Οι εκλογές θα δείξουν αν η ανάπτυξη θα νικήσει τη λιτότητα
Τόμσεν, Μορς και Σία εναντίον όλων. Είναι το έργο που θα δούμε να ξεδιπλώνεται μετά τις εκλογές, αν η τρόικα επιμείνει σε νέα μείωση μισθών και συντάξεων. Και όταν λέμε εναντίον όλων, εννοούμε κόμματα, οικονομολόγους, διεθνείς και εγχώριους, χώρες της ΕΕ (κυρίως της περιφέρειας), ευρωβουλευτές, ακόμα και ανθρώπους του ΔΝΤ. Η αντιπαράθεση δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για κανέναν.
Τα ελληνικά κόμματα και οι αρχηγοί τους που τυχόν θα ταχθούν υπέρ της περαιτέρω μείωσης των μισθών, θα γνωρίσουν την τύχη του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Οι Τόμσεν, Μορς και Σία ενδεχομένως να χαρακτηριστούν αποδιοπομπαίοι τράγοι, να τους φορτωθεί η αποτυχία της συνταγής, ώστε να διευκολυνθεί η αναπτυξιακή στροφή που κερδίζει διαρκώς έδαφος, ακόμα και στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, και η οποία θα ενισχυθεί σημαντικά αν ο Φρανσουά Ολάντ είναι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας.
Πολλά βεβαίως θα εξαρτηθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα. Ομως επειδή κανένα κόμμα δεν φαίνεται να κερδίζει την αυτοδυναμία και προπαντός ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να... υποχωρήσει στις πιέσεις της τρόικας και προπαντός να τις επικαλεστεί για να δικαιολογήσει την υποχώρηση. Στη στάση αυτή δεν βοηθάει και η σταδιακή συνειδητοποίηση των Ευρωπαίων πως χωρίς ανάπτυξη δεν αντιμετωπίζεται η ύφεση που χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης, ούτε η κρίση χρέους.
Και όπως έχει δείξει η επιστήμη, αλλά και η Ιστορία, η ύφεση είναι ο χειρότερος εχθρός και η αντιμετώπισή της απαιτεί να εγκαταλειφθούν οι πολιτικές λιτότητας και να αντικατασταθούν από αναπτυξιακές.
lyrtso@pegasus.gr
Τα ελληνικά κόμματα και οι αρχηγοί τους που τυχόν θα ταχθούν υπέρ της περαιτέρω μείωσης των μισθών, θα γνωρίσουν την τύχη του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Οι Τόμσεν, Μορς και Σία ενδεχομένως να χαρακτηριστούν αποδιοπομπαίοι τράγοι, να τους φορτωθεί η αποτυχία της συνταγής, ώστε να διευκολυνθεί η αναπτυξιακή στροφή που κερδίζει διαρκώς έδαφος, ακόμα και στις Βρυξέλλες, στη Φρανκφούρτη και στο Βερολίνο, και η οποία θα ενισχυθεί σημαντικά αν ο Φρανσουά Ολάντ είναι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας.
Πολλά βεβαίως θα εξαρτηθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα. Ομως επειδή κανένα κόμμα δεν φαίνεται να κερδίζει την αυτοδυναμία και προπαντός ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, δεν θα υπάρχει η δυνατότητα να... υποχωρήσει στις πιέσεις της τρόικας και προπαντός να τις επικαλεστεί για να δικαιολογήσει την υποχώρηση. Στη στάση αυτή δεν βοηθάει και η σταδιακή συνειδητοποίηση των Ευρωπαίων πως χωρίς ανάπτυξη δεν αντιμετωπίζεται η ύφεση που χτυπάει την πόρτα της Ευρώπης, ούτε η κρίση χρέους.
Και όπως έχει δείξει η επιστήμη, αλλά και η Ιστορία, η ύφεση είναι ο χειρότερος εχθρός και η αντιμετώπισή της απαιτεί να εγκαταλειφθούν οι πολιτικές λιτότητας και να αντικατασταθούν από αναπτυξιακές.
lyrtso@pegasus.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου