Μη σταματάς στον εαυτό σου γιατί σε τυφλώνει, πέρνα πίσω από τον εαυτό σου για να φτάσεις στους άλλους

- Πως ξέρεις πως ο κόσμος μας πάσχει;

- Μα ασχολείται με τον εαυτό του.

- Είναι κακό να ασχολείται κάποιος με τον εαυτό του;

- Δεν είναι κακό, είναι αφύσικο. Όταν ασχολείται κάποιος με τον εαυτό του σημαίνει πως είναι ανικανοποίητος, πως επιθυμεί.

- Είναι κακό να επιθυμεί κάποιος;

- Όχι, δεν είναι κακό, είναι ανεκπλήρωτο. Η ίδια η επιθυμία σε καθιστά και σε κρατά ανεκπλήρωτο, σε βαθμό που η εκπλήρωση της επιθυμίας γεννά μια άλλη για να έχει συνέχεια και νόημα η ζωή. Κι αυτή είναι η βασανιστική ζωή γύρω από το άτομο.

- Ποιο είναι το φυσιολογικό;

- Το φυσικό – φυσιολογικό, είναι ο εαυτός να τακτοποιηθεί, που σημαίνει η σκέψη του να τακτοποιηθεί τελικά, ώστε να μην γεννά άλλη σκέψη, επειδή η σκέψη από τη φύση της είναι περιοριστική γύρω από τον εαυτό και την αντίληψη του. Όμως αν η σκέψη τακτοποιηθεί θα έχει τακτοποιηθεί και η ζωή, τα ζήτηματά της εννοώ. Μπορείς να το δεις και ανάποδα, δηλαδή αντίστροφα, πως η τακτοποίηση των ζητημάτων της ζωής θα τακτοποιήσουν τη σκέψη. Μπορείς να το δεις, να το πιάσεις και να το δουλέψεις, είτε από δω είτε από κει, στο ίδιο αποτέλεσμα θα καταλήξεις, δηλαδή πως η τακτοποίηση αυτή θα απελευθερώσει.  Θα απελευθερώσει δυνάμεις και βαθύτερα ενδιαφέροντα μέσα από εσένα, που εν δυνάμει πάντα υπάρχουν, αλλά η μέριμνα της ζωής τα κρατά σκεπασμένα και χαμηλά. Θέλω να πω, γυρίζει διαρκώς με στροφές, πάνω η σκέψη αναζητώντας τον πλούτο, από τον αληθινό πλούτο.

- Πολλοί άνθρωποι θεωρούν, και πιστεύουν και πράττουν, πως ζωή σημαίνει μια διαρκείς καλυτέρευση της ίδιας της ζωής και της ποιότητάς της, είναι λάθος αυτό; Να δώσω ένα παράδειγμα. Κάποιος έχει μισθό χίλια, κι έχει ένα σπίτι για χίλια, και μια ζωή των χιλίων. Και θέλει, ονειρεύεται δύο χιλιάδες, για να μετακομίσει σε ένα σπίτι των δύο, να έχει μια ζωή των δύο, αυτοκίνητο των δύο, και ταξίδια των δύο. Να έχει το κύρος και τον σεβασμό των άλλων που αντιστοιχεί στους διχίλιαρους.

- Το ξέρεις φαντάζομαι, πως ο συλλογισμός και η διάθεση αυτή… δεν σταματά στο διχίλιαρο. Υπάρχει φόρα πίσω, ίσως ακόμα πιο πίσω, να υπάρχουν κατάλοιπα αναγκών και ζόρια απύθμενα, ανασφάλειες που ωθούν το άτομο σε έναν τέτοιο συλλογισμό, ενώ αισθάνεται ανασφάλεια όχι με τα δύο, αλλά με τα εκατομμύρια δύο. Πράγμα που σημαίνει, περιορίστηκε ήδη, φυλακίστηκε, εγκλωβίστηκε από την ίδια του τη ρίζα της πεποιθήσεως.

- Μα δεν είναι η ζωή για να περνούμε καλά;

- Εξαρτάται πως το εννοούμε το καλά, τούτο το καλά μπορεί να φτάσει να γίνει ένα δεύτερο μαρτύριο. Γιατί, μη φανταστείς, ετούτη η διαρκείς φροντίδα και μέριμνα για περισσότερα και για πιο πλουτισμό, και για πιο και για πιο… σταυρό κουβαλάει στο βάθος. Σταυρός υπάρχει πίσω, ανηφοριά υπάρχει, μυστικό Γολγοθά σέρνει.

- Δηλαδή, θέλεις να πεις, πως οι γνωστοί μας υπουργοί, που τυχαίνει στις μέρες μας να κατηγορούνται για χρηματισμούς κ.λ.π. κουβαλούν σταυρό στο βάθος κι αυτό τους εξωθεί σε αυτές τις πράξεις;

- Μα είναι πασιφανές, πως οι άνθρωποι αυτοί, είναι και υπήρξαν ανίκανοι να χαρούν τη ζωή τους, την έχουν απολύτως παρεξηγήσει. Αυτοί οι άνθρωποι, στο βάθος, είναι απλώς απελπισμένοι άνθρωποι από την ιδέα του θανάτου, και κάνουν ό,τι μπορούν να "δέσουν" στη ζωή. Είναι άνθρωποι ασυμφιλίωτοι με την ιδέα του θανάτου.

- Είναι απλώς άθεοι.

- Δεν είναι μόνο άθεοι, είναι και αθάνατοι μαζί. Ένας άνθρωπος που έχει συνείδηση του θανάτου, αισθάνεται και ζει ως περαστικός, εκείνος που συσσωρεύει… έχει σκοπό να παραμείνει εδώ, να ριζώσει, ακόμα και ως άγαλμα.

- Μα ποιος είναι ο σωστός τρόπος να ζεις; Ποιο χαρακτηριστικό εμάς των ιδίων δεν μας πλανεύει;

- Ο μόνος τρόπος να ζεις χωρίς φυγή από τον εαυτό σου – επειδή αυτή η πορεία προς τα πάνω και τα παραπάνω είναι στο βάθος φυγή από τον εαυτό, την παρούσα ζωή και το διαρκές ανικανοποίητο) είναι να ζεις από την ανάγκη, να είσαι δηλαδή σε επαφή με την ανάγκη (σου), τότε είσαι και παραμένεις άνθρωπος.

- Αν δεν θέλω διαρκώς περισσότερα… δεν μπορώ να εξασφαλίσω τα λίγα μου.

- Άχά, ωραίο αυτό που είπες, το αισθάνονται πολλοί, έτσι ακριβώς αισθάνεται κάποιος από την σκέψη του. Όμως η ζωή, είναι πέρα από τη σκέψη του, κείνο που υπάρχει μέσα στον αυλόγυρο της σκέψης δεν είναι ζωή, ίσως μόνο ομοιάζει.

Αν δεν τακτοποιηθεί η σκέψη που θα τακτοποιήσει κάθε φορά στον ίδιο βαθμό και τη ζωή… ή αν δεν τακτοποιηθεί ή ζωή και τα ζητήματά της που θα τακτοποιήσουν πάντα στον ίδιο βαθμό και τη σκέψη… τη ζωή δεν τη βλέπεις, πόσο μάλλον να την ξέρεις. Η αληθινή σου ζωή είναι πέρα από τη σκέψη σου, πέρα από σένα, πέρα από τη φροντίδα και τη μέριμνά της, πέρα από την αγωνία της και το άγχος της, η ζωή είναι πίσω από την επιθυμία και πίσω από την ατομική φιλοδοξία.

- Δηλαδή αυτό που με τρώει δεν είναι η ζωή;

- Όχι αγαπητέ μου, η ζωή δεν σε τρώει.

- Δηλαδή υπάρχει κάτι κάτω από την επιθυμία και κάτι άλλο κάτω από την φιλοδοξία; Εγώ δεν το ξέρω, η ψυχή μου, το βάθος της, τελειώνει στην επιθυμία και την φιλοδοξία μου.

- Υπάρχει φίλε μου κάτι άλλο, πίσω και κάτω από την ατομική επιθυμία, και πίσω και κάτω από την ατομική φιλοδοξία, και αυτό που υπάρχει πίσω είναι οι άλλοι.

Οι άλλοι υπάρχουν πίσω μας από τη γέννησή μας, σε εμάς εναπόκειται μόνο ο λόγος που υπάρχουν. Στο μυαλό μας έγκειται το για τί υπάρχουν. Σε έναν, το μυαλό λέει, πως υπάρχουν για να τους σκοτώσει, σε έναν άλλον για να τους σώσει,σε έναν τρίτο μισό μισό. Οι άλλοι όμως υπάρχουν, μάλιστα είναι οι μόνοι που υπάρχουν, ο εαυτός δεν υπάρχει, είναι ενότητα, είναι ολότητα, είναι σύνολο.

Μη σταματάς στον εαυτό σου γιατί σε τυφλώνει, πέρνα πίσω από τον εαυτό σου για να φτάσεις στους άλλους, το όχημα θα είναι η προσφορά. Όμως αφού τελειώσεις με τα δικά σου και εσένα, αφού ο εαυτός διαλυθεί και η καρδιά ανοίξει, αφού πόνος και φόβος θα έχουν γίνει σκόνη, τότε όλα τα πριν αυτού, θα έχουν γίνει ορατά σε εσένα ως σκαλοπάτια, τότε θα γνωρίσεις τον ανώτερό σου σκοπό, που θα είναι η συμβολή σου στην ανθρωπότητα.

- Δηλαδή, δεν είμαι εγώ ο σκοπός της ζωής μου;

- Προς θεού, δεν το βλέπεις πως είναι πολύ λίγο αυτό; Βασανιστικό, μαραζωμένο και ανεκπλήρωτο; Ο αληθινός σκοπός της ζωής σου, συμπεριλαμβάνει να ζήσεις με τον πλέον όμορφο τρόπο, όμως στην πορεία, το διάβα, καθώς θα επιτελείς έργο.

Η ποιότητα της ζωής, η ομορφιά της και το ευ ζην, δεν είναι αυτοσκοπός αλλά δεδομένα, αν κοιτάξεις όμως πίσω από αυτά, όμως αν δεν κοιτάξεις πίσω από αυτά, αγωνιάς γι' αυτά, κοπιάζεις γι' αυτά, αγχώνεσαι και αρρωσταίνεις γι' αυτά, και τελικά πεθαίνεις γι' αυτά, ενώ αυτά μένουν πίσω.

Την ευδαιμονία μπορείς να την έχεις είτε με λίγα είτε με πολλά, εσύ θα το αποφασίσεις, επειδή η ευδαιμονία δεν ανήκει ούτε στα λίγα ούτε στα πολλά, αλλά ανήκει στην οντότητα.

Η ομορφιά και η ποιότητα της ζωής είναι δεδομένα, απλά χρειάζεται να τα αφήσεις πίσω σου. Επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να μην προσπαθείς σε όλη τη ζωή σου να τα φτάσεις.

 Όμως μην κάνεις άλματα και ξεκίνα από αυτά που σου είπα, γιατί αν κάνεις άλματα θα δημιουργήσεις κενά, και στα κενά θα χρειαστεί ξανά να επιστρέψεις, και δεν υπάρχει άλλος εκτός εσένα να πέσει μέσα τους να γεμίσει τα κενά, επειδή τα κενά με την αισθαντικότητά σου γεμίζουν. 

 Ξεκίνα λοιπόν να τακτοποιείς τη σκέψη σου που θα τακτοποιήσει τα ζητήματα της ζωής σου, ή ξεκίνησέ το αντίστροφα και όλα τα άλλα, ένα ένα θα σου αποκαλυφθούν. Επειδή κατακόρυφη είναι μέσα σου η συνείδηση, και το ένα σκεπάζει, ή ξεσκεπάζει το άλλο.

triala