Πόσο όμορφο είναι να στεκόμαστε δίπλα στους ηλικιωμένους γονείς μας, να τους φροντίζουμε και να τους δείχνουμε την αγάπη μας!
Υπάρχει, όμως, κάτι που αξίζει να προσέξουμε: η βοήθειά μας να μην τους στερεί, άθελά μας, την δυνατότητα να αποφασίζουν για τον εαυτό τους.
Ένας ηλικιωμένος μπορεί να χρειάζεται συντροφιά στα ψώνια, αλλά να θέλει να επιλέγει μόνος τι θα αγοράσει.
Μπορεί να δυσκολεύεται σε μια δουλειά του σπιτιού, αλλά να επιθυμεί να δοκιμάσει πρώτα τις δυνάμεις του. Αν βιαστούμε να τα κάνουμε όλα εμείς, ίσως του δημιουργήσουμε την αίσθηση ότι δεν τον εμπιστευόμαστε πια.
Κάποτε οι γονείς, μάς κρατούσαν από το χέρι. Τώρα μπορεί να χρειάζονται εκείνοι το δικό μας.
Αυτή η αλλαγή θέλει λεπτότητα και από τις δύο πλευρές. Εμείς ανησυχούμε μήπως πάθουν κάτι· εκείνοι ίσως διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια, επειδή φοβούνται μήπως γίνουν βάρος.
Γι’ αυτό έχει τόση αξία μια απλή ερώτηση: «Εσύ πώς θα ήθελες να σε βοηθήσω;»
Και ακόμη μεγαλύτερη αξία έχει να ακούσουμε πραγματικά την απάντηση. Να συμφωνήσουμε τι μπορεί να κάνει μόνος του, πού μας χρειάζεται και πότε θέλει απλώς την παρουσία μας.
Ας συνεχίσουμε επίσης με διάκριση, να ζητούμε την γνώμη του, για όσα αφορούν την οικογένεια. Έτσι θα έχει την χαρά να συμμετέχει!
Ο αγαπημένος μας Άγιος Παΐσιος, αναφερόμενος στον σεβασμό της ελευθερίας έλεγε: «Πῶς νὰ πιέσεις τὸν ἄλλον; Ὑπάρχει ἐλευθερία». Δηλαδή, πώς μπορούμε να εξαναγκάσουμε τον άλλον; Υπάρχει ελευθερία.
Βέβαια, ο σεβασμός στην ελευθερία του άλλου προσώπου, δεν σημαίνει αδιαφορία.
Αν απειλείται η υγεία ή η ασφάλειά του, χρειάζεται η έγκαιρη κατάλληλη ιατρική βοήθεια, με όσο γίνεται περισσότερη ενημέρωση και συμμετοχή του ίδιου στις αποφάσεις.
Η αγάπη του Χριστού, μάς καλεί να βλέπουμε τον ηλικιωμένο ως ολόκληρο πρόσωπο, με ιστορία, επιθυμίες και αξιοπρέπεια.
Ας ζητούμε στην προσευχή μας διάκριση, ώστε η αγωνία μας να γίνεται φροντίδα και όχι πίεση.
Να μπορεί ο άνθρωπός μας να στηρίζεται στο χέρι μας, χωρίς να χάνει την δική του φωνή.
https://koukfamily.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου