Μετάφραση: Γιάννης Μαστοράκης
Στις αρχές της άνοιξης του 2012 οι αγρότες των ΗΠΑ είχαν φυτέψει 96 εκατομμύρια acre (1 acre = 4στρέμ.) με καλαμπόκι. Πρόκειται για τις πιο μεγάλες εκτάσεις κατά τα τελευταία 75 χρόνια. Οι ιδιαίτερα ζεστές μέρες των αρχών της άνοιξης προμήνυαν μια πολύ καλή συγκομιδή. Οι αναλυτές προέβλεπαν ότι η παραγωγή θα έφτανε σε σημεία ρεκόρ.
July 24, 2012
Lester R. Brown
Οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας καλαμποκιού- και εν γένει σιτηρών για την κτηνοτροφία- παγκοσμίως. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, το καλαμπόκι αντιπροσωπεύει τα 4/5 της παραγωγής των δημητριακών τους. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η παραγωγή καλαμποκιού των ΗΠΑ ξεπερνάει το άθροισμα της παραγωγής ρυζιού και δημητριακών της Κίνας. Ανάμεσα στα 3 προϊόντα – το ρύζι, το καλαμπόκι και το σιτάρι- η παραγωγή καλαμποκιού είναι εκείνη που σήμερα ξεπερνάει τις ποσότητες των σιτηρών και είναι σχεδόν διπλάσια από την παραγωγή ρυζιού.
Το φυτό του καλαμποκιού είναι πολύ παραγωγικό αλλά όμως είναι και εξ ίσου ευαίσθητο. Καθώς είναι υδροβόρο και ταχέως αναπτυσσόμενο φυτό είναι πολύ εκτεθειμένο στην ξηρασία και στην υπερβολική θερμότητα. Στις υψηλές θερμοκρασίες υφίσταται ένα θερμικό σοκ.
Καθώς αρχίσαμε να μπαίνουμε στο καλοκαίρι, το θερμόμετρο άρχισε να δείχνει υψηλές θερμοκρασίες στις περιοχές της Ζώνης του Καλαμποκιού. Στο St. Louis,του Missouri, στη νότια πλευρά της Ζώνης του Καλαμποκιού, η θερμοκρασία στα τέλη του Ιουνίου –και συγκεκριμένα τις 10 τελευταίες μέρες – έφτασε στους 100 βαθμούς Fahrenheit. Ήδη τις τελευταίες εβδομάδες του Ιουλίου που διανύουμε, η Ζώνη του Καλαμποκιού αφυδατώνεται από τις υπερβολικές ζέστες.
Οι εβδομαδιαίοι Χάρτες που αποτυπώνουν την ξηρασία και που δημοσιεύονται από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα, δείχνουν ότι οι πληγείσες από την ξηρασία περιοχές επεκτείνονται όλο και περισσότερο κατά μήκος όλης της χώρας και όπως υπολογίζεται –μέχρι τα τέλη Ιουλίου θα έχουν καλύψει ολόκληρη τη Ζώνη του Καλαμποκιού. Τα στοιχεία από τις μετρήσεις της υγρασίας των εδαφών στη Ζώνη του Καλαμποκιού, δείχνουν ότι έχουμε τη χαμηλότερη υγρασία που σημειώθηκε ποτέ.
Και ενώ η θερμοκρασίες, οι βροχοπτώσεις και η ξηρασία, λειτουργούν ως έμμεσοι δείχτες για τις συνθήκες ανάπτυξης των φυτών του καλαμποκιού, κάθε βδομάδα, το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ δημοσιεύει μια έκθεση στην οποία παρουσιάζονται οι πραγματικές συνθήκες των καλλιεργειών του καλαμποκιού. Την τρέχουσα χρονιά οι πρώτες εκθέσεις ήταν πολύ αισιόδοξες. Στης 21 Μαΐου, το 77% εκ των καλλιεργειών του καλαμποκιού εθεωρείτο από πολύ καλό έως εξαιρετικό. Τις επόμενες εβδομάδες το ποσοστό αυτό έπεσε στο 72%. Τις δε επόμενες 8 εβδομάδες το ποσοστό αυτό έπεσε στο 26% – πράγμα που απετέλεσε ένα νέο αρνητικό ρεκόρ. Εννοείται ότι το υπόλοιπο ποσοστό του 74% χαρακτηρίζεται ως πολύ φτωχό έως ανεκτό, ενώ την ίδια στιγμή η κατάσταση της τρέχουσας εσοδείας εξακολουθεί να επιδεινώνεται.
Εδώ και μερικές εβδομάδες μπροστά στα μάτια μας βλέπουμε με ποιο τρόπο τα όλο και πιο ακραία καιρικά φαινόμενα, τα οποία οφείλονται στο φαινόμενο της Κλιματικής Αλλαγής, επηρεάζουν τη διατροφική μας ασφάλεια. Από τις αρχές του Ιουνίου, οι τιμές του καλαμποκιού έχουν αυξηθεί σχεδόν κατά το ήμιση, φτάνοντας τελικά στις 19 Ιουλίου στις υψηλές ιστορικά τιμές τους.
Παρ` όλο που η ανθρωπότητα ήλπιζε σε μια καλή σοδειά των ΗΠΑ, προκειμένου να αναπληρωθούν τα αποθέματα των δημητριακών που έχουν μειωθεί σε πρωτόγνωρα επίπεδα, κάτι τέτοιο δεν πρόκειται πλέον να συμβεί. Τα παγκόσμια αποθέματα δημητριακών θα μειωθούν περαιτέρω και στο τέλος της τρέχουσας συγκομιδής, ενώ η επισιτιστική κατάσταση θα γίνει ακόμη πιο επισφαλής. Παράλληλα, οι τιμές όλων εν γένει των τροφίμων –οι οποίες ήδη αυξάνονται- θα ακολουθήσουν τις ανοδικές τιμές του καλαμποκιού και είναι εντελώς λογικό να φτάσουν σε πρωτόγνωρα επίπεδα.
Όμως, δεν είναι μόνο η τρέχουσα επισιτιστική μας κατάσταση που επιδεινώνεται. Το ίδιο συμβαίνει και με το παγκόσμιο διατροφικό μας σύστημα. Είδαμε τα πρώιμα σημάδια μιας ταραχώδους περιόδου που ενεφανίσθησαν το 2008, οπότε διπλασιάστηκαν απότομα οι παγκόσμιες τιμές των δημητριακών. Καθώς οι παγκόσμιες τιμές των δημητριακών άρχισαν να ανεβαίνουν, οι εξαγωγές χώρες άρχισαν αν επιβάλουν περιορισμούς των εξαγωγών στα δημητριακά τους προϊόντα, προκειμένου να συγκρατήσουν τις τιμές τους στο εσωτερικό των χωρών τους σε χαμηλά επίπεδα. Στον αντίποδα τώρα, οι κυβερνήσεις των εισαγωγών χωρών κατελήφθησαν από πανικό και μάλιστα, μερικές από αυτές άρχισαν να αγοράζουν ή να ενοικιάζουν γόνιμες γαίες σε χώρες του εξωτερικού, προκειμένου να παράγουν οι ίδιες και για λογαριασμό τους τα τρόφιμα που τους χρειάζονται.
Καλώς ήρθατε λοιπόν, στη νέα γεωπολιτική της διατροφικής σπανιότητας. Καθώς τα αποθέματα των τροφίμων περιορίζονται, εισερχόμεθα άθελά μας σε μία νέα επισιτιστική εποχή: σε μια εποχή όπου η κάθε χώρα θα νοιάζεται πρώτα για τα δικά της επισιτιστικά αποθέματα.
Ο κόσμος βρίσκεται μπροστά σε μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα στο ζήτημα της διατροφικής του επάρκειας. Δεν υπάρχουν όμως ούτε και οι παραμικρές ενδείξεις ότι οι πολιτικοί ηγέτες έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασης που βιώνουμε. Παρατηρούμε ότι η τάση που υπήρχε, κατά της τελευταίες δεκαετίες, να μειώνεται ο αριθμός των πεινασμένων στον πλανήτη μας, άρχισε πλέον να αντιστρέφεται. Αν δεν κινηθούμε αρκετά γρήγορα ώστε να υιοθετήσουμε νέες πολιτικές για την ενέργεια, για το νερό, για τον περιορισμό των γεννήσεων, ο στόχος μας για την εξάλειψη της πείνας θα γίνει ανέφικτος.
Ο χρόνος τρέχει γρήγορα. Ο κόσμος μας ίσως, να βρίσκεται ήδη, πολύ κοντά σε μια διατροφική κρίση, το μέγεθος της οποίας ο μέσος άνθρωπος δεν μπορεί ακόμα να αντιληφθεί. Ούτε είναι εύκολο να καταλάβει και το πόσο δύσκολο είναι να επιλυθεί, αν σκεφτεί κανείς ότι παράλληλα, θα υπάρχουν οι υψηλές τιμές των τροφίμων, οι ποικίλες κοινωνικές ταραχές και τελικά μια μεγάλης έκτασης πολιτική αστάθεια .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου