3 απλοί και ευχάριστοι τρόποι που βοηθούν τον εγκέφαλο να μένει «νέος» και να δουλεύει καλύτερα

Η φροντίδα του εγκεφάλου είναι εξίσου σημαντική με τη φροντίδα του σώματος, ειδικά όσο περνούν τα χρόνια.

Υπάρχουν απλοί και ευχάριστοι τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της μνήμης, της συγκέντρωσης και της συνολικής εγκεφαλικής λειτουργίας. Από καθημερινές συνήθειες μέχρι μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής, η ενίσχυση του εγκεφάλου δεν απαιτεί κόπο, αλλά συνέπεια.

00:00

00:00 / 01:39

Copy video url

Play / Pause

Mute / Unmute

Report a problem

Language

Share

Vidverto Player

Σε αυτό το άρθρο θα δεις τρεις εύκολες πρακτικές που μπορείς να εντάξεις στην καθημερινότητά σου και να συμβάλεις στη διατήρηση της πνευματικής σου διαύγειας. Μικρές κινήσεις που κάνουν μεγάλη διαφορά με την πάροδο του χρόνου.

Όποια και αν είναι η ηλικία μας, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις δεξιότητες του εγκεφάλου μας.

Η «υγιής διάρκεια ζωής» – ο αριθμός των ετών που οι άνθρωποι περνούν με καλή υγεία –  μειώνεται  σε πολλά μέρη του κόσμου . Καθώς οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, ο αριθμός των ετών που ζουν με κακή υγεία τείνει να αυξάνεται, σημειώνουν οι ειδικοί.

Όσον αφορά τον εγκέφαλο, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να προωθήσουμε μια μεγαλύτερη και υγιή ζωή. Ουσιαστικά, αν συμμετέχουμε σε απαιτητικές δραστηριότητες, δημιουργούμε αυτό που είναι γνωστό ως «γνωστικό απόθεμα» – το οποίο έχει προστατευτική επίδραση στον εγκέφαλο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να το κάνουμε αυτό στην καθημερινή μας ζωή. «Όποια και αν είναι η ηλικία μας, υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε λίγο πολύ και που θα μπορούσαν να ενισχύσουν κάπως τις δεξιότητες σκέψης μας», λέει ο ψυχολόγος Άλαν Γκάου από το Πανεπιστήμιο Χέριοτ-Γουάτ στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.

Και τα καλά νέα είναι – σύμφωνα με τον ίδιο – ότι δεν χρειάζεται να αναθεωρήσουμε ριζικά την καθημερινότητά μας, αλλά μπορούμε να κάνουμε μικρές, σταδιακές αλλαγές σε σωματικό, κοινωνικό και ψυχικό επίπεδο για να προστατεύσουμε τον εγκέφαλό μας.

1. Κάντε το μυαλό σας ένα «φυσικό GPS»

Μια στρατηγική για την προστασία από την ηλικιακή γνωστική παρακμή είναι η στόχευση ενός συγκεκριμένου τμήματος του εγκεφάλου. Η περιοχή του εγκεφάλου που είναι σημαντική για την πλοήγηση στο χώρο, ο ιππόκαμπος, πιστεύεται ότι είναι το πρώτο μέρος του εγκεφάλου που επηρεάζεται από τη νόσο Αλτσχάιμερ, αρκετά χρόνια πριν αρχίσουν να εμφανίζονται τα συμπτώματα.

«Για χρόνια γνωρίζουμε ότι τα άτομα με Αλτσχάιμερ συχνά χάνονται στον δρόμο ως αρχικό σύμπτωμα», λέει ο νευρολόγος Ντένις Τσαν από το University College London, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος ειδικεύεται στην έγκαιρη ανίχνευση της νόσου Αλτσχάιμερ. Και η έγκαιρη ανίχνευση είναι ζωτικής σημασίας, λέει. «Όσο νωρίτερα εντοπίσουμε τις γνωστικές διαταραχές τόσο πιο γρήγορα μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό».

