Από την έναρξη των μαζικών εκστρατειών εμβολιασμού στα τέλη του 2020, μια σκιά κρέμεται πάνω από τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των φαρμακευτικών εταιρειών. Η αδιαφάνεια των διαπραγματεύσεων, που συμβολίζεται από τα διαβόητα μηνύματα κειμένου που ανταλλάχθηκαν μεταξύ της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του Άλμπερτ Μπουρλά , Διευθύνοντος Συμβούλου της Pfizer, τροφοδοτεί εδώ και καιρό ερωτήματα. Σήμερα, το πέπλο επιτέλους αίρεται. Χάρη στις νομικές διαδικασίες που διεξάγονται στο Βέλγιο, οι μη διατυπωμένες συμβάσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Pfizer έχουν εξεταστεί και αναλυθεί, αποκαλύπτοντας ρήτρες που εγείρουν βαθιά ερωτήματα σχετικά με τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης.
Ένα απροσδόκητο νομικό κενό
Επί χρόνια, οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι βουλευτές αντιμετώπιζαν ένα τείχος σιωπής, έχοντας πρόσβαση μόνο σε έγγραφα με μεγάλη επεξεργασία, διαθέσιμοι για διαβούλευση μόνο σε ασφαλείς χώρους και χωρίς τη δυνατότητα να κρατήσουν αντίγραφο. Η κατάσταση τελικά επιλύθηκε χάρη στην επιμονή των πολιτών και στη σύγχυση νομικών περιστάσεων.
Ο Φρεντερίκ Μπέλτρα, ιδιοκτήτης εστιατορίου και πρόεδρος του συλλόγου Verity Γαλλία , αφοσιωμένος στην αναζήτηση της αλήθειας μετά τον ξαφνικό θάνατο του γιου του Μαξίμ λίγο μετά από ένεση, έχει συμμετάσχει σε αστική αγωγή στη Λιέγη. Στο πλαίσιο εμπορικής διαφοράς μεταξύ Ουγγαρίας και Πολωνίας και της φαρμακευτικής εταιρείας, οι δικαστές απαίτησαν την προσκόμιση των πρωτότυπων, μη λογοκριμένων συμβάσεων. Μέσω αυτής της διαδικασίας, ολόκληρο το σύνολο των εγγράφων, ένας μεγάλος όγκος άνω των 180 σελίδων, προστέθηκε στον φάκελο της υπόθεσης και εξετάστηκε από τους πολιτικούς ενάγοντες.
Άρθρο 4: Παραδοχή των αβεβαιοτήτων
Η ανάλυση αυτών των εγγράφων αποκαλύπτει μια εντυπωσιακή ασυμφωνία μεταξύ της πολιτικής ρητορικής της εποχής, η οποία κατέστησε σαφές το μήνυμα «όλοι εμβολιασμένοι, όλοι προστατευμένοι » και της νομικής πραγματικότητας των συμφωνιών που υπογράφηκαν. Οι συμβατικές ρήτρες, που συντάχθηκαν από τους δικηγόρους του εργαστηρίου, καταδεικνύουν μια έντονη αποφασιστικότητα να θωρακιστεί από οποιαδήποτε μελλοντική ευθύνη.
Το διαβόητο «Άρθρο 4», που επαναλαμβάνεται στις συμβάσεις του Νοεμβρίου 2020, του Φεβρουαρίου 2021 και του Μαΐου 2021 (η τελευταία επισημοποίησε την αγορά 1,8 δισεκατομμυρίων δόσεων), είναι ιδιαίτερα σαφές. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις του Φρεντερίκ Μπελτρά, τα υπογράφοντα κράτη μέλη αναγνώρισαν επίσημα αρκετά κρίσιμα σημεία:
Μια βιαστική εξέλιξη: Η σύμβαση ορίζει ότι το εμβόλιο αναπτύσσεται ταχέως λόγω της πανδημικής έκτακτης ανάγκης και ότι οι μελέτες θα συνεχιστούν μετά την παράδοση του προϊόντος στις Ηνωμένες Πολιτείες.Άγνωστη αποτελεσματικότητα και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις: Είναι γραμμένο άσπρα και μαύρα ότι «οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου δεν είναι γνωστές προς το παρόν» .Πιθανές παρενέργειες: Η συμφωνία αναφέρει ότι ενδέχεται να υπάρχουν παρενέργειες που δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί.Έλλειψη ιχνηλασιμότητας: Το έγγραφο ορίζει ότι το εμβόλιο δεν πρέπει να «σειριοποιείται». Η απουσία ατομικού σειριακού αριθμού καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την παρακολούθηση ελαττωματικών παρτίδων ή τον ακριβή εντοπισμό των αιτιών σε περίπτωση προβλήματος φαρμακοεπαγρύπνησης.Αυτές οι ρήτρες επιβεβαιώνουν αυτό που είχε ήδη περιγραφεί στην Περίληψη Χαρακτηριστικών του Προϊόντος (SPC) ήδη από τον Δεκέμβριο του 2020: ελλιπή δεδομένα σχετικά με την ανοσία, την ασφάλεια σε έγκυες γυναίκες, παιδιά ή τις αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.
Η αλλαγή στη διαδικασία παραγωγής
Ένα άλλο ανησυχητικό στοιχείο προκύπτει από την ανάλυση αυτών των συμβάσεων, το οποίο επιβεβαιώνεται από το έργο της βιοστατιστικολόγου Christine Cotton. Κατά τη μετάβαση από την κλινική δοκιμή (φάση 3) στη μαζική βιομηχανική παραγωγή, το εργαστήριο έπρεπε να τροποποιήσει τη διαδικασία παραγωγής του. Η «Διαδικασία 1», που χρησιμοποιήθηκε για την επικύρωση του εμβολίου, αντικαταστάθηκε από τη «Διαδικασία 2» για εμπορευματοποίηση.
Ωστόσο, οι πίνακες που περιγράφουν λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά και τη σύνθεση του προϊόντος, οι οποίοι επισυνάπτονται σε συμβάσεις που υπογράφηκαν έως τον Μάιο του 2021, δεν έχουν ενημερωθεί ώστε να αντικατοπτρίζουν αυτήν τη βιομηχανική αλλαγή. Αυτή η ανωμαλία εγείρει ένα σημαντικό νομικό ζήτημα: τα κράτη αγόρασαν δισεκατομμύρια δόσεις με βάση τεχνικές προδιαγραφές που δεν αντιστοιχούσαν πλέον στο προϊόν που χορηγήθηκε πραγματικά στον πληθυσμό.
Η επιστημονική προοπτική: η εγγενής αστάθεια του RNA
Για τον καθηγητή Ντιντιέ Ραούλ , μικροβιολόγο και ειδικό σε μολυσματικές ασθένειες, αυτές οι συμβατικές προφυλάξεις δεν προκαλούν έκπληξη. Αντικατοπτρίζουν μια βιολογική και χημική πραγματικότητα που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής έχουν αγνοήσει. Επισημαίνει ότι η τεχνολογία αγγελιοφόρου RNA δεν είχε ποτέ οδηγήσει σε ένα εμπορικά διαθέσιμο προϊόν πριν από την κρίση της Covid-19.
Σε αντίθεση με ένα συμβατικό χημικό φάρμακο (όπως η ασπιρίνη ή η πενικιλίνη), το οποίο μπορεί να καθαριστεί τέλεια και του οποίου η σύνθεση παραμένει αμετάβλητη, το RNA είναι εγγενώς ασταθές. «Κάθε φορά που φτιάχνεις RNA, κάνεις λάθη. Είναι μια μηχανική διαδικασία », εξηγεί ο καθηγητής. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αντιγραφής στο εργοστάσιο, αναπόφευκτα συμβαίνουν μεταλλάξεις. Επομένως, είναι επιστημονικά αδύνατο να εγγυηθεί κανείς ότι κάθε παρτίδα περιέχει μια αυστηρά πανομοιότυπη και χημικά καθαρή αλληλουχία RNA. Αυτό που εγχέεται είναι αυτό που ο επιστήμονας αποκαλεί «σούπα» της οποίας η ακριβής σύνθεση ποικίλλει, δικαιολογώντας έτσι την αδυναμία του κατασκευαστή να εγγυηθεί την απόλυτη ασφάλεια κάθε δόσης.
Οικονομικά διακυβεύματα και ιατρική απαξίωση
Πέρα από την τεχνολογία, ο καθηγητής Raoult επισημαίνει ένα σύστημα που βασίζεται στην καινοτομία με κάθε κόστος και στην κερδοφορία. Η σύγχρονη φαρμακευτική βιομηχανία βασίζεται στο σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Για να αποκομίσει τεράστια κέρδη, είναι απαραίτητο να προωθούνται συνεχώς νέα κατοχυρωμένα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας μόρια και να απορρίπτονται παλαιότερες θεραπείες που έχουν εισέλθει στο κοινό και έχουν γίνει πολύ φθηνές.
Αυτή η λογική, υποστηρίζει, εξηγεί την άμεση δαιμονοποίηση παλαιότερων, επανατοποθετούμενων μορίων, η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει κανονιστικό και οικονομικό εμπόδιο στην ανάπτυξη πειραματικών εμβολίων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η νομοθεσία επιτρέπει την έγκριση έκτακτης χρήσης για ένα πειραματικό εμβόλιο μόνο εάν δεν υπάρχει διαθέσιμη αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία.
Γιγαντιαία επενδυτικά κεφάλαια, των οποίων οι προϋπολογισμοί μερικές φορές υπερβαίνουν αυτούς ορισμένων κρατών, κατέχουν διασταυρούμενες μετοχές στη φαρμακευτική βιομηχανία, σε μεγάλα επιστημονικά περιοδικά και στα μέσα ενημέρωσης, δημιουργώντας ένα οικοσύστημα όπου τα οικονομικά συμφέροντα υπερισχύουν σε μεγάλο βαθμό έναντι της αντιφατικής επιστημονικής συζήτησης.
Προς την πλήρη διαφάνεια;
Αντιμέτωποι με αυτά τα ευρήματα, οι ενώσεις θυμάτων και οι πληροφοριοδότες αρνούνται να τα παρατήσουν. Ο Μαρκ Ντόγιερ, εκπρόσωπος της Verity Γαλλία , του οποίου η σύζυγος πέθανε από νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ λίγο μετά τον εμβολιασμό της, ζητά τη σύσταση μιας πραγματικής κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής στη Γαλλία, παρόμοιας με ό,τι έχει γίνει σε άλλες χώρες.
Για να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων και οι επαγγελματίες υγείας , ο Φρεντερίκ Μπελτρά δημοσίευσε δημόσια τις πλήρεις, μη επεξεργασμένες συμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (μέσω του λογαριασμού) . Ταυτόχρονα, βρίσκονται σε εξέλιξη νομικές διαδικασίες, ιδίως ενώπιον του διοικητικού δικαστηρίου κατά του Εθνικού Οργανισμού για την Ασφάλεια των Φαρμάκων και των Προϊόντων Υγείας (ANSM), με τις οποίες ζητείται η απόσυρση αυτών των προϊόντων μέχρι να διερευνηθούν πλήρως οι πραγματικές τους επιπτώσεις.
Η ιστορία αυτής της υγειονομικής κρίσης φαίνεται να μην έχει ακόμη αποκαλύψει όλα τα μυστικά της, αλλά το τέλος της συμβατικής αδιαφάνειας σηματοδοτεί ένα αποφασιστικό σημείο καμπής στην αναζήτηση της αλήθειας από τους Ευρωπαίους πολίτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου