Θησαυροί της αρχαίας ελληνικής τέχνης καταστραφήκαν και λεηλατήθηκαν, όπως είναι γνωστό, από Ρωμαίους, Φράγκους σταυροφόρους, από τον Ενετό στρατηγό Μοροζίνι και από τον Άγγλο (Σκώτο για την ακρίβεια) Έλγιν.
Peulle, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Εξίσου μεγάλη καταστροφή επήλθε από περιηγητές και απεσταλμένους μουσείων, πανεπιστημίων και βασιλιάδων της Ευρώπης, που ήλθαν στην Ελλάδα στους χρόνους της τουρκοκρατίας, για να αποθησαυρίσουν νομίσματα, χειρόγραφα, επιγραφές και έργα τέχνης. Όλους αυτούς υπέρβαλε σε απληστία και σε καταστροφές που προκάλεσε στους προγονικούς θησαυρούς της Ελλάδας ο αββας Michel Fourmont (1690/1746), ο οποίος ξεπερνάει και τον Έλγιν όσον αφορά στο βάναυσο τρόπο της καταστροφής των μνημείων, που κυριολεκτικά αφάνισε, αλλά και στον απίστευτο αριθμό των αρχαιοτήτων που κατάστρεψε.
Ronny Siegel, CC BY 3.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/3.0>, via Wikimedia Commons
O αββας Michel Fourmont, απεσταλμένος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου IE’με την εντολή να συλλέξει βυζαντινά χειρόγραφα και άλλες αρχαιότητες, που θα ήταν εύκολο να μεταφερθούν στο Παρίσι. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 1729, συνοδευόμενος από τον ανιψιό του, Ο αββάς Fourmont έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και εφοδιάστηκε με φιρμάνι του Σουλτάνου Αχμέτ Γ’, με το οποίο αποκτούσε το δικαίωμα να ερευνήσει και να μελετήσει όσους αρχαιολογικούς χώρους ήθελε στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Πρώτος σταθμός του υπήρξε η Αθήνα, όπου έμεινε πέντε μέρες. Έπειτα πήγε στην Πελοπόννησο και μέσω Μεγαλοπόλεως έφτασε στον Μυστρά, όπου οι δημογεροντία τον υποδέχτηκε σαν φιλέλληνα. Τις πρώτες μέρες της παραμονής του εκεί, ανακάλυψε εντοιχισμένα στο μεσαιωνικό τείχος ενεπίγραφα αρχαία βάθρα.
Peulle, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Αμέσως, με δέκα εργάτες, τα “ξήλωσε” από την αρχική τους θέση. Έπειτα βρέθηκαν στο τείχος των Παλαιολόγων είκοσι ακόμη κομμάτια ενεπίγραφων λίθων, που είχαν την ίδια με τα προηγούμενα τύχη. Αμέσως ο Fourmont προσέλαβε άλλους πενήντα εργάτες.
Επί 53 συνεχώς μέρες δεν άφησε στην κυριολεξία “λίθον επί λίθου” στον Μυστρά, στην Σπάρτη και στις Αμύκλες. Κατεδαφίζοντας και σκάβοντας, ανακάλυψε 300 επιγραφές τις οποίες αντέγραψε, διάφορα ανάγλυφα, αναθήματα και μικροτεχνήματα τα οποία αποκόμισε στην πατρίδα του.
Ο ίδιος ομολογεί σε χειρόγραφο του, που σώζεται μαζί με το ημερολόγιο του, ότι συγκέντρωσε πάνω από 1.500 επιγραφές στην περιήγηση του το 1729 στην Ελλάδα. Σε επιστολή του προς τον κόμη Maurepas, o Fourmont καυχιέται ότι κατέστρεψε(!) τις επιγραφές, για να μην αντιγραφούν από μελλοντικό περιηγητή!!! (…)(…)
Peulle, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Όσα γραφεί ο fourmont για την καταστροφή που έκανε στη Σπάρτη εξηγούν και τη σπανιότητα των αρχαιοτήτων σήμερα στη φημισμένη πόλη. Σημειώνει λοιπόν ο αββας τα εξής απίστευτα: “επί 30 μέρες και πλέον 30, 40 και 60 εργάτες εκθεμελιώνουν, καταστρέφουν, εξαφανίζουν την πόλη της Σπάρτης. Μου υπολείπονται 4 μονό πύργοι να καταστρέψω… Προς το παρόν ασχολούμαι με την καταστροφή των τελευταίων αρχαιοτήτων της Σπάρτης. Καταλαβαίνετε (αποτείνεται στο Maurepas) τι χαρά δοκιμάζω(!).
Αλλά να η Μαντινεία, η Στυμφαλία, η Τεγέα και ιδιαίτερα η Νεμέα και η Ολυμπία αξίζουν την εκ βάθους εκθεμελίωση. (!!!!!!!!!) Έκανα πολλές πορείες αναζητώντας αρχαίες πόλεις αυτής της χωράς και έχω καταστρέψει μερικές. Ανάμεσα τους την Τροιζήνα, την Ερμιόνη, την Τύρινθα (tyrins στο χειρόγραφο αντί tiryns), τη μισή ακρόπολη του Άργους, τη Φλιασιά, το Φενέο…
Εισέδυσα στη Μάνη. Εδώ και έξι εβδομάδες ασχολούμαι με την ολοκληρωτική καταστροφή της Σπάρτης! Γκρεμίζοντας τα τείχη, τους ναούς της, μην αφήνοντας πέτρα στην πέτρα θα κάνω και την τοποθεσία της άγνωστη στο μέλλον, για να την ξανακάνω εγώ γνωστή. Έτσι θα δοξάσω το ταξίδι μου. Δεν είναι αυτό κάτι;”.
Ronny Siegel, CC BY 3.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/3.0>, via Wikimedia Commons
Και πιο κάτω: “η Σπάρτη είναι η πέμπτη πόλη που κατέσκαψα. Δεν θέλω να αφήσω λίθο επί λίθου. Δεν ξέρω αν υπάρχει στον κόσμο πράγμα ικανό να δοξάσει μια αποστολή περισσότερο από του να σκορπίσεις στους ανέμους τη στάχτη του Αγησιλάου, από το ανακαλύψεις τα ονόματα των εφόρων, των γυμνασιαρχών, αγορανόμων, φιλοσόφων, γιατρών, ποιητών, ρητόρων, διάσημων γυναικών, ψηφίσματα της Γερουσίας, τους νόμους του Λυκούργου. Ασχολούμαι τώρα με την καταστροφή των βαθύτερων θεμελίων του ναού του Αμυκλαίου Απόλλωνα. Θα κατέστρεφα και άλλους αρχαίους τόπους το ίδιο εύκολα, αν με άφηναν. Τον πύργο τον γκρέμισα ολοκληρωτικά.” Για την Τροιζήνα αναφέρει: “γκρέμισα ότι απέμεινε από τα οχυρά και τους ναούς της.”. Και με απίστευτη αφέλεια ομολογεί: “από τους περιηγητές που προηγήθηκαν δεν θυμάμαι να τόλμησε κανείς να κατεδαφίσει πύργους και άλλα μεγάλα κτίρια! Εγώ δεν μοιάζω με αυτούς που τρέχουν από πόλη σε πόλη για ιδούν. Πρέπει να παίρνω χρήσιμα πράγματα”.
Και πώς δικαιολογείται; Στις 20 Απριλίου 1730, ο Fourmont γράφοντας στον πρεσβευτή της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη Βιλλενεβέ, δικαιολογεί τους βανδαλισμούς του στην Σπάρτη σαν εκδίκηση, από την κακή απέναντί του συμπεριφορά των Μανιατών: ” Βρίσκομαι σε έναν φοβερό τόπο, στην περίφημη Μάνη. Κακός λαός και είμαι ευτυχής που γλίτωσα. Έφυγα από την βάρβαρη πατρίδα τους χωρίς να αποκομίσω τίποτα αξιόλογο, τίποτα για να βγουν τουλάχιστον τα έξοδά μου. Για να ξεσπάσω, για να εκδικηθώ αυτό το σκλυλολόι, ρίχτηκα πάνω στην αρχαία Σπάρτη. Δεν ήθελα να μείνει τίποτα από την πόλη που έκτισαν οι πρόγονοί τους. Την έσβησα, την ανασκάλεψα, την ξεθεμελίωσα, δεν έμεινε λίθος επί λίθου”, και συνεχίζει: ”Την ισοπέδωσα λοιπόν με κάθε επισημότητα. Και αυτό προκάλεσε το θαυμασμό των Τούρκων, ενώ οι Έλληνες λύσσαξαν και οι Εβραίοι έμειναν κατάπληκτοι. Είμαι ήσυχος, πολύ περισσότερο γιατί απόκτησα από το ταξίδι μου πράγματα ικανά να βοηθήσουν και να θαμπώσουν όλους τους σοφούς”.
Peulle, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Παρανοϊκός; ημιμαθής; φανατικός εχθρός του αρχαίου πνεύματος; δεν ξέρει κανείς την ακριβή απάντηση. Ίσως λίγο από όλα.Το βέβαιο ωστόσο είναι πως η καταστροφή που προκάλεσε είναι κολοσσιαία και σ’ αυτήν οφείλεται η εξαφάνιση της αρχαίας Σπάρτης, της Τροιζήνας και της Ερμιόνης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, που ο ίδιος δίνει, μόνο στη Σπάρτη πλήρωσε 1.200 ημερομίσθια για το γκρέμισμα των μνημείων και των κτιρίων που σώζονταν ακόμη. Ανατριχιάζει κανείς με τη σκέψη ότι θα μπορούσε ο Fourmont να μεταφέρει το βαρβαρικό μένος στην Ολυμπία, που την επίσκεψη της μάλιστα είχε προγραμματίσει. Αλλά ανακλήθηκε, ευτυχώς, στη Γαλλία λίγο αργότερα. (…)
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως τα χειρόγραφά του, τα ημερολόγια και οι επιγραφές βρίσκονται στη Βασιλική Βιβλιοθήκη στο Παρίσι.
Ακολουθούν εικόνες από τα ημερολόγια του:
1. Η πεδιάδα του Άργους με καταγεγραμμένες τις πόλεις και τα χωριά που έψαχνε
thessalonikiartsandculture
2. Ένα από τα πολλά ενεπίγραφα από τη Σπάρτη. Σκίτσο από το βιβλίο σημειώσεων του αββά
thessalonikiartsandculture
3. Αποτύπωση αγάλματος δαφνοστεφανωμένου νέου.
thessalonikiartsandculture
4. Βάθρο Λακεδαιμονίων καταγεγραμμένο στο βιβλίο του ιδίου πριν την καταστροφή του αντικειμένου
thessalonikiartsandculture
5. Σκίτσο του Σουλτάνου Αχμέτ Γ’ στο βιβλίο σημειώσεών του.
Να φεύγεις από τα σπίτια των ανθρώπων και να μην τα θυμάσαι.
Ούτε τα έπιπλά τους, ούτε τα χαλιά τους, ούτε τους πίνακές τους.
Να θυμάσαι μόνο τα χέρια που σε αγκάλιασαν...
τον φίλο που σου χαμογελούσε με λαχτάρα κοιτάζοντάς σε βαθιά στα μάτια
και το άρωμα της καρδιάς να ξεχύνεται παντού και να σε κάνει να νιώθεις ότι η ζωή είναι όμορφη.
Από αυτό έχουμε ανάγκη.
Από μια επικοινωνία ουσιαστική και όχι από κουρέλια και αηδίες και επιδείξεις.
Είναι αυτό που λέμε ότι κομψός είναι ο άνθρωπος που αν σε ρωτήσουν δεν θυμάσαι να πεις τι φορούσε όταν τον συνάντησες.
Οι άνθρωποι πλέον έχουν ανάγκη από ένα σπίτι σαν κι εκείνα τα φτωχικά σπιτάκια που έμπαινες μέσα και σε φίλευαν και σε κανάκευαν και ένιωθες βασιλιάς και δεν ήθελες να φύγεις.
Γιατί το σπίτι δεν είναι τα τούβλα και τα κεραμίδια, είναι η ψυχή.
Αυτή σκεπάζει και ζεσταίνει και νανουρίζει τις άγριες νύχτες…
Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, ο τότε πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad, ισχυριζόταν επανειλημμένα ότι οι δυτικές δυνάμεις (υπό αμερικανική επιρροή) «έκλεβαν» τη βροχή από την Περσία και μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής
...πριν από τον πόλεμο κατά του Ιράν, η χώρα υπέφερε για χρόνια από μια δραματική έλλειψη νερού που έθετε σε άμεσο κίνδυνο τον λαό, ειδικά την πρωτεύουσα του έθνους, της οποίας οι κάτοικοι (και πρώτα απ 'όλα η κυβέρνηση) ήταν έτοιμοι να φύγουν παρά να αποξηραθούν ή να στεγνώσουν σαν παλιές πέτρες.
Λίγες ημέρες μετά τα πρώτα ιρανικά πλήγματα εναντίον αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού στην Αραβική Χερσόνησο, το κλίμα στην περιοχή άλλαξε εντελώς.
«Το Ιράν, αφού κατέστρεψε ένα μυστικό κέντρο σποράς νεφών και χειραγώγησης του κλίματος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είδε τα πάντα να αλλάζουν εν μία νυκτί. Μόλις καταστράφηκε αυτό το μυστικό κέντρο, ο μετεωρολογικός χάρτης της περιοχής αντιστράφηκε εντελώς και τώρα βρέχει κάθε εβδομάδα στην Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν κατά 5 βαθμούς. Δεν ξέρω αν αυτό που λένε είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει μια αλλαγή που όλοι παρατηρούν και οι θερμοκρασίες στο Ιράκ δεν ήταν έτσι εδώ και δεκαετίες».
Ιράν – Τέλος της Ξηρασίας μετά την Καταστροφή των Εγκαταστάσεων Ραντάρ των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή
Σημείωση του συντάκτη: Αντιστέκομαι εδώ και καιρό στην ιδέα της χειραγώγησης του κλίματος, αλλά αυτό μου φαίνεται πειστικό.
Παρακάτω παρατίθεται μια αυτοματοποιημένη μετάφραση ενός άρθρου από το γαλλικό εβδομαδιαίο περιοδικό RIVAROL, ένα από τα τελευταία ακροδεξιά έντυπα στη Γαλλία, το οποίο μαστίζεται από αγωγές και έχει χάσει την τυπογραφική του διαπίστευση (και τα φορολογικά πλεονεκτήματα που την συνόδευαν). Είναι έντυπη έκδοση, αλλά δεν μπορεί πλέον να εμφανίζεται στα περίπτερα, επομένως η Rivarol επέλεξε τη μορφή PDF.
Το άρθρο ασχολείται με ένα θέμα που δεν βλέπουμε να αναδύεται πολύ στον αμερικανικό ακροδεξιό τύπο: την ξηρασία και τον έλεγχο του κλίματος ως ένα ήδη υπάρχον όπλο, που χρησιμοποιείται διακριτικά - αλλά εντατικά - από τους Αμερικανούς εναντίον του Ιράν.
Το RIVAROL δεν είναι επιστημονικό περιοδικό, αλλά παρόλα αυτά, τα γεγονότα είναι ανησυχητικά και πρέπει να αναγκάσουμε τους αντιπάλους μας να απαντήσουν:
Γιατί το τέλος της ιρανικής ξηρασίας συμπίπτει με την καταστροφή του δακτυλίου των αμερικανικών εγκαταστάσεων ραντάρ στην Αραβική Χερσόνησο; Δεν επιβεβαιώνει αυτό αυτό που είχε ήδη πει ο Πρόεδρος Mahmoud Ahmadinejad πριν από πολύ καιρό σχετικά με τη χειραγώγηση του κλίματος για την επιδίωξη πολιτικών συμφερόντων;
Ενώ το Ιράν ρίχνει πυραύλους στους εχθρούς του, η βροχή επιστρέφει στο Ιράν. Σύμπτωση;
§§§§§
Η πρώτη νίκη του Ιράν κατά της συνωμοσίας για το κλίμα
ΜΙΑ ΑΦΥΣΙΚΗ ΞΗΡΑΣΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ
Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, ο τότε πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad, ισχυριζόταν επανειλημμένα ότι οι δυτικές δυνάμεις (υπό αμερικανική επιρροή) «έκλεβαν» τη βροχή από την Περσία και μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ). Φυσικά, εκείνη την εποχή, σχεδόν όλοι στη Δύση θεωρούσαν τον ισχυρό άνδρα της Τεχεράνης τρελό, έναν θεωρητικό συνωμοσίας που, επιπλέον, είχε την ατυχία, όπως υποτίθεται, να είναι ένας διαβόητος ιστορικός αναθεωρητής.
Οι Δυτικοί συνεχίζουν να φιμώνουν ή να αρνούνται όσα είχε δηλώσει ήρεμα ο Mahmoud. Το 2018, το Ιράν κατηγόρησε επίσημα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ ότι κλέβουν τις βροχές του, όταν ο ανώτερος αξιωματούχος του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Ταξίαρχος Gholam Reza Jalali δήλωσε: «Το Ισραήλ και μια άλλη χώρα συνεργάζονται για να αποτρέψουν τη βροχή από το Ιράν».
Οι New York Times ανέφεραν ότι η χώρα που ο Jalali δεν κατονόμασε ήταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα σποράς νεφών εγχύοντας χημικές ουσίες στα σύννεφα σε μια προσπάθεια να προκαλέσουν βροχή προς όφελός τους, αλλά και να αποτρέψουν τις βροχοπτώσεις στο Ιράν.
Σήμερα, ωστόσο, πολλές ελίτ της Μέσης Ανατολής μιλούν για την ακραία ξηρασία και την εξίσου ασυνήθιστη ζέστη που μαστίζουν την περιοχή εδώ και αιώνες. Θυμόμαστε επίσης ότι πριν από τον πόλεμο κατά του Ιράν, η χώρα υπέφερε για χρόνια από μια δραματική έλλειψη νερού που έθετε σε άμεσο κίνδυνο τον λαό, ειδικά την πρωτεύουσα του έθνους, της οποίας οι κάτοικοι (και πρώτα απ 'όλα η κυβέρνηση) ήταν έτοιμοι να φύγουν παρά να αποξηραθούν ή να στεγνώσουν σαν παλιές πέτρες.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Και ξαφνικά, ένα θαύμα μέσα στις ατυχίες! Στο Ιράν, τα σύννεφα τελικά έπεσαν, άφθονα και τακτικά, και οι θερμοκρασίες επέστρεψαν στο φυσιολογικό (μειώνοντας κατά μέσο όρο πέντε βαθμούς Κελσίου). Λίγες ημέρες μετά τα πρώτα ιρανικά πλήγματα εναντίον αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού στην Αραβική Χερσόνησο, το κλίμα στην περιοχή άλλαξε εντελώς.
Αρχικά άναυδος, ο πληθυσμός μπορούσε να παρατηρήσει τις επόμενες εβδομάδες το σταδιακό γέμισμα των φυσικών λιμνών και των λιμνών-ταμιευτήρων, την επιστροφή της ζωής σε ποτάμια, ρυάκια και πηγές, το πρασίνισμα και την αναγέννηση των λιβαδιών, καθώς και την επιστροφή της χλωρίδας και της πανίδας που ήταν γνωστές από το παρελθόν. Σε πέντε ή έξι εβδομάδες, γέμισαν τεράστιες δεξαμενές νερού και μεγάλες υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις έπρεπε να απελευθερώσουν νερό για να αποτρέψουν τις υπερχειλίσεις.
Οι αρχές κάλεσαν τελικά όλους τους Ιρανούς αγρότες να σπείρουν όσο το δυνατόν περισσότερο σιτάρι και να φυτεύουν χωρίς ανησυχία, καθώς το νερό σίγουρα δεν θα έλειπε κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου. Η επιστροφή μιας «κανονικής» άνοιξης δεν ήταν τυχαία και αυτή η κατανόηση είναι πλέον κοινή σε όλους στην Τεχεράνη, τη Βαγδάτη και το Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων πρεσβευτών (που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή), αυτή η νέα βροχή που έχει θρέψει τη γη δεν είναι θεϊκή, αλλά το αποτέλεσμα των βομβαρδισμών του Ιράν στα γιγάντια αμερικανικά ραντάρ, τα οποία χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα ως συστήματα HAARP, εργαλεία αρκετά ικανά να τροποποιήσουν τοπικά το κλίμα.
( φωτό ἀριστερά . Τό βιβλίο τοῦ José Ruiz Watzeck :
Η ιρανική πρεσβεία στην Καμπούλ δημοσίευσε αυτό το σαφές tweet: «Το Ιράν, αφού κατέστρεψε ένα μυστικό κέντρο σποράς νεφών και χειραγώγησης του κλίματος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είδε τα πάντα να αλλάζουν εν μία νυκτί. Μόλις καταστράφηκε αυτό το μυστικό κέντρο, ο μετεωρολογικός χάρτης της περιοχής αντιστράφηκε εντελώς και τώρα βρέχει κάθε εβδομάδα στην Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν κατά 5 βαθμούς. Δεν ξέρω αν αυτό που λένε είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει μια αλλαγή που όλοι παρατηρούν και οι θερμοκρασίες στο Ιράκ δεν ήταν έτσι εδώ και δεκαετίες».
Πριν από τον πόλεμο και την τολμηρή αντίδραση της Τεχεράνης, δύο σημαντικές αμερικανικές δραστηριότητες ήταν πιθανό να αλλάξουν το κλίμα της Μέσης Ανατολής, όχι ακούσια αλλά σκόπιμα.
Χημικές ουρές και κύματα
Μέχρι το ξέσπασμα της σύγκρουσης, τα στρατιωτικά αεροσκάφη των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους απελευθέρωναν καθημερινά, ή αρκετές φορές την εβδομάδα (υπάρχουν πολλές μαρτυρίες επί του θέματος), ίχνη που εύστοχα ονομάζονται χημικές ουρές και κάλυπταν τον ουρανό σε λίγες ώρες με μια γαλακτώδη επίστρωση δημιουργώντας ένα επιστημονικά αποδεδειγμένο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Όσοι έχουν λίγη περιέργεια παρατηρούν το ίδιο φαινόμενο στην Ευρώπη και θυμούνται ότι τα ίχνη συμπύκνωσης που άφησαν πίσω τους όλα τα αεροπλάνα τον τελευταίο αιώνα δεν διήρκεσαν περισσότερο από μερικές δεκάδες δευτερόλεπτα. Ποτέ πριν αυτά τα ίχνη συμπύκνωσης δεν είχαν παραμείνει στην ατμόσφαιρά μας για περισσότερο από ένα λεπτό. Ποτέ ο ουρανός δεν είχε γίνει υπόλευκος μετά από μια σειρά πτήσεων. Ποτέ.
Αυτό συμβαίνει τακτικά από τη δεκαετία του 2000, ιδιαίτερα μετά τον θανατηφόρο καύσωνα του 2003. Τα καλοκαίρια ήταν πιο ζεστά, όλες οι εποχές ήταν ξαφνικά πιο ζεστές, μερικές φορές εξαιρετικά ξηρές, σε σημείο που σε ορισμένες περιοχές σημειώθηκε μια τελλουρική αλλαγή, η οποία προκάλεσε τη θραύση δεκάδων χιλιάδων σπιτιών χτισμένων σε αργιλώδες έδαφος.
Οι περισσότερες από τις εκατοντάδες χιλιάδες καθημερινές πτήσεις σε όλο τον κόσμο δεν παράγουν χημικές ουρές. Μόλις μερικές εκατοντάδες αεροσκάφη (όχι εμπορικά αεροσκάφη, φυσικά) είναι αρκετά για να αλλάξουν τοπικά το κλίμα, εδώ ή εκεί, και να προκαλέσουν άνοδο της θερμοκρασίας. Οι προσεκτικοί παρατηρητές θα έχουν παρατηρήσει ότι αυτά τα ίχνη διασχίζουν τον ουρανό σε πολύ ήρεμο καιρό, όταν οι χορηγοί τους είναι βέβαιοι ότι δεν θα είναι πολύ διασκορπισμένα και επομένως αναποτελεσματικά.
Όσο δυσάρεστα κι αν είναι, τα κύματα καύσωνα, οι ξηρασίες και οι ήπιοι χειμώνες είναι μηνύματα που προορίζονται για τους Δυτικούς που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου. Πρέπει να παραδεχτούν ότι όλα είναι εκτός ελέγχου εξαιτίας των δικών τους δραστηριοτήτων, ότι η Γη πεθαίνει εξαιτίας του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουν τα ντίζελ αυτοκίνητά τους, οι λέβητες αερίου τους, τα αδιάκοπα αέρια που προκαλούν και η φρικτή διατροφή τους με βάση το κρέας.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: εσείς οι μικροί Ευρωπαίοι καταναλωτές, βλέπετε τη ζημιά που προκαλείτε, εσείς οι απρόσεκτοι ανόητοι! Δεν υπάρχουν πια εποχές, εσείς ηλίθιοι! Οι κυπρίνοι δεν έχουν οξυγόνο στις λίμνες, οι πέστροφες δεν έχουν ροή ρεύματος στα ποτάμια, το γρασίδι είναι κίτρινο τον Ιούνιο, η γιαγιά ασφυκτιά τον Ιούλιο, πεθαίνουμε από ζέστη στη Νάντη, όλα έχουν πάει κατά διαόλου. Αποσύρετε το βενζινοκίνητο αυτοκίνητό σας, αποσύρετε τις συσκευές αερίου σας, αγοράστε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο ή μια αντλία θερμότητας το συντομότερο δυνατό, εγκαταστήστε ηλιακούς συλλέκτες, απαιτήστε την ενεργειακή μετάβαση για όλους!
Ο ΙΡΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ
Στη Μέση Ανατολή, δεν υπήρχε κανένα μήνυμα. Κανείς δεν παρότρυνε τους κατοίκους της να εγκαταλείψουν το πετρέλαιο και τους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Το Ιράν και οι γύρω περιοχές του ήταν απλώς ένας στόχος. Ένας στόχος που έπρεπε να αποδυναμωθεί, να λιμοκτονήσει και να αποσταθεροποιηθεί. Έτσι, μόνο η δυσαρέσκεια μπορούσε να ανθίσει, ώστε να εκραγεί το μίσος κατά του καθεστώτος. Εκτός από τις αμέτρητες οικονομικές κυρώσεις που του επιβλήθηκαν, το Ιράν ήταν έτσι στόχος κλιματικών επιθέσεων για πολλά χρόνια.
Επί δεκαετίες, οι στρατιωτικοί επιστήμονες γνώριζαν πώς να ξηραίνουν και να θερμαίνουν ολόκληρες περιοχές, γεμίζοντας τον εναέριο χώρο τους με μικροσκοπικά μεταλλικά σωματίδια (αλουμίνιο και άλλα) και υδρατμούς. Αυτά τα σωματίδια αναταράσσονται από κύματα ραντάρ (τα οποία ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός) και έτσι θερμαίνονται. Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας στον πυρήνα των νεφών εμποδίζει το πάγωμα του αιωρούμενου νερού, αποτρέποντας έτσι τις βροχοπτώσεις.
Αποτρέποντας την κίνηση αεροσκαφών που συλλέγουν σκόνη από καλλιέργειες και εξουδετερώνοντας γιγάντια ραντάρ (καταστρέφοντάς τα), το Ιράν απελευθερώθηκε (στιγμιαία;) από αυτήν την «κλιματική» παγίδα.
ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΩΝ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ, ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΡΑΝ
Η Τεχεράνη, πεπεισμένη εδώ και καιρό για την ύπαρξη αυτής της πλεκτάνης που ενορχηστρώθηκε από τον αμερικανο-σιωνιστικό άξονα, δεν μπορούσε, ωστόσο, να παρέμβει νωρίτερα. Θα έπρεπε πρώτα να επιτεθεί τόσο στους Αμερικανούς όσο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Και κανείς, εκτός από την ιρανική ελίτ και όσους γνώριζαν, δεν θα πίστευε το κίνητρο της επίθεσής της: την επιστροφή στην κανονικότητα.
Στην αυτοάμυνά του, το περσικό καθεστώς κατάφερε να καταστρέψει τα τεράστια συστήματα ραντάρ με μια προφανή, φαινομενικά, ορθολογική κίνηση. Τα ίδια τα ραντάρ ήταν αυτά που εξαλείφθηκαν, όχι τα ραντάρ που χρησιμοποιούνταν επίσης ως όργανα που εκπέμπουν μικροκύματα για να εξαντλήσουν τους πόρους του Ιράν. Η καταδικαστική κατηγορία για συνωμοσία δεν μπορούσε να του αποδοθεί.
Αντέχοντας για τόσο καιρό, αντιστεκόμενοι για τόσο καιρό στις κυρώσεις και την κοινωνική αναταραχή που ενορχηστρώνει ο εχθρός, υπομένοντας για τόσο καιρό αυτή την εξαιρετική ξηρασία, το Ιράν κέρδισε τη μάχη ενάντια στις «θεωρίες συνωμοσίας» αποφεύγοντας να εμφανιστεί ως ένας από τους πιο εμμονικούς υποστηρικτές τους.
Γνωρίζουμε ότι το Ιράν πίστευε απολύτως δικαιολογημένα σε αυτή τη συνωμοσία, αλλά ένας πόλεμος που θα διεξαγόταν για την επίσημη καταπολέμησή της δεν θα είχε γίνει αποδεκτός από όλους σε έναν κόσμο που είναι κορεσμένος από τα μέσα ενημέρωσης (ακόμα και εκτός Δύσης) και τη δαιμονοποίηση των «θεωριών συνωμοσίας». Ο κλιματικός πόλεμος θα μπορούσε να είχε γονατίσει το Ιράν, αλλά ο εχθρός του, που χρειαζόταν αυτόν τον πόλεμο (τον οποίο προσπάθησε με κάθε τρόπο να προκαλέσει), ήταν αυτός που χτύπησε πρώτος. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Ιράν μέχρι σήμερα.
Παρ 'όλα αυτά, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο αμερικανο-σιωνιστικός άξονας έχει παραδοθεί σε αυτόν τον πόλεμο. Προσπαθεί, ή θα προσπαθήσει, να ανακατασκευάσει ραντάρ που έχουν σχεδιαστεί για να χειραγωγούν το κλίμα με τον ίδιο τρόπο ή θα χρησιμοποιήσει άλλα ραντάρ που βρίσκονται σε άλλες ηπείρους; Θα χρησιμοποιήσει drones για να ψεκάσει το χημικό του φίλτρο; Με λίγα λόγια, έχει πραγματικά τελειώσει ο κλιματικός πόλεμος;
Αν δεν το κάνει ήδη, το Ιράν έχει πλέον κάθε συμφέρον να γνωστοποιήσει αυτό το ζήτημα, ώστε να ληφθεί σοβαρά υπόψη από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.
Με αιχμηρή γλώσσα και έντονη γεωπολιτική ανάλυση επέστρεψε ο Σταύρος Καλεντερίδης, σχολιάζοντας τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν και τη νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.
παρέμβασή του, ο έμπειρος αναλυτής υποστήριξε ότι υπάρχουν ενδείξεις αρχικής συμφωνίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, τονίζοντας ωστόσο ότι η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή και δύσκολα προβλέψιμη.
Ο Καλεντερίδης εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στους χειρισμούς των Ηνωμένων Πολιτειών, εκτιμώντας ότι η αμερικανική πλευρά υπαναχώρησε γρήγορα από σκληρές επιλογές πίεσης προς το Ιράν. Όπως σημείωσε, το σχέδιο που παρουσιαζόταν ως «απελευθέρωση» ή νέα στρατηγική κλιμάκωσης δεν άντεξε ούτε μία ημέρα, με αποτέλεσμα –κατά την άποψή του– οι Ιρανοί να επιβάλουν ξανά τους δικούς τους όρους στο παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Τεχεράνη συνεχίζει να αποδεικνύει ότι διαθέτει υψηλή ανθεκτικότητα απέναντι στις δυτικές πιέσεις και ότι έχει την ικανότητα να επιβιώνει ακόμη και σε περιβάλλον ακραίων κυρώσεων, στρατιωτικών απειλών και γεωπολιτικής απομόνωσης.
Ο αναλυτής στάθηκε επίσης στη γενικότερη εικόνα αστάθειας που επικρατεί στην περιοχή, υπογραμμίζοντας ότι οι εξελίξεις στο ιρανικό μέτωπο επηρεάζουν άμεσα το Ισραήλ, τις αραβικές χώρες του Κόλπου, την Τουρκία, αλλά και τη συνολική στρατηγική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, ο Σταύρος Καλεντερίδης έκανε ειδική αναφορά και στη δύσκολη περίοδο που περνά το κανάλι του, μιλώντας για «πέτρινα χρόνια», ενώ ευχαρίστησε το κοινό για τη στήριξη και τα μηνύματα συμπαράστασης που, όπως είπε, επιβεβαιώνουν τη σημασία της ανεξάρτητης ενημέρωσης
Ο ίδιος εμφανίστηκε αποφασισμένος να συνεχίσει τόσο το ελληνικό όσο και το αγγλόφωνο περιεχόμενο, προαναγγέλλοντας μάλιστα νέες κινήσεις και θετικές εξελίξεις το επόμενο διάστημα.
Η ουσία της παρέμβασής του, πάντως, παρέμεινε καθαρά γεωπολιτική: το Ιράν όχι μόνο δεν λύγισε, αλλά φαίνεται –κατά την εκτίμησή του– να υποχρεώνει για ακόμη μία φορά την Ουάσιγκτον να προσαρμόσει τη στρατηγική της.
