Ισραήλ: Η αντίστροφη μέτρηση για τον Αρμαγεδδών

 

Αλεξάντερ Ντούγκιν

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι ο πολιτικός αγώνας του Ισραήλ έχει μετατραπεί σε μια παγκόσμια αντιπαράθεση με αποκαλυπτικές συνέπειες.

Αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο Ισραήλ έχει τεράστια, ίσως και καθοριστική, σημασία για όλη την ανθρωπότητα. Ο Νετανιάχου καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την οικοδόμηση του Μεγάλου Ισραήλ. Πρόκειται για μια καθαρά μεσσιανική, εσχατολογική πολιτική που βασίζεται στην Καμπαλιστική θεωρία του Νικηφόρου Μεσσία ( μπεν Ντέιβιντ ), ο οποίος εμφανίζεται μετά την έλευση του Πάσχοντος Μεσσία ( μπεν Τζόζεφ ). Το τραγικό κεφάλαιο των δεινών που συσσωρεύτηκε μέσω του Ολοκαυτώματος δαπανάται στην εξουσία, το μεγαλείο και τον τρόμο. Αυτή η πορεία έχει λάβει την υποστήριξη του Τραμπ, και επομένως των Ηνωμένων Πολιτειών, μετατρέποντάς την σε κάτι παγκόσμιας σημασίας. Οι πιο ακραίες εκδηλώσεις της έχουν διατυπωθεί ανοιχτά από τον Ραβίνο Ντοβ Λίορ και τους Ισραηλινούς πολιτικούς Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς: η απροκάλυπτη γενοκτονία των Παλαιστινίων και η πλήρης απέλασή τους από το Ισραήλ, η κατεδάφιση του Τζαμιού Αλ-Άκσα, η κατασκευή του Τρίτου Ναού, η επέκταση από θάλασσα σε θάλασσα, η επιβολή του νόμου του Νώε στους υπάκουους εθνικούς, καθώς και η έλευση του Μεσσία και η επακόλουθη ανακήρυξή Του ως Βασιλιά των Εβραίων και Κύριου του Κόσμου. Εξ ου και η καταστροφή της Γάζας, η κατοχή του νότιου Λιβάνου, η εισβολή στη Συρία και ο πόλεμος κατά του Ιράν. Αυτά δεν είναι σχέδια αλλά γεγονότα.

Τώρα, στο Ισραήλ, όπου η δικτατορία, ο ρατσισμός και ο θρησκευτικός εξτρεμισμός συνυπάρχουν ειρηνικά με τη δημοκρατία και τον φιλελευθερισμό, οι εκλογές έχουν δημιουργήσει μια μοναδική κατάσταση. Οι αντίπαλοι του Νετανιάχου (οι κάπως πιο μετριοπαθείς Σιωνιστές του μπλοκ του Άιζενκοτ) θα μπορούσαν να μετατοπίσουν τον ρυθμό της εσχατολογικής κλιμάκωσης σε ουδέτερο, αναβάλλοντας τη μαξιμαλιστική στρατηγική για αργότερα (αλλά μέχρι πότε;). Για να το πετύχουν αυτό, ωστόσο, θα πρέπει να σχηματίσουν συμμαχία με την Αραβική Λίστα, η οποία έχει σημειώσει σημαντική επιτυχία στις εκλογές της Κνεσέτ. Οι Άραβες είναι ρεαλιστικά προετοιμασμένοι για μια τέτοια συμφωνία. Θα δεχτούν σχεδόν τα πάντα, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό θα σημάνει το τέλος του Νετανιάχου και των ανοιχτά γενοκτονικών πολιτικών του. Το αν η σιωνιστική αντιπολίτευση είναι έτοιμη να κάνει αυτό το βήμα παραμένει ασαφές (ο Λίμπερμαν λέει ότι δεν είναι).

Η θέση του Τραμπ παραμένει επίσης αβέβαιη. Έχει ήδη χάσει πολλά (μάλιστα, σχεδόν τα πάντα) μέσω της άνευ όρων υποστήριξής του προς τον Νετανιάχου και τον επιθετικό Σιωνισμό, αλλά μπορεί να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο ή μπορεί να αποφασίσει να επιβραδύνει τα πράγματα. Είναι σημαντικό ότι φέρεται να ζητά από τον Νετανιάχου να παραγκωνίσει τους διαβόητους Μπεν-Γκβιρ και Σμότριτς (αν και όλα αυτά προέρχονται από διαρροές και φήμες του Λευκού Οίκου). Ίσως αυτό να ισχύει, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο. Μέσα στον στενό κύκλο του Τραμπ, οι Σιωνιστές και οι Χριστιανοί Σιωνιστές (εξτρεμιστές Προτεστάντες) συνεχίζουν να παίζουν καθοριστικό ρόλο, ενώ ο Τραμπ έχει ήδη διώξει όλους τους υποστηρικτές του μεταξύ των απλών Αμερικανών πατριωτών (το αρχικό κίνημα MAGA), μετατρέποντάς τους σε άσπονδους αντιπάλους.

Όπως αποδεικνύεται, το Ισραήλ ελέγχει τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά συνέπεια, το τι σκέφτονται και κάνουν οι ηγέτες, οι πολιτικοί και οι προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, καθώς και ποιοι συνασπισμοί και παρατάξεις αναδύονται εκεί, αφορά κάθε άνθρωπο στη Γη.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης σε μια μικρή χώρα της Μέσης Ανατολής έχει γίνει ζήτημα παγκόσμιας σημασίας. Η τύχη του σχεδίου «Αντίχριστος» βρίσκεται πλέον στα χέρια του Άιζενκοτ και του συνασπισμού του.

Το Ισραήλ είναι η οθόνη πάνω στην οποία ξεδιπλώνεται η παγκόσμια ιστορία, το έδαφος του Αρμαγεδδώνα με την πιο κυριολεκτική έννοια. Πάνω σε αυτό το ρολόι, εγγράφεται το χρονικό των έσχατων καιρών.

(Μετάφραση από τα ρωσικά)

https://www.multipolarpress.com/

Μια σταθερή διπολική τάξη ΗΠΑ-Κίνας χωρίς την παγίδα του Θουκυδίδη

 

• 
  
• Tianshi Shanren

• 27 Οκτωβρίου 2026

• 
  

Ενώ οι σημερινές γεωπολιτικές συγκρούσεις, οι στρατιωτικές ασκήσεις και οι επιδείξεις δύναμης, οι αντιπαλότητες μεταξύ μπλοκ και οι οικονομικές διακυμάνσεις σε όλο τον κόσμο μπορεί να φαίνονται χαοτικές και συνεχώς μεταβαλλόμενες, στην πραγματικότητα ακολουθούν ένα σύνολο βαθιών υποκείμενων αρχών που έχουν διαμορφωθεί προ πολλού.

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: Καθώς ο ανταγωνισμός μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών εντείνεται, θα μπορούσε να κλιμακωθεί σε πλήρη αντιπαράθεση; Με τις δυτικές συμμαχίες να συντονίζονται όλο και πιο στενά, μήπως ο κόσμος οδεύει προς έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο; Εν μέσω αναταραχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών και της ολοένα και πιο δυναμικής στάσης της Ιαπωνίας, πού θα οδηγήσει τελικά η παγκόσμια τάξη;

Μόλις διαλυθεί η ομίχλη των φαινομένων, μια ανάλυση που βασίζεται στη σχετική κλίμακα, τις βιομηχανικές δομές, τους στρατηγικούς προσανατολισμούς και τη διπλωματική λογική των μεγάλων δυνάμεων αποκαλύπτει μια σαφή εικόνα της παγκόσμιας τάξης κατά τα επόμενα είκοσι χρόνια: Η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνυπάρχουν ως παράλληλοι πόλοι, ανταγωνιζόμενες χωρίς να εμπλέκονται σε ανοιχτή σύγκρουση και παραμένοντας αμοιβαία αλληλεξαρτώμενες. Η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια εντελώς νέα εποχή που ορίζεται από την απουσία αναπόφευκτων παγίδων σύγκρουσης, την αποφυγή της άμεσης αντιπαράθεσης και μια σταθερή, πολυεπίπεδη παγκόσμια ισορροπία.

Αυτή δεν είναι μια υποκειμενική πρόβλεψη. Είναι η αναπόφευκτη κατεύθυνση των γεγονότων, που υπαγορεύεται από πέντε επίπεδα αμετάβλητης, ακλόνητης λογικής - και είναι απολύτως συνεπής με την κυρίαρχη στρατηγική της Κίνας ως μεγάλης δύναμης: αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία από την οποία επωφελούνται όλοι.

1. Το πρώτο επίπεδο λογικής: Η ηγεμονία των ΗΠΑ αναγκάζεται να συμβιβαστεί, φέρνοντας οριστικό τέλος στην μονοπολική εποχή

Από τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν χτίσει ένα μοναδικό σύστημα παγκόσμιας ηγεμονίας. Βασιζόμενες στο δολάριο, σε υπερπόντιες στρατιωτικές βάσεις, σε στρατιωτικές συμμαχίες και σε διεθνείς κανόνες, έχουν διατηρήσει έναν μονοπολικό κόσμο που κυριαρχείται από μία μόνο δύναμη. Δεν έχουν επιτρέψει ποτέ σε άλλη χώρα να μοιραστεί την ηγεμονία τους ή να αμφισβητήσει την τάξη που οι ίδιες έχουν καθιερώσει.

Αλλά η ειρηνική άνοδος της Κίνας είναι η μεγαλύτερη μεταβλητή σε έναν μετασχηματισμό που συμβαίνει μια φορά τον αιώνα - και το απόλυτο πρόβλημα που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν καταφέρει να λύσουν. Μετά από χρόνια ολοκληρωμένου στρατηγικού ανταγωνισμού, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιτέλους αποδεχτεί μια αναπόφευκτη πραγματικότητα: Η συνολική εθνική ισχύς, η βιομηχανική κλίμακα, το τεχνολογικό δυναμικό και η γεωπολιτική επιρροή της Κίνας έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο που δεν μπορεί να συγκρατηθεί, να εξαλειφθεί ή να αντικατασταθεί.

Ως αποτέλεσμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποστεί μια θεμελιώδη μετατόπιση στη στρατηγική τους σκέψη:

από το «όλοι οι αμφισβητίες πρέπει να εξαλειφθούν» στην «αποδοχή της συνύπαρξης μεγάλων δυνάμεων που δεν μπορούν να εκτοπιστούν».

Όσο η Κίνα δεν διαλύει προληπτικά την υπάρχουσα ηγεμονική τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, δεν ανατρέπει το σύστημα που βασίζεται στο δολάριο ή δεν αντικαθιστά τη δομή της δυτικής συμμαχίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναγκαστούν να αποδεχτούν την ύπαρξη της Κίνας ως παράλληλης υπερδύναμης. Ο απόλυτος ανταγωνισμός μηδενικού αθροίσματος θα δώσει σταδιακά τη θέση του σε απρόθυμη αλληλεξάρτηση.

2. Το δεύτερο επίπεδο λογικής: Οι βιομηχανικές δομές έχουν συνδέσει τις δύο χώρες, καθιστώντας την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες αμοιβαία απαραίτητες

Το κατά πόσον οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά τελικά δεν εξαρτάται από τη ρητορική ή τους τακτικούς ελιγμούς, αλλά από την υποκείμενη δομή των οικονομιών τους.

Το τρέχον παγκόσμιο βιομηχανικό τοπίο περιέχει μια μορφή δομικής συμπληρωματικότητας που δεν μπορεί εύκολα να αντιστραφεί.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν την οικονομική ηγεμονία, την προηγμένη τεχνολογία και τη θέσπιση παγκόσμιων κανόνων, ωστόσο επηρεάζονται βαθιά από την αποβιομηχάνιση και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από εξωτερικούς προμηθευτές για καταναλωτικές ανάγκες και βιομηχανικές εισροές.

Εν τω μεταξύ, η Κίνα διαθέτει το μόνο πλήρως ολοκληρωμένο βιομηχανικό σύστημα στον κόσμο. Είναι η άγκυρα της παγκόσμιας πραγματικής οικονομίας, με τη μοναδική ικανότητα να κατασκευάζει σχεδόν κάθε κατηγορία, να προμηθεύει αγαθά σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, να σταθεροποιεί τις τιμές, να διατηρεί το εμπόριο και να στηρίζει την παγκόσμια οικονομία.

Αυτό έχει δημιουργήσει μια φυσική, αμφίδρομη εξάρτηση:

• Οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται την ικανότητα της Κίνας στην πραγματική οικονομία για να στηρίξουν τα μέσα διαβίωσης των ανθρώπων, να μετριάσουν τις πληθωριστικές πιέσεις και να διατηρήσουν την οικονομία τους σε λειτουργία.
• Η Κίνα χρειάζεται πρόσβαση στις αγορές των ΗΠΑ, στο υπάρχον σύστημα που βασίζεται σε κανόνες και σε παγκόσμια κανάλια για να συνεχίσει την ανάπτυξή της και να επεκτείνει την παρουσία της στην παγκόσμια οικονομία.

Οι δύο χώρες δεν είναι εγκλωβισμένες σε μια σχέση στην οποία η μία πρέπει να καταστρέψει και να αντικαταστήσει την άλλη. Είναι συνδεδεμένες με αμοιβαία εξάρτηση, αμοιβαίο όφελος και κοινά συμφέροντα. Αυτή η βαθιά δομική αλληλεξάρτηση αποκλείει θεμελιωδώς την πιθανότητα πλήρους αντιπαράθεσης και παρέχει το βασικό οικονομικό θεμέλιο για μια εποικοδομητική και σταθερή σχέση μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων.

3. Το τρίτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα δεν έχει ηγεμονική φιλοδοξία και ως εκ τούτου ξεφεύγει από την παγίδα του Θουκυδίδη στις ρίζες της

Οι παραδοσιακές δυτικές διεθνείς σχέσεις φαινόταν πάντα ανίκανες να ξεφύγουν από ένα συγκεκριμένο ιστορικό μοτίβο: μια αναδυόμενη δύναμη αναπόφευκτα αμφισβητεί την καθιερωμένη δύναμη· η καθιερωμένη δύναμη αναπόφευκτα προσπαθεί να καταστείλει την ανερχόμενη δύναμη· και οι δύο τελικά πέφτουν σε μια παγίδα πολέμου που δημιουργείται από τον αγώνα για την εξουσία.

Η Κίνα, ωστόσο, αποτελεί μια μοναδική εξαίρεση στην ιστορία των παγκόσμιων δυνάμεων. Έχει ουσιαστικά σπάσει τη δυτική λογική του ανταγωνισμού για ηγεμονία που επικρατεί εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Οι πολιτισμικές παραδόσεις, η φιλοσοφία ανάπτυξης και οι διπλωματικές αρχές της Κίνας καθορίζουν ότι θα:

• να μην επιδιώκουν στρατιωτική επέκταση στο εξωτερικό ή να μην δημιουργούν παγκόσμιο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων·
• να μην σχηματίζουν αποκλειστικές στρατιωτικές συμμαχίες ή να οργανώνουν αντιπαράθεση σε μπλοκ·
• να μην διαλύσουν σκόπιμα την υπάρχουσα διεθνή τάξη υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ή να αμφισβητήσουν το σύστημα που βασίζεται στο δολάριο και τις δυτικές συμμαχίες·
• να παραμείνει προσηλωμένη στην ανάπτυξή της, να εμβαθύνει τους παγκόσμιους οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς και να προωθήσει κοινά οφέλη για χώρες σε όλο τον κόσμο.

Με απλά λόγια: Η Κίνα επιδιώκει ανάπτυξη, όχι ηγεμονία· win-win συνεργασία, όχι αντικατάσταση.

Αν η ανερχόμενη δύναμη δεν έχει πρόθεση να καταλάβει την εξουσία, ενώ η καθιερωμένη δύναμη δεν έχει την ικανότητα να την καταστείλει, τότε η Παγίδα του Θουκυδίδη εξαφανίζεται φυσικά.

Η αρχή των δώδεκα χαρακτήρων που πρότεινε ο Γενικός Γραμματέας της Κίνας —«αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη και αμοιβαία επωφελής συνεργασία»— δεν είναι απλώς ένα διπλωματικό σύνθημα. Είναι η μόνη βιώσιμη οδός για τις σχέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων που ταιριάζει στο παρόν και μπορεί να καθοδηγήσει το μέλλον.

4. Το τέταρτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα και η Ρωσία είναι στρατηγικοί εταίροι, όχι στρατιωτικοί σύμμαχοι, διατηρώντας την ευρύτερη στρατηγική ισορροπία

Πολλοί άνθρωποι αναρωτιούνται: Αν η Κίνα και η Ρωσία συνεργάζονται τόσο στενά και μοιράζονται τόσο υψηλό βαθμό αμοιβαίας εμπιστοσύνης, γιατί συνεχίζουν να επιμένουν να μην σχηματίζουν συμμαχία;

Εδώ ακριβώς έρχεται να παίξει ρόλο η στρατηγική σοφία της Κίνας. Είναι επίσης ένα κρίσιμο μέτρο για τη διατήρηση της παγκόσμιας σταθερότητας και την αποφυγή της αντιπαράθεσης μεταξύ των μπλοκ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν εδώ και καιρό τη Ρωσία ως έναν σταθερό αντίπαλο. Διατηρώντας την αντιπαλότητα ΗΠΑ-Ρωσίας, διατηρούν την ύπαρξη του ΝΑΤΟ, διατηρούν το ευρωπαϊκό μπλοκ ευθυγραμμισμένο και ενισχύουν τη δική τους επιρροή στην Ευρώπη. Εάν η Κίνα και η Ρωσία σχημάτιζαν στρατιωτική συμμαχία, αναπόφευκτα θα δημιουργούσαν δύο αντίπαλα μπλοκ - Ανατολή και Δύση - και θα επέστρεφαν τον κόσμο πλήρως σε έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Η Κίνα θα ήταν δεμένη με το στρατηγικό άρμα της Ρωσίας και θα εξαναγκαζόταν στην αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας, διαταράσσοντας εντελώς το σταθερό μοτίβο αλληλεξάρτησης μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

Η στρατηγική βαθμονόμηση της Κίνας ήταν ακριβής:

Διατηρεί μια στρατηγική εταιρική σχέση Κίνας-Ρωσίας και όχι μια στρατιωτική συμμαχία.

Οι δύο χώρες μοιράζονται πολιτική εμπιστοσύνη, οικονομική συμπληρωματικότητα, στρατηγικό συντονισμό και αμοιβαία υποστήριξη —αλλά δεν συνδέονται μεταξύ τους, δεν κλειδώνονται στο ίδιο στρατηγικό όχημα, δεν παρασύρονται σε αντιπαράθεση ή επιτρέπουν στον εαυτό τους να αναγκαστεί να πάρει θέση.

Αυτή η ρύθμιση διασφαλίζει τα θεμέλια της στρατηγικής συνεργασίας Κίνας-Ρωσίας και αποφεύγει τους κινδύνους αντιπαράθεσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Με αυτόν τον τρόπο, εξαλείφει το μεγαλύτερο στρατηγικό εμπόδιο για τη μακροπρόθεσμη ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών.

5. Το πέμπτο επίπεδο λογικής: Η Κίνα είναι η βασική κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας οικονομίας και ο κόσμος εξαρτάται από τον σταθεροποιητικό της ρόλο

Το κατά πόσον η μελλοντική παγκόσμια τάξη μπορεί να παραμείνει σταθερή μακροπρόθεσμα εξαρτάται τελικά από τις δυνάμεις που οδηγούν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη.

Προς το παρόν, όλες οι ανεπτυγμένες χώρες αγωνίζονται να δημιουργήσουν ανάπτυξη, ενώ οι περισσότερες οικονομίες παραμένουν βυθισμένες σε στασιμότητα. Η Κίνα από μόνη της διαθέτει την ικανότητα να συνεχίσει να οδηγεί την παγκόσμια οικονομία, να σταθεροποιεί το διεθνές εμπόριο, να παρέχει νέα ώθηση στην ανάπτυξη και να εξισορροπεί την παγκόσμια προσφορά και ζήτηση.

Όταν η Κίνα είναι σταθερή, οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού είναι σταθερές.

Όταν η Κίνα αναπτύσσεται, η παγκόσμια οικονομία αποκτά πρόσθετη δυναμική.

Όταν η Κίνα ανοίγεται, το παγκόσμιο εμπόριο παραμένει δυναμικό.

Η μοναδική θέση της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία την καθιστά κεντρική άγκυρα για ειρηνική ανάπτυξη σε όλο τον κόσμο. Σημαίνει επίσης ότι κάθε χώρα -συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών- πρέπει να αναγνωρίσει, να αποδεχτεί και να σεβαστεί το καθεστώς της Κίνας ως μεγάλης δύναμης.

6. Η απόλυτη παγκόσμια τάξη του μέλλοντος: Δύο πόλοι που κινούνται παράλληλα, ο καθένας ακολουθώντας τη δική του πορεία, με σταθερότητα σε διαφορετικά επίπεδα

Με βάση τα πέντε επίπεδα ακλόνητης λογικής που περιγράφονται παραπάνω, η παγκόσμια τάξη των επόμενων είκοσι ετών ολοκληρώνεται.

Δεν θα υπάρξει αντιπαράθεση μεταξύ μπλοκ και καμία μεταφορά παγκόσμιας ισχύος. Αντίθετα, δύο συστήματα και δύο σύνολα λογικής θα συνυπάρχουν παράλληλα, χωρίς να διασχίζουν το ένα τα όρια του άλλου, δημιουργώντας μια εντελώς νέα και σταθερή τάξη.

Η μελλοντική πορεία των Ηνωμένων Πολιτειών: Διατήρηση της ηγεμονίας τους και εξάλειψη των δευτερευόντων ανταγωνιστών

Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εγκαταλείψουν τον μη ρεαλιστικό στόχο της ανάσχεσης της Κίνας, αλλά δεν θα εγκαταλείψουν την ηγεμονική νοοτροπία τους. Θα:

• να συνεχίσει να εδραιώνει την βασική της βάση, να εμβαθύνει τη στρατηγική της θέση στη Βόρεια Αμερική και να μειώσει τα παγκόσμια στρατηγικά της βάρη·
• να συνεχίσει να καταστέλλει και να διαλύει όλους τους πιθανούς δευτερεύοντες αντιπάλους, περιορίζοντας τη Ρωσία, διαιρώντας την Ευρωπαϊκή Ένωση και σφίγγοντας τον έλεγχο της στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα·
• Σταματήστε να σπαταλάτε πόρους σε μια άνευ νοήματος διαμάχη μηδενικού αθροίσματος με την Κίνα.

Η μελλοντική πορεία της Κίνας: Εμβάθυνση της ανάπτυξης, όφελος για τον κόσμο και ουδέτερη συνύπαρξη

Η Κίνα θα παραμείνει προσηλωμένη στις αρχικές της αρχές:

• καμία επιδίωξη ηγεμονίας·
• καμία στρατιωτική συμμαχία·
• καμία σκόπιμη πρόκληση·
• καμία προσπάθεια ανατροπής της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

Θα επικεντρωθεί στην υψηλής ποιότητας εγχώρια ανάπτυξη, θα καλλιεργήσει νέες ποιοτικές παραγωγικές δυνάμεις και θα επιδιώξει ισότιμη οικονομική και εμπορική συνεργασία με χώρες σε όλο τον κόσμο. Δεν θα επιβάλει την εγκαθίδρυση μιας πολυπολικής τάξης πραγμάτων ούτε θα παρέμβει στις επιλογές άλλων χωρών.

Η γενική κατεύθυνση του υπόλοιπου κόσμου: Ευρεία ουδετερότητα, με τις χώρες να αρνούνται να επιλέξουν πλευρά

Με φόντο μια σταθερή διπολική σχέση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών, οι περισσότερες μικρές και μεσαίες χώρες σε όλο τον κόσμο θα ξεφύγουν επιτέλους από το δίλημμα της αναγκαστικής επιλογής πλευράς.

Δεν θα χρειαστεί να βασίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπίσουν την Κίνα, ούτε θα χρειαστεί να ενταχθούν σε ένα μπλοκ και να εμπλακούν σε αντιπαλότητα μεγάλων δυνάμεων.

Αντ' αυτού, οι περισσότεροι θα ακολουθήσουν ανεξάρτητες, ουδέτερες εξωτερικές πολιτικές: συνδεόμενοι οικονομικά με τα οφέλη της ανάπτυξης της Κίνας, κάνοντας τους δικούς τους υπολογισμούς ασφαλείας και εξισορροπώντας ρεαλιστικά τις σχέσεις τους επιδιώκοντας την επιβίωση και την ευημερία.

Σύναψη

Κοιτάζοντας πίσω σε πάνω από έναν αιώνα διεθνών σχέσεων, καμία παγκόσμια τάξη δεν ήταν ποτέ τόσο ξεχωριστή, σταθερή ή ανθεκτική όσο αυτή που διαμορφώνεται σήμερα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν την ηγεμονική τάξη που έχουν χτίσει τον τελευταίο αιώνα, αλλά δεν επιδιώκουν πλέον να κυριαρχήσουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Κίνα ακολουθεί μια πορεία ειρηνικής ανάπτυξης, χωρίς πρόθεση να καταλάβει την εξουσία ή να ανατρέψει την υπάρχουσα τάξη.

Η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξεπεράσει την Παγίδα του Θουκυδίδη, δημιουργώντας μια πιο εποικοδομητική και σταθερή σχέση μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν διατηρήσει στρατηγικό συντονισμό χωρίς να σχηματίσουν επίσημη συμμαχία, αποφεύγοντας έτσι τους κινδύνους αντιπαράθεσης μεταξύ μπλοκ.

Ο κόσμος κινείται πέρα ​​από τη μονοπολική κυριαρχία και τον διπολικό ανταγωνισμό τύπου Ψυχρού Πολέμου, εισερχόμενος σε μια εντελώς νέα εποχή που ορίζεται από τη διπολική συνύπαρξη, τη σταθερότητα σε διαφορετικά επίπεδα, την ειρηνική συνεργασία και το αμοιβαίο όφελος.

