Στη δεκαετία του 60-70, όλα τα παιδιά και οι παραθεριστές του καλοκαιριού, αντάμωναν κάθε χρόνο στις ίδιες παραλίες !! Ίδιος κάθε φορά και ψηστης με τα καλαμπόκια της μιας δραχμής!! Τα ασβεστωμένα σπιτάκια σπιτάκια, πάντα με τις πόρτες ορθανοιχτες και οι γειτονιές γεμάτες με τρίποδα τραπέζια!!! Εκεί πάνω έπινες το πιο μοσχοβολιστο καφεδάκι, στο μικρό μικρό φλιτζάνι, πάντα με ένα λουκούμι τριαντάφυλλο!!! Ακόμα έχω στο στόμα μου τη γεύση από το υποβρύχιο με άρωμα βανίλιας!!! Και αυτό το κομπολόι του μπαμπά, καθώς μας πρόσεχε από μακριά.. Το ακούγαμε μέχρι την αμμουδιά!!!... Τώρα πια όλα έχουν αλλάξει και το κομπολόι του μπαμπά έγινε κινητό!!! Και το κλειδί του σπιτιού μου, δεν υπάρχει πια κάτω από την γλάστρα με βασιλικό!!!.. Μόνο τις αναμνήσεις δεν μπορεί να μας κλέψει κανείς ποτέ!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου