ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ

Άρτος πικρός ο μισεμός.                

Του Καζαντζίδη ο καημός,                         

σπαραγμός-στις συνοικίες.                                   

Απανταχού Ελληνισμός.                     

Του μόχθου ο αστερισμός.                                  

Των μεταναστών θυσίες. 

                           

Ηθών κι Εθίμων κιβωτός.                        

Ορθοδοξία και σταυρός.                  

Των Ελλήνων παροικίες.                                   

Της γαλανόλευκης ιστός.                  

Της μάνας γης ο γεωργός,                                     

που γράφει υπεραξίες.

Πρέσβης της χώρας κι αρωγός.                                       

Λησμονημένος στρατηγός.                       

Της Πατρίδας αμαρτίες.                                                                                                     

Του νόστου νόθος αδερφός                        

και των πατρώων νοσταλγός.                 

Δυο καρδιές και δυο εστίες.

     

 Γλώσσας κι ενότητας φρουρός.  

Μικρές Ελλάδες του φωτός.                 

Σωματεία κι εκκλησίες.      

Της Επιστήμης ο ταγός                                                        

και του Πολιτισμού πυρσός,                     

που δοξάζει τις εστίες.

                                                                 

Απανταχού Ελληνισμός.                           

Η προίκα μας κι ο θησαυρός.            

Προσφορές και χορηγίες.                        

Του ποιητή η επωδός:                                    

«Όπου “ΕΛΛΑΣ” σημαίνει φως»        

-διαχρονικές αξίες.

       

                                               

 7ος Παγκόσμιος Ποιητικός Διαγωνισμός

 με θέμα «Απανταχού Ελληνισμός,    

 διαχρονικές αξίες»

 της “ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ’’

 

 Β΄ ΒΡΑΒΕΙΟ   - ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