Το 2018, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέβασε ένα tweet που σήμερα διαβάζεται σαν μαύρη κωμωδία:
«Επιδόματα αντί για δουλειές.
Ρουσφέτια αντί για αξιοκρατία.
Χειραγώγηση των θεσμών αντί για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.
Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια.
Δεν θα σας αφήσουμε».
Οκτώ χρόνια μετά, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι τα κράτησε όλα. Και τα αναβάθμισε.
Αντί για δουλειές, μας έδωσε μια ατελείωτη σειρά Pass: Youth Pass, Fuel Pass, Culture Pass, Market Pass. Μια ψηφιακή επαιτεία με QR code, όπου η κυβέρνηση μοιράζει κουπόνια αντί για αξιοπρέπεια. Η κοινωνία έχει μπει σε αναπνευστήρα επιδομάτων, ενώ η ίδια η κυβέρνηση που ομνύει στην ελεύθερη αγορά την κρατάει δεμένη με κουπόνια και QR codes. Επιδόματα αντί για δουλειές; Τσεκ.
Αντί για αξιοκρατία, ο Μακάριος Λαζαρίδης, με «πτυχίο» από ιδιωτικό κολλέγιο ελευθέρων σπουδών, τοποθετήθηκε υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ακριβώς στο υπουργείο που σάρωσε το μεγαλύτερο σκάνδαλο της περιόδου, ο ΟΠΕΚΕΠΕ. Ρουσφέτια; Εκτελεσμένα με απόλυτη ακρίβεια. Για να μην πούμε για τις αναρίθμητες περιπτώσεις απευθείας αναθέσεων που δημιούργησαν μία οικονομική ελίτ η οποία παρασιτεί σε βάρος της κοινωνίας.
Σκάνδαλα αντί για διαφάνεια; Ο ΟΠΕΚΕΠΕ ξέσπασε με δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, έφερε μαζικές παραιτήσεις υπουργών και η απάντηση της κυβέρνησης ήταν… προαγωγές από την ίδια παρέα. Πολύ «διαφανές».
Και για τη χειραγώγηση των θεσμών, η «μεταρρύθμιση» ήταν εντυπωσιακή: Η πρώτη κίνηση του «μεταρρυθμιστή» Πρωθυπουργού το 2019 ήταν να βάλει την ΕΥΠ απευθείας κάτω από τον έλεγχό του, μετατρέποντάς την σε ένα προσωπικό «μεγάλο αυτί» που άκουγε πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους και ακόμα και υπουργούς του. Όταν το σύστημα «βραχυκύκλωσε» και αποκαλύφθηκαν οι υποκλοπές, η Εθνική Αρχή Διαφάνειας λειτούργησε σαν πλυντήριο ευθυνών, η ΑΔΑΕ δέχθηκε πόλεμο επειδή τόλμησε να κάνει τη δουλειά της, ενώ η Δικαιοσύνη έδειξε αντανακλαστικά χελώνας.
Τελικά, η περίφημη σταθερότητα που επικαλείται ο κ. Μητσοτάκης είναι ακριβώς αυτή:
σταθερότητα στην αναξιοκρατία
σταθερότητα στα ρουσφέτια,
σταθερότητα στα σκάνδαλα,
σταθερότητα στη χειραγώγηση των θεσμών.
Οι πολίτες που τον πίστεψαν νιώθουν σήμερα μια βαθιά, πικρή γεύση κοροϊδίας. Δεν είναι απλή απογοήτευση. Είναι η συνειδητοποίηση ότι το «δεν θα σας αφήσουμε» δεν ήταν υπόσχεση αλλαγής. Ήταν προειδοποίηση ότι θα μας κρατούσε ακριβώς εκεί που κατηγορούσε ότι βρισκόμασταν, μόνο που αυτή τη φορά το παιχνίδι θα το έπαιζε ο ίδιος, με καλύτερο φωτισμό, πιο ακριβά κοστούμια και έναν πανάκριβο επικοινωνιακό μηχανισμό για να χειραγωγεί τους πολίτες, με μεγαλύτερο επίτευγμά του το "Μην κοιτάτε αλλού. Δεν υπάρχει αντίπαλος. Η Δημοκρατία βρέθηκε σε αδιέξοδο".
Είναι όμως έτσι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου