Τα Ίμια είναι ο χαρακτηριστικότερος συνδυασμός και των δύο.
Το Ορούτς Ρέις, η Κάσος, η Λιβύη, μερικά απο τα αποτυχημένα συμβάντα στην εξωτερική πολιτική.
Ό,τι και να λένε, στην Αθήνα δεν φαίνεται να υπάρχει ούτε ΈΝΑΣ που να μπορεί να διαχειριστεί σοβαρές κρίσεις.
Κανένας, επίσης, δεν υπάρχει που να μπορεί να διαβάσει τις εξελίξεις στο διεθνές περιβάλλον και να διαμορφώσει εξωτερική πολιτική. Όταν το περιβάλλον είναι ήρεμο, κάνουν τους σπουδαίους. Όταν τα πράγματα γίνονται λίγο σύνθετα, αποκαλύπτουν την γύμνια τους. Παντελής αποτυχία.
Λανθασμένο αποδεικνύεται και το δόγμα της αποκλεισιτκής επιμονής στο Διεθνες Δίκαιο.
Η αναφορά του στην συμπεριφορά της χώρας είναι σωστή. Δεν αρκεί, όμως, μόνο αυτή.
Πρέπει να συνδυαστεί με την δυνατότητα προβολής σκληρής ισχύος. Ο συνδυασμός τους είναι που δίνει κύρος στη χώρα. Και αυτή η δυνατότητα σήμερα ΔΕΝ υπάρχει.
Είναι λάθος επίσης η δήλωση περί δεδομένου συμμάχου. Όπως και η μείωση της αποτρεπτικής ικανότητας με δηλώσεις του τύπου δεν πρόκειται ποτέ να πάμε σε πόλεμο.
Να μην πάμε αλλά αυτά δεν λέγονται δημοσίως.
Με τις εξελίξεις στην περιοχή ή θα φθάσουμε κοντά σε σοβαρές κρίσεις όπου θα δοκιμασθούμε ως κράτος, όχι, μονο στρατιωτικά, ή θα παραδώσουμε σίγουρα κυριαρχικά δικαιώματα, ίσως και κυριαρχία.
Το σάπιο πολιτικό σύστημα έχει εξοικειωθεί με αυτήν την ιδέα. Και έχει επηρεάσει και την κοινωνία.
Ας αποφασίσουμε λοιπόν: θέλουμε ακέραιη τη χώρα μας; ας ετοιμαστουμε σοβαρότερα. Και ας σκεφθούμε ποιοί θέλουμε να μας εκπροσωπήσουν.
Μια χώρα καθολικά διεφθαρμένη δεν έχει μέλλον.
Και κάτι ακόμη: όταν ένας υφιστάμενος χειροδικεί σε βάρος ενός προϊσταμένου και δεν συμβαίνει τίποτε, τότε το υπουργείο είναι διαλυμένο κ. Γεραπετρίτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου