Περβίν Χαϊρουλλάχ: Η διευθύντρια των ΚΔΑΠ ΠΕΚΕΜ που δυσφημεί την Ελλάδα στην Άγκυρα

 

Περβίν Χαϊρουλλάχ: Μια Ελληνίδα Πολίτης – Διευθύντρια ΚΔΑΠ ΠΕΚΕΜ στο Συνέδριο «Εγκλημάτων Αποικιοκρατίας» της Άγκυρας

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Σε μια κίνηση που προκαλεί το εθνικό αίσθημα και εκθέτει ανεπανόρθωτα το τοπικό πολιτικό δυναμικό, η Γενική Διευθύντρια της BAKEŞ, κ. Περβίν Χαϊρουλλάχ, μαζί με τον Πρόεδρο

παρακρατικής δομής και παρανόμως λειτουργούσης στην Ελληνική Επικράτειας , γνωστής σαν ΤΕΞ (“Τουρκική Ένωση Ξάνθης”)  κ. Κερέμ Αμπντουραχίμογλου,  εμφανίστηκαν ως κεντρικοί ομιλητές στο «3ο Διεθνές Συνέδριο Εγκλημάτων Αποικιοκρατίας» που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο OSTİMTECH στην Άγκυρα (27-28 Απριλίου 2026).

Η «Ελληνίδα» Διευθύντρια κατά της Ελλάδας

Η κ. Περβίν Χαϊρουλλάχ δεν είναι μια τυχαία παρουσία. Είναι Ελληνίδα πολίτης, διευθύντρια ενός συλλόγου (BAKEŞ) που λειτουργεί εντός της ελληνικής επικράτειας, και το κυριότερο: προΐσταται δομών ΚΔΑΠ που χρηματοδοτούνται από την Ελληνική Πολιτεία.

Παρά το γεγονός ότι βιοπορίζεται από το ελληνικό δημόσιο και απολαμβάνει όλα τα προνόμια και τις ελευθερίες μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας, η κ. Χαϊρουλλάχ επέλεξε από το βήμα της Άγκυρας να τοποθετηθεί αρνητικά για τη χώρα της.

Συμμετέχοντας στο πάνελ «Συνομιλίες Μαζικών Σφαγών και Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας», παρουσίασε μια εικόνα «καταπίεσης» και «παραβιάσεων» στη Θράκη, εξισώνοντας την ελληνική διοίκηση με καθεστώτα που έχουν διαπράξει γενοκτονίες.

Η «Αφήγηση» της Περβίν Χαϊρουλλάχ: Η Θράκη ως το τελευταίο οχυρό της αποικιοκρατίας στην Ευρώπη

Στο πρόγραμμα αναφέρεται ότι η Dr. Pervin Hayrullah (Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας) είχε ως θέμα ομιλίας της την  «Εκπαίδευση και Αφομοίωση: Οι Πολιτικές της Ελλάδας προς την Τουρκική Μειονότητα στη Δυτική Θράκη».

Σε έναν λόγο γεμάτο αιχμές και σκοτεινούς παραλληλισμούς, η Περβίν Χαϊρουλλάχ επιχείρησε να μεταφέρει το ακροατήριο της Άγκυρας σε μια «διαφορετική» Θράκη, φιλοτεχνώντας το πορτρέτο μιας περιοχής που υποφέρει κάτω από έναν ιδιότυπο ευρωπαϊκό δεσποτισμό.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές του συνεδρίου «Μέσα από την ιστορική και σύγχρονη εμπειρία των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, η συμβολή της αναμενόταν να προσφέρει μια κριτική ανάλυση των μειονοτικών καθεστώτων στην Ευρώπη. Εξετάζεται η χρήση των εκπαιδευτικών πολιτικών ως εργαλείων αφομοίωσης και πολιτιστικής εξάλειψης, ενώ διαπραγματεύονται ζητήματα συλλογικής μνήμης, ταυτότητας και διαγενεακής μετάδοσης. Παράλληλα, αξιολογούνται οι ευθύνες του διεθνούς δικαίου, των πλαισίων για τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των ευρωπαϊκών θεσμών. Με αυτόν τον τρόπο,παρουσιάζεται μια ενδοευρωπαϊκή περίπτωση, επιχειρώντας να αποδείξει (η Π.Χ.) ότι τα αποικιακά εγκλήματα δεν περιορίζονται σε υπερπόντιες γεωγραφίες.»

Θράκη όπως… Ρουάντα και Μιανμάρ

Το συνέδριο, το οποίο εστίασε σε περιοχές όπως η Ρουάντα, η Σομαλία, η Βοσνία, το Ανατολικό Τουρκεστάν και η Μιανμάρ, χρησιμοποιήθηκε ως πλατφόρμα για να παρουσιαστεί η Θράκη ως «θύμα αποικιοκρατίας».

Η κ. Χαϊρουλλάχ και ο κ. Αμπντουραχίμογλου «διέπρεψαν» με τις εισηγήσεις τους περί δήθεν «δικαιωμάτων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης», υιοθετώντας πλήρως την αναθεωρητική ατζέντα της Άγκυρας.

Είναι αξιοσημείωτο πως η κ. Χαϊρουλλάχ, δρα κι ενεργεί  ως «διώκτης της ελευθεροτυπίας» και εμφανίζεται ως εκπρόσωπος της “τουρκικής μειονότητας στη Θράκη” στοχεύοντας όποιον αποκαλύπτει τον ρόλο της, παραμένει τακτική συνομιλήτρια τοπικών πολιτικών παραγόντων, οι οποίοι φαίνεται να ανέχονται αυτή τη θεσμική εκτροπή για λίγες ψήφους.Το δελτίο τύπου του OSTİMTECH για το συνέδριο της Άγκυρας και η συμμετοχή της Περβίν Χαϊρουλλάχ

“Το Τεχνικό Πανεπιστήμιο OSTİMφιλοξένησε μια διεθνή εκδήλωση με στόχο να ρίξει φως στις σκοτεινές σελίδες της ιστορίας. Το συνέδριο με τίτλο «Συνέδριο Εγκλημάτων Αποικιοκρατίας: Αφηγήσεις και Μαρτυρίες Θυμάτων Αποικιοκρατίας και Εγκλημάτων κατά της Ανθρωπότητας»προσέλκυσε έντονο ενδιαφέρον με τη συμμετοχή ειδικών και μαρτύρων από διαφορετικές ηπείρους.

Στο συνέδριο μοιράστηκαν συγκλονιστικές αφηγήσεις σχετικά με την αποικιοκρατία και τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που έλαβαν χώρα σε μια ευρεία γεωγραφική έκταση, από την Αμερική ως την Ασία και από την Ευρώπη ως την Αφρική. Τον ρόλο των συντονιστών ανέλαβαν ο έμπειρος διπλωμάτης και πρώην Πρέσβης, Ümit Yardım, και ο Καθηγητής Dr. Kudret Bülbül.

Σε αυτή την εκδήλωση, όπου οι ακαδημαϊκές προσεγγίσεις συνδυάστηκαν με ατομικές μαρτυρίες, εξετάστηκαν διεξοδικά το ιστορικό υπόβαθρο των θυμάτων και οι επιπτώσεις τους στο σήμερα.

Μεταξύ των συμμετεχόντων ομιλητών ήταν οι:

• Καθηγητής Dr. Sami Al-Arian:Συμμετέχοντας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Al-Arian αναφέρθηκε στις πολιτικές επιπτώσεις των αποικιακών συστημάτων σε παγκόσμια κλίμακα.

• Dr. Hikmet Karčić: Ερχόμενος από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, ο Karčić πραγματοποίησε μια ολοκληρωμένη παρουσίαση για τις διαδικασίες γενοκτονίας στα Βαλκάνια και τα εγκλήματα πολέμου στη Βοσνία.

• Gül Çakan και Maide Çakan: Οι συμμετέχουσες από το Ανατολικό Τουρκεστάν εξέθεσαν τις πρακτικές της Κίνας κατά των Ουιγούρων Τούρκων μέσα από προσωπικές μαρτυρίες.

• Καθηγητής Dr. Fethi Güngör:Μοιράστηκε συγκλονιστικές πληροφορίες για την ιστορία και τις σημερινές επιπτώσεις της εξορίας των Κιρκασίων.

• Dr. Περβίν Χαϊρουλλάχ και Κερέμ Αμπντουραχίμογλου: Προκάλεσαν αίσθηση με τις παρουσιάσεις τους σχετικά με τις παραβιάσεις δικαιωμάτων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης.

Οι αφηγήσεις που μεταφέρθηκαν από διάφορες περιοχές, όπως η Αμερική, η Αφρική, η Αλγερία, το Αζερμπαϊτζάν, τα Βαλκάνια, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Κιρκασία, το Ανατολικό Τουρκεστάν, η Ιρλανδία, η Ινδία, το Πακιστάν, η Παλαιστίνη, η Νότια Ασία, η Ουκρανία και η Μιανμάρ (Αρακάν), δεν αποτέλεσαν μόνο πεδίο ακαδημαϊκής συζήτησης, αλλά φιλοξένησαν επίσης ισχυρές μαρτυρίες που απηύθυναν κάλεσμα στην ανθρώπινη συνείδηση.

Το συνέδριο, ενώ συνέβαλε στην κατανόηση των αδικιών που συνέβησαν στο παρελθόν, δημιούργησε παράλληλα μια ευαισθητοποίηση για την πρόληψη παρόμοιων τραγωδιών στο μέλλον.”

---

 

Σχόλιο Συντάκτη

Η συμμετοχή Ελλήνων πολιτών σε μια τέτοια ενορχηστρωμένη επιχείρηση διεθνούς δυσφήμησης της Ελλάδας ξεπερνά κάθε όριο πολιτικής υποκρισίας.

Όταν μια διευθύντρια χρηματοδοτούμενων δομών από το ελληνικό κράτος παρομοιάζει την πατρίδα της με αποικιοκρατικά καθεστώτα γενοκτονιών, τίθεται σοβαρό ζήτημα ηθικής και εθνικής τάξης.

Η ανοχή των τοπικών αρχόντων απέναντι σε τέτοια πρόσωπα δηλητηριάζει την αρμονική συνύπαρξη στη Θράκη και υπονομεύει το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο.

Ο αγώνας για την κοινωνική χειραφέτηση της Μειονότητας περνά μέσα από την αποκάλυψη αυτών των παρακρατικών μηχανισμών.

Το δελτίο τύπου του τουρκικού πανεπιστημίου επιβεβαιώνει με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι η Θράκη εργαλειοποιείται διεθνώς, τοποθετούμενη στο ίδιο κάδρο με το Ανατολικό Τουρκεστάν, τη Βοσνία και την Αλγερία.

• Η αναφορά στην Περβίν Χαϊρουλλάχ και τον Κερέμ Αμπντουραχίμογλου ως ομιλητών που «προκάλεσαν αίσθηση» με τις καταγγελίες τους για «παραβιάσεις δικαιωμάτων», υπογραμμίζει το βάθος της θεσμικής εκτροπής από πλευράς τους.
• Τίθεται ζήτημα πλέον για τις δομές της Ελληνικής Δημοκρατίας πώς επιτρέπουν την δράση της κ.Περβίν Χαιρουλλάχ και των ομοδόξων της, όπως επίσης και για την ΠΕ Ροδόπης αλλά και για άλλες υπηρεσίες που είναι υπεύθυνες για την αδειοδότηση των ΚΔΑΠ της ΠΕΚΕΜ.!

---

• Πηγή: OSTİM Teknik Üniversitesi / Ρεπορτάζ RodopiPress Επιμέλεια:RodopiPress Team.  Πηγή: 

https://taxalia.blogspot.com/

Οι υπολογιστές μιλάνε ελληνικά

 Παρά την μανία που έχουμε και τις μακροχρόνιες προσπάθειες να καταστρέψουμε την γλώσσα μας και να αποκοπούμε τελείως από την αρχαία μας κληρονομιά, τα ξένα προγράμματα μετάφρασης εξακολουθούν [έστω και εν μέρει] να μεταφράζουν λέξεις στην καθαρεύουσα, η οποία είναι η «ελληνική κοινή» που μιλούσαν πριν πάνω από 2.000 χρόνια. Έτσι συναντάω λέξεις όπως «πεπτωκώς» αντί για «πεσμένος», «άλυσος» αντί για «αλυσίδα», «κάμινος» αντί για «καμίνι», «απεχθής» που τώρα δεν ακούγεται καν κλπ. Και επίσης οι υπολογιστές συνεχίζουν -με κάποιον άγνωστο για μένα τρόπο- να χρησιμοποιούν στο πρόγραμμά τους την ελληνική αλφάβητο.

https://filologos10.wordpress.com/

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ! 50 χρόνια από τον θάνατο ενός σπάνιου ανθρώπου...

 Δημήτρης Τριάντος

1976-2026, 50 χρόνια από τον θάνατο ενός σπάνιου ανθρώπου,
1. Δεν ήταν αριστερός, από βενιζελική οικογένεια, με πατέρα συνταγματάρχη και αδελφό ανθυπολοχαγό στο στρατό. Είχε φάκελο στην αστυνομία από το 1957 όταν συμμετείχε σε διαδήλωση για το Κυπριακό, οργανώθηκε πολιτικά ως φοιτητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εντάσσεται στην νεολαία της Ενώσεως Κέντρου το 1960-1961.
2. 27 ετών το 1966 παρουσιάστηκε στο στρατό, στην Κόρινθο όπου τολμάει να διορθώσει τον διοικητή που κάνει τα πρωινά κηρύγματα ότι νόμιμος πρωθυπουργός της χώρας είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου και όχι ο αποστάτης. Παίρνει δυσμενή μετάθεση στη Βέροια, ασφυκτιά, αποφασίζει να λιποτακτήσει. Παραμονές Πάσχα παρουσιάζεται στον διοικητή του και λέει ότι είναι ο Εσταυρωμένος, παίρνει 10 μέρες αναρρωτική να κοιταχτεί σε ψυχίατρο.
3. Έρχεται στην Αθήνα, καταφέρνει να εξασφαλίσει πλαστό διαβατήριο για την Κύπρο, εκεί γίνεται το απίστευτο. Ο Υπουργός Άμυνας και Εσωτερικών Γιωρκάτζης ψάχνει τον λιποτάκτη που κυνηγά η χούντα και μόλις συναντιούνται αντί να τον συλλάβει πάραυτα και να τον απελάσει, στρατολογείται στον σκοπό του, ο στρατιώτης γοητεύει τον Υπουργό. Ο Γιωρκάτζης, αγωνιστής θρύλος της ΕΟΚΑ “ο Χουντίνι της ΕΟΚΑ” γιατί είχε δραπετεύσει 3 φορές από τα χέρια των Βρετανών “είμαι υποχρεωμένος να σε παραδώσω στη Χούντα” του απαντά “ δεν θα το κάνεις, γιατί έκανα ότι έκανες εσύ” . Ως Μάριος Ανδρέου φθάνει στη Ρώμη ιδρύει οργάνωση και δρομολογεί το σχέδιο του για την δολοφονία του τυρράνου, το ψευδώνυμο του “Ανίκητος”.
4. Αποφάσισε να χτυπήσει στις 13 Αυγούστου του 1968. Επιλέχτηκε το 31ο χιλιόμετρο της λεωφόρου Αθηνών Σουνίου, υπήρχε γεφυράκι με υπόγεια σήραγγα και πριν απότομη στροφή, τα αυτοκίνητα χαμηλώνουν ταχύτητα και θα διευκολυνόταν η στοχοποίηση. Τα εκρηκτικά τα παραλάμβανε από την πρεσβεία της Κύπρου, τις τεχνικές λεπτομέρειες τις έμαθε στην Κύπρο. Κρυμμένος στα βράχια περίμενε την κατάλληλη στιγμή. Στην προσπάθειά του να ξεμπερδεύσει το καλώδιο που συνδεόταν με τα εκρηκτικά μετακινήθηκε μερικά μέτρα έχασε την καλή οπτική επαφή και για κλάσματα του δευτερολέπτου περνάει το αυτοκίνητο του Παπαδόπουλου και μετά γίνεται η έκρηξη, η απόπειρα απέτυχε! Πέφτει στην θάλασσα, κρύφτηκε στα βράχια και περίμενε να έρθει μια βάρκα να τον πάρει, σύμφωνα με το σχέδιο, μετά από 2 ώρες τον είδε ένας χωροφύλακας, τον πιάσανε ημίγυμνο και τον φωτογραφίσανε έτσι για να τον ξεφτιλίσουν
5. Μετά τη σύλληψη του το καθεστώς απείλησε με διακοπή των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Κύπρου, ο Γιωρκάτζης παραιτήθηκε από υπουργός για να δολοφονηθεί 2 χρόνια αργότερα το 1970 από αγνώστους, ο θάνατος του παραμένει ανεξιχνίαστος, τον γιο του Κων/νο τον μεγάλωσε ο δεύτερος σύζυγος της μητέρας του ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ διετέλεσε Δήμαρχος Λευκωσίας για 12 χρόνια
6. Ο Παναγούλης βασανίζεται επί 3.5 χρόνια: υβρεολόγιο, γρονθοκοπήματα, κλωτσιές, τσιγάρα στο σώμα, μαστιγώματα, χτυπήματα με γκλομπς στις πατούσες των ποδιών , πυρωμένη βελόνα στην ουρήθρα, επεμβάσεις άνευ αναισθησίας σε οποιοδήποτε τραύμα, 50 εικονικές εκτελέσεις, κρέμασμα από μπάρα για 4 ώρες μέχρι το σημείο λιποθυμίας από αδυναμία αναπνεύσεως αν και “η λιποθυμία ήταν η μόνη λύτρωση αφού σου δίνει νέες δυνάμεις”, υπήρξε φορά που του στέρησαν τον ύπνο ακόμη και για 50 μέρες.
7. Παρά τα βασανιστήρια δεν πρόδωσε κανένα σύντροφο του, ο Ιωαννίδης ομολογεί: Είναι ένας στο εκατομμύριο, δεν έχουμε δει άλλον τέτοιον, όσο και αν τον βασανίσεις, τόσο περισσότερο τον ισχυροποιείς. Απίστευτη η γενναιότητα του, τον Ζαχαράκη, τον διευθυντή των φυλακών του Μπογιατίου τον έβγαλε ομοφυλόφιλο, κάθε βράδυ μπροστά σε όλους τους φρουρούς έκανε εικονικό δελτίο ειδήσεων με τα γαμήσια του διευθυντή, ότι δεν μπορούσε να κορεστεί από τα πηδήματα των Ελλήνων και ζήτησε να του φέρουν έναν Άραβα; μπαίνει μία μέρα ο Ζαχαράκης μέσα και αρχίζει να κλαίει “αν δεν σταματήσεις το δελτίο θα αυτοκτονήσω” και ο Παναγούλης το σταμάτησε. Στον Χατζηζήση να λέει ότι έχεις όμορφη γυναίκα θα σου τη γαμήσω μόλις βγώ έξω και πράγματι μόλις αποφυλακίστηκε πήγε και την βρήκε!
Την ίδια στιγμή ο Παττακός δηλώνει μπροστά στην κάμερα: Η δημοκρατία, δεν εκδικείται, δεν κρεμά, δεν δολοφονεί, δεν σκοτώνει.
8. Η δίκη του ξεκίνησε 3 μήνες μετά την απόπειρα, “προσπάθησαν να με ντύσουν βιαίως με στολή στρατιώτη πράγμα που αρνήθηκα λέγοντας πως όποιος υπηρετεί τη Χούντα φορώντας αυτή τη στολή είναι ή παλιάνθρωπος ή δειλός ή βλάκας, για τους αξιωματικούς της Χούντας ισχύουν και τα τρία.
Στην απολογία του είπε αυτό που έπρεπε να διδάσκεται σε όλα τα σχολεία “Γνωρίζω πως θα με σκοτώσετε και αυτό επιζητώ, διότι γνωρίζω ότι το ωραιότερον κύκνειο άσμα οιουδήποτε πραγματικού αγωνιστού είναι ο επιθανάτιος ρόγχος προ του εκτελεστικού αποσπάσματος μιας τυραννίας”. Καταδικάστηκε δις εις θάνατον όχι για την απόπειρα αλλά για Κομμουνιστική Συνωμοσία
9. Ο Παναγούλης είχε τρεις ημέρες για να υποβάλει αίτηση χάριτος, αρνήθηκε και περίμενε την εκτέλεσή του κάτι που προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις; Σάρτρ, Πικάσο, Πάπας Παύλος ο 6ος, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον και έτσι παρέμεινε ανεκτέλεστη, μεταφέρθηκε στις στρατιωτικές φυλακές Μπογιατίου στον Διόνυσο Αττικής σήμερα κατεδαφισμένες. Επί έξι μήνες φορούσε χειροπέδες. Εκεί γοητεύει τον δεσμοφύλακα του τον Μωράκη, δραπετεύουν μαζί, η ελευθερία δεν κράτησε πολύ, είχε επικηρυχθεί για 500.000 δραχμές, στο διαμέρισμα που κατέληξαν στην οδό Πάτμου έγινε η προδοσία; οι δυο προδότες όχι μόνο εισέπραξαν τα αργύρια της προδοσίας αλλά ο ένας διορίστηκε σε διοικητική υπηρεσία του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο άλλος στην Ολυμπιακή Αεροπορία
10. Τον Αύγουστο του 1973 δόθηκε γενική αμνηστία, πηγαίνει ο Διευθυντής των φυλακών και του λέει: Ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος, σου δίνει αμνηστία και μπορείς να φύγεις, και πάλι αρνείται. Ο Παπαδόπουλος αναγκάζεται να αλλάξει την νομοθεσία και την διαδικασία αίτησης χάριτος να την κινεί πια ο Υπουργός Δικαιοσύνης και όχι ο κρατούμενος. Για να τους κάνει καψόνι τους λέει δεν βγαίνω εάν δεν μου φέρετε ένα συγκεκριμένο γαλλικό άρωμα, έτρεχαν οι πρώην βασανιστές να το βρουν , μετά ήθελε καπνό, βγήκε τρεκλίζοντας δεν μπορούσε να καλοπερπατήσει, όντας μέσα στον τάφο του Μπογιατίου σε ένα κελί που είχε ύψος 1,40, ακριβώς για να σπάσει “εντοιχισμένο, με καταδίκασαν σε θάνατο και με έθαψαν χωρίς να εκτελέσουν την ποινή”.

Φωτο 1 και 2. Η πιο διάσημη δημοσιογράφος της εποχής της η Οριάνα Φαλάτσι παίρνει συνέντευξη από τον Αλέκο Παναγούλη. « Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω άνθρωπο εκτός εάν είναι τύραννος», με αυτή τη φράση γεννήθηκε ο κεραυνοβόλος έρωτας τους.
«ένα βράδυ είχαμε πάει σε ένα υπόγειο της οδού Αμερικής όπου τραγουδούσε τότε η Πόλυ Πάνου, ξετρελάθηκα, θα έρθω να ζήσω εδώ.....θα σου πάρω ένα αυτοκίνητο για να με φέρνεις να την ακούω». Του αγόρασε το μοιραίο Mirafiori με το οποίο σκοτώθηκε στη Λεωφ. Βουλιαγμένης ανήμερα σαν σήμερα, πριν 50 χρόνα, μόλις 37 ετών, η πιθανή δολοφονία του δεν μπόρεσε να αποδειχθεί!
«Κάθε Πρωτομαγιά του έστελνα 37 τριαντάφυλλα, σε μια μαρμάρινη πλάκα που τοποθέτησα εις μνήμην του, στο νεκροταφείο της οικογένειάς μου, στην Φλωρεντία, στην γωνία όπου θα θάψουν και εμένα, τον τάφο του δεν θέλω να τον δω» Δεν τον ξεπέρασε ποτέ, έως το 2007 που πέθανε από καρκίνο του μαστού, ο έρωτας τους έγινε ταινία «Panagulis vive!» (1980) που παίζει ο Στάθης Γιαλελής
Το βιβλίο της Un uomo «Ένας άντρας» από τα μεγαλύτερα best seller, βγήκε συγχρόνως με το “Όνομα του Ρόδου” του Ουμπέρτο Έκο και πούλησε εκείνη τη χρονιά 35 φορές περισσότερο, μεταφράστηκε σε 20 γλώσσες

Φωτο 3 και 4. Στις 5 Μαΐου του 1976, στην κηδεία του, ένα εκατομμύριο κόσμος αποχαιρετά τον ήρωα, και επιτόπου ο Μίκης γράφει το «Κόκκινο Τριαντάφυλλο», ο Γιάννης Ρίτσος δίπλα στο φέρετρο.
Γράφει ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης: 50 χρόνια από τον θάνατο του και δεν το διεκδικεί κανένας, αφού δεν ανήκε πουθενά, δρούσε παίρνοντας εντολές μόνο από τον εαυτό του. Ψάχνεις στον Παναγούλη να βρεις κάποια στιγμή που είπε όχι, δεν το αντέχω, να πεί όπως ο Χριστός “παρελθέτω απ' εμού το ποτήριον τούτο”και τέτοια στιγμή δεν την βρίσκεις και ας μην ήταν Θεός αλλά άνθρωπος με σάρκα και οστά. Εμείς ήμαστε κανονικοί άνθρωποι, αυτός ήταν κάτι παραπάνω, πολύ μεγαλύτερος απ' τα δικά μας μέτρα και σταθμά, τον τυλίγουμε με την αμηχανία μας τον εξωθούμε ουσιαστικά στο περιθώριο του νου μας, τον διώχνουμε από μέσα μας γιατί δεν τον αντέχουμε,
Ο μεγαλοφυής Θεοδωράκης γράφει το διάσημο τραγούδι του:
Όταν χτυπήσεις δύο φορές, και ύστερα τρεις και πάλι δύο Αλέξανδρε μου, σκέφτομαι το φευγιό σου.
Σε βλέπω σε κελί στενό, να σέρνεις πρώτος το χορό πάνω στο θάνατό σου.
Και λέει αυτό που ήταν ο Παναγούλης, έσερνε το χορό, χόρευε πάνω στο θάνατό του όπως οι αρχαίοι ήρωες των τραγωδιών, αυτός ήταν ο Παναγούλης
Στους τοίχους του κελιού του γράφει συνθήματα, τα ασβέστωναν, τον κακοποιούσαν, αλλά τα ξανάγραφε.
«Ζωντάνεψα τους τοίχους, φωνή τους έδωσα πιο φιλική να γίνουν συντροφιά, κι οι δεσμοφύλακες μου ζητούσαν να μάθουνε πού βρήκα την μπογιά, ψάξανε παντού, όμως μπογιά δεν βρήκαν, στιγμή δεν σκέφτηκαν, στις φλέβες μου να ψάξουν ! »
Σημ, στην μεταπολίτευση, όταν επιστρέφει περιμένει ότι θα τον υποδεχθεί όλη η Αθήνα μια χουφτα άνθρωποι ήταν στο αεροδρόμιο, στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου θα εκλεγεί τελευταίος και καταϊδρωμένος από το υπόλοιπο των ψήφων, 1.000.000 στην κηδεία του, πήρε 9.000 ψήφους μόλις ζήτησε να μας εκπροσωπεί!

Ο Αόρατος Πόλεμος: Αποκαλύπτοντας τους κρυμμένους κινδύνους των εμβολίων και ανακτώντας την ελευθερία στην υγεία

 Μπελ Κάρτερ 

• Το βιβλίο αποκαλύπτει ένα ιστορικό μοτίβο υποχρεωτικών εμβολιασμών που επιβλήθηκαν μέσω φόβου και νομικού καταναγκασμού, από τον Νόμο περί Εμβολιασμού του 1853 έως την απόφαση Jacobson εναντίον Μασαχουσέτης, και το Περιστατικό Cutter του 1955, το οποίο υπογραμμίζει τους κινδύνους των βιαστικών εγκρίσεων και της εταιρικής αμέλειας.
• Οι συγγραφείς αναλύουν σχολαστικά μελέτες από ομότιμους και μαρτυρίες καταγγελιών, όπως αυτές του Δρ. William Thompson, που αποκαλύπτουν παραποιημένα δεδομένα, κατασταλμένες συνδέσεις με τον αυτισμό και νευροτοξικότητα συστατικών εμβολίων όπως το αλουμίνιο και η θιμεροσάλη. Ανεξάρτητοι ερευνητές όπως ο Δρ. Christopher Shaw έχουν καταδείξει τη χρόνια φλεγμονή και τη νευρολογική βλάβη που προκαλούνται από τα ανοσοενισχυτικά αλουμινίου, ωστόσο οι ρυθμιστικές αρχές αγνοούν αυτά τα ευρήματα.
• Το βιβλίο περιγράφει λεπτομερώς τις τοξικές χημικές ουσίες που βρίσκονται στα εμβόλια, όπως η φορμαλδεΰδη, το πολυσορβικό 80, το MSG και το σκουαλένιο, και την πιθανότητα να προκαλέσουν αυτοάνοσες διαταραχές, υπογονιμότητα και καρκίνο. Αυτές οι ουσίες εγχέονται σε βρέφη με υπανάπτυκτο ανοσοποιητικό σύστημα, συμβάλλοντας στην επιδημία χρόνιων ασθενειών στα σύγχρονα παιδιά.
• Συνδέει τις σύγχρονες εκστρατείες εμβολιασμού με ευρύτερες ατζέντες ελίτ για τη μείωση του πληθυσμού, επικαλούμενο τη «Μεγάλη Επαναφορά» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, τις ομιλίες TED του Μπιλ Γκέιτς για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα μέσω λύσεων υγειονομικής περίθαλψης και την έκκληση των Georgia Guidestones για έναν παγκόσμιο πληθυσμό κάτω των 500 εκατομμυρίων. Η πανδημία COVID-19 παρουσιάζεται ως μια δοκιμαστική περίοδος για την ιατρική τυραννία, όπου ο φόβος χρησιμοποιήθηκε ως όπλο για την επιβολή συμμόρφωσης με μη δοκιμασμένες, χωρίς ευθύνη ενέσεις mRNA που συνδέονται με καταστροφικά αποτελέσματα για την υγεία.
• Παρά τις ζοφερές αποκαλύψεις, το βιβλίο τελειώνει με μια ελπιδοφόρα νότα, προσφέροντας εφαρμόσιμα βήματα για την ανάκτηση της κυριαρχίας στην υγεία. Τονίζει τη δύναμη της φυσικής ανοσίας, της διατροφής, της αποτοξίνωσης και της συμμετοχής σε κινήματα για την ελευθερία της υγείας, όπως η Children's Health Defense, για να αντισταθεί κανείς στην αυταρχική υπερβολή και να χτίσει ένα πιο υγιές, πιο ελεύθερο μέλλον.

Σε μια εποχή όπου οι αφηγήσεις για τη δημόσια υγεία ελέγχονται αυστηρά από ισχυρούς θεσμούς, το « Ο Αόρατος Πόλεμος » αναδεικνύεται ως ένα τολμηρό και σχολαστικά ερευνημένο αποκάλυπτο που αμφισβητεί το κυρίαρχο δόγμα γύρω από τον εμβολιασμό. Αυτό το βιβλίο δεν είναι απλώς μια ακόμη κριτική - είναι μια κραυγή συγκέντρωσης για ενημερωμένη συναίνεση, επιστημονική διαφάνεια και το θεμελιώδες δικαίωμα στην αυτονομία του σώματος.

Αντλώντας από ιστορικά αρχεία, επιστημονικές μελέτες και σπαρακτικές προσωπικές μαρτυρίες, οι συγγραφείς καταρρίπτουν την ψευδαίσθηση του αλάθητου των εμβολίων και αποκαλύπτουν ένα σύστημα γεμάτο διαφθορά, κίνητρα που αποσκοπούν στο κέρδος και συστηματική παραμέληση των γνήσιων ανησυχιών για την ασφάλεια.

Βασικά σημεία:

1. Μια κληρονομιά εξαναγκασμού και απόκρυψης

Το βιβλίο ξεκινά με μια νηφάλια ματιά στην προέλευση του εμβολιασμού, εντοπίζοντας τις ρίζες του από τις πρώιμες πρακτικές εμβολιασμού έως τη σύγχρονη, κερδοσκοπική φαρμακευτική βιομηχανία. Αποκαλύπτει πώς οι εντολές εμβολιασμού έχουν ιστορικά επιβληθεί μέσω του φόβου και της νομικής καταπίεσης, από τον Νόμο περί Εμβολιασμού του 1853 στην Αγγλία έως την αμφιλεγόμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Μασαχουσέτης στην υπόθεση Jacobson εναντίον Μασαχουσέτης το 1905, η οποία έδωσε στις πολιτείες ευρεία εξουσία να επιβάλλουν ιατρικές παρεμβάσεις. Το διαβόητο Περιστατικό Cutter του 1955 - όπου τα μολυσμένα εμβόλια πολιομυελίτιδας παρέλυσαν παιδιά - χρησιμεύει ως μια ανατριχιαστική υπενθύμιση του πώς οι βιαστικές εγκρίσεις και η εταιρική αμέλεια έχουν θέσει σε κίνδυνο ζωές εδώ και δεκαετίες.

2. Η επιστήμη που δεν θέλουν να δείτε

Οι συγγραφείς αναλύουν σχολαστικά μελέτες που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους και μαρτυρίες καταγγελιών (όπως αυτές του επιστήμονα του CDC, Δρ. William Thompson), οι οποίες αποκαλύπτουν παραποιημένα δεδομένα, κατασταλμένες συνδέσεις με τον αυτισμό και την ανησυχητική νευροτοξικότητα συστατικών εμβολίων όπως το αλουμίνιο και η θιμεροσάλη (υδράργυρος). Το βιβλίο υπογραμμίζει πώς ανεξάρτητοι ερευνητές, όπως ο Δρ. Christopher Shaw, έχουν καταδείξει ότι τα ανοσοενισχυτικά αλουμινίου προκαλούν χρόνια φλεγμονή και νευρολογική βλάβη — ωστόσο, οι ρυθμιστικές αρχές που καταγράφονται από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες αγνοούν συστηματικά αυτά τα ευρήματα.

3. Τοξικά συστατικά και η επίθεση στην υγεία των παιδιών

Ένα από τα πιο οδυνηρά τμήματα περιγράφει λεπτομερώς την τοξική σύνθεση χημικών ουσιών που βρίσκονται στα εμβόλια - φορμαλδεΰδη, πολυσορβικό 80, MSG και σκουαλένιο - και τη δυνατότητά τους να προκαλέσουν αυτοάνοσες διαταραχές, υπογονιμότητα και καρκίνο. Οι συγγραφείς παρουσιάζουν συγκλονιστικά στοιχεία για το πώς αυτές οι ουσίες, που εγχέονται σε βρέφη με υπανάπτυκτο ανοσοποιητικό σύστημα, συμβάλλουν στην επιδημία χρόνιων ασθενειών που μαστίζουν τα σύγχρονα παιδιά.

4. Η ατζέντα της μείωσης του πληθυσμού και ο παγκοσμιοποιημένος έλεγχος

Το βιβλίο εισχωρεί σε αμφιλεγόμενα αλλά καλά τεκμηριωμένα εδάφη, συνδέοντας τις σύγχρονες εκστρατείες εμβολιασμού με ευρύτερες ατζέντες των ελίτ για τη μείωση του πληθυσμού. Αναφέρει τη «Μεγάλη Επαναφορά» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, τις ομιλίες TED του Μπιλ Γκέιτς για τη μείωση των εκπομπών άνθρακα μέσω «λύσεων υγειονομικής περίθαλψης» και την απόκοσμη έκκληση των Georgia Guidestones για έναν παγκόσμιο πληθυσμό κάτω των 500 εκατομμυρίων. Η πανδημία COVID-19 παρουσιάζεται ως μια δοκιμαστική περίοδος για την ιατρική τυραννία, όπου ο φόβος χρησιμοποιήθηκε ως όπλο για την επιβολή συμμόρφωσης με μη δοκιμασμένες, χωρίς ευθύνη ενέσεις mRNA που συνδέονται με καταστροφικά αποτελέσματα για την υγεία.

5. Αντίσταση από τη βάση και δρόμοι προς την ελευθερία

Παρά τις ζοφερές αποκαλύψεις, το βιβλίο τελειώνει με μια ελπιδοφόρα νότα, προσφέροντας εφαρμόσιμα βήματα για την ανάκτηση της κυριαρχίας στην υγεία. Από την οικοδόμηση φυσικής ανοσίας μέσω της διατροφής και της αποτοξίνωσης έως την ένταξη σε κινήματα για την ελευθερία της υγείας, όπως η Children's Health Defense, οι αναγνώστες έχουν τη δυνατότητα να εξαιρεθούν από ένα σύστημα που δίνει προτεραιότητα στο κέρδος έναντι των ανθρώπων. Οι συγγραφείς τονίζουν τη δύναμη της κοινότητας, της αυτάρκειας και των αποκεντρωμένων δικτύων για την αντίσταση στην αυταρχική υπερβολή.

Γιατί αυτό το βιβλίο έχει σημασία

«Ο Αόρατος Πόλεμος» αποτελεί ένα κάλεσμα αφύπνισης για όποιον εμπιστεύεται τυφλά τις αφηγήσεις για την υγεία των ιδρυμάτων. Αποτελεί απόδειξη του θάρρους των ανεξάρτητων επιστημόνων, δημοσιογράφων και γονέων που αρνούνται να φιμωθούν. Ενώ τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης απορρίπτουν τέτοιες φωνές ως «θεωρίες συνωμοσίας», η αυστηρή τεκμηρίωση του βιβλίου για την απάτη, τη λογοκρισία και τα δεινά που μπορούν να αποφευχθούν καθιστά αδύνατο να αγνοηθούν.

Για όσους επιθυμούν να απελευθερωθούν από την φαρμακευτική εξάρτηση, να προστατεύσουν τις οικογένειές τους και να ενταχθούν σε ένα αυξανόμενο κίνημα για την ιατρική ελευθερία, αυτό το βιβλίο αποτελεί έναν απαραίτητο οδηγό. Δεν αμφισβητεί απλώς το status quo — παρέχει τα εργαλεία για να χτίσουν ένα πιο υγιές και ελεύθερο μέλλον.

Ένα πρωτοποριακό, αποκαλυπτικό έργο που ανήκει στο ράφι κάθε αναζητητή της αλήθειας. Είτε είστε σκεπτικιστής είτε ένθερμος υποστηρικτής της επιλογής εμβολίων, αυτό το βιβλίο θα αμφισβητήσει τις υποθέσεις σας και θα σας εξοπλίσει με γνώσεις που θα μπορούσαν να σώσουν ζωές.

Αποκτήστε ένα αντίτυπο του βιβλίου «Ο Αόρατος Πόλεμος: Αποκαλύπτοντας την Αλήθεια Πίσω από τα Εμβόλια, την Τεχνητή Νοημοσύνη και τον Αγώνα για την Ανθρωπότητα» μέσω αυτού του συνδέσμου . Διαβάστε, μοιραστείτε και κατεβάστε χιλιάδες βιβλία δωρεάν στο Books.BrightLearn.AI . Μπορείτε επίσης να δημιουργήσετε τα δικά σας βιβλία δωρεάν στο BrightLearn.AI .

Παρακολουθήστε το επεισόδιο "Health Ranger Report" παρακάτω, όπου  ο Δρ. Brian Hooker συζητά για την Τεχνητή Νοημοσύνη, την εγκληματολογία εμβολίων και την αποκάλυψη της ατζέντας μείωσης του πληθυσμού με τον Mike Adams .

Αυτό το βίντεο προέρχεται από το κανάλι Health Ranger Report στο Brighteon.com .

https://www.naturalnews.com/

Μαρία Καρυστιανου είμαστε μαζί σου το Κίνημα των Πολιτών

 

Stefanos Voudouris 

ΘΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΤΕ ΚΟΛΩΝΑΚΙ ΜΕΡΙΑ..

Θα ήθελα να σας μιλήσω για αυτό το στυλ κυρίας που την συναντάς στην πλατεία Κολωνακίου Σάββατο μεσημέρι, με τσάντες-τσαντάκια, ψώνια πάνω στην Πατριάρχου Ιωακείμ. Λοιπόν το Κολωνάκι ως συνθήκη. Ως κατάσταση. Το Κολωνάκι το έχει μέσα της όπου και να βρεθεί. Η ίδια μπορεί να ζει Γλυφάδα ή Ψυχικό (Παλαιό), αλλά όλα ξεκινούν από το Κολωνάκι, που πάνω στις Αναγνωστοπούλου, Τσακάλωφ ή και Καρνεάδου βρίσκεται το πατρικό της Μαμάς. Η ύπαρξη του πατρικού ή και αυτής της ιδέας του κάποτε πατρικού δημιουργούν ταυτότητα. Δημιουργούν ρίζες. Κολωνάκι.

Τα ξέγνοιαστα πρωινά στην Βουκουρεστίου για λίγα μικρά (και πανάκριβα) ψώνια που θα ανεβάσουν τη διάθεση. Οι λεμονάδες στη Δεξαμενή. Το θερινό σινεμά στην Αθηναία, το χειμερινό, στο Έμπασι στην Πατριάρχου. Αχ, κι εκείνα τα πρώτα ερωτικά τιτιβίσματα έξω από το ΝταΚάΠο. Όταν τις άφηνε το σχολικό γυρνώντας από το Pierce της Αγίας Παρασκευής.

Προτιμάται για τα Σάββατα στο Κολωνάκι ένα πιο sportive στυλ με άνετο αθλητικό παπούτσι γιατί στο Κολωνάκι υπάρχουν ανηφόρες. Και κατηφόρες, και σαφώς πού να τα προλάβεις όλα. Γιατί απαραίτητα προς το μεσημέρι, έχεις και νύχια. Θα προτιμηθεί αυστηρά γαλλικό, ίσα ίσα, και όχι χτιστά και τα λοιπά, που φέρουν οι λαϊκές. Την αυστηρότητα οι κυρίες την έμαθαν από το σπίτι. Και από τα θερινά κολλέγια στην Ελβετία. Προς εκμάθηση της γαλλικής.

Ψώνια, νύχια και ενα σύντομο σνακ στο Φίλιον, στη Σκουφά. Θα δει και τις άλλες. Όλες με wet look, Σάββατο είναι χρυσή μου, Σάββατο πρωί, τρίβερο του Cartier και ίσως κάτι με μονή πέτρα, λιτό δέσιμο, μπριγιάν στο λαιμό. Όχι χαϊμαλιά και πολλά πολλά: αυτά τα φορούν οι αριστερές φαραντουρίστριες. Που είναι πάντα και χοντρές.

Τώρα ο παππούς της μαντάμ τι δουλειά έκανε στην Κατοχή ξέρουμε πολύ καλά. Έτσι της έμεινε της μαντάμ και μεγάλωσε με Γερμανίδα νταντά, και κατά τη δικτατορία, έχτισαν στο Παλαιό Ψυχικό. Το καυσαέριο του κέντρου είναι ανυπόφορο. (Καλέ πως ζουν στο κέντρο όλοι αυτοί; )

Το ξέρουν πολύ καλά πόσο μπιτσάρες είναι, και χαίρονται βαθύτατα γι’ αυτό. Το Κολωνάκι συντείνει γεραρή ταυτότητα. Δεν είναι παίξε- γέλασε. Θα μπαίνεις στο σπίτι και ήδη με το που ανοίγεις το γκαράζ με το κοντρόλ για να μπει το αμάξι, οι φιλιππινέζες θα παρατάσσονται στρατιωτικά. «Goodmorning m’dm- good morning m’dm». Και όποια δεν το λέει δυνατά και με μπρίο; Σφαλιάρα για να μάθει! Ακούς εκεί! Η αποβολή της Ιμέλντα Μάρκος! Έμαθαν κι αυτές!

Σας χαιρετώ τώρα αγάπες μου γιατί αισθάνομαι φοβερές ημικρανίες, και να σας πω και κάτι που έλεγε ο εργοστασιάρχης πατέρας μου, «ο θεός μας έσωσε και δεν γίναμε κομμουνισταί».

SIARAKOS-IOANNIS KESSEN

Δαίδαλος: Ο μεγαλύτερος εφευρέτης στην αρχαία Ελλάδα

 

Ο Δαίδαλος είναι ο μεγαλύτερος εφευρέτης στην αρχαία Ελλάδα, ένας πραγματικός πολυτεχνίτης και καλλιτέχνης ταυτόχρονα, όπως υποδηλώνει το όνομα Δαίδαλος που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα δαιδάλω = εργάζομαι με τέχνη.
Ο Λαβύρινθος στη μινωική Κρήτη, ο μίτος της Αριάδνης, η ξύλινη αγελάδα της Πασιφάης, το χοροστάσι της Αριάδνης, το ακρόπρωρο των πλοίων της εποχής εκείνης και το πέταγμα με φτερά από κερί ήταν όλα σύμφωνα με τη μυθολογία εφευρέσεις και επινοήσεις του Δαίδαλου.
Η καταγωγή του Δαίδαλου
Για τον Δαίδαλο σώζονται αρκετοί μύθοι και αυτοί καταγράφηκαν για πρώτη φορά από τους Αθηναίους μυθογράφους τον 6ο π.Χ. αιώνα επί Πεισίστρατου. Το μεγαλύτερο μέρος των μύθων για τη ζωή του Δαίδαλου εκτυλίσσεται στην Κρήτη, συνεπώς οι μύθοι που αφορούν τον Δαίδαλο πρέπει να είναι κρητικής καταγωγής.
Ο μύθος του Δαίδαλου μας παραδίδει ότι γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν απόγονος του Ερεχθέα (=μυθικός επώνυμος ήρωας και βασιλιάς των Αθηνών, ιδρυτής των Παναθηναίων αγώνων). Από σπουδαία γενιά ήταν και η μητέρα του η Αλκίππη (ή Φρασιμήδη ή Ιφηνόη), που κρατούσε από τον Κέκροπα, τον μυθικό ιδρυτή της πόλης των Αθηνών.
Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή ο Δαίδαλος κατάγεται από τον θεό Ήφαιστο και απ’ αυτόν κληρονόμησε την ικανότητα να μπορεί να κατασκευάζει σχεδόν τα πάντα.
Ο αρχιτέκτονας και γλύπτης Δαίδαλος
Ο Δαίδαλος σύντομα εξελίχθηκε στον πιο σπουδαίο αρχιτέκτονα και γλύπτη της Αθήνας. Λεγόταν μάλιστα ότι τα αγάλματα που έβγαιναν από το εργαστήριο του Δαίδαλου έμοιαζαν με ζωντανά. Τόσο ζωντανά, που όταν ο Ηρακλής αντίκρισε το άγαλμα ενός άντρα σε θέση μάχης, νόμισε ότι κάποιος του επιτίθεται και ενστικτωδώς αντέδρασε καταστρέφοντας το με το ρόπαλο του. Όταν κατάλαβε ότι είχε καταστρέψει ένα περίτεχνο άγαλμα, που μάλιστα παρίστανε τον ίδιο, αισθάνθηκε μεγάλη ντροπή και ζήτησε συγνώμη από τον Δαίδαλο.
Ο Δαίδαλος ήταν ο πρώτος που έδωσε ελεύθερη κίνηση στα μέλη του αγάλματος, απελευθερώνοντας έτσι τα χέρια από το σώμα και ξεχωρίζοντας τα πόδια μεταξύ τους. Επιπλέον έδωσε περισσότερη εκφραστικότητα στο πρόσωπο προσθέτοντας τα χαρακτηριστικά του ματιού (βολβός, κόρη, ίριδα).

Πως ο Δαίδαλος έφτασε στην Κρήτη
Στο εργαστήριο του Δαίδαλου μαθήτευε ο γιος της αδερφής του Πέρδικας ή Πολυκάστης, ο Τάλως ή Κάλως (είναι διαφορετικός από τον γίγαντα Τάλω, τον φύλακα της Κρήτης). Φαίνεται πως το ταλέντο είχε μοιραστεί απλόχερα στην οικογένεια και ο Τάλως αναδεικνυόταν σε εξαιρετικά ιδιοφυή τεχνίτη.
Οι φήμες στην Αθήνα έδιναν και έπαιρναν ότι ο ανιψιός θα καταφέρει να ξεπεράσει το θείο του. Ο Δαίδαλος τυφλώθηκε από ζήλια και έβγαλε τον Τάλω από τη μέση γκρεμίζοντάς τον από την Ακρόπολη. Το έγκλημα δεν άργησε να αποκαλυφθεί και ο Δαίδαλος εκδιώχθηκε από την Αθήνα.
Η αδερφή του Δαίδαλου αυτοκτόνησε από τον καημό της που έχασε τον μονάκριβο γιο της Τάλω και ο Δαίδαλος τελικά κατέληξε στην Κρήτη.
Στην Κρήτη ο Δαίδαλος έγινε αμέσως δεκτός γιατί η φήμη του ως εξαιρετικός τεχνίτης είχε προηγηθεί και μάλιστα γίνεται έμπιστος του Μίνωα, του μυθικού βασιλιά της Κνωσού. Ο Μίνωας ανέθετε στο Δαίδαλο όλα τα τεχνικά έργα στο ανάκτορο και έτσι ο μύθος θέλει το Δαίδαλο να είναι ο εφευρέτης σχεδόν σε όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες της εποχής.
Στην Κρήτη ο Δαίδαλος γνώρισε την Ναυκράτη, που δούλευε στην υπηρεσία του Μίνωα και μαζί της αποκτά τον Ίκαρο.
Τα έργα του Δαίδαλου στην Κρήτη
Το χοροστάσι της Αριάδνης
Ο Δαίδαλος είναι αυτός που έφτιαξε την πρώτη «πίστα» χορού στην ιστορία για την πριγκίπισσα Αριάδνη, το χοροστάσι της Αριάδνης, που ακόμα και οι θεοί το θαύμασαν.
Τα Δαιδάλια
Μία άλλη εφεύρεση του Δαίδαλου θεωρείται το ακρόπρωρο του πλοίου. Γι’ αυτό και τα ακρόπρωρα ονομάζονταν και δαιδάλια στην αρχαία Ελλάδα.
Η ξύλινη αγελάδα της Πασιφάης
Ο Μίνωας για να αποδείξει ότι είναι ο πιο ικανός από τα αδέρφια του και να κερδίσει το θρόνο του βασιλιά της Κνωσσού, είχε ζητήσει από το θείο του Ποσειδώνα (το θεό της θάλασσας) να του στείλει ένα σημάδι.
Ο Ποσειδώνας έστειλε έναν πανέμορφο ταύρο που ο Μίνωας όφειλε να θυσιάσει προς τιμή του Ποσειδώνα. Ο Μίνωας όμως δεν ήθελε να σκοτώσει ένα τόσο ξεχωριστό ζώο και με πονηριά θυσίασε άλλο ταύρο στη θέση του. Ο Ποσειδώνας εξοργίστηκε και τιμώρησε το Μίνωα για την ασέβεια του με ένα ασυνήθιστο τρόπο: έκανε τη σύζυγο του Μίνωα, βασίλισσα Πασιφάη, να ερωτευτεί τον ταύρο.

Η Πασιφάη μπαίνει στην ξύλινη αγελάδα
Η Πασιφάη τρελή από έρωτα για τον ταύρο ζήτησε από το Δαίδαλο να της βρει τον τρόπο για να συνευρεθεί ερωτικά μαζί του χωρίς να κινδυνεύσει η ζωή της.
Ο Δαίδαλος λοιπόν έφτιαξε μια ξύλινη αγελάδα, κούφια στο εσωτερικό της, την έντυσε με το δέρμα μιας αληθινής αγελάδας και την άφησε σε ένα λιβάδι με τη βασίλισσα μέσα της.
Ο ταύρος ξεγελάστηκε, πλησίασε την αγελάδα, ζευγάρωσε μαζί της και από την αφύσικη αυτή ένωση γεννήθηκε ο Μινώταυρος, ένα τέρας που από τη μέση και πάνω ήταν ταύρος και ο άλλος μισός άνθρωπος.
Ο λαβύρινθος του Δαίδαλου
Ο Δαίδαλος κλήθηκε μετά τη γέννηση του Μινώταυρου να βρει ένα τρόπο να κρύψει την ντροπή του Μίνωα για αυτή του την βαριά τιμωρία, δηλαδή να φτιάξει κάτι όπου θα φυλάκιζε τον Μινώταυρο.
Ο Δαίδαλος κατασκεύασε τον λαβύρινθο, ένα κτίριο που αποτελείται από στενούς διαδρόμους και πολύπλοκες στροφές, που μπέρδευε τόσο πολύ όποιον έμπαινε μέσα ώστε δεν μπορούσε να βρει την έξοδο.
Πού βρίσκεται ο λαβύρινθος δεν έχουμε ιδέα, αν και πολλοί τον ταυτίζουν με το ίδιο το ανάκτορο της Κνωσού. Είναι γεγονός ότι το ανάκτορο της Κνωσού αποτελείται από πάρα πολλούς δωμάτια που συνδέονται μεταξύ τους με στενούς διαδρόμους. Εξάλλου, σύμφωνα με το μύθο, και η Κνωσός κτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Δαίδαλο.
Ο Μίτος της Αριάδνης
Κάθε 9 χρόνια οι Αθηναίοι έστελναν 7 νέους και 7 νέες στην Κρήτη σαν φόρο αίματος για την άδικη δολοφονία του Ανδρόγεω, γιου του Μίνωα. Οι νέοι και οι νέες ρίχνονταν στον Λαβύρινθο για να τους καταβροχθίσει ο Μινώταυρος.
Κάποια χρονιά ένας από τους 7 νέους ήταν ο γιος του βασιλιά της Αθήνας, ο Θησέας. Ρωμαλέος νέος και ωραίος ερωτεύεται με την κόρη του Μίνωα, την Αριάδνη, που για κανένα λόγο δεν θα άφηνε τον αγαπημένο της να γίνει τροφή του Μινώταυρου. Για μια ακόμη φορά ζητήθηκε η βοήθεια του Δαίδαλου, που έδωσε στην Αριάδνη ένα κουβάρι δυνατή κλωστή, το γνωστό μίτο της Αριάδνης.



Ο Θησέας σκοτώνει το Μινώταυρο
Ο Θησέας ακολουθώντας τις οδηγίες του Δαίδαλου έδεσε την άκρη του μίτου στην είσοδο του λαβύρινθου, και προχώρησε ξετυλίγοντας το κουβάρι μέχρι που βρήκε το Μινώταυρο. Αφού τον σκότωσε, ακολούθησε το νήμα και βρήκε το δρόμο προς την έξοδο.
Ο Μίνωας φυλακίζει τον Δαίδαλο
Ο Δαίδαλος δεν είχε κακή πρόθεση όταν βοηθούσε την Πασιφάη και την Αριάδνη, αλλά το αποτέλεσμα ήταν να έρθει σε ρήξη με το Μίνωα. Είναι λογικό ότι ο βασιλιάς δεν ήθελε ούτε η γυναίκα του να βρει τρόπο να ζευγαρώσει με τον ταύρο, ούτε ο Θησέας να μπορέσει να βγει από τον λαβύρινθο.
Η οργή του ήταν μεγάλη με αποτέλεσμα ο πατέρας Δαίδαλος και ο γιός Ίκαρος να φυλακιστούν στον άδειο πια Λαβύρινθο, που ας μη ξεχνάμε, ήταν έργο του ίδιου του Δαίδαλου.
Ο Δαίδαλος με το γιό του Ίκαρο δραπετεύουν από την Κρήτη για να γλιτώσουν την οργή του Βασιλιά Μίνωα. Ο Ίκαρος ενθουσιασμένος με τα κέρινα φτερά του πετά κοντά στον Ήλιο, το κερί λιώνει και ο Ίκαρος πνίγεται στη θάλασσα.
Μετά το θάνατο του γιού του, ο Δαίδαλος καταφέρνει μόνος του πια να φτάσει στην Κάμικο ή Κύμη της Σικελίας, στο βασίλειο του Κώκαλου.
Ο Μίνωας όμως δεν σταμάτησε να τον καταδιώκει. Ήξερε πως ο σοφός Δαίδαλος θα έβρισκε τον τρόπο να καλύψει τα ίχνη του, γι’ αυτό έπρεπε να σοφιστεί άλλο τρόπο να τον ξετρυπώσει από την κρυψώνα του. Διέδωσε λοιπόν σε όλους τους βασιλιάδες του τότε γνωστού κόσμου, ότι όποιος από τους υπηκόους τους κατάφερνε να λύσει ένα γρίφο θα κέρδιζε μεγάλη αμοιβή. Ο Μίνωας πίστευε πως μονάχα ο Δαίδαλος θα μπορούσε να λύσει τον πολύ δύσκολο γρίφο: να καταφέρει να περάσει μία κλωστή μέσα από το κέλυφος ενός σαλιγκαριού.
Ο βασιλιάς Κώκαλος που στην αυλή του φιλοξενούσε τον Δαίδαλο είχε καταλάβει φυσικά τις ικανότητες του μυθικού πολυτεχνίτη και του ζήτησε να βρει τη λύση στο γρίφο. Έλπιζε ότι αν ο Δαίδαλος έλυνε τον γρίφο, αυτό θα πρόσθετε κύρος στο βασίλειο του και ίσως την εύνοια του Μίνωα.
Ο Δαίδαλος αφού τρύπησε το κάτω μέρος του σαλιγκαριού το άλειψε με μέλι και έδεσε την κλωστή σε ένα μυρμήγκι, που θέλοντας να φτάσει στο μέλι πέρασε μέσα από τις σπείρες του άδειου κελύφους τραβώντας μαζί του την κλωστή.
Τη λύση του γρίφου με πολλή χαρά ανακοίνωσε ο Κώκαλος στον Μίνωα, χωρίς να υποψιάζεται ότι παραδίδει έτσι στο Μίνωα τον Δαίδαλο, τον υπ’ αριθμό ένα καταζητούμενο στην μινωική Κρήτη.
Ο Μίνωας φτάνει στη Σικελία και δολοφονείται
Ο Μίνωας κατάλαβε αμέσως ότι ο Δαίδαλος βρισκόταν στη Σικελία και κατέπλευσε ο ίδιος προσωπικά να τον ζητήσει πίσω από τον Κώκαλο.
Ο Κώκαλος από τη μια δεν ήθελε να αντιταχθεί στον δυνατό βασιλιά της Κρήτης, αλλά από την άλλη δεν ήθελε να χάσει το Δαίδαλο από την υπηρεσία του. Ετσι ενώ υποσχέθηκε να παραδώσει τον Δαίδαλο στο Μίνωα, κατέστρωσε σχέδιο δολοφονίας. Ο σπουδαίος βασιλιάς της Κρήτης βρήκε άδοξο θάνατο μέσα στο καυτό νερό του μπάνιου του. Η δολοφονία έγινε με τρόπο που να μοιάζει με ατύχημα, εξασφαλίζοντας την ατιμωρησία του ύπουλου Κώκαλου.
Μπορεί όλο το παραπάνω να είναι ένας μύθος, ωστόσο πίσω του κρύβεται η ιστορική αλήθεια της δημιουργίας αποικιών από τους Μινωίτες Κρητικούς στη Σικελία, όπως η Μινώα στον Ακράγαντα, η Υρία στη Μεσαπία και η Έγγυος στο εσωτερικό του νησιού.
Το έργο του Δαίδαλου στη Σικελία
Κάτω από την προστασία του Κώκαλου ο περιζήτητος Δαίδαλος έμεινε στη Σικελία και μάλιστα σε αυτόν αποδίδονται κάποια πολύ σημαντικά έργα.
Για να ευχαριστήσει τον βασιλιά Κώκαλο ο Δαίδαλος κατασκεύασε έναν πύργο όπου φυλάσσονταν οι θησαυροί του βασιλιά.
Άλλο έργο του Δαίδαλου είναι η ακρόπολη στην Κάμικο, σημερινή Caltabellotta. Η ακρόπολη βρισκόταν στην κορυφή ψηλού βράχου και για να φτάσει κάποιος εκεί, έπρεπε να ανέβει ένα στενό φιδογυριστό δρόμο. Στην κορυφή του στενού δρόμου ήταν η είσοδος της ακρόπολης και μια μικρή φρουρά μπορούσε να αποκρούσει οποιονδήποτε εχθρό.
Μία τεχνητή λίμνη στην πόλη Μέγαρα της Σικελίας, που συνδεόταν με τη θάλασσα μέσα από έναν ποταμό, αποδίδεται επίσης στον Δαίδαλο.
Στον Σελινούντα, όπως μας λέει ο μύθος, υπήρχε μια σπηλιά με μεγάλη θερμότητα στο εσωτερικό της. Ο Δαίδαλος εκμεταλλεύτηκε τη φυσική θερμότητα για να ζεστάνει το νερό μιας πηγής και έφτιαξε ιαματικά λουτρά.
Το τέλος του Δαίδαλου
Ο Δαίδαλος φαίνεται πως έζησε μέχρι τα βαθιά του γεράματα με μία φήμη που ολοένα αυξανόταν για τα τεχνικά αριστουργήματα που κατασκεύαζε. Κατά πόσο η δόξα που γνώρισε ο Δαίδαλος κατάφερε ποτέ να επισκιάσει τον καημό του για το χαμό του γιού του Ικαρου δεν γνωρίζουμε.
Για το πού πέθανε ο Δαίδαλος ο μύθος δεν είναι σαφής. Επικρατέστερη αναφορά γίνεται για την Αίγυπτο, συγκεκριμένα ένα νησάκι στο Νείλο, όπου ο Δαίδαλος τιμώνταν σαν θεός.

https://mysthrioskosmos.blogspot.com/