Ο αντίλαλος της σιωπής

Συνήθως ξέρουμε πως πρέπει να νιώθουμε ή πως χρειάζεται να νιώθουμε, και διαβάζουμε

 και μαθαίνουμε πως να νιώθουμε, όμως μέσα μας ήδη κάτι αισθάνεται και με τη γνώση

 που παίρνουμε απλώς το γρατζουνούμε. Κάτι μέσα μας αισθάνεται από το βάθος του θεού

 μέσα μας, η πιο πηγαία μας διάθεση που είναι η πιο εμείς. Είναι τόσο βαθιά η ψυχή μας

 που θα μπορούσες να πεις: Εκείνο μέσα μας αισθάνεται.

Εκείνο που αισθάνεται μέσα μας η σκέψη μας δεν το φτάνει, κι όσοι το πλησίασαν με τη

 σκέψη τους διαπίστωσαν την τρομαχτική ευαισθησία που υπάρχει κοντά του, έτσι που 

συμπέραναν πως Εκείνο, που Εκείνο καθορίζει τη ζωή μας από το μέγα του παρασκηνίου 

βάθους, έχει την δικιά του νομοτέλεια, την δικιά του κίνηση και χάρη, και μπορείς

 να πλησιάσεις κοντά του, μόνο υπακούοντας, ακούγοντας, κατανοώντας, συμμαχώντας,

 συμφωνώντας με το προϋπάρχον.

Είναι σαν ένα νερό που αλλάζει και μεταβάλλεται. Η πολυπόθητη αλλαγή της ζωής είναι

 στα χέρια του. Ένας άνθρωπος, με όσα αυτός είναι, με το νου του, με τη σκέψη του,

 με τη γνώση του, μπορεί να πάρει μόνο τα εμπόδια, να το λύσει, να το απελευθερώσει.

 Με ένα σκεπτικό κι έναν συλλογισμό φιλικό προς Εκείνο, μπορεί να το πλησιάσει,

 κι Εκείνο μέσα του, που ροή είναι, να επανέλθει στη φυσική ροή. Τούτη τη φυσική ροή

 μπορείς να την στρέψεις σε όποια κοίτη αποφασίσεις εσύ μαζί με Εκείνο. Γιατί, να κάνεις

 μόνο του κεφαλιού σου, σε τόπους όπου τα πράγματα είναι εμποτισμένα από μια ήδη

 φυσική διάθεση , κλίση, ακόμα και τοποθέτηση... δημιουργείς συγκρούσεις,

 αντιπαλότητες και ταραχές στα νερά.

Εκεί κάτω, κάτω από εμάς, δεν είναι ένας, είναι δύο, και μέλημά μας είναι τα δύο να γίνουν

 ένα. Εκείνο κι εσύ, όποιο όνομα κι αν δίνεις στο Εκείνο, δύο θα βρεις σαν κατέβεις στα

 μέρη του και δουλειά σου είναι να τα φέρεις κοντά. Έτσι που να κυβερνάς καθώς θα

 κυβερνάσαι, έτσι που θα ακούς καθώς θα μιλάς, κι έτσι που θα μιλάς καθώς θα ακούς,

 έτσι που ορισμένος θα ορίζεις και καθώς θα υπηρετείσαι θα υπηρετείς.

Άλλο εσύ άλλο Εκείνο πάει γι’ αλλού γι’ αλλού η υπόθεση της ζωής. Άλλο εσύ άλλο Εκείνο

 το δικό μας εχθρευόμαστε, τότε υπάρχει αντιπαλότητα μέσα μας, σύγκρουση κι αντίκρουση 

της ίδιας μας την επιθυμίας, επίσης υπάρχει ένα πιο ισχυρό αντίθετο θέλω από το θέλω μας,

 κι όση δύναμη βάζουμε στο θέλω μας, τόσο δυναμώνει η αντίθεσή του κι έτσι περιθάλπουμε

 στην αγκαλιά μας εσωτερικό εχθρό.

Όταν ο Ιησούς λέει πως πρώτα χρειάζεται να θέλουμε το θέλημα Εκείνου ξέρει Καλά τί λέει

 κι είναι επιστημονικά ακριβείς, ο Ιησούς ένας επιστήμονας της ενέργειας είναι. Όταν 

αποδέχεσαι το θέλημα Εκείνου που σε ξεπερνά από τα βάθη του υποσυνείδητου, Εκείνο σε

 πλησιάζει κι έρχεται κοντά σου. Εκείνων, λέει ο Ιησούς, θα ικανοποιηθεί η επιθυμία τους.

 Γιατί η επιθυμία τότε θα γίνει καθαρή επιθυμία σου και δεν θα έχει την πλάνη ενός εγώ θέλω

, τότε η επιθυμία σου θα περάσει στα χέρια Του και θα γίνει επιθυμία Του. Γιατί θα γίνει μια 

επιθυμία της πιο καθαρής σου καρδιάς, απαλλαγμένη, από όσα νομίζει κανείς επιθυμητά

 και θέλει σαν δικά του, επηρεασμένος από δω κι από κει και παραδίπλα. Επιθυμώ, θέλω, 

δύο έννοιες τόσο πλάνες κι ανικανοποίητες, όμως αν η καθαρή σου καρδιά επιθυμεί, αν εκείνη

 θέλει, ίσως εκπλαγείς κι εσύ ο ίδιος με όσα νόμιζες πως επιθυμείς και θέλεις, για τον έναν

, για τον άλλο, για τον παραδίπλα λόγο. Όμως η καθαρή καρδιά δεν θέλει δια το λόγο,

 θέλει δια της αληθινής ζωής. Κι εκείνο που θέλει η καθαρή καρδιά εκείνο σε εκπληρώνει

 κι εκείνο σε πληροί, σε ικανοποιεί και σε ευχαριστεί απολύτως, χωρίς να περισσεύει

 κανένας φόβος.

Όταν ο Ιησούς λέει μακάριοι οι καθαροί την καρδιά γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του θεού,

 ακριβολογεί. Γιατί ο θεός η καθαρή μας καρδιά είναι και σε αυτήν αντανακλάται, σε αυτήν 

υπάρχει η αντανάκλασή Του. Αλλά και στην μη καθαρή καρδιά πάντα υπάρχει πιστή 

η αντανάκλασή Του. Κι επειδή υπάρχει πάντα πιστή η αντανάκλαση στον καθρέφτη... γι’ αυτό

 ακριβώς μας συμφέρει να έχουμε καθαρή καρδιά.

Αν με ρωτούσε κάποιος που ακριβώς είναι η θέση μας στον εαυτό μας ως άνθρωποι… θα

 του απαντούσα πως η πιο πιστή μας θέση είναι ακριβώς αντίκρυ μας. Η θέση μας είναι 

ακριβώς απέναντί μας.  Είμαστε πάντα εκεί που πέφτει το βλέμμα μας, ό,τι βλέπουμε μας

 επιστρέφεται.

triala