«Δεν μετράμε τη ζωή μόνο με τα χρόνια που πέρασαν, αλλά κυρίως με την αξία που δίνουμε στα χρόνια που μας απομένουν.»
Κάποια στιγμή στη ζωή μας, αρχίζουμε να βλέπουμε τον χρόνο διαφορετικά.
Δεν τον θεωρούμε πια δεδομένο.
Δεν θέλουμε να τον σκορπάμε σε ανθρώπους, καταστάσεις και λόγια που δεν έχουν ουσία.
Δεν θέλουμε να τον σκορπάμε σε ανθρώπους, καταστάσεις και λόγια που δεν έχουν ουσία.
Και ίσως αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο όταν, στα χρόνια της ωριμότητας, η ζωή μάς φέρνει αντιμέτωπους με μια σοβαρή δοκιμασία υγείας.
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ ...
Σήμερα υπολόγισα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι έχω λιγότερη ζωή για να ζήσω, από όσο έζησα μέχρι τώρα ...
---- Τώρα λοιπόν, αισθάνομαι σαν εκείνο το μικρό παιδί που κέρδισε μια τσάντα με καραμέλες: καταβρόχθισε τΙς πρώτες με απληστία, αλλά όταν παρατήρησε ότι λίγες του έμειναν, άρχισε να τις απολαμβάνει βαθιά.
---- Νιώθω τώρα, ότι, δεν έχω πλέον το χρόνο να ανεχτώ παράλογους ανθρώπους οι οποίοι, παρά την χρονολογική ηλικία τους, δεν έχουν ωριμάσει.
---- Νιώθω τώρα, ότι, δεν ανέχομαι ανθρώπους που χειραγωγούν άλλους με απώτερο σκοπό το προσωπικό τους όφελος .
---- Τώρα αισθάνομαι, ότι, είμαι ενοχλημένος από τη ζήλια όλων εκείνων που προσπαθούν να υποτιμήσουν τους πιο ικανούς, και να ιδιωτικοποιήσουν…. την θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματά τους.
---- Αισθάνομαι τώρα ότι, είμαι άβολα όταν κάθομαι δίπλα στους ανθρώπους που δεν μιλούν… για το περιεχόμενο.. αλλά περισσότερο …για τους ... τίτλους. Έχω λίγο χρόνο για να συζητώ τίτλους . Θέλω την ουσία , η ψυχή μου βιάζεται ...
Και μετά από όλα αυτά, θυμάμαι ακόμα εκείνο το παιδί που ήμουν κάποτε .... Και έχω μερικές καραμέλες που έμειναν στην τσάντα και
---- σε αυτές τις τελευταίες καραμέλες θέλω να δοκιμάσω γύρω μου ... Ανθρώπους που υπερασπίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και θέλουν να περπατούν με την αλήθεια και με την ειλικρίνεια.
--- Σε αυτές τις τελευταίες καραμέλες, θέλω να δοκιμάσω και να περιβάλλομαι από ανθρώπους που ξέρουν πώς να αγγίζουν τις καρδιές των ανθρώπων ... Ανθρώπους που έχουν περάσει από τις δύσκολες στιγμές της ζωής τους και έχουν διδαχθεί πώς να ωριμάζουν ήπια και σοφά!!
Σήμερα υπολόγισα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα ότι έχω λιγότερη ζωή για να ζήσω, από όσο έζησα μέχρι τώρα ...
---- Τώρα λοιπόν, αισθάνομαι σαν εκείνο το μικρό παιδί που κέρδισε μια τσάντα με καραμέλες: καταβρόχθισε τΙς πρώτες με απληστία, αλλά όταν παρατήρησε ότι λίγες του έμειναν, άρχισε να τις απολαμβάνει βαθιά.
---- Νιώθω τώρα, ότι, δεν έχω πλέον το χρόνο να ανεχτώ παράλογους ανθρώπους οι οποίοι, παρά την χρονολογική ηλικία τους, δεν έχουν ωριμάσει.
---- Νιώθω τώρα, ότι, δεν ανέχομαι ανθρώπους που χειραγωγούν άλλους με απώτερο σκοπό το προσωπικό τους όφελος .
---- Τώρα αισθάνομαι, ότι, είμαι ενοχλημένος από τη ζήλια όλων εκείνων που προσπαθούν να υποτιμήσουν τους πιο ικανούς, και να ιδιωτικοποιήσουν…. την θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματά τους.
---- Αισθάνομαι τώρα ότι, είμαι άβολα όταν κάθομαι δίπλα στους ανθρώπους που δεν μιλούν… για το περιεχόμενο.. αλλά περισσότερο …για τους ... τίτλους. Έχω λίγο χρόνο για να συζητώ τίτλους . Θέλω την ουσία , η ψυχή μου βιάζεται ...
Και μετά από όλα αυτά, θυμάμαι ακόμα εκείνο το παιδί που ήμουν κάποτε .... Και έχω μερικές καραμέλες που έμειναν στην τσάντα και
---- σε αυτές τις τελευταίες καραμέλες θέλω να δοκιμάσω γύρω μου ... Ανθρώπους που υπερασπίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και θέλουν να περπατούν με την αλήθεια και με την ειλικρίνεια.
--- Σε αυτές τις τελευταίες καραμέλες, θέλω να δοκιμάσω και να περιβάλλομαι από ανθρώπους που ξέρουν πώς να αγγίζουν τις καρδιές των ανθρώπων ... Ανθρώπους που έχουν περάσει από τις δύσκολες στιγμές της ζωής τους και έχουν διδαχθεί πώς να ωριμάζουν ήπια και σοφά!!
Να έχετε μια ζεστή, φωτεινή και όμορφη καλημέρα,
με ανθρώπους δίπλα σας που αξίζουν την καρδιά σας
και με την ελπίδα να φωτίζει κάθε καινούργια μέρα
με ανθρώπους δίπλα σας που αξίζουν την καρδιά σας
και με την ελπίδα να φωτίζει κάθε καινούργια μέρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου