συγκεντρώνει την εξουσία ^[10] . Η κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας της βιολογίας - πλατφόρμες mRNA, ΓΤΟ, εμφυτεύσιμη τεχνολογία - ανοίγει την πόρτα σε νομικές αξιώσεις επί των ανθρώπινων σωμάτων ως εταιρική ιδιοκτησία. Οι αγωγές της Monsanto εναντίον αγροτών των οποίων τα χωράφια μολύνθηκαν από τους δικούς της κατοχυρωμένους με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σπόρους ήταν η πρόβα για ένα μέλλον στο οποίο η Moderna ή η Pfizer μπορούν να διεκδικήσουν νόμιμα την ιδιοκτησία των κυττάρων σας.

Έχω πει επανειλημμένα ότι οι ενέσεις για την COVID δεν ήταν ποτέ εμβόλια -- ήταν ένα γενετικό όπλο που χρησιμοποιήθηκε κατά της ανθρωπότητας ^[11] . Η πρωτεΐνη-ακίδα που δίνουν εντολή στα κύτταρά σας να κατασκευάσουν καταστέλλει την ικανότητα του σώματός σας να επιδιορθώνει το DNA, γι' αυτό και βλέπουμε «turbo aging» στα πρόσωπα των ενεμένων ^[12] . Η νομική αρχιτεκτονική χτίζεται έτσι ώστε οι εταιρείες που το έκαναν αυτό να μπορούν να διεκδικήσουν την κυριότητα των βιολογικών συνεπειών. Αυτό δεν είναι επιστημονική φαντασία. Αυτό είναι το τελικό σημείο του μετανθρωπισμού και φτάνει τώρα.

Οι αριθμοί του πληθυσμού είναι παραπλανητικοί -- και η κατάρρευση της γονιμότητας είναι η πραγματική κρίση

Δεν εμπιστεύομαι τον αριθμό των 8 δισεκατομμυρίων του ΟΗΕ, και ο Ρόμπινσον έχει δίκιο να ρωτάει πώς το γνωρίζουμε καν. Τα στοιχεία για τον πληθυσμό που προέρχονται από την Κίνα και την Ινδία είναι πιθανότατα διογκωμένα για λόγους γεωπολιτικού ελέγχου και ενοχής -- το Πεκίνο θέλει να προβάλει δύναμη και η διεθνής γραφειοκρατία θέλει μια δικαιολογία για τα σχέδια δελτίου της. Η Ατζέντα του ΟΗΕ για το 2030 βασίζεται στην υπόθεση του υπερπληθυσμού και οι αριθμοί παραποιούνται για να ταιριάζουν στο συμπέρασμα ^[3] . Εν τω μεταξύ, το πραγματικό δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός ανθρώπων. Είναι ένας γκρεμός γονιμότητας στις χώρες με υψηλό IQ και υψηλή εμπιστοσύνη που παράγουν την καινοτομία και τη σταθερότητα από την οποία εξαρτάται ο κόσμος.

Αυτή είναι η ιστορία που τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης αρνούνται να πουν: τα ποσοστά γονιμότητας των ιθαγενών σε όλη την Ευρώπη, την Ανατολική Ασία και τις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταρρεύσει κάτω από το όριο αναπλήρωσης, και οι υπέρμαχοι της αποπληθυσμιακής πολιτικής γιορτάζουν αυτό το γεγονός ενώ προσποιούνται ότι νοιάζονται για τα παιδιά. Οι υπέρμαχοι της παγκοσμιοποίησης επιταχύνουν τα προγράμματα ευγονικής και αποπληθυσμιακής πολιτικής τους σε απάντηση στις αυξανόμενες λαϊκιστικές εξεγέρσεις, και οι εκστρατείες εμβολιασμού κατά της υπογονιμότητας αποτελούν κεντρικό μηχανισμό για την επίτευξη αυτού του στόχου ^[13] . Ο ΠΟΥ έχει επιδιώξει ένα εμβόλιο κατά της γονιμότητας κατά του αντιληπτού υπερπληθυσμού, και τέτοια εμβόλια έχουν εμπλουτιστεί με χημικές ουσίες κατά της γονιμότητας χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση των ανθρώπων από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ^[14] . Το αποτέλεσμα όλων αυτών, όπως έχω προειδοποιήσει εδώ και χρόνια, είναι να αφήσουν μόνο τους μη εμβολιασμένους ικανούς να κάνουν παιδιά, επειδή όσοι αρνούνται τις ενέσεις αντιπροσωπεύουν το υπόλειμμα της ανθρωπότητας που μπορεί ακόμα να αναπαραχθεί ^[15] .

Η μείωση του πληθυσμού πωλείται επίσης ως σωτηρία για το κλίμα, ενώ η πραγματική κατάρρευση της αντικατάστασης αγνοείται, και οι δυσγενείς - η αναπαραγωγή των χειρότερων αντί των καλύτερων - προχωρούν υπό τη σημαία της ισότητας. Γι' αυτό λέω στους ανθρώπους να διαβάσουν μόνοι τους το "The Population Deception" και το "The Depopulation Agenda" στο books.brightlearn.ai , όπου το πλήρες ντοκιμαντέρ είναι διαθέσιμο δωρεάν ^[3] . Η κατάρρευση της γονιμότητας είναι η κρίση. Ο μύθος του υπερπληθυσμού είναι το εξώφυλλο.

Κλιματικοί φόροι, ενεργειακά σημεία στραγγαλισμού και μηχανικός λιμός

Ο Ρόμπινσον αποκαλύπτει ότι η ατζέντα για το κλίμα ήταν πάντα διττή: η μείωση του πληθυσμού και ένας παγκόσμιος μηχανισμός χρηματοδότησης του φόρου άνθρακα για μια νέα παγκόσμια τάξη. Όταν οι υποστηρικτές του κλίματος δεν μπορούσαν να πουλήσουν αρκετούς φόρους άνθρακα για να χρηματοδοτήσουν τις φιλοδοξίες τους, τα ίδια συμφέροντα στράφηκαν στον πόλεμο και στα ενεργειακά σημεία στραγγαλισμού στον Περσικό Κόλπο και την Ερυθρά Θάλασσα. Η «κυριαρχία του καιρού» είναι μια θανάσιμη σοβαρή προσπάθεια να αφαιρεθούν οι φυσικοί κλιματικοί κύκλοι που υποστηρίζουν τη ζωή από τα χέρια της φύσης και να σταθούν στα χέρια μιας μικρής κλίκας ψυχοπαθών ^[16] . Η ένεση αερολύματος στη στρατόσφαιρα του Μπιλ Γκέιτς για την παγκόσμια σκίαση είναι μια επίθεση στην ίδια την προσφορά τροφίμων, μειώνοντας τις αποδόσεις των καλλιεργειών σε όλη την Αφρική, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική και Νότια Αμερική ^[4] .

Η προειδοποίηση του Michael Yon για «γιγαλιπόπονο» για το 2027 είναι αξιόπιστη, επειδή οι αλυσίδες εφοδιασμού με λιπάσματα, LNG και αργό πετρέλαιο στραγγαλίζονται. Το βιβλίο «Το Ρολόι της Πείνας» προειδοποίησε ότι η κρίση στα Στενά του Ορμούζ θα λιμοκτονήσει εκατομμύρια μέχρι το 2027 - όχι λόγω του πετρελαίου, αλλά λόγω του φυσικού αερίου που αποτελεί την πρώτη ύλη για τα αζωτούχα λιπάσματα ^[17] . Οι περισσότεροι άνθρωποι κοιτάζουν το Ορμούζ και βλέπουν πετρέλαιο. Το πραγματικό όπλο είναι τα λιπάσματα, και όταν η παροχή LNG διακόπτεται, οι συγκομιδές καταρρέουν. Ο τεχνητός λιμός δεν είναι ατύχημα πολέμου. είναι ο στόχος. Το πρόγραμμα εμβολίων κατά της γονιμότητας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και τα προγράμματα δελτίου τροφίμων του ΟΗΕ δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση ^[14] .

Η αφήγηση για την κλιματική αλλαγή είναι επίσης ανέντιμη επειδή το διοξείδιο του άνθρακα είναι καλό για τα φυτά. Το CO2 είναι το αέριο της ζωής, η πρώτη ύλη της φωτοσύνθεσης, και κάθε έντιμος γεωπόνος γνωρίζει ότι οι υψηλότερες συγκεντρώσεις CO2 αυξάνουν τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Η αφήγηση για το κλίμα έχει χρησιμοποιηθεί για να συντρίψει την εγχώρια παραγωγή ενέργειας, να καταστρέψει την ανταγωνιστικότητα σε ενεργοβόρους τομείς και να δικαιολογήσει την κατανομή τροφίμων και καυσίμων ^[16] . Στην ανάλυσή μου, η πείνα στη Νότια Ασία και την Αφρική δεν είναι τυχαίο. Είναι ένα υπολογισμένο αποτέλεσμα που αποσκοπεί στην αναδιαμόρφωση των χαρτών μετά την εξάλειψη των πληθυσμών.

Αυτοματοποίηση, Καθολικό Βασικό Εισόδημα και η Εταιρική Ιδιοκτησία της Ζωής

Βλέπω την Τεχνητή Νοημοσύνη και τη ρομποτική να αντικαθιστούν τους εργαζόμενους με ρυθμό που καθιστά το καθολικό βασικό εισόδημα ένα βολικό θέμα κάλυψης, όχι μια λύση. Τα συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης που κατασκευάζονται από την Anthropic και την OpenAI δεν είναι απλώς προηγμένες αριθμομηχανές ή χρήσιμοι βοηθοί - είναι εργαλεία μαζικής χειραγώγησης που έχουν σχεδιαστεί για να συμπιέσουν την ανθρώπινη εμπειρία σε ντετερμινιστικά αποτελέσματα που εξυπηρετούν την παγκοσμιοποιημένη ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού, της επιτήρησης και του ελέγχου ^[18] . Η αποδοχή από την κυβέρνηση Τραμπ των κέντρων δεδομένων της Τεχνητής Νοημοσύνης ως το χρυσό εισιτήριο της Αμερικής είναι, κατά την άποψή μου, ένα τεχνοκρατικό πραξικόπημα και ο πρόεδρος είναι ο πιο ενθουσιώδης υποστηρικτής του ^[19] . Τα κέντρα δεδομένων εκπαιδεύονται για να σας αντικαταστήσουν και δεν πρόκειται να είναι ανθρώπινα.

Όπως εξήγησε ο Robinson στη συνέντευξή μας, η ομιλία του Elon Musk για υψηλό βασικό εισόδημα είναι μια προωθητική κίνηση για τον παγκόσμιο κομμουνισμό, όχι ένα σοβαρό σχέδιο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το καθολικό βασικό εισόδημα είναι το ηρεμιστικό που αγοράζει την αποδοχή της μαζικής ανεργίας από το κοινό, ενώ οι τεχνοκράτες εδραιώνουν την ιδιοκτησία των μηχανών. Ακόμα και οι διευθύνοντες σύμβουλοι των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης φωνάζουν τώρα «πιάσε ταχύτητα», αλλά το κάνουν μόνο αφού οι δικές τους δημιουργίες έχουν τρομάξει τις αγορές - και εξακολουθούν να σκοπεύουν να ολοκληρώσουν τη μετάβαση ούτως ή άλλως ^[18] . Η ατζέντα του αυτοματισμού και η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι η ίδια ατζέντα. Μόλις οι μηχανές μπορέσουν να κάνουν τη δουλειά, η ανθρώπινη εργασία έχει αρνητική αξία στα μάτια του συστήματος και οι ανθρώπινες ζωές γίνονται προαιρετικές.

Η προειδοποίηση του Robinson σχετικά με το νομικό καθεστώς των διεθνών είναι απολύτως πραγματική. Εάν η βιολογία μπορεί να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, τότε η κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας βιολογία μπορεί να σας στερήσει τα ανθρώπινα δικαιώματά σας. Γίνεστε ένα αδειοδοτημένο προϊόν και όχι ένα άτομο με αναφαίρετα δικαιώματα. Οι ίδιοι τεχνοκράτες που σχεδιάζουν να αντικαταστήσουν τους εργαζόμενους σχεδιάζουν επίσης να αντικαταστήσουν τους ψηφοφόρους και τους «άχρηστους τρώγοντες», και η νομική αρχιτεκτονική της ψηφιακής ταυτότητας, των CBDC και του προγραμματιζόμενου χρήματος είναι η σκαλωσιά για αυτό το σχέδιο ^[20] . Το δικαίωμα ύπαρξης, το δικαίωμα εργασίας και το δικαίωμα ιδιοκτησίας βρίσκονται όλα σε δοκιμασία και οι άνθρωποι που το βλέπουν πρέπει σαφώς να δράσουν τώρα.

Συμπέρασμα: Να είσαι δύσκολος να σκοτωθείς, ανεξάρτητος και μη συνεργάσιμος

Πιστεύω ότι η πιο αναρχική πράξη που είναι διαθέσιμη σε κάθε άνθρωπο είναι να αναλάβει τον έλεγχο της υγείας, της τροφής, των χρημάτων και της κοινότητάς του. Αυτό σημαίνει να καλλιεργείς τα δικά σου τρόφιμα, ακόμη και σε μικρούς χώρους, χρησιμοποιώντας βιολογικούς, μη ΓΤΟ σπόρους και τεχνικές περμακουλτούρας. Σημαίνει αποθήκευση τροφίμων για μακροχρόνια αποθήκευση, φιλτράρισμα νερού και ενέργεια εκτός δικτύου. Σημαίνει να χτίζεις μια κοινότητα ομοϊδεατών, ατόμων που αγαπούν την ελευθερία και μοιράζονται γνώσεις, δεξιότητες και πόρους ^[15] . Η ετοιμότητα δεν είναι παράνοια - είναι η πρακτική έκφραση της άρνησης να είσαι θύμα.

Στο μέτωπο της υγείας, η επίθεση είναι βιολογική και η αντίδραση πρέπει να είναι βιολογική. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο έχω τονίσει τη γενετική ανθεκτικότητα -- την ικανότητα της ανθρώπινης φυλής να συνεχίζει να μεταδίδει άθικτο, βιώσιμο DNA στην επόμενη γενιά ^[11] . (Δείτε το GeneticSurvival.com για την πιο πρόσφατη σειρά βίντεο που έχω γράψει.) Οι μη εμβολιασμένοι βρίσκονται σε καλύτερη θέση για να μεταδώσουν βιώσιμο DNA, γι' αυτό και οι ελιτιστές είναι τόσο αποφασισμένοι να εμβολιάσουν κάθε παιδί. Σε αυτό το χαοτικό μέλλον, η αποτοξίνωση, η διατροφή, η φυτική ιατρική και τα καθαρά τρόφιμα δεν είναι πολυτέλειες -- είναι πράξεις αντίστασης. Χρησιμοποιήστε το BrightLearn.ai για δωρεάν βιβλία, το BrightAnswers.ai για έρευνα χωρίς λογοκρισία και το BrightVideos.com και το Brighteon.social για ελευθερία του λόγου, επειδή η ανεξάρτητη γνώση και οι ανεξάρτητες πλατφόρμες είναι ο τρόπος με τον οποίο επιβιώνουμε στον πόλεμο της πληροφορίας ^[3] .

Τέλος, πρέπει να μοιραστούμε την αλήθεια με όσους είναι έτοιμοι να την ακούσουν. Η αλγοριθμική καταστολή κρατά την εμβέλειά μας χαμηλή, αλλά η προφορική διάδοση εξακολουθεί να λειτουργεί, και η ιστορία δείχνει ότι οι ιδέες που έχουν έρθει στην ώρα τους δεν μπορούν να σταματήσουν. Η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού είναι πραγματική, αλλά δεν είναι αναπόφευκτη για κάθε άτομο. Οι άνθρωποι που τη βλέπουν μπορούν να επιλέξουν να αποσυρθούν, να απορρίψουν τα δηλητήρια, να ασφαλίσουν τον πλούτο τους σε πραγματικά περιουσιακά στοιχεία και να προωθήσουν την ανθρωπότητα. Οι παγκοσμιοποιητές πιστεύουν ότι δεν μας χρειάζονται πλέον. Είμαστε έτοιμοι να τους αποδείξουμε ότι κάνουν λάθος.

Αναφορές

1. Η Ατζέντα της Μείωσης του Πληθυσμού Δεν Είναι Συνωμοσία - Είναι ένα Τεκμηριωμένο Γεγονός. Ορίστε τα Αποδεικτικά Στοιχεία. NaturalNews.com. 27 Απριλίου 2026.
2. Συνέντευξη με τον Τσάρλι Ρόμπινσον: Η ατζέντα για την παγκόσμια μείωση του πληθυσμού, ο μετανθρωπισμός και το χταπόδι του ελέγχου του πληθυσμού. Brighteon.com. 30 Σεπτεμβρίου 2026.
3. Η Ατζέντα της Μείωσης του Πληθυσμού. books.brightlearn.ai. 3 Σεπτεμβρίου 2026.
4. Συνέντευξη του Mike Adams με τον Kevin Mcgary - 21 Νοεμβρίου 2022. Mike Adams. 21 Νοεμβρίου 2022.
5. Η Νέα Παγκόσμια Τάξη Υποκύπτει στη Μεγάλη Επαναφορά - Mercola.com. Mercola.com. 16 Ιουλίου 2021.
6. Νέα Παγκόσμια Τάξη που θα Αντικαταστήσει τον Καπιταλισμό - Mercola.com. Mercola.com. 2022.
7. Πείτε αντίο στη Δημοκρατία Γεια στην Ευγονική - Mercola.com. Mercola.com. 24 Ιανουαρίου 2023.
8. Αναφορά Health Ranger - πνευματικός πόλεμος δαιμονικών εχθρών. Mike Adams - Brighteon.com.
9. Ινστιτούτο Tavistock Κοινωνική Μηχανική των Μαζών. Daniel Estulin.
10. Η Εξόντωση Δισεκατομμυρίων - Μια Ανατριχιαστική Πραγματικότητα της Ατζέντας; - Mercola.com. Mercola.com. 21 Νοεμβρίου 2022.
11. Το μέλλον της ανθρώπινης φυλής ανήκει σε όσους προστατεύουν τη γενετική τους ακεραιότητα. NaturalNews.com. 14 Αυγούστου 2026.
12. Ο πραγματικός λόγος που βλέπετε «Turbo Aging» παντού... και τι σημαίνει αυτό για την ανθρωπότητα. NaturalNews.com. 5 Αυγούστου 2026.
13. Προειδοποίηση για την ανθρωπότητα: Οι παγκοσμιοποιητές επιταχύνουν τα προγράμματα ευγονικής μείωσης του πληθυσμού ως απάντηση στις λαϊκιστικές εξεγέρσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο. - NaturalNews.com. NaturalNews.com. 17 Δεκεμβρίου 2019.
14. Νέο ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει το «διαβολικό» σχέδιο του ΠΟΥ για τη χρήση εμβολίων για τη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού. Υπεράσπιση της υγείας των παιδιών.
15. Νέα του Μπράιτον. Μάικ Άνταμς - Brighteon.com.
16. Εθνικός Συναγερμός για την Επισιτιστική Ασφάλεια στο Ηνωμένο Βασίλειο – καθώς οι οπλισμένες καιρικές συνθήκες σαρώνουν τη συγκομιδή. activistpost.com. 29 Σεπτεμβρίου 2026.
17. Το Ρολόι της Πείνας: Όταν η παγκόσμια προσφορά τροφίμων κρέμεται από μια κλωστή. NaturalNews.com. 1 Ιουλίου 2026.
18. Οι διευθύνοντες σύμβουλοι της Anthropic και της OpenAI φωνάζουν «πιέστε ταχύτητα» καθώς η χρηματιστηριακή αγορά τεχνητής νοημοσύνης τρέμει κάτω από το βάρος του δικού τους Φρανκενστάιν. NaturalNews.com. 14 Σεπτεμβρίου 2026.
19. Τα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης εκπαιδεύουν τους αντικαταστάτες σας… (Και δεν πρόκειται να είναι άνθρωποι). NaturalNews.com. 1 Σεπτεμβρίου 2026.
20. Bright Videos News, 30 Σεπτεμβρίου 2026 - Κηρύχθηκε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το ντίζελ, ανακοινώθηκε η δημόσια προσφορά της Anthropic, συνέντευξη με τον συγγραφέα για την ατζέντα της παγκόσμιας μείωσης του πληθυσμού. Brighteon.com. 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Επεξηγηματικό infographic

https://www.naturalnews.com/

Ζούμε σε έναν πολιτισμό που αντιμετωπίζει τη μακροζωία σαν τρόπαιο, συγχαίροντας τους ανθρώπους απλώς και μόνο επειδή επιβίωσαν, αγνοώντας εντελώς τη συντριπτική μοναξιά που συνοδεύει αυτή την επιβίωση.

 

Αξιακή Αφύπνιση και Αυτογνωσία

Vasilis Mpatis·

Το γηρας, σκιαζει και φοβιζει σημερα, πολυ κοσμο, τοσο λαικο οσο και περισσοτερο των πλουσιων, ο Κλιντ Ίστγουντ σε μια πρόσφατη ομιλία του, εξήγησε πώς αλλάζει το σώμα με τον χρόνο. Τα κόκαλα γίνονται λιγότερο ευλύγιστα, οι κινήσεις επιβραδύνονται και το έντονο φως μπορεί να ενοχλεί τα μάτια. Ακόμη και η αναπνοή μπορεί να απαιτεί περισσότερη προσπάθεια. Και αυτό ήταν μόνο η αρχη. Ζωγράφισε μια ωμή, τη εικόνα για το τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος πλησιάζει έναν αιώνα ύπαρξης.

«Το φως σε πονάει στα μάτια, και ακόμη και η αναπνοή μπορεί να μοιάζει με σκληρή δουλειά», μοιράστηκε ο Ίστγουντ, περιγράφοντας τη διαρκή τριβή ενός σώματος που φθίνει.

«Το σώμα σου απλώς δεν συνεργάζεται όπως κάποτε, και κάθε βήμα απαιτεί στρατηγική».

Αλλά όπως επεσήμανε, η δομική παρακμή του σκελετού και των μυών είναι μόνο η επιφάνεια του ζητήματος.

Το πραγματικό βάρος των βαθιών γηρατειών είναι συναισθηματικό και ψυχολογικό. Μόλις περάσεις τα ενενήντα, το κοινωνικό σου τοπίο υφίσταται μια βαθιά και συχνά επώδυνη μεταμόρφωση.

Κοιτάς γύρω σου και συνειδητοποιείς ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που σε γνώριζαν όταν ήσουν νέος, που μοιράστηκαν την ιστορία σου, τα αστεία σου και τους αγώνες της ζωής σου, έχουν εξαφανιστεί.

Ο κύκλος των γνώριμων προσώπων συρρικνώνεται σχεδόν στο τίποτα, το τηλέφωνο σταματά να χτυπά, και ο ρυθμός των ημερών επιβραδύνεται σε σημείο που μόλις κινείται. Το πιο πικρό χάπι δεν είναι ο σωματικός πόνος· είναι η ξαφνική απουσία κάποιου που πραγματικά θέλει να σε ακούσει.

Όταν η παρούσα στιγμή γίνεται ήσυχη και απομονωμένη, ο ανθρώπινος νους αναζητά φυσικά καταφύγιο στο παρελθόν. Ο Ίστγουντ εξήγησε ότι η περιπλάνηση μέσα σε παλιές αναμνήσεις δεν είναι σημάδι πνευματικής αδυναμίας, αλλά μια ζωτική αναζήτηση συνέχειας.

Γι' αυτό οι ηλικιωμένοι επαναλαμβάνουν συχνά τα ίδια ανέκδοτα, προσθέτοντας μικρές λεπτομέρειες και επιστρέφοντας στα ίδια θέματα ξανά και ξανά. Δεν προσπαθούν να καυχηθούν ή να κυριαρχήσουν στη συζήτηση. Το κάνουν για να αγκυροβολήσουν σε μια πραγματικότητα όπου ήταν ενεργοί, αγαπημένοι και σημαντικοί.

«Βρίσκεις τον εαυτό σου να επαναλαμβάνει ιστορίες, προσθέτοντας λεπτομέρειες, όχι για να πείσεις κανέναν, αλλά απλώς για να νιώσεις ότι είσαι ακόμα συνδεδεμένος με κάτι», παραδέχτηκε ο Ίστγουντ. «Προσπαθείς να μεταδώσεις πράγματα στη νεότερη γενιά, ακόμη και όταν βλέπεις την πλήξη στα μάτια τους». Ζούμε σε έναν πολιτισμό που αντιμετωπίζει τη μακροζωία σαν τρόπαιο, συγχαίροντας τους ανθρώπους απλώς και μόνο επειδή επιβίωσαν, αγνοώντας εντελώς τη συντριπτική μοναξιά που συνοδεύει αυτή την επιβίωση. Ο Κλιντ Ίστγουντ μοιράστηκε μια αλήθεια για τα γηρατειά που άφησε τον κόσμο σιωπηλό… γιατί το πιο δύσκολο κομμάτι του να γερνάς δεν είναι να χάνεις τη δύναμή σου — είναι να συνειδητοποιείς πόσους ανθρώπους και αναμνήσεις έχεις χάσει στην πορεία... Σημερα στην εποχη μας ,του εγωκεντρισμου, το γηρας τρομαζει εναν κοσμο, ιδιαιτερα των ευκαταστατων ταξεων , και με τα ιδαλματα της ''αιωνιας νεανικοτητας'' να προβαλωνται με καθε τροπο και εμονικα,' απο τα ΜΜΕ και στο διαδικτυο, το γηρας να θεωρηται κατι σαν αρωστεια. Τα αποτελεσματα, πλεον φαινονται και στις σχεσεις των ανθρωπων, μεγαλη κουβεντα αυτη, αλλα ακομη και στην εξαπλωση μιας νεας αγορας, στην οποια ακουμπανε οι νεοπλουτοι η και μη, με εκατομυρια ευρα, ειναι αυτη της αγορας της νεανικοτητας, η οποια και με τον θανατο του Μαζωνακη, αποκαλυφτηκε , η μεγαλη λοβητουρα και η θεσμικη διαπλοκη για τα κερδη και μονο, ολα με τις κυβερνητικες πλατες φυσικα. Να μιλσουμε για του ηλικωμενους των λαικων στρωματων σημερα, ιδιατερα στην Ελλαδα, η κατασταση ειναι η χειροτερη με τις χαμηλες συνταξεις, οι οποιες χρονια τωρα εχουν να δουν αυξησεις, και με περικομενα τα δωρα του 13ου και 14ου μισθου, , Με τα μεγαλα κενα στην Δημοσια πρωτοβαθμια Υγεια, και με αρκετο μερος της συνταξης, να πηγαινει στον ιδιωτικο τομεα υγειας και στην φαρμακευτικη αγωγη, η οποια συνοδευει μεγαλο μερος των ηλυκιωμενων... Σημερα στην εποχη της φτωχοποιησης, ενα μερος της συνταξης, μπορει ισως ακομη και να πηγαινει σ αλλες αναγκες της οικογενειας, μειονωντας ουσιαστικα και τα λεφτα τα οποια παραμενουν για τον συνταξιουχο.. Οι συνταξιουχικες οργανωσεις, στην Ελλαδα, μαζι με τους ιδιους τους απομαχους της εργασιας, αλλα οχι της ζωης, εχουν δωση σημαντικους αγωνες, για την διατηρηση της αξιας, και τις αυξησεις στις συνταξεις, εναντια στις μειωσεις τους και τα περικομενα Δωρα, απο τις Μνημονιακες κυβερνησεις, οι οποιες φοτωσαν τα δημοσινομικα ελειματα στους πιο αδυναμους, οπως ηταν οι ηλικιωμενοι. Η σημερινη κυβερνηση, πιστη στην εξυπηρετηση των μεγαλων συμφεροντων της Ολυγαργιας και των Ευρατλαντικων υποχρεωσεων της . για αυξηση των πολεμικων εξοπλισμων, αρνηται πεισματικα να επαναφερει τα δωρα του 13 και 14 μισθου., μαλιστα ο εθνικος και διαχρονικος τραπεζητης , ειπε , οτι θα ειναι μια τρελα η επαναφορα τους. Αφηνω τελευταιο το μεγαλο ζητημα, της περιθαλψης της 3ης ηλικιας στα διαφορα Γηροκομεια και Οικους Ευγηρειας, ιδιωτικα κατα κυρια βαση, οπου η κατασταση ειναι απο ανεκτη εως αθλια, οπου δοκιμαζονται σκληρα αρκετες φορες οι ηλικιωμενοι, χωρις ελεγχους και με τροφεια απο χιλια και πανω ευρω, επιβαρηνωντας αβαστακτα τις οικογενειες τους,,, Βασικες ειναι οι κυβερνητικες ευθηνες, αλλα ακομη και της τοπικης αυτοδοιηκησης, η οποια τυπικα εχει το ελεγχο των ιδιωτικων δομων των ηλικιωμενων..... Σημερα ειναι αναγκαιο ζητημα το ιδιο το συνδικαλιστικο κινημα των εργαζομενων, μαζι με τις συνταξουχικες οργανωσεις, , να παλεψουν για αυξησεις στις συνταξεις και την επαναφορα των δωρων του 13ου και 14ου μησθου ,,, Την ανασυγκροτηση της πρωτοβαθμιας φροντιδας και περιθαλψης με το περασμα της σε δημοσια βαση. Την δωρεαν παροχη της φαρμακευτικης αγωγης. Την θεσπιση της λειτουργιας δημοσιων δομων περιθαλψης της 3ης ηλικιας Τον περιορισμο και τον ελεγχο των κερδοσκοπικων δομων..

Οι σημερινοι εργαζομενοι μαζι με τους απομαχους της εργασιας, αλλα οχι και της ζωης, πρεπει να δωσουν μαζι αγωνες, εναντια σ ολους αυτους, οι οποιοι θεωρουν σημερα την εργατικη ταξη, σαν την λεμονοκουπα, που μετα το ξεζουμισμα ειναι για τα σκουπηδια. Οι παλιοτερες γενιες, δωσανε σκληρους και αιματηρους αγωνες, για την καθιερωση του Δημοσιου κοινωνικοασφαλιστικου συστηματος και των συνταξεων,δεν πρεπει να χαριστουν για τα κερδη τους...

Βασιλης Τουμπελης Πρωην προεδρος της Ομοσπονδιας Νοσησηλευτικων Ιδρηματων Ελλαδας

Ἑλληνικὸ τὸ πρῶτο ἀλφάβητο στὸν κόσμο! Ὅταν ἡ Ἑλλάδα ἔγραψε τὴν πρώτη λέξη τῆς ἱστορίας

Ἡ καταγωγή τῆς γλώσσης μας

Ἡ ὁμιλία τοῦ τ. προέδρου τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν Ἀντώνιου Κουνάδη

---

Η ΠΡΟΒΛΗΘΕΙΣΑ τόν 18ο αἰῶνα ἄποψη, ὅτι ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ἀνήκει στήν Ἰνδοευρωπαϊκή οἰκογένεια γλωσσῶν, καθώς καί ἡ ἄποψη ὅτι τό Ἑλληνικό ἀλφάβητο εἶναι Φοινικοσημιτικῆς προελεύσεως ἀπετέλεσαν ἀντικείμενα συνεχιζομένων μέχρι σήμερα ἐντόνων συζητήσεων καί ἀμφισβητήσεων. Δύο θέματα, τά ὁποῖα δέν πρέπει νά ἀφήνουν ἀδιάφορο κανένα Ἕλληνα, ἀφοῦ τό ὑψίστης σημασίας ἀγαθό τῆς πολιτισμικῆς μας κληρονομιᾶς, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα, προφορική καί γραπτή, ἀρρήκτως συνδεδεμένη μέ τήν ταυτότητα, τήν συνέχεια, τήν ἐπιβίωση καί τήν προοπτική τοῦ Ἑλληνισμοῦ, εἶναι ὑπόθεση ὅλων μας.

Βεβαίως καί τοῦ ὁμιλοῦντος, λόγω τῆς μακρόχρονης ἐνασχόλησής μου μέ τήν Ἐκπαίδευση καί τήν συναφῆ ἀρθρογραφία μου, μέ τήν ὁποία ἐστηλίτευσα τίς ὀλέθριες νομοθετικές παρεμβάσεις στή γλῶσσα μας, μέ τόν ψευδεπίγραφο χαρακτηρισμό ὡς Ἐκπαιδευτικῶν Μεταρρυθμίσεων. Δεδομένου ὅτι τά δύο αὐτά θέματα εἶναι διεπιστημονικοῦ χαρακτῆρα καί μάλιστα ἀντικείμενο πολλῶν διαφορετικῶν ἐπιστημῶν, ἡ ἐν προκειμένω προσπάθειά μου εἶναι νά παρουσιάσω αὐθεντικές γνῶμες γλωσσολόγων, ἀρχαιολόγων, ἱστορικῶν, ἀνθρωπολόγων, παλαιοντολόγων, ὥστε νά χυθεῖ περισσότερο φῶς στά δύο αὐτά περίπλοκα καί σκοτεινά ἀκόμη θέματα, βάσει καί τῶν νεοτέρων εὑρημάτων καί τῶν ἐξελίξεων στήν ἀνθρώπινη ἀρχαιογενετική (αDNA) καί τήν πληθυσμιακή γενετική. Ἐξελίξεων, οἱ ὁποῖες ἀνέτρεψαν ἤ καί ἐπιβεβαίωσαν προγενέστερες ὑποθέσεις.

Οἱ ἀπαρχές τῆς Συγκριτικῆς Γλωσσολογίας – Ἐτυμολογίας

Στόν Κρατύλο τοῦ Πλάτωνος πού ἀποτελεῖ διάλογο γιά τήν ὀρθότητα τῶν ὀνομάτων μέ συνομιλητές τόν Ἑρμογένη, τόν φιλόσοφο-μαθηματικό Κρατύλο (ἱδρυτή φιλοσοφικῆς σχολῆς τόν 5ο π.X. αἰ.) καί τόν Σωκράτη, βρίσκονται οἱ ἀπαρχές τῆς Συγκριτικῆς Γλωσσολογίας σ’ ὅ,τι ἀφορᾶ ὀνόματα βαρβάρων (δηλ. ἀλλοεθνῶν) καί τῆς συγκριτικῆς μεθόδου (ὅσον ἀφορᾶ τίς διαλέκτους τῆς Ἑλληνικῆς, π.χ. Αἰολικῆς, Δωρικῆς, Ἰωνικῆς, Ἀττικῆς κ.λπ.), καθώς καί οἱ ἀπαρχές τῆς Ἐτυμολογίας γιά τό πῶς καθορίζεται ἡ ὀρθή ὀνοματοθέτηση (ὀνοματοδοσία) τῶν λέξεων (ὀνομάτων), φύσει ἤ νόμω. Σύμφωνα μέ τόν φύσει καθορισμό (κατά τόν Κρατύλο), ὑπάρχει συμφωνία μεταξύ ὀνόματος (λέξεως) καί τοῦ ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου του ἐτυμολογικῶς (δηλ. μεταξύ σημαίνοντος καί σημαινομένου), ἐνῶ σύμφωνα μέ τόν νόμο καθορισμό τῶν ὀνομάτων (λέξεων) ἡ ὀνοματοθέτηση εἶναι συμβατική. Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα εἶναι κατ’ ἐξοχήν ἐννοιολογική ἤ νοηματική, δηλαδή ὑπάρχει αἰτιώδης σχέση μεταξύ ὀνομάτων-λέξεων καί τῆς ἐτυμολογικῆς σημασίας τους. Κατά τόν Πλάτωνα (Κρατύλος, 435-436) «ὅς ἄν τά ὀνόματα ἐπίσταται, ἐπίσταται καί τά πράγματα».

Πρῶτος ὁ Διονύσιος ὁ Ἁλικαρνασσεύς (1ος π.Χ. αἰ.) στό ἔργο του «Περί συνθέσεων ὀνομάτων» θεωρεῖ τόν Πλάτωνα θεμελιωτή τῆς Ἐτυμολογίας γράφοντας: «Τόν ὑπέρ ἐτυμολογίας λόγον πρῶτος εἰσήγαγε Πλάτων πολλαχῇ μέν καί ἄλλοθι, μάλιστα δέ ἐν τῷ Κρατύλῳ.». Γιά τήν ἀξία τῆς νοηματικῆς ἰδιότητας τῶν ὀνομάτων ὁ Ἀριστοτέλης ἐπισημαίνει: «Ὁ λόγος, ἐάν μή δηλοῖ, οὐ ποιήσει τό ἑαυτοῦ ἔργον.» (Τέχνη ρητορική Γ. 2149), στή συνέχεια δέ ἐξαίρει τήν Ἑλληνική μέ τήν φράσιν: «Τό Ἑλληνίζειν ἐστιν τό ὀρθῶς ὀνομάζειν.» (Τέχνη ρητορική Γ. 4.1407). Ἀλλά καί στούς νεώτερους χρόνους ὁ Γερμανός φιλόσοφος-φυσικός Βένερ Χάιζενμπεργκ (Βραβεῖο Νομπέλ 1932) εἶχε δηλώσει: «Ἡ θητεία στήν ἀρχαία Ἑλληνική γλῶσσα ὑπῆρξε ἡ σπουδαιότερη πνευματική μου ἄσκηση. Στή γλῶσσα αὐτή ὑπάρχει ἡ πληρέστερη ἀντιστοιχία ἀνάμεσα στήν λέξη καί τό ἐννοιολογικό περιεχόμενο.».

Τό Ἑλληνικό ἀλφάβητο καί τά φοινικικά σύμφωνα

Ἄν τό πρῶτο ἀλφάβητο (ἀκριβέστερα σύστημα γραφῆς) εἶναι Σημιτικοφοινικικό καί ἄν οἱ Φοίνικες (κλάδος σημιτικῆς φυλῆς πού διακρίθηκε στήν ναυτιλία καί στό ἐμπόριο) τό πῆραν ἀπό τούς Ἑβραίους καί τό μετέδωσαν στούς Ἕλληνες, ἔχει γίνει ἀντικείμενο πολλῶν συζητήσεων καί ἀμφισβητήσεων. Συναφῆ θέματα πρός διερεύνηση εἶναι τό πότε οἱ Φοίνικες μετανάστες ἐγκαταστάθηκαν στή Φοινίκη καί ποιές οἱ ἀρχαιότερες ἐπιγραφές ἤ γραπτά κείμενα τοῦ Φοινικικοῦ πολιτισμοῦ. Γιά τήν ὑπάρχουσα ἄποψη περί τῆς καταγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου ἀπό τά «φοινικικά γράμματα», δηλαδή ἀπό τό φοινικικό οὐσιαστικῶς «Συλλαβάριο», ἀξίζει νά παρατηρηθεῖ ὅτι τήν ἄποψη αὐτή οἱ «Φοινικιστές ἐστήριξαν κυρίως στή γνωστή ρήση τοῦ Ἡροδότου: «Οἱ Φοίνικες …ἐσήγαγον διδασκάλια ἐς τούς Ἕλληνας καί δή καί γράμματα, οὐκ ἐόντα πρίν Ἕλλησι, ὡς ἐμοί δοκέειν…». Δηλαδή ὁ Ἡρόδοτος διατυπώνει τοῦτο μέ ἐπιφύλαξη (ὡς ἐμοί δοκεῖ), ἀναφερόμενος ἀορίστως σέ γράμματα καί ὄχι στά γράμματα συγκεκριμένης γραφῆς.

Μέ τήν ἄποψη ὅμως τοῦ Ἡροδότου δέν συμφωνεῖ ὁ ἱστορικός Διόδωρος ὁ Σικελιώτης (Ε 74), ὁ ὁποῖος διευκρινίζει ὅτι τά λεγόμενα «Φοινίκεια γράμματα» δέν εἶναι ἐφεύρεσις τῶν Φοινίκων ἀλλά διασκευή ἄλλων γραμμάτων, δηλαδή τῶν Ἑλληνικῶν-Κρητικῶν, δηλώνοντας: «φασί τούς Φοίνικας οὐκ ἐξ ἀρχῆς εὑρεῖν, ἀλλά τούς τύπους τῶν γραμμάτων μεταθεῖναι μόνον,…». Ἄς σημειωθεῖ ὅτι οἱ Φοίνικες, ὅπως φαίνεται ἀπό διάφορες ἱστορικές πηγές, ἐγκατεστάθησαν στήν Φοινίκη (σημερινός Λίβανος καί ἐν μέρει Συρία) ἀναμειχθέντες μέ τούς αὐτόχθονες Χαναανίτες μεταξύ 1.200 καί 1.100 π.Χ. Γραπτά κείμενα ἤ ἐπιγραφές γιά τόν Φοινικικό πολιτισμό δέν ἔχουν εὑρεθεῖ μέχρι σήμερα.

Βάσει ἱστορικῶν δεδομένων, ἐπιγραφῶν καί πολλῶν ἀναφορῶν σέ (γνωστά) κείμενα ἀρχαίων Ἑλλήνων συγγραφέων, ἔχει γίνει δεκτό ἀπό τήν διεθνῆ ἐπιστημονική κοινότητα ὅτι ἡ Ἑλληνική (ἀλφαβητική) γραφή ὑπῆρχε πιθανότατα πρίν ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου. (Δέν ἐννοοῦμε τήν Γραμμική Α΄ ἤ Β΄ οὔτε βεβαίως τήν ἀρχαιότερη Κρητική μέσω ἰδεογραμμάτων ἱερογλυφική γραφή.) Ὡστόσο, ἡ Ἑλληνική (ἀλφαβητική) γραφή φαίνεται ὅτι βάσει ἱστορικῶν πηγῶν ὑπῆρχε πρίν ἀπό τούς χρόνους τοῦ Ὁμήρου. Π.χ. στήν Ἰλιάδα (περιγράφουσα τόν Τρωικό Πόλεμο) ὁ Ὅμηρος, ἀναφερόμενος στόν Βελλερεφόντη, γράφει «σήματα λυγρά γράψας ἐν πίνακι πτυκτῷ θυμοφθόρα πολλά». (Ἐπιστολή Προίτου πρός τόν πενθερό του, τόν Ἰοβάτη. Ζ 169.) Ἐπίσης ὁ Ὅμηρος κατά τόν φιλόσοφο καί ἱστορικό Πορφύριο (3ος μ.Χ. αἰ.) ἔγραψε τήν Ἰλιάδα «οὔχ ἅμα, οὐδέ κατά τό συνεχές, καθάπερ σύγκεινται, ἀλλ’ αὐτός μέν ἑκάστην ῥαψῳδίαν γράψας καί ἐπιδειξάμενος ἐν τῷ περινοστεῖν τάς πόλεις τροφῆς ἕνεκεν ἀπέλιπεν…» (Λεξικό Σούδα ἤ Σουίδα).

Ὁ Μιστριώτης ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἀπολλόδωρος (180-110 π.Χ.) μᾶς γνωρίζει ὅτι ὁ Οἴαξ, κατά τόν Τρωϊκό Πόλεμο, ἔγραψε τήν εἴδηση τοῦ θανάτου τοῦ ἀδελφοῦ του, τοῦ Παλαμήδη, ἐπάνω σέ πηδάλιο, τό ὁποῖον τά θαλάσσια κύματα μετέφεραν στόν πατέρα τους τόν Ναύπλιο.

Ἐνδιαφέρουσα εἶναι ἡ Ἐπιστημονική Ἀνακοίνωση τῶν Ἑλλήνων ἐρευνητῶν Σταύρου Παπαμαρινόπουλου καί τῶν συνεργατῶν του, τήν ὁποία παρουσίασα στήν Δημόσια Συνεδρία τῆς Ἀκαδημίας (19/10/2017) μέ τίτλο «Ἀστρονομικές Χρονολογήσεις τοῦ τέλους τοῦ Τρωϊκοῦ Πολέμου καί τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Ὀδυσσέα» (Πρακτικά Ἀκαδημίας, τ. 92 Α΄, 2017). Ἡ Ἀνακοίνωση καταλήγει στό συμπέρασμα ὅτι τό τέλος τοῦ Τρωικοῦ Πολέμου χρονολογεῖται πρό τοῦ 1200 π.Χ. Ἡ χρονολογία αὐτή ὑποδηλοῖ τήν ὕπαρξη γραφῆς κατά τούς χρόνους τοῦ Τρωϊκοῦ Πολέμου, ἐνόψει καί τῶν προεκτεθέντων ἀπό τόν Ὅμηρο περί τοῦ Βελλερεφόντη καί ἀπό τόν Μιστριώτη – Ἀπολλόδωρο γιά ὅσα ἀναφέρουν γιά τόν Οἴακα. Ἐάν πράγματι ὑπῆρχε γραφή πρίν ἀπό τό 1200 π.Χ., τά ὑποστηριζόμενα ὅτι δῆθεν οἱ Ἕλληνες πῆραν τό σύστημα γραφῆς (Συλλαβάριο) ἀπό τούς Φοίνικες κλονίζονται, στερούμενα ἀξιοπιστίας. Βεβαίως τό ζήτημα αὐτό παραμένει ἀνοικτό ἐλλείψει ἀποδείξεων, διότι οἱ ὑπάρχουσες ἐνδείξεις δέν ἀρκοῦν.

Κατά τόν Sir Arthur Evans «ἡ γραφή τῆς Κρήτης εἶναι ἡ μήτηρ τῆς Φοινικικῆς», ἐνῶ κατά τόν Ρενέ Ντυσσώ «Οἱ Φοίνικες εἶχαν παραλάβει πρωιμότατα τό ἀλφάβητόν των παρά τῶν Ἑλλήνων, οἵτινες εἶχαν διαμορφώσει τοῦτο ἐκ τῆς Κρητο-Μυκηναϊκῆς γραφῆς». (Βλ. καί Γκεόργκιεφ, Προβλήματα τῆς Μινωικῆς Γλώσσας, Σόφια 1953.) Τό Φοινικικό δέν εἶναι ἀλφάβητο, ἀλλά «Συλλαβάριο», χωρίς φωνήεντα, μέ 22 σύμφωνα καί χωρίς τά σύμφωνα Ξ, Φ, Ψ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφάβητου. Ἀλλά καί κατά τό Κέντρο τοῦ Πανεπιστήμιου Irvain TLG (Thesaurus Linguae Graecae), ὁ Κρητικός ἱστορικός Δωσιάδης (συγγράψας τήν τοπική ἱστορία τῆς Κρήτης) ἀναφέρει ὅτι τό ἀλφάβητο εὑρέθη ἀπό τούς Κρῆτας.

Ὁ Πλούταρχος (Προβλήματα 737) θεωρεῖ ἀφελῆ τήν ἄποψη ὅτι τό γράμμα «ἄλφα» εἶναι Φοινικικό ἐκ τοῦ «Ἄλεφ» πού ὀνόμαζαν τόν βοῦν (θεωρούμενον πρῶτον ἐκ τῶν ἀναγκαίων.) Κατά τό Μέγα Ἐτυμολογικό Λεξικό, το γράμμα «ἄλφα» προέρχεται ἐκ τοῦ ρήματος ἄλφω (= εὑρίσκω), διότι «πρῶτον γάρ τῶν ἄλλων στοιχείων εὑρέθη.»

Ἡ κάθε πόλις-κράτος ἤ περιοχή στόν ἀρχαϊκό ἑλληνικό κόσμο εἶχε τό δικό της ἀλφάβητο, (μέ μικρές παραλλαγές ἀπό ἐκεῖνα τῶν ἄλλων πόλεων.) Τό σημερινό Ἑλληνικό ἀλφάβητο εἶναι τό ἐπικρατῆσαν Ἰωνικό, μέ 24 γράμματα, ἀπό τό 403 π.Χ. ἐπί ἄρχοντος Εὐκλείδου. Τό Κορινθιακό, ἐπίσης, διαθέτει 24 γράμματα, τό Κρητικό 21, τῆς Μιλήτου 24, τό Χαλκιδικό 25, ἀπό τό ὁποῖον προῆλθε τό σημερινό Λατινικό, μετά ἀπό προσαρμογή ἀπό τούς κατοίκους τοῦ Λατίου τῆς Ἰταλίας, (οἱ ὁποῖοι, ὡς φαίνεται, τό παρέλαβαν ἀπό Ἕλληνες τῆς Κύμης.) Ἀπό τό Ἑλληνικό, ἐπίσης, ἀλφάβητο προῆλθαν τό Ἐτρουσκικό, τό Κυριλλικό, τό ἀρχαῖο Φρυγικό, τό ἀλφάβητο τῆς Λυκίας, τό Λυδικό, τό Ἀρμενικό, τό Κοπτικό, τό Γοτθικό κ.λπ.

Οἱ ἀπαρχές τῆς Ἑλληνικῆς γραφῆς

Πηγές γιά τίς ἀπαρχές τῆς Ἑλληνικῆς γραφῆς ὑπάρχουν πολλές, μεταξύ τῶν ὁποίων: 1) Ἡ πινακίδα τοῦ Δισπηλιοῦ τῆς Καστοριᾶς πού ἔφερε σέ φῶς τό 1993 ὁ καθηγητής Γ. Χουρμουζιάδης, τήν ὁποίαν ἀρχαιομέτρες τόσο ἀπό τό Ἐρευνητικό Κέντρο «Δημόκριτος» ὅσο καί τοῦ ἐξωτερικοῦ χρονολόγησαν στό 5250 π.Χ. 2) «Τό Ὄστρακο στήν Ἐρημονησίδα Γιούρα τῶν Σποράδων», τό ὁποῖον εὑρῆκε ὁ ἀρχαιολόγος Ἀδάμ Σαμψών μέ Ἑλληνική ἐπιγραφή τοῦ 5500 π.Χ., στήν ὁποία διακρίνονται εὐκρινῶς τά γράμματα Α Υ Δ χωρίς βεβαίως νά εἶναι γνωστή ἡ φωνητική τους ἀξία καί 3) «Τό Ὄστρακο στήν Περιοχή Πιλικάτα τῆς Ἰθάκης», χρονολογούμενο τό 2700 π.Χ., στό ὁποῖον ὑπάρχουν χαραγμένα συμβολικά σχήματα παρόμοια μέ αὐτά τῶν Γραμμικῶν Γραφῶν Α΄ καί Β΄.

Ἐν προκειμένω, εὔλογο τίθεται τό ἐρώτημα πῶς εἶναι δυνατόν χιλιάδες στίχων τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν νά διατηροῦνται καί μεταφέρονται ἐπί πολλούς αἰῶνες ἀναλλοίωτοι μέ θαυμαστή ἀκρίβεια. Γι’ αὐτό καί ὁ Μιστριώτης στό ἔργο του «Ἱστορία τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν» (Τύποις Σακελλαρίου, Ἀθήνα 1903, ἔκδοση Β΄) ἀναφέρει: «Τό πολύμορφον καί ἡ ἀστασία ἐν τῇ ἐκτάσει καί συστολῇ φωνηέντων, οὐ δύναταί τις ἀποδοῦναι τῇ ἐλλείψει τῆς γραφῆς.». Ὁ καθηγητής Τζίλμπερτ Χάιγκετ δηλώνει ὅτι ἕνα ποίημα ὅπως ἡ Ἰλιάδα εἶναι ἀδύνατον νά εἶχε παραδοθεῖ χωρίς γραφή (Ἡ Κλασσική παράδοση, Ἐκδ. ΜΙΕΤ), ἐνῶ ὁ διάσημος συγγραφέας Χόρστ Μπλάνκ (Ἐκδ. Παπαδήμα, σελ. 148) βεβαιώνει ὅτι: «Σήμερα ἕνα μεγάλο μέρος φιλολόγων κλείνει πρός τήν ὑπόθεση ὅτι ἡ σύνταξη τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν εἶχε ἤδη καταστήσει ἀπαραίτητη τήν γραπτή παγίωση τοῦ κειμένου… οἱ ραψωδοί κουβαλοῦσαν μαζί τους τό γραπτό χειρόγραφο ἀντίτυπό τους.».

Ἐπίσης, ἡ Γαλλίδα Ἑλληνίστρια Ζακλίν Ντέ Ρομιγύ δηλώνει κατηγορηματικά: «Ὅμηρος καί γραφή συνυπάρχουν.». (Γιατί ἡ Ἑλλάδα, Ἐκδ. Τό «Ἄστυ», σελ. 28.) Tό δακτυλικό ἑξάμετρο στά Ὁμηρικά Ἔπη βασίζεται στήν προσωδία (μακρά καί βραχέα φωνήεντα, διπλά σύμφωνα, δίφθογγοι κ.λπ.). Ἡ ἄποψη ὅτι οἱ Φοίνικες δάνεισαν κάποια σύμφωνα καί ἀμέσως οἱ Ἕλληνες ἔγραψαν ὀρθογραφημένα τά Ἔπη, δέν ἔχει ἰσχυρά ἐπιχειρήματα, ὅπως ἀναφέρει τό Λεξικό Σούδα ἤ Σουίδα (βλ. Φοινίκη πόλις).

Χαρακτηριστική εἶναι καί ἡ ἀναφορά τοῦ Ἀμερικανοῦ ἱστορικοῦ/φιλοσόφου, συντάκτη τῆς παγκόσμιας ἱστορίας πολιτισμοῦ, William Durant: «Οἱ Φοίνικες δέν ἦσαν οἱ ἐφευρέται τοῦ ἀλφαβήτου, τό κυκλοφόρησαν μόνο ἀπό τόπο σέ τόπο. Τό ἐπῆραν ἀπό τούς Κρῆτες καί τό μετέφεραν στήν Τύρο, στήν Σιδῶνα, στήν Βύβλο καί ἄλλες πόλεις τῆς Μεσογείου. Ὑπῆρξαν οἱ “γυρολόγοι” καί ὄχι οἱ ἐφευρέται τοῦ ἀλφαβήτου.». Ὁ ἀρχαιολόγος-ἐπιγραφικός Ἀπόστολος Ἀρβανιτόπουλος εἶχε δηλώσει: «Τό ἀλφάβητο ἐπενόησαν καί ἐφήρμοσαν οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες… ἐδώρισαν δέ αὐτό εἰς ἅπασαν τήν ἀνθρωπότητα ὡς κοινόν κτῆμα αὐτῆς.». Ὑπάρχουν ἀρκετές μαρτυρίες μέ κείμενα ἀρχαίων ἱστορικῶν καί συγγραφέων (μεταγενέστερα τῆς ἐποχῆς τοῦ Ὁμήρου), τά ὁποῖα ὑποστηρίζουν ὅτι ὑπῆρχε γραπτή Ἑλληνική γλῶσσα (διάφορος τῆς Γραμμικῆς Β΄) περί τό 1200 π.Χ., δηλαδή πρίν ἀπό τό Φοινικικοσημιτικό Συλλαβάριο. Ὡστόσο, τεκμήρια (π.χ. ἐπιγραφές) γιά τήν ὕπαρξη Ἑλληνικῆς γραφῆς πού ἀνάγεται σ’ αὐτήν τήν περίοδο δέν ὑπάρχουν.

Γι’ αὐτήν τήν ἀσύγκριτης τελειότητας γλῶσσα πού ἐμεῖς οἱ ἴδιοι κακοποιήσαμε, ἐνῶ γιά τούς ξένους ἑλληνιστές καί γλωσσολόγους ἀποτελεῖ ἀντικείμενο θαυμασμοῦ καί μελέτης, χαρακτηριστική εἶναι ἡ δήλωση τοῦ διακεκριμένου Ἑλληνιστοῦ καθηγητοῦ στό Πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης Gilbert Murray: «[…] μία σκέψη μπορεῖ νά διατυπωθεῖ μέ ἄνεση καί χάρι στήν Ἑλληνική, ἐνῶ γίνεται δύσκολη καί βαρειά στήν Λατινική, Ἀγγλική, Γαλλική, Γερμανική. Ἡ Ἑλληνική εἶναι ἡ τελειότερη γλῶσσα, ἐπειδή ἐκφράζει τίς σκέψεις τελειοτέρων ἀνθρώπων.». Ὁ διακεκριμένος Ἑλληνιστής καί γλωσσολόγος Ἱσπανός καθηγητής F.R. Adrados, ξένος ἑταῖρος τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ἔχει ἐπανειλημμένα δηλώσει ὅτι οἱ Δυτικοευρωπαϊκές γλῶσσες εἶναι ἡμιελληνικές ἤ κρυπτοελληνικές.

Ἀξίζει, ἐπίσης, νά σημειωθεῖ ὅτι ὁ Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος (2ος π.Χ. αἰ.) θεωρεῖται ὅτι πρῶτος ἐπενόησε καί ἐφήρμοσε τούς τόνους καί τά πνεύματα.

«Στόν “δίσκον τῆς Φαιστοῦ” χρονολογούμενον πρό τοῦ 1200 π.Χ. (ὁ ὁποῖος εὑρέθη στήν Κρήτη καί δέν ἔχει ἀποκρυπτογραφηθεῖ μέχρι σήμερα) φαίνονται εὐκρινῶς “τυπωμένα” τά γράμματα Β Γ Λ Υ. Οἱ Michael Ventris καί John Chadwick ὑπεστήριξαν γιά πρώτη φορά ὅτι οἱ πινακίδες “ἀπό ψημένο πηλό, ἀπό τήν δεύτερη χιλιετία π.Χ., οἱ ὁποῖες βρέθηκαν στή Πύλο, στήν Κνωσό, στίς Μυκῆνες καί ἄλλα μέρη, περιεῖχαν ἑλληνικά ἔγγραφα πού προέρχονταν ἀπό τά ἀρχαῖα Μυκηναϊκά Βασίλεια”». Τά Μυκηναϊκά, ὅπως πρόσφατα ἐτόνισε ὁ F.R. Adrados (ἐν συνεχεία ἄλλων), ἦταν ἑλληνικά, γραμμένα μέ τήν βοήθεια μίας ἀρχαίας συλλαβικῆς γραφῆς πού στήν συνέχεια ξεχάστηκε.

Ἐπίσης, σέ ὁμιλία του στήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (8-10 Μαρτίου 2013) ὁ διακεκριμένος Αὐστριακός γλωσσολόγος καί Μυκηνολόγος Osvald Panagl ἀνέφερε ὅτι: Οἱ ὡς ἄνω πινακίδες (Κνωσοῦ, Πύλου, Μυκηνῶν) ἦταν γραμμένες σέ μία ἀρχέγονη παραλλαγή τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς, 500 χρόνια προγενέστερης τοῦ γλωσσικοῦ ἰδιώματος τῶν Ὁμηρικῶν Ἐπῶν. Συνεπῶς, ἡ χρονολογία τους ἀνάγεται περί τό 1300 π.Χ. Πρόσφατα στήν Ἴκλαινα τῆς Μεσσηνίας (14 χλμ. ἀπό τήν Πύλο) ὁ ἀρχαιολόγος Μιχαήλ Κοσμόπουλος, καθηγητής στό Πανεπιστήμιο τοῦ Μιζούρι τῶν ΗΠΑ (ὑπεύθυνος ἀνασκαφῶν ἀπό τό 1998 στό χῶρο αὐτό), βρῆκε «μέσα σέ μπάζα καί σκουπίδια» τήν ἀρχαιότερη μέχρι σήμερα πήλινη πινακίδα Γραμμικῆς Β΄ χρονολογούμενη μεταξύ 1450 καί 1400 π.Χ., ὅπως μοῦ ἐγνώρισε μέ σχετική ἐπιστολή του. Πάντως, ἡ ἀρχαιότερη ἀλφαβητική ἐπιγραφή, χαραγμένη σέ πήλινο ἀγγεῖο, στήν «Οἰνοχόη τοῦ Διπύλου» εἶναι τοῦ Η΄ π.Χ. αἰ.: «ΗΟΣ ΝΥΝ ΟΡΧΕΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΝ ΑΤΑΛΟΤΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟΤΟ ΔΕΚΑΝ MΙΝ».

Ὡστόσο, ἐνόψει τῶν προεκτεθέντων, ἡ ἐπιγραφή αὐτή δέν πρέπει νά εἶναι ἡ ἀρχαιότερη. Λαμβάνοντας ὑπόψη ὅτι μέχρι σήμερα ποσοστό μικρότερο τοῦ 5% τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας ἔχει γίνει γνωστόν, εἶναι εὔλογο νά ἀναμένει κανείς ὅτι στό μέλλον νεώτερα εὑρήματα θά φέρει σέ φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη.

Κατά τόν γλωσσολόγο καθηγητή στό Πανεπιστήμιο Charles Sturt τῆς Αὐστραλίας Γεώργιο Καναράκη (ἀλλά καί ἄλλους ἐρευνητές), βάσει τῆς ἱστορικοσυγκριτικῆς γλωσσολογίας, «ἡ ἑλληνική γλῶσσα δέν ἀνήκει σέ καμμία ἀπό τίς γλωσσικές ὁμάδες τῆς Ἰνδοευρωπαϊκῆς οἰκογενείας καί συνεπῶς κατατάσσεται ὡς μεμονωμένη γλῶσσα (isolate) μέσα στό πλαίσιο τῆς ὁμογλωσσίας αὐτῆς.» Ὁ ὅρος Ἰνδοευρωπαῖοι εἰσήχθη τό 1813 ἀπό τόν Βρεταννό γλωσσολόγο, ἰατρό καί φυσικό Thomas Young (1779-1829). Ὁ κορυφαῖος διεθνῶς γλωσσολόγος – ἑλληνιστής F.R. Adrados σέ ἀνακοίνωσή του στήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν εἶπε ὅτι οἱ Μινωίτες «τούς ὁποίους δέν ξέρουμε πῶς νά ὁρίσουμε μέ ἀκρίβεια, ἀλλά Ἰνδοευρωπαῖοι δέν ἦταν – δέν ἦταν Εὐρωπαῖοι οἱ ἄνθρωποι πού ἔγραψαν τόν “δίσκο τῆς Φαιστοῦ”, οὔτε αὐτοί πού ἔγραψαν τήν Μυκηναϊκή γραφή.». Ἡ ἐπικρατοῦσα ἄποψη, ἀντίθετη ἐκείνης τοῦ Sir Arthur Evans (κατά τήν ὁποία Λύβιοι καί Αἰγύπτιοι μετανάστευσαν στή Κρήτη ἀναπτύξαντες τόν Μινωικό πολιτισμό), εἶναι ὅτι οἱ Μινωίτες δέν ἀνήκουν στούς γλωσσικά Ἰνδοευρωπαϊκούς πληθυσμούς πού ἐποίκησαν τήν Εὐρώπη τήν Νεολιθική ἐποχή.

Ὡστόσο, ἡ ἐρευνητική ὁμάδα τοῦ Καθηγητοῦ Γενετικῆς καί Γενετικῆς Ἰατρικῆς στό Πανεπιστημίου G. Washington Γεωργίου Σταματογιαννόπουλου, σέ συνεργασία μέ Ἕλληνες καί ξένους ἐπιστήμονες διαφόρων εἰδικοτήτων, ἀπομόνωσε τό αDNA (ancient DNA) ἀπό Μινωικά ὑπολείμματα 4.300 χρόνων καί καθόρισε τούς πολυμορφισμούς τοῦ μιτοχονδριακοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τά χαρακτηριστικά τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ. Ἐξαιρετικά ἐνδιαφέρουσα εἶναι πρόσφατη δημοσίευση τοῦ ἴδιου καί συνεργατῶν του μέ τίτλο «Ἡ Πληθυσμιακή Γενετική καί ἡ Θεωρία Περί Δῆθεν Ἀφανισμοῦ τῶν Ἑλλήνων τῆς Πελοποννήσου κατά τόν Μεσαίωνα» πού ἀνακοίνωσα στήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν (27/4/2017), μέ τήν ὁποία ἀπεδεικνύετο ὅτι ἡ Πληθυσμιακή Γενετική μπορεῖ νά διευκρινίσει σημαντικά θέματα καταγωγῆς καί ἱστορίας τοῦ Ἀνθρώπινου πληθυσμοῦ.

Ὁ διακεκριμένος Γερμανός γλωσσολόγος Franz Bopp (συντάκτης τῆς Συγκριτικῆς Γραμματικῆς τό 1857) ἔχει ὑποστηρίξει ὅτι τά Σανσκριτικά στηρίζονται στά Ἑλληνικά, καί ὄχι τό ἀντίστροφο. Ὁ δέ διαπρεπής Γερμανός Ἰνδολόγος Μάξ Μύλλερ ἔχει δηλώσει: «Συγκρίνοντας καλά τήν σανσκριτική μέ τήν ἀρχαία ἑλληνική, εὔκολα ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ ἑλληνική ὄχι μόνο εἶναι πιό ἀρχαία, ἀλλά καί ὅτι, ἐπιπλέον, ὅλοι οἱ συντακτικοί καί γραμματικοί τύποι εἶναι ἀνώτεροι καί μεγαλύτερης ἀξίας.». Σημειωθήτω ὅτι τά πρῶτα ἐπιγραφικά μνημεῖα πού ἔφερε σέ φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη στίς Ἰνδίες εἶναι τά περίφημα διατάγματα Ἀσόκα τοῦ Γ΄ π.Χ. αἰ.

Μέ βάση τά προεκτεθέντα μποροῦμε νά καταλήξουμε στά ἀκόλουθα συμπεράσματα:

1. Ὁ Πλάτων ἔθεσε τίς βάσεις τῆς Ἐτυμολογίας τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας, ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχήν νοηματική (ἐννοιολογική), δηλαδή ὑπάρχει αἰτιώδης σχέση μεταξύ τῶν λέξεων καί τῆς ἐτυμολογικῆς σημασίας τους.

2. Ἔρευνες μέσω τοῦ αDNA ἔδειξαν ὅτι ὑπῆρξαν ἐπεκτάσεις πληθυσμιακῶν ὁμάδων ἀπό τίς Ρωσικές στέπες τόσο Δυτικά (πρός Κεντρική καί Δυτική Εὐρώπη) ὅσο καί Ἀνατολικά τῆς Εὐρώπης, μέσω τῶν Ἀσιατικῶν στεπῶν. Γενετική ὑπογραφή μεταναστεύσεων πρός τήν Ἑλλάδα δέν ἐπιβεβαιώνεται μέχρι σήμερα, ἄν ὅμως ὑπάρξει τέτοια κατά τόν κορυφαῖο γλωσσολόγο J. Mallory θά εἶναι πολύ μικρή ἐν σχέσει μέ τόν τότε ἐγκατεστημένο στόν Ἑλλαδικό χῶρο πληθυσμό αὐτοχθόνων.

3. Ὁ ὅρος Ἰνδο-Ευρωπαῖοι εἶναι καθαρά γλωσσικός καί δέν ὑποδηλοῖ ὁποιοδήποτε φυλετικό τύπο ἀνθρώπου. Ἡ ὕπαρξη Ἰνδο-Ευρωπαϊκῆς φυλῆς ἀμφισβητεῖται ἐντόνως ἀπό κορυφαίους εἰδικούς ἐπιστήμονες, μέ βάση πρόσφατα γενετικά δεδομένα. Καιρός εἶναι πλέον ἡ παλιά Ἰνδο-Ευρωπαϊκή ὑπόθεση νά ἀφαιρεθεῖ ἀπό τά σχολικά βιβλία.

4. Ἡ ἔνταξη τῆς Πρωτο-ελληνικῆς στήν Ἰνδο-Ευρωπαϊκή ὁμογλωσσία δέν ἀμφισβητεῖται, παραμένει, ὅμως, ἄγνωστη ἡ μητέρα-γλῶσσα τῆς ὁμογλωσσίας αὐτῆς. Ὡστόσο, ὡς προεξετέθη, ἡ Πρωτο-ελληνική φαίνεται νά ὑπερτερεῖ τῶν ὑπολοίπων γλωσσῶν (συμπεριλαμβανομένων τῶν Σανσκριτικῶν), τό ζήτημα ὅμως τοῦ χρόνου ἐμφανίσεώς της στόν Ἑλλαδικό χῶρο παραμένει ἀνοικτό (κατά τόν Δρ. Ι. Λαζαρίδη).

5. Στόν Ἑλλαδικό χῶρο, καί συγκεκριμένα στήν Κρήτη, ἐμφανίζεται πρίν ἀπό 5.000 χρόνια τό πρῶτο σύστημα γραφῆς μέ ἰδεογράμματα (ἱερογλυφικά), ἀκολουθεῖ πρίν ἀπό περίπου 4.000 χρόνια ἡ Γραμμική γραφή Α΄ (πού δέν ἔχει ἀκόμη ἀποκρυπτογραφηθεῖ), τήν ὁποία διαδέχεται πρίν ἀπό 3.500 χρόνια (15ος π.Χ. αἰ.) ἡ Γραμμική γραφή Β΄ (περιλαμβάνουσα καί φωνήεντα), τήν ὁποία ἀποκρυπτογράφησε ὡς Ἑλληνική ὁ Βρεταννός ἀρχιτέκτων Μ. Ventris. Κατά τόν διάσημο γλωσσολόγο – Μυκηνολόγο Osvald Panagl, οἱ πινακίδες Κνωσοῦ καί Μυκηνῶν χρονολογοῦνται περί τό 1300 π.Χ., τῆς δέ Πύλου περί τό 1200 π.Χ., ἐνῶ ὁ διαπρεπής ἀρχαιολόγος Μ. Κοσμόπουλος ἀνεκάλυψε στήν Ἴκλαινα (14 χλμ. ἀπό τή Πύλο) τήν ἀρχαιότερη μέχρι σήμερα πήλινη πινακίδα Γραμμικῆς Β΄, χρονολογούμενη περί τό 1450-1400 π.Χ.

6. Στή Μέση Ἀνατολή καί συγκεκριμένα στήν πρώην Φοινίκη ἐμφανίζεται περί τό 1150 π.Χ. τό καλούμενο Φοινικικοσημιτικό σύστημα γραφῆς, τό ὁποῖο δέν εἶναι ἀλφάβητο ἀλλά συλλαβάριο χωρίς φωνήεντα, μέ 22 σύμφωνα, (στά ὁποῖα δέν περιλαμβάνονται τά ἑλληνικά σύμφωνα Ξ, Φ, Ψ.) Ἄν ὑπῆρχε γραφή κατά τούς χρόνους τοῦ Τρωικοῦ Πολέμου (δηλ. πρίν ἀπό τό 1200 π.Χ.), ἡ ὑπόθεση ὅτι οἱ Ἕλληνες πῆραν τό σύστημα γραφῆς (Συλλαβάριο) ἀπό τούς Φοίνικες κλονίζεται, στερούμενη ἀξιοπιστίας.

7. Τό πρῶτο ἀλφάβητο στόν κόσμο εἶναι τό Ἑλληνικό, τοῦ 8ου π.Χ. αἰ. Ἀρχικῶς εἶχε 27 γράμματα, ἀπό δέ τό 403 π.Χ. 24 γράμματα, μετά τήν ἀφαίρεση τοῦ δίγαμμα, τοῦ Κόπα καί τοῦ σαμπί. Ὡστόσο, ὑπάρχουν σοβαρές ἐνδείξεις βάσει ἱστορικῶν πηγῶν (Ὁμηρικά Ἔπη, Μιστριώτης κτλ) καί ἀρχαιολογικῶν εὑρημάτων, ὅτι τό Ἑλληνικό ἀλφάβητο εἶναι πολύ ἀρχαιότερο, ἀναγόμενο πιθανότατα στά χρόνια τοῦ Τρωικοῦ Πολέμου (Μιστριώτης , Ἀπολλόδωρος, κ.ἄ.), πολύ δέ πιθανότερο εἶναι τά Ὁμηρικά Ἔπη νά εἶχαν παραδοθεῖ γραπτά (Μιστριώτης, Τζ. Χάιγκετ, Χ. Μπλάνκ, Ζακλίν Ντέ Ρομιγύ).

Ἐν ὄψει τῶν προεκτεθέντων, εἶναι ἀναγκαία ἡ συνέχιση τῆς διεπιστημονικῆς ἔρευνας, τῆς ὁποίας τά συμπεράσματα τῶν διαφορετικῶν ἐπιστημῶν θά πρέπει νά συγκλίνουν ἰδιαίτερα μάλιστα πρός ἐκεῖνα τῆς Ἀρχαιογενετικῆς καί τῆς Πληθυσμιακῆς Γενετικῆς, λόγω τῶν ραγδαίων ἐξελίξεών τους.

Ἡ Ἑλληνική γλῶσσα, φαινόμενο συνέχειας καί ἀκτινοβολίας, ἐξακολουθεῖ νά εἶναι ἀντικείμενο θαυμασμοῦ καί σπουδῆς ἀπό κορυφαίους γλωσσολόγους, ἑλληνιστές καί διανοουμένους . Κατά μέν τόν παγκοσμίως γνωστόν ἑλληνιστή καί καθηγητή γλωσσολογίας F.R. Adrados, ἡ Ἑλληνική ἔχει θέσει ἀνεξίτηλη τήν σφραγῖδα της σ’ ὅλες τίς δυτικοευρωπαϊκές γλῶσσες πού θεωροῦνται ἡμιελληνικές ἤ κρυπτοελληνικές, κατά δέ τόν ἐπιφανῆ ἑλληνιστή καθηγητή στό Πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης Gilbert Murray ἡ Ἑλληνική εἶναι ἡ τελειότερη γλῶσσα τοῦ κόσμου.

Πράγματι, ἡ Ἑλληνική γλῶσσα, γραπτή καί προφορική, ἀποτελεῖ ἐπίτευγμα τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος ἀνυπερβλήτου τελειότητος.

*Η ομιλία εκφωνήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2019 στην Ακαδημία Αθηνών

Apollodoros

Oct 1

Φωτιά και… Laura: Η εισαγγελέας της ΕΕ παρέδωσε την Ελλάδα στην παγκόσμια χλεύη: «Πλυντήριο ατιμωρησίας, πήγαν να μας εξοντώσουν»

 

 Κοβέσι Λάουρα φίλοι

Τρύφων Πετώνης

Η Laura Kövesi είπε ότι ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τις δηλώσεις σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκάλυπτε το γραφείο της.

Η ώρα της αλήθειας έφτασε και είναι πιο εφιαλτική από κάθε κυβερνητικό αφήγημα.

Η Laura Kövesi, η γυναίκα που έγινε ο φόβος και ο τρόμος του ευρωπαϊκού λευκού κολάρου, έσπασε τη σιωπή της και παρέδωσε την Ελλάδα στην παγκόσμια χλεύη, περιγράφοντας μια χώρα-οχυρό της διαφθοράς.

Με μια εξομολόγηση που έκοψε ανάσες, η Ευρωπαία Εισαγγελέας αποκάλυψε πώς το ελληνικό σύστημα εξουσίας επιχείρησε να εξοντώσει την ίδια όπως και τους συνεργάτες της ηθικά και επαγγελματικά, επιστρατεύοντας σκοτεινές μεθόδους που παραπέμπουν σε παρακράτος…

Η μεγαλύτερη δοκιμασία

Η Laura Kövesi, όταν κάθισε για μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της στις 24/3, είχε πυρετό.

Παραμερίζοντας την ασθένεια, είπε ότι το πιο εξαντλητικό και φθοροποιό μέρος της δουλειάς της ήταν η μάχη με τη θεσμική τάση της ΕΕ να μετριάζει, να καθυστερεί και να γραφειοκρατικοποιεί την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς.

Η EPPO (Ευρωπαϊκή Εισαγγελία), μια ανεξάρτητη αρχή που ιδρύθηκε το 2021 με στόχο την αντιμετώπιση σοβαρών οικονομικών εγκλημάτων κατά της ΕΕ, υπό τη θητεία της έχει ανοίξει περισσότερες από 3.600 υποθέσεις, έχει δεσμεύσει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ από εγκληματικές οργανώσεις και κατά καιρούς έχει στοχοποιήσει ορισμένα από τα πιο «μεγάλα» ονόματα της Ένωσης.

