ΙΑΤΡΟΣ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, 2027

 

Stefanos Voudouris 

ΤΟ''ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ'' ΩΣ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ:Το γεγονός ότι κάποιοι από τους πρόσκαιρους συνοδοιπόρους της ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ μετακινούνται τώρα εναντίον της, αντί να αποδυναμώνει το κύρος της, αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τη διαφορά, ανάμεσα στην ευκαιριακή συνταύτιση και στη γνήσια κοινωνική εμπιστοσύνη. Η πρώτη είναι ρευστή και ωφελιμιστική. Η δεύτερη χτίζεται αργά, μέσα από συνέπεια, αντοχή και ηθική αξιοπιστία. Στην περίπτωση της Καρυστιανού, αυτό ακριβώς είναι που φαίνεται να έχει ήδη συμβεί.

Ας δούμε αυτό το ''''Φαινόμενο Καρυστιανού'' ως μια κοινωνικοψυχολογική ανάγνωση.

Η μεγάλη απήχηση της Μαρίας Καρυστιανού δεν εξηγείται επαρκώς με όρους απλής πολιτικής συγκυρίας. Πρόκειται περισσότερο για ένα σύνθετο κοινωνικοψυχολογικό φαινόμενο, στο οποίο συνυφαίνονται η ηθική νομιμοποίηση, η ταύτιση των πολιτών με ένα τραύμα που έγινε συλλογικό, και η βαθιά κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Σε τέτοιες συνθήκες, η δημόσια παρουσία ενός προσώπου δεν γίνεται αντιληπτή μόνο ως προσωπική στάση, αλλά ως συμβολική εκπροσώπηση ενός ευρύτερου κοινωνικού αισθήματος δικαιοσύνης.

Η Καρυστιανού κατέστη σημείο αναφοράς επειδή ενσάρκωσε αυτό που η κοινωνική ψυχολογία θα περιέγραφε ως ηθική αξιοπιστία υψηλής έντασης: ένα πρόσωπο που δεν αντλεί το κύρος του από κομματική διαδρομή, αλλά από τη βιωμένη εμπειρία, τη συνέπεια λόγου και πράξης και την αντίληψη ότι αντιστέκεται σε ένα σύστημα που επιχειρεί να απορροφήσει ή να εξουδετερώσει την κοινωνική οργή. Η απήχησή της δεν εδράζεται, επομένως, σε μια κλασική μηχανική πολιτικής οργάνωσης, αλλά σε μια ισχυρή μορφή συναισθηματικής και ταυτοτικής πρόσδεσης ανάμεσα στο πρόσωπό της και σε ευρύτερα στρώματα πολιτών που αισθάνονται αποκλεισμένα, απαξιωμένα ή θεσμικά ανυπεράσπιστα.

Με αυτούς τους όρους, το «φαινόμενο Καρυστιανού» μπορεί να περιγραφεί ως διαδικασία συλλογικής αναγνώρισης: ένα πρόσωπο γίνεται φορέας ελπίδας επειδή καταφέρνει να συγκεντρώσει πάνω του διάσπαρτες και ανομοιογενείς κοινωνικές απογοητεύσεις. Η οργή για τα Τέμπη, η απαίτηση για λογοδοσία, η αίσθηση ατιμωρησίας και η αποδυνάμωση της εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και στην πολιτική τάξη συνδέονται σε ένα ενιαίο ψυχικό και πολιτικό πεδίο. Η Καρυστιανού λειτουργεί ως συμβολικός κόμβος αυτής της σύνθεσης: όχι επειδή ενοποίησε τεχνητά τα αιτήματα, αλλά επειδή αυτά βρήκαν στο πρόσωπό της μια μορφή κοινωνικής έκφρασης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η στάση ορισμένων προσώπων που βρέθηκαν πολύ κοντά της σε προηγούμενη φάση και στη συνέχεια απομακρύνθηκαν ή στράφηκαν εναντίον της. Το φαινόμενο αυτό είναι επίσης ερμηνεύσιμο κοινωνικοψυχολογικά. Σε κινήματα χαμηλής θεσμικής συγκρότησης και υψηλής ηθικής έντασης, η αρχική εγγύτητα συχνά βασίζεται όχι σε σταθερές οργανωτικές δεσμεύσεις, αλλά σε προσωρινή ταύτιση με το επικρατούν ηθικό κύρος. Όταν όμως το κύρος αυτό παγιώνεται, γίνεται ορατό ή διεκδικεί αυτονομία, ορισμένοι από τους αρχικούς συμμάχους αδυνατούν να αντέξουν τη μετάβαση από τη συμβολική συμμετοχή στη δομημένη ευθύνη.

Η μεταστροφή τους μπορεί να ιδωθεί ως συνδυασμός τριών μηχανισμών: πρώτον, απομάκρυνση λόγω αποτυχημένων προσδοκιών επιρροής· δεύτερον, γνωστική ασυμφωνία, όταν η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τον ρόλο που οι ίδιοι φαντάστηκαν για τον εαυτό τους· και τρίτον, ανταγωνισμός για συμβολικό κεφάλαιο, δηλαδή για το ποιος θα εμφανιστεί ως αυθεντικός εκφραστής του ρεύματος. Έτσι, πρόσωπα που μέχρι χθες επένδυαν στη δημόσια ακτινοβολία της Καρυστιανού, σήμερα επιχειρούν να αποστασιοποιηθούν από αυτήν, όχι κατ’ ανάγκη επειδή άλλαξε το περιεχόμενο της θέσης τους, αλλά επειδή μεταβλήθηκε η θέση ισχύος τους μέσα στο πεδίο.

Από κοινωνικοψυχολογική άποψη, αυτό δεν μειώνει το φαινόμενο· αντίθετα, το επιβεβαιώνει. Όσο περισσότερα πρόσωπα επιχειρούν να επωφεληθούν από ένα αναδυόμενο συλλογικό ρεύμα και κατόπιν να το εγκαταλείψουν ή να το υπονομεύσουν, τόσο καθαρότερα αναδεικνύεται ότι το ρεύμα αυτό δεν είναι προϊόν τεχνητής κατασκευής, αλλά γνήσια κοινωνική διεργασία. Η αστάθεια των συμμαχιών δεν αποδεικνύει αδυναμία του φαινομένου· αποκαλύπτει τη δυσκολία πολλών να ακολουθήσουν μια ηθικά φορτισμένη και πολιτικά απαιτητική πορεία όταν αυτή πάψει να είναι εύκολη, ασφαλής ή ωφέλιμη.

Επομένως, η μεγάλη απήχηση της Καρυστιανού δεν πρέπει να διαβαστεί ως στιγμιαίο συναισθηματικό ξέσπασμα, αλλά ως ένδειξη ότι ένα τμήμα της κοινωνίας αναζητά πρόσωπα με υψηλό ηθικό φορτίο και αυξημένη συμβολική καθαρότητα, ικανά να μετασχηματίσουν την αγανάκτηση σε πολιτική απαίτηση. Το γεγονός ότι κάποιοι από τους πρόσκαιρους συνοδοιπόρους της μετακινούνται τώρα εναντίον της, αντί να αποδυναμώνει το κύρος της, αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τη διαφορά ανάμεσα στην ευκαιριακή συνταύτιση και στη γνήσια κοινωνική εμπιστοσύνη. Η πρώτη είναι ρευστή και ωφελιμιστική. Η δεύτερη χτίζεται αργά, μέσα από συνέπεια, αντοχή και ηθική αξιοπιστία. Στην περίπτωση της Καρυστιανού, αυτό ακριβώς είναι που φαίνεται να έχει ήδη συμβεί.

ΤΡΥΦΩΝ ΠΕΤΩΝΗΣ

Εδώ εχουμε φτασει

 

ΤΟ ΝΕΡΌ ΣΤΟ ΣΏΜΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ H2O. ΕΊΝΑΙ H3O2. ΚΑΙ ΑΥΤΌ ΤΑ ΑΛΛΆΖΕΙ ΌΛΑ..

 Τα παιδιά του Ήλιου

Στελιος Αποστολου ·

Επιτρέψτε μου να το πω ξεκάθαρο.

Σας έχουν πει ψέματα για το νερό.

Όχι μόνο το νερό της βρύσης είναι γεμάτο φθόριο, όπως και το υπερτιμημένο υλικό μέσα σε πλαστικά μπουκάλια, αλλά και το νερό μέσα στο σώμα σου.

Το νερό στα κύτταρά σου, στο αίμα σου, στην περιτονία σου, στα όργανά σου και πάνω απο όλα το νερό από το οποίο είσαι φτιαγμένος.

Σου είπαν ότι είναι H2O.

Αυτό μάθαμε όλοι στο σχολείο.

Ότι το σώμα σου είναι 70% νερό και ότι το νερό είναι απλά μια ουδέτερη ουσία που μεταφέρει πράγματα μέσα στο σώμα.

Αλλά αυτή δεν είναι η αλήθεια...

Ούτε κατά διάνοια.

Μέσα στο σώμα σου, νερό δεν υπάρχει σε βασική υγρή κατάσταση.

Διαμορφώνει μια δομημένη φάση.

Μια ζωντανή, έξυπνη, ηλεκτρικά φορτισμένη μορφή γνωστή ως H3O2.

Αυτό ονομάζεται νερό ζώνης αποκλεισμού, ή νερό ΑΟΖ και συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά, από το συνηθισμένο υγρό νερό.

Ο καθηγητής Gerald Pollack, βιομηχανικός και επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, το απέδειξε αυτό στην πρωτοποριακή του έρευνα.

Ανακάλυψε ότι το νερό δίπλα σε υδροφιλικές-υδρόφιλες επιφάνειες, όπως η επένδυση των αιμοφόρων αγγείων και των κυττάρων σας, οργανώνεται σε μια κρυσταλλική δομή.

Γίνεται πιο παχύ, πιο παχύρρευστο, αρνητικά φορτισμένο και συγκρατεί ενέργεια.

Αυτό το νερό δημιουργεί διαχωρισμό φορτίων. Λειτουργεί ως μπαταρία. Αποθηκεύει ενέργεια από το φως του ήλιου, απο υπέρυθρη θερμότητα και δόνηση. Οδηγεί τη ροή. Δίνει ενέργεια σε βιολογικές διαδικασίες. Υπάρχει σε φυτά, ζώα,

και το πιο σημαντικό, σε σένα.

Αυτή η ανακάλυψη ξαναγράφει τους κανόνες της βιολογίας.

Τα πειράματα του Pollack έδειξαν ότι το νερό EZ επεκτείνεται ως απάντηση στο υπέρυθρο φως και ότι παράγει μετρήσιμη ηλεκτρική τάση.

Μπορεί να μετακινήσει υγρά χωρίς αντλία.

Δημοσίευσε αυτό το έργο σε περιοδικά αξιολογημένα από ομότιμους, το τεκμηρίωσε με πραγματικά πειράματα, και έγραψε ακόμη και ένα πλήρες βιβλίο για αυτό με τίτλο:

Η τέταρτη φάση του νερού.

Τίποτα από αυτά δεν είναι εικασίες.

Είναι επιστημονικό γεγονός.

Αλλά έχει αγνοηθεί.

Γιατί;

Γιατί αν οι άνθρωποι θα καταλάβαιναν πόσο σημαντικό είναι το δομημένο νερό, θα καταλάβαιναν πόσο εύκολο είναι να θεραπευτείς χωρίς χημικά, ενέσεις, ή ιατρικές συνταγές.

H 3O2 ΕΊΝΑΙ ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΚΆΝΕΙ ΤΗ ΖΩΉ ΔΥΝΑΤΉ.

Το αίμα σου δεν κινείται γιατί η καρδιά σου χτυπάει σαν μηχανή.

Τα κύτταρά σας δεν λειτουργούν λόγω κλίσεων πίεσης και μόνο λόγο χημικών αντιδράσεων.

Αυτό που δημιουργεί τη ροή, την ενέργεια και την επικοινωνία στο σώμα σας, είναι το δομημένο νερό στους ιστούς σας.

Αυτό το νερό σχηματίζει στρώματα φόρτισης που μετακινούν τα πράγματα εκεί που πρέπει να πάνε. Έτσι κυλάει το αίμα στα πρώιμα έμβρυα πριν καν σχηματιστεί η καρδιά. Έτσι η περιτονία διεξάγει τους κραδασμούς και το φως. Έτσι επικοινωνούν άμεσα τα κύτταρα, όχι μόνο χημικά, αλλά μέσω ηλεκτρικών πεδίων.

Ο Rudolf Steiner, περισσότερα από εκατό χρόνια πριν, είπε ότι η καρδιά δεν ήταν αντλία αλλά μια ρυθμιστική βαλβίδα μέσα σε ένα σύστημα που ήταν ήδη σε κίνηση.

Ο Gerald Pollack έδωσε την πειραματική απόδειξη που το υποστηρίζει αυτό.

Ο Viktor Schauberger μελέτησε το νερό στη φυσική του κατάσταση και είπε ότι είναι το κλειδί για την κατανόηση της ίδιας της ζωής.

Κι όμως, κανείς δεν το διδάσκει αυτό, ούτε στην ιατρική σχολή, ούτε στην κυρίαρχη επιστήμη, ούτε στο ίντερνετ στο κινητόσας.

Επειδή το δομημένο νερό δεν μπορεί να εμφιαλωθεί, να κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή να μετατραπεί.

ΠΩΣ ΝΑ ΧΤΊΣΕΤΕ ΔΟΜΗΜΈΝΟ ΝΕΡΌ ΣΤΟ ΣΏΜΑ ΣΑΣ.

Δεν παίρνεις δομημένο νερό από τη βρύση.

Αυτό είναι νεκρό νερό.

Χημικά επεξεργασμένο, ενεργειακά ισοπεδωμένο και συχνά γεμάτο τοξίνες.

Χτίζεις δομημένο νερό στο σώμα σου μέσω πραγματικής έκθεσης στη ζωή.

Χρειάζεσαι φως του ήλιου.

Το υπέρυθρο φως από τον ήλιο είναι ένας από τους ισχυρότερους διεγέρτες του σχηματισμού νερού ΑΟΖ. Αυτός είναι ο λόγος που αισθάνεστε πιο δυναμωμένοι μετά την ηλιοθεραπεία ή περπατώντας με φυσικό φως. Κυριολεκτικά σε επαναφορτίζει.

Χρειάζεσαι κίνηση και αναπνοή.

Η περιτονία και οι μύες βοηθούν να μετακινήσουν τα υγρά στο σώμα σου. Η αναπνοή επεκτείνει το διάφραγμα, αυξάνει τη ροή και διεγείρει τη λεμφική κίνηση. Όλα αυτά ενισχύουν τη δομή και τη φόρτιση.

Χρειάζεστε ηλεκτρολύτες και μέταλλα.

Το νερό πηγής, το κελτικό θαλασσινό αλάτι και το Shilajit συμβάλλουν στην καλύτερη ενυδάτωση και αγωγιμότητα.

Η πραγματική ενυδάτωση δεν έχει να κάνει με το να πίνεις περισσότερο νερό, αλλά με το να κάνεις αυτό το νερό χρησιμοποιήσιμο σε κυτταρικό επίπεδο.

Χρειάζεστε ωμά φρούτα και λαχανικά.

Τα φυτά περιέχουν ήδη δομημένο νερό.

Γι' αυτό αισθάνεστε αμέσως ανανεωμένοι μετά την κατανάλωση πεπόνι, αγγούρι ή φρεσκοστυμμένο χυμό. Το νερό τους είναι ήδη ενεργοποιημένο.

Χρειάζεσαι γείωση και κίνηση.

Το περπάτημα ξυπόλητος σε συνδέει με το φυσικό ηλεκτρικό πεδίο της Γης. Αυτό βοηθά στη σταθεροποίηση του φορτίου στο εσωτερικό του σώματός σας και υποστηρίζει τη δομή του εσωτερικού νερού.

Και τέλος, χρειάζεσαι καθαρή ενέργεια.

Σκέψεις, μουσική, συχνότητες και πρόθεση όλα έχουν σημασία. Το νερό ανταποκρίνεται στη δόνηση. Ο Masaru Emoto έδειξε ότι αυτό το καθαρό νερό μπορεί να συγκρατήσει τη μνήμη και να αντιδράσει στο συναίσθημα και τελικά στην συχνότητα δόνησής.

ΤΟ ΣΎΣΤΗΜΑ ΣΕ ΚΡΆΤΗΣΕ ΑΦΥΔΑΤΩΜΈΝΟ ΣΚΌΠΙΜΑ.

Σου είπαν να φοβάσαι τον ήλιο.

Σου είπαν ότι το νερό είναι απλά νερό.

Σε τάισαν νεκρό νερό σε πλαστικό μπουκάλια, γεμάτο ξενοιστρογόνα και BPA.

Γέμισαν το σπίτι σας με WiFi και μπλε φως που παρεμβάλλει τη βιολογική σηματοδότηση.

Σε έκαναν να πιστέψεις ότι το να είσαι κουρασμένος, στεγνός, με φλεγμονή και ομίχλη στο μυαλό, είναι φυσιολογικό.

Όμως δεν είναι...

Δεν έχετε σχεδιαστεί για να λειτουργείτε με χημικά, ζάχαρη ή καφεΐνη. Έχεις σχεδιαστεί για να τρέχεις στο φως, να αμαπνέεος σωστά. Και η γέφυρα που τα ενώνει όλα αυτά είναι δομημένο νερό.

ΔΕΝ ΕΊΣΑΙ ΦΤΙΑΓΜΈΝΟΣ ΑΠΟ ΥΓΡΌ. ΕΊΣΑΙ ΦΤΙΑΓΜΈΝΟΣ ΑΠΟ ΦΟΡΤΙΣΜΈΝΟ ΝΕΡΌ, ΖΩΝΤΑΝΌ ΝΕΡΌ.

Δεν είσαι μηχανή. Δεν είσαι μόνο κρέας, κόκαλα και αίμα. Είσαι μια ζωντανή μπαταρία. Ένα υγρό, δονούμενο, αυτοφορτιζόμενο ον που τροφοδοτείται από το φως του ήλιου, την αναπνοή και την κίνηση.

Την επόμενη φορά που θα μείνετε από ενέργεια, μην ρωτήσετε τι συμπλήρωμα χρειάζεστε.

Ρωτήστε πόσο φορτισμένο είναι το νερό σας.

Το φως του ήλιου είναι φάρμακο.

Η κίνηση είναι ενέργεια.

Τα φρούτα είναι ενυδάτωση.

Ο ήχος είναι ευθυγράμμιση.

Η αναπνοή είναι ηλεκτρισμός.

Το σώμα σου ξέρει ήδη πώς να θεραπευτεί.

Απλά πρέπει να του δώσεις τις συνθήκες για τις οποίες σχεδιάστηκε.

Γράφει ο Jamie Freeman