ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΟ…
Το 2020, Έλληνας κτηνοτρόφος στις Φέρες εντόπισε οκτώ Τούρκους που είχαν περάσει παράνομα τα σύνορα. Ακολούθησε συμπλοκή και η καραμπίνα του εκπυρσοκρότησε.
Ο κτηνοτρόφος καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 26 μήνες και σήμερα, στο Εφετείο, η ποινή μειώθηκε στους 9 μήνες.
Και οι Τούρκοι; Οι συμμετέχοντες στη συμπλοκή καταδικάστηκαν τότε για παράνομη είσοδο και παράνομη βία. Παράλληλα είχαν ζητήσει άσυλο.
Και μετά;
Εδώ αρχίζει το παράξενο.
Για τον Έλληνα ξέρουμε τα πάντα: σύλληψη, δίκη, καταδίκη, έφεση, νέα ποινή.
Για τους άλλους οκτώ, έξι χρόνια μετά, δεν βρίσκουμε δημόσια τελική απάντηση για το τι απέγινε η υπόθεση ασύλου τους.
Και κάπου εδώ δημιουργείται ένα μήνυμα που δεν χρειάζεται κανείς να το πει δυνατά:
«Έλληνα, καλύτερα μην μπλέκεις. Μην επεμβαίνεις. Κάνε πίσω. Άσε το κράτος να ασχοληθεί.»
Μόνο που ο Έβρος δεν είναι μια οποιαδήποτε γωνιά της Ελλάδας.
Είναι σύνορο.
Και όταν ένας άνθρωπος βλέπει παράνομη είσοδο στη χώρα του και αντιδρά, η Πολιτεία οφείλει να του εξηγεί με απόλυτη καθαρότητα:
Τι επιτρέπεται να κάνει ο πολίτης;
Τι πρέπει να κάνει;
Και κυρίως, τι έκανε τελικά το κράτος για την άλλη πλευρά της υπόθεσης;
Γιατί αν στο τέλος ο πολίτης μαθαίνει μόνο ότι «μην επεμβαίνεις γιατί μπορεί να βρεις τον μπελά σου», τότε το μήνυμα που μένει είναι πολύ επικίνδυνο:
Στα σύνορα μπορεί να περνάει ο άλλος.
Αλλά ο Έλληνας καλύτερα να κοιτάζει από μακριά.
Αυτο θέλετε;;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου