του Νικ Τζιαμπρούνο
 | |
«Αν εξαφανιστώ, φρόντισε να φύγει».
Αυτό είπε ο Μαρκ Μίλερ, ένας νεαρός φοιτητής στο Γέιλ, στους πιο στενούς του φίλους.
Ήξερε ότι αυτό που καθόταν είχε επαναστατικές δυνατότητες και ότι οι ισχυροί άνθρωποι είχαν εξαφανίσει άλλους για πολύ λιγότερο.
Ο Μίλερ ήταν σταθερός. Ήθελε να πάρει αυτές τις πληροφορίες, ακόμα κι αν ήταν πάνω από το νεκρό σώμα του.
Το 1977, μια ομάδα λαμπρών ερευνητών στο MIT έκανε μια εκπληκτική ανακάλυψη - κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού.
Ήταν ένα μαθηματικό σύστημα για την κρυπτογράφηση των πληροφοριών έτσι ώστε μόνο ο προβλεπόμενος παραλήπτης να μπορεί να τις διαβάσει. Διαφορετικά θα χρειάζονταν εκατομμύρια χρόνια για να σπάσουν οι ισχυρότεροι υπερυπολογιστές του κόσμου.
Η κρυπτογραφία, ή η πρακτική της κωδικοποίησης πληροφοριών, είναι τόσο παλιά όσο και ο πολιτισμός.
Μία από τις παλαιότερες γνωστές χρήσεις κρυπτογραφίας χρονολογείται γύρω στο 600 π.Χ., όταν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες περνούσαν κρυπτογραφημένα μηνύματα σε λεπτά φύλλα παπύρου. Για να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα, ο παραλήπτης θα μπορούσε να τυλίξει τον πάπυρο γύρω από ένα σκυλί (κύλινδρος διαφόρων διαστάσεων).
Οι λέξεις που γράφτηκαν στον ίδιο τον πάπυρο ήταν ασυναρτησίες. Αλλά θα μπορούσατε να αποκρυπτογραφήσετε το μήνυμα εάν είχατε το σωστό σκυλί. Έτσι έστελναν και έλαβαν οι Σπαρτιάτες μυστικά στρατιωτικά σχέδια.
Σήμερα, οι υπολογιστές επιτρέπουν ριζικά πιο εξελιγμένη κρυπτογραφία.
Γι' αυτό η ανακάλυψη της κρυπτογραφίας δημόσιου κλειδιού ήταν μια εξέλιξη ιστορικής σημασίας.
Ποτέ πριν δεν ήταν διαθέσιμη άθραυστη κρυπτογραφία στον μέσο άνθρωπο. Ήταν πάντα ένα κυβερνητικό μονοπώλιο και δεν ήθελαν να το παρατήσουν.
Οι ερευνητές του MIT έσπασαν αυτό το μονοπώλιο το 1977.
Ο μέσος άνθρωπος θα μπορούσε πλέον να χρησιμοποιήσει κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού για να διατηρήσει το απόρρητο των επικοινωνιών του από οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένων των πιο ισχυρών κυβερνήσεων του κόσμου.
Η κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού άλλαξε το status quo μεταξύ των κυβερνώντων και των κυβερνώμενων. Ήταν παρόμοιο με την εφεύρεση της πυρίτιδας ή του τυπογραφείου.
Γι' αυτό ακριβώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ σταμάτησε τη δημοσίευση αυτών των πληροφοριών. Απείλησαν τους ερευνητές του MIT με ομοσπονδιακή φυλακή εάν προχωρούσαν με το πρόσχημα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρούσε την κρυπτογραφία στρατιωτικό πυρομαχικό. Αυτοί που το διένειμαν δεν θα είχαν διαφορετική μεταχείριση από τους εμπόρους όπλων.
Έτσι, το MIT σταμάτησε τα σχέδια για τη διανομή της εφημερίδας… αλλά όχι πριν ο Mark Miller το πάρει στα χέρια του.
Ο Μίλερ κατάλαβε τη σημασία της ανακάλυψής τους που αλλάζει τον κόσμο. Πίστευε ότι η παροχή κρυπτογραφίας στον μέσο άνθρωπο ήταν η καλύτερη ευκαιρία της ανθρωπότητας να αποφύγει ένα οργουελιανό μέλλον.
Ο Μίλερ έκανε αμέτρητα αντίγραφα της ερευνητικής εργασίας του MIT με σημαντικό προσωπικό κίνδυνο και τα έστειλε στους πιο στενούς του φίλους, εξέχοντες λάτρεις των υπολογιστών, περιοδικά και άλλα μέσα ενημέρωσης.
Έγινε σαφές ότι η γάτα ήταν έξω από την τσάντα. Οι πληροφορίες ήταν ήδη ευρέως διαθέσιμες και δεν υπήρχε λόγος να απαγορευθεί η δημοσίευσή τους.
Τελικά, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε πίσω και επέτρεψε τη δημοσίευση της εφημερίδας.
Ήταν η σπίθα που θα οδηγούσε στο τέλος του μονοπωλίου της κυβέρνησης στην κρυπτογραφία και θα είχε βαθιές συνέπειες που κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει.
Η κυκλοφορία της κρυπτογραφίας δημόσιου κλειδιού έθεσε επίσης τη φιλοσοφική και τεχνολογική βάση για το Bitcoin, το οποίο θα ερχόταν περισσότερα από 30 χρόνια αργότερα.
Αλλά εν τω μεταξύ, η σύγκρουση μεταξύ των οπαδών της κρυπτογραφίας και της κυβέρνησης - οι Πόλεμοι των Κρυπτογράφησης - μόλις ξεκινούσε.
Οι Πόλεμοι των Κρυπτογράφησης
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν ήταν έτοιμη να τα ρίξει τόσο εύκολα.
Ενώ επέτρεψαν απρόθυμα τη δημοσίευση της ερευνητικής εργασίας του MIT για την κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού, παρέμειναν αντίθετοι στην ευρεία χρήση της κρυπτογραφίας.
Παρέμεινε μια ως επί το πλείστον θεωρητική συζήτηση για χρόνια, επειδή δεν υπήρχε πρακτικός τρόπος να εφαρμοστεί η κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού σε μαζική κλίμακα.
Όλα αυτά άλλαξαν τη δεκαετία του 1990 με την πρόοδο των υπολογιστών και του Διαδικτύου.
Οι Crypto Wars επρόκειτο να θερμανθούν ξανά.
Η κυβέρνηση Κλίντον υποστήριξε ότι «οι Αμερικανοί δεν έχουν συνταγματικό δικαίωμα να επιλέγουν τη δική τους μέθοδο κρυπτογράφησης».
Ήθελαν μόνο κρυπτογραφία εγκεκριμένη από την κυβέρνηση, στην οποία το κράτος θα είχε πάντα πρόσβαση σε κερκόπορτα και τη δυνατότητα να αποκρυπτογραφήσει οποιοδήποτε μήνυμα.
Η κυβέρνηση μπορεί να είχε τον τρόπο της αν δεν ήταν οι Cypherpunks .
Οι Cypherpunks είναι μια χαλαρά συνδεδεμένη ομάδα ακτιβιστών που υποστηρίζουν ισχυρές τεχνολογίες κρυπτογραφίας και προστασίας της ιδιωτικής ζωής ως δρόμο προς την κοινωνική και πολιτική αλλαγή.
Στοχεύουν στην ενδυνάμωση του ατόμου και στην αποδυνάμωση του κράτους, όχι εμπλεκόμενοι στην πολιτική διαδικασία ή ζητώντας άδεια, αλλά γράφοντας κώδικα και απελευθερώνοντας ασταμάτητο λογισμικό.
Ο όρος "Cypherpunk" προέρχεται από το "cipher" (μέθοδος κρυπτογράφησης) και το "punk" (ενδεικτικό ενός αντιπολιτισμικού ήθους).
Το κίνημα εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ως λίστα email και ομάδα συζήτησης.
Πρωταρχικό μέλημά τους ήταν η καταπολέμηση της τάσης του αναδυόμενου κράτους επιτήρησης. Πίστευαν ότι η ευρεία χρήση της κρυπτογραφίας ήταν απαραίτητη για να νικήσουμε τον Big Brother.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Cypherpunk Phil Zimmermann κυκλοφόρησε το Pretty Good Privacy (PGP), λογισμικό υπολογιστή που έκανε διαθέσιμη την κρυπτογράφηση δημόσιου κλειδιού σε μαζική κλίμακα για πρώτη φορά.
Το PGP ήταν μια άμεση επίπληξη των προσπαθειών της κυβέρνησης να συγκρατήσει την κρυπτογραφία. Οι Cypherpunks το θεώρησαν ως ένα προληπτικό χτύπημα ενάντια στο μέλλον του Οργουελισμού.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν εντυπωσιάστηκε.
Ξεκίνησαν μια τριετή ποινική έρευνα για τον Zimmermann επειδή ταξινόμησαν το PGP μαζί με τις βόμβες και τα φλογοβόλα ως στρατιωτικά «πυρομαχικά», ένα όπλο υπό την αρμοδιότητα της κυβερνητικής ρύθμισης για σκοπούς εθνικής ασφάλειας.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπάθησε να κατηγορήσει τον Zimmermann για παραβίαση του νόμου περί ελέγχου των εξαγωγών όπλων, ο οποίος απαιτεί ποινή φυλάκισης έως και 20 ετών και πρόστιμο 1 εκατομμυρίου δολαρίων.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήλπιζε να κάνει ένα παράδειγμα του Zimmermann και να τρομάξει οποιονδήποτε άλλον να κάνει το ίδιο για να αποτρέψει την εξάπλωση της τεχνολογίας κρυπτογραφίας.
Αλλά ο Zimmermann και οι σύμμαχοί του στο Cypherpunk δεν έκαναν πίσω, ακόμη και με την προοπτική της χρεοκοπίας και δεκαετιών στη φυλακή. Κατάλαβαν τι διακυβευόταν και ξεκίνησαν μια αποφασιστική αντεπίθεση.
Εκτύπωσαν τον κώδικα PGP σε ένα βιβλίο και τον δημοσίευσαν σε ένα πανεπιστήμιο, γνωρίζοντας ότι αν η κυβέρνηση προσπαθούσε να τον απαγορεύσει, πιθανότατα θα έχανε στο δικαστήριο.
Εκτύπωσαν ακόμη και τον κωδικό PGP σε ένα μπλουζάκι για να γελοιοποιήσουν τη θέση της κυβέρνησης.
Τελικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ συνειδητοποίησε ότι έδινε μια χαμένη μάχη και σταμάτησε την ποινική της έρευνα για τον Zimmermann χωρίς να του απαγγελθεί κατηγορία.
Περίπου την ίδια περίοδο, στην υπόθεση Bernstein κατά του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ , τα ομοσπονδιακά δικαστήρια των ΗΠΑ αποφάνθηκαν ότι ο κώδικας υπολογιστή ισοδυναμεί με την ομιλία που προστατεύεται από την 1η Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ. Έθεσε ένα σημαντικό προηγούμενο και έδωσε μια κρίσιμη νίκη στους Cypherpunks στους Crypto Wars.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προσπάθησε να εμποδίσει τον μέσο άνθρωπο να έχει πρόσβαση στην κρυπτογραφία και απέτυχε.
Η νίκη των Cypherpunks στους Crypto Wars άνοιξε την πόρτα σε πολλές νέες ανατρεπτικές τεχνολογίες—συμπεριλαμβανομένου του Bitcoin.
Ο ιδρυτής του WikiLeaks, Τζούλιαν Ασάνζ, είναι Cypherpunk, όπως και οι άνθρωποι πίσω από το Electronic Frontier Foundation, μια ομάδα υπεράσπισης των ψηφιακών δικαιωμάτων.
Οι Cypherpunks συνδέθηκαν με την ανάπτυξη του Tor, που σημαίνει "The Onion Router". Κρυπτογραφεί την επισκεψιμότητά σας στο Διαδίκτυο και στη συνέχεια την αποκρύπτει περνώντας από μια σειρά υπολογιστών παγκοσμίως για να θολώσει τη διεύθυνση IP και τη φυσική σας τοποθεσία.
Οι Cypherpunks ήταν επίσης πίσω από το BitTorrent, ένα αποκεντρωμένο, peer-to-peer δίκτυο κοινής χρήσης αρχείων που είναι αδύνατο να κλείσει, σε αντίθεση με τις κεντρικές υπηρεσίες όπως το Napster.
Ένα κοινό θέμα μεταξύ των έργων Cypherpunk ήταν η αξιοποίηση της κρυπτογραφίας, των αποκεντρωμένων δικτύων και του λογισμικού ανοιχτού κώδικα για τη δημιουργία ασταμάτητων τεχνολογιών.
Ωστόσο, ένα πράγμα τους διέφυγε… δημιουργώντας ένα ψηφιακό χρήμα ελεύθερης αγοράς, μη κρατικό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου