Σηκώθηκε απ' τα χαράματα η μάνα στο χωριό. Έκανε τα ψωμάκια της..... έφτιαξε το σπίτι της...... στολίστηκε και περιμένει καρτερικά......
Ποιον να περιμένει άραγε αυτή η γλυκιά μανούλα?
Η μοναξιά και η αίσθηση ότι δεν σε θέλουν είναι η χειρότερη φτώχεια....
Σηκώθηκε αχάραγα
Με πίκρα και μαράζι
Μια δόλια μάνα έρημη
Και βαριαναστενάζει.
Τις κοτούλες τάισε
Βόσκησε τα μανάρια
Με το μουλάρι κουβάλησε
Από το βουνό κλωνάρια.
Το σπίτι νοικοκύρεψε
Ζύμωσε στη σκάφη
Έψησε τα ψωμάκια της
Το σπίτι της αστράφτει.
Κάθεται και μοιριολογεί
Καρτερικά περιμένει
Άλλη μια μέρα μοναχή
Που τα παιδιά προσμένει.
Αβάσταχτη η μοναξιά
Αμείλικτος ο χρόνος
Κάθε λεπτό και μαχαιριά
Κάθε στιγμή και πόνος.
Stamatios Remis Frantzis
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου