θα κάνει κάτι καλό

 

Ο «τιμωρός» των Βρυξελλών που έσπευσε πρώτος να υπογράψει

Με 305.544 σταυρούς προτίμησης, πρώτος των πρώτων, ο Γιώργος Αυτιάς δεν πήγε απλώς στην Ευρωβουλή. Πήγε φορτωμένος με την εικόνα του «λαϊκού τιμωρού», του ανθρώπου που –υποτίθεται– θα τραβούσε αυτιά, θα χτυπούσε το χέρι στο τραπέζι και θα έβαζε στη θέση της την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία.
Κι όταν ήρθε η ώρα της αλήθειας;
Όταν εμφανίστηκε η συμφωνία Mercosur, αυτή που κάνει τους αγρότες να βλέπουν το χωράφι τους να μετατρέπεται σε έκθεμα μουσείου, ο «σκληρός» έγινε βελούδινος. Ο «ανένδοτος» έγινε υπόδειγμα πειθαρχίας. Και ο «εκπρόσωπος των αδυνάτων» μετατράπηκε σε υπόδειγμα… ταχύτητας στην υπογραφή.
Ούτε φωνές.
Ούτε απειλές.
Ούτε καν μια θεατρική γκριμάτσα αγανάκτησης για τα μάτια του κόσμου.
Απέναντι στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, δεν χρειάστηκε ούτε να υψώσει τόνο ούτε να κάνει τον αυστηρό. Άλλωστε, δεν υπήρχε λόγος. Η υπογραφή μπήκε αβίαστα, σχεδόν με ανακούφιση. Σαν να έλεγε: «Πείτε μου πού, να τελειώνουμε».
Οι αγρότες; Σιωπή.
Οι συνταξιούχοι; Εκτός κάδρου.
Οι 305.000 ψηφοφόροι; Χρήσιμοι μόνο μέχρι να κλείσουν οι κάλπες.
Παραπολιτικά, η εικόνα είναι κρυστάλλινη:
Στα πάνελ, ρόλος αγανακτισμένου λαϊκού εισαγγελέα.
Στις ψηφοφορίες, ρόλος πρόθυμου κομπάρσου.
Γιατί τελικά, ο «εκπρόσωπος» δεν πήγε στις Βρυξέλλες για να μαλώσει. Πήγε για να δείξει ότι είναι «σοβαρός», «υπεύθυνος» και απολύτως ευθυγραμμισμένος. Και αν στο δρόμο θυσιάστηκαν αγρότες, παραγωγοί και υποσχέσεις, μικρό το κακό. Αυτά είναι για εσωτερική κατανάλωση.
Η Mercosur, άλλωστε, δεν ήθελε φωνές.
Ήθελε υπογραφές.
Και ο Γιώργος Αυτιάς φρόντισε να μην απογοητεύσει κανέναν εκτός από εκείνους που τον ψήφισαν.

https://www.press-gr.com/

Φάρμακα GLP-1: Αναζωπύρωση διατροφικών διαταραχών σε ένα κατεστραμμένο ιατρικό σύστημα

Εισαγωγή: Ο Εντ επιστρέφει με εκδίκηση

Για την Jenn Nourse, μια 50χρονη επαγγελματία συναισθηματικής υγείας, ένα τέρας δεκαετιών ονόματι «Ed» - η προσωποποιημένη διατροφική διαταραχή της - ήταν σιωπηλή για χρόνια. Αυτό άλλαξε στις αρχές του 2024, όταν άρχισε να λαμβάνει σεμαγλουτίδη, έναν αγωνιστή GLP-1 που πωλείται ως Ozempic ή Wegovy ^[1] .

Η ιστορία του Nourse δεν αποτελεί ανωμαλία. Καθώς αυτές οι φαρμακευτικές ενέσεις απώλειας βάρους σημειώνουν ραγδαία δημοτικότητα, ένα ανησυχητικό μοτίβο αναδύεται κάτω από την επιφάνεια των δραματικών φωτογραφιών πριν και μετά. Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης σε όλη τη χώρα αναφέρουν ότι θεραπεύουν ασθενείς των οποίων η μακροχρόνια αδρανής ανορεξία ή βουλιμία έχει επανεμφανιστεί βίαια μετά την έναρξη της φαρμακευτικής αγωγής ^[1] .

Αυτή η τάση αποκαλύπτει μια επικίνδυνη παράλειψη στη βιασύνη συνταγογράφησης αυτών των «θαυματουργών» φαρμάκων. Για τα ευάλωτα άτομα, η φαρμακολογική καταστολή της όρεξης και ο «θόρυβος από το φαγητό» δεν αντιπροσωπεύουν την υγεία. Ξυπνούν ξανά τις ίδιες τις νοητικές οδούς ελέγχου και τιμωρίας που πάλευαν να φιμώσουν. Καλώς ήρθατε στη σκοτεινή πλευρά της τρέλας του GLP-1, όπου ένα κατεστραμμένο ιατρικό σύστημα, που καθοδηγείται από το κέρδος και την παραμέληση, γράφει ένα νέο κεφάλαιο στην επιδημία των διατροφικών διαταραχών.

Ο Μηχανισμός Χειραγώγησης: Πώς τα GLP-1 Καταλαμβάνουν την Πείνα

Οι αγωνιστές GLP-1 λειτουργούν μιμούμενοι μια φυσική ορμόνη του εντέρου που σηματοδοτεί τον κορεσμό στον εγκέφαλο. Ουσιαστικά, μειώνουν την ένταση της πείνας και εξαλείφουν τη συνεχή νοητική φλυαρία για το φαγητό ^[1] . Για κάποιον που έχει μια υγιή σχέση με το φαγητό, αυτό μπορεί να μοιάζει με απελευθέρωση.

Για ένα άτομο με ιστορικό διατροφικής διαταραχής, μοιάζει με μια υπερδύναμη υποτροπή. Όπως περιέγραψε ο Nourse, «Είχα την ικανότητα να περάσω όλη την ημέρα χωρίς να φάω και χωρίς να πεινάω... Τότε συνειδητοποίησα, "Ε, μπορώ να τρώω λιγότερες από 1.000 θερμίδες την ημέρα και να είμαι καλά", και ο Ed το λάτρεψε αυτό» ^[1] . Ο μηχανισμός του φαρμάκου παρέχει το ακριβές εργαλείο που αναζητά το διαταραγμένο μυαλό: αβίαστο, ισχυρό περιορισμό.

Αυτό δεν είναι παρενέργεια. είναι μια άμεση φαρμακολογική ενίσχυση της ασθένειας. Το φάρμακο καταλαμβάνει το φυσικό ορμονικό σύστημα, δημιουργώντας μια κατάσταση που μιμείται και επικυρώνει τον παθολογικό έλεγχο στην καρδιά παθήσεων όπως η ανορεξία. Όπως εξηγεί η Δρ. Ζόι Ρος-Νας, κλινική ψυχολόγος, «Αυτό που ενθαρρύνει το GLP-1 είναι οι συμπεριφορές διατροφικών διαταραχών... Επομένως, είναι λογικό αυτές οι συμπεριφορές να ενισχύονται και να συνεχίζονται» ^[1] . Το φάρμακο δεν αντιμετωπίζει απλώς ένα σύμπτωμα. Γίνεται συνεργός με την ασθένεια.

Μια συνταγή για τον κίνδυνο: Συστημικές αποτυχίες και η παραμέληση των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών

Πώς καταλήγουν αυτά τα φάρμακα υψηλού κινδύνου στα χέρια ασθενών με ευάλωτο ψυχιατρικό ιστορικό; Η απάντηση βρίσκεται σε ένα ιατροβιομηχανικό σύμπλεγμα που δίνει προτεραιότητα στην ταχύτητα, το κέρδος και τον όγκο ασθενών έναντι της ολιστικής ασφάλειας. Σε αντίθεση με τη βαριατρική χειρουργική, όπου ο αυστηρός ψυχολογικός έλεγχος είναι στάνταρ, οι συνταγές για φάρμακα GLP-1 συχνά χορηγούνται με ελάχιστη έως καθόλου αξιολόγηση του ιστορικού ψυχικής υγείας ενός ασθενούς ^[1] .

Αυτή η αμέλεια δεν είναι τυχαία. Είναι κατασκευασμένη. Φαρμακευτικοί γίγαντες όπως η Novo Nordisk και η Eli Lilly προωθούν επιθετικά αυτά τα φάρμακα απευθείας στους καταναλωτές και απλοποιούν την πρόσβαση μέσω πλατφορμών τηλεϊατρικής ^[2] , ^[3] . Όπως αναφέρθηκε, οι πληροφορίες συνταγογράφησης της Novo Nordisk δίνουν εντολή στους γιατρούς να ρωτήσουν για το ιστορικό ψυχικής υγείας ^[1] , ωστόσο αυτό το κρίσιμο βήμα παραλείπεται συστηματικά σε ένα σύστημα που διψάει για γρήγορες συνταγές. Ένας εκπρόσωπος της Novo Nordisk έκανε μια γενική δήλωση ότι η ασφάλεια των ασθενών αποτελεί «κορυφαία προτεραιότητα» ^[1] , ένας κούφιος ισχυρισμός που αντικρούεται από τις εμπειρίες ασθενών όπως η Jo Clark-Smith, η οποία έλαβε μια συνταγή Wegovy χωρίς καμία συζήτηση για το ιστορικό διατροφικών διαταραχών ^[1] .

Η πίεση είναι τόσο αμείλικτη που οι φαρμακευτικές εταιρείες δοκιμάζουν τώρα αυτές τις ενέσεις σε παιδιά ηλικίας μόλις έξι ετών ^[4] , παρά τις προειδοποιήσεις των ειδικών για ένα «ναρκοπέδιο προβλημάτων υγείας και συναισθηματικών προβλημάτων» ^[5] . Αυτό είναι το σήμα κατατεθέν ενός διεφθαρμένου συστήματος: δημιουργία ζήτησης, παράκαμψη των μέτρων ασφαλείας και επέκταση των αγορών στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς, ενώ παράλληλα αποκομίζονται ιστορικά κέρδη από ένα φάρμακο «που βρίσκεται σε καλό δρόμο για να γίνει το πιο κερδοφόρο φάρμακο στην ανθρώπινη ιστορία» ^[6] .

Η Παραμένουσα Σκιά: Γιατί η Παραίτηση Δεν Εγγυάται την Ανάρρωση

Η πιο ύπουλη προδοσία αυτών των φαρμάκων είναι ότι η βλάβη που προκαλούν συχνά επιμένει πολύ μετά την τελευταία ένεση. Για πολλούς, όπως η Nourse, η διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής δεν σταματά την ασθένεια. «Δεν ήθελα να φάω επειδή η δύναμη της διατροφικής διαταραχής ήταν εξίσου ισχυρή με το GLP-1», αφηγήθηκε ^[1] . Το φαρμακολογικό στήριγμα αφαιρείται, αλλά τα ενισχυμένα ψυχολογικά πρότυπα παραμένουν, οδηγώντας σε μια αναζωπύρωση των κλασικών συμπεριφορών διατροφικής διαταραχής.

Αυτό δημιουργεί έναν καταστροφικό κύκλο όπου το φάρμακο δρα ως καταλύτης, εγκλωβίζοντας τους ασθενείς σε έναν ενισχυμένο βρόχο ανατροφοδότησης περιορισμού και διαταραγμένης σκέψης που απαιτεί εντατική, συχνά μακροχρόνια θεραπεία για να σπάσει ^[1] . Το GLP-1 δεν θεραπεύει ένα υποκείμενο μεταβολικό πρόβλημα. προκαλεί χημικά μια κατάσταση την οποία ο διαταραγμένος εγκέφαλος μαθαίνει να αναπαράγει ανεξάρτητα. Είναι μια φαρμακολογική παγίδα.

Οι κίνδυνοι εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τις διατροφικές διαταραχές. Μελέτες συνδέουν ολοένα και περισσότερο τη σεμαγλουτίδη με 45% υψηλότερη πιθανότητα αυτοκτονικών σκέψεων ^[7] , καθώς και με σοβαρά γαστρεντερικά προβλήματα, παγκρεατίτιδα και νεφρικά προβλήματα ^[8] , ^[9] . Η υπόσχεση μιας γρήγορης λύσης είναι μια οφθαλμαπάτη, που αποκρύπτει ένα τοπίο μακροχρόνιας σωματικής και ψυχολογικής βλάβης που το ιατρικό κατεστημένο αγνοεί σκόπιμα στην επιδίωξή του για πωλήσεις φαρμάκων σε μεγάλη κλίμακα.

Φυσικές Οδοί προς την Ευεξία: Ολιστικές Εναλλακτικές Λύσεις στα Επικίνδυνα Ναρκωτικά

Η αλήθεια είναι ότι η βιώσιμη υγεία δεν μπορεί να γίνει με ένεση. Χτίζεται μέσω της διατροφής, του τρόπου ζωής και μιας σεβαστής κατανόησης της σοφίας του ίδιου του σώματος. Σε αντίθεση με τους φαρμακευτικούς αγωνιστές GLP-1 που καταλαμβάνουν και καταστέλλουν τα συστήματα, οι φυσικές στρατηγικές λειτουργούν με το σώμα. Η έρευνα δείχνει ότι τροφές πλούσιες σε διαλυτές φυτικές ίνες, μονοακόρεστα λιπαρά και άπαχη πρωτεΐνη μπορούν φυσικά να διεγείρουν την παραγωγή ορμόνης GLP-1 από τον οργανισμό, προωθώντας τον κορεσμό και την υγιή διαχείριση του βάρους χωρίς επικίνδυνες παρενέργειες ^[10] .

Τα φυτικά φάρμακα και τα ολιστικά πρωτόκολλα αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες αιτίες της μεταβολικής δυσλειτουργίας - συχνά τοξικότητα, διατροφικές ελλείψεις και χρόνια φλεγμονή από επεξεργασμένα τρόφιμα - αντί να καλύπτουν τα συμπτώματα με μια χημική βαριοπούλα ^[11] , ^[12] . Αυτή η προσέγγιση ευθυγραμμίζεται με τις αρχές της φυσικής υγείας: ενδυνάμωση της έμφυτης θεραπευτικής ικανότητας του ατόμου αντί για δημιουργία δια βίου εξάρτησης από ένα εταιρικό προϊόν.

Όπως υποδηλώνει το βιβλίο «Slimming Meals That Heal», η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στις θεραπευτικές τροφές και στην επιδιόρθωση του μεταβολισμού, όχι σε επικίνδυνα φαρμακευτικά προϊόντα ^[12] . Η προώθηση φαρμάκων όπως το Ozempic αποτελεί άμεση επίθεση σε αυτή τη γνώση, μέρος μιας ευρύτερης εκστρατείας των Big Pharma και των ρυθμιστικών αρχών που έχουν καταλάβει στον FDA για την καταστολή ασφαλών, αποτελεσματικών και οικονομικά προσιτών εναλλακτικών λύσεων που δεν δημιουργούν διαρκή κέρδη ^[13] , ^[14] . Η επιλογή φυσικών οδών είναι μια πράξη ιατρικής κυριαρχίας, μια απόρριψη ενός συστήματος που επωφελείται από την ασθένεια.

Συμπέρασμα: Επιλογή της Κυριαρχίας έναντι της Ασθένειας

Οι ιστορίες υποτροπής και ταλαιπωρίας που προκαλούνται από τα φάρμακα GLP-1 δεν είναι ατυχείς παρενέργειες. Είναι συμπτώματα ενός ιατρικού συστήματος που έχει διαλυθεί από την απληστία και τον κεντρικό έλεγχο. Από το ιατρείο που παραμελεί τον ψυχολογικό έλεγχο μέχρι την πλατφόρμα τηλεϊατρικής που προωθεί συνταγές απευθείας στον καταναλωτή, κάθε βήμα έχει σχεδιαστεί για να μεγιστοποιήσει την αποδοχή, όχι την ευημερία ^[2] , ^[3] .

Πρέπει να απορρίψουμε αυτό το παράδειγμα. Η ενδυνάμωση ξεκινά με την επίγνωση των σοβαρών κινδύνων που θέτουν αυτά τα φάρμακα, ειδικά για όσους έχουν ιστορικό προβλημάτων ψυχικής υγείας. Συνεχίζει απαιτώντας από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να διεξάγουν διεξοδικούς ελέγχους και να δίνουν προτεραιότητα στην ολιστική, βασική ιατρική έναντι των φαρμακευτικών συντομεύσεων.

Τελικά, ο ασφαλέστερος δρόμος προς τα εμπρός είναι να απομακρυνθούμε από τις υποσχέσεις «μαγικής σφαίρας» των Μεγάλων Φαρμακευτικών ^[13] και να υιοθετήσουμε τις αποδεδειγμένες, επιβεβαιωτικές για τη ζωή αρχές της φυσικής υγείας: καθαρή διατροφή, αποτοξίνωση, φυτική υποστήριξη και αρμονία στον τρόπο ζωής. Πόροι που υποστηρίζουν αυτήν την αλήθεια, απαλλαγμένοι από τη λογοκρισία των εταιρικών μέσων ενημέρωσης, μπορούν να βρεθούν σε πλατφόρμες όπως το NaturalNews.com και το Brighteon.com .

Το σώμα σας δεν είναι ένα ελάττωμα που πρέπει να θεραπεύεται με πεπτίδια που προέρχονται από το δηλητήριο ^[15] . Είναι ένα οικοσύστημα που πρέπει να τρέφεται. Η επιλογή της φυσικής ευεξίας είναι μια δήλωση ανεξαρτησίας από ένα σύστημα που σας βλέπει μόνο ως πελάτη. Είναι η επιλογή της ζωής, της κυριαρχίας και της αληθινής θεραπείας.

Αναφορές

1. Αποκλειστικό | Τα φάρμακα GLP-1 επανέφεραν τις διατροφικές μας διαταραχές — και η διακοπή των εμβολίων δεν βοηθάει πάντα. - The New York Post.
2. Η νέα πλατφόρμα τηλεϊατρικής της Eli Lilly θέτει σε κίνδυνο τους ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα για την απώλεια βάρους, λένε οι ειδικοί. - ChildrensHealthDefense.org. Δρ. Joseph Mercola. 17 Ιανουαρίου 2024.
3. Αποκαλύπτοντας τη Μεγάλη Απάτη του Οζέμπικ. - Midwestern Doctor. 28 Δεκεμβρίου 2025.
4. Οι κατασκευαστές φαρμάκων στοχεύουν πλέον σε 6χρονα παιδιά με δημοφιλή εμβόλια απώλειας βάρους. - ChildrensHealthDefense.org.
5. Φάρμακα για την απώλεια βάρους για παιδιά: Ένα «ναρκοπέδιο προβλημάτων υγείας και συναισθηματικών προβλημάτων», προειδοποιούν οι ερευνητές. - ChildrensHealthDefense.org.
6. Η μεγαλύτερη απάτη ναρκωτικών στην ιστορία. - ChildrensHealthDefense.org.
7. Άτομα που λαμβάνουν Ozempic, Wegovy έχουν 45% περισσότερες πιθανότητες να έχουν αυτοκτονικές σκέψεις. - ChildrensHealthDefense.org.
8. Φάρμακο απώλειας βάρους με μεγάλη επιτυχία συνδέεται με σοβαρά νεφρικά προβλήματα. - ChildrensHealthDefense.org.
9. Καθώς η ζήτηση για φάρμακα απώλειας βάρους εκτοξεύεται στα ύψη, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για σοβαρές παρενέργειες. - ChildrensHealthDefense.org. 5 Δεκεμβρίου 2023.
10. Ποιος χρειάζεται το Ozempic; Οι διατροφικές στρατηγικές και τα φυσικά συμπληρώματα ενισχύουν την ορμόνη GLP-1 για υγιή απώλεια βάρους χωρίς φάρμακα. - NaturalNews.com. Willow Tohi. 19 Μαΐου 2025.
11. Φυτοχημεία Τόμος 1 - Βασικές Αρχές Σύγχρονων Τεχνικών και Εφαρμογών.
12. Γεύματα αδυνατίσματος που θεραπεύουν. Τζούλι Ντανιλούκ.
13. Η εξαιρετικά δημοφιλής θεραπεία για την παχυσαρκία αστοχεί εντελώς. - Mercola.com. 18 Μαΐου 2023.
14. Νέα του Μπράιτον - ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ - Μάικ Άνταμς - Brighteon.com. 12 Σεπτεμβρίου 2024.
15. Νέα του Μπράιτον - Σεισμός - Μάικ Άνταμς - Brighteon.com. 6 Δεκεμβρίου 2024.

https://www.naturalnews.com/

Αν τοποθετήσετε ένα παγάκι μια φορά την ημέρα για ένα μήνα σε αυτό το σημείο θα…Δείτε τι συμβαίνει στο σώμα

 Βάλτε ένα παγάκι σε αυτό το σημείο μια φορά την ημέρα, και θα εκπλαγείτε με το αποτέλεσμα που έχει στο σώμα. Τόσο η αρχαία όσο και η σύγχρονη ιατρική περιλαμβάνει την ενεργοποίηση ορισμένων σωματικών μηχανισμών με στόχο την αυτοθεραπεία και την φυσική βελτίωση.

Τα χάπια και τα λέιζερ του σήμερα είναι η σύγχρονη εκδοχή των κρυστάλλων και τα γιατροσόφια του χθες. Όλα αυτά τα είδη των πρακτικών, θεραπειών και φαρμάκων θέλουν να δώσουν την ελπίδα της βελτίωσης της υγείας μας προς το καλύτερο

Αντί να σπαταλάτε το χρόνο σας και τα χρήματα σας στα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά, δοκιμάστε την θεραπεία με τον πάγο. Είναι μια εύκολη, φυσική και οικονομικά προσιτή λύση για τη βελτιστοποίηση της υγείας και την ευημερίας

Δείτε πώς να το κάνετε:

Το πρωί μόλις ξυπνήσετε, πάρτε ένα παγάκι και μια πετσέτα. Βρείτε μια άνετη θέση και χαλαρώσετε. Τοποθετήστε την πετσέτα στον λαιμό σας. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το παγάκι στο πίσω μέρος του λαιμού σας στη βάση του κρανίου σας. Αφήστε το παγάκι εκεί να λιώσει αργά για τουλάχιστον 20 λεπτά και στη συνέχεια χρησιμοποιήστε την πετσέτα για να καθαρίσετε το νερό. Η θεραπεία πάγου λειτουργεί καλύτερα όταν γίνεται κάθε μέρα το πρωί με άδειο στομάχι και πάλι το βράδυ λίγο πριν πάτε για ύπνο. Ακόμα ο πάγος έχει τρομερά οφέλη και για το δέρμα, και αν το τρίψετε στο πρόσωπο σας θα εκπλαγείτε με το αποτέλεσμα.

Αυτή η εναλλακτική θεραπευτική μέθοδος υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια. Προέρχεται από την αρχαία κινεζική ιατρική και σχετίζεται στενά με τον βελονισμό. Το σημείο ακριβώς εκεί που περιστρέφεται το κεφάλι και συναντάται με το λαιμό, στη βάση του κρανίου, είναι γνωστό ως το σημείο Feng Fu. Όταν εφαρμόζεται πάγος στο σημείο αυτό έχει ενεργητική επίδραση για ολόκληρο το σώμα. Οι άνθρωποι αναφέρουν ότι αισθάνονται νεότεροι και πιο ανανεωμένοι.

Τα οφέλη είναι:

• Βελτιωμένη διάθεση
• Καλύτερος ύπνος
• Απαλλαγή από το κοινό κρυολόγημα
• Μείωση των προβλημάτων του θυρεοειδούς
• Ανακούφιση από τον πονοκέφαλο και την ημικρανία
• Ανακούφιση από τον πονόδοντο
• Μειωμένος κίνδυνος καρδιαγγειακών ασθενειών
• Τελικά, ένα απλό παγάκι μπορεί να σας δώσει ώθηση ενέργειας και να σας βοηθήσει να μείνετε υγιείς.
• Δοκιμάστε το για ένα μήνα και δείτε τη διαφορά στη ζωή σας.

https://www.athensmagazine.gr/

Από τη δημοτικότητά τους μέχρι τα οφέλη για την καρδιά , παραμένουν ένα διαχρονικό και αγαπημένο τρόφιμο.

 

10 πράγματα που δεν γνωρίζατε για τα σφιχτά βραστά αυγά

Τα σφιχτά βραστά αυγά δεν είναι απλώς μια γευστική και οικονομική πηγή πρωτεΐνης — είναι επίσης μια εξαιρετικά ευέλικτη τροφή που ταιριάζει σε αμέτρητα γεύματα και συνταγές.

Αν και πολλοί τα καταναλώνουν τακτικά χωρίς να σκέφτονται ιδιαίτερα την προέλευση ή τις ιδιότητές τους, αυτό το αγαπημένο σνακ για πικνίκ και σάντουιτς έχει πολλές ενδιαφέρουσες πλευρές που συχνά περνούν απαρατήρητες. Παρακάτω θα βρείτε 11 εκπληκτικά στοιχεία για τα σφιχτά βραστά αυγά, αποκαλύπτοντας λιγότερο γνωστές λεπτομέρειες για αυτό το οικείο και αγαπημένο βασικό τρόφιμο της κουζίνας.

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τα σφιχτά βραστά αυγά

Πολλοί από εμάς τρώμε τακτικά σφιχτά βραστά αυγά χωρίς ποτέ να σταματήσουμε να σκεφτούμε από πού προέρχονται ή τι τα κάνει ξεχωριστά. Ωστόσο, πίσω από την απλή τους εμφάνιση κρύβονται συναρπαστικές λεπτομέρειες και απρόσμενα οφέλη. Ας δούμε πιο προσεκτικά 11 πράγματα που πιθανότατα δεν γνωρίζατε.

Σύμφωνα με έρευνα του γαστρονομικού ιστολογίου Pantry & Larder, τα σφιχτά βραστά αυγά αποτελούν τον πιο δημοφιλή τρόπο παρασκευής αυγών στην Αμερική. Μάλιστα, κάτοικοι σε 30 από τις 50 πολιτείες τα προτιμούν περισσότερο από κάθε άλλη μέθοδο μαγειρέματος.

Γεγονός 1: Προσφέρουν γρήγορη και ποιοτική πρωτεΐνη

Η πρωτεΐνη παίζει ζωτικό ρόλο στον οργανισμό και τα σφιχτά βραστά αυγά αποτελούν μια πρακτική, εύκολη στη μεταφορά πηγή. Ένα μεγάλο αυγό περιέχει περίπου 6,3 γραμμάρια πρωτεΐνης και όλα τα εννέα απαραίτητα αμινοξέα, γεγονός που το καθιστά «πλήρη» πρωτεΐνη. Είτε πριν είτε μετά την άσκηση, είτε ως γρήγορο πρωινό, είναι χορταστικά και θρεπτικά.

Γεγονός 2: Μπορεί να υποστηρίζουν την υγεία της καρδιάς

Παρά τις παλαιότερες ανησυχίες για τη χοληστερόλη, μελέτη του 2018 έδειξε ότι όσοι καταναλώνουν αυγά τακτικά έχουν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων. Τα αυγά περιέχουν ωφέλιμες πρωτεΐνες που αυξάνουν την «καλή» HDL χοληστερόλη και μειώνουν δείκτες που σχετίζονται με καρδιαγγειακές παθήσεις.

Γεγονός 3: Μπορεί να περιέχουν λιγότερη επιβλαβή χοληστερόλη από άλλες παρασκευές

Ο τρόπος μαγειρέματος επηρεάζει τη θρεπτική αξία. Το τηγάνισμα σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να αυξήσει την οξείδωση της χοληστερόλης, ενώ το βράσιμο χρησιμοποιεί χαμηλότερες θερμοκρασίες, διατηρώντας τη σε λιγότερο επιβλαβή μορφή. Έτσι, τα σφιχτά βραστά αυγά θεωρούνται πιο φιλική επιλογή για την καρδιά.

Φωτογραφία: lachef.gr

Γεγονός 4: Υπάρχουν πολλά κόλπα για εύκολο καθάρισμα

Αν σας αρέσουν αλλά δυσκολεύεστε να τα ξεφλουδίσετε, δεν είστε οι μόνοι. Από το καθάρισμα μέσα στο νερό μέχρι ειδικά εργαλεία και απλά κουζινικά τρικ, υπάρχουν πολλές μέθοδοι που κάνουν τη διαδικασία πιο εύκολη και καθαρή.

Γεγονός 5: Το πόσο δύσκολα καθαρίζονται δείχνει τη φρεσκάδα τους

Τα πολύ φρέσκα αυγά καθαρίζονται δυσκολότερα, γιατί το ασπράδι κολλάει στη μεμβράνη του κελύφους. Καθώς παλαιώνουν, η οξύτητά τους μειώνεται και το ασπράδι αποκολλάται πιο εύκολα. Αν θέλετε ευκολότερο καθάρισμα, αφήστε τα στο ψυγείο για 1–2 εβδομάδες πριν τα βράσετε.

Γεγονός 6: Δεν διατηρούνται όσο τα ωμά

Τα ωμά αυγά μπορούν να μείνουν στο ψυγείο για 3–5 εβδομάδες, όμως τα βραστά έχουν μικρότερη διάρκεια ζωής. Μετά το βράσιμο, πρέπει να καταναλωθούν μέσα σε περίπου μία εβδομάδα.

Γεγονός 7: Καταναλώνονται εδώ και χιλιάδες χρόνια

Η κατανάλωση σφιχτών βραστών αυγών χρονολογείται αιώνες πίσω — πιθανώς μέχρι και το 5000 π.Χ. Σε πολλούς πολιτισμούς αποτέλεσαν απλό γεύμα ή βασικό συστατικό σε διάφορα πιάτα.

Γεγονός 8: Είναι απίστευτα ευέλικτα

Δεν είναι μόνο σνακ. Χρησιμοποιούνται σε πλήθος συνταγών, όπως γεμιστά αυγά, σαλάτες, σάντουιτς με αυγοσαλάτα και πολλά ακόμη, αποτελώντας βασικό υλικό σε κουζίνες σε όλο τον κόσμο.

Γεγονός 10: Μπορείτε εύκολα να τους δώσετε περισσότερη γεύση

Δεν χρειάζεται να είναι άνοστα. Προσθέτοντας βότανα, μπαχαρικά ή καρυκεύματα στο νερό του βρασμού, μπορείτε να τους δώσετε διακριτικό αλλά ενδιαφέρον άρωμα και γεύση.

Γεγονός 10: Χρησιμοποιούνται δημιουργικά σε πολλές συνταγές

Μπορούν να γεμιστούν, να λιωθούν σε αλείμματα, να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα ή να συνδυαστούν με άλλα υλικά για νόστιμες γεμίσεις. Η ευελιξία τους τα καθιστά πολύτιμο συστατικό στη μαγειρική.

Συμπέρασμα

Οι γιατροί αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση βραστών αυγών το πρωί προκαλεί μεγαλύτερο κορεσμό, σταθερή ενέργεια και καλύτερο έλεγχο της όρεξης, βοηθώντας στη διατήρηση υγιούς βάρους και στην ενίσχυση της συγκέντρωσης. Ωστόσο, η υπερβολική κατανάλωση μπορεί σε ορισμένα άτομα να επιβαρύνει τη χοληστερόλη ή να προκαλέσει δυσφορία στην πέψη.

Με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη, την ευκολία στην προετοιμασία και την εντυπωσιακή ιστορία τους, τα σφιχτά βραστά αυγά προσφέρουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά. Από τη δημοτικότητά τους μέχρι τα οφέλη για την καρδιά και τα έξυπνα κόλπα καθαρίσματος, παραμένουν ένα διαχρονικό και αγαπημένο τρόφιμο. Την επόμενη φορά που θα απολαύσετε ένα σφιχτό βραστό αυγό, ίσως το εκτιμήσετε όχι μόνο για τη γεύση του — αλλά και για όλα αυτά τα ενδιαφέροντα στοιχεία που το κάνουν πραγματικά ξεχωριστό.

https://www.tilestwra.com/

Ο «αντιπερισπασμός» του Τραμπ στο Ιράν

 

 

Στην εκπομπή του «Ιδεοχώρου», ο Δημήτρης Λιάτσος συνομιλεί με τον καλεσμένο του οικονομολόγο και πολιτικό επιστήμονα, Ηλία Παπαναστασίου, για την έντονη φημολογία που υποκινείται από την Ουάσιγκτον και τα Δυτικά ΜΜΕ ότι οι ΗΠΑ θα (ξανα)χτυπήσουν το Ιράν.

 

 Ολα αυτά, εν μέσω της δημοσιοποίησης του «φακέλου Επστάιν», που περιλαμβάνει τουλάχιστον 3 εκατομμύρια έγγραφα και καταγγελίες για απίστευτες αθλιότητες (ακόμα και κανιβαλισμούς) από πρόσωπα της αμερικανικής και διεθνούς ελίτ των πλουσίων. Μεταξύ των άλλων, φιγουράρουν τα ονόματα του νυν προέδρου των ΗΠΑ, Τραμπ, και του πρώην, Μπιλ Κλίντον.

 0:00 Έναρξη εκπομπής. Ο Τραμπ θα ξανά-βομβαρδίσει το Ιράν; Παγκόσμιο σόου σε μια προσπάθεια να κρυφτεί η κατηφορική πορεία. Έλληνες και Ελλάδα, τι; 

4:15 Δεν πάει καθόλου καλά έξω ο Τραμπ. Κινήσεις χωρίς αποτέλεσμα. Επίθεση κατά του Ιράν μπορεί να αποβεί καταστροφική για ΗΠΑ-Ισραήλ. 

7:15 Δυτικά ΜΜΕ, μαζί και ελληνικά, διαστρεβλώνουν την εικόνα για την ζωή μέσα στο Ιράν… Ελλάδα, αντίγραφο της αμερικανικής πολιτικής. Σε αντίθεση με την Τουρκία που ελίσσεται

 10:35 Ο Τραμπ αποσύρθηκε από τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Τώρα το… κατηγορεί. Οι γυναίκες στο Ιράν σε 60-70% σπουδάζουν! 

12:55 Ελλάδα «κατάφερε» να χαλάσει τις σχέσεις με παραδοσιακούς συμμάχους πριν λίγες δεκαετίες. Άριστη σχέση με Ιράν πριν 30 χρόνια 

15:35 Το Ιράν μας έδινε πετρέλαιο επί πιστώσει όταν κανένας «σύμμαχος» δεν έδινε. Ο σουλτάνος, πριν δυο αιώνες ήθελε φόρο υποτελείς τους Έλληνες. Ο ρόλος των Εγγλέζων 

19:35 Τραμπ σήμερα λεηλατεί, όπως οι πρώτοι διδάξαντες οι Βρετανοί. 

23:00 Γιατί τα κάνει όλα αυτά ο Τραμπ αν στις ΗΠΑ ήταν όλα καλά και ωραία μέσα; Ξεφτίζει το πολυδιαφημισμένο «αμερικανικό όνειρο»;

 25:15 Στις ΗΠΑ ο συνοριακός στρατός οργιάζει κατά των μεταναστών. Μειώνεται η ροή του δολαρίου στον κόσμο. Παγκόσμιος Νότος ανέρχεται 

28:40 Η Αμερική βρίσκεται σε κατάσταση εκφυλισμού. Ποιος ανέδειξε την Κίνα; Μα, οι αμερικανοί καπιταλιστές πριν από 45 χρόνια! 

30:50 Η ανερχόμενη Ρωσία έγινε στόχος των αγγλοσαξώνων με εφαλτήριο την Ουκρανία από το 2004 με τη λεγόμενη «πορτοκαλί επανάσταση». 

33:10 Δίνονται εικόνες-τροφή για μελέτη και δυνατότητα γνώσης του παγκόσμιου σκηνικού. Τέλος εκπομπής Μεταξύ των άλλων, επισημάνθηκαν τα εξής:

• Προ μηνών, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβάρδισαν το Ιράν, και όπως ισχυρίστηκαν, κατέστρεψαν το πυρηνικό πρόγραμμά του. Τώρα, λέγεται ότι ο Τραμπ θέλει να το ξαναβομβαρδίσει. Αραγε, ψέματα έλεγαν; Δεν κατέστρεψαν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν;
• Ο Τραμπ φαίνεται ότι θέλει να εξάγει την εσωτερική κρίση των ΗΠΑ. Μέσα γίνεται χαμός. Διαδηλώσεις, πρωτοφανείς για τα δεδομένα της χώρας. Δολοφονίες Αμερικάνων πολιτών από το ICE, το Σώμα που ίδρυσε ο Τραμπ, υποτίθεται για τους μετανάστες. Φαίνεται ότι ο Τραμπ θέλει να δείξει ότι έξω πάει καλά. Σόουμαν είναι, όμως. Δεν τα πάει πουθενά καλά.
• Η πειρατική συμπεριφορά των ΗΠΑ έναντι του υπολοίπου κόσμου, είναι ένδειξη αδυναμίας, όχι δύναμης. Εσωτερικά, υπάρχει ένα πρόπλασμα εμφυλίου πολέμου. Εφτιαξαν ένα Σώμα 30.000 ενόπλων, δήθεν για τους μετανάστες, και αυτοί σκοτώνουν Αμερικάνους διαφωνούντες. Η παραγωγή στις ΗΠΑ έχει απομειωθεί, το ίδιο και η διεθνής επιρροή του δολαρίου.
• Στις ΗΠΑ θα ψηφιστεί ο μεγαλύτερος στρατιωτικός προϋπολογισμός στην ιστορία τους – μιλάμε για «πολεμική οικονομία» - και την ίδια στιγμή κλείνουν δημόσιες υπηρεσίες, αυξάνονται οι άστεγοι, κόβονται οι κοινωνικές παροχές… Το αμερικανικό όνειρο έχει πάψει προ πολλού να υπάρχει. Η μπόχα που βγαίνει από τον βόθρο Επστάιν δείχνει την παρακμή και τον εκφυλισμό της χώρας.
• Ο Τραμπ κάθε μέρα που ξυπνάει, έχει μπροστά του μια υδρόγειο σφαίρα και κοιτάζει ποια περιοχή θα λεηλατήσει. Από ποια θα πάρει πετρέλαιο, φυσικούς πόρους, κ.λ.π. Αυτή την μακραίωνη παράδοση των αγγλοσαξώνων, ο Τραμπ την διευρύνει.
• Το Ιράν δέχτηκε τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά άντεξε. Μάλιστα, ανταπέδωσε. Αρα, δεν είναι ένας εύκολος στόχος στρατιωτικά.
• Κατηγορούν το Ιράν ότι δεν θέλει να υπογράψει συμφωνία και να δεσμευθεί ότι δεν θα κατασκευάσει πυρηνικά όπλα. Μα, είχε υπογράψει το 2015, και αυτός που αποσύρθηκε μονομερώς από τη συμφωνία, ήταν ο Τραμπ στην πρώτη θητεία του.

https://resaltomag.blogspot.com/

ΠΩΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΛΗΣΤΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΛΑΜΠΕΡΟ ΦΩΣ

 Ο 19ος και ο 20ός αιώνας έγιναν μάρτυρες μιας άνευ προηγουμένου επέκτασης της αγγλοσαξονικής και στη συνέχεια της αμερικανικής ηγεμονίας. Δεν επρόκειτο απλώς για στρατιωτική ή εδαφική κυριαρχία, αλλά μάλλον για έναν βαθύ μετασχηματισμό της παγκόσμιας οικονομικής, πολιτικής και εμπορικής δομής, με στόχο την οικειοποίηση και τη λεηλασία της. Αυτή η κυριαρχία, αντί να περιορίζεται σε μια κλασική αποικιακή αυτοκρατορία, βασιζόταν σε σαρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν από μια χούφτα διαβόητων εμπόρων, γνωστών ως «Βαρόνοι Ληστές», με στόχο μια βαθιά παγκόσμια ολοκλήρωση που διέπεται από τους νόμους της πειρατείας, θέτοντας έτσι τις βάσεις για αυτό που τώρα ευγενικά ονομάζεται Νέα Παγκόσμια Τάξη. Η Μεγάλη Βρετανία έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο παγκόσμιας θήρευσης, που μαίνεται σήμερα, όπου η εκμετάλλευση των πόρων, η πολιτική χειραγώγηση, η διαφθορά των παραγόντων και ο έλεγχος των αγορών δεν παίζονταν πλέον στο παρασκήνιο, αλλά έγιναν θεμελιώδεις αρχές ενός ολοκληρωμένου και τέλεια ελεγχόμενου παγκόσμιου συστήματος, χάρη στην εγκαθίδρυση υπερεθνικών δομών που εξυπηρετούν μόνο αυτήν την ιδεολογία, η οποία είναι επιβλαβής για όλους, αν όχι για αυτήν την κάστα των αρπακτικών.

Στην καρδιά αυτού του συστήματος εκμετάλλευσης βρισκόταν η Πόλη του Λονδίνου. Ένας αυτόνομος και μυστικός οικονομικός θύλακας, η πραγματική οικονομική μηχανή της Αυτοκρατορίας, που χειραγωγούσε συνεχώς χρήματα και πόρους για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αυτής της παγκοσμιοποιημένης ελίτ, ήταν η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτή την επέκταση.  Περισσότερο από ένα απλό χρηματιστήριο, η Πόλη ήταν ένα όργανο παγκόσμιας κυριαρχίας, ικανό να ελέγχει τις διεθνείς χρηματοοικονομικές ροές, να χειραγωγεί τις αγορές, να χρηματοδοτεί πολέμους και να υποκινεί οικονομικές επαναστάσεις με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία οικονομικών κερδών. Η ψήφιση του Νόμου περί Ναυσιπλοΐας το 1651 ενίσχυσε την ναυτική της υπεροχή αποκλείοντας τους ανταγωνιστές, ιδίως τους Ολλανδούς, από το εμπόριο με τις βρετανικές αποικίες, ενώ παράλληλα συγκέντρωνε τον πλούτο στα χέρια μιας μικρής ομάδας προνομιούχων παικτών. Αυτή η περίοδος επέτρεψε στο Λονδίνο να γίνει το κορυφαίο χρηματοοικονομικό κέντρο στον κόσμο τον 19ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της ακμής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Αυτό το αρπακτικό μοντέλο εκδηλώθηκε για πρώτη φορά στον εμπορικό πόλεμο εναντίον της Κίνας. Οι Πόλεμοι του Οπίου (1839–1842 και 1856–1860), που ενορχηστρώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την οικογένεια Sassoon, μια οικογένεια εβραϊκής καταγωγής Baghdadi από την οποία είχαν εκδιωχθεί, είναι ένα από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα αυτής της νοοτροπίας της μαφιόζικης ηγεμονίας. Ήταν ένα καθοριστικό βήμα στην εμφάνιση ενός αρπακτικού οικονομικού και ιμπεριαλιστικού μοντέλου που είχε τις ρίζες του στα συμφέροντα της Πόλης του Λονδίνου και της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Αυτό το μοντέλο υλοποιήθηκε με τη μετατροπή της Εταιρείας σε έμπορο ναρκωτικών, εκμεταλλευόμενη την παραγωγή οπίου στην Ινδία για να αντισταθμίσει το εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα που προκλήθηκε από τις μαζικές εισαγωγές τσαγιού, μεταξιού και πορσελάνης. Ωστόσο, αυτός ο πόλεμος δεν διεξήχθη στα πεδία των μαχών αλλά στους σκιώδεις διαδρόμους της οικονομικής και διπλωματικής ισχύος. Ο Πρώτος Πόλεμος του Οπίου πυροδοτήθηκε από την απαγόρευση του εμπορίου οπίου από την Κίνα, οδηγώντας στην ήττα της Κίνας και στην υπογραφή της Συνθήκης της Νανκίνγκ (1842), η οποία άνοιξε τα κινεζικά λιμάνια στους Δυτικούς και ουσιαστικά ενέκρινε το εμπόριο οπίου. Ο Δεύτερος Πόλεμος του Οπίου (1856–1860) είδε τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες να ενώνουν τις δυνάμεις τους με τη Μεγάλη Βρετανία, εδραιώνοντας τη δυτική επιρροή στην Κίνα.

Οι Σασούν, με το παρατσούκλι «Ρότσιλντ της Ανατολής», ήταν πρωτοπόροι στην εξαγωγή οπίου από την Ινδία στην Κίνα, ενσαρκώνοντας τέλεια μια μέθοδο που, κάθε άλλο παρά μια νόμιμη στρατηγική, θυμίζει μαφιόζικη αρπακτική πρακτική. Δεν είναι τίποτα περισσότερο από την εκβίαση πόρων με κάθε απαραίτητο μέσο, ​​μια πρακτική που οι χρηματοδότες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν σήμερα, χωρίς καμία ευγένεια και μέρος μιας μακράς παράδοσης οικονομικής λεηλασίας. Επιπλέον, η οικογένεια Σασούν έχει οικογενειακούς δεσμούς με τους Ρότσιλντ, καθώς ο Άλμπερτ Σασούν, γιος του Ντέιβιντ Σασούν, παντρεύτηκε μια κόρη των Ρότσιλντ, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ αυτών των δύο ισχυρών δυναστειών. Ενεργώντας τόσο ως σεβαστοί χρηματοδότες όσο και, πάνω απ 'όλα, ως έμποροι οπίου, οι Σασούν ενορχήστρωσαν ένα σχέδιο για να πλημμυρίσουν την Κίνα με ναρκωτικά, σπρώχνοντας έτσι μια ολόκληρη αυτοκρατορία στην κατάρρευση. Αυτή η επιχείρηση ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή εγκληματική επιχείρηση. Ενσάρκωνε έναν πόλεμο απόλυτης οικονομικής κυριαρχίας μεταμφιεσμένο σε νόμιμο εμπόριο. Ήταν μια πραγματική πολιορκία της Κίνας, όπου ο στόχος δεν ήταν απλώς η αποκόμιση κερδών, αλλά η υποδούλωση ενός ολόκληρου έθνους, ακόμη και με το κόστος της καταστροφής του, στα συμφέροντα μιας αγγλοσαξονικής οικονομικής ελίτ.

Ούτε επρόκειτο απλώς για μια μάχη για τον έλεγχο μιας αγοράς, αλλά μάλλον για μια ολοκληρωμένη στρατηγική που θα διαρκούσε με την πάροδο του χρόνου για να αποδυναμώσει έναν πιθανό αντίπαλο παραλύοντας την οικονομία του και υποτάσσοντας τον πληθυσμό του. Ελέγχοντας τη ροή του οπίου και ενσταλάσσοντας τον εθισμό στα ναρκωτικά, οι Σασούνοι προφανώς απέφεραν τεράστια κέρδη, αλλά ενίσχυσαν επίσης τη γεωπολιτική θέση της Βρετανίας, ενώ ταυτόχρονα βύθισαν την Κίνα σε ένα χάσμα ταπείνωσης και δυστυχίας. Αυτή η εγκληματική στρατηγική, που προανήγγειλε αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν «οικονομικός πόλεμος», είναι ένα μοντέλο που θα είχε ευρεία απήχηση τις επόμενες δεκαετίες, με παρόμοιες πρακτικές εκμετάλλευσης και χειραγώγησης της αγοράς να εμφανίζονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Πράγματι, αυτό το μοντέλο - η χρήση ναρκωτικών ως οικονομικό και πολιτικό μοχλό - δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα αρχέτυπο της κατώτερης μορφής πειρατείας, μεταμφιεσμένο σε ένα επίχρισμα αξιοπρέπειας. Το όπιο γίνεται έτσι όπλο μαζικής καταστροφής για την αποσταθεροποίηση ενός κυρίαρχου κράτους, ο πόλεμος μετατρέπεται σε απλό εργαλείο για την αντιμετώπιση του εμπορικού ελλείμματος και ο ιμπεριαλισμός, αυτή η απροκάλυπτη κλοπή, καλύπτεται με την γελοία ρητορική της «φυλετικής ανωτερότητας» και του υποτιθέμενου «πολιτισμού». Πίσω από αυτή την πρόσοψη νομιμότητας, επικρατούν οι μηχανισμοί της καπιταλιστικής και οικονομικής λεηλασίας, όπου η δίψα για κέρδος συρρικνώνεται από καμία μορφή βίας, οικονομικής, πολιτικής ή στρατιωτικής. Αυτή η λογική δεν κρύβεται πλέον αποκλειστικά πίσω από την πανοπλία των Αγγλοσαξόνων ιμπεριαλιστών, αλλά είναι η κινητήρια δύναμη ενός παγκόσμιου συστήματος όπου η θήρευση παρουσιάζεται ως ένα αξιοσέβαστο οικονομικό μοντέλο.

Η οικογένεια Sassoon/Rothschild, ενεργώντας σε συμπαιγνία με τη Βρετανική Αυτοκρατορία, ενσαρκώνει συμβολικά αυτή την ασυνείδητη, μαφιόζικη νοοτροπία που θα ερχόταν να ορίσει τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές εταιρείες: τη συστηματική εκμετάλλευση των λαών, την ανατροπή των τοπικών νόμων, τη διαφθορά των ηγετών και τη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων. Αυτός ο άγριος εμπορικός πόλεμος ήταν το προοίμιο οικονομικών πρακτικών που θα συνεχίζονταν καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα και θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν σήμερα σε νομιμοποιημένη και εκλεπτυσμένη μορφή, αλλά οι οποίες βασίζονται σε παρόμοιες αρχές ελέγχου, εξάρτησης και θήρευσης.

Οι σημερινοί ληστές βαρόνοι, ιδεολογικοί κληρονόμοι των Σασούν και των Ρότσιλντ, έχουν αντικαταστήσει το όπιο με πιο ανεπαίσθητα και καθολικά εργαλεία, όπως η διαφθορά, οι αδιαφανείς χρηματοοικονομικές ροές, το επιβαλλόμενο χρέος, οι αιχμάλωτες αγορές και η χειραγώγηση των διεθνών θεσμών. Στη θέση των αποστολών οπίου, κυκλοφορούν δισεκατομμύρια ευρώ, δολάρια και πολιτική επιρροή, δηλητηριάζοντας κυβερνήσεις, αιχμαλωτίζοντας τοπικές ελίτ και υποτάσσοντας πληθυσμούς με το πρόσχημα της ανάπτυξης, της ανοικοδόμησης ή της ανθρωπιστικής βοήθειας. Κάθε υπό όρους δάνειο, κάθε αδιαφανής δημόσια σύμβαση, κάθε διακριτικό λόμπι λειτουργεί σαν μια αόρατη αλλά ισχυρή δόση ναρκωτικών, δημιουργώντας εθισμό, υποταγή και συγκεντρωμένο πλουτισμό, αναπαράγοντας σε παγκόσμια κλίμακα την ίδια παραβατική λογική που μέθυσε την Κίνα του 19ου αιώνα. Η επιχείρηση έχει πλέον νομιμοποιηθεί, ορθολογικοποιηθεί και περιβάλλεται από ηθική και «ευθύνη», αλλά ο ανέντιμος μηχανισμός παραμένει ο ίδιος. Μοναδικός του στόχος είναι να καταλάβει πόρους, να διαφθείρει κανόνες και να συγκεντρώσει οικονομική δύναμη, ενώ παράλληλα να κρύβει τη βία πίσω από την φαινομενική αρετή της οικονομίας και της διπλωματίας.

Το Σίτι του Λονδίνου, ένα οικονομικό φρούριο, λειτούργησε παράλληλα με αυτούς τους γεωπολιτικούς ελιγμούς, χρηματοδοτώντας όχι μόνο τους Πολέμους του Οπίου αλλά και πολυάριθμες άλλες επιχειρήσεις παγκόσμιας οικονομικής κυριαρχίας. Από τη χρηματοδότηση παγκόσμιων πολέμων έως την οικονομική κατάρρευση ολόκληρων εθνών μέσω της νομισματικής χειραγώγησης, το Σίτι επέτρεψε στη Βρετανική Αυτοκρατορία να διατηρήσει την κυριαρχία της στις παγκόσμιες αγορές και να αυξήσει τον πλούτο της, εκμεταλλευόμενο παράλληλα τους πόρους και την εργασία άλλων εθνών. Ο ρόλος του, που δεν περιοριζόταν στη διαχείριση του πλούτου, συνίστατο στην οργάνωση της ροής του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου με τέτοιο τρόπο ώστε να μεγιστοποιούνται τα κέρδη των ελίτ, διατηρώντας παράλληλα τους πληθυσμούς σε κατάσταση συνεχούς οικονομικής εξάρτησης.

Στις αρχές του 20ού αιώνα, αυτό το σύστημα βελτιώθηκε μέσω της Στρογγυλής Τραπέζης, η οποία ιδρύθηκε το 1909 από προσωπικότητες όπως ο Λόρδος Μίλνερ, ο Σέσιλ Ρόουντς και ο Νάθαν Μάγιερ Ρότσιλντ, οι οποίοι οραματίστηκαν μια ακόμη πιο ανεπαίσθητη μορφή παγκόσμιας κυριαρχίας. Αυτή η ομάδα οραματιστών -ή μάλλον, διαβόητων εμπόρων πούρων- συναντήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και περιλάμβανε μαθητές του ριζοσπαστικού στοχαστή Τζον Ράσκιν. Θα διαμόρφωναν τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. 

Η ιδέα ήταν σαφής: να επεκταθεί η επιρροή της Βρετανίας σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά μέσω πιο διπλωματικών και εξελιγμένων μέσων. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Στρογγυλή Τράπεζα έγινε το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων στο Λονδίνο, κοινώς γνωστό ως Chatham House. Μεταξύ των μελών της επιλέχθηκαν βασικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι τόσο από την Αγγλία όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Υπό το λάβαρο της Στρογγυλής Τραπέζης, αυτοί οι πρώτοι παγκοσμιοποιητές ονειρεύονταν μια συγχώνευση καπιταλισμού και σοσιαλισμού, ένα υβριδικό ιδανικό για να καλύψουν καλύτερα τους πραγματικούς τους στόχους: να επιβάλουν κεντρικό οικονομικό έλεγχο και να επεκτείνουν την αυτοκρατορική ηγεμονία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας παγκοσμίως. Αλλά πίσω από αυτό το όνειρο βρισκόταν, πάνω απ 'όλα, η επιθυμία για απόλυτη κυριαρχία, η κατάσχεση πόρων και η υποδούλωση των λαών κάτω από ένα αδιαφανές σύστημα.

Ο Τζον Ράσκιν, ο βικτωριανός ιδεολόγος και φιλόσοφος, απείχε πολύ από τον εστέτ και τον υπέρμαχο της ομορφιάς και της καλοσύνης που του άρεσε να εμφανίζεται. Οι καυστικές κριτικές του για τον καπιταλισμό και τους εμπόρους ήταν, στην πραγματικότητα, εκκλήσεις για την οργάνωση ενός μεγαλύτερου, πιο εξελιγμένου και ακόμη πιο ύπουλου συστήματος. Για αυτόν, η «αναρχία» της ελεύθερης αγοράς ήταν η πραγματική μάστιγα και μόνο η ισχυρή συνεργασία υπό την καθοδήγηση μιας ελίτ κυβέρνησης μπορούσε να εγγυηθεί την τάξη, τη σταθερότητα και την ευημερία - αλλά, όπως πρότεινε στο *Unto This Last* (1862), αυτή η κυβέρνηση έπρεπε να ανήκει σε μια μικρή ομάδα υπευθύνων λήψης αποφάσεων, αποκομμένων από τα συμφέροντα του λαού. Οι ιδέες του ήταν σαφείς: για αυτόν, η κοινωνία έπρεπε να διοικείται από μορφωμένα και ικανά άτομα, πάνω από τις εργαζόμενες μάζες. Τα εμπορικά συμφέροντα έπρεπε να υποτάσσονται σε μια αυτοκρατορική ιδεολογία. Η έκκλησή του για ένα κράτος σχεδιασμού και τη δημιουργία μιας «κοινότητας εθνών» θα χρησίμευε ως βάση για τις μελλοντικές εξελίξεις της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Αυτό δεν ήταν ένα ιδανικό ισότητας, αλλά μια ιμπεριαλιστική λογική όπου η Αγγλία, την οποία σεβόταν ως «η φυλή με το καλύτερο αίμα στον Βορρά», έπρεπε να επεκτείνει την αυτοκρατορία της και, μαζί με αυτήν, την κυριαρχία της στον κόσμο. Η Στρογγυλή Τράπεζα, που ιδρύθηκε από προσωπικότητες όπως ο Λόρδος Μίλνερ, ο Σέσιλ Ρόουντς και ο Νάθαν Μάγιερ Ρότσιλντ, θα καθιστούσε έτσι τη Βρετανική Αυτοκρατορία βασικό παράγοντα σε αυτό το νέο αυτοκρατορικό όραμα. Στόχος τους ήταν να ενισχύσουν τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς δεσμούς μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των αποικιών της, προκειμένου να δημιουργήσουν τελικά μια παγκόσμια πολιτική ένωση. Αν και οι μεγάλοι στόχοι αυτού του κινήματος δεν επιτεύχθηκαν πλήρως, συνέβαλε παρ' όλα αυτά σε σημαντικές πολιτικές προόδους, όπως η Διακήρυξη Μπάλφουρ και το Καταστατικό του Γουέστμινστερ, τα οποία επαναπροσδιόρισαν τη σχέση μεταξύ της μητέρας χώρας και των αποικιών της, μετατρέποντας τη Βρετανική Αυτοκρατορία σε μια πιο ισχυρή και αποτελεσματική διασυνδεδεμένη δομή.

Ωστόσο, πίσω από αυτή τη μάσκα, η Αυτοκρατορία δεν ήταν απλώς ένα συνονθύλευμα κατακτημένων εδαφών, αλλά ένα ακόρεστο τέρας, όπου η συσσώρευση πλούτου και ο έλεγχος των πόρων δεν ήταν απλώς στόχοι, αλλά η ίδια η καρδιά της παγκόσμιας πολιτικής της, υποβιβάζοντας τον κόσμο σε θήραμα που καταβροχθίζεται. Ένα μοντέλο θήρευσης, επομένως, πολύ πιο εξελιγμένο από ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί η ιστορία, όπου οι αγώνες εξουσίας εκτυλίσσονταν σε μια κλίμακα πέρα ​​από την αντίληψη των απλών θνητών. Έτσι, αυτό το σύστημα κυριαρχίας, βασισμένο σε ολοένα και πιο αδιαφανείς μηχανισμούς οικονομικού και πολιτικού ελέγχου, λειτουργεί ακριβώς όπως μια νομιμοποιημένη μαφία. Δεν είναι πλέον απαραίτητο να καταφεύγουμε στην άμεση βία ή στον ωμό εκφοβισμό των παραδοσιακών μαφιών. Η μέθοδος έχει αλλάξει, αλλά οι στόχοι παραμένουν. 

Τη δεκαετία του 1960, μετά την αποκάλυψη των παράνομων κυβερνητικών δραστηριοτήτων του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, άρχισαν να εμφανίζονται θυγατρικές ομάδες, γνωστές ως Τριμερής Επιτροπή και Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, οι οποίες παρέμειναν ανώνυμες. Αυτά τα γεωπολιτικά κέντρα λήψης αποφάσεων, ενώ συγκαλύπτουν την αξιοπρέπεια των διεθνών οργανισμών, συνεχίζουν να ενορχηστρώνουν οικονομική, στρατιωτική και χρηματοοικονομική κυριαρχία προς όφελος μιας παγκόσμιας ελίτ.

Σήμερα, αυτό το αρπακτικό μοντέλο δεν έχει εξαφανιστεί. Απλώς έχει εξελιχθεί και γίνει πιο εξελιγμένο σε πιο διακριτικές, αλλά όχι λιγότερο αποτελεσματικές, μορφές.  Το πρόσφατο παράδειγμα της Ουκρανίας, που έχει πληγεί από τον πόλεμο και δισεκατομμύρια ευρώ σε λεγόμενη ανθρωπιστική βοήθεια, είναι εμβληματικό αυτού του εκσυγχρονισμένου συστήματος της μαφίας. Πίσω από υποσχέσεις ανοικοδόμησης και υποστήριξης, πολυεθνικές εταιρείες όπως η BlackRock, η Lockheed Martin και η McKinsey, σε συνεργασία με θεσμούς όπως η ΕΕ, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, ενορχηστρώνουν ένα μπαλέτο πλουτισμού όπου οι μάζες λαμβάνουν μόνο ψίχουλα. Αυτές οι χρηματοοικονομικές ροές, αντί να είναι διαφανείς, ακολουθούν αόρατες διαδρομές που ωφελούν όσους κρατούν τα κλειδιά της παγκόσμιας ισχύος.

Με την πρώτη ματιά, οι δυτικοί θεσμοί φαίνονται διαμετρικά αντίθετοι με τη μαφία, καθώς διαθέτουν δημόσιες εντολές, ελέγχους, κανονισμούς και υποτιθέμενη διαφάνεια. Εμφανίζονται ως εγγυητές της δημοκρατίας, της ειρήνης και της οικονομικής σταθερότητας. Αλλά όταν κάποιος αναλύει την πραγματική λειτουργία ορισμένων μηχανισμών - χρηματοδότηση πολέμου, ανοικοδόμηση μετά από συγκρούσεις, μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, διεθνής βοήθεια - αναδύεται ένας παραλληλισμός με τη μαφία, σε τέσσερα ανησυχητικά σημεία: 

1. Τεράστια αδιαφάνεια των δημόσιων χρηματοοικονομικών ροών: Όπως οι μαφιόζικες οργανώσεις που ξεπλένουν βρώμικο χρήμα κατακερματίζοντας, αραιώνοντας και δρομολογώντας το μέσω σκόπιμα αδιαφανών καναλιών, ορισμένοι δημόσιοι οργανισμοί ενορχηστρώνουν τώρα τη διασπορά κολοσσιαίων κεφαλαίων μέσω ενός συνονθύλευμα δανείων, επιδοτήσεων, έκτακτης βοήθειας και ανατεθειμένων συμβάσεων. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: απώλεια ιχνηλασιμότητας, αποδυνάμωση της ευθύνης και αδυναμία αποτελεσματικού ελέγχου.

Με την εμβληματική περίπτωση της βοήθειας προς την Ουκρανία, από το 2022, περίπου 730 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν δεσμευτεί από δυτικά κράτη. Ωστόσο, αρκετοί έλεγχοι και επίσημες δηλώσεις αναγνωρίζουν ότι ένα μέρος αυτών των κεφαλαίων δεν είναι ανιχνεύσιμο, δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς ή έχει παρακάμψει τα τυπικά κανάλια παρακολούθησης. Με άλλα λόγια, τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος έχουν εξαφανιστεί σε ενδιάμεσες δομές, χωρίς σαφή αλυσίδα ελέγχου, αυστηρή λογοδοσία ή αναγνωρίσιμες κυρώσεις. Δεν πρόκειται για τυχαία παρέκκλιση, αλλά μάλλον για σκόπιμο τρόπο λειτουργίας, που καταδεικνύει ότι η διοικητική πολυπλοκότητα δεν χρησιμοποιείται πλέον για διαχείριση αλλά για απόκρυψη· όχι πλέον για προστασία αλλά για εξουδετέρωση οποιασδήποτε πιθανότητας δημοκρατικής εποπτείας.

2. Συγκέντρωση και Ιδιωτικοποίηση της Εξουσίας Λήψης Αποφάσεων: Ενώ η μαφία βασίζεται σε ηγέτες φατριών για τον έλεγχο βασικών εδαφών και τομέων, οι δυτικοί θεσμοί έχουν θεσπίσει ένα πιο ρυθμιζόμενο αλλά εξίσου αποτελεσματικό σύστημα μέσω της μαζικής ανάθεσης δημόσιων αποφάσεων σε μη εκλεγμένους ιδιωτικούς φορείς. Οι εταιρείες συμβούλων, οι πολυεθνικές, τα επενδυτικά κεφάλαια και οι μεγάλες ημικρατικές εταιρείες αναλαμβάνουν έτσι τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και μερικές φορές ακόμη και την αξιολόγηση πολιτικών που χρηματοδοτούνται από δημόσιο χρήμα. Αυτή η συστηματική εξωτερική ανάθεση δεν διασπείρει την εξουσία, αλλά την συγκεντρώνει, αφαιρώντας την από τον δημοκρατικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Ο μηχανισμός είναι σαφής: αυτοί που συμβουλεύουν είναι πολύ συχνά αυτοί που εκτελούν. Και αυτοί που εκτελούν είναι αυτοί που επηρεάζουν τους κανόνες. Έτσι, μόνο όσοι επωφελούνται από το σύστημα συμμετέχουν στη διαιώνισή του. Η εξουσία λήψης αποφάσεων μετατοπίζεται στη συνέχεια από θεσμούς που προορίζονται να εκπροσωπούν το δημόσιο συμφέρον σε ιδιωτικούς φορείς, των οποίων ο πρωταρχικός στόχος παραμένει η κερδοφορία, η επιρροή και η διαιώνιση των συμβάσεών τους. Και εδώ, δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνοκρατική παρέκκλιση, αλλά για μια οργανωμένη κατάληψη του κράτους, όπου η εκλογική νομιμότητα αντικαθίσταται από αυτοανακηρυγμένη εμπειρογνωμοσύνη και όπου η συγκέντρωση εξουσίας γίνεται χωρίς βία, αλλά με τρομερή αποτελεσματικότητα.

3. Συστημική Απόσπαση Πόρων και Νομιμοποιημένη Θήρευση : Οι μαφίες ευδοκιμούν εκμεταλλευόμενες τα εδάφη που ελέγχουν, αποσπώντας χρήματα από πληθυσμούς, κατάσχοντας περιουσιακά στοιχεία, εξαντλώντας πόρους και αφήνοντας πίσω τους εξαντλημένες οικονομίες. Το ύφος είναι διαφορετικό, αλλά η υποκείμενη λογική είναι η ίδια όταν ορισμένοι ιδιωτικοί φορείς λειτουργούν υπό το πρόσχημα της θεσμικής νομιμότητας. Έτσι, παρατηρούμε ότι τα επενδυτικά κεφάλαια, οι πολυεθνικές γεωργικές εταιρείες και οι βιομηχανικοί και ενεργειακοί όμιλοι πλέον καταλαμβάνουν ένα σημαντικό μερίδιο της δημόσιας βοήθειας και των κρατικά χρηματοδοτούμενων αγορών. Αποκομίζουν τεράστια κέρδη, απόλυτα συμβατά με τα υπάρχοντα νομικά πλαίσια, αλλά βασισμένα σε μια ριζική ασυμμετρία εξουσίας, πληροφοριών και οικονομικών περιορισμών.

Ο μηχανισμός είναι αρπακτικός, κοινωνικοποιώντας τους κινδύνους και ιδιωτικοποιώντας τα κέρδη. Οι τοπικοί πληθυσμοί επωμίζονται το κόστος - αυξανόμενες τιμές, καταστροφή οικοσυστημάτων, οικονομική εξάρτηση και επισφαλή απασχόληση - ενώ τα κέρδη εξάγονται, ενοποιούνται και αναδιανέμονται σε χρηματοπιστωτικά κέντρα μακριά από οποιαδήποτε τοπική λογοδοσία. Αλλά η φαινομενική νομιμότητα δεν εξουδετερώνει τη βία της διαδικασίας. Απλώς την καθιστά αόρατη. Δεν πρόκειται για αναπτυξιακή οικονομία, αλλά για εξορυκτική, όπου η βοήθεια και οι δημόσιες συμβάσεις γίνονται εργαλεία για τη μαζική μεταφορά πλούτου εις βάρος των κοινωνιών που ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν.

4. Οργανωμένη Ασυλία και Θεσμοθετημένη Ανευθυνότητα : Οι μαφίες χτίζουν την επιβίωσή τους σε εικονικές εταιρείες, βιτρίνες και αδιαφανείς δομές που έχουν σχεδιαστεί για να προστατεύουν τις χρηματοοικονομικές τους ροές και να εξουδετερώνουν οποιαδήποτε άμεση ποινική ευθύνη. Οι νομικοί θεσμοί, από την άλλη πλευρά, διαθέτουν ένα απείρως πιο ισχυρό εργαλείο: ένα εξελιγμένο νομικό πλαίσιο που έχει σχεδιαστεί για να παράγει ανευθυνότητα χωρίς εμφανή παρανομία. Έτσι, με κατακερματισμένες δημόσιες συμβάσεις, δεσμευμένους διαγωνισμούς, ατελείωτες αλυσίδες υπεργολαβιών και διεθνή δάνεια με ρήτρες εξαίρεσης, κάθε μηχανισμός προσθέτει ένα επίπεδο προστασίας μεταξύ της απόφασης, της εκτέλεσης και των συνεπειών. Καθώς αυξάνεται η πολυπλοκότητα, η ευθύνη διαλύεται.

Το αποτέλεσμα είναι η de facto ατιμωρησία. Ιδιωτικοί φορείς που επωφελούνται μπορούν να απομυζούν δημόσια κεφάλαια, να επιβάλλουν καταστροφικούς οικονομικούς ή περιβαλλοντικούς όρους και στη συνέχεια να κρύβονται πίσω από την τυπικότητα της διαδικαστικής συμμόρφωσης. Όταν εμφανίζονται δυσλειτουργίες, κατηγορείται το «σύστημα» αλλά ποτέ εκείνοι που επωφελούνται από αυτό. Αυτό δεν είναι ελάττωμα του νόμου, αλλά η στρατηγική του χρήση. Ο νόμος δεν χρησιμεύει πλέον για να περιορίσει την εξουσία, αλλά για να την απομονώσει από οποιαδήποτε πραγματική κύρωση. Η ασυλία δεν είναι πλέον μυστική. είναι συμβατική, κανονιστική και πλήρως ενστερνισμένη.

Έτσι, η σύγκριση μεταξύ της μαφίας και της σύγχρονης διακυβέρνησης δεν είναι μια ηθική μεταφορά, αλλά μια λειτουργική ανάλυση. Και στις δύο περιπτώσεις, η εξουσία στηρίζεται στον έλεγχο των χρηματοοικονομικών ροών, στην σκόπιμη απόκρυψή τους, στη συγκέντρωση της λήψης αποφάσεων μεταξύ λίγων βασικών παικτών, στη συστηματική άντληση πόρων και στην εξουδετέρωση οποιασδήποτε πραγματικής λογοδοσίας. Όπου η μαφία νομιμοποιεί χρήματα, το σύγχρονο κράτος το κατακερματίζει. Όπου επιβάλλει ηγέτες φατριών, αναθέτει σε μη εκλεγμένες, συμβατικές ελίτ. Όπου λεηλατεί παράνομα, οργανώνει νόμιμη λεηλασία μέσω δημόσιας βοήθειας και αγορών. Όπου προστατεύει τα μέλη της μέσω της ομερτά, θεσπίζει ανευθυνότητα μέσω του νόμου.

Η διαφορά δεν είναι είδους αλλά μορφής, επειδή εκεί που η μαφία ασκεί άμεση και ορατή βία, η σύγχρονη διακυβέρνηση ασκεί διάχυτη, δομική και νομικά τιμωρημένη βία. Η μία συντηρείται μέσω του φόβου, η άλλη μέσω αφηγήσεων αναγκαιότητας και πολυπλοκότητας. Η μαφία λειτουργεί ενάντια στο σύστημα. Η σύγχρονη διακυβέρνηση, ωστόσο, έχει γίνει το ίδιο το σύστημα, με κοινωνικές, οικονομικές και ανθρώπινες συνέπειες ασύγκριτα μεγαλύτερου μεγέθους.

Η διαφορά με μια παραδοσιακή μαφία; Είναι απλώς η νομιμοποίηση αυτών των πρακτικών! Τώρα είναι «θεσμοί», όχι πλέον γκάνγκστερ. Δεν πρόκειται πλέον για εκβιασμό και απάτη, αλλά για βιώσιμη ανάπτυξη και διεθνή αλληλεγγύη. Πάνω απ' όλα, πρόκειται για δισεκατομμύρια που καταπίνονται από ψεύτικα έργα, για χρέη που επιβάλλονται σε ολόκληρες γενιές και για λαούς που συνθλίβονται βάσει συνθηκών που επιβάλλονται σε κλιματιζόμενες αίθουσες συνεδριάσεων. Η χειραγώγηση είναι ανεπαίσθητη, αλλά η εκμετάλλευση είναι μεθοδική. Δεν σε ληστεύουν πλέον με την απειλή όπλου, αλλά με αριθμούς, χαρτιά και υποσχέσεις που δεν τηρούνται ποτέ. Η πραγματική βία είναι αόρατη. Κρύβεται σε γραμμές κώδικα και γεωπολιτικές στρατηγικές, και είσαι πολύ απασχολημένος με την επιβίωσή σου για να συνειδητοποιήσεις ότι σιγά σιγά αποστραγγίζεσαι από όλα όσα είσαι.

Τώρα, φανταστείτε όχι μόνο μια πόλη, ένα κράτος ή ακόμα και μια ήπειρο, αλλά ολόκληρο τον κόσμο υπό τον έλεγχο ενός συστήματος που λειτουργεί σύμφωνα με τους κώδικες των χειρότερων μαφιόζικων οργανώσεων. Οι θεσμοί του - η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο ΟΗΕ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο ΠΟΥ - δεν είναι έλεγχοι και ισορροπίες, αλλά μάλλον προπετάσματα καπνού νομιμότητας με τις επίσημες εντολές τους, τους κολοσσιαίους προϋπολογισμούς τους και, πάνω απ' όλα, τη διεθνή τους αναγνώριση. Πίσω από αυτή την πρόσοψη, ο μηχανισμός είναι απολύτως σαφής: η ακραία συγκέντρωση εξουσίας, η μαζική εξόρυξη πόρων, ο έμμεσος έλεγχος εδαφών και η συστηματική απόκρυψη των χρηματοοικονομικών ροών. Ο εξαναγκασμός δεν επιτυγχάνεται πλέον μέσω της βίας των όπλων, αλλά μέσω κανονισμών, δανείων υπό όρους, οικονομικής εξάρτησης και διοικητικής πολυπλοκότητας. Οι σύγχρονοι ληστές βαρόνοι, οχυρωμένοι στην καρδιά της εξουσίας λήψης αποφάσεων, αρπάζουν πλούτο και κυριαρχία κάτω από το απολυμασμένο λεξιλόγιο της «ανάπτυξης» και της «βοήθειας». Είναι μια παγκόσμια απάτη, νομικά καθαρή και πολιτικά αφηγημένη, όπου κάθε κέρδος πληρώνεται από την εξαθλίωση των ανθρώπων και όπου κάθε καταστροφική απόφαση μεταμφιέζεται σε ανθρωπιστική δράση.

Καλώς ορίσατε στον κόσμο της λεγόμενης «Νέας Παγκόσμιας Τάξης»: ένα σύστημα όπου η μαφία δεν λειτουργεί πλέον στις σκιές, αλλά ανοιχτά. Παρουσιαζόμενες ως εγγυητές της ειρήνης, του νόμου και της προόδου, αυτές οι δομές, που έχουν ιδρυθεί από αυτούς τους σύγχρονους ληστές βαρόνους, λειτουργούν στην πραγματικότητα ως όργανα εξουσίας που υπηρετούν μια επίλεκτη ελίτ, η οποία διαμορφώνει παγκόσμιους κανόνες, νόρμες και προτεραιότητες σύμφωνα με τα δικά της συμφέροντα.  Αυτό το σύστημα δεν θα καταρρεύσει από ξαφνική αποκάλυψη ή μεμονωμένο σκάνδαλο, επειδή δεν βασίζεται πλέον στη μυστικότητα αλλά στη συνήθεια, την φθορά και την παραίτηση. Η νομιμοποιημένη μαφία της Νέας Παγκόσμιας Τάξης δεν κυβερνά μέσω άμεσου φόβου, αλλά μέσω της εξάντλησης των συνειδήσεων, της ομαλοποίησης του απαράδεκτου και της αργής αναισθησίας των μαζών. Ευδοκιμεί όσο η πολυπλοκότητα αντικαθιστά την αλήθεια, όσο η νομιμότητα υποκαθιστά τη δικαιοσύνη και όσο συγχέουμε τη διαχείριση του κόσμου με την θήρευση της ίδιας της ζωής.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν αυτό το σύστημα υπάρχει, αλλά για πόσο καιρό μπορεί να επιμείνει χωρίς να κατονομάζεται, να κατανοείται και να αμφισβητείται ανοιχτά. Διότι κάθε κυριαρχία που ισχυρίζεται ότι είναι αιώνια αποκαλύπτει τελικά την ευθραυστότητα μιας δύναμης τόσο ολοκληρωτικής που δεν μπορεί πλέον να ανεχθεί το φως. Και όταν οι άνθρωποι παύουν να πιστεύουν την αφήγηση, όταν οι λέξεις ραγίζουν και το επίχρισμα θρυμματίζεται, τότε αυτό που παρουσιάστηκε ως η παγκόσμια τάξη εμφανίζεται τελικά για αυτό που είναι! Όχι μια ιστορική αναπόφευκτη συνέπεια, αλλά μια ανθρώπινη κατασκευή, βίαιη, αναστρέψιμη και καταδικασμένη, αργά ή γρήγορα, να καταρρεύσει υπό το βάρος της ίδιας της θήρευσης. 

Φιλ Μπροκ.

Ιστολόγιο των Αφυπνισμένων