Η συνολική κατεύθυνση έχει καθοριστεί, παρόλο που ο στρατηγικός ανταγωνισμός συνεχίζεται. Η αντιπαράθεση έχει φτάσει στο τέλος της, αλλά ο ανταγωνισμός θα συνεχιστεί — και οι παγίδες του παρελθόντος δεν είναι πλέον αναπόφευκτες.

Ο αμοιβαίος σεβασμός, η ειρηνική συνύπαρξη και η αμοιβαία επωφελής συνεργασία θα γίνουν τελικά οι καθοριστικές αρχές της μελλοντικής παγκόσμιας τάξης.

https://chinabeyondthewall.org/

Τα κορόιδα πληρώνουν

 

Εθνικό έγκλημα: Έθαψαν λιγνιτικά κοιτάσματα αξίας 400 δισεκατομμύριων ευρώ την ώρα πού η Ελλάδα «γονατίζει» από την ενεργειακή ακρίβεια

---

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ παρ´ Αρείω Πάγω (LAWYER)  · 

George Georgiadis 

Εθνικό έγκλημα: Έθαψαν λιγνιτικά κοιτάσματα αξίας 400 δισεκατομμύριων ευρώ την ώρα πού η Ελλάδα «γονατίζει» από την ενεργειακή ακρίβεια – 201 ευρώ έφθασε η μεγαβατώρα την εβδομάδα πού πέρασε – 120 ευρώ θα μας κόστιζε εάν είχαμε λιγνιτική παραγωγή- Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο από την καταστροφή των μηχανημάτων εξόρυξης του λιγνίτη στη Δυτική Μακεδονία

Στα «κάγκελα» οι πολίτες από το κόστος καυσίμων, ηλεκτροδότησης και θέρμανσης - Εξοντώνονται οικονομικά χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και πάνε για κλείσιμο

Σε εθνικό έγκλημα κατά των συμφερόντων του Ελληνικού Λαού αναδεικνύεται το θάψιμο και η εγκατάλειψη των πλούσιων λιγνιτικών κοιτασμάτων και το σφράγισμα της παράγωγης ενέργειας από λιγνίτη στην Ελλάδα, που αποφάσισε μονομερώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Το γεγονός ότι την περασμένη εβδομάδα στο διαβόητο Χρηματιστήριο Ενέργειας που θεσμοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, η τιμή της μεγαβατώρας, έφθασε τα 201 ευρώ, ενώ εάν λειτουργούσε η παραγωγή από λιγνίτη δεν θα ξεπερνούσε τα 120 ευρώ, δείχνει το μέγεθος των κινδύνων με τους οποίους βρίσκεται αντιμέτωπη η Ελληνική κοινωνία.

Γιατί και οι πολίτες-καταναλωτές σπρώχνονται στην απελπισία και κοινωνική και οικονομική εξόντωση από το υπερβολικό κόστος των λογαριασμών που φθάνουν κάθε μήνα στα νοικοκυριά αλλά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πάσης φύσεως, καθώς και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οδηγούνται στη χρεωκοπία και την καταστροφή, αφού δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην εκτίναξη του ενεργειακού κόστους.

Τα πράγματα αποδεικνύονται ακόμη χειρότερα, εάν αναλογιστεί κανείς ότι με εντολή της κυβέρνησης καταστράφηκαν ή σφραγίστηκαν οριστικά κι όλες οι ενεργειακές υποδομές για την εξόρυξη και την εκμετάλλευση του λιγνίτη για παραγωγή φθηνής ενέργειας, ώστε να αποκλειστεί κάθε δυνατότητα για επιστροφή της χώρας-ακόμη και σε περίπτωση πολέμου- στην παραγωγή ηλεκτρισμού μέσω της εκμετάλλευσης του λιγνίτη.

Άραγε θα απολογηθεί κάποιος για το εθνικό έγκλημα που έχει συντελεστεί;

Κούρσα ναυτικών εξοπλισμών: Η Κίνα κατασκευάζει διπλάσιες ναυπηγικές δυνάμεις από τις ΗΠΑ

 

Η παγκόσμια ναυπηγική βιομηχανία γνωρίζει τεράστια άνθηση.
 

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη για την Euronaval 2026, ο όγκος παραγωγής αυξήθηκε κατά περίπου 50% μέσα σε δύο χρόνια, φτάνοντας τα 105 δισεκατομμύρια ευρώ. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι η Κίνα παράγει πλέον περισσότερο από το διπλάσιο της χωρητικότητας πλοίων από τις ΗΠΑ – και επίσης επεκτείνει το προβάδισμά της σε υποβρύχια και μεγάλα πολεμικά πλοία επιφανείας.

 

Οι ωκεανοί του κόσμου βρίσκονται για άλλη μια φορά στο προσκήνιο της πολιτικής στρατιωτικής ισχύος. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι εντάσεις στον Ινδο-Ειρηνικό και η αυξανόμενη απειλή για τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς και τις κρίσιμες υποδομές οδηγούν στον εκσυγχρονισμό των ναυτικών δυνάμεων.

 

Ο βαθμός στον οποίο αυτή η εξέλιξη μετασχηματίζει ήδη τη διεθνή βιομηχανία όπλων καταδεικνύεται στη μελέτη «World Defence Shipbuilding 2026», που δημοσιεύθηκε με την ευκαιρία της γαλλικής ναυτικής εμπορικής έκθεσης Euronaval.

 

Η μελέτη εκπονήθηκε από εμπειρογνώμονες της Flottes de combat σε συνεργασία με τον γαλλικό σύνδεσμο ναυπηγικής βιομηχανίας GICAN. Αναλύει τα παγκόσμια αποθέματα στόλου, την παραγωγή ναυπηγικής βιομηχανίας και τα μεγάλα προγράμματα προμηθειών.

 

Η ναυπηγική βιομηχανία αυξάνεται κατά 50%

 

Τα στοιχεία καταδεικνύουν την έκταση της ανοδικής πορείας: Ενώ η παγκόσμια στρατιωτική και παραστρατιωτική ναυπηγική βιομηχανία έφτασε σε αξία παραγωγής περίπου 71 δισεκατομμυρίων ευρώ (82 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) το 2022 και το 2023, είχε ήδη φτάσει σε περισσότερα από 105 δισεκατομμύρια ευρώ (122 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) το 2024 και το 2025.

 

Η παραγόμενη ποσότητα αυξήθηκε επίσης σημαντικά – από λίγο κάτω από ένα εκατομμύριο σε περίπου 1,5 εκατομμύριο τόνους.

 

Η τάση είναι ιδιαίτερα εμφανής στα υποβρύχια και τα μεγάλα πολεμικά πλοία. Η παραγωγή πυρηνοκίνητων υποβρυχίων επίθεσης αυξήθηκε από έξι σε 17 μονάδες. Η εκτιμώμενη συνολική αξία τους είναι περίπου 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ (27,3 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Επιπλέον, κατασκευάστηκαν 18 συμβατικά υποβρύχια, αξίας περίπου 7,3 δισεκατομμυρίων ευρώ (8,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ).

 

Η παραγωγή αντιτορπιλικών αυξήθηκε επίσης: Ανάλογα με την εθνική ταξινόμηση, ολοκληρώθηκαν 22 έως 24 μονάδες, με συνολική αξία περίπου 21,5 δισεκατομμύρια ευρώ (25 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Επιπλέον, κατασκευάστηκαν 28 φρεγάτες και 28 κορβέτες.

 

Οι ναυτικές δυνατότητες της Κίνας αυξάνονται: Τα αεροπλανοφόρα «Fujian» (πάνω) και «Shandong» (κάτω) στην προβλήτα της ναυτικής βάσης Yulin στο νησί Hainan.

 

Η Κίνα κατασκευάζει πάνω από διπλάσια ποσότητα από τις ΗΠΑ

 

Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα κινεζικά ναυπηγεία παρέδωσαν στρατιωτικά και παραστρατιωτικά πλοία με συνολικό εκτόπισμα περίπου 636.000 τόνων το 2024 και το 2025. Οι ΗΠΑ, αντίθετα, έφτασαν μόνο τους 270.000 τόνους κατά την ίδια περίοδο. Έτσι, η Κίνα παρήγαγε περισσότερο από το διπλάσιο σε χωρητικότητα από τις ΗΠΑ.

 

Η σύγκριση των επιμέρους κατηγοριών πλοίων είναι επίσης εντυπωσιακή: η Κίνα ολοκλήρωσε εννέα πυρηνοκίνητα υποβρύχια επίθεσης, οι ΗΠΑ τρία. Για τα αντιτορπιλικά, η αναλογία είναι δέκα προς τέσσερα. Επιπλέον, η Κίνα κατασκεύασε ένα αεροπλανοφόρο και δύο μεγάλα αμφίβια πλοία επίθεσης.

 

Με βάση την εκτιμώμενη αξία παραγωγής, η Κίνα επίσης προηγείται: Η μελέτη εκτιμά τις κινεζικές παραδόσεις σε περίπου 37,4 δισεκατομμύρια ευρώ (43,5 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) και εκείνες των ΗΠΑ σε περίπου 23 δισεκατομμύρια ευρώ (26,8 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ).

 

Ωστόσο, η παραγόμενη χωρητικότητα δεν είναι το ίδιο με την στρατιωτική μαχητική ισχύ. Η τεχνολογική ικανότητα, η εκπαίδευση, η επιχειρησιακή ετοιμότητα, ο οπλισμός και η εφοδιαστική παραμένουν κρίσιμοι παράγοντες. Παρ’ όλα αυτά, τα στοιχεία καταδεικνύουν την κλίμακα της βιομηχανικής ικανότητας της Κίνας.

 

Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να κατασκευάσουν 15 πυρηνοκίνητα θωρηκτά BBGN με κατευθυνόμενους πυραύλους «Κλάσης Τραμπ» – αλλά το αν αυτά θα τεθούν ποτέ σε λειτουργία είναι κάτι παραπάνω από αβέβαιο.

 

Η Ρωσία στην τρίτη θέση – η Ευρώπη σημαντικά πίσω

 

Πίσω από την Κίνα και τις ΗΠΑ, ακολουθεί η Ρωσία με περίπου 150.000 τόνους παραγόμενης χωρητικότητας πλοίων και εκτιμώμενη αξία παραγωγής 8,6 δισεκατομμυρίων ευρώ (10 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ). Η ρωσική παραγωγή επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό σε υποβρύχια και σκάφη υποστήριξης. Η παραγωγή μεγαλύτερων πολεμικών πλοίων επιφανείας, ωστόσο, παραμένει συγκριτικά χαμηλή.

 

Μεταξύ των άλλων παραγωγών, η Ινδία ηγείται με περίπου 76.000 τόνους, ακολουθούμενη από την Ιταλία με 54.000 τόνους, την Τουρκία με 44.000 τόνους και τη Γαλλία και την Ιαπωνία με περίπου 38.000 τόνους η καθεμία.

 

Τα ευρωπαϊκά ναυπηγεία συνεχίζουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, αλλά η παραγωγή τους κατανέμεται σε πολλές χώρες και εταιρείες. Κανένα ευρωπαϊκό έθνος παραγωγής δεν πλησιάζει καν τα αντίστοιχα στοιχεία παραγωγής της Κίνας. Ταυτόχρονα, οι μεταφορές τεχνολογίας και η αδειοδοτημένη παραγωγή αποκτούν μεγαλύτερη σημασία. Χώρες όπως η Βραζιλία, η Πολωνία, η Ινδονησία και το Πακιστάν επεκτείνουν τις δικές τους δυνατότητες στην κατασκευή φρεγατών, περιπολικών σκαφών και υποβρυχίων.

 

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλάζουν επίσης τον ναυτικό πόλεμο

 

Εκτός από τα παραδοσιακά προγράμματα ναυπηγικής, η μελέτη δίνει ιδιαίτερη προσοχή στα μη επανδρωμένα συστήματα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέδειξε πόσο ευάλωτα μπορούν να είναι ακόμη και μεγάλα πολεμικά πλοία σε συγκριτικά φθηνά μη επανδρωμένα αεροσκάφη επιφανείας.

 

Ταυτόχρονα, πολλά ναυπηγεία προβλέπουν νέες δυνατότητες άμυνας κατά των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και βασίζονται όλο και περισσότερο σε μη επανδρωμένα επιφανειακά και υποβρύχια οχήματα.

 

Η Κίνα δοκιμάζει, μεταξύ άλλων, μεγάλα μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα και ένα πειραματικό αεροπλανοφόρο. Οι ΗΠΑ εργάζονται σε συγκρίσιμα συστήματα, συμπεριλαμβανομένων μη επανδρωμένων οχημάτων επιφανείας με πυραύλους κατά πλοίων, καθώς και πλατφόρμες για ανθυποβρυχιακό πόλεμο και μέτρα αντιμετώπισης ναρκών.

 

Οι ευρωπαϊκές χώρες επενδύουν επίσης σε αυτές τις τεχνολογίες. Ιδιαίτερα στα μέτρα αντιμετώπισης ναρκών, τα μη επανδρωμένα συστήματα αναμένεται να αναλάβουν επικίνδυνες εργασίες στο μέλλον χωρίς να εκθέτουν άμεσα τα πληρώματα σε κίνδυνο.

 

Μια δεκαετής σύγκριση δείχνει τη βιομηχανική ισχύ της Κίνας

 

Η δεκαετής σύγκριση της μελέτης δείχνει ότι η πρωτοπορία της Κίνας δεν αποτελεί βραχυπρόθεσμη εξέλιξη. Μεταξύ 2016 και 2025, κατασκευάστηκαν στην Κίνα συνολικά 363 στρατιωτικά και παραστρατιωτικά πλοία με εκτόπισμα άνω των 200 τόνων. Συγκριτικά, οι ΗΠΑ κατασκεύασαν 161, η Ρωσία 112 και η Ινδία 79.

 

Πρόγραμμα υποβρυχίων AUKUS: Στο πλαίσιο της συμμαχίας ασφαλείας AUKUS με τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία σκοπεύει να κατασκευάσει έναν στόλο πυρηνοκίνητων αλλά συμβατικά οπλισμένων υποβρυχίων, ενισχύοντας έτσι σημαντικά τη στρατιωτική της παρουσία στον Ινδο-Ειρηνικό.

 

Μόνο το 2024 και το 2025, η Κίνα παρέδωσε 84 μονάδες, ενώ οι ΗΠΑ παρέδωσαν 38. Η άνοδος της Τουρκίας είναι επίσης αξιοσημείωτη: με 31 ολοκληρωμένες μονάδες μέσα σε δέκα χρόνια, η χώρα έχει καθιερωθεί ως σημαντική ναυπηγική εταιρεία του ναυτικού.

 

Η βιομηχανική δυναμικότητα καθίσταται στρατηγικός παράγοντας

 

Η μελέτη καθιστά σαφές ότι η κούρσα των θαλάσσιων εξοπλισμών δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον αριθμό των σύγχρονων πολεμικών πλοίων. Τουλάχιστον εξίσου σημαντική είναι η ικανότητα ταχείας κατασκευής νέων μονάδων, ο εκσυγχρονισμός των υφιστάμενων στόλων και η αντικατάσταση των απωλειών σε περίπτωση σύγκρουσης.

 

Εδώ ακριβώς βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους: Η Κίνα διαθέτει πλέον τεράστια ναυπηγική ικανότητα, ενώ τα δυτικά έθνη βρίσκονται ακόμη στη διαδικασία αύξησης της παραγωγής τους. Ο νέος ανταγωνισμός εξοπλισμών στους ωκεανούς του κόσμου έχει από καιρό μετατραπεί και σε έναν ανταγωνισμό μεταξύ ναυπηγείων.

https://koukfamily.blogspot.com/