Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο Mark και η Jen Shepard αγόρασαν ένα υποβαθμισμένο αγρόκτημα καλαμποκιού στη Viola του Ουισκόνσιν και άρχισαν σιγά σιγά να το μετατρέπουν από καλλιέργειες σε μια γηγενή σαβάνα βελανιδιάς που θα γινόταν ένα από τα πιο παραγωγικά πολυετή αγροκτήματα στη χώρα.
Μετά από 8 χρόνια οικοτεχνίας στην Αλάσκα (φτάνοντας ακριβώς τη στιγμή που έληγε ο νόμος Homestead) όπου είχαν αναγκαστεί από χαμηλά αμειβόμενες δουλειές να ανακαλύψουν «από ποια δέντρα, θάμνους, θάμνους και αμπέλια θα μπορούσαμε να πάρουμε φαγητό», έφτασαν στην περιοχή Driftless του Ουισκόνσιν έτοιμοι να εφαρμόσουν τις γνώσεις τους για την περμακουλτούρα («μόνιμη γεωργία»).
Τις τελευταίες σχεδόν τρεις δεκαετίες, ο Mark έχει φυτέψει περίπου 250,000 δέντρα στο αγρόκτημα των 106 στρεμμάτων. Οι κύριες αγροδασικές καλλιέργειες είναι τα κάστανα, τα φουντούκια και τα μήλα, ακολουθούμενα από την καρυδιά, την αγριοκαρυδιά, την κερασιά και το πεύκο (για τους ξηρούς καρπούς). Για βραχυπρόθεσμο εισόδημα, το ζευγάρι φύτεψε ετήσιες καλλιέργειες, όπως σιτηρά και σπαράγγια, σε σοκάκια ανάμεσα στα οπωροφόρα δέντρα. Τα βοοειδή, οι χοίροι, τα αρνιά, οι γαλοπούλες και τα κοτόπουλα λειτουργούν ως έλεγχος παρασίτων και δωρεάν κομποστοποιητές καθώς περιφέρονται στις σαβάνες της φάρμας.
Δεν αρκείται στο να βασίζεται σε σπόρους που παράγονται στο εμπόριο, ο Mark κάνει τη δική του αναπαραγωγή για να βρει τα καλύτερα προσαρμοσμένα δέντρα στην περιοχή του χρησιμοποιώντας τη μέθοδο που έχει ονομάσει STUN (Sheer Total Utter Neglect). Φυτεύει δέντρα σε μεγαλύτερη πυκνότητα από τη συνιστώμενη και με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλομορφία (κάποια στιγμή καλλιεργούσαν 219 ποικιλίες μήλων) και στη συνέχεια αφήνει τα παράσιτα και τις ασθένειες να συνεχίσουν την πορεία τους. Κόβει άρρωστα δέντρα ή εκείνα που δεν αποδίδουν αρκετούς ή αρκετά πρώιμους καρπούς. Το αποτέλεσμα είναι οπωρώνες αρκετά ανθεκτικοί ώστε να επιβιώσουν ακόμη και από την καστανιά.
Καθώς όλο και περισσότερες από τις καλλιέργειες των στενών έχουν αντικατασταθεί με δέντρα και λίμνες τσέπης για να βοηθήσουν στη διαχείριση του νερού στο αγρόκτημα, η γη εδώ έχει επιστρέψει στις γηγενείς σαβάνες όπου κάποτε έβοσκε ο μαστόδοντας πριν από 12,000 χρόνια (το 1898 ανακαλύφθηκαν οστά 5 μίλια κάτω από το δρόμο).
Το New Forest Farm έχει εμπνεύσει πολλές άλλες πολυετείς φάρμες, ειδικά τους καστανοκαλλιεργητές στην περιοχή, και ο Mark ελπίζει ότι κάθε μαθητής θα φυτέψει τους δικούς του σπόρους μήλων (και ίσως τους υποβάλει σε STUN) και ότι κάθε οικογένεια μπορεί να φυτέψει ένα δάσος τροφίμων στην πίσω αυλή. Δείτε το παρακάτω...
Αν σας αρέσει αυτή η ιδέα, φροντίστε να τη μοιραστείτε με τους φίλους σας και να εμπνεύσετε κάποιον που γνωρίζετε. Όλα γίνονται δυνατά με λίγη έμπνευση...
https://www.ecosnippets.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου