Ανατολική Μεσόγειος: Η τουρκική αμφισβήτηση, η «άδεια» της Άγκυρας και το επικοινωνιακό τέχνασμα της Αθήνας

 

Βασίλειος Τσάμης

Τα νεότερα δεδομένα στο πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου αποκαλύπτουν μια βαθιά αντίφαση ανάμεσα στην επίσημη ρητορική περί «θωράκισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων» και την πραγματικότητα που εξελίσσεται στις θαλάσσιες ζώνες μας.

Ενώ η Άγκυρα κλιμακώνει την τακτική των αμφισβητήσεων και επιβάλλει de facto δικαιοδοσία, η Αθήνα φαίνεται να καταφεύγει σε τακτικούς ελιγμούς και επικοινωνιακή διαχείριση, αποφεύγοντας την έμπρακτη προστασία των εθνικών συμφερόντων στα σημεία τριβής.

Η Διοικητική Ασυμφωνία:

Άλλο πλοίο εγκρίθηκε, άλλο εμφανίζεται στο πεδίο

Η πρώτη μεγάλη ρωγμή στο αφήγημα της ομαλής υλοποίησης των κρίσιμων υποδομών διαπιστώνεται στις ίδιες τις διοικητικές αποφάσεις:

Η Επίσημη Αδειοδότηση:

Το έγγραφο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (Αρ. Πρωτ.: 2132.10/72299/2026) αφορά ρητά την αίτηση εξαίρεσης για το γαλλικό ερευνητικό πλοίο «ABEILLE MARENGO» (IMO: 9388613). Αντικείμενο των ερευνών είναι η ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης – Κύπρου (Great Sea Interconnector), με φυσική αφετηρία τις θαλάσσιες ζώνες της Κρήτης προς τα ανατολικά.

Η Πραγματικότητα της NAVTEX:

Στην πράξη, ο Σταθμός Ηρακλείου εκδίδει τη NAVTEX 1403/26 για ένα εντελώς διαφορετικό σκάφος, το ιταλικό «NG SURVEYOR».

Παράλληλα, η όδευση των ερευνών δεν ξεκινά από την Κρήτη προς την Κύπρο, αλλά εκτείνεται από τον Πειραιά, τον Σαρωνικό και το Μυρτώο Πέλαγος προς τις Κυκλάδες.

Η μετάθεση του πεδίου δράσης σε «ασφαλή» δυτικά ύδατα (δυτικά του 25ου μεσημβρινού) επιτρέπει την προβολή μιας εικόνας ότι «οι έρευνες προχωρούν», την ίδια στιγμή που οι ερευνητικές δραστηριότητες στο θερμό μέτωπο της Ανατολικής Μεσογείου παγώνουν υπό την τουρκική πίεση.

Η Σιωπηλή Αποδοχή της «Τουρκικής Έγκρισης»

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο εντοπίζεται στη διαχείριση των παράλληλων έργων, όπως το τηλεπικοινωνιακό καλώδιο East to Med Data Corridor (EMC):

Οι Τουρκικές NAVTEX 1050/26 και 1067/26: Ο σταθμός της Αττάλειας εξέδωσε ανακοινώσεις για το ερευνητικό R/V KOBI RUEGG, δηλώνοντας απροκάλυπτα ότι οι έρευνες διεξάγονται «με τη συγκατάθεση της Τουρκικής Δημοκρατίας» εντός της αυθαίρετης «τουρκικής υφαλοκρηπίδας».

De Facto Νομιμοποίηση: Όταν οι εργασίες εκτελούνται ουσιαστικά υπό την έγκριση ή την ανοχή της Άγκυρας, νομιμοποιούνται στην πράξη οι παράνομοι τουρκικοί ισχυρισμοί και το ανυπόστατο «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο».

Τα Κρίσιμα Ερωτήματα που Ζητούν Απαντήσεις

Μπροστά σε αυτή τη μεθοδευμένη διοικητική και επιχειρησιακή υπαναχώρηση, τα ερωτήματα είναι αμείλικτα.

Το Κομβικό Σημείο:

➤ Πώς προέκυψε ξαφνικά το ιταλικό πλοίο NG SURVEYOR, την ώρα που η επίσημη διοικητική αίτηση εξαίρεσης και αδειοδότησης αφορούσε το γαλλικό ABEILLE MARENGO;

➤Ποιος αποφάσισε την αντικατάσταση του σκάφους και με ποιες διοικητικές διαδικασίες;

Πρόκειται για μια εσπευσμένη αλλαγή μέσου προκειμένου να εκτελεστεί μια εντελώς διαφορετική όδευση σε ασφαλή δυτικά νερά, μακριά από τις τουρκικές anti-NAVTEX;

➤Κύπρος: Πώς θα προστατεύσει η Λευκωσία την ΑΟΖ της όταν η Τουρκία απορρίπτει τις κυπριακές NAVTEX ως «μη εξουσιοδοτημένες» (MA86-337/26) και αρνείται την υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας;

➤Ευρωπαϊκή Ένωση: Μέχρι πότε οι Βρυξέλλες θα περιορίζονται σε φιλικά ευχολόγια, όταν αμφισβητούνται τα εξωτερικά σύνορα κρατών-μελών και παραβιάζεται το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS);

Η Κυβέρνηση Οφείλει Αμέσως Εξηγήσεις — Τέλος στα Επικοινωνιακά Τεχνάσματα

Η ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει να οχυρώνεται πίσω από επικοινωνιακούς ελιγμούς και να δώσει ξεκάθαρες, επίσημες απαντήσεις στον ελληνικό λαό:

➤Γιατί αδειοδοτείται άλλο πλοίο (Abeille Marengo) για τη διασύνδεση Κρήτης - Κύπρου και στην πράξη εμφανίζεται άλλο (NG Surveyor) σε διαδρομή από τον Πειραιά;

➤Γιατί εγκαταλείφθηκε η άμεση έναρξη των ερευνών από την Κρήτη προς τα ανατολικά και μετατοπίστηκε το πεδίο δράσης στις Κυκλάδες

➤Πώς ανεχόμαστε τη διενέργεια ερευνών για κρίσιμα υποθαλάσσια καλώδια υπό την απροκάλυπτη «άδεια» της Τουρκικής Δημοκρατίας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας

Η υποχώρηση πίσω από τεχνικά προσχήματα και η υποκατάσταση της εθνικής στρατηγικής από την επικοινωνιακή διαχείριση δεν συνιστούν «ευελιξία»· εκλαμβάνονται από τον αναθεωρητή ως ομολογία αδυναμίας.

Όταν το κράτος δεν υπερασπίζεται στο πεδίο τις αποφάσεις που το ίδιο εκδίδει, εκχωρεί σταδιακά και de facto τα κυριαρχικά του δικαιώματα.

Η Κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της, να παρέχει πλήρη διαφάνεια για το τι πραγματικά συμβαίνει στις θαλάσσιες ζώνες μας και να διασφαλίσει την έμπρακτη προστασία των ερευνητικών σκαφών με τη φυσική παρουσία του Πολεμικού Ναυτικού, επιβάλλοντας το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας στην πράξη.