Ἡ μείζων παράλειψις

 

  

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΤΤΑΚΗΣ

Πάντοτε οἱ προσωπικές σχέσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στίς διεθνεῖς σχέσεις.

Ἔρχονται ἐποχές ὅμως πού δέν παίζουν ἁπλῶς ρόλο, ἀλλά τίς καθορίζουν. Γιά κάποιον λόγο, γιά τόν ὁποῖο δέν αἰσθάνθηκε ποτέ τήν ἀνάγκη νά δώσει ἐξηγήσεις, ἡ πολιτική μας ἡγεσία διέπραξε κάτι ἀδιανόητο καί πρωτοφανές γιά προηγμένη χώρα τοῦ δυτικοῦ κόσμου: Παραβίασε τήν ἀρχή τῆς οὐδετερότητας ἔναντι συμμάχου χώρας, ἐνεπλάκη στίς προεδρικές ἐκλογές τοῦ 2024 καί ἐτάχθη ἀπροκαλύπτως μέ κάθε τρόπο ὑπέρ ἑνός ὑποψηφίου, ὑποψηφίας γιά τήν ἀκρίβεια, τῆς «Δημοκρατικῆς» Κάμαλα Χάρρις. Ἐναντίον τοῦ Προέδρου Τράμπ!

Κορυφαῖα στελέχη τοῦ πολιτικοῦ καί ἐπιχειρηματικοῦ κόσμου ρώτησαν ἀπορημένα ἐκείνη τήν ἐποχή τήν ἡγεσία μας γιατί τό πράττει αὐτό καί δέν κρατᾶ μιά «πισινή» γιά τήν πιθανότητα ἐκλογικῆς νίκης τοῦ Προέδρου Τράμπ, ἀλλά ἐκείνη μονότονα ἀπαντοῦσε: «Ἀποκλείεται νά ἐκλεγεῖ, θά ἀντιδράσει στό τέλος ὁ ἀμερικανικός λαός».

Ἀπό τῆς ἐκλογῆς τοῦ Προέδρου Τράμπ καί ἐφ’ ἑξῆς ἡ Ἑλλάς διαπραγματεύεται μέ ἀρνητικό συσχετισμό δυνάμεων ἐντός τοῦ πλέον διασπασμένου δυτικοῦ μπλόκ. Καί τό χειρότερο αὐτοῦ εἶναι πώς ἀντί νά ἐξομαλύνει κάπως τήν κατάσταση, μέ τόν τρόπο πού πολιτεύεται δυναμιτίζει περαιτέρω τό κλίμα καί αὐξάνει τήν ἀπόσταση. Εἴπαμε «ὄχι» στήν πρόταση Τράμπ γιά εἰρήνευση στήν Οὐκρανία καί κάναμε ὁτιδήποτε περνοῦσε ἀπό τό χέρι μας μαζί μέ ἄλλους γιά τήν ἀναζωπύρωση τοῦ πολέμου. Ἤμασταν στό «ναί μέν, ἀλλά» στήν ὑπόθεση τῆς Γροιλανδίας.

Ἀμφιταλαντευόμαστε τώρα γιά τό ἄν θά συμμετάσχουμε στό Συμβούλιο Εἰρήνης, τόν ἰδιωτικό ΟΗΕ τοῦ Τράμπ, τήν ὥρα πού σχεδόν ὅλες οἱ χῶρες τῆς Μεσογείου καί τῶν Βαλκανίων ἔχουν προσχωρήσει σέ αὐτόν. Ὁ δικός μας νοῦς εἶναι στήν διατήρηση τῶν ἰσορροπιῶν μέ τό Βερολῖνο καί στό πῶς θά τηρήσουμε ἕνα ἄρθρο τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τοῦ ΟΗΕ ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται σέ μακρά περιδίνηση ἐδῶ καί χρόνια.

Ἀνεξαρτήτως τοῦ πῶς ἐξελίχθηκε λοιπόν ἡ χθεσινή ἐπίσκεψη τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ στήν Ἄγκυρα, τό πρόβλημά μας εἶναι ὅτι τό διεθνές, περιφερειακό καί διμερές περιβάλλον ἔχει ναρκοθετηθεῖ καί μέ δική μας εὐθύνη. Μεγάλη εὐθύνη. Τό ἐπίσημο δόγμα τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς εἶναι νά ἀποφευχθεῖ πάσῃ θυσίᾳ κάθε συνάντηση κορυφῆς μέ τόν Πρόεδρο Τράμπ ἀπό τόν φόβο τῆς ἐπιδιαιτησίας του ὑπέρ τῆς Τουρκίας στό Αἰγαῖο καί στήν Μεσόγειο. Ἤδη ἀνέβαλε τήν ἀνακοινωθεῖσα ἐπίσκεψή του στήν Ἀθήνα ὁ Ἀμερικανός ὑπουργός Ἐξωτερικῶν Μάρκο Ρούμπιο, στόν ὁποῖο εἶχε ἐπενδύσει τίς ἐλπίδες της ἡ Κυβέρνηση (ὑποτίθεται ὅτι ἔχει ἄλλη ἄποψη γιά τήν Τουρκία ἀπό τόν πρέσβυ Μπάρακ καί τόν γαμπρό Κοῦσνερ) καί αὐτό ἦταν ἕνα σόκ.

Τό ἀκόμη μεγαλύτερο θά ἔρθει ὅταν ἡ πρέσβυς Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ σέ συνεργασία μέ τό ἐνεργειακό λόμπυ τῆς Κυβερνήσεως καταφέρει νά «προσγειώσει» τόν Πρόεδρο Τράμπ στήν Ἀθήνα τόν Ἰούλιο, στόν δρόμο γιά τήν Σύνοδο Κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ στήν Τουρκία. Γιατί ἄν συμβεῖ αὐτό καί διεξαχθεῖ στό ἔδαφός μας ἡ Διεθνής Διάσκεψη Ἀσφαλείας γιά τήν Μεσόγειο, ἡ Ἑλλάς θά κληθεῖ νά ὑπογράψει ἐπώδυνες συμφωνίες διαμοιρασμοῦ τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου. Συμφωνίες γιά τίς ὁποῖες ὑπάρχει ἤδη μεγάλο διπλό ρῆγμα στό ἐσωτερικό τῆς Κυβέρνησης. Κατά συνέπεια, ἡ ἔλλειψη διαθέσεως γιά πρόσβαση στόν Πρόεδρο Τράμπ στά χρόνια τῶν διώξεών του καί ἡ καταγγελία τοῦ Τραμπισμοῦ ἀπό τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἴσως καί νά μήν εἶναι μιά συγχωρητέα πρωτοβουλία.

Στό μέτρο πού στέρησε ἀπό τήν Ἑλλάδα καθοριστικά ἐρείσματα στό Ὀβάλ Γραφεῖο καί τυχόν θά πλήξει τά στρατηγικά συμφέροντα τοῦ Ἑλληνισμοῦ σέ μιά ἀμειγῶς, γιά αἰῶνες, δική του περιοχή, αὐτό θά πρέπει νά χαρακτηριστεῖ «πράξη μεγίστης ἐθνικῆς ἀνοησίας». Ἡ μείζων παράλειψη οἰκοδομήσεως σχέσεων μέ τόν ἡγέτη τῆς ὑπερδυνάμεως ἰσοδυναμεῖ μέ ἐσχάτη ἐθνική ἀνοησία. Εἶναι νωρίς ἀκόμη γιά νά προεξοφλήσουμε μέ σιγουριά τί θά μᾶς φέρει τό νέο ἔτος καί βαθιά μέσα μας ἐλπίζουμε νά βρεθεῖ ὁ ἄγνωστος σημαίνων Ἕλλην Ἀπόδημος πού θά ἀγγίξει τόν ψυχισμό τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου, θά τοῦ γυρίσει τά μυαλά καί θά σώσει τήν παρτίδα. Εἴθε. ΕΣΤΙΑ

https://enaasteri.blogspot.com/

Πριν από 120 χρόνια περίπου ο Κωστής Παλαμάς γράφει ένα ποίημα πιο επίκαιρο από ποτέ

 Το 1908 η Ελλάδα για άλλη μια φορά είναι ταπεινωμένη. Μετά την πτώχευση του Τρικούπη και τις ήττες, οι δανειστές ελέγχουν την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Ίντριγκες, ψέμματα, φόροι και χαράτσια. Ο λαός πεινάει. Δεν υπάρχει καμία αισιοδοξία και ο Κωστής Παλαμάς γράφει το ποίημα «Γύριζε».

Με ποιητική ακρίβεια, μιλά ευθέως για «την πόρνη Ρωμιοσύνη, τον περίγελο των Ευρωπαίων, τους στέρφους μανταρίνους και το ρωμιό που ξανάσκυψε να γίνει σκλάβος». 110 χρόνια μετά ο ποιητής είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. Κρίμα που δε διαβάσαμε τους στίχους του όταν έπρεπε.

“Γύριζε, μή σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθή μια σπιθαμή δέ θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.

Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.

Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
Και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι·
Λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
Κι οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!”

Ο Κωστής Παλαμάς πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Μία μέρα αργότερα, τελέστηκε η κηδεία του, η οποία εξελίχτηκε σε κορυφαία αντιστασιακή εκδήλωση ενάντια στη γερμανική κατοχή.

https://www.dinfo.gr/

Η Ελβετία χωρίς τον Ιωάννη Καποδίστρια δεν θα ήταν αυτό που είναι

 

Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας. ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, έμεινε στην ιστορία ως κορυφαίος διπλωμάτης.

Οι κινήσεις του σε μια ταραγμένη εποχή, άλλαξαν το μέλλον της Ευρώπης. Λίγοι γνωρίζουν ότι αυτός ήταν ο εμπνευστής και ο δημιουργός του ουδέτερου κράτους της Ελβετίας, με το πανίσχυρο τραπεζικό σύστημα.

Οι εμφύλιες έριδες και τα τοπικά συμφέροντα στην Ελλάδα, οδήγησαν στη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της, ενώ οι Ελβετοί σήμερα απολαμβάνουν την οργάνωση και τη δομή ενός κράτους-πρότυπο, που τους προσέφερε ο οραματιστής Έλληνας. Απαλλαγμένοι από οικονομικά βάσανα και δυσβάστακτους δανεισμούς.

Μία εντοιχισμένη πλάκα στο σπίτι που βρίσκεται στο νούμερο 10 της Rue de l’ Hotel de Ville, σε απόσταση αναπνοής από το δημαρχείο της πόλης, πληροφορεί τους επισκέπτες ότι «Εδώ κατοικούσε από το 1822 έως το 1827 ο Ιωάννης Καποδίστριας από την Κέρκυρα, υπουργός του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄, πολίτης της Γενεύης και της Λωζάνης».

Η τεράστια προσφορά του Καποδίστρια

Από τότε ακόμη που ο Καποδίστριας ήταν υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και μεσουρανούσε στην ευρωπαϊκή διπλωματία, έστελνε συνεχώς στην αγωνιζομένη Ελλάδα πολεμοφόδια και τρόφιμα. Ταυτόχρονα, σπούδαζε με δικές του δαπάνες πολλούς Ελληνόπαιδες στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, για να προετοιμάζει τους μορφωμένους επιστήμονες σε όλους τους κλάδους, οι οποίοι θα επάνδρωναν τις διάφορες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους μόλις θα ελευθερωνόταν από την Οθωμανική κυριαρχία.

Όταν ο Καποδίστριας το 1822 υπέβαλε την παραίτησή του από το Ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ο τσάρος Αλέξανδρος δεν τη δέχθηκε και του έδωσε άδεια επ΄ αόριστον με όλα όμως τα προνόμια του αξιώματός του. Στη Γενεύη που εγκαταστάθηκε, έπρεπε να κατοικήσει σε «ένα μέγαρο, να έχει τέσσερις άμαξες και ικανόν υπηρετικόν προσωπικόν». Αντί όμως αυτού, ο Καποδίστριας κατοικούσε σε «δύο πτωχικά δωμάτια, είχε μόνο μία άμαξα και έναν υπηρέτη». Όταν οι πάντες, διπλωμάτες, αριστοκράτες και απλοί άνθρωποι τον ρωτούσαν κατάπληκτοι, εκείνος απαντούσε:

«Όταν, αφού εκτύπησα πρώτον τας θύρας των μεγάρων των πλουσίων, ηναγκάσθην κατόπιν να κτυπήσω και τας θύρας των πτωχών, ζητώντας τόν οβολόν τους, προκειμένου να στείλω τρόφιμα και πολεμοφόδια εις τον αγωνιζόμενον ελληνικόν λαόν, έπρεπε να ημπορώ να τους λέγω: Έδωσα πρώτος εγώ τα πάντα. Κανόνισα να μη εξοδεύσω δια τον εαυτό μου και δια τον υπηρέτην μου περισσότερα από 60 φράγκα τον μήνα».

Ο ελληνισμός της Γενεύης

Ο Ελληνισμός είναι ιδιαίτερα ζωντανός στη Γενεύη. Το πνευματικό του κέντρο είναι το Ορθόδοξο Κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Chambesy, που ιδρύθηκε πριν 40 χρόνια και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο διαχριστιανικό διάλογο. Σε απόσταση αναπνοής, ο ναός του Αγίου Παύλου είναι το σημείο της κυριακάτικης συνάντησης των Ελλήνων της Γενεύης.

Πόλη του Καλβίνου και του Ρουσό, η Γενεύη καθρεφτίζει την ομορφιά της στα νερά της λίμνης Λεμάν και του ποταμού Ροδανού. Εκεί ζουν σήμερα περίπου 5.000 Έλληνες. Όχι εφοπλιστικές οικογένειες, όπως κάποτε, αλλά επιστήμονες, τραπεζίτες, χρηματιστές, στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, αρχιτέκτονες, γιατροί κ.ά.

Οι ελληνικοί και φιλελληνικοί σύλλογοι

Αρκετοί σύλλογοι Ελλήνων και Φιλελλήνων, δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή της Γενεύης και της Λωζάνης. Όπως η Ελληνική Κοινότητα Γενεύης, που ιδρύθηκε το 1962 από τον Ιωάννη Λάτση, ο Σύλλογος Ελλήνων Γενεύης, η Ελληνική ΕΣΤΙΑ Λωζάνης, ο Σύλλογος Ελληνίδων Κυριών και ο Ελληνοελβετικός Σύλλογος Γενεύης Jean-Gabriel Eynard - μια οργάνωση που η ιστορία της πάει αρκετά πίσω, γύρω στο 1919, σε ένα γκρουπ Γενοβέζων και Ελλήνων συγκεντρωμένων, αρχικά, γύρω από τον ιστορικό και δημοσιογράφο Edouard Chapuisat. Η association ανέδειξε την ιδέα του ελληνισμού με σημαντικές εκδηλώσεις, όπως και τον φιλελληνισμό, γι' αυτό της δόθηκε συμβολικά το όνομα του φιλέλληνα Jean-Gabriel Enuard και σήμερα μετράει πάνω από 400 μέλη φιλέλληνες και Έλληνες.

Kι ακόμη ο Ελληνοελβετικός Σύλλογος «Η Φιλία» και ο Ελληνοελβετικός Σύλλογος Λωζάνης, που ιδρύθηκε στο 1919 με πρόεδρο τον γιατρό Francis Messerli και με σκοπό να ενισχύσει τις σχέσεις φιλίας ανάμεσα στην Ελλάδα και το καντόνι του Vaud. Yπάρχουν επίσης το Ίδρυμα Αλληλεγγύης Λωζάνης, ο Διεθνής Σύλλογος Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, η Επιτροπή Ελλήνων Επιστημόνων Ευρώπης, η Ελληνική Ορθόδοξη Ενορία Γενεύης, η Ελληνική Ορθόδοξη Ενορία Λωζάνης. Και βέβαια, το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα του Ορθοδόξου Κέντρου του Chambesy. Άτυπα, αλλά με ιδιαίτερη δημιουργικότητα και ζωντάνια δραστηριοποιούνται η Θεατρική Ομάδα και ο Σύλλογος Βιβλιόφιλων Κυριών.

Ο Καποδίστριας και τα δημοψηφίσματα

Η κυριαρχία στην Ελβετία, είναι πραγματικά στα χέρια του λαού. Αν μαζευτούν εκατό χιλιάδες υπογραφές πολιτών, μπορούν να προτείνουν νόμο για ψήφιση, ή ειδικό δημοψήφισμα, Εξάλλου, βασικό χαρακτηριστικό της άμεσης δημοκρατίας της Ελβετίας είναι τα συχνά δημοψηφίσματα, αρκετές φορές εντός του ίδιου έτους, τα οποία αφορούν νόμους και νομοσχέδια καθώς επίσης και τον προϋπολογισμό.

Συνολικά, από το 1848 μέχρι το 2007, διενεργήθηκαν 543 ψηφοφορίες, 221 υποχρεωτικά δημοψηφίσματα, 254 δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών και 2370 προαιρετικά δημοψηφίσματα! Στην Ελλάδα, δημοψηφίσματα είχαμε μόνο για πολιτειακά αλλά ποτέ για εθνικά, κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα, παρά την σχετική πρόβλεψη του άρθρου 44 του Συντάγματος.

Αυτό το δημοκρατικό ριζοσπαστικό Σύνταγμα της Ελβετίας, έχει την απαρχή του στον Ιωάννη Καποδίστρια και στις προσπάθειές του να συνενώσει τα καντόνια της χώρας, εξασφαλίζοντας παράλληλα την ανεξαρτησία της. Όταν το 1809, ο Ιωάννης Καποδίστριας ξεκίνησε να εργάζεται στην διπλωματική υπηρεσία του Τσάρου Αλεξάνδρου της Ρωσίας, η πρώτη σημαντική αποστολή που ανέλαβε, τον Νοέμβριο του 1813, συνίστατο στην απεμπλοκή της Ελβετίας από την γαλλική κυριαρχία του Ναπολέοντα.

Κατάφερε με την σπάνια μαεστρία και πολιτική του αντίληψη να εξασφαλίσει την ενότητα, την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Ελβετίας, η οποία επιπλέον, βρισκόταν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου των καντονιών. Και στη συνέχεια, συνέταξε ο ίδιος προσωπικά, το νέο Σύνταγμα για τα 19 καντόνια της χώρας, ως συστατικά μέρη της νέας Ελβετίας.

Έκτοτε, το ελβετικό Σύνταγμα εμπλουτίστηκε και ανανεώθηκε, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις της εποχής. Όμως, οφείλει την δημοκρατικότητά του, στην διπλωματική ιδιοφυΐα του άξιου και φλογερού συμπατριώτη μας, Ιωάννη Καποδίστρια.

https://arxaia-ellinika.blogspot.com/

Εθιμα Τσικνοπέμπτης.

 

Γιατί λέγεται Τσικνοπέμπτη ή…Τσικνοπέφτη; Γιατί αυτήν την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας, να το τσικνίσουν δηλαδή. Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη.

Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια. Η πολυφαγία και πολυπιοτία, χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ημέρας, θυμίζουν πρακτικές που σχετίζονται με την ευφορία της γης και που, όταν συνδυάζονται με την χριστιανική παράδοση, σημαίνουν την προετοιμασία για τη σαρανταήμερη νηστεία (Σαρακοστή) πριν το Πάσχα.

Παλαιότερα, όταν τα έθιμα ήταν πιο δυνατά, πέρα από το τσίκνισμα, το «εθιμοτυπικό» απαιτούσε μεταμφίεση και πειράγματα. Στα χωριά, οι άνθρωποι γυρνούσαν κατά παρέες από σπίτι σε σπίτι, χτυπώντας τις πόρτες γνωστών και αγνώστων, ζητώντας κέρασμα και κρασί – το οποίο καταναλωνόταν άφθονο και στη διαδρομή – με την απαίτηση οι νοικοκυραίοι να αφήσουν τα σπίτια τους και να ακολουθήσουν την κεφάτη παρέα. Το έθιμο συμπεριλάμβανε ακόμη και «ζημιές» στον εξωτερικό χώρο των σπιτιών, όπου οι περαστικοί έριχναν τις γλάστρες κάτω για να χυθεί το χώμα στις αυλές, μουτζούρωναν τα πρόσωπά τους και το κέφι συνεχιζόταν μέχρι πρωίας.

Ὁ Νετανιάχου ΑΠΕΙΛΕΙ τήν Δύση !

 

ἈΠΕΙΛΕΙ καί ΑΠΑΙΤΕΙ, ἀπό τούς κλόουν τῆς Δύσης. Ναί, ὅπως τό διαβάζετε, ΑΠΑΙΤΕΙ ἀπό τούς ...ἡγέτες τῆς Δύσης νά κάνουν ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙ. ΤΩΡΑ ! Ἀλλιῶς, ὁ "Σαμψών " εἶναι ἐδῶ ! 

Βεβαίως τά ἑβραϊκά δέν τά ξέρουμε, ἀλλά ὅπως μᾶς τά μεταφράζουν οἱ γνῶστες, λέει : 

«Απαιτώ από τις δυτικές κυβερνήσεις να κάνουν αυτό που λέμε, να καταπολεμήσουν τον αντισημιτισμό και να παρέχουν ασφάλεια και προστασία στους Εβραίους παγκοσμίως». Προσθέτει: «Θα ήταν καλό να λάβουν υπόψη τις προειδοποιήσεις μας. Απαιτώ δράση από αυτούς ΤΩΡΑ, αλλιώς θα υπάρξουν συνέπειες». 

Τά διαβάσατε ; Καί τί φαντάζεστε πώς θά ἔπρεπε νά ἔχει ΗΔΗ γίνει ; Προσέξτε, τό βίντεο εἶναι πρό 3ημέρου. Ἀκούσατε κάτι κάπου ; Μία κουβέντα σέ κάποιο πορνοκάναλο ;Ἕνα κίχ ἀπό τούς ἀπειλουμένους ...ἡγέτες τῆς Δύσης ; ΟΧΙ ! 

Ὅλοι τους κάνουν τούς κουφούς. Τούς τυφλούς. Καί ἁπλῶς τό βουλώνουν. 

Ἀναρωτιέται κανείς, γιατί ὅλο αὐτό ; Τί φοβοῦνται ; Ὑπάρχει ἄρα γε κάτι πού τούς τρομάζει ; Δέν εἶναι σίγουρα ἡ ὑποτιθέμενη "δύναμη " τοῦ τρομογιάφκας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Δέν εἶναι ἡ ὑποχθόνια ἐξουσία πού ἀσκοῦν πίσω ἀπό τίς φανερές κυβερνήσεις οἱ ὁποῖες λένε στούς λαούς τους πώς εἶναι κράτη κυρίαρχα. Τί εἶναι τότε ; 

Μήπως θά μποροῦσε νά δοθεῖ  μία ἀπάντηση ἀπό τά ὅσα ἔχουν ἀποκαλυφθεῖ μέ τήν ὑπόθεση Ἐπστάϊν ; Μήπως τούς ἔχει ΟΛΟΥΣ δεμένους χειροπόδαρα ἡ Σιών ; Ἡ Καμπαλαρία ; Δέν ὑπάρχει ἄλλη ἐξήγησις. Ἀλλιῶς αὐτός ὁ ἐγκληματίας πολέμου θά εἶχε συλληφθεῖ μέ τήν κατηγορία τοῦ Ἐκβιασμοῦ, τῆς ἀπειλῆς πού εὐθέως καί δημοσίως ἀπευθύνει σέ κυρίαρχα κράτη. 

Μαζύ μέ τό ξεγύμνωμα τῶν πολιτικάντηδων τῆς Δύσης, ἔχουν γκρεμιστεῖ τά πάντα. Βεβαίως τό νά περιμένῃ κανείς ἀπό τούς ξεφτιλισμένους, διεφθαρμένους, σατανιστές αὐτούς τό ἐλάχιστο, εἶναι σίγουρα ὅ,τι πιό ἀπίθανο θά μποροῦσε νά περάσῃ ἀπό τό μυαλό καί τοῦ πιό εὐφάνταστου νοῦ. Συνεπῶς τί μένει ; 

Μόνον ἕνα πρᾶγμα : Νά βγῆ ὅλος ὁ κόσμος στούς δρόμους. Νά ἀπαιτήσῃ ἀπό τίς μαριονέτες πού λένε πώς τόν κυβερνοῦν παραίτηση καί νά τούς ὁδηγήσῃ στήν Δικαιοσύνη. Ἀλλιῶς ἄν δέν τό κάνουν αὐτό, τό ἑπόμενο βῆμα θά εἶναι ἡ ἐκούσια πλέον δουλοποίηση τῆς Ἀνθρωπότητος. 

 

https://sxolianews.blogspot.com/

Υψηλοί τόνοι από Φαραντούρη για Τουρκία στο Στρασβούργο! Αντιπαράθεση με Κος στο Ευρωκοινοβούλιο

 

Σε υψηλούς τόνους διεξήχθη μέχρι αργά το βράδυ της Τετάρτης η συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο για την Τουρκία, ανήμερα της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα για Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας.

Οι τόνοι ανέβηκαν κατά τη συζήτηση πρότασης καταδικαστικού ψηφίσματος για διώξεις και απελάσεις δημοσιογράφων και Χριστιανών από την Τουρκία, παρουσία της Σλοβάκας Επιτρόπου για τη Διεύρυνση Μάρτα Κος.

Αντιπαράθεση Φαραντούρη – Επιτρόπου Κος

Ο ευρωβουλευτής και Συντονιστής της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούρης, έκανε λόγο για «ροπή της Τουρκίας στην παραβίαση του κράτους δικαίου» και διερρωτήθηκε πως είναι δυνατόν μία χώρα που παραβιάζει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου, τις αρχές της καλής γειτονίας και το διεθνές δίκαιο, να αποτελεί αξιόπιστο εταίρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πυλώνα της Ασφάλειας και Άμυνας της Ευρώπης». Ζήτησε εξάλλου πάγωμα της νέας τελωνειακής ένωσης μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας, όσο η Τουρκία συνεχίζει τις προκλητικές ενέργειες σε Ελλάδα και Κύπρο και δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και παραβιάζει τις αρχές της καλή γειτονίας.

Ψήφισμα-ράπισμα στην Τουρκία

Η Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για τη διεύρυνση Μάρτα Κος, παραδέχθηκε ότι υπάρχει πρόβλημα με τις παραβιάσεις του κράτους δικαίου απ’ την Τουρκία, διευκρίνισε ωστόσο ότι η Επιτροπή έχει ήδη απευθύνει προειδοποιήσεις και υποσχέθηκε ότι στο εξής θα θέτει το ζήτημα σε κάθε συνάντηση με τους Τούρκους αξιωματούχους.

Στη συνεδρίαση της Πέμπτης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε δύο ψηφίσματα-κόλαφο για την κατάσταση σε Συρία καιΤουρκία. Το πρώτο, για τις διώξεις και τις σφαγές Κούρδων απ’ το ισλαμιστικό καθεστώς του μεταβατικού προέδρου Αλ Τζολάνι στη Συρία και το δεύτερο για τις διώξεις και απελάσεις Χριστιανών και δημοσιογράφων στην Τουρκία.

https://geopolitico.gr/

Η Τελική Φάση: Πώς ο Οικονομικός Πόλεμος και η Τεχνολογική Παρακμή της Αμερικής έχουν Σφραγίσει τη Μοίρα της

Εισαγωγή

Η κυριαρχία της Αμερικής μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία βασίστηκε στη βιομηχανική ισχύ, την τεχνολογική καινοτομία και την αδιαμφισβήτητη στρατιωτική ισχύ, έχει φτάσει στο τέλος της. Η αυτοκρατορία βρίσκεται στο τελικό της στάδιο, καταρρέοντας όχι από ένα ξαφνικό εξωτερικό πλήγμα, αλλά από μια παρατεταμένη, αυτοπροκαλούμενη παρακμή που επιταχύνεται από μια παραληρηματική πίστη στην ίδια της την προπαγάνδα. Η λεγόμενη «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» που υποστηρίζει έχει αποκαλυφθεί ως ευφημισμός για μονομερή επιβολή, που επιβάλλεται όχι από παραγωγική δύναμη αλλά από οικονομικό καταναγκασμό και στρατιωτικές απειλές που δεν εμπνέουν πλέον φόβο, μόνο δυσαρέσκεια και αντίσταση.  ^[1]

Αυτό το σύστημα, που στηριζόταν για δεκαετίες από το υπερβολικό προνόμιο του δολαρίου και των ανεπτυγμένων αεροπλανοφόρων, αποτελεί πλέον ένα ιστορικό τεχνούργημα. Τα εργαλεία της αμερικανικής ισχύος - κυρώσεις, δασμοί και οικονομικός πόλεμος - έχουν εισέλθει σε μια φάση απότομης μείωσης των αποδόσεων, εξαντλώντας την ελάχιστη αξιοπιστία που είχε απομείνει. Καθώς οι τεκτονικές πλάκες του διεθνούς συστήματος μετατοπίζονται, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στρατηγικά χρεοκοπημένες, κενές από την αποβιομηχάνιση, εξαρτημένες από ξένους παραγωγούς για την ίδια τους την επιβίωση και καθοδηγούμενες από μια πολιτική τάξη εθισμένη σε οικονομικές δηλώσεις αποκομμένες από τη φυσική πραγματικότητα. Η τελική πράξη δεν είναι μια δραματική κατάρρευση, αλλά μια ασφυξία σε αργή κίνηση, καθώς το έθνος αυτοαπομονώνεται από την παγκόσμια πρόοδο στην οποία κάποτε ηγούνταν.

Η αποσύνθεση μιας αυτοκρατορίας

Για δεκαετίες, η αμερικανική ηγεμονία υποστηριζόταν από μια τριάδα βιομηχανικής ικανότητας, τεχνολογικής ηγεσίας και ενός στρατού που μπορούσε να προβάλει ισχύ σε οποιαδήποτε γωνιά του πλανήτη. Αυτά τα θεμέλια έχουν καταρρεύσει. Η «τάξη που βασίζεται σε κανόνες» είναι μια ρητορική πρόσοψη για ένα σύστημα μονομερούς καταναγκασμού που έχει αποξενώσει την πλειοψηφία του κόσμου.  ^[2]  Αυτή η τάξη καταρρέει καθώς τα έθνη σφυρηλατούν νέες συμμαχίες και εμπορικά συστήματα που παρακάμπτουν σκόπιμα την Ουάσινγκτον.

Το μπλοκ BRICS, για παράδειγμα, ενσωματώνει πάνω από 80 χώρες σε ένα διεθνές σύστημα διακανονισμών βασισμένο σε blockchain, σχεδιασμένο να διευκολύνει το εμπόριο χωρίς δολάρια, μια άμεση πρόκληση για την αμερικανική οικονομική κυριαρχία που θα μπορούσε να είναι πλήρως λειτουργικό μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους.  ^[3]

Το πλεονέκτημα των Ηνωμένων Πολιτειών μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πλέον ένα λείψανο. Η προσέγγισή τους στην επίλυση προβλημάτων μέσω κυρώσεων και απειλών έχει φτάσει σε ένα τελικό στάδιο ματαιότητας. Πρόσφατες κινήσεις, όπως η διεύρυνση της χρήσης δασμών, την οποία ο Πρόεδρος Τραμπ αποκαλεί «την πιο όμορφη λέξη στο λεξικό», δεν αποτελούν ένδειξη δύναμης αλλά απελπισίας - μια προσπάθεια της τελευταίας στιγμής να ανακτηθεί η μόχλευση μέσω οικονομικού εκφοβισμού, καθώς η πραγματική παραγωγική δύναμη χάνεται.  ^[4]  Αυτός ο οικονομικός πόλεμος είναι μια ομολογία βιομηχανικής ανικανότητας.

Όπως κατέληξε με σαφήνεια μια ανάλυση, τα δυτικά έθνη, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, έχουν γίνει χώρες «αυτοκτονικής αίρεσης» που καταστρέφονται ραγδαία μέσω πολιτικής δυσλειτουργίας, οικονομικής κακοδιαχείρισης και πολιτιστικής παρακμής.  ^[5]  Η κατάρρευση είναι συστημική και επιταχύνεται, προχωρώντας πολύ πέρα ​​από το σημείο μη επιστροφής.

Η ψευδαίσθηση της καταναλωτικής δύναμης έναντι της πραγματικότητας της δύναμης του παραγωγού

Ένα κρίσιμο και μοιραίο λάθος στην αμερικανική στρατηγική σκέψη είναι η συγχώνευση του να είσαι ένας αδηφάγος καταναλωτής παγκόσμιων αγαθών με την κατοχή οικονομικής κυριαρχίας. Η δασμολογική στρατηγική της κυβέρνησης Τραμπ βασίζεται σε αυτήν την εσφαλμένη αντίληψη, πιστεύοντας ότι η τεράστια όρεξη της Αμερικής για εισαγωγές τής δίνει τον έλεγχο των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού. Δεν ισχύει αυτό. Η αληθινή δύναμη έγκειται στην ικανότητα παραγωγής - εξόρυξης, βελτίωσης, κατασκευής και καινοτομίας. Αυτή η ικανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν σε μεγάλο βαθμό παραιτηθεί. Πουθενά αυτή η απομείωση δεν είναι πιο συμβολικά έντονη από ό,τι στην ιστορία του μαχητικού αεροσκάφους F-35.

Έχουν εμφανιστεί αναφορές για κώνους μύτης χωρίς ραντάρ σε αυτά τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς που γεμίζονται με βάρη γυμναστικής για να τα εξισορροπούν κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων.  ^[6]  Δεν πρόκειται για ανωμαλία αλλά για μια τέλεια μεταφορά: ένα πρόγραμμα όπλων πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η κορωνίδα της υποτιθέμενης αμερικανικής τεχνολογικής υπεροχής, που βασίζεται κυριολεκτικά στο έρμα επειδή τα κρίσιμα εξαρτήματα δεν μπορούν να παραχθούν εγχώρια. Η αμυντική βιομηχανική βάση της χώρας δεν μπορεί να κατασκευάσει τα προηγμένα κεραμικά και σύνθετα υλικά που απαιτούνται, εκθέτοντας μια βαθιά εξάρτηση από ξένους, συχνά αντιμαχόμενους, προμηθευτές.

Η καταναλωτική οικονομία είναι ένα βαμπίρ, που αποστραγγίζει τον πλούτο και τη βιομηχανική γνώση του έθνους, προσφέροντας παράλληλα την φευγαλέα ψευδαίσθηση των φθηνών αγαθών. Η ισχύς δεν ορίζεται από αυτό που αγοράζετε, αλλά από αυτό που χτίζετε. Η Αμερική έχει ξεχάσει πώς να κατασκευάζει τα πράγματα που έχουν σημασία. Το κάποτε ασυναγώνιστο οικοσύστημα παραγωγής της έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω σκουριασμένες υποδομές και ένα αποσυντεθειμένο εργατικό δυναμικό. Η αυτοκρατορία έγινε ένας μεσάζων, ένα χρηματιστηριακό κέλυφος που καταναλώνει την παγκόσμια παραγωγή, αλλά δεν μπορεί πλέον να παράγει τα δικά του βασικά προϊόντα, από ημιαγωγούς μέχρι τα ίδια τα ορυκτά που τροφοδοτούν τον στρατό και την τεχνολογία της.

Μονοπώλιο στα Ορυκτά, Εξάρτηση από το Χρέος: Η Στρατηγική Πτώχευση της Αμερικής

Αυτή η αδυναμία του παραγωγού είναι καταστροφικά εμφανής στον τομέα των κρίσιμων ορυκτών. Η Κίνα ασκεί σχεδόν πλήρη έλεγχο στην παγκόσμια προσφορά σπάνιων γαιών και γραφίτη, υλικών απαραίτητων για τα πάντα, από τα smartphones και τα ηλεκτρικά οχήματα έως τα προηγμένα συστήματα καθοδήγησης και τους κινητήρες τζετ.  ^[7]

Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα της Αμερικής: μια εθνική ασφάλεια και τεχνολογική εξάρτηση τόσο βαθιά που αντιπροσωπεύει μια μορφή στρατηγικής χρεοκοπίας. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το χαμένο προηγμένο στρατιωτικό υλικό επειδή έχουν χάσει την ικανότητα μαζικής παραγωγής και, πιο ουσιαστικά, την απαιτούμενη κυριαρχία στις πρώτες ύλες.  ^[6]

Οι ανακοινώσεις νέων εγχώριων «συμφωνιών» εξόρυξης ή έργων εξόρυξης είναι σε μεγάλο βαθμό φανταστικές, αποκομμένες από τη φυσική και χρονική πραγματικότητα της ανοικοδόμησης της χαμένης βιομηχανικής γνώσης. Αυτές οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν χρόνια κανονιστικής παράλυσης, περιβαλλοντικών δικαστικών διαφορών και μια τρομερή έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Η τεχνογνωσία έχει εξαχθεί ή αποσυρθεί.

Όπως σημείωσε ένας παρατηρητής, οι ΗΠΑ επέτρεψαν την άνοδο της Κίνας μέσω δεκαετιών εξωχώριας μεταφοράς επιχειρήσεων και κατανάλωσης χρηματοδοτούμενης από χρέη, εγκαταλείποντας οικειοθελώς τις αλυσίδες εφοδιασμού που αποτελούν τη σύγχρονη οικονομική και στρατιωτική ισχύ.  ^[8]  Η εξάρτηση είναι διττή: από τα ξένα ορυκτά και από το διαρκώς αυξανόμενο χρέος. Η αυτοκρατορία εθίστηκε στην επίλυση κάθε προβλήματος τυπώνοντας νόμισμα, μια συνήθεια που μπέρδευε τις οικονομικές δηλώσεις με τη φυσική πραγματικότητα.

Αυτή η παραληρηματική νοοτροπία συνοψίζεται από μια πολιτική και οικονομική τάξη που πιστεύει ότι ο πλούτος μπορεί να δημιουργηθεί με διάταγμα της κεντρικής τράπεζας, αγνοώντας το γεγονός ότι η πραγματική αξία πηγάζει από την εργασία, τους πόρους και την παραγωγή - κανένα από τα οποία η Αμερική δεν ελέγχει σε επαρκές βάθος. Το θησαυροφυλάκιο του έθνους είναι άδειο, τα εργοστάσιά του είναι σιωπηλά και οι αποθήκες ζωτικών υλικών του είναι άγονες. Είναι μια χάρτινη τίγρη που τρέχει με δανεικό χρόνο και δανεικούς πόρους.

Η παραληρηματική νοοτροπία: Από την εκτύπωση χρημάτων στην άρνηση της πραγματικότητας

Αυτό το διαζύγιο από την πραγματικότητα ορίζει την τελική φάση. Η άρχουσα τάξη, από τη Γουόλ Στριτ μέχρι την Ουάσινγκτον, λειτουργεί με βάση μια οικονομία που βασίζεται στην πίστη, όπου οι δηλώσεις υποκαθιστούν την παραγωγή. Ο Πρόεδρος Τραμπ ενσαρκώνει αυτό το ήθος, αναμένοντας ότι οι δηλώσεις του για οικονομική ή στρατιωτική υπεροχή θα εκδηλωθούν με απόλυτη δύναμη θέλησης.  ^[9]

Η νοοτροπία είναι μαγική: ότι οι κυρώσεις από μόνες τους μπορούν να παραλύσουν τους αντιπάλους, ότι οι δασμοί μπορούν να ανοικοδομήσουν τις βιομηχανίες από τη μια μέρα στην άλλη και ότι το προνόμιο του δολαρίου είναι ένα μόνιμο θεϊκό δικαίωμα και όχι μια υπό όρους εμπιστοσύνη. Η ανικανότητα που γεννά αυτή η αυταπάτη είναι συγκλονιστική. Αποδείχθηκε στην φαρσική προσγείωση ολόκληρου του εναέριου χώρου ενός έθνους πάνω από ένα αερόστατο που θεωρήθηκε λανθασμένα ως απειλή από μη επανδρωμένα αεροσκάφη - μια στρατιωτική και μυστική συσκευή πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που γονάτισε από ένα φτηνό κομμάτι αλουμινόχαρτου.  ^[6]

Αυτό το επεισόδιο είναι ένας μικρόκοσμος ενός συστήματος που είναι οικονομικά διογκωμένο αλλά λειτουργικά εύθραυστο. Ο πιο ακριβός στρατός στον κόσμο, που συμβολίζεται από μια πλωτή προβλήτα αξίας 350 εκατομμυρίων δολαρίων για τη Γάζα που αποκολλήθηκε σε μια καταιγίδα και ξεβράστηκε στην ακτή, μαστίζεται από σπατάλη, διαφθορά και μια βαθιά αποσύνδεση μεταξύ κόστους και δυνατοτήτων.  ^[10]  Ο εθισμός στην εκτύπωση χρήματος έχει διακόψει τον δεσμό μεταξύ οικονομικού πλούτου και υλικών περιουσιακών στοιχείων. Ενώ η κυβέρνηση ανακοινώνει «ρεκόρ» στις χρηματιστηριακές αγορές και χαμηλή ανεργία, η φυσική πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους είναι μια πραγματικότητα φτώχειας, υποβαθμισμένων υποδομών και ενός καταρρέοντος εκπαιδευτικού συστήματος.

Οι ηγέτες της αυτοκρατορίας είναι σαν παιδιά που παίζουν με χρήματα της Monopoly, αγνοώντας ότι το παιχνίδι απαιτεί πραγματικά σπίτια και ξενοδοχεία. Έχουν ξεχάσει ότι το νόμισμα είναι απλώς μια αξίωση σε πραγματικά αγαθά και υπηρεσίες, και όταν δεν παράγεις κανένα από τα δύο, αυτές οι αξιώσεις καθίστανται ολοένα και πιο άχρηστες.

Το Τελικό Εμπάργκο: Η Αυτοεπιβαλλόμενη Εξορία της Αμερικής από την Παγκόσμια Πρόοδο

Σε μια τελευταία, τραγική ειρωνεία, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιβάλλουν εμπάργκο στην Κίνα ή τη Ρωσία. Αποκλείουν στον αμερικανικό λαό τα οφέλη της παγκόσμιας τεχνολογικής προόδου. Οι πολιτικές που χαράσσονται στην Ουάσινγκτον, είτε πρόκειται για επιθετικούς δασμούς είτε για την ανάκληση των κλιματικών κανονισμών υπό το σύνθημα της «μεγαλύτερης πράξης απορρύθμισης στην ιστορία των ΗΠΑ», αποκόπτουν τους πολίτες από προσιτή ενέργεια, προηγμένα ηλεκτρικά οχήματα και πρωτοποριακές τεχνολογίες μπαταριών.  ^[11]

Αυτή δεν είναι μια πολιτική ισχύος αλλά μια πολιτική κακοπροαίρετης απομόνωσης. Προσκολλώμενο σε απαρχαιωμένες βιομηχανίες και σαμποτάροντας την πρόσβαση στην τεχνολογία επόμενης γενιάς, το πολιτικό κατεστημένο καταδικάζει τους Αμερικανούς σε ένα μέλλον κατώτερων προϊόντων, χρεοκοπημένων εταιρειών και κατακόρυφης πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Η ύφεση είναι ορατή παντού: η κατάρρευση των εγχώριων αυτοκινητοβιομηχανιών όπως η Ford, η αποτυχία των διαφημισμένων επιχειρήσεων όπως η OpenAI που καταναλώνουν κεφάλαιο αλλά παράγουν ελάχιστη απτή αξία, και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που παράγει ιδεολογική συμμόρφωση αντί για τεχνική ικανότητα.  ^[8]

Η παρακμή της αυτοκρατορίας δεν εκδηλώνεται σε δραματικές μάχες αλλά σε μια ήσυχη απελπισία - στα φαρμακευτικά ψέματα που δίνονται σε έναν φαρμακευμένο πληθυσμό, στις τοξίνες από επεξεργασμένες τροφές που πωλούνται ως τροφή σε ένα παχύσαρκο και άρρωστο έθνος, και στην αδιάκοπη προπαγάνδα που επιμένει ότι «όλα είναι υπέροχα» καθώς οι γέφυρες καταρρέουν και οι κοινότητες διαλύονται. Αυτή είναι η εξαθλίωση μιας κοινωνίας που επέλεξε την χρηματιστικοποίηση αντί της παραγωγής, την κατανάλωση αντί της δημιουργίας και τη ρητορική αντί της πραγματικότητας. Το εμπάργκο είναι ολοκληρωτικό: είναι μια εξορία από το μέλλον.

Πλοήγηση στο αναπόφευκτο: Αυτοδυναμία στη σκιά της αυτοκρατορίας

Δεν υπάρχει εθνική σωτηρία για αυτή την συστημική κατάρρευση. Η τροχιά είναι ακινητοποιημένη και επιταχύνεται.  ^[12]  Η εστίαση των ατόμων πρέπει να μετατοπιστεί από την μάταιη ελπίδα διάσωσης μιας διεφθαρμένης και κούφιας αυτοκρατορίας στον επείγοντα πραγματισμό της οικοδόμησης αποκεντρωμένης, αυτοδύναμης ανθεκτικότητας.

Οι εθνικές λύσεις είναι αδιέξοδες. Η προσωπική και κοινοτική ετοιμότητα είναι η μόνη ορθολογική οδός προς τα εμπρός. Η ατομική επιβίωση στην επερχόμενη αναταραχή εξαρτάται από την απόκτηση έντιμου χρήματος - φυσικού χρυσού και ασημιού, τα οποία δεν έχουν κανένα κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και δεν μπορούν να παραποιηθούν από απελπισμένες κυβερνήσεις. Καθώς η πίστη στο fiat νόμισμα εξατμίζεται, αυτά τα μέταλλα επαναβεβαιώνουν τον ιστορικό τους ρόλο ως αποθέματα αξίας. Η πρόσφατη άνοδός τους πέρα ​​από τα βασικά όρια αποτελεί σήμα αυτής της φυγής προς την ασφάλεια.  ^[13]

Παράλληλα με αυτό το οικονομικό υπόβαθρο, οι πρακτικές δεξιότητες στην παραγωγή τροφίμων, την ενέργεια εκτός δικτύου, τον καθαρισμό του νερού και τη φυσική ιατρική είναι απαραίτητες. Το διεφθαρμένο, κερδοσκοπικό δυτικό ιατρικό σύστημα αποτελεί από μόνο του μια κύρια αιτία θανάτου. Η ανάκτηση της γνώσης για τη φυτική ιατρική, τη διατροφή και την ολιστική ευεξία είναι ζήτημα κυριολεκτικής επιβίωσης. Η αξιοποίηση αποκεντρωμένων εργαλείων γνώσης είναι κρίσιμη.

Η λογοκριμένη εταιρική Τεχνητή Νοημοσύνη και οι μηχανές αναζήτησης προωθούν εγκεκριμένες αφηγήσεις, όχι αλήθεια. Πλατφόρμες όπως  το Brighteon.AI  προσφέρουν μη λογοκριμένη έρευνα Τεχνητής Νοημοσύνης, εκπαιδευμένη σε τεράστιες βιβλιοθήκες φυσικής υγείας, πρακτικής ετοιμότητας και καταπιεσμένης ιστορίας. Ομοίως,  το BrightLearn.ai  παρέχει δωρεάν πρόσβαση στη δημιουργία βιβλίων από ένα επιμελημένο ευρετήριο γνώσης, και  το Brighteon.com  προσφέρει μια πλατφόρμα βίντεο για την ελευθερία του λόγου, άτρωτη στη φίμωση των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών. Αυτά τα εργαλεία δίνουν τη δυνατότητα στα άτομα να παρακάμπτουν τους κατεχόμενους θεσμούς που έχουν οδηγήσει το έθνος στην καταστροφή.

Ο στόχος δεν είναι η μεταρρύθμιση της αυτοκρατορίας, αλλά η επιβίωσή της — η οικοδόμηση αυτοτελών κόμβων κοινότητας, δεξιοτήτων και έντιμου εμπορίου που μπορούν να αντέξουν τον επερχόμενο κατακερματισμό. Αυτή είναι η απόλυτη πράξη αποκέντρωσης: η απόσυρση της συναίνεσης, της υποστήριξης και της εξάρτησης από ένα σύστημα που έχει κηρύξει πόλεμο στην ευημερία, την υγεία και το μέλλον του ίδιου του λαού του. Στη σκιά της τελικής φάσης της αυτοκρατορίας, η μόνη ελευθερία είναι η ελευθερία που δημιουργείς εσύ για τον εαυτό σου.

Αναφορές

1. Η Αμερική στο χείλος της κατάρρευσης μετά από δεκαετίες συστηματικής παρακμής. - NaturalNews.com. Arsenio Toledo. 30 Ιανουαρίου 2025.
2. Περιοδικό Τάσεων 25-06-2024.
3. Νέα του Brighteon Broadcast - Ισραήλ Ουκρανία Ευρώπη ΗΠΑ Ήδη Ηττημένες. - Μάικ Άνταμς - Brighteon.com. 16 Απριλίου 2024.
4. Ο Ντόναλντ Τραμπ διευρύνει τη χρήση του οικονομικού πολέμου. - Original.antiwar.com. Τεντ Σνάιντερ. 1 Φεβρουαρίου 2026.
5. Ανάλυση: Το Ισραήλ, η Ουκρανία, η Δυτική Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη ηττηθεί. - NaturalNews.com. 16 Απριλίου 2024.
6. Τεχνητή Νοημοσύνη: Μια Επικίνδυνη Αναγκαιότητα για την Εθνική Ασφάλεια. - NaturalNews.com. Willow Tohi. 3 Ιανουαρίου 2025.
7. Η κυριαρχία της Κίνας στις σπάνιες γαίες απειλεί την ευημερία των ΗΠΑ. - NaturalNews.com. Λανς Ντ. Τζόνσον. 8 Νοεμβρίου 2025.
8. Ο οικονομικός πόλεμος της Κίνας και η κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης: Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να μείνουν πίσω στην παγκόσμια μετατόπιση ισχύος. - NaturalNews.com. Finn Heartley. 22 Απριλίου 2025.
9. Η Πραγματική Επανάσταση στις Στρατιωτικές Υποθέσεις. - Αντρέι Μαρτιάνοφ.
10. Έκθεση Health Ranger - Οι πιο ακριβοί στρατιωτικοί όπλοι των ΗΠΑ στον κόσμο. - Mike Adams - Brighteon.com. 30 Μαΐου 2024.
11. Η μεγαλύτερη πράξη απορρύθμισης στην ιστορία των ΗΠΑ: Η κυβέρνηση Τραμπ καταργεί το εύρημα για τα αέρια του θερμοκηπίου της εποχής Ομπάμα. - ZeroHedge.
12. Έκθεση Health Ranger: Ο Matt Bracken συζητά την επικείμενη κατάρρευση της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας. - NaturalNews.com. Kevin Hughes. 16 Ιουνίου 2025.
13. Η τιμή του χρυσού ξεπέρασε τα 5.000 δολάρια καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν το χάος των κρυπτονομισμάτων και αγκαλιάζουν το υγιές χρήμα. - NaturalNews.com. 10 Φεβρουαρίου 2026.

https://www.naturalnews.com/