Ακόμη και τό βρόχινο θα μας απαγορεύουν να αποθηκεύουμε
Για ακόμη μία φορά, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, η κυβέρνηση επιχειρεί να προωθήσει μια κρίσιμη νομοθετική παρέμβαση για τη διαχείριση του νερού, πίσω από διακηρύξεις περί «ολιστικής διαχείρισης», «αποδοτικότητας» και «εκσυγχρονισμού».
Στην πραγματικότητα, ανοίγει τον δρόμο για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση ενός θεμελιώδους δημόσιου αγαθού και τη σταδιακή παράδοσή του σε ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα.
Η προωθούμενη μεταφορά και συγχώνευση φορέων ύδρευσης και αποχέτευσης με την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, εισηγμένες ανώνυμες εταιρείες με ιδιώτες μετόχους, δημιουργεί σοβαρότατα πολιτικά και συνταγματικά ζητήματα. Ιδιαίτερα η μεταβίβαση υποδομών και περιουσιακών στοιχείων των ΔΕΥΑ, που δημιουργήθηκαν με πόρους των Δήμων και χρήματα των πολιτών, συνιστά οικονομική απογύμνωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η επιχειρούμενη αποδυνάμωση των ΟΤΑ εγείρει ευθέως ζήτημα συμβατότητας με το άρθρο 102 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη διοικητική και οικονομική τους αυτοτέλεια, αλλά και με την αρχή της αναλογικότητας του άρθρου 25. Η περιουσία των τοπικών κοινωνιών δεν μπορεί να αποτελεί αντάλλαγμα για τη διαγραφή ή επιδότηση χρεών που διογκώθηκαν από το δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος.
Στην πράξη με αυτό το νομοσχέδιο "Δούρειος Ίππος" , το κοινωνικό αγαθό που λέγεται νερό , θα μετασχηματστεί σε ένα χρηματηστηριακό εμπόρευμα, κατά τα πρότυπα εμπορίας του ρεύματος. Αυτό σημαίνει ότι ο Έλληνας φορολογούμενος, που έχει ήδη χρηματοδοτήσει με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ μέσω των δημοτικών τελών και φόρων την κατασκευή των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης, θα κληθεί τώρα να καταβάλλει «ενοίκιο» για να χρησιμοποιεί τις υποδομές που του ανήκουν.
Είναι εύλογο, λοιπόν, το ερώτημα: γιατί η Πολιτεία δεν στήριξε εγκαίρως τις ΔΕΥΑ απέναντι στην ενεργειακή κρίση και εμφανίζεται σήμερα να προσφέρει οικονομική «σωτηρία» με αντάλλαγμα συγχωνεύσεις και περιουσιακά στοιχεία;
Μιχάλης Χριστοδουλίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου