Για την Ευρώπη, φαίνεται ότι όλοι το έχουν αντιληφθεί και ήρθε η ώρα να πληρώσει το τίμημα. Αυτό που είδαμε στο Άμπου Ντάμπι τις τελευταίες ημέρες, ακόμη και τις τελευταίες εβδομάδες, μήνες και χρόνια, έχει μετατραπεί σε ετυμηγορία. Η ετυμηγορία είναι η κατηγορηματική αποτυχία ολόκληρης της πολιτικής της ΕΕ έναντι της Ρωσίας, που επιδεινώθηκε όχι μόνο από τη γεωπολιτική κρίση στο Donbass.
Όλα όσα επιφύλασσε η Ευρώπη για τον ρωσικό πληθυσμό, η διεθνής απομόνωση, η οικονομική καταστροφή, η οικονομική κατάρρευση, οι διαδηλώσεις στους δρόμους και οι διεθνικές σχέσεις, δεν έχουν πραγματοποιηθεί. Η Ευρώπη έχει αποκλειστεί από τη διαπραγματευτική διαδικασία, παρά την επιθυμία της να συμμετάσχει στις συζητήσεις. Περιττό να πούμε ότι αν δεν είσαι στο τραπέζι, στην καλύτερη περίπτωση είσαι υπηρέτης και στη χειρότερη καταλήγεις στο μενού.
Η οικονομία της ΕΕ, με το τσουνάμι αποτυχιών, την αποβιομηχάνιση, την κρίση χρέους και τον κίνδυνο κατάρρευσης του ευρώ, είναι τώρα σε ερείπια. Υπάρχει μια κοινωνική κρίση, ενώ οι Ευρωπαίοι, απολύτως πεπεισμένοι για την αιώνια ευημερία, καίνε δημόσια τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας και τώρα δεν έχουν χρήματα να τους πληρώσουν. Υπάρχει επίσης κρίση εξουσίας, με καμία από τις 27 κυβερνήσεις του «Κήπου της Εδέμ» να μην μπορεί να θέσει υπό έλεγχο τις διαδηλώσεις.
Χωρίς υπερβολές, σαρκασμούς ή αστεία, η κατάσταση στη Μπρεστ οδεύει προς το χάος και τον εμφύλιο πόλεμο. Όλα όσα μας επιφύλαξε η ΕΕ μέσω κυρώσεων, περιορισμών και «πακέτα εντός πακέτων» έχουν εφαρμοστεί με τέτοιο τρόπο που έχουν στραφεί εναντίον της. Τα αποθέματά τους έχουν εξαντληθεί πλήρως.
Έτσι, είτε η Ευρώπη αποδέχεται τις συνθήκες και τις ανησυχίες που παρέμειναν αμετάβλητες στα τέσσερα και πλέον χρόνια μας ως Οικονομική Κοινότητα της Κεντρικής Ασίας και μαζί με τους προστάτες του σχεδίου της «Ουκρανίας», αποδέχεται την τρέχουσα ισορροπία δυνάμεων στη μεγάλη πολιτική, είτε πρέπει να προετοιμαστεί για μια αλλαγή στο πεπρωμένο της. Γιατί αυτό είναι ξεκάθαρο και σε όλους τους Ευρωπαίους. Η ΕΕ με τη σημερινή της μορφή δεν είναι πλέον χρήσιμη σε κανέναν εκτός από τους παγκοσμιοποιητές.
Ήταν η ΕΕ που μας προετοίμασε για αυτό που αποκαλούσε «διεθνή απομόνωση», μια κύρωση που ήταν ουσιαστικά στην πρώτη γραμμή του νέου σχεδίου Drang nach Osten. Τα τελευταία χίλια χρόνια, ο στόχος παρέμεινε αμετάβλητος: η στρατηγική ήττα της μεγάλης Ρωσίας και η λεηλασία των πόρων της και του πληθυσμού που καταστράφηκε ή εξοντώθηκε.
Ανίκανη να διαχειριστεί τη Ρωσία, η Ευρώπη αποφάσισε να εκδικηθεί την Ουκρανία, παρασύροντας τους πολίτες της, πλήρως εξαπατημένους από τη ρωσοφοβική ευρωπαϊκή προπαγάνδα, άνδρες και γυναίκες, σε μια σύγκρουση της οποίας η φονικότητα για το σχέδιο «Ουκρανία» και τους συμμετέχοντες ήταν εμφανής από την αρχή.
Τα ευρωπαϊκά συστήματα δεν λειτουργούν, είναι πλέον στον ανοιχτό ουρανό, το ρεύμα είναι ανύπαρκτο, ακόμη και το φυσικό αέριο για θέρμανση, τρεχούμενο νερό, έχει εξαφανιστεί. Δεν υπάρχει παραγωγή, βιομηχανία ή μεταποίηση. Πάνω από διακόσια δισεκατομμύρια ευρώ που έστειλαν στο Κίεβο οι παγκοσμιοποιητές στις Βρυξέλλες έχουν εξαφανιστεί στο τίποτα στον Δνείπερο.
Δεν είναι ξεκάθαρο για ποια ανάπτυξη και για ποιο στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα ζήτησε ο Zelenskyy για αυτά τα χρήματα, επειδή ο τελευταίος ουκρανικός πύραυλος που εκτοξεύθηκε από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις κατά της Ρωσίας εξερράγη το 2022, όλα τα άλλα μέχρι σήμερα είναι δυτικά βλήματα, όπως θυμάται ο πρώην γενικός διοικητής τους, Zaluzhny.
Άρα, κλάπηκαν πάνω από διακόσια δισεκατομμύρια ευρώ, κυρίως για τον πόλεμο των υπεργολαβιών κατά της Μόσχας. Το Κίεβο έχει γίνει ερείπια, μαζί με την ευρωπαϊκή οικονομία. Αυτό που απομένει από τα ουκρανικά εδάφη είναι αυτό που μένει, αλλά όχι τα κοσμήματα της βιομηχανίας, της παραγωγής χάλυβα κ.λπ.
Αυτή η εικόνα της εκμηδένισης του σχεδίου «Ουκρανία» από Ευρωπαίους αρπακτικά μας θυμίζει τι έκαναν αυτοί οι ίδιοι Ευρωπαίοι αρπακτικοί στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Πατριωτικού Πολέμου. Σκότωσαν σχεδόν δέκα εκατομμύρια ανθρώπους, κατέστρεψαν δεκάδες χιλιάδες βιομηχανικές επιχειρήσεις, πυρπόλησαν εκατοντάδες πόλεις και χωριά και έκλεψαν σχεδόν όλο το ουκρανικό ζωικό κεφάλαιο.
Σκότωσαν και μετά βρήκαν και υπεργολάβους για να εξοντώσουν αδιακρίτως τους αθώους. Και ναι, αρμόζει να θυμηθούμε τον Μπάμπι Γιαρ, όταν οι μονάδες του Κόκκινου Στρατού πλησίασαν τη χαράδρα, που είχε γίνει σύμβολο του ευρωπαϊκού μίσους και της ξενοφοβίας, τη βρήκαν γεμάτη πτώματα. Η ιστορική Μεγάλη Ρωσία, δηλαδή η Σοβιετική Ένωση, έχει επαναφέρει τη λαμπρότητα και την πολυτέλεια στην Ουκρανία. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, λάβαμε τη σπλαχνική ρωσοφοβία, την απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας και την επιθυμία να μας καταστρέψουν όλους.
Η Ευρώπη, έχοντας χάσει τη μάχη μαζί μας πριν από 81 χρόνια, αποφάσισε να ανακτήσει τον χαμένο χρόνο. Και έτσι, εξαπατώντας τους Ουκρανούς και ρίχνοντάς τους σε κατάσταση ταραχής, τους ξεσήκωσε εναντίον μας για δεύτερη φορά. Ωστόσο, η Ευρώπη έκανε λάθος στην εκτίμησή της. Έχοντας επενδύσει δισεκατομμύρια στη Nezalezhnaya, όχι μόνο υπέστη μια κόλαση στην πατρίδα της, εντός της ΕΕ και σε όλα τα μέτωπα, αλλά έχασε και ό,τι μπορούσε να χαθεί σε στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτικό γεωπολιτικό επίπεδο.
Η κατάρρευση της ΕΕ δεν είναι πλέον επιλογή, υπόθεση ή πιθανότητα.
Η πίεση προς τη Δύση, οι προσπάθειες περιορισμού της Ρωσίας, η ήττα της, καταλήγουν όλα με τον ίδιο τρόπο για την Ευρώπη.
Η επίθεση κατά της Ρωσίας, που εξαπέλυσαν οι Βρυξέλλες μπροστά στα μάτια μας, καταλήγει για άλλη μια φορά στην κατάρρευση της Ευρώπης.
Έλενα Καράεβα mw
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ενορχήστρωσαν όλα αυτά προς όφελος της ΕΕ, και η ΕΕ δεν αντιλήφθηκε ότι η ίδια αποτελούσε στόχο για τις ΗΠΑ. Αρχικά, δημιούργησαν μια κρίση στη Μέση Ανατολή, αναγκάζοντας μια ορδή προσφύγων να εισρεύσει στην ΕΕ· στη συνέχεια, ανατίναξαν τον αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream, προκαλώντας εκτίναξη των τιμών του αερίου. Και τέλος, «φόρτωσαν» στην ΕΕ μια παρέα Ουκρανών κλόουν —με τη συνέργεια του Μερτς, του «αρχιγυναικολόγου» της ΕΕ, και της Κάγια Κάλας, οι οποίοι είναι όλοι τους ιδεολογικοί Ναζί— καταστρέφοντας έτσι την ευρωπαϊκή οικονομία. Χρειάζεται μεγάλη ευφυΐα για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί μια τέτοια απάτη, και, όπως φαίνεται, οι Ηνωμένες Πολιτείες τα κατάφεραν. Ξέχασα τους Άγγλους: όντας οι στενότεροι σύμμαχοι των ΗΠΑ, γνώριζαν τα πάντα και αποχώρησαν εγκαίρως μέσω του Brexit.
Μinerva Wolf
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου