Πόσες φορές έχουμε δει αυτό το απόκοσμο σκηνικό;
Πυροσβέστες νεκροί
Δέντρα, ζώα, περιουσίες, το οξυγόνο μας και οι ζωές μας οι ίδιες καίγονται.
Κι αν δεν καίγονται, πουλιούνται.
Γιατί μια χούφτα παράσιτα ζουν εις βάρος μας.
Πίνοντας τον ιδρώτα μας. τον κόπο μας. το αίμα μας.
Εμείς λιώνουμε για να γιγαντώνονται αυτοί.
Και κάθε φορά ακούμε τα ίδια.
Είναι έτοιμοι λέει να αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές.
Μπούρδες.
Ούτε πρόληψη ούτε και θεραπεία σωστή.
Τόσο όσο και αυτή, λόγω της θυσίας των πυροσβεστών μας.
Με ένα 112 δεν μπορούν να πετάξουν την ευθύνη από πάνω τους.
Και δεν θα επιτρέψουμε να την φορτώσουν επάνω μας.
Αν δεν καιγόμαστε, πνιγόμαστε.
Και ότι μένει πουλιέται.
Ή θάβεται...
Αλήθεια μπορείς να το αντέξεις αυτό;
Μπορείς έτσι απλά να κατεβάσεις το κεφάλι και να παραιτηθείς;
Μπορείς να κλαψουρίζεις μόνο και να καταριέσαι;
Γιατί τόση ανοχή;
Και μην πεις “ και τι μπορώ να κάνω;”
Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Μη ξεχνάς ότι μέσα σε αυτά τα πάντα περιλαμβάνεται και το τάισμα των παρασίτων και των Νατοϊκών εξοπλισμών.
Δεν είναι δυνατόν να τα βάζεις αυτά πάνω από τη δική σου ζωή.
Πάνω από το μέλλον των παιδιών.
Κάνε ό,τι κάνουν οι πυροσβέστες μας, παλεύουν μέχρι τελευταία στιγμή να σώσουν ό,τι σώζεται.
Δεν παρατούν την μάνικα κάτω, δεν παραιτούνται!
Ανασηκώσου!
Αντέδρασε!
Θύμωσε!
Ή αυτοί ή εμείς.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές!
Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.
Αντέδρασε!
Θύμωσε!
Ή αυτοί ή εμείς.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές!
Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα.
https://sioualtec.blogspot.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου