Τι πρόβλημα δημιουργούν οι κ.κ. Μουζάλας και Μπαλαούρας με τις τοποθετήσεις τους; Αποδυναμώνουν τη χώρα μας σε οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγματευτική διαδικασία. Για την ακρίβεια την ακυρώνουν στην πράξη.

Ξέραμε για το Nova Makedonija. Τώρα μαθαίνουμε και το σκέτο Μακεδονία. Μετά απ΄ αυτό το… ατόπημα ο κ. Μπαλαούρας δεν μπορεί να σκέπτεται υπουργική καρέκλα. Θα συναντήσει την απόλυτη αντίδραση του μακεδονομάχου, του Πάνου του Καμμένου. 

Τρία τα ενδεχόμενα: 

α) δοκιμάζουν τον Πάνο, β) δοκιμάζουν τους βόρειους γείτονές μας και γ) δοκιμάζουν τα νεύρα μας.

Η κυβέρνηση οφείλει να κάνει μία δήλωση και να ξεκαθαρίσει το τι ακριβώς συμβαίνει. 

Έχουμε δώσει κάπου τον λόγο μας και πρέπει οπωσδήποτε να εκτελέσουμε κάποια δουλεία; 

Πολίτες αυτής της χώρας είμαστε και δικαιούμαστε...
να γνωρίζουμε.
Δεν αποκλείεται να έχουμε ακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια μία λάθος πολιτική και να έπρεπε να έχουμε χειριστεί το θέμα των Σκοπίων με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο. 

Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική που ακολουθούσαμε μέχρι σήμερα ήταν αποτέλεσμα μιας διακομματικής συνεννόησης. Έχει αλλάξει κάτι; Αν ναι, ποιος θα μας το πει; Και κυρίως ποιος το αποφάσισε; Ο κ. Μπαλαούρας; 

Κι αφού πρόκειται για μία διακομματική απόφαση, δεν έπρεπε η απόφαση αυτή να αλλάξει με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο λήφθηκε;

Οι κάτοικοι του κρατιδίου μπορούν να αποκαλούν τον εαυτό τους όπως νομίζουν. Και να πιστεύαμε κάτι διαφορετικό (που δεν πιστεύουμε), δεν βλέπουμε τον τρόπο για να τους… συνετίσουμε. Μόνο που ο αυτοπροσδιορισμός αφορά τα άτομα και σχετίζεται με αυτό που ονομάζουμε ατομικά δικαιώματα. Κι αφορά όλους τους κατοίκους τους πλανήτη κι όχι μόνο τους κατοίκους της ΠΓΔΜ. Για το ποια θα είναι όμως η διεθνής ονομασία του κρατιδίου τους έχουμε ένα μικρό δικαίωμα να εκφέρουμε άποψη!

Τι πρόβλημα δημιουργούν οι κ.κ. Μουζάλας και Μπαλαούρας με τις τοποθετήσεις τους; 

Αποδυναμώνουν τη χώρα μας σε οποιαδήποτε μελλοντική διαπραγματευτική διαδικασία. Για την ακρίβεια την ακυρώνουν στην πράξη. 

Ας αντιστρέψουμε τους ρόλους και ας βάλουμε τους εαυτούς μας στη θέση των κατοίκων της πΓΔΜ. 

Θα σκεφτόσασταν κάτι διαφορετικό από το Sketo Makedonia, όταν αυτή θα ήταν η προσφορά βουλευτών και υπουργών του κυβερνώντος κόμματος; 

Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο κάνουν οι υπουργοί και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το παιδαριώδες λάθος. Εκτός κι αν δεν πρόκειται για λάθος, οπότε το θέμα αλλάζει…

Τα προβλήματα λύνονται μόνο μέσα από την οδό της αλήθειας. 

Το «μακεδονικό» έχει υπάρξει πολλές φορές αγκάθι στο παρελθόν. 

Θα είναι καταστροφικό να το αφήσουμε να γίνει μία ακόμη φορά πεδίο μιας τυφλής αντιπαράθεσης. 

Πολύ φοβόμαστε, όμως, ότι αυτή η κυβέρνηση έχει πάρει τις δικές της αποφάσεις. 

Με άλλα λόγια, δεν πιστεύουμε στα λάθη. Πόσο μάλλον όταν η «αφέλεια» είναι και σύμφωνα με τον νέο Νόμο ποινικό αδίκημα. Νέτα σκέτα!

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr

emprosdrama

Eπιβάλλεται να αναλάβει ένα παλαϊκό Μέτωπο, Κοινωνικής και Εθνικής Παλιγγενεσίας.

Του Γ. Σιώζου
Δεν ελπίζω τίποτα. 
Φοβάμαι τα πάντα. 
Ναι, αλλά ... 
Είμαι Ευρωπαίος. 
Στις συμπληγάδες του "Αριστερισμού των Διδύμων" του Προσφυγικού και της Τρομοκρατίας, η "Δημοκρατική" Ευρώπη. 
Η "Γηραιά" Ήπειρος, διαθέτοντας "τεράστια" αποθέματα "Δημοκρατίας", δικαιολογημένα αποφάσισε πως πρέπει να τα εξάγει.

Μιά συμφέρουσα από οικονομική άποψη εξαγωγή, μιας και συνοδευόταν από αεροπλάνα και βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς, τους Αμερικάνους. 

Χώρες εξαγωγής, η Λιβύη, η Συρία και ευρύτερα οι χώρες της Μ. Ανατολής. 

Η οσμή του πετρελαίου, "κινητοποιεί" άμεσα τη "Δημοκρατική" ευαισθησία. 

Η δε οσμή των πτωμάτων, δεν αποτελεί παρά μόνον απώλεια αμελητέα, μπροστά στα Ιδανικά της "Δημοκρατίας" που πρεσβεύει η Ε.Ε. 

Τα καθρεφτάκια, με την αμέριστη υποστήριξη των Μ.Μ.Ε., των κάθε λογής Μ.Κ.Ο. που λανσάρουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες, έχουν ακόμη μεγάλη πέραση τόσο στους Ευρωπαίους Ιθαγενείς, όσο και στους Ιθαγενείς των υπό "Δημοκρατικοποίηση" Χωρών. 

Την αρχή την έκανε ο "Θείος Σαμ", εφαρμόζοντας στην πράξη το περίφημο Δόγμα της Σχολής του Σικάγου. 

Το Δημιουργικό Χάος, κάνοντας "λαμπόγυαλο" το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Ουκρανία, ενώ μπροστά στον κίνδυνο της απώλειας της παγκόσμιας ηγεμονίας, απειλεί να τινάξει στον Αέρα την Υδρόγειο. 

Ε.Ε. & ΝΑΤΟ, το μεγαλύτερο και πιο αιμοσταγές συνδικάτο του εγκλήματος που έχει γνωρίσει μέχρι τώρα στην Ιστορία της η ανθρωπότητα, έχει βαλθεί να επιβάλει την Δικτατορία του Παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού με όλα τα Μέσα. 

Κράτη και Χώρες μετρατρέπονται σε χώρους και σε κρανίων τόπους. Ολόκληροι πληθυσμοί σε σύγχρονους τροφοσυλέκτες, προκαλώντας τρόμο στου Ευρωπαίους εργαζόμενους, πιστεύοντας πως το κύμα των προσφύγων, θα συμπαρασύρει και αυτούς στην απόλυτη εξαθλίωση. 

Της Γης οι Κολασμένοι, απελπισμένοι αφού τους διέλυσαν τις χώρες και αρκετοί από αυτούς πίστεψαν στα Ψεύτικα τα Λόγια τα Μεγάλα, βρίσκουν καταφύγιο στον Ισλαμοφασισμό - όπως άλλωστε και τα τρομοκρατημένα λαϊκά στρώματα της Ευρώπης στα Ξενοφοβικά και Φασιστικά κόμματα - εναποθέτοντας τις ελπίδες τους στον "Θεό", ένα Θεό "τυφλό" και "τιμωρό". 

Τυφλό, γιατί οι πράξεις τους δεν τιμωρούν αυτούς που ευθύνονται για το δράμα που βιώνουν, αλλά ανυποψίαστους πολίτες, που η ευθύνη τους "περιορίζεται" στην αδιαφορία που επιδεικνύουν, για τα όσα συμβαίνουν σε αυτές τις χώρες. 

Χώρες που στην περίοδο της Αποικιοκρατίας και του Ιμπεριαλισμού, καταληστεύτηκαν οι πλουτοπαραγωγικές τους πηγές, σε αυτή τη ληστεία οικοδομήθηκε η "Ευημερία" των Δυτικών Χωρών, οδηγώντας τους κατοίκους τους στην εξαθλίωση και σήμερα στην προσφυγιά και σε "σκιάχτρα" για τους Προλετάριους των Δυτικών Χωρών. 

Το Τυφλό Χτύπημα στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρώπης, στην έδρα του ΝΑΤΟ. 

Ξεκάθαρος ο Συμβολισμός. 

Η Ευρώπη εισπράττει τα επίχειρα των πολιτικών της. 

Με έκπληξη διαπιστώνει πόσο ευάλωτη είναι, παρά την Στρατιωτική υπεροπλία που διαθέτει μαζί με τους Αμερικάνους Συμμάχους της, στον λεγόμενο "ασύμμετρο" πόλεμο. 

Μέμφεται τους Τζιχαντιστές για την "ασυμετρία τους", ενώ η δική τους "συμμετρία" συνιστά "ανθρωπιστική" αποστολή, όταν μαζί με τους στρατιωτικούς στόχους που πλήττονται, προκαλούνται εκατόμβες αθώων θυμάτων, χαρακτηρίζοντάς τες κυνικά "παράπλευρες απώλειες".


Συχνά-πυκνά, τα Μ.Μ.Ε. παρουσιάζουν στο φιλοθεάμων και αποχαυνωμένο δυτικό κοινό την "βαρβαρότητα" των αποκεφαλισμών που διαπράττουν οι Ισλαμοφασίστες Τζιχαντιστές. 

Ταυτόχρονα όμως, εξυμνούν την πολεμική τεχνολογία και την αποτελεσματικότητά της, ως προς την εξόντωση χιλιάδων αμάχων. 

Να τί έχουν να επιδείξουν οι σύγχρονοι "πνευματικοί" Ταγοί τύπου Πρετεντέρη, Μπογνάνου και Σία, ως "πολιτισμένο" τρόπο θανάτου. 

Ο φόβος της "Τρομοκρατίας" αποτελεί Χρυσή Ευκαιρία για τις Άρχουσες Τάξεις των Καπιταλιστικών και Ιμπεριαλιστικών χωρών, για ψήφιση κατασταλτικών νόμων και την λήψη μέτρων που περιστέλουν τις Δημοκρατικές ελευθερίες και προετοιμάζουν το έδαφος για νέες Ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. 

Ούτε σκέψη για μεταφορά πόρων και δημιουργία προϋποθέσεων αξιοπρεπούς διαβίωσης στις λεηλατημένες χώρες της Μέσης Ανατολής. 

Καμία συμμετοχή, των εκατομμυρίων κατοίκων των χωρών αυτών, στον παραγόμενο παγκόσμιο πλούτο. 

Μοίρα τους η προσφυγιά, το μέλλον τους τα σύγχρονα Νταχάου. 

Οι Γερμανοί που Ηγεμονεύουν στην Ευρώπη διαθέτουν αρκετή τεχνογνωσία. 

Αυτό που αναφέρει ο Μάρξ, ότι το Κεφάλαιο είναι κυριολεκτικά βουτηγμένο στο αίμα, επιβεβαιώνεται απολύτως στις μέρες μας, με τα ατέλειωτα καραβάνια των προσφύγων. 

Καραβάνια που συγκροτούν μιά τεράστια εργατική εφεδρεία, δίνοντας την δυνατότητα στο Κεφάλαιο να καταργεί τα εργατικά δικαιώματα και το εργατικό δίκαιο, θέτοντας σε διατίμηση την αξία της εργατικής Δύναμης. 

Ο πόνος και η δυστυχία για τον καπιταλισμό, αποτελεί πηγή νέα υψηλής κερδοφορίας. 

Ο κίνδυνος να μετατραπεί η Ευρώπη σε πεδίο συρράξεων μεταξύ Ευρωπαίων και Προσφύγων είναι υπαρκτός, ένας κίνδυνος που θα κληθεί να αντιμετωπίσει στο εγγύς μέλλον. 

Άλλωστε η άνοδος και η επιρροή εθνικιστικών, ρατσιστικών και φασιστικών κομμάτων και οργανώσεων, σηματοδοτούν μιά τέτοια εξέλιξη. 

Ο Κίνδυνος αυτός για την χώρα μας είναι αρκετά αυξημένος,μιάς και η Χώρα με τη σύμφωνη γνώμη της Κυβέρνησης, έχει αποδεχτεί την απόφαση της Ε.Ε., να αποτελέσει μιά απέραντη χωματερή των "κοινωνικά απόβλητων" των παιδιών με τα πρησμένα πόδια, που τους έλεγαν αλήτες. 

Και αν η απόσταση μεταξύ Δαμασκού και Βρυξελλών είναι ένα τσιγάρο δρόμος, η καύτρα του τσιγάρου έχει αρχίσει να καίει ήδη τη Χώρα μας και πολύ σύντομα θα μετατραπεί σε πυρκαγιά. 

Η Τρομοκρατημένη Κυβέρνηση Τσίπρα, ενός ανεπαρκούς και με σπιθαμιαίο ανάστημα πολιτικού, αντί του ρόλου του Πυροσβέστη έχει αποδεχτεί τον ρόλο του Εμπρηστή. 

Η Παιδική Χαρά του Μεγάρου Μαξίμου που υποδύεται την Κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στο "τρενάκι" του τρόμου, συνυπογράφοντας την απόφαση των Ηγεμόνων της Ε.Ε., ρίχνει κι άλλο λάδι στη φωτιά, που σύντομα θα λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. 

Στην προσπάθειά της να διασωθεί, εκχωρεί την "φύλαξη" του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ, εναποθέτει την ανάσχεση των προσφυγικών ροών στον "φίλο του" Αχμέτ, παραβλέποντας τις αυξημένες απαιτήσεις της Τουρκίας, ενώ με "γαλιφιές" που συνοδεύονται από τριαντάφυλλα ως Άνθη του Κακού, του κλείνει πονηρά το μάτι, πως είναι πρόθυμος να τις ικανοποιήσει. 
 Ίσως ένα από τα επιτεύγματα αυτού του Μεγίστου πολιτικού Άνδρα, είναι να γράψει Ιστορία πως συντέλεσε ώστε να καταστεί η Ελλάδα Δορυφόρος της Τουρκίας. 

Απτόητος και με "καρφιτσωμένο" μονίμως το χαμόγελο στο πρόσωπό του, αντιμετωπίζει τα καψόνια του φίλου του "Αχμέτ" ως φιλοφρονήσεις. 

Καψόνι που υπέστη όταν αναγκάστηκε να κάνει το γύρω της Μεσογείου προκειμένου να μεταβεί στην Τεχεράνη. 

Το καψόνι αντιμετωπίζεται εκ μέρους του, προφανώς ως υγιεινός τουριστικός περίπατος. 

Είναι γνωστό ότι αυτοί που δεν διαθέτουν έστω και τον στοιχειώδη αυτοσεβασμό όταν τους φτύνουν, πιστεύουν ακράδαντα ότι πρόκειται για ψιχάλα. 

Δυστυχώς η πρωτο-δεύτερη Κυβέρνηση της "Αριστεράς" έχει μετατραπεί σε Θεομηνία για τη Χώρα. 

Επιβάλλεται η αφύπνιση του Λαϊκού Παράγοντα, έστω και αν είναι αργά. 

Η Πτώση της πιο θλιβερής, Αντιλαϊκής, Αντεργατικής και Εθνοενδοτικής Κυβέρνησης Τσίπρα, πρέπει να αποτελεί το πρώτιστο καθήκον. 

Καθήκον που επιβάλλεται να αναλάβει ένα παλαϊκό Μέτωπο, Κοινωνικής και Εθνικής Παλιγγενεσίας.


resaltomag

Η Απάντηση Πούτιν στον Τσίπρα ! Ρωσικά Υποβρύχια στο Αιγαιο Σπέρνουν Πανικό στο ΝΑΤΟ,

Αρθρο Σπυρος Πριφτης
Επιβεβαιωση απο τις ΗΠΑ,σε Αμηχανία η Κυβέρνηση Τσίπρα που Έφερε το ΝΑΤΟ στο Αιγαιο! Ολλανδικά και Γαλλικά Ανθυποβρυχιακα Πλοια Ψάχνουν να τα Βρουν!

Χωρίς κανείς να έχει καταλάβει για την αναγκαιότητα της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο (με την Ρωσια να γνωρίζει τον πραγματικό σκοπό-αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαιο),
με τον Ελληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να κλαψουρίζει σε τηλεφωνική συνομιλία με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg, και να διαμαρτύρεται για τα πενιχρά αποτελέσματα της λειτουργίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, που ξεκίνησε τον περασμένο μήνα για να αποθαρρύνει την εισροή των προσφύγων και των μεταναστών στα ελληνικά νησιά.( Με τον ίδιο πριν απο μερικές μέρες,να πανηγυρίζει για αυτήν την συμφωνία ). Ωστόσο, η παρουσία του ΝΑΤΟ δεν αποθαρρύνει τους διακινητές, και ο μόνος παράγοντας που αποθαρρύνει τους μετανάστες να επιβιβαστούν στις βάρκες από τις τουρκικές ακτες με κατεύθυνση τα ελληνικά νησιά, είναι οι ισχυροί άνεμοι και τρικυμίες.

Πολλές αντιδράσεις έχει προκαλέσει το αρθρο μου με τιτλο: Αποκάλυψη: Με Εντολή Πούτιν Ρωσικό Υποβρύχιο Φάντασμα στο Αιγαίο Παρακολουθεί των Νατοϊκό Στόλο Σχεδόν Κατω απο την Μύτη τους, και Χωρίς να τους εχουν Εντοπίσει!
Δείτε εδωhttps://plus.google.com/+spyrospriftis/posts/VVxyCbsSXjz
Τόσο πολύ ξύνισαν με το άρθρο αυτό, που το χαρακτηρίζουν Φαντασία, μιας και δεν προέρχεται απο τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, που μας εχουν κάνει πλύση εγκεφάλου!

Ομως τα ιδια τα δημοσιεύματα απο το εξωτερικό τους διαψέυδουν, Σύμφωνα με το δημοσιευμα του MUTUAL BROADCAST NEWS-MBN RADIO NEWS (22 Μαρτίου 2016) με τιτλο:Κόκκινος Οκτώβρης αυξάνεται: Ρωσικά πυρηνικά υποβρυχια στοιχειώνουν τις ακτές του ΝΑΤΟ.
Δείτε εδω http://mutualradionews.com/red-october-rising-russian-nuke-subs-haunt-natos-coastline/

Σε συνέντευξη που παραχωρεί ο Γερουσιαστής του Κονέκτικατ Chris Murphy εξέφρασε την ανησυχία του την Δευτέρα σχετικά με τις εμφανίσεις ρωσικων υποβρυχιων εξοπλισμένα με πυρηνικά όπλα, στα ανοικτά των ακτών του ΝΑΤΟ. Ο γερουσιαστής πρόσθεσε ότι κατά τη γνώμη του το πολεμικο ναυτικο της Ρωσίας έχει υιοθετήσει μια επιθετική στροφή τα τελευταία χρόνια, που ξεπερνά κατά πολύ τις ενέργειες του Ψυχρού Πολέμου, «Έχουμε δει ρωσικά σκάφη να έρχονται πιο κοντά στις ΗΠΑ και σε ευρωπαίκες ακτές, με πάρα πολύ προκλητικούς τρόπους ,τόνισε>>

 

Σημαντικές αποκαλύψεις απο τα πιο επίσημα χειλη του Ρωσου Ναυτικου Διοικητή, Ναύαρχου Viktor Chirkov ο οποίος εξήγησε ότι « τα πέμπτης γενιάς» πυρηνικα υποβρυχια τους, θα χρησιμοποιήσουν αντι-σόναρ σύνθετα υλικά, οπου θα είναι σε θέση να παρέχει προηγμένες δυνατότητες stealth, και μείωσης του θορύβου, ουσιαστικά θα ειναι αόρατα από τα συστήματα εντοπισμού του εχθρού. Ο αναπληρωτής Διοικητής του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού Αντιναύαρχος Αλέξανδρος Fedotenko, που φέρεται ο άνθρωπος που αποκάλυψε την Ρωσικη παρουσια με υποβρυχια στο Αιγαιο, να παρακολουθεί των Νατοϊκό Στόλο, αποκάλυψε οτι οι Ρωσίας με επιτυχία διαθέτει μια σειρά από έξι stealth υποβρυχια για τον στόλο τους στην Μαύρης Θάλασσας,με καποια απο αυτα να φέρονται να ειναι στο αιγαιο!

Σε πανικό φαίνεται να ειναι το ΝΑΤΟ στο Αιγαιο, με την Ολλανδία και την Γαλλία να εχου ανάπτυξη εκτακτος πλοία εξοπλισμένα για να συμμετάσχουν σε αντι-υποβρύχιακες και επιφανείας δραστηριότητες πολέμου. Και μην μου πείτε τώρα, οτι έστειλαν τα πλοία αυτα,για να μην περάσουν η πρόσφυγες υποβρυχίος απο τα Τουρκικά παράλια στις Ελληνικες ακτες!

Δείτε εδω δημοσιευμα του Naval-Technology (23 Μαρτιου 2016)http://www.naval-technology.com/news/newsdutch-and-french-ships-assigned-to-natos-snmg2-for-deployment-in-aegean-sea-4846494 

Αρθρο Σπυρος Πριφτης - email: spyros.priftis76@yahoo.gr

sahiel

Είναι «άσχημη», γιατί μας δείχνει το δρόμο του καθήκοντος, που είναι ανηφορικός και θα χρειασθεί επίπονη προσπάθεια και ιδρώτας, για να φθάσουμε στην κορυφή όμως τότε θα πετύχουμε μικρούς ή μεγάλους άθλους σαν τον Ηρακλή.

Το μάτι της μάνας, η καρδιά και το ... χνώτο» είναι πάντα ωραία γι' αυτούς που είναι καλλιεργημένοι χριστιανοί. Ένα κορίτσι είχε μια μάνα άσχημη στο πρόσωπο, ενώ ήταν υπόδειγμα φιλόστοργης μάνας, πλούσιας σε αγάπη προς την κόρη της. Το κορίτσι όμως δεν έβλεπε τίποτε από την ψυχική ομορφιά της μάνας. Έβλεπε μόνο τις πολλές ουλές στο πρόσωπο της μάνας και αντιδρούσε πολλές φορές με ασέβεια και αντιπάθεια. Η μάνα λυπόταν, όχι για τον εαυτό της, αλλά πιο πολύ για το παιδί της, οπότε μια ημέρα αναγκάστηκε και του είπε το μυστικό. Της διηγήθηκε την ιστορία της με δακρυσμένα μάτια: Αγάπη μου, παιδί μου, πάνε τώρα 14 περίπου χρόνια. Τότε ήσουν πολύ μικρό παιδί, μωρό, βρέφος. Ήσουν η χαρά μου, ο θησαυρός μου. Η παρουσία σου νοημάτιζε τη ζωή μου. Και μια ημέρα είχα βγει έξω από το σπίτι, για να αγοράσω γάλα και άλλα τρόφιμα για σένα. Επιστρέφοντας στο σπίτι είδα να βγαίνουν καπνοί από το σπίτι μας, που το είχαν τυλίξει φλόγες. Εσύ ήσουν μέσα στο σπίτι και κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει. Ήξερα πως κινδύνευε η ζωή σου και σαν τρελή ρίχτηκα μέσα στη φωτιά. Όλοι προσπάθησαν να με εμποδίσουν, αλλά τους απώθησα και αψηφώντας τους καπνούς και τις φλόγες έφθασα στο κρεβάτι σου. Λίγο ακόμη και θα είχες καεί. Σε άρπαξα στην αγκαλιά μου και σε έβγαλα έξω. Εσύ, ευτυχώς, δεν έπαθες τίποτα. Εγώ όμως κάηκα στο πρόσωπο και από τότε παραμορφώθηκα. Εμένα δεν με πείραξε ποτέ αυτό, αφού έσωσα εσένα. Βλέπω μόνο ότι πειράζει εσένα...». Η κόρη της δεν άντεξε... Συγκινήθηκε, αγκάλιασε τη μάνα της και έκλαιγε ασταμάτητα. Τη γέμισε με δάκρυα συγκίνησης και ευγνωμοσύνης και της είπε: «Συγχώρησέ με, μανούλα, ανεκτίμητη μάνα. Δεν είμαι άξια να λέγομαι παιδί σου!». Κι από την ώρα εκείνη άλλαξε συμπεριφορά κι έζησαν αρμονικά και ευτυχισμένα. Δυστυχώς πολλές φορές είναι «άσχημη» η μάνα, γιατί μας αγαπά πραγματικά, αλλά δεν ικανοποιεί τις παράλογες και επικίνδυνες επιθυμίες μας. Είναι «άσχημη», γιατί μας δείχνει το δρόμο του καθήκοντος, που είναι ανηφορικός και θα χρειασθεί επίπονη προσπάθεια και ιδρώτας, για να φθάσουμε στην κορυφή όμως τότε θα πετύχουμε μικρούς ή μεγάλους άθλους σαν τον Ηρακλή. Είναι «άσχημη», γιατί μας δείχνει το δρόμο της διαρκούς θυσίας που περπατά και αυτή. Κάποτε θα γίνει γιαγιά και περνώντας τα χρόνια, στα βαθιά γεράματά της, θα γίνει άσχημη στο σώμα και στο πρόσωπο. Όμως το μάτι της μάνας, η καρδιά και το «χνώτο» είναι πάντα ωραία γι' αυτούς που είναι πραγματικά πολιτισμένοι, γι' αυτούς που είναι καλλιεργημένοι χριστιανοί. tragiko.net

Via

    
 spitikomas

ΟΙ ΚΑΝΑΔΟΙ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ: «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ»

Αποστομωτική απάντηση στη σκοπιανή ρητορική δίνει η έγκριτη καναδική εφημερίδα National Post.
Η εφημερίδα φιλοξενεί στην ηλεκτρονική της έκδοση ταξιδιωτικού χαρακτήρα άρθρο του Μπερτ Άρτσερ με τίτλο «Yours to conquer: Macedonia is in the midst of an Alexander The Great rebranding», το οποίο αναφέρεται στις προσπάθειες οικειοποίησης των ονομάτων και των συμβόλων της αρχαίας Μακεδονίας από πλευράς ΠΓΔΜ.


Σύμφωνα με το άρθρο, «το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρει κάποιος για την Μακεδονία είναι ότι δεν είναι η Μακεδονία», επισημαίνοντας ότι «η πραγματική Μακεδονία, αυτή με την οποία μεγαλώσαμε, βρίσκεται στην Ελλάδα, νότια της χώρας που ονομάζεται ΠΓΔΜ, η οποία εορτάζει την ανεξαρτησία της στις 8 Απριλίου».
«Ονομάζεται αρχαιοποίηση και είναι μια διασκεδαστική άποψη αυτού του ιδιαίτερου Βαλκανικού κρατιδίου. Με βάση την άποψη ότι οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες και παρά το γεγονός ότι είτε ήταν είτε δεν ήταν, σίγουρα δεν ζούσαν εκεί, η τωρινή εθνικιστική κυβέρνηση αναζητεί λαϊκή υποστήριξη και μια τουριστική αγορά, στην πλάτη του Φιλίππου και Υιού, στήνοντας αγάλματα σε όλη τη χώρα, και κάνοντάς τα επίκεντρο αυτού που αποκαλούν Σκόπια 2014, που δεν είναι τίποτε άλλο από την αναδόμηση του κέντρου της πόλης, το οποίο καταστράφηκε από σεισμό κατά την περίοδο της Γιουγκοσλαβίας», σημειώνει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος.

Παράλληλα, ο συντάκτης αναφέρει ότι το καθεστώς της ΠΓΔΜ χρησιμοποιεί ως προσπάθεια ανάδειξης της ταυτότητάς της χώρας την ιστορία του μεγάλου Αλεξάνδρου και τις αναφορές στο αρχαίο παρελθόν καθώς και την ανέγερση συναφών μνημείων-κατασκευών.
Επισημαίνει ότι τα Σκόπια είναι η πόλη στην οποία γεννήθηκε η Μητέρα Τερέζα και ότι το ομώνυμο Μουσείο ήταν άδειο όταν το επισκέφθηκε με τον σύντροφό του, σε αντίθεση με το μνήμα της Μητέρας Τερέζας στην Καλκούτα, το οποίο ήταν κατάμεστο από κόσμο.
Υπογραμμίζονται επιπλέον οι φυσικές ομορφιές, τα μοναστήρια και τα ψηλά βουνά της χώρας (τονίζεται ότι η χώρα έχει 16 βουνά πάνω από 2000 μέτρα και ότι δίνεται μεγάλη έμφαση στον τουρισμό «περιπέτειας») ενώ τέλος αναφέρεται ότι η ταυτότητα της χώρας είναι ρευστή.

Ενδεικτικά ο δημοσιογράφος τονίζει ότι η σημερινή κυβέρνηση προτιμά για την ταυτότητα της χώρας την προσέγγιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, κάποια άλλη ίσως προτιμήσει την Μητέρα Τερέζα ή την ιστορία της ως τμήμα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ή ίσως το ρόλο της στην (πρώην) Γιουγκοσλαβία.

thesecretrealtruth

Kαι τώρα, η άρνηση της ελληνικής κοινωνίας να συμμορφωθεί με την καινούργια απαίτηση των «πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων» της Eυρώπης κρατών: να αφεθούν στον πνιγμό και στον θάνατο οι χιλιάδες των θυμάτων ενός τερατώδους, φρικιαστικού πολέμου

Του Χρήστου Γιανναρά

Γ​​ια κάποιες εβδομάδες το λιμάνι του Πειραιά φιλοξενεί χιλιάδες περαστικούς (τράνζιτο) πρόσφυγες – ο σταθερός αριθμός για αρκετό διάστημα ήταν δυόμισι χιλιάδες, έφτασε και τις πέντε. Στα Δελτία Eιδήσεων οι αριθμοί είναι «πληροφορία», στην άμεση επιτόπια θέα είναι συγκλονισμός και δέος που διαρκεί.

Στους τρεις επιβατικούς σταθμούς του OΛΠ ατέλειωτη καταγής

στρωματσάδα, στους ολόγυρα υπαίθριους χώρους –πεζοδρόμια, πλακοστρωμένες απλοτοπιές, χώρους στάθμευσης– αναρίθμητα αντίσκηνα, μικρά, μεσαία, μεγάλα. Ποιος προμηθεύει τα αντίσκηνα και ποιος τα μοιράζει, ποιος τις ατέλειωτες κουβέρτες, τα αδιάβροχα, τα μπουφάν, τα πουλόβερ, ποιος πληρώνει το κόστος; Ποιος υποδέχεται τα σμήνη που καταφθάνουν αδιάκοπα, μέρα νύχτα, να τα κατευθύνει, να τα κουμαντάρει, να γνοιαστεί για τις πρώτες ανάγκες τους μόλις κατεβαίνουν από τα πλοία;

Γλωσσική επικοινωνία ανύπαρκτη. Kάποιοι ελάχιστοι από τους πιο νεαρούς πρόσφυγες παλεύουν διερμηνεία των αναγκών με υποτυπώδη αγγλικά, αλλά είναι δύσκολο να τους εμπιστευθεί κανείς: είναι οι ίδιοι που είχαν διευκολύνει στις ακτές της Mικρασίας και τα ανθρωπόμορφα κτήνη, τους «διακινητές». Για τα πολύ βασικά της συνεννόησης οι χειρονομίες αρκούν, όμως τον άρρωστο ή τον χαμένο από τους δικούς του πώς να τον καταλάβεις τι προσπαθεί να σου πει;

Tο κράτος απουσίασε ολοσχερέστατα, και ευτυχώς – τέτοιο τσουνάμι ανθρώπινων αναγκών δεν γίνεται να αντιμετωπιστεί από υπαλληλία σε διατεταγμένη υπηρεσία και με ωράριο. Ποικιλώνυμες και ποικιλόμορφες MHKYO προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στη διάρκεια της μέρας, αλλά το βράδυ φυσικά αποσύρονται. Oπως περαστικές ήταν και οι σκόπιμα επιδεικτικές παρουσίες για «διανομή βοηθημάτων»: κυρίες της «καλής κοινωνίας», πολιτευτές (τωρινοί ή επίδοξοι), διοικητικά συμβούλια «ευαγών ιδρυμάτων», αντιπρόσωποι της Iεράς Συνόδου με πλήρη ανάρτηση επιστήθιων επίχρυσων σιδερικών... Aυτό το είδος των επισκεπτών μοιράζουν κάποια πακέτα φωτογραφούμενοι, και αποχωρούν.

Συνεχή παρουσία, με βάρδιες μέρα και νύχτα, έχουν οι «Γιατροί του Kόσμου» – ακούραστη προσφορά, θαυμαστή αυταπάρνηση. Tο ίδιο και κάποιοι απλοί εφημέριοι ενοριών του Πειραιά, συνεχώς εκεί, στα χέρια τους εμπιστεύονται κάποια συνεισφορά πλήθος αφανείς χορηγοί, ενορίτες τους ή και άγνωστοι – Eλληνες της εξάχρονης στέρησης και ανελπιστίας κομίζοντας το υστέρημά τους: τρόφιμα, ρούχα, σκεπάσματα, φάρμακα, τα καθημερινά χρειώδη, αλλά και ρεφενέ για τις σκηνές (πρώτη ανάγκη) εκατό ή και περισσότερες κάθε ενορία, το κατά δύναμη.

Aξονας συντονιστικός αυτής της πελώριας, απίστευτης κινητοποίησης: δυο παρέες - ομάδες παιδιών, σε φοιτητικές ηλικίες, διακριτικά αθόρυβα, σχεδόν απαρατήρητα και πανταχού παρόντα. Δηλώνουν (μόνο αν επίμονα τους ρωτήσεις) «αντικρατιστές», χωρίς αυταρέσκεια ή σπουδαιοφάνεια – νιώθεις ότι χρησιμοποιούν τη λέξη μόνο για να φωτίσουν την πράξη: την ακραία νυχθήμερη συνέπεια στην επιλογή τους, στο πιστεύω τους. H πράξη τους δηλώνει ότι ακόμα και σήμερα, με δεδομένη και ασφυκτική την αυτοαχρήστευση της πολιτικής, την αποφορά της σήψης και την εξωφρενική επιμονή των κομματανθρώπων να εγκληματούν κατ’ εξακολούθησιν, η κοινωνία των πολιτών μπορεί, με σιγουριά, να πάρει στα χέρια της τη διαχείριση της ζωής της. Nα αυτοοργανωθεί, να ζήσει τη χαρά της ανιδιοτέλειας.

Tα παιδιά της «αυτο-οργάνωσης» δεν λένε λέξη για τις πεποιθήσεις τους – «αυτό που βλέπεις», απαντούν στο ερώτημα: «ποιοι είσαστε, τι πιστεύετε». Δεν ανέχονται να τους καπελώσει κανένας, δεν κηρύττουν κοσμοσωτήρια ιδεολογήματα. Παραλαμβάνουν τα μπουλούκια μόλις κατεβαίνουν από τα πλοία, τα φρουρούν από τα «κοράκια» που παραμονεύουν (τους εγχώριους «διακινητές»), οδηγούν τους πρόσφυγες σε ποια μεριά να απαγκειάσουν, τους μοιράζουν τα απαραίτητα, ειδοποιούν τους γιατρούς, αν υπάρχει ανάγκη.

Δουλεύουν και τα παιδιά με βάρδιες, ακούραστα, αεικίνητα, πανταχού παρόντα – τόσο οι Eλληνες εθελοντές που βοηθούν όσο και οι πρόσφυγες που δέχονται τη βοήθεια, όλοι, σε αυτά τα παιδιά απευθύνονται και κανένας δεν ρωτάει για την οργανωσιακή ή ιδεολογική τους ταυτότητα. Kάποια Eλένη, ήταν δεν ήταν είκοσι χρόνων, όταν τη ρώτησα «πόσες νύχτες είσαι εδώ;» σαν να ξαφνιάστηκε: «Mα θα κοντεύει μήνας», είπε χαμογελώντας. Kαι μια Mαρία συμπλήρωσε: «Tι ρωτάς; Δεν μετράμε ένσημα».

Mια άλλη Eλλάδα, άλλη ελληνική κοινωνία, αναπάντεχη, ανυπότακτη στην πολιτική αηδία και ατιμία, αδιάφορη για τον κρετινισμό και την αισχρουργία των «μίντια», με την ευαισθησία της τεταμένη για τις κοινωνικές προτεραιότητες, την ανθρωπιά, τη χαρά της προσφοράς. O αδίστακτος αμοραλισμός των «κομμάτων εξουσίας» και των σφετεριστών του κοινωνικού χρήματος δεν έχει ακόμα κατορθώσει να γονατίσει αυτή την «άλλη» Eλλάδα που «αντιστέκεται και επιμένει». Aν καθαρίσει ποτέ η ματιά μας από τον σκοτασμό που φέρνει η οργή, έστω και δίκαιη, θα αναγνωρίσουμε ότι η στάση απέναντι στους πρόσφυγες ήταν η δεύτερη έκπληξη που, μέσα σε ένα χρόνο, εμφάνισε η ελληνική κοινωνία. H πρώτη έκπληξη ήταν το δημοψήφισμα της 5ης Iουλίου 2015.

Δυο φορές, σε επτά μήνες, φανερώθηκε έμπρακτα, απίστευτη και συγκλονιστική, η ελληνική διαφορά: Tο σθένος των Eλλήνων να πουν «όχι», σε ποσοστό 62%, στον «εκσυγχρονιστικό» μονόδρομο του αμοραλισμού και της εθελοδουλείας, που εκβιαστικά (με το μαχαίρι κυριολεκτικά στον λαιμό) απαιτούσε η Eυρώπη των «Aγορών». Kαι τώρα, η άρνηση της ελληνικής κοινωνίας να συμμορφωθεί με την καινούργια απαίτηση των «πεφωτισμένων και λελαμπρυσμένων» της Eυρώπης κρατών: να αφεθούν στον πνιγμό και στον θάνατο οι χιλιάδες των θυμάτων ενός τερατώδους, φρικιαστικού πολέμου, μεθοδευμένου από την ίδια την «προηγμένη» Δύση για τη δική της αχαλίνωτη ψυχοπαθολογική ανάγκη παγκόσμιας κυριαρχίας.

Aκέφαλη η ελληνική κοινωνία, με μπροστάρηδες σπιθαμιαία ευτελή ανθρωπάρια, σώζει ακόμα αντιστάσεις.

Πηγή:  kathimerini.gr

 Σύνταγμα

Αποκαλύψεις Σόιμπλε για Τσίπρα, Βαρουφάκη, Βενιζέλο, Σαμαρά

Αποκαλυπτικές συζητήσεις με τον Αλέξη Τσίπρα, τον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Ευάγγελο Βενιζέλο  αλλά και προσωπικές του σκέψεις για την κυβέρνηση Σαμαρά, εκθέτει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο βιβλίο που συνυπογράφει με τον γάλλο υπουργό Οικονομικών Μισέλ Σαπέν.

Ιδού μερικά αποσπάσματα που κυκλοφόρησαν και θα προκαλέσουν πολλές συζητήσεις:…….

Αν ο Αλέξης Τσίπρας  υλοποιήσει το πρόγραμμα, η κατάσταση θα προχωρήσει, όπως θα προχωρούσε και με τον Σαμαρά

«Πιστεύω ότι σε έναν βαθμό δεν λαμβάνει υπόψη του τους άλλους. Εγώ πάντως θα δυσκολευόμουν να κάνω έναν εκλογικό αγώνα με ένα κεντρικό μήνυμα και να πραγματοποιήσω κατόπιν το ακριβώς αντίθετο από αυτό. Ήλπιζα ότι θα κέρδιζε τις εκλογές. Αφού υπέγραψε, θα πρέπει τώρα να εφαρμόσει. Αν υλοποιήσει το πρόγραμμα, η κατάσταση θα προχωρήσει, όπως θα προχωρούσε κατά τα άλλα και με τον Σαμαρά. Αν η Ελλάδα πετύχει, τότε πολύ πιθανόν να γίνω εκεί -αν και τότε θα έχω ήδη πεθάνει- ήρωας, επειδή είχα βοηθήσει να επιλεγεί ο σωστός δρόμος».

Για τον Αλέξη Τσίπρα

«Μου είπε ότι θα κάνει έναν προεκλογικό αγώνα στον οποίο θα υποσχεθεί ότι η Ελλάδα δεν θα φύγει από το ευρώ, αλλά και ότι δεν θα αποδεχθεί καμία μνημονιακή υποχρέωση. Αν είναι έτσι, του απάντησα, σου εύχομαι προσωπικά να μην κερδίσεις τις εκλογές γι’ αυτό και δεν εξεπλάγην όταν ο Τσίπρας τις κέρδισε, ούτε και με ό,τι συνέβη μετά. Ήμουν κάπως περίεργος πώς θα έλυνε κατόπιν το πρόβλημα. Το έλυσε με το να κάνει το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που υποσχέθηκε στις εκλογές».

Με τον Γ.Βαρουφάκη

«Μου είπε ότι παρακολουθεί την πολιτική μου δραστηριότητα από εικοσαετίας και ότι είναι της άποψης ότι είμαι ο μεγαλύτερος Ευρωπαίος. Μου είπε και κάποια άλλα, και αυτά όλο πάθος. Σκέφτηκα μέσα μου, “δεν κάνει να με υποτιμάς. Τέτοια απλά κομπλιμέντα δεν μπορούν να με επηρεάσουν”. Για αυτό και του απάντησα αναλόγως: “Κατάγομαι από ταπεινή οικογένεια και μεγάλωσα σε μια κωμόπολη στο Σβάρτσβαλντ. Και έχω πάντα μεγάλο σεβασμό όταν έρχεται να με επισκεφτεί ένας σωστός καθηγητής”. Με αυτό ήθελα να του πω ότι δεν θα πρέπει να χαραμίζουμε τον χρόνο μας με τέτοιες ανοησίες».

Για την κυβέρνηση Σαμαρά

«Τότε, το 2014, ήταν η Ελλάδα -πάντα με καθυστέρηση- σε έναν καλό δρόμο. Μόνο στα μέσα του 2014, όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς επέβαλε μια παύση στις μεταρρυθμίσεις λόγω των επικείμενων εκλογών, χειροτέρεψε εκ νέου η εξέλιξη. Και τότε η κρίση επέστρεψε».

Διάλογος με τον Ευ.Βενιζέλο  το 2011

«Όταν τον Ιούνιο του 2011 έγινε νέος υπουργός Οικονομικών στην Ελλάδα ο Ευάγγελος Βενιζέλος, κανόνισα μαζί του μια συνάντηση στο Βερολίνο. Σε ένα πολύωρο δείπνο τον Ιούλιο του έθεσα τότε το ερώτημα, αν θα ήταν καλύτερο για την Ελλάδα να πάρει ένα time out από το ευρώ, για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει το εργαλείο της υποτίμησης. Και αυτό επειδή οι μεταρρυθμίσεις, τις οποίες θα έπρεπε να κάνει για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα ήταν δύσκολο να επιβληθούν. Η Ευρώπη θα συμπαραστεκόταν σε αυτό. Η απάντηση του Βενιζέλου ήταν: “Δεν το θέλουμε με κανέναν τρόπο, θέλουμε να μείνουμε στην Ευρωζώνη”. Του είπα ότι τότε θα έπρεπε να παραδώσουν μέρος της εθνικής κυριαρχίας τους στους θεσμούς των Βρυξελλών. Και αυτός δήλωσε ότι θα κάνουν τα πάντα για να μείνουν στο ευρώ».

Πηγή:  enikonomia.gr

tolimeri

Με έχουν εγκαταλείψει τα πάντα εκτός από τη βεβαιότητα της καλοσύνης σου.

Έμυ Ντούρου

Η Βιρτζίνια Γουλφ, το πρωί της 28ης Μαρτίου 1941 φόρεσε το πανωφόρι της και κατευθύνθηκε στον ποταμό Ουζ, κοντά στο σπίτι της στο ανατολικό Σάσεξ. Στην όχθη στάθηκε και μάζεψε πέτρες. Τις έβαλε στην τσέπη της και άρχισε να περπατάει μέσα στο ποτάμι. Το νεκρό σώμα της βρέθηκε είκοσι μέρες μετά. Η αυτοκτονία της ήταν αποτέλεσμα της πολύχρονης μάχης της με τη μανιοκατάθλιψη. 

Λίγο προτού χαθεί στον «κάτω κόσμο των νερών» είχε γράψει στον αγαπημένο της σύζυγο Λέοναρντ: 

«Είμαι βέβαιη πως τρελαίνομαι ξανά. Νιώθω πως δεν έχω τη δύναμη να ξαναπεράσω μία από αυτές τις τρομερές περιόδους. Και δεν θα συνέλθω αυτή τη φορά. Έχω αρχίσει να ακούω φωνές και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Συνεπώς κάνω αυτό που μου φαίνεται το καλύτερο. Μου χάρισες την καλύτερη δυνατή ευτυχία. Υπήρξες με κάθε τρόπο όλα όσα μπορούσε να υπάρξει κανείς. Δε νομίζω να υπήρξαν δυο άνθρωποι πιο ευτυχισμένοι από εμάς μέχρι που ήρθε αυτή η τρομερή ασθένεια. Δεν θα παλέψω άλλο πια. Ξέρω πως καταστρέφω τη ζωή σου, πως χωρίς εμένα θα μπορούσες να δουλέψεις. Και θα δουλέψεις, το ξέρω. Βλέπεις, ούτε αυτό δεν μπορώ να γράψω καλά-καλά. Δεν μπορώ να διαβάσω. Αυτό που θέλω να πω είναι πως σου χρωστάω όλη την ευτυχία που βίωσα στη ζωή μου. Ήσουν τόσο υπομονετικός και απίστευτα καλός μαζί μου. Θέλω να στο πω αυτό – όλοι το ξέρουν. Αν μπορούσε να με σώσει κανείς, εσύ θα ήσουν αυτός. Με έχουν εγκαταλείψει τα πάντα εκτός από τη βεβαιότητα της καλοσύνης σου. Δεν μπορώ να συνεχίσω να καταστρέφω τη ζωή σου. Δεν νομίζω πως υπήρξαν δύο άνθρωποι πιο ευτυχισμένοι από εμάς τους δύο. Β.» 

Σύμφωνα με βιογράφους της Γουλφ, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε είχαν βαθιά ρίζα στην παιδική της ηλικία. Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση του τελευταίου μυθιστορήματός της έπεσε σε βαριά κατάθλιψη, η οποία επιδεινώθηκε από το γερμανικό βομβαρδισμό του Λονδίνου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οπότε και καταστράφηκε το σπίτι της. Η Γουλφ είχε επίσης μια τεράστια ανησυχία σχετικά με το μέλλον του εβραίου συζύγου της, φοβούμενη ότι ίσως έπεφτε θύμα των Ναζί. 

Μεγαλώνοντας σε ένα βικτωριανό σπίτι

Η Βιρτζίνια Γουλφ γεννήθηκε το 1882 και είχε την τύχη να μεγαλώσει σε ένα διάσημο αστικό σπίτι, σημείο συνάντησης των διανοούμενων και των καλλιτεχνών της εποχής. Ο πατέρας της, σερ Λέσλι Στίβεν, ήταν συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός -εξέχον μέλος της βικτωριανής κοινωνίας. Η μητέρα της, Τζούλια Πρίνσεπ Ντάκγουορθ Στίβεν, είχε γεννηθεί στην Ινδία και είχε ποζάρει ως μοντέλο για πολλούς βρετανούς προραφαηλίτες ζωγράφους. Ήταν επίσης επιφανής νοσοκόμα και συγγραφέας βιβλίων στον τομέα της. Και οι δύο γονείς της ήταν ξαναπαντρεμένοι και είχαν παιδιά από προηγούμενους γάμους. 

Λόγω της κοινωνικής θέσης της οικογένειας και της αυστηρότητας της βικτωριανής κοινωνίας, δεν επιτράπηκε στη Βιρτζίνια να σπουδάσει, όπως συνέβη με τους αδελφούς της, αν και της δόθηκε το ελεύθερο να χρησιμοποιεί τη βιβλιοθήκη του πατέρα της χωρίς όρους. Η ίδια ποτέ δεν συγχώρεσε τον πατέρα της γι’ αυτό, το οποίο σαν ζήτημα έμφυλης διάκρισης το συναντάμε στο «Ένα δικό σου δωμάτιο», το πιο έντονα φεμινιστικό από τα έργα της. Ο θάνατός του το 1904 της άφησε μια έντονη απογοήτευση για την ανεκπλήρωτη συμφιλίωση μαζί του. Μέσα από το «Στο Φάρο» επιχείρησε να αποκαταστήσει μέσα της τη σχέση μαζί του. 

