Ο Zελένσκι επιμένει να ζητά από τους Δυτικούς εταίρους του «παραδόσεις» οπλικών συστημάτων για τη διεξαγωγή στρατηγικών επιχειρήσεων εντός της Ρωσίας έτσι ώστε να... σύρει τη Μόσχα σε διαπραγματεύσεις!
Είναι ξεκάθαρο από τις τελευταίες εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα πως κάτι πολύ μεγάλο ετοιμάζεται…
Από τη μια οι δηλώσεις του Γάλλου προέδρου, Εμμανουήλ Μακρόν, πως οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν την ουδετερότητα και ότι συντάχθηκαν με την Ευρώπη στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία και στην επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία…
Από την άλλη είναι η δημόσια απαίτηση του Ουκρανού προέδρου, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, για νέες παραδόσεις δυτικών οπλικών συστημάτων και οι ταυτόχρονες απειλές του για επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να πλήξουν από την Κριμαία μέχρι και τη Λευκορωσία…
Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτές οι εξελίξεις σηματοδοτούν την έναρξη μιας νέας και ιδιαίτερης φάσης του πολέμου…
Πράγματι από τη Μαύρη Θάλασσα και τις εκβολές του Δνείπερου έως τη Ζαπορίζια και τα σύνορα με τη Λευκορωσία, διαμορφώνεται ένα σύνθετο επιχειρησιακό σκηνικό, στο οποίο το Κίεβο φέρεται να επιδιώκει να εκμεταλλευθεί το πρόσκαιρο πλεονέκτημά του στα μη επανδρωμένα συστήματα πριν αυτό εξανεμιστεί.
Την ίδια στιγμή, η ουκρανική ηγεσία εντείνει την πίεση προς τη Δύση για ακόμη πιο προηγμένα οπλικά μέσα, εκτιμώντας ότι μόνο μέσα από μια γενικευμένη κλιμάκωση μπορεί να ανατρέψει τις ισορροπίες στο πεδίο και να εξαναγκάσει τη Μόσχα σε πολιτικές και στρατιωτικές υποχωρήσεις…
Στόχος πάντως που, όπως φαίνεται από τις εξελίξεις στο πεδίο της μάχης, είναι απίθανος να επιτευχθεί.
Οι Ρώσοι πλέον βρίσκονται μια «ανάσα» από τις πόλεις-«οχυρά» του Κραματόρσκ και του Σλαβιάνσκ, τις οποίες αν καταλάβουν τότε θα έχουν επιτύχει τον βασικό στόχο που είχαν θέσει με την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής τους επιχείρησης: την κατάκτηση του Ντονμπάς…
Οι απειλές του Ζελένσκι
Ο Ουκρανός πρόεδρος ζητά επιμόνως – για ακόμα μια φορά – από τους εταίρους του ορισμένες «παραδόσεις» οπλικών συστημάτων για τη διεξαγωγή στρατηγικών επιχειρήσεων εντός της Ρωσίας. Δηλώνει επίσης ευθέως ότι οι επιχειρήσεις αυτές θα αφορούν και την Κριμαία.
«Η επιχείρησή μας, συμπεριλαμβανομένης εκείνης στην Κριμαία, έχει σχεδιαστεί με απόλυτη ακρίβεια. Και ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται αποδεικνύει πλήρως ότι, εάν η Ουκρανία αποκτήσει όσα συζητήσαμε με τους εταίρους μας στο πλαίσιο της G7 – και αυτό εξαρτάται από τις αποφάσεις των εταίρων –, τότε θα δημιουργήσουμε γρήγορα τις συνθήκες υπό τις οποίες η Ρωσία θα αναγκαστεί να επιλέξει την ειρήνη» υποστήριξε ο Ουκρανός πρόεδρος.
Τι εννοεί;
Τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτή τη δήλωση; Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι ο Ζελένσκι ενδέχεται να ζητά την απόκτηση πυρηνικών όπλων, θεωρώντας ότι η απειλή χρήσης τους εναντίον ρωσικών πόλεων θα ανάγκαζε τη Μόσχα να διακόψει τις πολεμικές επιχειρήσεις κατά μήκος της γραμμής του μετώπου.
Είναι επίσης πιθανό τα αιτήματα του Κιέβου να μην είναι τόσο ριζοσπαστικά και να αφορούν νέες παραδόσεις πυραύλων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, θαλάσσιων μη επανδρωμένων σκαφών ή διαστημικών υπηρεσιών.
Προς το παρόν, μπορεί να ειπωθεί ότι η ουκρανική ηγεσία αισθάνεται αρκετά σίγουρη ώστε να επιδεικνύει προθυμία να αυξήσει τις απαιτήσεις της απέναντι στη Ρωσία. Ο εκπρόσωπος της Ουκρανίας στον ΟΗΕ δήλωσε ότι ακόμη και η προθυμία του Κιέβου να παγώσει τη σύγκρουση κατά μήκος της υφιστάμενης γραμμής του μετώπου αποτελεί ήδη μια μεγάλη παραχώρηση εκ μέρους της Ουκρανίας.
Απόβαση
Οι εξελίξεις στο βορειοδυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας παραμένουν συνήθως στο περιθώριο της προσοχής τόσο στη Δύση όσο και στη Ρωσία. Ωστόσο, επί τρία χρόνια η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή υπήρξε θέατρο ενός ιδιαίτερα σφοδρού πολέμου μεταξύ μικρών ναυτικών δυνάμεων, ο οποίος διεξαγόταν με μεθόδους που θύμιζαν πειρατικές επιχειρήσεις: αιφνιδιαστικές επιδρομές, πόντιση ναρκών και αμοιβαίες επιχειρήσεις δολιοφθοράς.
Το κύριο αντικείμενο αυτής της αντιπαράθεσης ήταν η διεκδίκηση του ελέγχου της θαλάσσιας περιοχής από τις ειδικές ουκρανικές δυνάμεις της GUR (Κύρια Διεύθυνση Πληροφοριών).
Οι συγκρούσεις διεξάγονταν για τον έλεγχο των εξέδρων εξόρυξης που είχαν παραμείνει στην υφαλοκρηπίδα. Η πλευρά που διατηρεί τον έλεγχό τους ελέγχει επίσης τις θαλάσσιες οδούς προσέγγισης προς την Κριμαία και, προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς τα ουκρανικά λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας.
Σημαντική υπεροχή
Όπως παραδέχονται ρωσικά ΜΜΕ, οι Ουκρανοί έχουν αποκτήσει σημαντική υπεροχή στη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών επιχειρησιακής εμβέλειας, με τα οποία πραγματοποιούν επιθέσεις εναντίον των οδικών αρτηριών που οδηγούν στην Κριμαία.
Προηγουμένως, πηγές προσκείμενες στους Ουκρανούς υποστήριζαν ότι η ρωσική επιχειρησιακή-τακτική αεροπορία είχε εγκαταλείψει τα αεροδρόμια της χερσονήσου, μετασταθμεύοντας στην Περιφέρεια του Κρασνοντάρ, καθώς και στις περιφέρειες του Ροστόφ και του Βολγκογκράντ.
Ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει περιοριστεί σε αυστηρά αμυντική στάση στη ναυτική του βάση στο Νοβοροσίσκ. Έτσι, οι Ουκρανοί διαθέτουν σήμερα τις ευνοϊκότερες συνθήκες για τη διεξαγωγή αποβατικής επιχείρησης από οποιαδήποτε άλλη στιγμή κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Επιπλέον, αυτό το πλεονέκτημα δεν πρόκειται να διατηρηθεί επ’ αόριστον. Τα μέσα αντιμετώπισης των μη επανδρωμένων αεροσκαφών είναι ήδη γνωστά και εφαρμόζονται σταδιακά, ενώ στη Μαύρη Θάλασσα καταγράφεται ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός ρωσικών μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας (ΒΕΚ). Συνεπώς, όπως επισημαίνεται, για τους Ουκρανούς είναι λογικό να επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν αυτό το «παράθυρο ευκαιρίας» πριν αρχίσει να κλείνει.
Ο στόχος
Το κανάλι Telegram «Αρχάγγελος Ειδικών Δυνάμεων» αναφέρει ότι παρατηρεί αντίστοιχη δραστηριότητα των ουκρανικών δυνάμεων στην περιοχή του Οτσάκοφ. «Με βάση την επιχειρησιακή κατάσταση, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο αντίπαλος προετοιμάζει τις προϋποθέσεις για μια σχετικά εύκολη αποβατική ενέργεια στην ακτή. Γιατί ακριβώς στην περιοχή του Κίνμπουρν; Λόγω των γεωγραφικών ιδιαιτεροτήτων της.
Επιπλέον, από το Οτσάκοφ είναι εύκολο να υποστηριχθούν οι μονάδες του με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα οποία θα παρέχουν κάλυψη στις δυνάμεις που θα προελαύνουν στην περιοχή. Και αν αυτό συνδυαστεί με επιδρομή και επιθέσεις από μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (ΒΕΚ), τότε ακόμη περισσότερο» αναφέρει το ρωσικό κανάλι.
Αυτή η λωρίδα γης βρίσκεται μόλις 17 χιλιόμετρα από τις θέσεις από τις οποίες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας μπορούν να εκτοξεύουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Δύσκολη η άμυνα
Στις σημερινές συνθήκες, η απόσταση αυτή καλύπτεται εύκολα από μη επανδρωμένα αεροσκάφη που ελέγχονται μέσω οπτικής ίνας, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα είναι δυνατή η προστασία των ρωσικών θέσεων με μέσα ηλεκτρονικού πολέμου (ΗΠ).
Το έδαφος στη λωρίδα γης είναι εντελώς επίπεδο, σαν τραπέζι, χωρίς αξιόλογη βλάστηση ή πολυώροφα κτίρια, ενώ ούτε η δημιουργία βαθιών οχυρώσεων στην άμμο είναι εφικτή, λόγω της υψηλής στάθμης των υπόγειων υδάτων.
Γενικά, η άμυνα αυτού του μικρού κομματιού γης είναι ακόμη δυσκολότερη από την υπεράσπιση του Νησιού των Φιδιών. Ως εκ τούτου, το σχέδιο των Ουκρανών φαίνεται εξαιρετικά απλό: να εκδιώξουν τις ρωσικές μονάδες με συνεχείς επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών, να διακόψουν τις γραμμές ανεφοδιασμού και τις μεταφορές, και να αποβιβάσουν αρκετές ομάδες ειδικών δυνάμεων.
Είναι προφανές ότι οι ομάδες αυτές πιθανότατα θα καταστραφούν από ρωσικά πλήγματα. Ωστόσο, τέτοιου είδους απώλειες δεν αποτέλεσαν ποτέ παράγοντα που να αποτρέπει τη διοίκηση των Ουκρανών από την υλοποίηση των σχεδίων της.
Εναλλακτικά σενάρια
Μια προέλαση μέσω του συστήματος εκβολών του Δνείπερου φαίνεται να αποτελεί το πιο προφανές και πιθανό σενάριο εξέλιξης των γεγονότων. Ωστόσο, οι Ουκρανοί επιδεικνύουν τις προθέσεις τους υπερβολικά ανοιχτά. Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για μια επιχείρηση αντιπερισπασμού με στόχο να αποσπάσει την προσοχή από κάποιο άλλο μέτωπο. Και αν ναι, από ποιο;
Το τελευταίο διάστημα ο Ζελένσκι έχει καταφύγει επανειλημμένα σε επιθετική ρητορική κατά της Λευκορωσίας, κατηγορώντας τη για την εγκατάσταση αναμεταδοτών σήματος που χρησιμοποιούνται από τα ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη Γεράν. Αργότερα, ωστόσο, ο ίδιος δήλωσε ότι οι συγκεκριμένοι αναμεταδότες είχαν απενεργοποιηθεί.
Η εκκένωση του Τσερνίχιβ και η εμπειρία του Σούμι
Παράλληλα με αυτή τη μετρίαση της ουκρανικής ρητορικής, έγινε γνωστό ότι ανακοινώθηκε υποχρεωτική εκκένωση κατοίκων από δώδεκα οικισμούς στην Περιφέρεια του Τσερνίχιβ. Όλοι οι οικισμοί που εκκενώνονται βρίσκονται στα σύνορα με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.
«Αυτό δείχνει, πάνω απ’ όλα, ότι η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ουκρανίας προβλέπει πως ο ρωσικός στρατός θα θέσει σύντομα υπό τον έλεγχό του αυτούς τους οικισμούς» τονίζει ο Ρώσος απόστρατος συνταγματάρχης και στρατιωτικός αναλυτής της εφημερίδας Komsomolskaya Pravda, Βίκτορ Μπαρανέτς.
Ωστόσο, με την ίδια πιθανότητα οι ενέργειες αυτές θα μπορούσαν να αποτελούν προετοιμασία για τη συγκέντρωση μιας ισχυρής δύναμης κρούσης με σκοπό επίθεση είτε εναντίον της Περιφέρειας του Μπριάνσκ στη Ρωσία είτε εναντίον της Περιφέρειας του Γκόμελ στη Λευκορωσία.
Ως παράδειγμα αναφέρεται ότι από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 2024 οι ουκρανικές αρχές πραγματοποίησαν τέσσερα κύματα εκκένωσης κατοίκων στην Περιφέρεια του Σούμι, μετά τα οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας διείσδυσαν στην Περιφέρεια του Κουρσκ. Αξιοσημείωτο είναι ότι το τέταρτο κύμα εκκένωσης ξεκίνησε στις 6 Αυγούστου, ενώ τις πρώτες πρωινές ώρες της ίδιας ημέρας οι ουκρανικές δυνάμεις εξαπέλυσαν την επίθεσή τους. Κατά το άρθρο, όταν υπάρχει κατάλληλη προετοιμασία, οι επιχειρήσεις εκκένωσης μπορούν να λειτουργήσουν ως αποτελεσματικό κάλυμμα για τη συγκέντρωση και την ανάπτυξη μιας δύναμης κρούσης.
Ένα ακόμη πιθανό μέτωπο: Η Ζαπορίζια και το … υπέρτατο έπαθλο
Ένα ακόμη μέτωπο στο οποίο μια ουκρανική επίθεση εμφανίζεται ως λογική και πιθανή είναι η περιοχή της Ζαπορίζια. Εκεί έχουν ήδη συγκεντρωθεί σημαντικές δυνάμεις, οι οποίες αποκρούουν την προέλαση των ρωσικών σχηματισμών Vostok και Dnepr προς την πόλη Ορίχιβ. Πρόκειται για μια περιοχή όπου η υπεροχή των Ουκρανών στη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών αξιοποιείται στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.
Ως πιθανός αντικειμενικός σκοπός μιας αντεπίθεσης αναφέρεται ο Πυρηνικός Σταθμός Ηλεκτροπαραγωγής της Ζαπορίζια στην Ενεργοντάρ – ένα «υπέρτατο έπαθλο», το οποίο στα μάτια του Κιέβου και των υποστηρικτών του θα μπορούσε να δικαιολογήσει οποιοδήποτε κόστος για την επιχείρηση. Ρώσοι αναλυτές υπογραμμίζουν ότι οι Ουκρανοί αντιλαμβάνονται πλήρως το πλεονέκτημά τους στον τομέα της τακτικής χρήσης μη επανδρωμένων αεροσκαφών και σκοπεύουν να το αξιοποιήσουν στο μέγιστο δυνατό βαθμό, πριν κλείσει το υφιστάμενο «παράθυρο ευκαιρίας».
Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η κλίμακα των επιχειρήσεων που είναι σε θέση να πραγματοποιήσει η Ουκρανία περιορίζεται σημαντικά από τις απώλειες που έχει ήδη υποστεί. Οι απώλειες αυτές δεν αφορούν μόνο το ανθρώπινο δυναμικό, αλλά και τον στρατιωτικό εξοπλισμό που είχε παραδοθεί προηγουμένως.
Για τον λόγο αυτό, ο Ζελένσκι αναγκάζεται να πιέζει δημόσια τους δυτικούς υποστηρικτές του να επιταχύνουν τις νέες παραδόσεις οπλισμού, χωρίς τις οποίες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας δεν θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που, προς το παρόν, εξακολουθούν να διαθέτουν.
Όπλα-μαμούθ για να γονατίσει τη Μόσχα
Ο Ζελένσκι υπόσχεται να σύρει τη Μόσχα σε μια ειρηνευτική συμφωνία προς όφελος της Ουκρανίας, αρκεί οι «αξιότιμοι Δυτικοί εταίροι» να συμφωνήσουν σε έναν και μοναδικό όρο. Με βάση τη δήλωση του προέδρου της Ουκρανίας, στις 24 Ιουνίου, το μόνο που απομένει είναι η τελική απόφαση της Δύσης:
«Αν η Ουκρανία λάβει ακριβώς αυτά που συζητήσαμε με τους εταίρους στο πλαίσιο των G7, θα διασφαλίσουμε άμεσα τις προϋποθέσεις ώστε η Ρωσία να αναγκαστεί να επιλέξει την ειρήνη. Ελπίζουμε σε μια θετική απάντηση: ξέρουν πολύ καλά για τι πράγμα μιλάμε».
Για τι είδους «όπλα-θαύματα» μιλάει όμως ο Ζελένσκι;
Πρόθυμοι να βοηθήσουν, αλλά οι πύραυλοι τελειώνουν.
Ας εξετάσουμε τις επιλογές στις οποίες μπορεί, θεωρητικά τουλάχιστον, να υπολογίζει η Ουκρανία. Η πρώτη είναι η αναπλήρωση των εξαντλημένων αποθεμάτων βλημάτων για τα συστήματα αεράμυνας Patriot. Τους τελευταίους μήνες, τα παράπονα του Ζελένσκι για την έλλειψη αντιαεροπορικών πυραύλων ακούγονταν πιο δυνατά από ποτέ. Το σενάριο «μας εξασφαλίζετε απρόσκοπτη αεράμυνα, χτυπάμε όλο και βαθύτερα στη Ρωσία και το Κρεμλίνο αναγκάζεται να διαπραγματευτεί» κινείται στη γνωστή λογική του καθεστώτος του Κιέβου.
Δεν φτάνουν οι Patriot
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν μπορεί να προμηθεύσει αυτούς τους πυραύλους για τα αμερικανικά συστήματα Patriot σε φυσική μορφή. Στις ΗΠΑ εκτιμούν ότι τα συγκεκριμένα πυρομαχικά βρίσκονται μόλις στο 25% του απαιτούμενου μίνιμουμ για την εθνική τους ασφάλεια, εξαιτίας των προηγούμενων παραδόσεων στην Ουκρανία και των εχθροπραξιών στη Μέση Ανατολή.
Σενάρια για βρόμικη βόμβα
Μπορεί επίσης να γίνεται λόγος για πολιτική άδεια και τεχνική υποστήριξη ώστε η Ουκρανία να αποκτήσει μια «βρόμικη» ατομική βόμβα. Μετά την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, ακούγονται τακτικά παράπονα από το Κίεβο στο στυλ: «Αχ, αν είχαμε έστω και λίγα πυρηνικά όπλα, θα δείχναμε στους Ρώσους…». Ωστόσο, για τους Ευρωπαίους χορηγούς του αντιρωσικού σχεδίου, αυτό το σενάριο είναι υπερβολικά ριψοκίνδυνο: Πρώτον, η παροχή όπλων μαζικής καταστροφής στο Κίεβο αποτελεί άμεση αιτία παγκόσμιου πυρηνικού πολέμου και, δεύτερον, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο Ζελένσκι θα χρησιμοποιήσει «σωστά» τα πυρηνικά.
Ευρωπαϊκό ειρηνευτικό σώμα
Μια άλλη επιλογή: Επίσημα επικυρωμένες δεσμεύσεις για την είσοδο της Ουκρανίας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και η ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού «ειρηνευτικού» σώματος.
Μια ισχυρή εκδοχή από πλευράς προπαγάνδας – τουλάχιστον η τυπική υλοποίηση του συνθήματος «η Ουκρανία είναι Ευρώπη» θα έπρεπε, έστω και για λίγο, να ανεβάσει σημαντικά το ηθικό της ουκρανικής κοινωνίας. Ωστόσο, για τον σκοπό του εξαναγκασμού του Κρεμλίνου να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μια τέτοια κίνηση είναι κατηγορηματικά ακατάλληλη. Η απόκτηση επίσημου καθεστώτος στο ΝΑΤΟ και η εμφάνιση στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στο έδαφός της είναι απαράδεκτη για τη Ρωσία.
Ένα πιθανό διπλό χτύπημα και τα πιο ρεαλιστικά σενάρια
Η απόκτηση μεγάλων ποσοτήτων βαρέων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς για πλήγματα σε στρατηγικούς στόχους στο έδαφος της Ρωσίας (Γέφυρα Κριμαίας, πυρηνικοί σταθμοί, κέντρα μεγάλων πόλεων, κυβερνητικά κτίρια). Οι μαζικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα ρωσικά μετόπισθεν προκαλούν σοβαρές ζημιές, αλλά χρειάζονται μήνες ή και χρόνια για να φανεί το συσσωρευμένο αποτέλεσμα.
Τα ισχυρά πυραυλικά πλήγματα θα έπρεπε να δώσουν ταχύτερο αποτέλεσμα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν δίνουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τους ίδιους λόγους όπως και στην περίπτωση των συστημάτων Patriot: Οι Αμερικανοί έχουν εξαντλήσει τα οπλοστάσιά τους. Αλλά για το Κίεβο έχει νόημα να εκβιάσει τους Ευρωπαίους, ως τους κύριους επωφελούμενους από τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
Την άνοιξη του 2026, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσαν ότι σταματούν να προμηθεύουν την Ουκρανία με τους πυραύλους Taurus και Storm Shadow. Λένε, θα «βοηθήσουμε στην αύξηση των δυνατοτήτων των ουκρανικών πυρομαχικών» (τους πυραύλους Νεπτούν και Flamingo). Ωστόσο, αυτά είναι ζητήματα μακρινού ορίζοντα, τον οποίο το καθεστώς του Κιέβου μπορεί να μην διαθέτει. Ως εκ τούτου, ο Ζελένσκι προσπαθεί να πείσει την ΕΕ ότι ένα τελευταίο χτύπημα είναι αρκετό και η Μόσχα θα υποχωρήσει στους όρους του Κιέβου και της Δύσης.
Η επόμενη επιλογή είναι η παραίτηση των ΗΠΑ από τον ρόλο του μεσολαβητή στην ουκρανική σύγκρουση και η επιβολή πλήρους οικονομικής απομόνωσης της Ρωσίας από τη συλλογική Δύση, γεγονός που θα καθιστούσε αδύνατη τη συνέχιση της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης.
Αυτή η εκδοχή ενισχύεται τόσο από τα παράπονα του Κιέβου ότι οι οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας είναι «μισές» και «μη πραγματικές», όσο και από το γεγονός ότι αποτελεί μια ελκυστική φόρμουλα για τους Δυτικούς εταίρους – δεν υπάρχει κίνδυνος πυρηνικού πολέμου, ούτε χρειάζεται να στείλουν τα στρατεύματά τους στο μέτωπο.
Την πιο πιθανή εκδοχή αυτού του σεναρίου περιγράφει ο διδάκτωρ πολιτικών επιστημών, πρώτος Υπουργός Κρατικής Ασφάλειας της ΛΔΝ, Αντρέι Πιντσούκ: «Πιθανότατα μιλάμε για τον οικονομικό εξαναγκασμό της Ρωσίας σε ειρηνευτική συμφωνία. Για τη σημαντική ενίσχυση της οικονομικής απομόνωσης της χώρας μας, η οποία θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα πολιτικό τελεσίγραφο, αυτή τη φορά από τις Ηνωμένες Πολιτείες».
Ένα ξεχωριστό ερώτημα είναι αν η συλλογική Δύση έχει πραγματικές δυνατότητες να αναγκάσει τις υπόλοιπες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, να αρνηθούν τη συνεργασία με τη Ρωσία. Ωστόσο, είναι αδύνατο να μην ληφθεί υπ' όψη η ψευδαίσθηση των παγκοσμιοποιητικών ελίτ για την αποκλειστικότητα και την παντοδυναμία τους.
Μετανάστες… πράκτορες
Ρωσικά ΜΜΕ αναφέρουν ότι στο διαδίκτυο καταγράφεται «μαζική ικανοποίηση μεταναστών για τις επιδρομές μη επανδρωμένων αεροσκαφών» αλλά και υπόδειξη νέων στόχων, αναφέροντας συγκεκριμένες τοποθεσίες, τις οποίες και φωτογραφίζουν ή βιντεοσκοπούν. Όπως αναφέρεται, σε ουκρανικά φόρουμ γράφεται ήδη ανοιχτά ότι ως καθοδηγητές των μη επανδρωμένων αεροσκαφών ενεργούν μετανάστες από την Κεντρική Ασία.
«Δεν αντιλαμβάνονται τη Ρωσία ως δική τους χώρα – αυτό είναι αυτονόητο. Πολλοί όμως τη θεωρούν εχθρό και είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με την Ουκρανία. Υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις όπου μετανάστες από την Κεντρική Ασία ενήργησαν ως καθοδηγητές στόχων και, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ως πράκτορες της SBU και της GUR. Ας θυμηθούμε τη δολοφονία του στρατηγού Κιρίλλοφ και προς τα πού προσπάθησαν να διαφύγουν οι τρομοκράτες της επίθεσης στο Κρόκους στη Μόσχα» υποστηρίζει ο πολιτικός επιστήμονας και αναπληρωτής καθηγητής του Χρηματοοικονομικού Πανεπιστημίου Βαντίμ Τρουχάτσοφ.
Όπως είπε, «το Αζερμπαϊτζάν υποστηρίζει ανοιχτά, σε κρατικό επίπεδο, την Ουκρανία, και αυτό αποτελεί μια εντελώς ιδιαίτερη περίπτωση».
Δεν είναι σύμμαχοι της Ρωσίας
«Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο τόσο απροκάλυπτα για τις χώρες της Κεντρικής Ασίας, όμως δεν είναι σύμμαχοι της Ρωσίας. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι οι μετανάστες που αποστέλλονται στη Ρωσία προετοιμάζονται από τις ίδιες βρετανικές ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται και στην Ουκρανία. Τα «αγγλικά αυτιά» προεξέχουν ξανά – είτε πρόκειται για την Κεντρική Ασία είτε για την Ουκρανία, είναι οι ίδιοι κύκλοι. Και αν μιλήσουμε για τον Νότιο Καύκασο, οι βρετανικές εταιρείες διαδραματίζουν τον κύριο ρόλο στην εξόρυξη πετρελαίου στο Αζερμπαϊτζάν» ανέφερε ο Ρώσος αναλυτής, ο οποίος υπενθύμισε ότι στην ίδια την Ουκρανία η βιντεοσκόπηση των σημείων πρόσκρουσης επισύρει ποινή φυλάκισης έως και δώδεκα ετών.
«Όπως κι αν αντιμετωπίζουμε την Ουκρανία, υπάρχει μια λογική σε αυτό. Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους μετανάστες ως το δεύτερο μέτωπο της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Ολόκληρα συντάγματα και μεραρχίες της Ουκρανίας και της Βρετανίας βρίσκονται στα μετόπισθεν της Ρωσίας» τόνισε ο Τρουχάτσοφ.
https://www.pirinoslogios.com/
