Ισχυρό ρωσικό μήνυμα σε ΗΠΑ με την επίσκεψη Putin στις Κουρίλες: Μην τολμήσετε να κάνετε την Ιαπωνία … Ουκρανία της Ασίας

 

Η παρουσία της Ιαπωνίας σε συναντήσεις του NATO, η αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι τοποθετήσεις Αμερικανών αξιωματούχων υπέρ των ιαπωνικών θέσεων στην εδαφική διαμάχη θεωρούνται από τη Μόσχα ενδείξεις ότι το ζήτημα των νήσων δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως διμερές πρόβλημα

(upd) Το αιφνιδιαστικό ταξίδι του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin στις νήσους Κουρίλες βόρεια της Ιαπωνίας, έχει σημασία που ξεπερνά κατά πολύ τη μακρόχρονη εδαφική διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας. Η κίνηση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί και ως ένα ευρύτερο στρατηγικό μήνυμα προς τη Δύση, σε μια περίοδο κατά την οποία η ισορροπία ασφαλείας στην Ανατολική Ασία αλλάζει με ταχύτητα και η Μόσχα παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας της Ιαπωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους δυτικούς συμμάχους τους.
Από τη ρωσική οπτική, το βασικό ζητούμενο είναι να αποτραπεί η δημιουργία μιας νέας ζώνης στρατιωτικής πίεσης στα ανατολικά σύνορα της Ρωσίας, ανάλογης με εκείνη που η Μόσχα θεωρεί ότι διαμορφώθηκε σταδιακά γύρω από την Ουκρανία πριν από τη σημερινή σύγκρουση.
Οι Κουρίλες εκτείνονται σε μήκος περίπου 1.200 χιλιομέτρων, από το Hokkaido της Ιαπωνίας έως τη χερσόνησο Kamchatka της ρωσικής Άπω Ανατολής, χωρίζοντας τη Θάλασσα του Okhotsk από τον βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από δεκάδες ηφαιστειογενή νησιά και μικρότερες βραχονησίδες και διοικητικά υπάγεται στην περιοχή Sakhalin της Ρωσίας.
Σήμερα τα νησιά βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο και η Μόσχα τα θεωρεί αναπόσπαστο μέρος της ρωσικής επικράτειας.
Η Ιαπωνία, ωστόσο, διεκδικεί τέσσερα από τα νοτιότερα νησιά, τα οποία αποκαλεί «Βόρεια Εδάφη».
Η διαμάχη έχει βαθιές ιστορικές ρίζες και εξακολουθεί να εμποδίζει την πλήρη διευθέτηση των μεταπολεμικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.


Μια διαμάχη που ξεκινά από τον 19ο αιώνα

Το 1855, η πρώτη επίσημη συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας, η Συνθήκη της Shimoda, καθόρισε τα πρώτα σύνορα στην περιοχή των νήσων.
Τα νησιά βόρεια του συγκεκριμένου ορίου πέρασαν στη Ρωσία, ενώ τα νοτιότερα παρέμειναν υπό ιαπωνικό έλεγχο.
Το 1875, με τη Συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης, η Ρωσία παραχώρησε στην Ιαπωνία τα δικαιώματά της στις Κουρίλες, ενώ εξασφάλισε τον πλήρη έλεγχο της Sakhalin.
Η ισορροπία άλλαξε δραματικά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1945, μετά την είσοδο της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο εναντίον της Ιαπωνίας και στο πλαίσιο των συμφωνιών της Yalta, οι σοβιετικές δυνάμεις κατέλαβαν τις Κουρίλες.
Ολόκληρο το αρχιπέλαγος πέρασε υπό σοβιετικό έλεγχο, ενώ ο ιαπωνικός πληθυσμός των νησιών απομακρύνθηκε τα επόμενα χρόνια.
Από τότε, η Ιαπωνία διεκδικεί τα Iturup, Kunashir, Shikotan και το σύμπλεγμα Habomai.
Η εδαφική αυτή διαφορά αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους Ρωσία και Ιαπωνία δεν έχουν καταλήξει μέχρι σήμερα σε οριστική συνθήκη ειρήνης που να διευθετεί πλήρως τις εκκρεμότητες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.


Η επίσκεψη του Putin που αιφνιδίασε

Η αιφνιδιαστική παρουσία του Vladimir Putin στο Iturup, ένα από τα νησιά που διεκδικεί η Ιαπωνία, προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, όχι μόνο λόγω του συμβολισμού της αλλά και λόγω της χρονικής συγκυρίας.
Ο Ρώσος Πρόεδρος έδωσε έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη, στις υποδομές και στην ενίσχυση της ασφάλειας της περιοχής, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις Ρωσίας και Ιαπωνίας βρίσκονται ξανά σε έντονα καθοδική πορεία.
Το μήνυμα της Μόσχας είναι δύσκολο να παρερμηνευθεί: η Ρωσία δεν αντιμετωπίζει τις Κουρίλες ως αντικείμενο μιας ανοικτής εδαφικής διαπραγμάτευσης, αλλά ως στρατηγική περιοχή που εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό ασφαλείας της στην Ανατολική Ασία.
Η σημασία της επίσκεψης, επομένως, υπερβαίνει την ιστορική ρωσοϊαπωνική διαμάχη.
Από τη ρωσική σκοπιά, η αυξανόμενη στρατιωτική σύνδεση της Ιαπωνίας με τη Δύση δημιουργεί τον κίνδυνο διαμόρφωσης ενός νέου μετώπου πίεσης στην ανατολική περιφέρεια της Ρωσίας.


Ιαπωνία: Όλο και βαθύτερα στο δυτικό στρατόπεδο

Η σημερινή ένταση μεταξύ Ρωσίας και Ιαπωνίας δεν περιορίζεται στις Κουρίλες.
Μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η Ιαπωνία ευθυγραμμίστηκε σε μεγάλο βαθμό με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις ευρωπαϊκές χώρες, υιοθέτησε κυρώσεις κατά της Ρωσίας και προσέφερε σημαντική οικονομική και πολιτική στήριξη στην Ουκρανία.
Η εξέλιξη αυτή άλλαξε ουσιαστικά τη ρωσική αντίληψη για τον ρόλο της Ιαπωνίας στην περιφερειακή ασφάλεια.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov έχει επανειλημμένα χαρακτηρίσει τις ιαπωνικές πολιτικές εχθρικές προς τη Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι υπό τις σημερινές συνθήκες οι προοπτικές μιας συνολικής συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών έχουν περιοριστεί δραματικά.
Για τη Μόσχα, η Ιαπωνία εμφανίζεται πλέον λιγότερο ως ένας αυτόνομος περιφερειακός παίκτης και περισσότερο ως τμήμα της ευρύτερης δυτικής στρατηγικής ανάσχεσης της Ρωσίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, η εδαφική διεκδίκηση επί των νήσων αποκτά διαφορετική διάσταση. Δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως παλαιά διμερής διαφορά, αλλά ως ζήτημα που μπορεί να συνδεθεί με τη συνολικότερη στρατηγική πίεσης προς τη Ρωσία.


Η στρατιωτική μεταμόρφωση της Ιαπωνίας

Οι ανησυχίες της Ρωσίας ενισχύονται ακόμη περισσότερο από τη σταδιακή αναμόρφωση της ιαπωνικής αμυντικής πολιτικής.
Η Ιαπωνία, η οποία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υιοθέτησε ένα ιδιαίτερα περιοριστικό πλαίσιο όσον αφορά τη χρήση στρατιωτικής ισχύος, τα τελευταία χρόνια κινείται προς μια πολύ πιο ενεργή στρατηγική ασφάλειας.
Η αλλαγή αυτή προκαλεί προβληματισμό όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και στην Κίνα και τη Βόρεια Κορέα, οι οποίες παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή την αύξηση των ιαπωνικών στρατιωτικών δαπανών και την ενίσχυση της συνεργασίας του Τόκιο με την Ουάσιγκτον.
Η κυβέρνηση της Sanae Takaichi επιδιώκει την αναθεώρηση των βασικών εγγράφων εθνικής ασφάλειας και άμυνας της Ιαπωνίας, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας αρχιτεκτονικής αποτροπής.
Στον σχεδιασμό περιλαμβάνεται η ανάπτυξη ισχυρότερων δομών πληροφοριών και διοίκησης, η απόκτηση δυνατοτήτων πλήγματος μεγαλύτερης εμβέλειας και η σημαντική αύξηση των αμυντικών δαπανών.
Την ίδια ώρα, περίπου 47.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί παραμένουν ανεπτυγμένοι στην Ιαπωνία, γεγονός που καθιστά τη χώρα βασικό πυλώνα της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στον δυτικό Ειρηνικό.
Οι δηλώσεις του Ιάπωνα υπουργού Άμυνας Shinjiro Koizumi σχετικά με την ανάγκη ευρύτερης δημόσιας συζήτησης για ζητήματα στρατηγικής αποτροπής έχουν προσθέσει ακόμη μία διάσταση στην ήδη φορτισμένη περιφερειακή εξίσωση.

McGovern (Πρώην CIA): Η Ρωσία πρέπει να απαντήσει σκληρά στην Ιαπωνία για τις Κουρίλες

Την ανάγκη μιας πιο αποφασιστικής αντίδρασης της Ρωσίας απέναντι στην Ιαπωνία, μετά τις αντιδράσεις για την επίσκεψη του Vladimir Putin στις Κουρίλες υποστήριξε ο πρώην αναλυτής της CIA Ray McGovern.
Μιλώντας στο YouTube κανάλι του Νορβηγού πολιτικού επιστήμονα Glenn Diesen, ο McGovern εκτίμησε ότι η Μόσχα πρέπει να καταστήσει σαφή τη θέση της απέναντι στο Τόκιο και να επιδείξει τη στρατηγική της ισχύ, χρησιμοποιώντας ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα για την πολιτική της Ιαπωνίας και τις δηλώσεις της πρωθυπουργού Sanae Takaichi.


Κουρίλες: Πολύ περισσότερα από τέσσερα αμφισβητούμενα νησιά

Η κίνηση του Vladimir Putin πρέπει επομένως να εξεταστεί στο ευρύτερο στρατηγικό περιβάλλον γύρω από τη Ρωσία.
Οι Κουρίλες δεν αποτελούν απλώς ένα σύμπλεγμα απομακρυσμένων νησιών με ιστορική και συμβολική αξία.
Η γεωγραφική θέση τους τις καθιστά εξαιρετικά σημαντικές για τη ρωσική στρατιωτική στρατηγική.
Βρίσκονται ανάμεσα στο Hokkaido και την Kamchatka και ελέγχουν σημαντικές θαλάσσιες προσβάσεις μεταξύ του βόρειου Ειρηνικού και της Θάλασσας του Okhotsk.
Η τελευταία έχει εξαιρετική στρατηγική αξία για τη Ρωσία, καθώς αποτελεί ζωτικό χώρο επιχειρήσεων για σημαντικό τμήμα των ρωσικών ναυτικών δυνάμεων στον Ειρηνικό.
Η διατήρηση του ελέγχου των νήσων επιτρέπει συνεπώς στη Ρωσία να ενισχύει την ασφάλεια αυτής της θαλάσσιας περιοχής και να παρακολουθεί κρίσιμα περάσματα προς τον Ειρηνικό.
Η παρουσία ρωσικών και κινεζικών πολεμικών πλοίων στην ευρύτερη περιοχή, καθώς και οι κοινές περιπολίες των δύο χωρών, δείχνουν ότι οι Κουρίλες εντάσσονται πλέον σε μια πολύ μεγαλύτερη αναδιάταξη ισχύος στην Ανατολική Ασία.
Η περιοχή όπου συναντώνται τα στρατηγικά συμφέροντα Ρωσίας, Κίνας, Ιαπωνίας και Ηνωμένων Πολιτειών εξελίσσεται σε ένα από τα σημαντικότερα σημεία του νέου διεθνούς ανταγωνισμού.

Η ουκρανική εμπειρία στο μυαλό της Μόσχας

Το βαθύτερο στοιχείο που καθορίζει τη ρωσική συμπεριφορά είναι η δυσπιστία απέναντι στη στρατηγική της Δύσης.
Η παρουσία της Ιαπωνίας σε συναντήσεις του NATO, η αυξανόμενη στρατιωτική συνεργασία της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι τοποθετήσεις Αμερικανών αξιωματούχων υπέρ των ιαπωνικών θέσεων στην εδαφική διαμάχη θεωρούνται από τη Μόσχα ενδείξεις ότι το ζήτημα των νήσων δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως διμερές πρόβλημα.
Από τη ρωσική σκοπιά, υπάρχει ο κίνδυνος να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο σύστημα στρατηγικής πίεσης.
Σε αυτό το σημείο επανέρχεται διαρκώς η εμπειρία της Ουκρανίας.
Η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Angela Merkel είχε δηλώσει ότι οι συμφωνίες του Minsk έδωσαν στην Ουκρανία χρόνο για να ενισχυθεί. Η Μόσχα ερμήνευσε αυτές τις δηλώσεις ως επιβεβαίωση της βαθιάς δυσπιστίας της απέναντι στις δυτικές διπλωματικές εγγυήσεις.
Παράλληλα, η συνέχιση της στρατιωτικής στήριξης προς το Κίεβο έχει ενισχύσει στη ρωσική ηγεσία την αντίληψη ότι η Δύση χρησιμοποιεί συμμαχικές και συνεργαζόμενες χώρες για να ασκεί πίεση στα σύνορα της Ρωσίας.
Υπό αυτό το πρίσμα, η επίσκεψη του Vladimir Putin στις Κουρίλες αποκτά έναν πολύ σαφέστερο συμβολισμό.
Η Μόσχα επιχειρεί να δείξει ότι δεν σκοπεύει να περιμένει παθητικά μέχρι μια δυσμενής περιφερειακή ισορροπία να παγιωθεί στην Ανατολική Ασία.

Ένα τριπλό μήνυμα προς Τόκιο, Ουάσιγκτον και τη Δύση

Η παρουσία του Putin στις Kουρίλες αποτελεί συνεπώς μήνυμα σε πολλαπλούς αποδέκτες.
Προς το Τόκιο, η Ρωσία διαμηνύει ότι θεωρεί την κυριαρχία της στα νησιά μη διαπραγματεύσιμη υπό τις σημερινές συνθήκες.
Προς την Ουάσιγκτον υπενθυμίζει ότι η ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας και των συμμαχιών γύρω από τη Ρωσία θα προκαλεί αντίστοιχη ρωσική στρατιωτική και γεωπολιτική αντίδραση.
Και προς την ευρύτερη Δύση, το μήνυμα είναι ότι η Μόσχα δεν επιθυμεί να δει αυτό που θεωρεί «ουκρανικό σενάριο» να επαναλαμβάνεται στην Άπω Ανατολή.
Για τη Ρωσία, επομένως, οι Κουρίλες είναι ταυτόχρονα έδαφος, στρατιωτικός προμαχώνας και γεωπολιτικό σύμβολο.
Σε μια εποχή όπου η στρατηγική εμπιστοσύνη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, η Μόσχα θεωρεί ότι η ενίσχυση των δικών της στρατιωτικών, οικονομικών και γεωγραφικών πλεονεκτημάτων δεν αποτελεί απλώς πολιτική επιλογή αλλά αναγκαιότητα.
Και αυτή ίσως είναι η ουσία του ταξιδιού του Vladimir Putin στις Κουρίλες: η Ρωσία θέλει να καταστήσει σαφές ότι η νέα ισορροπία ασφαλείας στην Ανατολική Ασία δεν θα διαμορφωθεί χωρίς τη δική της συμμετοχή — και ότι δεν είναι διατεθειμένη να αφήσει ένα δεύτερο μέτωπο στρατηγικής πίεσης να δημιουργηθεί στα ανατολικά της σύνορα.

www.bankingnews.gr

Συνταρακτική αποκάλυψη: Συντριπτικό χτύπημα Ιράν στο ραντάρ AN FPS 132 στο Κατάρ έφερε την κατάρρευση της αεράμυνας των ΗΠΑ

 

Η στρατηγική φθοράς του Ιράν και το χτύπημα σε στρατηγικό ραντάρ στο Κατάρ προκάλεσαν black out στην αμερικανική αεράμυνα στον Περσικό Κόλπο

(upd) Στους πρώτους μήνες της στρατιωτικής σύγκρουσης με τις ΗΠΑ το Ιράν έδειξε ότι δεν αντιμετωπίζει τον πόλεμο πυραύλων και drones ως έναν απλό διαγωνισμό ισχύος πυρός.
Η βασική του επιδίωξη φαίνεται να είναι πιο σύνθετη: να μετατρέψει την τεχνολογική υπεροχή του αντιπάλου σε οικονομικό και επιχειρησιακό βάρος.
Αντί να επιχειρεί να ανταγωνιστεί την Ουάσιγκτον σε αεροπορικές πλατφόρμες, δορυφορικά δίκτυα ή πανάκριβα συστήματα αναχαίτισης, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) επενδύει στη μαζικότητα, στην ποικιλία των απειλών, στην αλλαγή τροχιάς ορισμένων πυραύλων και στη διαρκή πίεση πάνω στον αμυνόμενο.


Δοκιμασία για τις ΗΠΑ οι σύνθετες ιρανικές επιθέσεις

Δημοσιεύματα που βασίζονται σε αμερικανικές αξιολογήσεις αναφέρουν ότι μέσα σε διαδοχικές φάσεις της σύγκρουσης οι ιρανικές επιθέσεις έγιναν πιο σύνθετες, ακριβώς για να δυσκολεύουν την αμερικανική αεράμυνα και να εξαντλούν πολύτιμα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων Patriot.
Αυτή η επιλογή έχει ιδιαίτερη σημασία, επειδή στον σύγχρονο πόλεμο η «τιμή» μιας αναχαίτισης μπορεί να είναι εξίσου κρίσιμη με το αν ο εισερχόμενος στόχος τελικά καταστρέφεται.
Ένα σχετικά φθηνό drone μονής κατεύθυνσης μπορεί να υποχρεώσει τον αμυνόμενο να ενεργοποιήσει αισθητήρες, να δεσμεύσει πληρώματα και, υπό ορισμένες συνθήκες, να καταναλώσει έναν πολύ ακριβότερο πύραυλο αναχαίτισης.


Ο συνδυασμός που σκοτώνει

Όταν τέτοια drones συνδυάζονται με βαλλιστικούς πυραύλους, διαφορετικές ταχύτητες, ύψη πτήσης και μεταβαλλόμενες τροχιές, η άμυνα δεν έχει την πολυτέλεια να θεωρεί εξαρχής κάποια ίχνη «δευτερεύοντα».
Κάθε απειλή πρέπει να αξιολογείται μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Αυτό ακριβώς επιδιώκει η ιρανική λογική: όχι μόνο να περάσει ένα όπλο μέσα από την άμυνα, αλλά να αναγκάσει την άμυνα να πληρώσει για κάθε λεπτό αβεβαιότητας.
Χαρακτηριστικό ήταν το μοτίβο επιθέσεων εναντίον αμερικανικών δυνάμεων στην Ιορδανία.
Σε περίοδο πέντε ημερών, το Ιράν εξαπέλυσε διαδοχικά κύματα drones και πυραύλων κατά τριών βάσεων, με δυτικές αναφορές να περιγράφουν την προσπάθεια ως απόπειρα κορεσμού και αποδιοργάνωσης των αμερικανικών συστημάτων.


Οι πυραυλικοί ελιγμοί αιφνιδίασαν την αεράμυνα των ΗΠΑ

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η χρήση πυραύλων που μπορούν να μεταβάλλουν αιφνιδιαστικά την πορεία τους.
Η κλασική βαλλιστική τροχιά είναι σε μεγάλο βαθμό υπολογίσιμη μετά την αρχική φάση επιτάχυνσης· ένα όπλο όμως που πραγματοποιεί ελιγμούς εν πτήσει αυξάνει την αβεβαιότητα για το πιθανό σημείο πρόσκρουσης και περιορίζει τον χρόνο αντίδρασης.
Έτσι, ο αμυνόμενος μπορεί να αναγκαστεί να δεσμεύσει περισσότερα μέσα, να εκτοξεύσει νωρίτερα ή να κρατήσει περισσότερους αναχαιτιστικούς πυραύλους διαθέσιμους για στόχους των οποίων η τελική κατεύθυνση δεν είναι ακόμη σαφής.
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ισχυρό στοιχείο της ιρανικής προσαρμογής.
Η Τεχεράνη δεν χρειάζεται να πετυχαίνει καθολική διείσδυση της αμερικανικής αεράμυνας για να δημιουργήσει στρατηγικό πρόβλημα.
Αρκεί να διατηρεί έναν λόγο κόστους που λειτουργεί σε βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η μαζική χρήση φθηνότερων drones, σε συνδυασμό με ακριβότερους και πιο προηγμένους πυραύλους για στόχους υψηλής αξίας, δημιουργεί μια κλιμακωτή δομή απειλής.
Η άμυνα πρέπει να αποφασίζει ποιο όπλο θα αναχαιτίσει, με ποιο σύστημα και σε ποια φάση.


Η φθορά πανάκριβων μέσων για την αναχαίτιση φθηνών drones

Αν χρησιμοποιήσει πανάκριβο πύραυλο αναχαίτισης εναντίον χαμηλού κόστους drone, η ιρανική πλευρά κερδίζει στην οικονομία πυρομαχικών.
Αν το αγνοήσει και το drone πετύχει κρίσιμη εγκατάσταση, κερδίζει επιχειρησιακά.
Αν, τέλος, η προσοχή στραφεί στα drones ενώ ακολουθεί ταχύτερος πύραυλος με ελιγμούς, το αμυντικό δίκτυο πιέζεται σε πολλαπλά επίπεδα ταυτόχρονα.
Σε αυτή τη λογική εντάσσεται και η προσπάθεια του Ιράν να χτυπήσει τα «μάτια» της αμερικανικής αντιπυραυλικής αρχιτεκτονικής.


Η καταστροφή του ραντάρ AN/FPS-132 έφερε την κατάρρευση της αεράμυνας των ΗΠΑ

Δορυφορικές εικόνες και δυτικές αναλύσεις έδειξαν ότι το στρατηγικό ραντάρ AN/FPS-132 στην αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ υπέστη ζημιές από ιρανικό πλήγμα, ενώ οι Financial Times ανέφεραν ότι ένα AN/TPY-2 στην Ιορδανία καταστράφηκε.
Η επιλογή τέτοιων στόχων έχει μεγαλύτερη αξία από την απλή καταστροφή ενός μεμονωμένου οπλικού συστήματος.
Τα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης αποτελούν κρίσιμους κόμβους του δικτύου: εντοπίζουν εκτοξεύσεις, υπολογίζουν τροχιές και τροφοδοτούν τα συστήματα διοίκησης με δεδομένα για την αναχαίτιση.
Η υποβάθμισή τους μειώνει τον διαθέσιμο χρόνο αντίδρασης και μπορεί να πολλαπλασιάσει την αποτελεσματικότητα των επόμενων κυμάτων επίθεσης.
Παράλληλα, το Ιράν έχει διατηρήσει μια πολυστρωματική πυραυλική δύναμη, από παλαιότερους βαλλιστικούς τύπους έως νεότερα συστήματα που δίνουν έμφαση στην ταχύτητα και στην ικανότητα ελιγμών.

Το κατεστραμμένο ραντάρ AN/FPS-132

Η καταστροφή του στρατηγικού ραντάρ στο Κατάρ άνοιξε τον δρόμο στον υπερηχητικό Fattah-2

Ο Fattah-2 έχει παρουσιαστεί από το Ιράν ως υπερηχητικό σύστημα με όχημα ολίσθησης, ενώ τεχνικές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι όπλα με υψηλή ταχύτητα και δυνατότητα μεταβολής πορείας είναι πολύ δυσκολότερα για τα υφιστάμενα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας — χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι κυριολεκτικά «αδύνατο» να αναχαιτιστούν.
Η πολιτική και στρατιωτική αξία ενός τέτοιου όπλου δεν βρίσκεται μόνο στην καταστροφική ισχύ του.
Βρίσκεται και στην αβεβαιότητα που επιβάλλει στον αντίπαλο, ο οποίος πρέπει να υπολογίζει ότι ορισμένοι στόχοι υψηλής αξίας μπορεί να παραμένουν ευάλωτοι ακόμη και μέσα σε ένα πυκνό πλέγμα άμυνας.


Η ανθεκτικότητα της ιρανικής υποδομής

Ακόμη σημαντικότερη είναι η ανθεκτικότητα της ίδιας της ιρανικής υποδομής.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επιχείρησαν να περιορίσουν την ικανότητα εκτόξευσης χτυπώντας βάσεις, εγκαταστάσεις παραγωγής και υποδομές πυραύλων.
Δορυφορικές αναλύσεις κατέγραψαν σοβαρές ζημιές σε ορισμένα συγκροτήματα και προσωρινή μείωση της ιρανικής δραστηριότητας, αλλά δεν κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πυραυλικό οπλοστάσιο εξουδετερώθηκε.
Η εκτεταμένη χρήση υπόγειων εγκαταστάσεων, κινητών εκτοξευτών και διασποράς προσφέρει στην Τεχεράνη ένα επίπεδο επιβίωσης που δυσκολεύει την οριστική καταστροφή της δύναμης με αεροπορικά πλήγματα. Υπάρχουν εδώ και χρόνια αναφορές για τεχνολογική και τεχνική συνεργασία με τη Βόρεια Κορέα, περιλαμβανομένης βοήθειας σε υπόγειες υποδομές, αν και η πλήρης έκταση αυτής της συνεργασίας δεν είναι ανεξάρτητα τεκμηριωμένη.
Η επιχειρησιακή σημασία αυτής της ανθεκτικότητας φάνηκε με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο στις 17 Ιουλίου, όταν ιρανική επίθεση με πυραύλους και drones έπληξε την Muwaffaq Salti Air Base στην Ιορδανία.
Η αμερικανική CENTCOM ανακοίνωσε αρχικά ότι δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί σκοτώθηκαν, ένας αγνοούνταν και τέσσερις χρειάστηκαν νοσοκομειακή περίθαλψη, ενώ στη συνέχεια ο απολογισμός των νεκρών στην Ιορδανία αυξήθηκε σε τρεις.
Το γεγονός απέδειξε ότι, παρά μήνες αεροπορικών επιχειρήσεων και έντονης προσπάθειας εξουδετέρωσης των ιρανικών εκτοξευτών, η Τεχεράνη εξακολουθούσε να διαθέτει τη δυνατότητα πραγματοποίησης επιθέσεων με πραγματικές απώλειες σε αμερικανικές εγκαταστάσεις.
Αυτό δεν αποτελεί από μόνο του απόδειξη στρατηγικής νίκης, αποτελεί όμως σαφή διάψευση της ιδέας ότι η πυραυλική απειλή μπορούσε να εξαλειφθεί γρήγορα και ολοκληρωτικά.
Χρειάζεται, βέβαια, προσοχή στους αριθμούς που χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματικότητα των ιρανικών πυραύλων απέναντι στο Ισραήλ.


Διάτρητος ο ισραηλινός εναέριος χώρος

Η ίδια η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz παραδέχθηκε πως τις τελευταίες μέρες μίας φάσης του πολέμου το ποσοστό των πυραύλων που περνούσαν την άμυνα είχε αυξηθεί αισθητά, ξεπερνώντας το 30%.
Αυτή η εικόνα είναι, στην πραγματικότητα, περισσότερο ενδιαφέρουσα στρατηγικά από έναν υπερβολικό αριθμό.
Δείχνει μια δυναμική διαδικασία προσαρμογής: ο επιτιθέμενος μελετά το αμυντικό σύστημα, τροποποιεί τα μέσα και τις τακτικές του και σταδιακά βελτιώνει την πιθανότητα διείσδυσης.
Το ιρανικό πλεονέκτημα, συνεπώς, δεν πρέπει να αναζητείται σε έναν μύθο τεχνολογικής παντοδυναμίας.
Βρίσκεται στη δυνατότητα να επιβάλει στην ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου ένα πρόβλημα για το οποίο δεν υπάρχει φθηνή απάντηση.


Στρατηγική κορεσμού και διασποράς

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν ανώτερη αεροπορία, ισχυρότερους αισθητήρες και εξαιρετικά προηγμένα συστήματα αεράμυνας.
Όμως το Ιράν έχει οικοδομήσει μια στρατηγική που προσπαθεί να ακυρώσει μέρος αυτής της υπεροχής μέσω κορεσμού, διασποράς, υπόγειας προστασίας, διαφοροποίησης των όπλων και συνεχούς προσαρμογής.
Όσο η Ουάσιγκτον αναγκάζεται να δαπανά ακριβούς πυραύλους αναχαίτισης για να αντιμετωπίζει πολύ φθηνότερα εισερχόμενα μέσα και όσο η Τεχεράνη διατηρεί την ικανότητα να αποκαθιστά ή να αντικαθιστά την επιθετική της ισχύ, ο πόλεμος φθοράς διεξάγεται όλο και περισσότερο στο πεδίο που επέλεξε το Ιράν.
Αυτό είναι και το βαθύτερο μήνυμα της ιρανικής στρατηγικής.
Η αποτροπή δεν προϋποθέτει να έχει κανείς περισσότερα αεροσκάφη, περισσότερους δορυφόρους ή μεγαλύτερο αμυντικό προϋπολογισμό από τον αντίπαλο.

Ανυπόφορο το κόστος των επιθέσεων για τις ΗΠΑ

Προϋποθέτει να μπορεί να του αποδείξει ότι το κόστος της συνέχισης της επίθεσης θα αυξάνεται, ότι οι βάσεις του δεν είναι απρόσβλητες και ότι ακόμη και ένα προηγμένο δίκτυο αεράμυνας μπορεί να πιεστεί μέχρι τα όριά του. Η Τεχεράνη φαίνεται να επενδύει ακριβώς σε αυτή την εξίσωση: στην επιβίωση, στην ανταπόδοση και στην ικανότητα να μετατρέπει κάθε νέα αμερικανική επιχείρηση σε ακριβότερη και δυσκολότερη από την προηγούμενη.
Σε έναν τέτοιο πόλεμο, η αριθμητική της ισχύος παύει να είναι μονοδιάστατη.
Η τεχνολογική υπεροχή παραμένει σημαντική, αλλά δεν αρκεί όταν ο αντίπαλος μπορεί να επιλέγει τον ρυθμό, να πολλαπλασιάζει τα διλήμματα άμυνας και να ανανεώνει διαρκώς την απειλή.
Για το Ιράν, επομένως, το ζητούμενο δεν είναι να αποδείξει ότι διαθέτει ισχυρότερες ένοπλες δυνάμεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Είναι να καταστήσει σαφές ότι η στρατιωτική υπεροχή της Ουάσιγκτον δεν εγγυάται ούτε έναν σύντομο πόλεμο ούτε μια ανέξοδη νίκη.
Και όσο η Τεχεράνη διατηρεί αξιόπιστη δυνατότητα ανταπόδοσης, αναπροσαρμόζει τις μεθόδους της και υποχρεώνει τον αντίπαλο να καταναλώνει δυσανάλογα ακριβούς πόρους για την άμυνά του, η αμερικανική τεχνολογική υπεροχή δεν μεταφράζεται αυτομάτως σε πολιτική ή στρατηγική κυριαρχία.
Αυτό ίσως αποτελεί τη σημαντικότερη ιρανική επιτυχία της σύγκρουσης: όχι την εξάλειψη της ισχύος του αντιπάλου, αλλά την αμφισβήτηση της δυνατότητάς του να τη χρησιμοποιεί χωρίς συνεχώς αυξανόμενο κόστος.

www.bankingnews.gr

Χρόνια Πολλά στην Μαρία της καρδιάς μας

 

Γιάννης Κατσαρός

Το Forta.Chat είναι ο ιδιωτικός αγγελιοφόρος που χρειαζόμαστε πριν να είναι πολύ αργά

 

14/08/2026 // Μάικ Άνταμς 

Η ιδιωτικότητα είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα

Έχω αφιερώσει πολλά χρόνια καταγράφοντας τα «πρότυπα ελέγχου, εξαπάτησης και μηχανικής κατάρρευσης»  ^[1]  που καθορίζουν την εποχή μας. Ο κόσμος επιταχύνεται προς ένα γκρεμό και η φύση της απειλής έχει αλλάξει ριζικά. Πιστεύω ότι η ασφαλής επικοινωνία δεν είναι πλέον πολυτέλεια -- είναι απαίτηση επιβίωσης σε ένα κράτος επιτήρησης που κατασκευάζει τον μηχανισμό μαζικής παρακολούθησης σε κοινή θέα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι εξακολουθούν να εμπιστεύονται το Telegram, το WhatsApp, ακόμη και το Signal, χωρίς να κατανοούν πώς εκτίθενται τα κλειδιά κρυπτογράφησης και τα μεταδεδομένα τους. Για χρόνια, έκρουα τον κώδωνα του κινδύνου για τον «συσκευή επιτήρησης των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών»  ^[2] . Τώρα τα στοιχεία είναι αδύνατο να αγνοηθούν.  Το Forta.Chat  εισέρχεται σε αυτό το τοπίο ως μια αποκεντρωμένη εναλλακτική λύση που βασίζεται σε αρχές, όχι σε εταιρικούς συμβιβασμούς -- και πήρα συνέντευξη από έναν από τους βασικούς αρχιτέκτονές του στο  Decentralize.TV.

Το Πλέγμα Επιτήρησης Έρχεται για τα Παλιά σας Μηνύματα

Η μαζική παρακολούθηση δεν αποτελεί μακρινή απειλή. Κέντρα δεδομένων κατασκευάζονται σε εκπληκτική κλίμακα για την απορρόφηση και ανάλυση ιδιωτικών επικοινωνιών σε πραγματικό χρόνο. Το ερώτημα δεν είναι αν τα παλιά σας μηνύματα θα συμπεριληφθούν σε αυτό το πλέγμα - αλλά πότε.

Σκεφτείτε πόσο εύθραυστη είναι στην πραγματικότητα ολόκληρη η υποδομή. Όταν τα καλώδια οπτικών ινών κόπηκαν στο Μισισιπή και τη Λουιζιάνα, «τα συστήματα έκτακτης ανάγκης 911 της Αμερικής κατέρρευσαν για ώρες»  ^[3] , αφήνοντας χιλιάδες ανίκανους να καλέσουν για βοήθεια. Αν μερικές διακοπές μπορούν να φιμώσουν τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, τι συμβαίνει όταν το δίκτυο επιτήρησης στρέφει πλήρως την προσοχή του στα προσωπικά λόγια που μοιραστήκατε πριν από δέκα χρόνια;

Παλιές συνομιλίες που συνδέονται με αριθμούς τηλεφώνου ή ταυτότητες θα χρησιμοποιηθούν εναντίον σας και των παιδιών σας για να σας αρνηθούν μια δουλειά, ένα δάνειο ή μια εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Κάθε πολιτικό σχόλιο, κάθε προσωπικό αστείο, κάθε στιγμή αμφιβολίας γίνεται ένα μόνιμο εκπαιδευτικό εργαλείο για αλγοριθμική κρίση. Οι οραματιστές του περασμένου αιώνα υποσχέθηκαν «ένα απεριόριστο μέλλον»  ^[4]  με διαστημικές αποικίες και απεριόριστη αισιοδοξία. Αντ' αυτού, έχουμε ένα πλέγμα επιτήρησης που παρακολουθεί κάθε λέξη που πληκτρολογείτε. Γι' αυτό είμαι πεπεισμένος ότι οποιοσδήποτε αγγελιοφόρος που αποθηκεύει κλειδιά σε διακομιστές είναι μια ωρολογιακή βόμβα, ανεξάρτητα από το πόσο ισχυροί είναι οι ισχυρισμοί κρυπτογράφησης που διαθέτει.

Τι κάνει διαφορετικά η Forta: Χωρίς ταυτότητα, χωρίς κλειδιά, χωρίς κεντρικό έλεγχο

Το Forta.Chat  υιοθετεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Δεν απαιτεί διεύθυνση email, αριθμό τηλεφώνου ή όνομα. Το μόνο σημείο αναφοράς ταυτότητας είναι μια φράση-στόχος που ελέγχετε -- τίποτα περισσότερο. Δεν υπάρχει βάση δεδομένων ταυτοτήτων για να κλητεύσει ένα δικαστήριο, ούτε αριθμός τηλεφώνου για να εντοπίσετε μέχρι την πόρτα σας.

Η κρυπτογράφηση και η αποκρυπτογράφηση πραγματοποιούνται peer-to-peer στις δικές σας συσκευές, χωρίς να υπάρχουν κλειδιά αποθηκευμένα σε διακομιστές. Σε αντίθεση με το Signal ή το Telegram, δεν υπάρχει κεντρική οντότητα που να μπορεί να εξαναγκαστεί, να δεχθεί εισβολή ή να υποχρεωθεί να προδώσει τους χρήστες της. Αυτή είναι μια ριζική απόκλιση από το μοντέλο στο οποίο υποδείκνυε το Bitchat του Jack Dorsey -- μια «κρυπτογραφημένη πλατφόρμα [που] εξαλείφει την εξάρτηση από την υποδομή του διαδικτύου»  ^[5] . Αλλά το Forta πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, παρακάμπτοντας πλήρως τη λογοκρισία.

Η πλατφόρμα είναι ομοσπονδιακή, ανοιχτού κώδικα και μπορεί να δρομολογήσει την επικοινωνία γύρω από αποκλεισμένα δίκτυα χρησιμοποιώντας γέφυρες Tor και Snowflake. Αυτό σημαίνει «κρυπτογράφηση όλων των επικοινωνιών σε κάθε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων και των περιπτώσεων που διέρχονται από κεραίες κινητής τηλεφωνίας και δίκτυα mesh»  ^[6] . Ακόμα και όταν οι αρχές προσπαθούν να διακόψουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, τα μηνύματα εξακολουθούν να ρέουν. Και εκτελείται σε συνηθισμένα τηλέφωνα -- όπως ανέφερα στη συνέντευξή μου με τον Jason Crowe, ένα συμπαγές αποκεντρωμένο πρωτόκολλο «ταιριάζει σε πολλές κινητές συσκευές»  ^[7]  χωρίς να εξαντλεί την μπαταρία ή να καταναλώνει υπερβολικούς υπολογιστικούς πόρους.

Πέρα από την ανταλλαγή μηνυμάτων: Ανθεκτικότητα και Οικονομική Κυριαρχία

Το Forta έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί ακόμα και όταν τα κανονικά δίκτυα είναι αποκλεισμένα. Η μελλοντική ενσωμάτωση με το Meshtastic radio θα επιτρέψει την επικοινωνία mesh εκτός σύνδεσης, ώστε να μπορείτε να μεταδίδετε μηνύματα σε ένα δίκτυο που δεν έχει καθόλου διαδίκτυο. «Όταν καταρρεύσουν τα κεντρικά συστήματα»,  ^[8]  η πιο αποτελεσματική δύναμη διάσωσης δεν θα φτάσει με κυβερνητικά οχήματα -- θα είναι ο γείτονας της διπλανής πόρτας. Το Forta μετατρέπει αυτή την αρχή σε δωρεάν λογισμικό ανοιχτού κώδικα.

Οι ενσωματωμένοι τοπικοί βοηθοί τεχνητής νοημοσύνης παρέχουν στους χρήστες πρακτικές γνώσεις ακόμα και όταν το διαδίκτυο έχει χαθεί, και η ενσωμάτωση του Pocket Coin προσφέρει έναν απλό τρόπο συναλλαγών χωρίς σύνορα, επιτρέποντας την ανταλλαγή στον πραγματικό κόσμο εκτός του συστήματος των τραπεζιτών. Ο Πλάτωνας υποστήριξε ότι «η φιλοσοφία πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της ατομικής και της κοινοτικής μας ζωής»  ^[9] . Σήμερα, η πιο φιλοσοφική πράξη που έχετε στη διάθεσή σας είναι να επιλέξετε ποια εργαλεία χρησιμοποιείτε για να μιλάτε, να μαθαίνετε και να κάνετε συναλλαγές με τους γείτονές σας. Δεν πρόκειται απλώς για μια εφαρμογή συνομιλίας. Είναι μια στοίβα κυριαρχίας για τους καθημερινούς ανθρώπους.

Μάθετε αυτήν την στοίβα τεχνολογίας απορρήτου τώρα

Πιστεύω ότι πρέπει να υιοθετήσουμε εργαλεία όπως το Forta πριν συμβούν τα χειρότερα, όχι αφού τα προσωπικά μας λόγια χρησιμοποιηθούν ως όπλα εναντίον μας. Η ευκολία των κεντρικών εφαρμογών είναι το πιο ακριβό τυρί στην ποντικοπαγίδα. Κάθε μήνυμα που στέλνετε μέσω ενός εταιρικού διακομιστή είναι μια μικρή παραίτηση από την ελευθερία.

Οι επικριτές έχουν ήδη απορρίψει την αμερικανική υπόσχεση για ελευθερία ως «απλά σκουπίδια -- παλιά βάτα που αφήνονται να σαπίσουν στο πεδίο της μάχης»  ^[10] . Αν παραδώσουμε την υποδομή του δικού μας λόγου στο δίκτυο επιτήρησης, θα αποδειχθεί ότι έχουν δίκιο.

Το Forta.Chat  είναι δωρεάν, διαθέσιμο σε Android και υπολογιστές, και είναι έτοιμο για όσους εκτιμούν την ελευθερία περισσότερο από την άνεση. Το πικρό φάρμακο δεν είναι καθόλου πικρό. Είναι απλώς ένας διαφορετικός τρόπος να μιλάς στους ανθρώπους που αγαπάς -- ένας τρόπος που δεν ζητάει άδεια από το κράτος επιτήρησης.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι χρήστες Android θα πρέπει να χρησιμοποιούν τηλέφωνα που δεν έχουν αναζητηθεί στο Google από  το Above.phone/brighteon  και, στη συνέχεια, να κατεβάσουν το  αρχείο APK Forta.chat  (στον  ιστότοπο Forta.chat  ) και να εγκαταστήσουν το APK. Η λειτουργία είναι άμεση.

Από την άλλη πλευρά, οι χρήστες iPhone πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αυτό μέσω του προγράμματος περιήγησης του τηλεφώνου τους (Safari), όπου λειτουργεί επίσης. Προς το παρόν δεν υπάρχει εφαρμογή για iPhone, επειδή η Apple δεν επιτρέπει την προστασία της ιδιωτικής ζωής στο υλικό της. Όλα τα iPhone είναι συσκευές παρακολούθησης. Εάν εξακολουθείτε να χρησιμοποιείτε iPhone, δεν βρίσκεστε εξαρχής στον τομέα της ιδιωτικότητας. Για κινητές συσκευές, μόνο τα τηλέφωνα Android που δεν έχουν αναζητηθεί στο Google (Graphene και παρόμοιες εκδόσεις λειτουργικού συστήματος) ή ακόμα και τα τηλέφωνα Linux (που είναι σπάνια προς το παρόν) προσφέρουν πραγματικές λύσεις απορρήτου.

Αναφορές

1. Επιβίωση Τώρα Σημαίνει Δραπέτευση από το Σύστημα που σε Θέλει Νεκρό. - NaturalNews.com. Μάικ Άνταμς. 25 Μαρτίου 2026.
2. Τα κέντρα δεδομένων κλέβουν το νερό, την ενέργειά σας και την ελευθερία σας — Δείτε πώς να αντισταθείτε. - NaturalNews.com. Mike Adams. 26 Μαΐου 2026.
3. Οι μαζικές διακοπές λειτουργίας του 911 αποκαλύπτουν εύθραυστα συστήματα έκτακτης ανάγκης μετά τις διακοπές οπτικών ινών που παραλύουν τη Λουιζιάνα και το Μισισιπή. - NaturalNews.com. Cassie B. 26 Σεπτεμβρίου 2025.
4. Οι Οραματιστές: Πώς μια ομάδα επίλεκτων επιστημόνων επιδίωξε τις διαστημικές αποικίες, τις νανοτεχνολογίες και ένα απεριόριστο μέλλον. - W. Patrick McCray.
5. Το Bitchat του Jack Dorsey πρωτοπορεί στην ανταλλαγή μηνυμάτων peer-to-peer πέρα ​​από το Διαδίκτυο. - NaturalNews.com. Willow Tohi. 12 Ιουλίου 2025.
6. Νέα του Μπράιτον - Η Αυτοκρατορία των ΗΠΑ προσπαθεί απεγνωσμένα να επικαλεστεί τη Ρωσία. - Μάικ Άνταμς. 27 Ιουνίου 2024.
7. Συνέντευξη του Μάικ Άνταμς με τον Τζέισον Κρόου. - Μάικ Άνταμς. 19 Μαΐου 2023.
8. Το πλήρες σχέδιο επιβίωσης σε κρύο καιρό: Προστασία του σπιτιού, της υγείας και της ελευθερίας σας από την κατάρρευση των υποδομών. - NaturalNews.com. 24 Ιανουαρίου 2026.
9. Διδάσκοντας τον Πλάτωνα στην Παλαιστίνη: Φιλοσοφία σε έναν διαιρεμένο κόσμο. - Κάρλος Φρένκελ.
10. Η Αμερικανική Διαθήκη για το Ινστιτούτο Φιλοσοφικής Έρευνας και το Ινστιτούτο Άσπεν. - Μόρτιμερ Τζ. Άντλερ.

Επεξηγηματικό infographic

https://www.naturalnews.com/

Ο Όμηρος Περιγράφει Τις Αστρικές Πύλες Που Περνούσαν Οι Θεοί Στην Ιλιάδα Και Δεν Μπορεί Να Αμφισβητηθεί

 

Κατά καιρούς, εμφανίζονται στις μέρες μας, διάφορα περίεργα σημάδια στους ουρανούς διαφόρων πόλεων. Κάποια από αυτά δεν είναι άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα.


Ειδικοί εμπειρογνώμονες τα έχουν χαρακτηρίσει ως “πύλες των ουρανών” ή αστροπύλες. Όμως, το “φαινόμενο” αυτό ήταν γνωστό από πολύ παλιά. Μάλιστα, ο Όμηρος το περιγράφει λέγοντας ότι από αυτές τις πύλες περνούσαν οι θεοί… -d-




Ιλιάδος ραψωδία Ε’ στιχ. 750

”Ἥρη δὲ μάστιγι θοῶς ἐπεμαίετ᾽ ἄρ᾽ ἵππους·αὐτόμαται δὲ πύλαι μύκον οὐρανοῦ ἃς ἔχον Ὧραι,τῇ ἐπιτέτραπται μέγας οὐρανὸς Οὔλυμπός τε ἠμὲν ἀνακλῖναιπυκινὸννέφος ἠδ᾽ ἐπιθεῖναι.Τῇ ῥαδι᾽ αὐτάων κεντρηνε κέας ἔχον ἵππους· εὗρον δὲ Κρονίωνα θεῶν ἄτερἥμενον ἄλλων ἀκροτάτῃ κορυφῇ πολυδειράδο Οὐλύμποιο. Ἔνθ᾽ἵππους στήσασα θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ζῆν᾽ ὕπατον Κρονίδην ἐξείρετο καὶ προσέειπε·”




Νεοελληνική απόδοσις:

Κι η Ήρα με την μάστιγα σφοδρά κινεί τους ίππους. Βροντούν οι πύλες τ’ ουρανού αυτάνοικτες μπροστά τους, οπού του απέραντ’ ουρανού φυλάκτρες και του Ολύμπου την φράζουν με το σύγνεφον ή τ’ αφαιρούν οι Ώρες. Και ως τα κεντούσαν, τ’ άλογα περάσαν απ’ την πύλην. Και τον Κρονίδην εύρηκαν ανάμερ’ απ’ τους άλλους θεούς στην άκρην κορυφήν του πολυλόφου Ολύμπου. Τους ίππους εκεί εκράτησεν η Ήρα η λευκοχέρα και ομίλησε κι εξέτασε τον ύψιστον Κρονίδην.




Ιλιάδος ραψ. Δ΄ στιχ. 75

Ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην, βῆ δὲ κατ᾽ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα. Οἷον δ᾽ ἀστέρα ἧκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω ἢναύτῃσι τέρας ἠ ὲ στρατῷ εὐρέ λαῶν λαμπρόν· τοῦ δέ τε πολλο ἀπὸ σπινθῆρες ἵενται· τῷ ἐϊκυῖ᾽ ἤϊξεν ἐπὶ χθόνα ΠαλλὰςἈθήνη, κὰδ δ᾽ ἔθορ᾽ ἐς μέσσον· θάμβος δ᾽ἔχεν εἰσορόωντας Τρῶάς θ᾽ ἱπποδάμους καὶ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς· ὧδε δέ τις εἴπεσκενἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον…




Νεοελληνική απόδοση

Και αυτοπροαίρετα η θεά στον λόγον του ετινάχθη από του Ολύμπου τες κορφές κι εχύθη ωσάν τ’ αστέρι, οπού ο Κρονίδης έριξε σημάδι στους ανθρώπους, ή ναύτες ή στρατόπεδο λαών εκτεταμένο. Λαμπρό αστέρι κι άπειρες οι σπίθες του πετιούνται. Ομοίως τοτ’ η Αθηνά στην γην εροβολούσε και μες στην μέσην πήδησε των ιπποδάμων Τρώων, των χαλκοφόρων Αχαιών και απόρησαν τα πλήθη…




Δείτε και αυτό που καταγράφηκε από το The Weather Space




UFO Spiral in the sky seen and heard across Western Canada

ΠΗΓΗ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΣ
«ΕΛΛΗΝ» Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ο Όμηρος Περιγράφει Τις Αστρικές Πύλες 

Που Περνούσαν Οι Θεοί Στην Ιλιάδα Και Δεν Μπορεί Να Αμφισβητηθεί

 (elliniarxitispagosmiasistorias.blogspot.com)

https://mysthrioskosmos.blogspot.com/

Το ελληνικό κράτος προτιμά συχνά να δαπανά εκατομμύρια για ενοικιάσεις ξένων εναέριων μέσων ή εισαγωγές έτοιμων οχημάτων, παρά να επενδύσει και να χρηματοδοτήσει την εγχώρια ελληνική παραγωγή και τεχνογνωσία.

 

Έλληνες στην Γερμανία (σοβαρή ομάδα με σκοπό την βοήθεια και αλληλεγγύη)

Giannis Xaralampidis 

ΛΙΒΑΔΕΙΑ  · 

Γιωργος Καλλιωρας ·




Και ενώ αυτή την στιγμή καίγεται η Χαλκιδική όπου στην Σίβηρη καίγονται σπίτια και έχουμε τραυματισμό δύο πυροσβεστών, και αναλογιζόμενοι τι συνέβη αυτό το καλοκαίρι με τόσους νεκρούς, ρίξτε μια ματιά στην συγκεκριμένη ανάρτηση και θα καταλάβετε πολλά για το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη...

JUMBO TRACK MULTI:

Το Ελληνικό Πυροσβεστικό «Θηρίο» που η Γραφειοκρατία Άφησε στο Περιθώριο; Αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες δεν είναι ένα ξένο στρατιωτικό όχημα. Είναι το Jumbo Track Multi, ένα μοναδικό, θηριώδες ερπυστριοφόρο όχημα πυρόσβεσης και διάσωσης, ελληνικής έμπνευσης και κατασκευής από την εταιρεία Ram Europe στον Ορχομενό Βοιωτίας!

Ενώ κάθε καλοκαίρι η χώρα μας δοκιμάζεται από βιβλικές καταστροφές, ένα όχημα που θα μπορούσε να αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού παραμένει ουσιαστικά αναξιοποίητο σε μαζική κλίμακα. Γιατί;

Το Ιστορικό: Από Άρμα Μάχης, «Άγγελος» Διάσωσης

Η ιστορία του ξεκινά από μια ευφυή ιδέα: τη μετατροπή του σασί ενός παλαιού άρματος μάχης Leopard 1 σε ένα πανίσχυρο όχημα πολιτικής προστασίας.Το όχημα αποδείχθηκε σωτήριο στην πράξη, επιχειρώντας εθελοντικά και με δικά τους έξοδα από τους κατασκευαστές του, στις μεγαλύτερες πυρκαγιές της χώρας:

2007 (Αρχαία Ολυμπία): Έσβησε τις φλόγες λίγα λεπτά προτού αυτές τυλίξουν το Αρχαιολογικό Μουσείο Ram Europe.

2021 (Αττική & Εύβοια): Μπήκε μέσα στις πύρινες εστίες σε Βαρυμπόμπη, Κρυονέρι, Σταμάτα και Βόρεια Εύβοια, σώζοντας δεκάδες σπίτια...

Ram Europe.2023 (Έβρος - Δάσος Δαδιάς): Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο μέτωπο για να ανοίξει αντιπυρικές ζώνες και να σβήσει.

Τι Μπορεί να Κάνει (Οι Απίστευτες Δυνατότητες)Το Jumbo Track Multi δεν είναι ένα απλό πυροσβεστικό. Είναι μια αυτόνομη μονάδα επιβίωσης μέσα στην κόλαση της φωτιάς. Μεταφέρει 15 τόνους νερού εκεί που τα κοινά οχήματα δεν μπορούν καν να πλησιάσουν λόγω εδάφους ή θερμοκρασίας.

Κινητήρας 830 Ίππων: Ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά του.

Λεπίδα: Ανοίγει άμεσα αντιπυρικές ζώνες, σπάει κορμούς και καθαρίζει δρόμους για να περάσουν τα επίγεια τμήματα.

Θωρακισμένος Θάλαμος Διάσωσης: Μπορεί να εγκλωβιστεί μέσα στις φλόγες και να απεγκλωβίσει με ασφάλεια έως και 10 άτομα, έχοντας πλήρη θερμική και βιοχημική προστασία για το πλήρωμα.

Γιατί η Παραγωγή του «Πάγωσε» από το Κράτος;

Αν ένα τέτοιο όχημα κατασκευάζεται στην Ελλάδα, έχει αποδείξει την αξία του και κοστίζει πολύ λιγότερο από την εισαγωγή ξένων οχημάτων, γιατί δεν έχουμε δεκάδες τέτοια σε όλη τη χώρα;

Η απάντηση κρύβεται στις διαχρονικές παθογένειες του ελληνικού συστήματος.

Η Γραφειοκρατία των Υπουργείων: Για να ενταχθεί ένα τέτοιο ειδικό όχημα στην επίσημη παραγωγή ή στον στόλο του Πυροσβεστικού Σώματος, απαιτούνται δαιδαλώδεις κρατικές πιστοποιήσεις, εγκρίσεις από συναρμόδια υπουργεία (Αμύνης για τα σασί, Εσωτερικών, Κλιματικής Κρίσης) που συχνά «χάνονται» στα συρτάρια.

Η Νοοτροπία των Εισαγωγών: Το ελληνικό κράτος προτιμά συχνά να δαπανά εκατομμύρια για ενοικιάσεις ξένων εναέριων μέσων ή εισαγωγές έτοιμων οχημάτων, παρά να επενδύσει και να χρηματοδοτήσει την εγχώρια ελληνική παραγωγή και τεχνογνωσία.

«Πυροσβεστική» Χρήση Μόνο στην Ανάγκη: Αντί το όχημα να έχει ενταχθεί σε ένα μόνιμο, οργανωμένο εθνικό στρατηγικό πλάνο, το κράτος το θυμάται και το καλεί κατόπιν εορτής, όταν οι φωτιές έχουν ήδη ξεφύγει (όπως έγινε στη Δαδιά ή στην Εύβοια).

Τι Συμβαίνει Σήμερα; Ένα όχημα - κομψοτέχνημα, που θα έπρεπε να αποτελεί εξαγωγικό προϊόν της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο, παραμένει μια «μοναδική» περίπτωση που κινείται κυρίως από το φιλότιμο και το πείσμα των δημιουργών του.Είναι κρίμα να βλέπουμε τα δάση μας και τις περιουσίες των πολιτών να καίγονται, τη στιγμή που η ελληνική βιομηχανία έχει έτοιμες, δοκιμασμένες λύσεις στα συρτάρια της, αλλά κανένας αρμόδιος δεν παίρνει την απόφαση να τις βγάλει στην παραγωγή.

Αξίζει να το μάθει ο κόσμος. Κοινοποιήστε για να ακουστεί !!!