Ενδεικτικά, η Kövesi είπε ότι ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ζήτησε να μετριάσει τις δηλώσεις σχετικά με την έκταση των υποθέσεων διαφθοράς και απάτης που αποκάλυπτε το γραφείο της.

Εκείνη αντέδρασε. «Του είπα: Πώς τολμάτε να μου το λέτε αυτό; Είμαστε ανεξάρτητοι.

Και αν υπάρχει υπόθεση, είναι εντολή μας να την ερευνήσουμε», θυμήθηκε, επισημαίνοντας ειρωνικά ότι δεν μπορούσε να κάνει τα στραβά μάτια σε καταγγελίες, ακόμη κι αν αυτές αφορούσαν κορυφαίους αξιωματούχους της ΕΕ.

Αυτή η ανταλλαγή αποτυπώνει το κεντρικό πρόβλημα που αντιμετώπισε κατά την εξαετή θητεία της, η οποία ολοκληρώνεται αυτό το φθινόπωρο:

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προστασία των χρημάτων της ΕΕ δεν είναι οι εγκληματίες που προσπαθούν να τα κλέψουν, αλλά τα πολιτικά και θεσμικά συστήματα εντός της Ένωσης που εξακολουθούν να καθιστούν τον έλεγχο εξαιρετικά δύσκολο.

Μέχρι το τέλος της θητείας της, η εικόνα που σκιαγραφεί είναι μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας κατά της απάτης που απέδειξε την αξία της, ενώ παράλληλα ανέδειξε τα όρια του συστήματος γύρω της.

Η ΕΕ, υποστήριξε, έχει δημιουργήσει πολλαπλά επίπεδα ελέγχου για την αποτροπή παρανομιών χωρίς να διασφαλίζει πάντοτε ότι λειτουργούν στην πράξη.

«Υπάρχουν πολλές αρχές, φορείς, υπηρεσίες που υποτίθεται ότι προλαμβάνουν την απάτη, ελέγχουν και αναφέρουν» είπε.

«Και μετά, μια μέρα συνειδητοποιείς ότι κανείς δεν κάνει πραγματικά αυτό που πρέπει»…

Όπως πρόσθεσε, «μετά από 20 χρόνια, κοιτάξτε, είναι αυτό αρκετό; Είναι αυτό αρκετό;» είπε, κρατώντας την ετήσια έκθεσή της, η οποία πέρυσι εντόπισε εκτιμώμενη απάτη και άλλα οικονομικά εγκλήματα ύψους 67 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Το πρόβλημα της ασυλίας στην ΕΕ

Πουθενά δεν είναι πιο εμφανή τα όρια του συστήματος από ό,τι στην Ελλάδα, όπου η εισαγγελική αρχή απέσπασε δημόσιους επαίνους για τη δράση της, αλλά ήρθε αντιμέτωπη με τους εθνικούς συνταγματικούς κανόνες που προστατεύουν τους πολιτικούς από τον έλεγχο και εμποδίζουν τις έρευνες.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2022 στη βόρεια Ελλάδα, το οποίο στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους και έχει συνδεθεί με κακοδιαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων.

Η EPPO ανέλαβε την υπόθεση, η οποία εκδικάστηκε στην Αθήνα, επειδή, ενώ μόνο το ελληνικό κοινοβούλιο μπορεί να διερευνήσει την πολιτική ευθύνη των αρμοδίων, οι ευρωπαίοι ερευνητές δεν είχαν ποτέ τη δυνατότητα να φτάσουν όσο μακριά θα ήθελαν.

«Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να βρούμε αποδεικτικά στοιχεία εκτός αν αλλάξει το Σύνταγμα», είπε.

«Είναι ήδη πολύ αργά, γιατί οι νόμοι δεν μπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικά.

Επομένως, αυτό είναι το μέγιστο που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν είναι δυνατή περαιτέρω ενέργεια».

Για την ίδια, το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχει ασυλία για τους πολιτικούς, αλλά ότι αυτά τα εμπόδια μπορούν να εμποδίσουν τους εισαγγελείς ακόμη και από το να διαπιστώσουν τα γεγονότα και να αποδείξουν ενοχή ή αθωότητα.

Η άρση της ασυλίας είναι απλώς η ελάχιστη προϋπόθεση για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη, είπε.

Το πρόβλημα, υποστηρίζει, δεν περιορίζεται καθόλου στην Ελλάδα.

Εντός των ίδιων των θεσμών της ΕΕ, η Kövesi αντιμετώπισε επίσης αντιδράσεις από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (European Court of Auditors, ECA) σε προσπάθειες διερεύνησης καταγγελιών για αδικαιολόγητες δαπάνες με ευρωπαϊκά χρήματα που χρονολογούνται από το 2022 και αφορούν τον πρώην πρόεδρο του οργάνου, Klaus Heiner Lehne.

Εκείνος αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Το γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, ο θεματοφύλακας των δαπανών της ΕΕ, αντιστεκόταν στον εισαγγελικό έλεγχο επικαλούμενο ασυλία, ώθησε την Kövesi να προσφύγει κατά του οργάνου στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ, σε μια υπόθεση που παραμένει σε εξέλιξη. «Είναι θέμα αρχής», είπε.

Αντιδράσεις σε όλη την Ένωση

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Kövesi δήλωσε ότι η EPPO αντιμετωπίζει χρόνιους περιορισμούς πόρων σε μεγάλο μέρος της Ένωσης.

Στο Βέλγιο, έδρα πολλών θεσμών της ΕΕ και σημαντικός κόμβος για απάτες σε τελωνεία και ΦΠΑ, το γραφείο της χρειαζόταν τουλάχιστον οκτώ εντεταλμένους εισαγγελείς, αλλά ξεκίνησε με μόλις δύο, συχνά χωρίς επαρκή αστυνομική υποστήριξη.

Σε μία μεγάλη υπόθεση απάτης, όπως είπε, ανατέθηκε μόνο ένας ερευνητής.

«Αυτή η έλλειψη υποστήριξης από τα κράτη μέλη μπορεί να επηρεάσει τη διάρκεια των ερευνών», είπε, αναφερόμενη σε μακροχρόνιες υποθέσεις που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας στο Βέλγιο για το μεγαλύτερο συμβόλαιο προμηθειών εμβολίων στην ιστορία της ΕΕ, που αγγίζει και τον ρόλο της προέδρου της Επιτροπής, Ursula von der Leyen.

Αυτή η θεσμική αντίσταση και η χρόνια έλλειψη πόρων συγκρούονται πλέον με ένα ακόμη σημείο πίεσης: την παραπληροφόρηση.

Η Kövesi μίλησε με εμφανή ενόχληση για τις εκστρατείες παραπληροφόρησης και τις προσωπικές επιθέσεις που ακολουθούν όλο και περισσότερο τις υποθέσεις υψηλού προφίλ.

Δεν είναι τόσο βίαιες όσο ο δολοφονικός εκφοβισμός που είχε βιώσει στη γενέτειρά της, τη Ρουμανία, όπου δικαστικοί λειτουργοί δολοφονήθηκαν τη δεκαετία του 1980.

Είναι πιο διάχυτες και σύγχρονες, με συντονισμένες προσπάθειες απαξίωσης των εισαγγελέων στη δημόσια σφαίρα, ενώ αυτοί δεσμεύονται από το απόρρητο, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτό συνέβη ιδιαίτερα στην Ελλάδα και την Κροατία, όπου η ομάδα της «δεχόταν συστηματικές επιθέσεις», ενώ η ίδια έγινε στόχος της αμφιλεγόμενης Blackcube, μιας ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών που εμπλέκεται πλέον σε κατηγορίες ξένης παρέμβασης στη Σλοβενία.

«Ένας εισαγγελέας που δεν έχει εχθρούς δεν είναι πραγματικός εισαγγελέας», είπε χαμογελώντας.

Παρακολούθηση της κατάστασης

Αρνούμενη να σχολιάσει εν εξελίξει υποθέσεις που αφορούν το Κολλέγιο της Ευρώπης ή τη διπλωματική υπηρεσία της Επιτροπής, η Kövesi απέρριψε τις επικρίσεις ότι το γραφείο της ήταν υπερβολικά επιθετικό.

«Αν κρύβεις τη βρωμιά κάτω από το χαλί, δεν γίνεσαι πιο αξιόπιστος», είπε.

«Όσο πιο υψηλή είναι η θέση σου στην ΕΕ, τόσο υψηλότερα πρέπει να είναι τα πρότυπα.

Το υψηλό αξίωμα δεν κάνει κανέναν πιο ενάρετο, σημαίνει ότι πρέπει να τηρεί τους κανόνες πιο αυστηρά.»

Η απάντηση της Kövesi στις αντιστάσεις σε πολλαπλά μέτωπα υπήρξε συσσωρευτική.

Από τότε που ανέλαβε τη θέση το 2021, φρόντισε να υψώνει τη φωνή της όταν θεωρούσε ότι οι προειδοποιήσεις του γραφείου της αγνοούνταν.

Έχει στείλει επιστολές στην Επιτροπή για να επισημάνει εμπόδια σε χώρες της ΕΕ, έχει τοποθετηθεί δημόσια σε κοινοβουλευτικές ακροάσεις και στα μέσα ενημέρωσης και, όταν χρειάστηκε, απείλησε με προσφυγές ακόμη και κατά της ίδιας της Επιτροπής, του θεσμού που υποτίθεται ότι διασφαλίζει ότι η EPPO μπορεί να κάνει τη δουλειά της.

Η αντίδραση των Βρυξελλών για να βοηθήσουν την EPPO να επιτελέσει το έργο της, πολύ συχνά, όπως υποστήριξε, περιορίστηκε σε εκθέσεις, ελέγχους, μελέτες συμβούλων και ατελείωτες εσωτερικές διαδικασίες που φέρνουν ελάχιστη πραγματική αλλαγή.

«Η Επιτροπή ξεκίνησε ξανά μια νέα μελέτη», είπε σχετικά με τον τρόπο που η ΕΕ διαχειρίζεται τα αιτήματα μεταρρυθμίσεων για την εφαρμογή των κανόνων που καθορίζουν τον ρόλο της EPPO στα κράτη μέλη. «Είναι σπατάλη χρόνου και πόρων, δεν φοβάμαι να το πω.»

Ερωτηθείσα ξανά για τον αξιωματούχο της Επιτροπής που της είχε ζητήσει να μετριάσει τη στάση της, η Kövesi απέφυγε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, υποβαθμίζοντας τη σημασία της ταυτότητάς του.

«Το όνομα δεν έχει σημασία», είπε. «Αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτή η νοοτροπία υπάρχει. Αυτό είναι το πρόβλημα.»

Πηγή: (https://www.facebook.com/share/p/1DW2g9XPi2/).