ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

῞Οταν νόμισε ὁ Μωάμεθ πὼς τὸ ἠθικὸ τῶν πολιορκημένων εἶχε πιὰ κλονισθῆ ἀπὸ τὸν ἀδιάκοπο βομβαρδισμὸ πολλῶν ἡμερῶν, ἔστειλε πάλι γιὰ τελευταία φορὰ τὶς προτάσεις του στὸν Κωνσταντῖνο. Τοῦ ζητοῦσε δηλαδὴ νὰ παραδώση τὴν Πόλη. «Τί λές; Φεύγεις ἀπὸ τὴν Πόλη νὰ πᾶς ὅπου θέλεις μὲ τοὺς ἄοχοντές σου καὶ μὲ τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ ν’ ἀφήσης τὸ λαό, χωρὶς νὰ πάθη καμιὰ βλάβη οὔτε ἀπὸ μᾶς οὔτε ἀπὸ σένα, ἢ ἐπιμένεις στὴν ἀντίσταση, ποὺ θὰ ἔχη ἀποτέλεσμα καὶ τὸ δικό σου θάνατο καὶ τὸ θάνατο τῶν ἀρχόντων σου καὶ τὴν καταστροφὴ τῶν ὑπαρχόντων σου καὶ τὴν αἰχμαλωσία καὶ διασπορὰ τῶν κατοίκων;».

῾Ο Κωνσταντῖνος, ἄν καὶ ἔβλεπε πὼς πολὺ δύσκολα θὰ μποροῦσε νὰ ἀποκρούση ὡς τὸ τέλος τὸ χείμαρρο τῶν στρατιωτῶν τοῦ σουλτάνου, δὲν δίστασε νὰ δώση τὴν ἀπάντηση, ποὺ ταίριαζε καὶ στὸ δικό του ἀξίωμα καὶ στὴ λαμπρὴ ἱστορία τῆς αὐτοκρατορίας του. Καὶ ἡ σύγκλητος τῶν ἀρχόντων του ἐνέκρινε τὴν ἀπάντησή του:
«Ἄν θέλης νὰ συζήσης μαζί μας εἰρηνικά, ὅπως ἔζησαν οἱ πατέρες σου, ἂς εἶναι δοξασμένο τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. ᾽Εκεῖνοι θεωροῦσαν καὶ τιμοῦσαν τοὺς γονεῖς μου σὰν πατέρες, κι αὐτὴ τὴν πόλη σὰν πατρίδα τους. Σὲ δύσκολες περιστάσεις σ’ αὐτὴν ἐδῶ τὴν πόλη ἔβρισκαν καταφύγιο. Κράτησε ὅσα φρούρια κι ὅση χώρα ἅρπαξες ἀπὸ μᾶς ἄδικα, ὅρισε καὶ τὸ φόρο, ποὺ θὰ σοῦ πληρώνωμε κάθε χρόνο, νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὰ εἰσοδήματά μας καὶ φύγε εἰρηνικά. Γιατὶ ποῦ ξέρεις, ἄν, θαρρώντας πὼς θὰ κερδίσης, δὲ βγῆς ζημιωμένος; Τὴν παράδοση ὅμως τῆς πόλης οὔτε ἐγὼ τὴ δέχομαι οὔτε κανεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς κατοίκους της, γιατὶ ὅλοι μαζὶ μὲ μιὰ ἀπόφαση, ποὺ τὴν πῆρε ὁ καθένας μας μόνος του, θὰ πέσωμε πολεμώντας, χωρὶς νὰ λογαριάσωμε τὴ ζωή μας».

Ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ οἱ δυὸ ἀντίπαλοι ἑτοιμάζονται γιὰ τὴν ἀποφασιστικὴ σύγκρουση. ῾Ο Μωάμεθ διατάσσει τριήμερο ἀδιάκοπο κανονιοβολισμὸ τῶν τειχῶν, γιὰ ν’ ἀνοιχτοῦν πολλὰ ρήγματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ περάσουν οἱ στρατιῶτες του. Σ᾽ ἐκεῖνον ποὺ πρῶτος θ’ ἀνέβαινε στὰ τείχη, ὑπόσχεται τὴν καλύτερη ἐπαρχία τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀσίας. Σὲ ὅλο τὸ στρατό του ἐπιτρέπει τριήμερη λεηλασία. Οἱ δερβίσηδες τριγυρίζουν τὸ στρατόπεδο κι ὑπόσχονται ἀκόμη μεγαλύτερες ἀμοιβὲς τοῦ Προφήτη γιὰ ὅσους θὰ σκοτωθοῦν πολεμώντας.
Μέσα στὴν πόλη, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, οἱ στρατιῶτες μὲ τὴν προσωπικὴ ἐπίβλεψη τοῦ Κωνσταντίνου ξενυχτοῦν, γιὰ νὰ διορθώσουν τὶς καταστροφὲς τῶν τειχῶν, ποὺ ἔκαναν τὴ μέρα τὰ κανόνια. Κι ὁ ἄμαχος πληθυσμὸς μὲ τοὺς ἀρχιερεῖς, τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μοναχοὺς μπροστὰ ἔκαναν λιτανεία γύρω στὸν ἐσωτερικὸ περίβολο τῶν τειχῶν, ἔχοντας μαζί τους τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Ὁδηγήτριας. Οἱ ἱκεσίες χιλιάδων λαοῦ: «Κύριε, ἐλέησον! Κύριε, ἐλέησον!» ὑψώνονται πρὸς τὴν ῾Υπέρμαχο, ποὺ τόσες φορὲς εἶχε σώσε τὴν Πόλη.
Τὸ ἀπόγευμα τῆς τρίτης ἡμέρας τοῦ ἀδιάκοπου κανονιοβολισμοῦ ὅλα τὰ σημάδια ἔδειχναν πιὰ πὼς τὴν ἄλλη μέρα, στὶς 29 Μαΐου, θὰ γινόταν ἡ ἐπίθεση. ῾Ο Κωνσταντῖνος ἐπιθεώρησε πρῶτα τὰ τείχη κι ἔδωσε τὶς τελευταῖες ὁδηγίες γιὰ τὴν πρόχειρη ἐπισκευὴ τῶν ρηγμάτων. Καὶ κατόπιν πῆγε να ἐκτελέση τὰ τελευταῖα καθήκοντα τοῦ αὐτοκράτορα καὶ τοῦ χριστιανοῦ.

Ἀφοῦ συγκέντρωσε ὅλους τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικοὺς ἀρχηγούς, τοὺς ἀνέπτυξε τὴ μεγάλη σημασία τοῦ ἀγώνα, στὸν ὁποῖον ἔπρεπε ἤ νὰ νικήσουν ἢ νὰ πέσουν ἡρωικά. Ἀλλ᾽ ἀξίζει ν’ ἀκούσωμε τὰ ἴδια τὰ λόγια τοῦ θρυλικοῦ αὐτοκράτορα, ὅπως μᾶς τὰ ἔσωσε ὁ ὑπουργός του καὶ ἱστοριογράφος Γεώργιος Φραντζῆς.
«Σεῖς, εὐγενέστατοι ἄρχοντες καὶ ἐκλαμπρότατοι δήμαρχοι καὶ στρατηγοὶ καὶ γενναιότατοι συστρατιῶτες καὶ ὅλος ὁ πιστὸς καὶ τίμιος λαός, γνωρίζετε καλᾲ ὅτι ἔφτασε ἡ ὥρα, ποὺ ὁ ἐχθρὸς τῆς πίστης μας θέλει νὰ μᾶς ἐπιτεθῆ μὲ ὅλη τὴν πολεμική του τέχνη καὶ μὲ ὅλα τὰ ὅπλα του. Μὲ ὂλη τὴ στρατιωτική του δύναμη θὰ μᾶς ἐξαπολύση ἐπίθεση καὶ ἀπὸ τὴν ξηρὰ καὶ ἀπὸ τὴ θάλασσα, γιὰ νὰ μπορέση νὰ μᾶς κεντήση μὲ τὸ δηλητήριό του σὰν φίδι φαρμακερὸ καὶ νὰ μᾶς καταπιῆ σὰν λιοντάρι ἀνήμερο.
»Γι’ αὐτὸ σᾶς λέγω καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μείνετε ἀκλόνητοι μὲ ἀντρεία καὶ μὲ ἄφοβη ψυχή, ὅπως κάνατε πάντοτε ὡς τώρα, χτυπώντας τοὺς ἐχθροὺς τῆς πίστης μας. Στὰ δικά σας χέρια παραδίνω αὐτὴ τὴν πιὸ λαμπρὴ καὶ τὴν πιὸ περίφημη πόλη, ποὺ εἶναι πατρίδα σας καὶ βασίλισσα ἀνάμεσα στὶς ἄλλες πόλεις.
»Γνωρίζετε καλά, ἀδέρφια, πὼς ὅλοι μαζὶ ὀφείλομε γιὰ τέσσερα ἀγαθὰ νὰ προτιμήσωμε νὰ σκοτωθοῦμε, παρὰ νὰ ζοῦμε: Πρῶτο γιὰ τὴν πίστη καί τὴν εὐσέβειά μας, δεύτερο γιὰ τὴν πατρίδα μας, τρίτο γιὰ τὸ βασιλιὰ καὶ τέταρτο γιὰ τοὺς συγγενεῖς καὶ τοὺς φίλους μας. Λοιπόν, ἀδέρφια, ἄν ὀφείλωμε νὰ πολεμοῦμε ὡς τὸ θάνατο γιὰ τὸ ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσερα αὐτὰ ἀγαθά, πολὺ περισσότερο πρέπει νὰ πολεμήσωμε γιὰ ὅλα μαζί, ἀφοῦ τὸ βλέπετε ὁλοφάνερα πὼς κινδυνεύομε νὰ τὰ χάσωμε καὶ τὰ τέσσερα ἀγαθά μας.
»Ἄν ὁ Θεὸς δώση τὴ νίκη στοὺς ἀσεβεῖς γιὰ τὰ δικά μας ἁμαρτήματα, κινδυνεύομε νὰ χάσωμε τὴν πίστή μας τὴν ἁγία, ποὺ μᾶς δώρισε ὁ· Χριστὸς μὲ τὸ αἷμα του. Καὶ ἄν κερδίση κανεὶς ὅλο τὸν κόσμο καὶ χάση τὴν ψυχή του, ποιό θὰ εἶναι τὸ ὄφελος του; Δεύτερο θὰ χάσωμε τὴν περίφημη πατρίδα μας καὶ τὴν ἐλευθερία μας. Τὸ τρίτο θὰ χάσωμε τὴ βασιλεία μας, ποὺ μιὰ φορὰ ἦταν λαμπρή, ἀλλὰ τώρα θὰ ταπεινωθῆ, καὶ θὰ περιπαιχθῆ καὶ θὰ ἐκμηδενισθῆ ἀπὸ τὸν τύραννο καὶ τὸν ἀσεβῆ. Τέταρτο θὰ χάσωμε τὰ πολυαγαπημένα μας πρόσωπα, τὰ παιδιά μας, τὶς γυναῖκες μας».
Μόλις τελείωσε τὴν ὁμιλία του ὁ Κωνσταντῖνος, ξεκίνησε γιὰ τὴν Ἁγία Σοφία, ὅπου προσευχήθηκε γιὰ τελευταία φορὰ καὶ «μετέλαβε τῶν ἀχράντων καὶ θείων μυστηρίων». ᾽Εξαγνισμένος πιὰ ἀπὸ τὶς ἀνθρώπινες κακίες, πῆγε γιὰ τελευταία φορὰ στὰ ἀνάκτορα, ὅπου κάλεσε ὅλους τοὺς αὐλικούς, ἀπὸ τοὺς ἀνώτατους τιτλούχους ὡς τοὺς ὑπηρέτες, καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια ζήτησε ἀπὸ ὅλους συχώρεση. ῾Ο τελευταῖος αὐτοκράτορας τοῦ μεσαιωνικοῦ ῾Ελληνισμοῦ, βλέποντας πὼς ἴσως δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα σωτηρίας, ἑτοιμάζεται νὰ πεθάνη, ὅπως ταιριάζει σ’ ἕναν ἀληθινὸ Ἕλληνα κι ἕναν ἀληθινὸ χριστιανό.
Ἀπὸ τὸ παλάτι φεύγει νύχτα, ὄχι γιὰ ν’ ἀναπαυθῆ, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἐπιθεωρήση πάλι τὶς φρουρές. Δὲν ἐπρόκειτο πιὰ νὰ ξανακοιμηθῆ παρὰ μόνο τὸν αἰώνιο ὕπνο τοῦ «μαρμαρωμένου βασιλιᾶ», ἀφοῦ θὰ πολεμοῦσε καὶ θὰ ἔπεφτε στὴν Πύλη τοῦ Ρωμανοῦ, γενναιότατος ἀνάμεσα στοὺς γενναίους του.

῾Η ἐθνική μας ἱστορία ἔχει πολλοὺς ἥρωες μέσα σὲ τὁσους καὶ τόσους ἀγῶνες τριῶν χιλιάδων χρόνων. Λίγοι ὅμως ἔζησαν καὶ ζοῦν ἀκόμη μέσα στὴν ψυχὴ καὶ τοῦ ἀγράμματου ῞Ελληνα, τόσον ὡραῖοι καὶ τόσο πολυτραγουδημένοι ὅσο τρεῖς: ῾Ο Λεωνίδας, ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος καὶ ὁ ᾽Αθανάσιος Διάκος. Κι οἱ τρεῖς τους δὲν νίκησαν τοὺς ἐχθρούς, ἀλλὰ κι οἱ τρεῖς τους δὲν δίστασαν οὔτε μιὰ στιγμὴ νὰ θυσιαστοῦν.
Οἱ μυριάδες τῶν ἐχθρῶν πάτησαν τὸ ἱερὸ χῶμα, ποὺ ὑπερασπίζονταν κι ὁ Λεωνίδας στὶς Θερμοπύλες κι ὁ Κωνσταντῖνος στὴν Πύλη τοῦ Ρωμανοῦ κι ὁ Διάκος στὴν Ἀλαμάνα, ἀλλὰ τὸ πάτησαν ποτισμένο ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν νεκρῶν πιὰ ὑπερασπιστῶν του. Καὶ τὸ αἱματοποτισμένο ἐκεῖνο χῶμα γέννησε τοὺς ἐθνικούς μας θρύλους, μὲ τοὺς ὁποίους μορφώθηκαν καὶ μορφώνονται οἱ Ἑλληνικὲς γενεές. Καὶ στοὺς νεώτερους ἐθνικούς μας ἀγῶνες, πόσοι καὶ πόσοι ῞Ελληνες ἀξιωματικοὶ καὶ στρατιῶτες, πολέμησαν ἔχοντας ὁλοζώντανο μπροστά στὰ μάτια τους τὸ ὅραμα τοῦ Λεωνίδα, τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου καὶ τοῦ Ἀθανασίου Διάκου! Κι ὅταν ἡ συντριπτικὴ ὑπεροχὴ τῶν ἐχθρῶν τοὺς ἀφαίρεσε τὴ νίκη, ἡ ἀνδρεία καὶ ἡ αὐτοθυσία τους κέρδισαν τὸ φωτοστέφανο τοῦ ἐθνικοῦ μάρτυρα.
Ἄς θυμηθοῦμε τοὺς λίγους ὑπερασπιστὲς τῶν ὀχυρῶν τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης στὰ 1941…

Γεώργιος Ν.Καλαματιανὸς

ΠΗΓΗ: ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ Ε’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ (1966)

https://averoph.wordpress.com/

Κίνηση ρουά ματ από τον Ιβάν Σαββίδη!

 

Στη γεωγραφία του διεθνούς εμπορίου, υπάρχουν σημεία που δεν αποτελούν απλώς υποδομές. Λειτουργούν ως κόμβοι συνάντησης αγορών, ως αφετηρίες ανάπτυξης για ολόκληρες περιοχές. Ο Λιμένας Θεσσαλονίκης είναι ένα τέτοιο σημείο στη Μεσόγειο. Στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων – Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, στην είσοδο μιας πόλης με ιστορικό εμπορικό αποτύπωμα και σύγχρονη αναπτυξιακή δυναμική, το λιμάνι διαθέτει ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα που αποκτά σήμερα νέα σημασία. Η επέκταση του Προβλήτα 6 υλοποιείται για να μετατρέψει αυτό το πλεονέκτημα σε πραγματική παραγωγική ισχύ για τη Θεσσαλονίκη, τη Βόρεια Ελλάδα και την εθνική οικονομία.

Το έργο υπερβαίνει την τεχνική παρέμβαση σε μια λιμενική υποδομή. Είναι αδιαμφησβήτητα η σημαντικότερη αναβάθμιση στην ιστορία του Λιμένα Θεσσαλονίκης και μια επένδυση που μεταβάλλει την κλίμακα, τη δυναμικότητα και τον ρόλο του. Με την ολοκλήρωσή του, ο νέος Σταθμός Εμπορευματοκιβωτίων θα αποκτήσει υπερδιπλάσια δυναμικότητα και δυνατότητα εξυπηρέτησης πλοίων πολύ μεγάλης χωρητικότητας, κύριων γραμμών. Η Θεσσαλονίκη, λειτουργώντας πλέον ως Deep-Sea Port, αποκτά τη δυνατότητα να συνδέεται αποτελεσματικότερα με μεγάλες διεθνείς αγορές και να εξυπηρετεί από ισχυρότερη θέση τις παγκόσμιες ροές εμπορίου προς και από τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η σημασία αυτής της μετάβασης είναι στρατηγική. Σε μια εποχή κατά την οποία οι αλυσίδες εφοδιασμού αναζητούν πρωτίστως ανθεκτικότητα, ταχύτητα και εναλλακτικές διαδρομές, η Θεσσαλονίκη μπορεί να αποτελέσει φυσική πύλη εισόδου για τη Νοτιοανατολική και την Κεντρική Ευρώπη. Η επέκταση του Προβλήτα 6 ενισχύει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα: αναβαθμίζει τον λιμένα σε κύριο διαμετακομιστικό κόμβο μιας ευρύτερης οικονομικής ζώνης. Η πλήρης επιχειρησιακή απόδοση του έργου, σε συνδυασμό με την ολοκλήρωση των οδικών και σιδηροδρομικών συνδέσεων, ενισχύει ουσιαστικά τις συνδυασμένες μεταφορές και δημιουργεί ένα ανταγωνιστικό οικοσύστημα για τις επιχειρήσεις που παράγουν, εξάγουν, εισάγουν και διακινούν προϊόντα.

Από τη λιμενική αναβάθμιση στην εθνική αναπτυξιακή αξία

Ωστόσο, η πραγματική αξία του έργου προβάλλει πέρα από τα κρηπιδώματα και τους δείκτες επιχειρησιακής απόδοσης. Η επέκταση του Προβλήτα 6 έχει μετρήσιμο κοινωνικοοικονομικό αποτύπωμα. Με βάση τις διαθέσιμες μελέτες, μετά από δεκαετή, πλήρη λειτουργία του αναβαθμισμένου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων, η επένδυση αναμένεται να στηρίξει, άμεσα και έμμεσα, περισσότερες από 52.000 θέσεις εργασίας. Παράλληλα, η προστιθέμενη αξία στο ελληνικό ΑΕΠ εκτιμάται ότι θα υπερβεί τα 1,4 δισ. ευρώ, ενώ τα δημόσια έσοδα από άμεσους και έμμεσους φόρους αναμένεται να ξεπεράσουν τα 620 εκατ. ευρώ.

Οι αριθμοί αναδεικνύουν τη νέα δυναμική της Βόρειας Ελλάδας. Μεταφράζονται σε περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, σε μεγαλύτερη κινητικότητα για την οικονομία, σε νέες προοπτικές για τις επιχειρήσεις της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης και σε ένα ελπιδοφόρο τοπίο για τη νέα γενιά. Μεταφράζονται, επίσης, σε μεγαλύτερη επενδυτική ελκυστικότητα για μια περιοχή που διαθέτει παραγωγική βάση, ανθρώπινο δυναμικό, πανεπιστημιακό οικοσύστημα και γεωγραφική θέση με διεθνή σημασία. Όταν ένα έργο υποδομής δημιουργεί τέτοια πολλαπλασιαστικά οφέλη, παύει να αφορά μόνο έναν οργανισμό. Αφορά την κοινωνία που το περιβάλλει και την οικονομία που αυτό ενεργοποιεί.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η επίδραση του έργου στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Η Δυτική Είσοδος της πόλης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το λιμάνι, λειτουργικά και συμβολικά. Οι ροές φορτίων, η διαρκής κίνηση ανθρώπων και εμπορευμάτων, δεν αποτελούν εικόνες μιας παραγωγικής δραστηριότητας. Είναι μέρος της ταυτότητας της περιοχής. Η επέκταση του Προβλήτα 6, μαζί με το συνολικό επενδυτικό πρόγραμμα αναβάθμισης της λιμενικής εγκατάστασης, μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την ευρύτερη αστική αναζωογόνηση, δημιουργώντας προϋποθέσεις για σύγχρονες υπηρεσίες logistics, νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες, νέες επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας. Στην εξελικτική αυτή διαδρομή, το λιμάνι δεν αναπτύσσεται αποκομμένο από την πόλη. Αναπτύσσεται μαζί της.

Σε εθνικό επίπεδο, το έργο ενισχύει τη θέση της Ελλάδας στον χάρτη των διεθνών μεταφορών και της εφοδιαστικής αλυσίδας. Η χώρα αποκτά έναν ισχυρότερο «βόρειο λιμενικό πόλο», ικανό να εξυπηρετεί μεγαλύτερους όγκους φορτίων, καθώς θα συνδέει αποτελεσματικότερα τη θαλάσσια μεταφορά με την ευρωπαϊκή ενδοχώρα. Η σπουδαιότητά του εστιάζει στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, στην εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων και στη δυνατότητα της χώρας να αξιοποιεί τη θέση της ως γέφυρα μεταξύ Ανατολής, Δύσης, Βορρά και Νότου.

Ο Προβλήτας 6 είναι, τελικά, ένα έργο που συμπυκνώνει μια ευρύτερη αντίληψη για την ανάπτυξη. Ανάπτυξη που δεν εξαντλείται στην κατασκευή τεχνικού έργου, αλλά επιστρέφει αξία στην κοινωνία. Που συνδέει την επιχειρησιακή αναβάθμιση με την απασχόληση, την επενδυτική δραστηριότητα με τη δημόσια ωφέλεια, τη διεθνή ανταγωνιστικότητα με την τοπική πρόοδο. Για τη Θεσσαλονίκη, σημαίνει ένα λιμάνι με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και διεθνή ρόλο. Για τη Βόρεια Ελλάδα, έναν ισχυρότερο παραγωγικό και εμπορικό άξονα. Για την εθνική οικονομία, μια επένδυση με μακροπρόθεσμο αποτύπωμα.

Ο λιμένας Θεσσαλονίκης μεγαλώνει. Μαζί του μεγαλώνει ο ορίζοντας των δυνατοτήτων της Θεσσαλονίκης και η Ελλάδα ενισχύει τη θέση της σε ένα περιβάλλον όπου οι υποδομές, η συνδεσιμότητα και η ανθεκτικότητα καθορίζουν το μέλλον του εμπορίου.

https://taxalia.blogspot.com/

«ΘΑΥΜΑ!» Χρεοκοπημένοι, αλλά «ανεξάρτητοι» και «σκληροί»...

 

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης
● Χρεοκοπημένοι, αλλά «ανεξάρτητοι» και «σκληροί»: Το θαύμα Κουρή - Χατζηνικολάου με δεκάδες εκατομμύρια ζημιές // (Xoρός εκατομμυρίων εδώ που δημιουργεί ζητήματα! Και προβλήματα επίσης σε ξερά και χλωρά…| Είναι νομίζω ώρα να υπάρξει μια γενναία κάθαρση!... -Δ.Τζ.)
>| Υπάρχει μια κατηγορία επιχειρήσεων στην Ελλάδα που, ενώ σε οποιαδήποτε κανονική οικονομία θα είχαν προ πολλού κατεβάσει ρολά, συνεχίζουν να λειτουργούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Και μάλιστα όχι απλώς να λειτουργούν, αλλά να παραδίδουν καθημερινά μαθήματα «σοβαρότητας», «πατριωτισμού», «υπευθυνότητας» και οικονομικής διαχείρισης.
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν πλέον ξεκάθαρα και οι επιχειρήσεις των Ανδρέα Κουρή και Νίκου Χατζηνικολάου.
Τα στοιχεία του τελευταίου δημοσιευμένου ισολογισμού της Real Media ΜΜΕ Α.Ε. είναι αποκαλυπτικά και ταυτόχρονα σοκαριστικά:
• Κύκλος εργασιών: 5,94 εκατ. ευρώ
• Καθαρή ζημία: 2,095 εκατ. ευρώ
• Σωρευτικές ζημίες: 24,45 εκατ. ευρώ
• Ίδια κεφάλαια: -19 εκατ. ευρώ
• Συνολικές υποχρεώσεις: 30,78 εκατ. ευρώ
• Σχεδόν 13 εκατ. ευρώ οφειλές προς Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία
Με απλά λόγια: πρόκειται για μια επιχείρηση με βαθιά αρνητική καθαρή θέση, σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας και συσσωρευμένα χρέη δεκάδων εκατομμυρίων. Η ίδια η εταιρεία αναγνωρίζει στους ισολογισμούς της τον κίνδυνο βιωσιμότητας και το αρνητικό κεφάλαιο κίνησης.
Κι όμως.
Το «θαύμα» συνεχίζεται.
Την ίδια ώρα που οι υποχρεώσεις διογκώνονται, οι φόροι και οι ασφαλιστικές εισφορές μεταφέρονται στο μέλλον και τα ίδια κεφάλαια έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί, το Real Group εξακολουθεί να συντηρεί ακριβό πρόγραμμα, πολυδάπανες παραγωγές και «σταρ» του μικροφώνου με αμοιβές που -όπως λέγεται έντονα στην πιάτσα- κινούνται σε επίπεδα δημοσιογράφων μεγάλων ιδιωτικών καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στο Kontra Media Group του Ανδρέα Κουρή. Χρόνια ζημιογόνος λειτουργία, αρνητικά ίδια κεφάλαια πολλών εκατομμυρίων ευρώ και εταιρικές αναδιαρθρώσεις που μοιάζουν περισσότερο με προσπάθεια μετάθεσης του προβλήματος παρά με πραγματική εξυγίανση. Η απόσχιση του καναλιού σε νέα εταιρική δομή μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί μέσα σε αυτό το οικονομικό τοπίο.
Και εδώ προκύπτει το μεγάλο ερώτημα — το οποίο κανείς από αυτούς τους κατά τα άλλα «σκληρούς» και «αδέσμευτους» δημοσιογράφους δεν απαντά: Πώς ακριβώς επιβιώνουν αυτές οι επιχειρήσεις;
Ποιος χρηματοδοτεί επί χρόνια ομίλους με εξαϋλωμένα ίδια κεφάλαια, τεράστιες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις και μόνιμα αρνητικά οικονομικά αποτελέσματα;
Με ποια  πολιτική ανοχή και με ποιες αδιευκρίνιστες ροές χρήματος συνεχίζουν να λειτουργούν εταιρείες που ένας μικρός επαγγελματίας ή ένας απλός επιχειρηματίας δεν θα μπορούσε ούτε να διανοηθεί ότι θα κρατήσει ανοικτές;
Πρόσφατα μάλιστα ανακοινώθηκε MoU με τον όμιλο Bright για απόκτηση ποσοστού 33,4% στο Real Group — μια εμφανής προσπάθεια εξεύρεσης «σωσιβίου» και δημιουργίας εικόνας επενδυτικής προοπτικής με φόντο ακόμη και πιθανή μελλοντική πορεία προς το Χρηματιστήριο.
Μέχρι όμως να ολοκληρωθούν όλα αυτά -αν ολοκληρωθούν ποτέ- η πραγματικότητα παραμένει αμείλικτη:
Δύο από τους πιο θορυβώδεις, επιθετικούς και ηθικολογούντες παράγοντες της ελληνικής ενημέρωσης διοικούν επιχειρήσεις που βρίσκονται εδώ και χρόνια σε κατάσταση οικονομικής αποσύνθεσης και επιβιώνουν χάρη σε μηχανισμούς και ανοχές που ο μέσος πολίτης δεν θα απολάμβανε ποτέ.
Η «ανεξάρτητη» και «σκληρή» δημοσιογραφία τους έχει τελικά πολύ συγκεκριμένο οικονομικό υπόβαθρο: Χρέη. Ζημίες. Ρευστότητα στον αναπνευστήρα. Και μια υποκρισία που πλέον δεν κρύβεται.
Υ.Γ. MoU (Memorandum of Understanding) σημαίνει Μνημόνιο Συνεννόησης. Πρόκειται για προκαταρκτική, μη δεσμευτική συμφωνία συνεργασίας μεταξύ δύο πλευρών. Δεν αποτελεί τελική επενδυτική συμφωνία, ούτε συνεπάγεται ότι η επένδυση ολοκληρώθηκε. Συνήθως ακολουθούν οικονομικοί και νομικοί έλεγχοι (due diligence), διαπραγματεύσεις και υπογραφή οριστικών συμβάσεων.

https://www.press-gr.com/

ΤΑ ΤΕΤΕΛΕΣΜΈΝΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΚΑΙ Η "ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΊΑ (ΠΑΓΊΩΣΗ)"

 

Ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας Κύριος Γεραπετρίτης Γεώργιος από το βήμα της Βουλής δήλωσε ότι οποιαδήποτε μονομερής τουρκική ενέργεια της Γαλάζιας Πατρίδας" δεν παράγει έννομες συνέπειες στο διεθνές δίκαιο και δεν δημιουργεί τετελεσμένα στο Αιγαίο".

1. Και όμως η μονομερής επέκταση θαλάσσιων ζωνών ή ειδικών καταστάσεων της Γαλάζιας Πατρίδας Ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού της Τουρκίας, δημιουργεί και έννομες συνέπειες και τετελεσμένα.

Είναι όπως ένα ακίνητο με τίτλους ιδιοκτησίας που ο γείτονας επικαλείται παγιωμένες καταστάσεις χρησικτησίας ακόμα και εάν ο ιδιοκτήτης του δείχνει τους νόμιμους Τίτλους Ιδιοκτησίας

2. Η Ελλάδα δεν έχει επεκτείνει τα Χωρικά της Ύδατα από 6νμ στα 12 νμ που υπάρχουν μέσα στο Ανατολικό Αιγαίο από τον 25ο Μεσημβρινό και Ανατολικά (άρθρο 3 UNCLOS).

Επομένως από ενδεχόμενη προσπάθεια εσωτερικού νόμου περί Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας μέχρι τις Κυκλάδες (25ου Μεσημβρινού) , επηρεάζεται η Εθνική Κυριαρχία Χωρικών μας Υδάτων τα οποία δεν έχουμε επεκτείνει ως Ελλάδα παρόλο που ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών την 16 Ιανουαρίου 2026 έχει δηλώσει "αόριστα" ότι θα τα επεκτείνουμε.

3. Ο ενδεχόμενος εσωτερικός νόμος της Τουρκίας ενισχύει το casus belli της Τουρκίας εναντίον της Εθνικής Κυριαρχίας των 12 νμ την οποία επιβουλεύεται με εσωτερικό νόμο η Τουρκία.

Η Τουρκία δηλαδή επιδιώκει στην ουσία να σφετεριστεί τα μη νομιμοποιημένα Διεθνώς Χωρικά Ύδατα της Ελλάδας από τα 6 νμ στα 12 νμ.

4. Σε περίπτωση ενδεχομένου εσωτερικού νόμου, η Τουρκία θα προσπαθήσει να παγιώσει τις μονομερείς αξιώσεις - καταστάσεις όπως είναι η αλιεία, το δικαίωμα της Έρευνας Διάσωσης, τις Γκρίζες Ζώνες, νησιά που δεν αναφέρονται στην Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 και Ειρήνης των Παρισίων το 1947, θαλάσσια πάρκα, πεδία βολών & Ασκήσεων, χρησιμοποιώντας εντάσεις - κρίσεις επί του πεδίου, ενώ η χώρα μας θα παραμένει προσηλωμένη στον εφησυχασμό του Διεθνούς Δικαίου

5. Το θέμα των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας που αφορά την ΑΟΖ και την Υφαλοκρηπίδα, κατά τα οποία η Τουρκία δεν δέχεται το Διεθνές Δίκαιο ότι τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου ότι έχουν ΑΟΖ Υφαλοκρηπίδα (Άρθρο 121 UNCLOS), θα παραμείνει προς επίλυση επ αόριστον

6. Με αυτές τις συνθήκες ακόμα και εσωτερικού νόμου της Τουρκίας, παγιώνονται θέσεις της στην πράξη όπως η περιπλάνηση του Oruc Reis το 2020, η διδακτέα ύλη της Γαλάζιας Πατρίδας στην Α' Βάθμια και Β' Βάθμια Εκπαίδευση, η απαγόρευση της πόντισης καλωδίου μετά στην Κάσο για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας Κυπριακής Δημοκρατίας Ισραήλ το 2024 όταν και σταμάτησαν οι εργασίες εδώ και 2 χρόνια μέσα σε ΑΟΖ οριοθετημένη Ελλάδας Αιγύπτου.

Είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται για το Διεθνές Δίκαιο και προσπαθεί να ενισχύσει τις θέσεις της βήμα βήμα προκαλώντας τον κατευνασμό της χώρας μας που επιθυμεί τα "ήρεμα νερά"...

Konstantinos Kousantas

Νίκος Φαραντούρης: Η Αθήνα σιωπά μπροστά σε ένα δεύτερο χειρότερο casus belli

 

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Συνέντευξη με αιχμές για την ελληνική εξωτερική πολιτική, την τουρκική αναθεωρητική στρατηγική, το Κυπριακό, τη Μέση Ανατολή, το κράτος δικαίου και την ακρίβεια στην ενέργεια παραχώρησε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου και Δικαίου της Ενέργειας, Νίκος Φαραντούρης, στην εκπομπή Monitor.

Ο κ. Φαραντούρης εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανήσυχος για τις κινήσεις της Άγκυρας και το προωθούμενο τουρκικό νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», το οποίο χαρακτήρισε «δεύτερο και χειρότερο casus belli». Παράλληλα, κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση για «ύποπτη σιωπή», έλλειψη στρατηγικής και καθυστέρηση στην κινητοποίηση των ευρωπαϊκών θεσμών.

Η συζήτηση επεκτάθηκε επίσης στον ρόλο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στη σημασία της οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών Ελλάδας – Κύπρου, στην ανάγκη κοινής ευρωπαϊκής ΑΟΖ στη Μεσόγειο, στις διώξεις χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία, αλλά και στα εσωτερικά ζητήματα που αφορούν το κράτος δικαίου, τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και την ακρίβεια στην ενέργεια.

Πρόσφατα ενταχθήκατε στην ευρωομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και αναλάβατε καθήκοντα σε κρίσιμες επιτροπές. Πώς μεταφράζεται αυτό για την εκπροσώπηση των ελληνικών συμφερόντων;

«Βασικό μου μέλημα είναι η προάσπιση των συμφερόντων της πατρίδας και του ελληνικού λαού. Συμμετέχω στην Επιτροπή Προϋπολογισμών, όπου διαπραγματευόμαστε το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την περίοδο 2028-2034. Από εκεί θα κριθούν οι πόροι που θα κατευθυνθούν στα κράτη-μέλη, στην Ελλάδα και στις περιφέρειες.

Συμμετέχω επίσης στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, που είναι εξαιρετικά κρίσιμη για τη θωράκιση των ελληνικών συμφερόντων, ειδικά σε μια περίοδο με ανοικτά μέτωπα από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, τη Βαλτική, τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο.

Παράλληλα, συμμετέχω στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Ασφάλειας Τροφίμων και Κλίματος, γιατί όλα τα μεγάλα έργα πλέον έχουν διάσταση περιβάλλοντος, ενέργειας, ενεργειακής επάρκειας και αυτάρκειας.

Επίσης, συμμετέχω σε αντιπροσωπείες για τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ινδία και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Όλα αυτά είναι πεδία στα οποία η Ελλάδα πρέπει να έχει φωνή, παρουσία και στρατηγική».

Έχετε προειδοποιήσει ότι η Άγκυρα ετοιμάζει ένα δεύτερο casus belli με το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα». Ποια είναι τα κενά στην εξωτερική πολιτική της Αθήνας;

«Αυτό που ετοιμάζεται στην Τουρκία δεν αφορά μόνο τα 12 ναυτικά μίλια. Αφορά τη διχοτόμηση του Αιγαίου. Το τουρκικό νομοσχέδιο δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα στα ελληνικά νησιά και συνιστά απόπειρα υφαρπαγής εθνικής κυριαρχίας και μονομερούς αλλαγής συνόρων.

Είναι ένα δεύτερο και χειρότερο casus belli. Και είναι ακόμη πιο ανησυχητικό ότι όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η ελληνική κυβέρνηση μιλούσε επί χρόνια για “ήρεμα νερά” με την Τουρκία. Το αφήγημα αυτό κατέρρευσε.

Η κυβέρνηση δεν διαθέτει στρατηγική στα εθνικά θέματα. Παραμένει σιωπηλή μπροστά σε μια πολύ σοβαρή τουρκική κλιμάκωση. Ο πρωθυπουργός θα έπρεπε ήδη να έχει ζητήσει έκτακτη σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας θα έπρεπε να έχουν ενημερώσει έναν προς έναν τους ομολόγους τους, τους εταίρους και τους συμμάχους.

Δεν μπορεί η Ελλάδα να περιμένει να ψηφιστεί το νομοσχέδιο και μετά να αντιδράσει. Πρέπει τώρα να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση να παγώσουν συζητήσεις για χρηματοδοτήσεις, τελωνειακή ένωση, συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, καθώς και κονδύλια για ανάπτυξη και μεταναστευτικό, εφόσον η Άγκυρα επιμείνει σε τέτοια επιθετική ενέργεια».

Το θέμα της Κάσου συνδέεται με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Πώς πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα;

«Το ζήτημα της “Γαλάζιας Πατρίδας” συνδέεται άμεσα με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Πρόκειται για έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, χρηματοδοτημένο με 700 εκατομμύρια ευρώ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αντί η κυβέρνηση να προχωρήσει αποφασιστικά στην υλοποίηση του έργου, επικαλείται τεχνικές δυσκολίες, νέους εταίρους ή αλλαγές. Όμως η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απαντά ότι το έργο έχει τεχνική επάρκεια, βιωσιμότητα και ευρωπαϊκή στήριξη.

Η αναβλητικότητα της Αθήνας δεν μπορεί να εμφανίζεται ως τεχνικό ζήτημα, όταν στην πραγματικότητα η Τουρκία επιχειρεί να μπλοκάρει έργα που αναβαθμίζουν τον Ελληνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο».

Θέσατε τα εθνικά θέματα και στην πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Πώς σκοπεύετε να κρατήσετε το Κυπριακό ψηλά στην ευρωπαϊκή ατζέντα;

«Είχα προσωπική επικοινωνία με την πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, και έθεσα τα ελληνικά εθνικά θέματα στο υψηλότερο κοινοβουλευτικό επίπεδο.

Συζητήσαμε τις τουρκικές νομοθετικές πρωτοβουλίες, την απειλή της “Γαλάζιας Πατρίδας” και την ανάγκη συντονισμού, ενημέρωσης και ενδεχόμενης συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η παράνομη κατοχή της Κύπρου δεν πρέπει να ξεχνιέται ποτέ. Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να συντονιστούν πραγματικά. Έχω επαναφέρει την πρότασή μου για κοινή ευρωπαϊκή ΑΟΖ ή, έστω, για συντονισμένη δράση των μεσογειακών κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Μάλτα, Ελλάδα, Κύπρος και Κροατία πρέπει να συγκροτήσουν κοινή στρατηγική στη Μεσόγειο, από το Γιβραλτάρ μέχρι την Κύπρο και τον Λίβανο. Το θέατρο των διεθνών εξελίξεων μετακινείται από τη Βαλτική στη Μεσόγειο και αυτό είναι μεγάλη ευκαιρία για τον Ελληνισμό».

Θέσατε επανειλημμένα το ζήτημα των διώξεων χριστιανικών πληθυσμών στη Συρία. Πώς βλέπετε τη στάση της Ελλάδας;

«Είχα επισκεφθεί τη Συρία την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Συνάντησα τον Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄ και βρέθηκα σε ναούς και κοινότητες που αργότερα έγιναν στόχος τζιχαντιστικών επιθέσεων.

Ο ναός του Προφήτη Ηλία ισοπεδώθηκε από τρομοκρατική επίθεση. Άνθρωποι που συνάντησα σκοτώθηκαν. Οι Αντιοχειανοί χριστιανοί, με παρουσία χιλιάδων ετών στην περιοχή, απειλούνται από εξτρεμιστικές ομάδες.

Η Αθήνα κράτησε ύποπτη σιωπή. Όταν έθεσα το θέμα στην Ελλάδα, βρήκα κλειστές πόρτες. Στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στην Ουάσιγκτον υπήρξε μεγαλύτερη ανταπόκριση.

Η Ελλάδα έχει ανθρωπιστική και ιστορική υποχρέωση να υπερασπιστεί τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Συρίας, το Πατριαρχείο Αντιοχείας, αλλά και κάθε κοινότητα που υφίσταται διώξεις, όπως οι Αλαουίτες, οι Κούρδοι και οι Δρούζοι».

Με αφορμή τις υποκλοπές και τις παρεμβάσεις σας για το κράτος δικαίου, θεωρείτε ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος στην Ελλάδα;

«Η εξέλιξη με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι συγκλονιστική. Ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενεργοποιήσει διαδικασίες αιρεσιμότητας για την ορθή διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων από την Ελλάδα.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει, με ευθύνη της κυβέρνησης, ακόμη και σε πάγωμα ευρωπαϊκών πόρων. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί θέλουν να διασφαλίσουν ότι τα χρήματα των Ευρωπαίων και Ελλήνων φορολογουμένων κατευθύνονται εκεί όπου πρέπει: στους νέους, στους αγρότες, στην περιφερειακή ανάπτυξη, στις κοινωνικές παροχές, στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στα δίκτυα και στις υποδομές.

Η κυβέρνηση, με κοινοβουλευτικά τεχνάσματα, εμποδίζει τον ουσιαστικό έλεγχο και επιχειρεί να συγκαλύψει σκάνδαλα και πρακτικές αδιαφάνειας. Την ώρα που δίνουμε μάχη για περισσότερα κονδύλια στην κοινή αγροτική πολιτική, στην περιφέρεια, στο στεγαστικό και στον πρωτογενή τομέα, η Αθήνα τραβάει το χαλί για να καλύψει μια χούφτα κολλητών.

Αυτό είναι κοτσαμπασισμός, κουτοπονηριά και πολιτικαντισμός. Χρειάζεται αλλαγή πορείας και αλλαγή κυβέρνησης».

Έχετε μιλήσει για «πάρτι» στην ενέργεια. Ποιοι μηχανισμοί το επιτρέπουν και πώς μπορεί να παρέμβει η Ευρωπαϊκή Ένωση;

«Η Ελλάδα έχει μεσοσταθμικά από τις υψηλότερες τιμές ενέργειας στην Ευρώπη και βρίσκεται ανάμεσα στις δέκα ακριβότερες χώρες στον κόσμο. Η ακρίβεια συνδέεται ευθέως με τις υψηλές τιμές ενέργειας και τον πληθωρισμό.

Η ΔΕΗ, μια εταιρεία που ελέγχεται από το Δημόσιο, θα έπρεπε να λειτουργεί προς όφελος της οικονομίας και του καταναλωτή. Αντί γι’ αυτό, βλέπουμε υψηλές αμοιβές, μπόνους, αμφιλεγόμενες επενδύσεις, ρήτρα αναπροσαρμογής και στρεβλώσεις στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

Η ελληνική αγορά είναι μικρή και θα μπορούσε να εποπτεύεται αποτελεσματικά από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την κυβέρνηση. Αντί γι’ αυτό, έχει αφεθεί ανεξέλεγκτη μια χούφτα εταιρειών που αισχροκερδούν εις βάρος του Έλληνα καταναλωτή.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να μεταθέτει την ευθύνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη μπορεί να συντονίσει δράσεις, αλλά ο έλεγχος των καρτέλ, η εποπτεία της ΔΕΗ, οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις, η μείωση ΦΠΑ και έμμεσων φόρων και η αντιμετώπιση στρεβλώσεων είναι ευθύνη της ελληνικής πολιτείας.

Η Ισπανία και η Πορτογαλία παρενέβησαν στην ενεργειακή κρίση για να αποδεσμεύσουν την τιμή της κιλοβατώρας από την υψηλή τιμή του φυσικού αερίου. Εδώ ο πρωθυπουργός δηλώνει “θυμωμένος” με την ακρίβεια. Μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης δεν αρκεί να δηλώνεις θυμωμένος. Όφειλες να έχεις λάβει μέτρα».

https://geopolitico.gr/