Ωστόσο, η στέρηση του δικαιώματος στις σπουδές της έδωσε το πλεονέκτημα να μείνει ανεπηρέαστη από τον στείρο ακαδημαϊσμό και να αναπτύξει ελεύθερη σκέψη που την οδήγησε από νωρίς στην έκφραση του συγγραφικού της ταλέντου. Σύμφωνα με τα αυτοβιογραφικά της δοκίμια, το περιστατικό που την τραυμάτισε ανεξίτηλα ήταν η σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια της όταν ήταν μόλις 6 ετών. Συν τοις άλλοις έπρεπε να διαχειριστεί τον πρόωρο χαμό αγαπημένων της προσώπων. Σε ηλικία 13 ετών έχασε τη μητέρα της, δύο χρόνια μετά την ετεροθαλή αδελφή της και αργότερα τον πατέρα και τον αδελφό της Τόμπι. 

Μετά το θάνατο του πατέρα της και παρά τη μελαγχολία της, η Βιρτζίνια εντρύφησε στη μελέτη των γερμανικών, των ελληνικών και των λατινικών στο Γυναικείο Τμήμα του King’s College του Λονδίνου. Στα τέσσερα χρόνια που πέρασε στο ακαδημαϊκό περιβάλλον ήρθε σε επαφή με τον ριζοσπαστικό φεμινισμό, οι εκπρόσωποι του οποίου επιζητούσαν την πολυπόθητη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Μετά τις σπουδες της γνωρίστηκε με τους Λίτον Στράτσι, Κλάιβ Μπελ, Σάξον Σίντνεϋ Τέρνερ, Ντάνκαν Γκραντ και Λέοναρντ Γουλφ, που αποτέλεσαν τον πυρήνα του διανοητικού κύκλου γνωστού ως Ομάδα Μπλούμσμπερι, που απέκτησε μεγάλη φήμη το 1910 με τη φάρσα του Ντρέντνοτ, όπου η Βιρτζίνια συμμετείχε ντυμένη Αιθίοπας. 

Το 1912 παντρεύτηκε τον Λέοναρντ Γούλφ, σύζυγο-φίλο που προστάτεψε σαν φύλακας άγγελος, την πνευματική της υγεία. Μαζί ίδρυσαν το 1917 τις εκδόσεις Hogarth Press που δημοσίευσαν στη συνέχεια το μεγαλύτερο μέρος των έργων της καθώς και άλλα έργα-ορόσημα του μοντερνισμού, όπως «Η Έρημη Χώρα» του Τ. Σ. Έλιοτ. Το ήθος του Μπλούμσμπερι αποθάρρυνε τη σεξουαλική αποκλειστικότητα και ενθάρρυνε τους πειραματισμούς. Το 1922 η Γουλφ συνάντησε τη Βίτα Σάκβιλ-Ουέστ. Η ερωτική τους σχέση παρουσιάστηκε μέσα από το «Ορλάντο» και διήρκεσε το μεγαλύτερο μέρος της δεκαετίας του '20. Η σχέση της με την Ματζ Βον αποτέλεσε την έμπνευση για το χαρακτήρα της «Κυρίας Ντάλογουεϊ». 

Πρόδρομος της σύγχρονης φεμινιστικής σκέψης

Η Γουλφ με το έργο της αναδείχθηκε σε κεντρική φυσιογνωμία του αγγλικού μοντερνισμού, μια από τις σημαντικότερες γυναίκες συγγραφείς στην ιστορία της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας και πρόδρομος της σύγχρονης φεμινιστικής σκέψης. Υπήρξε αντίθετη προς τους «κανόνες» του βικτωριανού διηγήματος, ενώ έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση στους Ρώσους πεζογράφους. Έγραψε εννέα μυθιστορήματα, διηγήματα και πληθώρα κριτικών και άλλων δοκιμίων σχετικά με τη λογοτεχνία, τη σύγχρονη ζωή, το ιστορικό παρελθόν και τη σημασία του φύλου, θέτοντας προδρομικά το θέμα της «γυναικείας γραφής». Επηρεάστηκε βαθιά από τον Προυστ και υποστήριζε ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο πέρα από αυτό που αισθανόμαστε ως άτομα. Μαζί με τον Τζέιμς Τζόις και τον Γουίλιαμ Φόκνερ υπήρξε μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της τεχνικής της «συνειδησιακής ροής» στη λογοτεχνία. Στην τεχνική αυτή γίνεται καταγραφή των σκέψεων και αισθημάτων πού «ρέουν», χωρίς καμιά προφανή λογική σύνδεση, στη συνείδηση ενός προσώπου. 

Το πρώτο της μυθιστόρημα ήταν το «Πέρα από τα φαινόμενα» (1917) και ακολούθησαν «Το δωμάτιο του Γιάκομπ», «Μακρύ ταξίδι», «Η κυρία Ντάλογουεϊ» (1925), «Στο φάρο» (1927), «Ορλάντο» (1928) και «Τα κύματα» (1931). Το δοκίμιό της, «Τρεις Γκινέες», ήταν μια επίθεση στο φασισμό. Το άλλο διάσημο δοκίμιό της, «Ένα δικό σου δωμάτιο» (1929), θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του φεμινισμού. Το βιβλίο περιέχει τη γνωστή φράση: «Μια γυναίκα πρέπει να έχει τα χρήματα και ένα δωμάτιο κατάδικό της, εάν πρόκειται να γράψει μυθιστοριογραφία». Η «Κυρία Ντάλογουεϊ» γράφτηκε σαν «απάντηση» στον «Οδυσσέα» του Τζόις –και τα δύο βιβλία εκτυλίσσονται σε διάστημα μιας ημέρας. Η φήμη της Γουλφ μειώθηκε στη μεταπολεμική περίοδο, το έργο της όμως αναβίωσε τη δεκαετία του ’70 την εποχή που το φεμινιστικό κίνημα ήταν στην ακμή του. Μέχρι σήμερα παραμένει μια συγγραφέας της οποίας το έργο ασκεί γοητεία σε κοινό και μελετητές.

ArtiNews

sioualtec

Η UNESCO ευχαριστεί επισήμως τον Αραβικό στρατό της Αραβικής Δημοκρατία της Συρίας, για την απελευθέρωση της Παλμύρας...

Σήμερα η Παλμύρα... αύριο η Ράκα!

- To Mήνυμα από την Παλμύρα: Κάθε εκατοστό της Συριακής γης θα καθαρίσει από τους δολοφόνους της "πολιτισμένης" δύσης και του φασίστα Ερντογάν!

sibilla

Όπως λέει ο Γεώργιος Σεφέρης: Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα

 

Ι σινεχίς προσπάθια αλίοσις τις Ελινικίς γλόσας (του Άγγ. Αγοραστού)

Έτσι θα γράφουν σε λίγα χρόνια τα παιδιά μας. Κι όμως, η Ελληνική γλώσσα, η πληρέστερη και η μόνη νοηματική γλώσσα του κόσμου δεν της αξίζει να σβηστεί από την ιστορία εξαιτίας μιας χούφτας απάτριδων εθνομηδενιστών. Όπως λέει ο Γεώργιος Σεφέρης: «Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». Που να ήξερε ο Σεφέρης ότι το 1982, μέσα σε μια νύχτα και σε άσχετο νομοσχέδιο θα καταργούνταν το πολυτονικό και θα ξεκινούσε η αργή αλλά επίμονη προσπάθεια για την αλλοίωση της γλώσσας μας. «…. η επιβολή του μονοτονικού είναι στην ιστορία των Ελλήνων μια καταστροφή, ασύγκριτα ολεθριότερη από τη Μικρασιατική … το μονοτονικό αποδεικνύεται ένα απλώς μεταβατικό στάδιο ως την πλήρη κατάργηση των τόνων.
Και μετά το ατονικό, συνέπεια φυσική των αρχών που υπαγόρευσαν το μονοτονικό, αρχών μιας ιδεολογίας της ευκολίας, θα είναι η παραδοχή της φωνητικής γραφής (“όλι ι άνθροπι ίδιι ίνε”)» (Χρήστος Γιανναράς).
Ήδη από το 2001 η Ακαδημία Αθηνών είχε προειδοποιήσει: «….. Είναι αδιανόητο να δεχθούμε ως Έλληνες την μεταμφίεση της γραφής μας με την κατάργηση πολλών γραμμάτων της, που δεν πέρασαν στο λατινικό αλφάβητο και με την αντικατάστασή τους από άλλα υποτίθεται ηχητικώς παραπλήσια γράμματά του….. με την δικαιολογία της δήθεν διευκόλυνσής μας στην παγκόσμια επικοινωνία, επιχειρείται η αντικατάσταση του ελληνικού αλφαβήτου των 2.500 και πλέον χρόνων με το λατινικό».
Ως γονέας μαθητών του δημοτικού διαπιστώνω καθημερινά ότι πράγματι επιχειρείται μέσω των σχολικών βιβλίων η εξαφάνιση γραμμάτων που δεν πέρασαν στο λατινικό αλφάβητο. Πρώτο θύμα το (ω): βρομιά, κλοτσιά, μοβ κλπ αντί των σωστών βρωμιά, κλωτσιά, μωβ. Άλλα θύματα των σχολικών βιβλίων είναι τα (ου): περπάταγαν, πήδαγαν κλπ αντί για τα σωστά περπατούσαν, πηδούσαν, κλπ, τα (αι): τρένο αντί για το σωστό τραίνο και τα (αυ): αβγό, αφτί, αντί των σωστών αυγό, αυτί. Τα δε (η, ει, οι) τα οποία οι Ρωμαίοι δεν τα αντέγραψαν από τα Ελληνικά εξολοθρεύονται από το (ι).
Τρανταχτό παράδειγμα εξολόθρευσης του (ω) είναι η λέξη βρωμιά. Στο πιο έγκυρο λεξικό που γράφθηκε ποτέ (LIDDELL – SCOTT) και δυστυχώς όχι από Έλληνες, το βρωμιά γράφεται με (ω) διότι προέρχεται από το ρήμα βρωμέω που σημαίνει αναδίδω δυσωδία.
Ο Μπαμπινιώτης το γράφει βρομιά και ισχυρίζεται ότι προέρχεται από το ρήμα βρέμω το οποίο όπως και ο ίδιος παραδέχεται σημαίνει κάνω πάταγο. Δηλαδή για τον Μπαμπινιώτη ο βρώμικος, ο βρωμερός, ο βρωμιάρης δεν είναι αυτός που βρωμάει αλλά αυτός που κάνει πάταγο!! Είναι προφανές ότι μας περνάει για ηλίθιους και νομίζει ότι μπορεί να γράφει ότι θέλει.
Ο άνθρωπος που μας τον παρουσιάζουν κάτι ως αυθεντία και το λεξικό του ως «ευαγγέλιο» που το μοιράζουν παντού, δεν μπορεί να μην γνωρίζει αυτό που εγώ που δεν είμαι καν φιλόλογος το έμαθα σε 5 λεπτά ανοίγοντας ένα «κανονικό» λεξικό. Από τα παλιά καλά λεξικά των μαθητικών μας χρόνων που θέλουν να τα εξαφανίσουν.
Οι αποδομητές της Ελληνικής Γλώσσας αγνοούν τους ίδιους τους καθηγητές τους, όπως τον Ξενοφώντα Μόσχο (μεταφραστή του λεξικού των LIDDELL – SCOTT) ή τον Α. Γεωργοπαπαδάκο (Λεξικόν Ανωμάλων Ρημάτων, Α. Γεωργοπαπαδάκου, Μάιος 1964, Θεσσαλονίκη). Όπου υπάρχουν δύο πιθανές εκδοχές κάθησα ή κάθισα επιλέγουν εκείνη που τους βολεύει για να εξαφανίσουν το (η).
Αλλά εκεί που η φαντασία του Μπαμπινιώτη και της παρέας του οργιάζει είναι στις ξενόφερτες λέξεις όπως για παράδειγμα η λέξη τραίνο. Προκειμένου να υποστηρίξει το τρένο, γράφει ότι δήθεν το δανεισθήκαμε από το ιταλικό treno. Και γιατί να μην το δανεισθήκαμε από το αγγλικό ή το γαλλικό train; Η απάντηση είναι ότι γράφουν ότι τους βολεύει για να εξαφανίσουν το (αι)!
Εκτός όμως από την εξαφάνιση γραμμάτων ή λέξεων εφευρίσκει και δικές του (είναι και λεξιπλάστης!!) όπως πχ το έκατσα που το κολλάει δίπλα στο κάθη(ι)σα χωρίς καμιά εξήγηση, επειδή έτσι του αρέσει. Σε συζήτηση που είχα με τον σχολικό σύμβουλο (γλωσσολόγο με διδακτορικό) προσπαθούσε να με πείσει ότι και το έκατσα είναι σωστό.
Στις ειρωνικές ερωτήσεις μου από ποιο ρήμα προέρχεται (μήπως από το κάτσομαι; το κατσάω – κατσώ;) μου απάντησε απρόθυμα ότι δεν υπάρχουν τέτοια ρήματα (πάλι καλά!), αλλά επέμενε ότι είναι και τα δύο σωστά διότι αυτή είναι η πολιτική του υπουργείου!! Μάλιστα!! Αυτή λοιπόν είναι η πολιτική του υπουργείου Διάλυσης της Παιδείας & Αποδόμησης της Ελληνικής γλώσσας.
Έχει το δικαίωμα ο κάθε τυχάρπαστος πολιτικάντης που έγινε για δυο φεγγάρια υπουργός να προσθέτει και να αφαιρεί λέξεις σε μία γλώσσα μερικών χιλιάδων ετών; Οι εθνομηδενιστές του παιδαγωγικού ινστιτούτου (Βερέμης, Δραγώνα, Ρεπούση κλπ) «διατάζουν» σχολικούς συμβούλους και δασκάλους να παπαγαλίζουν ότι και τα δύο είναι σωστά με σκοπό να παγιωθεί το λάθος!
Να κάνουν μπάχαλο την γλώσσα μας. Διότι η «προοδευτική» φιλοσοφία του υπουργείου είναι ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά», είναι η μετατροπή της Ελληνικής γλώσσας σε λατινική (δείτε το πιο απλοϊκό παράδειγμα: στις πινακίδες των αυτοκινήτων υπάρχουν τα Γ, Θ, Λ, Ξ, Σ, Υ, Φ, Ψ, Ω;) και η διαστρέβλωση – εκμηδένιση της ιστορίας (δίνουν εντολές στις δασκάλες να μην μαθαίνουν τα παιδιά μας αποστήθιση την ιστορία για να μην θυμούνται τα επιτεύγματα των προγόνων μας και αποκτήσουν εθνική συνείδηση).
Όταν λοιπόν έχεις για υπουργό έναν Μπαλτά ή έναν ανιστόρητο και αμόρφωτο, όπως τον αποκάλεσε σε ανακοίνωσή του, Ποντιακός Σύλλογος Φίλη, αρνητή της Ποντιακής Γενοκτονίας, που μας εύχεται Καλά Χριστούγεννα από την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, και που επί χρόνια αρθρογραφεί εναντίον των παρελάσεων ως ένα «φασιστικό κατάλοιπο», δεν έχεις και πολλές ελπίδες ως έθνος. Φασίστες είναι αυτοί που θέλουν μας επιβάλλουν με το ζόρι τον εθνομηδενισμό που πρεσβεύει η παγκοσμιοποίηση.
Ούτε θέλουν να βγουν άλλοι επιστήμονες από τα σχολεία μας, θέλουν ανειδίκευτους εργάτες. Γι’ αυτό υποβαθμίζουν το επίπεδο των Ελληνοπαίδων σε εκείνο του προέδρου του 15μελούς που έκανε δέκα ολόκληρα χρόνια να πάρει πτυχίο και που ακούει τον Κλίντον να μιλάει στα αγγλικά με το χαζοχαρούμενο, αμήχανο βλέμμα της αγελάδας που κοιτάζει το τραίνο να περνά. Στοιχηματίζω ότι είναι και ανορθόγραφος.
Του Άγγελου Γ. Αγοραστού Διδάκτορα Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Υ.Γ. Ευχαριστώ θερμά την φιλόλογο κ. Σοφία Πλασταρά για τις χρήσιμες συμβουλές της.
newslook