Πώς να αποτρέψετε τον πόλεμο με την Κίνα: επιστρέψτε την Ταϊβάν στην ηπειρωτική χώρα

 

Άλεξ Λο

Ένας εκδότης μου πρόσφερε ευγενικά την ευκαιρία να πάρω συνέντευξη από τον Eyck Freymann, υπότροφο Hoover στο Πανεπιστήμιο Stanford, και να κάνω μια κριτική για το νέο του βιβλίο, Defending Taiwan: A Strategy to Prevent War with China.

Νομίζω ότι πρέπει να αρνηθώ. Είμαι σίγουρος ότι είναι ένας σπουδαίος μελετητής και στοχαστής, αλλά ήδη έχω πάρα πολλά αδιάβαστα βιβλία στα ράφια που απαιτούν την προσοχή μου, μια συνεχής επικριτική παρουσία που μου υπενθυμίζει πόσο αργός και τεμπέλης αναγνώστης είμαι.

Και η Ταϊβάν; Δεν νομίζω ότι θέλω να χάσω χρόνο ασχολούμενος με το πλαίσιο ή τις παραμέτρους κατήχησης που θέτουν οι Αμερικανοί αντί για τους Κινέζους - με αυτό συμπεριλαμβάνω και τους Ταϊβανέζους - σε κάτι που στην πραγματικότητα είναι οικογενειακό ζήτημα.

Είμαι ένας απλός άνθρωπος, με μια απλή λύση στο πρόβλημα που θέτει ο τίτλος του βιβλίου του: Αναγνωρίστε ότι η Ταϊβάν ανήκει στην Κίνα και ήταν ανέκαθεν κινεζικό έδαφος. Αυτό είναι όλο! Ή μην το αναγνωρίσετε, αλλά απλώς αγνοήστε το. Ας ασχοληθείτε με τις δουλειές σας.

Λόγω της μακράς τραγικής ιστορίας της σύγχρονης Κίνας, χάρη σε μεγάλο βαθμό στον δυτικό ιμπεριαλισμό, του οποίου η κληρονομιά συνεχίζεται μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι και στις δύο πλευρές του στενού της Ταϊβάν θα χρειαστούν λίγο χρόνο για να προσαρμοστούν στην επανένωση. Αυτό θα περιλαμβάνει κάποια ανταλλαγή απόψεων και πολλή καλή θέληση, συμβιβασμούς και εγγυήσεις. Αλλά, είτε πετύχει κάτι είτε όχι, όλα είναι θέμα της Κίνας και όχι της Δύσης. Μείνετε λοιπόν έξω. Το πρόβλημα λύθηκε.

Κατά κάποιο τρόπο όμως, δεν νομίζω ότι ο Φρέιμαν θα συμφωνούσε με τη λύση μου. Αναμφίβολα θα με θεωρήσει αφελή, εθνικιστή, ακόμη και σοβινιστή. Ίσως και να το έκανε.

Μαθαίνω απλώς από τη Δύση. Μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου έχει κάνει τα πάντα για να ικανοποιήσει τις ανανεωμένες αξιώσεις ασφαλείας και εδαφικών διεκδικήσεων της Ουάσιγκτον σε ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν πλέον να σκοτώνουν ατιμώρητα στην Καραϊβική, να εισβάλλουν σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, να διεκδικούν τον έλεγχο της Γροιλανδίας και του Καναδά. Στην πραγματικότητα, το έκαναν πάντα σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν μπαίνει πλέον στον κόπο να κρύψει τις βρώμικες πράξεις με υποκριτικές πόζες. Ανόητο αλλά ειλικρινές!

Η Εθνική Στρατηγική Άμυνας του Πενταγώνου για το 2026 τα έχει εξηγήσει όλα με χρήσιμο τρόπο: «Θα υπερασπιστούμε ενεργά και άφοβα τα συμφέροντα της Αμερικής σε όλο το δυτικό ημισφαίριο. Θα εγγυηθούμε την πρόσβαση του αμερικανικού στρατού και του εμπορίου σε βασικά εδάφη, ιδίως στη Διώρυγα του Παναμά, στον Κόλπο της Αμερικής και στη Γροιλανδία».

Ούτε καν ο Καναδάς, και ιδιαίτερα ο Καναδάς, δεν γλιτώνει.

«Θα συνεργαστούμε με καλή πίστη με τους γείτονές μας, από τον Καναδά έως τους εταίρους μας στην Κεντρική και Νότια Αμερική, αλλά θα διασφαλίσουμε ότι σέβονται τα κοινά μας συμφέροντα και κάνουν το καθήκον τους για να τα υπερασπιστούν. Και όπου δεν το κάνουν, θα είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε στοχευμένη, αποφασιστική δράση που θα προωθεί συγκεκριμένα τα συμφέροντα των ΗΠΑ», ανέφερε.

«Ο αμερικανικός στρατός είναι έτοιμος να την επιβάλει με ταχύτητα, ισχύ και ακρίβεια, όπως είδε ο κόσμος στην Επιχείρηση ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΗ». Αυτή η επιχείρηση αναφέρεται στην παράνομη εισβολή στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου της και της συζύγου του.

Αυτό είναι το Δόγμα «Ντόνρο» ή αυτό που το Πεντάγωνο πιο επίσημα αποκαλεί το Συμπέρασμα Τραμπ του Δόγματος Μονρόε: «Αποκατάσταση της αμερικανικής στρατιωτικής κυριαρχίας στο δυτικό ημισφαίριο. Θα το χρησιμοποιήσουμε για να προστατεύσουμε την πατρίδα μας και την πρόσβασή μας σε κρίσιμα εδάφη σε όλη την περιοχή».

«Θα αρνηθούμε επίσης την ικανότητα των αντιπάλων να τοποθετούν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες στο ημισφαίριό μας. Αυτό είναι το επακόλουθο του Δόγματος Μονρόε, όπως το επέλεξε ο Τραμπ - μια κοινή λογική και ισχυρή αποκατάσταση της αμερικανικής ισχύος και των προνομίων σε αυτό το ημισφαίριο, σύμφωνα με τα συμφέροντα των Αμερικανών».

Αν οι ΗΠΑ μπορούν να διεκδικήσουν ολόκληρο το δυτικό ημισφαίριο, η Κίνα έχει πολύ πιο νόμιμη αξίωση επί της Ταϊβάν.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Να ένα ακόμη μάθημα που πήρα από τη Δύση. Μεγάλο μέρος του δυτικού κόσμου αποδέχεται πλέον σιωπηρά τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση του ιθαγενούς παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ. Τόσα για τις δυτικές αξίες.

Αν οι Εβραίοι μπορούν να διεκδικήσουν δικαιώματα γης επί του λεγόμενου Μεγάλου Ισραήλ με βάση τα βιβλικά εδάφη που υποσχέθηκε ο Θεός, νομίζω ότι οι Κινέζοι μπορούν νόμιμα να διεκδικήσουν, μέσω του διεθνούς δικαίου, ένα κινεζικό νησί του οποίου το ίδιο το σύνταγμα αναγνωρίζει την «μία Κίνα» ως Δημοκρατία της Κίνας.

Αυτό με οδηγεί στον ισχυρισμό του Freymann περί πρωτοτυπίας ή διορατικότητας, τουλάχιστον σύμφωνα με τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων του, ο οποίος μου είπε ότι «ο Freymann ανατρέπει τη συμβατική σκέψη για την κρίση της Ταϊβάν. Η συναίνεση στην Ουάσινγκτον προβλέπει μια αμφίβια εισβολή τύπου D-Day, αλλά αυτό αγνοεί εντελώς την πραγματική απειλή».

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι έγραψα κάτι σχετικό σε αυτόν τον χώρο τον Δεκέμβριο, και δεν ήμουν καν πρωτότυπος. Οι ασκήσεις του κινεζικού στρατού γύρω από το νησί το έχουν σχεδόν καταστήσει σαφές αυτό, και ορισμένες δυτικές δεξαμενές σκέψης, όπως το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών με έδρα την Ουάσινγκτον, έχουν κάνει παρόμοιες παρατηρήσεις.

Παρόλα αυτά, αξίζει να το επαναλάβω, και παραθέτω τον Freymann από μια συνέντευξη για την προώθηση του βιβλίου του.

«Έχουμε εμμονή με εισβολές τύπου D-Day και χάνουμε τον πραγματικό κίνδυνο: την έλλειψη προετοιμασίας μας για οικονομικό πόλεμο», είπε.

«Το βιβλίο προτείνει την «Αποσύνδεση της Χιονοστιβάδας», μια συντονισμένη προσπάθεια με συμμάχους για να ξεκινήσει η μεταφορά κρίσιμων αλυσίδων εφοδιασμού από την Κίνα, αποφεύγοντας παράλληλα τον πανικό και τον ανεξέλεγκτο πληθωρισμό. Πρέπει να ξεκινήσουμε αυτό τώρα, πριν από μια κρίση.»

«Δεύτερον, χρειαζόμαστε «Δομημένη Ασάφεια». Η Ουάσινγκτον θα πρέπει να προειδοποιήσει τον Xi Jinping ότι δεν θα μείνουμε άπραγοι αν στραγγαλίσει την Ταϊβάν. Αν προσπαθήσει να μετριάσει το status quo, θα λάβουμε ανάλογα μέτρα για να εμβαθύνουμε τη σχέση μας με την Ταϊβάν. Πρέπει να του δείξουμε ότι η επιθετικότητα της γκρίζας ζώνης δεν αποδίδει.»

Βλέπετε, σας είπα ότι δεν θα συμφωνήσει με την λύση μου για την Ταϊβάν. Διαβάστε ξανά: «Η Ουάσινγκτον θα πρέπει να προειδοποιήσει τον Σι Τζινπίνγκ ότι δεν θα μείνουμε άπραγοι αν στραγγαλίσει την Ταϊβάν».

Αλλά γιατί όχι; Η Ουάσιγκτον αναμένει από τον κόσμο, και τη Δύση, να παραμείνουν άπραγοι ενώ «στραγγαλίζει» το δυτικό ημισφαίριο· και να παραμείνουν άπραγοι και να αποδεχτούν το Ισραήλ να διαπράξει την τελευταία πράξη του δυτικού αποικιακού ιμπεριαλισμού των εποίκων εναντίον των ιθαγενών στην Παλαιστίνη.

Να γιατί το Πεκίνο δεν θέλει μια εισβολή την Ημέρα-D: Επειδή θα ισοπέδωνε μεγάλο μέρος της Ταϊβάν. Λυπάμαι, αλλά οι Κινέζοι δεν είναι Ισραηλινοί και δεν θέλουν να μετατρέψουν την Ταϊβάν σε Γάζα.

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά η Κίνα έχει πολύ πιο νόμιμες αξιώσεις επί της Ταϊβάν από ό,τι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επί οποιασδήποτε λωρίδας γης αντίστοιχα στο δυτικό ημισφαίριο και την Παλαιστίνη.

https://www.scmp.com/