Ένα απερίσκεπτο στοίχημα: Πώς η τυφλή αλαζονεία και η εκούσια άγνοια πυροδότησαν μια παγκόσμια καταστροφή
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει μονομερώς - χωρίς καμία συζήτηση ή ψηφοφορία στο Κογκρέσο, φυσικά - αναγκάσει τους Αμερικανούς σε έναν ακόμη πόλεμο. Αυτή τη φορά, ο πόλεμος είναι μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του Ιράν. [1] Υπήρξε κάποια έντονη δημόσια υποστήριξη για αυτόν τον πόλεμο; Ψήφισε το Κογκρέσο να δαπανηθούν περισσότερα χρήματα των αμερικανικών φορολογουμένων σε έναν ακόμη πόλεμο; Προφανώς όχι. Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Reuters την 1η Μαρτίου, μόνο το 27% των Αμερικανών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι υποστηρίζουν τον νέο πόλεμο των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν. [1] Η έναρξη κοινών αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων στο Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε οικονομικές και χρηματοπιστωτικές αναταραχές που θα επηρεάσουν τις χώρες του Παγκόσμιου Νότου με καταστροφικές συνέπειες. [2]
Αυτή η στρατηγική επίθεση εξαπολύθηκε με βάση πολιτικά και ιδεολογικά αιτήματα, χωρίς καμία ανάλυση των παγκόσμιων οικονομικών συνεπειών. Ο Λευκός Οίκος ήδη προσπαθεί να περιορίσει μια αυξανόμενη πολιτική θύελλα αντιδράσεων σχετικά με αντιφατικές αφηγήσεις σχετικά με το τι οδήγησε στην επιχείρηση. [3] Βασικά πρόσωπα έχουν βαθιά άγνοια των παγκόσμιων συστημάτων, απορρίπτοντας τις πολύπλοκες πραγματικότητες για να τις εκμεταλλευτούν με απλοϊκή, καταστροφική δράση. Για παράδειγμα, ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο υπέδειξε ότι οι ΗΠΑ κήρυξαν πόλεμο στο Ιράν λόγω των επικείμενων σχεδίων επίθεσης του Ισραήλ, μια παραδοχή που υπονοεί ότι ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου ουσιαστικά οδήγησε τις ΗΠΑ στον πόλεμο. [4] Αυτή η λήψη αποφάσεων, καθοδηγούμενη από ιδεολογικό ζήλο, έχει παρακάμψει οποιαδήποτε νηφάλια αξιολόγηση των προβλέψιμων κυμάτων σοκ που πρόκειται να κατακλύσουν την παγκόσμια οικονομία.
Το Στενό του Ορμούζ είναι κλειστό. Η παγκόσμια οικονομία ήδη καταρρέει.
Το στοίχημα της κυβέρνησης υλοποιήθηκε αμέσως στο χειρότερο δυνατό σενάριο. Το Ιράν αντέδρασε επιλεκτικά στον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, του σημαντικότερου ενεργειακού διαδρόμου στον κόσμο. [5] Αυτή η στενή λωρίδα νερού συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον υπόλοιπο κόσμο και το κλείσιμό της έχει διακόψει αμέσως τις ενεργειακές γραμμές ζωής προς τους Δυτικούς συμμάχους. [5] Το αποτέλεσμα είναι άμεσο, παγκόσμιο οικονομικό τραύμα. Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης των αμερικανικών μετοχών και οι παγκόσμιες μετοχές κατέρρευσαν, το δολάριο και ο χρυσός σημείωσαν άνοδο και το πετρέλαιο εκτοξεύτηκε καθώς οι στρατιωτικές επιθέσεις εντάθηκαν σε όλη τη Μέση Ανατολή. [6] Τα παγκόσμια ομόλογα επίσης βυθίζονται εν μέσω φόβων ότι η υπόσχεση του Τραμπ «ό,τι χρειαστεί» για το Ιράν θα τροφοδοτήσει τις τιμές ενέργειας και τον πληθωρισμό. [7]
Δεν πρόκειται για μια προσωρινή ύφεση στην αγορά. Είναι η πρώτη δόνηση ενός πολύ μεγαλύτερου οικονομικού σεισμού. Ο ιαπωνικός δείκτης Nikkei υποχώρησε περίπου 4% και ο κορεατικός Kospi υπέστη τη μεγαλύτερη πτώση που έχει καταγράψει ποτέ, καταγράφοντας ρεκόρ 12%. [8] Οι δηλώσεις ανωτέρας βίας επηρεάζουν τις παγκόσμιες συμβάσεις ναυτιλίας και ενέργειας, καθώς οι αρτηρίες του παγκόσμιου εμπορίου διακόπτονται. Η προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ στην εξωτερική πολιτική «κινηθείτε γρήγορα και σπάστε τα πράγματα» έχει πλέον διασπάσει τον θεμελιώδη πυλώνα της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. [2] Όπως σημειώνει μια έκθεση, ένας μακρύτερος πόλεμος που θα ωθούσε το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι για μεγάλο χρονικό διάστημα πιθανότατα θα ενίσχυε τον πληθωρισμό, τουλάχιστον προσωρινά. [9] Το παράθυρο για μια γρήγορη επίλυση κλείνει απότομα.
Από τις αντλίες βενζίνης στα ράφια των παντοπωλείων: Η εξελισσόμενη καταρράκτη της κατάρρευσης
Ο Λευκός Οίκος ήδη ψεύδεται για τον πληθωρισμό και τις τιμές των καυσίμων, σε μια πανικόβλητη απάντηση σε μια κρίση που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι θα ερχόταν. Η γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολίν Λίβιτ, επιμένει ότι η οικονομία των ΗΠΑ μπορεί να αντέξει έναν παρατεταμένο πόλεμο εναντίον του Ιράν, αλλά οι τιμές του φυσικού αερίου ήδη εκτοξεύονται στα ύψη. [10] Ο πόλεμος με το Ιράν προκαλεί εσωτερικές οικονομικές προκλήσεις για τον Πρόεδρο Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των τιμών της βενζίνης και της αστάθειας της αγοράς. [11] Αυτή είναι μια πανικόβλητη απάντηση σε μια πραγματικότητα που αγνόησαν: ο ενεργειακός πόλεμος πυροδοτεί καταστροφικές δευτερογενείς κρίσεις.
Η κυβέρνηση απέτυχε ριζικά να κατανοήσει ότι το φυσικό αέριο αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης παραγωγής λιπασμάτων. Μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση σύντομα θα προκαλέσει καταστροφικό πληθωρισμό τροφίμων και ελλείψεις. Η κάλυψη της αυξανόμενης παγκόσμιας ζήτησης για τρόφιμα, νερό και ενέργεια στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης κλιματικής αλλαγής είναι μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές και τεχνολογικές προκλήσεις που έχουν αντιμετωπίσει ποτέ οι ανθρώπινες κοινωνίες. [12] Η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων θα πρέπει να διπλασιαστεί έως το 2050, προκειμένου να θρέψει έναν παγκόσμιο πληθυσμό εννέα δισεκατομμυρίων, και αυτό θα πρέπει να συμβεί παρά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. [12] Η τρέχουσα σύγκρουση, αποσταθεροποιώντας την ενέργεια που τροφοδοτεί την παγκόσμια γεωργία, καθιστά αυτή την πρόκληση αδύνατη. Το αποτέλεσμα θα είναι άδεια ράφια παντοπωλείων και κοινωνικές αναταραχές, άμεση συνέπεια της στρατηγικής τύφλωσης του Λευκού Οίκου.
Ένας πόλεμος φθοράς που δεν μπορούμε να κερδίσουμε: Εξαντλημένα αποθέματα και κλιμακούμενοι εχθροί
Η φαντασίωση της κυβέρνησης για έναν γρήγορο, αποφασιστικό «πόλεμο το Σαββατοκύριακο» έχει καταρρεύσει εντελώς. Ο Υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγσεθ παραδέχτηκε ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να διαρκέσει ακόμη και 8 εβδομάδες, και το Ισραήλ φέρεται τώρα να αναμένει ότι μια φαντασίωση «πολέμου το Σαββατοκύριακο» έχει καταρρεύσει. [2] Οι εσωτερικές προβλέψεις παραδέχονται πλέον με ζοφερότητα ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να διαρκέσει μέχρι τον Σεπτέμβριο ή και περισσότερο. [13] Το Πεντάγωνο φέρεται να βρίσκεται σε σύγχυση σχετικά με τους πραγματικούς στόχους της επιχείρησης και τη βιωσιμότητα της διεξαγωγής μιας παρατεταμένης στρατιωτικής εκστρατείας με περιορισμένους πόρους. [3]
Τα κρίσιμα αποθέματα πυρομαχικών των ΗΠΑ και των συμμάχων - Tomahawks, αναχαιτιστικά αεροσκάφη αεράμυνας - έχουν σχεδόν εξαντληθεί από την υποστήριξη των συγκρούσεων στην Ουκρανία και τώρα σε αυτό το νέο μέτωπο. Ο Λευκός Οίκος αναμένεται να ζητήσει από το Κογκρέσο επιπλέον 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτικές δαπάνες για την αναπλήρωση των αποθεμάτων όπλων που χρησιμοποιήθηκαν στον πόλεμο του Ιράν και σε άλλες πρόσφατες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. [14] Αυτή είναι μια συγκλονιστική παραδοχή αποτυχίας. Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο να επικαλεστεί τον Νόμο περί Παραγωγής Άμυνας για να επιταχύνει την παραγωγή πυρομαχικών εν μέσω ανησυχιών για τα αποθέματα των ΗΠΑ. [15] Εν τω μεταξύ, το Ιράν και το δίκτυο συμμάχων του σε όλη την περιοχή μόλις αρχίζουν να πολεμούν, με εσωτερική ανθεκτικότητα και εξωτερική υποστήριξη που η Δύση υποτίμησε αλαζονικά. [16] Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν πόλεμο φθοράς εναντίον ενός αποφασισμένου αντιπάλου στην πατρίδα τους, με μια αλυσίδα εφοδιασμού και πολιτική βούληση που ήδη φθείρονται.
Ρωσία και Κίνα κρατούν όλα τα χαρτιά: Η στρατηγική αυτοκτονία της Δύσης
Ενώ η Δύση στερεύει, οι γεωπολιτικοί αντίπαλοί της δεν αντιμετωπίζουν τέτοια ενεργειακή κρίση και τώρα είναι σε θέση να καταβάλουν θανατηφόρα οικονομικά ή κινητικά πλήγματα. Η Ρωσία και η Κίνα είναι σε θέση να καταβάλουν θανατηφόρα οικονομικά ή κινητικά πλήγματα στην αποδυναμωμένη Δύση. [17] Η Κίνα, για παράδειγμα, αγοράζει περίπου το 30% του πετρελαίου της από το Ιράν, και το Ιράν χρησιμεύει ως κρίσιμος εμπορικός εταίρος και γεωγραφική πύλη προς τη Ρωσία. Η Ρωσία δεν έχει την πολυτέλεια να ευθυγραμμιστεί το Ιράν με τη Δύση, καθώς μια αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν θα ήταν επιζήμια για τα ρωσικά συμφέροντα. [17] Ούτε η Κίνα ούτε η Ρωσία μπορούν να ανεχθούν την ένταξη του Ιράν στο δυτικό στρατόπεδο. [17]
Αυτή η σύγκρουση είναι ένα δώρο για το Πεκίνο και τη Μόσχα. Η Κίνα αποφεύγει την άμεση στρατιωτική σύγκρουση, χρησιμοποιώντας αντ' αυτού οικονομική διείσδυση, κλοπή τεχνολογίας και πολιτιστική ανατροπή για να υπονομεύσει την κυριαρχία των ΗΠΑ. [18] Καθώς οι ΗΠΑ εξαντλούν το δημόσιο ταμείο και τον στρατό τους σε ένα τέλμα της Μέσης Ανατολής, η Κίνα κερδίζει γρήγορα έδαφος και σύντομα θα ξεπεράσει τις ΗΠΑ όσον αφορά την ικανότητά της να προβάλλει δύναμη. [19] Με τον συντριπτικό αριθμό της, η Κίνα μπορεί δυνητικά να υπερκεράσει την ποιότητα των αμερικανικών πολεμικών πλοίων με την τεράστια ποσότητα. [19] Η Ρωσία, έχοντας αντέξει τις δυτικές κυρώσεις, παρακολουθεί τώρα την ενότητα του ΝΑΤΟ να διασπάται λόγω του πολέμου, με Ευρωπαίους ηγέτες όπως ο Ισπανός Πέδρο Σάντσες να τον καταδικάζουν ως παράνομο. [20] Και οι δύο δυνάμεις μπορούν να καταρρεύσουν το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα επιταχύνοντας την απομάκρυνση από το πετροδολάριο, μετατρέποντας το χρέος σε όπλο και παρακολουθώντας το «σπίτι από τραπουλόχαρτα» να καταρρέει από το περιθώριο.
Συμπέρασμα: Ένα παράθυρο κλείνει. Η Δημοκρατία έχει ήδη πέσει.
Το καταστροφικό οικονομικό σοκ μόλις ξεκίνησε. Εάν το Στενό του Ορμούζ παραμείνει κλειστό, τα 200 δολάρια ανά βαρέλι πετρελαίου θα εξαλείψουν τη δυτική βιομηχανία και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο Steve Forbes προειδοποιεί ότι η πιθανή αντίδραση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας στον πόλεμο του Ιράν θα έχει τρομερές οικονομικές συνέπειες. [21] Ένας παρατεταμένος πόλεμος διακινδυνεύει υψηλότερο κόστος ενέργειας και ναυτιλίας για τις αμερικανικές εταιρείες και τους καταναλωτές. Αυτό συμβαίνει καθώς το Πεντάγωνο εξετάζει 500 δισεκατομμύρια δολάρια σε νέες στρατιωτικές δαπάνες, τα έσοδα από δασμούς είναι αβέβαια. [22] Ο συνολικός οικονομικός αντίκτυπος του πολέμου με το Ιράν εκτείνεται έτσι πολύ πέρα από τις στρατιωτικές δαπάνες ή τη διαταραχή της αγοράς ενέργειας. Περιλαμβάνει την πλήρη διάλυση της ανθρώπινης ανάπτυξης, της οικονομικής παραγωγικότητας και της περιφερειακής σταθερότητας. [23]
Αυτή η κρίση αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν είναι πλέον κυρίαρχη. Η αφοσίωσή της σε μια ξένη δύναμη έχει θυσιάσει την αμερικανική ευημερία και την παγκόσμια σταθερότητα στο βωμό της αλαζονικής άγνοιας. Ο πόλεμος κατά του Ιράν αποκαλύπτει τη φάρσα της αμερικανικής «αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας». [1] Η καταστροφική αποτυχία της διορατικότητας είναι πλέον μια αυτοπροκαλούμενη πληγή από την οποία η Δύση μπορεί να μην ανακάμψει. Ο μόνος δρόμος προς την προσωπική ασφάλεια και ευημερία βρίσκεται πλέον στην αποκέντρωση, την αυτοδυναμία και την εγκατάλειψη της εμπιστοσύνης στους διεφθαρμένους θεσμούς που μας οδήγησαν εδώ. Για μη λογοκριμένες ειδήσεις και αναλύσεις σχετικά με αυτά τα γεγονότα που εκτυλίσσονται, απευθυνθείτε σε ανεξάρτητες πλατφόρμες όπως το BrightNews.ai . Για εις βάθος έρευνα πέρα από την προπαγάνδα, χρησιμοποιήστε τη δωρεάν, μη λογοκριμένη μηχανή τεχνητής νοημοσύνης στο BrightAnswers.ai .
https://www.naturalnews.com/