Η προστασία αυτής της περιοχής του εγκεφάλου θα μπορούσε επομένως να βοηθήσει στην πρόληψη ή την καθυστέρηση των συμπτωμάτων. Για παράδειγμα, μελέτες δείχνουν ότι οι οδηγοί ασθενοφόρων και ταξί έχουν από τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας που σχετίζεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ σε σύγκριση με άλλες δουλειές, ακριβώς επειδή αυτοί οι οδηγοί χρησιμοποιούσαν τον εγκέφαλό τους περισσότερο για «χωρική επεξεργασία», προτείνουν οι ερευνητές.

Μια μελέτη σε υγιείς άνδρες που εκτέλεσαν μια εργασία χωρικής πλοήγησης για τέσσερις μήνες έδειξε βελτιωμένες δεξιότητες πλοήγησης και καμία απώλεια όγκου ιππόκαμπου, ενώ οι συμμετέχοντες ελέγχου (αυτοί που δεν εκτέλεσαν την εργασία) παρουσίασαν την αναμενόμενη συρρίκνωση λόγω ηλικίας.

Δεν είναι σαφές εάν η ενίσχυση αυτού του μέρους του εγκεφάλου θα μπορούσε να αποτρέψει την άνοια, αλλά η δημιουργία επιπλέον γνωστικού αποθέματος θα μπορούσε να προσφέρει επιπλέον προστασία.

2. Παραμείνετε κοινωνικά ενεργοί

Πολυάριθμες έρευνες έχουν δείξει ότι το να μένουμε κοινωνικά ενεργοί μας προστατεύει από τη γνωστική παρακμή. Οι ηλικιωμένοι με υψηλότερη κοινωνική εμπλοκή έχουν καλύτερη υγεία του εγκεφάλου, για παράδειγμα, ενώ η συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες κατά τη μέση ηλικία έχει συσχετιστεί με υψηλότερη συνολική γνωστική ικανότητα στην τρίτη ηλικία.

Αυτό έχει επίσης αποδειχθεί από μια μεγάλη παρατηρητική μελέτη, η οποία διαπίστωσε ότι όσοι ήταν πιο κοινωνικά ενεργοί στη μέση και αργότερα στη ζωή είχαν 30-50% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας, καθώς αυτό αύξησε το γνωστικό απόθεμα, σημειώνουν οι συγγραφείς.

Η παραμονή κοινωνικά ενεργή μπορεί επίσης να καθυστερήσει τα συμπτώματα. Μια μελέτη σε 1.923 μεγαλύτερους σε ηλικία συμμετέχοντες, από εκείνους που στη συνέχεια εμφάνισαν άνοια, διαπίστωσε ότι όσοι ήταν λιγότερο κοινωνικά ενεργοί την εμφάνισαν πέντε χρόνια νωρίτερα από τους πιο κοινωνικά ενεργούς .

Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στο γεγονός ότι η κοινωνική ζωή βοηθά στη μείωση του στρες, καθιστώντας μας πιο ανθεκτικούς στις προκλήσεις της ζωής. Από την άλλη πλευρά, το χρόνιο στρες έχει συνδεθεί με την απώλεια νευρώνων στον ιππόκαμπο. «Ο προστατευτικός παράγοντας είναι η ικανότητα συζήτησης, αντιπαράθεσης, ανταλλαγής ιδεών. Αυτές οι συζητήσεις μπορούν να είναι προστατευτικές και για τον εγκέφαλο», λέει η Pamela Almeida-Meza, επιδημιολόγος στο King’s College London.

Όταν αλληλεπιδρούμε με άλλους, χρησιμοποιούμε πολλά μέρη του εγκεφάλου, από τη γλώσσα, τη μνήμη και τον προγραμματισμό. «Υπάρχει μια γνωστική, νοητικά διεγερτική πτυχή. Αυτό μπορεί να προάγει την υγεία του εγκεφάλου, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι οι καλές κοινωνικές συνδέσεις μειώνουν μια σειρά από φυσιολογικούς στρεσογόνους παράγοντες», λέει η ίδια.

3. Δια βίου μάθηση

Ένας σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για την καλή γήρανση είναι το πόσα χρόνια έχει περάσει ένα άτομο στην εκπαίδευση. Όσοι αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στην εκπαίδευση εμφανίζουν μειωμένο κίνδυνο άνοιας. Η μάθηση σε όλη μας τη ζωή μπορεί να συμβάλει στην προώθηση των ίδιων οφελών για την προστασία της υγείας.

Ο εγκέφαλός μας ευδοκιμεί στην πρόκληση και την καινοτομία, επειδή με αυτόν τον τρόπο ενισχύουμε τις περιοχές του εγκεφάλου που είναι πιο ευάλωτες στη γήρανση. Όταν διατηρούμε τον εγκέφαλό μας ενεργό, έχει αποδειχθεί ότι επιβραδύνει τη γνωστική παρακμή.

Ένας βασικός λόγος για αυτό είναι ότι η μάθηση δημιουργεί νέους νευρώνες καθώς και ενισχύει τους υπάρχοντες, οι οποίοι μπορούν να προστατεύσουν από τη γήρανση και τον κυτταρικό θάνατο. Αυτή είναι η νευροπλαστικότητα εν δράσει, η οποία είναι η ικανότητα του εγκεφάλου να προσαρμόζεται και να αλλάζει καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Η κηπουρική έχει, επίσης, αποδειχθεί ότι διατηρεί τη γνωστική λειτουργία.

Τελικά, αυτό που είναι σαφές είναι ότι οποιαδήποτε δραστηριότητα που διεγείρει τον εγκέφαλο είναι ευεργετική για τη συνολική υγεία, είτε πρόκειται για μια νέα διαδρομή σε έναν περίπατο, είτε για την ανάγνωση βιβλίων είτε για την ιεράρχηση των κοινωνικών σχέσεων.

Όλα αυτά βοηθούν στην οικοδόμηση ενός ανθεκτικού εγκεφάλου και επιβραδύνουν την φθορά που σχετίζεται με την ηλικία, ενώ παράλληλα κάνουν τη ζωή πιο ευχάριστη.

Συμβουλές

• Κράτα το μυαλό σου ενεργό με νέες δραστηριότητες
• Βάλε την κίνηση στην καθημερινότητά σου
• Πρόσεξε τη διατροφή σου
• Φρόντισε τον ύπνο σου
• Μείωσε το άγχος όσο μπορείς

Αν θέλεις να κρατήσεις το μυαλό σου σε καλή κατάσταση για περισσότερα χρόνια, ξεκίνα από σήμερα με μικρά αλλά σταθερά βήματα.

Δεν χρειάζονται υπερβολές ή δύσκολες αλλαγές – αρκεί η συνέπεια και η διάθεση να φροντίσεις τον εαυτό σου. Μοιράσου αυτό το άρθρο με ανθρώπους που σε ενδιαφέρουν, γιατί η πρόληψη είναι το πιο δυνατό εργαλείο που έχουμε.

Ο εγκέφαλος, όπως και το σώμα, χρειάζεται «άσκηση» και φροντίδα για να αποδίδει σωστά. Όσο νωρίτερα ξεκινήσεις, τόσο καλύτερα αποτελέσματα θα δεις στην καθημερινότητά σου, στη μνήμη και στη διάθεσή σου.

ΠΗΓΗ: www.newsitamea.gr

Το αργεντίνικο τραγούδι που φωτίζει την Ελλάδα μέσα μας: Έχει μόνο ελληνικές λέξεις

 

Ένα τραγούδι σε ρυθμό τανγκό, κλασική εκδοχή της αργεντίνικης κουλτούρας, αναδεικνύει τον πλούτο της Ελληνικής γλώσσας, καθώς είναι γεμάτο ελληνικές λέξεις παρά το γεγονός ότι είναι στα.. ισπανικά.

Ο συνθέτης του, Ντανιέλ Αρμάντο, συνειδητοποίησε σε ένα ταξίδι του στην Κούβα πως η ισπανική γλώσσα είναι γεμάτη ελληνικές λέξεις. Το ερέθισμα ήταν ένα ένα βιβλίο με τον τίτλο «Οι 17.000 ελληνικές λέξεις στην ισπανική γλώσσα» και ο Αρμάντο αποφάσισε να ξεκινήσει τη δημιουργία του.

Έφτιαξε ένα κομμάτι που δεν έχει ούτε μια ισπανική λέξη παρά μόνο ελληνικές που εκφέρονται με ισπανική προφορά και προκαλούν έκπληξη, εκτός από το ρεφρέν που αποτελεί και τον τίτλο του τραγουδιού.

Το ονόμασε «Mi Ultimo Tango en Atenas», δηλαδή «Το τελευταίο μου τανγκό στην Αθήνα».

Για την αφορμή που κρύβεται πίσω από την δημιουργία του αρκεί να ανατρέξουμε στην ημερομηνία κυκλοφορίας του δίσκου.. 2012. Η Ελλάδα σε κρίση και ο καλλιτέχνης με το να φτιάξει ένα τραγούδι με ελληνικές λέξεις εκφράζει μια κραυγή. Μια αφύπνιση στους πολίτες που δέχονται χωρίς αντίδραση τα μέτρα που τους επιβάλλονται.

«Δυστυχώς επειδή δεν αντιδρούμε και είμαστε ακίνδυνοι οι άνθρωποι της Τρόικας μας περνάνε μέτρα, κάνουνε πειράματα πάνω μας. Αν δεν κάνουμε κάτι αυτή τη στιγμή, πιθανόν δεν θα έχουμε την ευκαιρία να χορέψουμε κανένα άλλο τανγκό. Θα είναι το τελευταίο μας», είχε πει σε συνέντευξή του στον «Τ.Θ.» ο δημιουργός που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αργεντινή.

“Είναι ένα ισπανικό τραγούδι με ισπανικό στίχο. Εγώ έγραψα τη μουσική και το στίχο και επέλεξα 100 λέξεις που χρησιμοποιούμε στα ισπανικά και είναι ελληνικές. Η ιδέα μου ήρθε από ένα βιβλίο που αγόρασα σε ένα ταξίδι μου στην Κούβα. Σε αυτό οι διάφοροι συγγραφείς έγραφαν μικρά διηγήματα και αντιλήφθηκα ότι χρησιμοποιούσαν πολλές ελληνικές λέξεις.

Πράγμα βέβαια που το ήξερα, αλλά το συνειδητοποίησα πιο έντονα σε αυτό το βιβλίο. Άρχισα λοιπόν να δουλεύω μέσα μου τη σκέψη να κάνω ένα τραγούδι που να είχε τέτοιες λέξεις. Τελικά μου βγήκε σαν μια κραυγή.

Και αυτό γιατί γεννήθηκε μέσα σε αυτή την κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, και που την ξέρω από την Αργεντινή γιατί είμαι αργεντίνος και έχω όλη την οικογένειά μου εκεί, οπότε γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει όλο αυτό το πράγμα. Το «Τελευταίο μου τανγκό στην Αθήνα» σημαίνει ότι αν δεν κάνουμε κάτι ως άνθρωποι αυτή τη στιγμή, πιθανόν δεν θα έχουμε την ευκαιρία να χορέψουμε κανένα άλλο τανγκό. Θα είναι το τελευταίο μας.

Επειδή εγώ νιώθω Έλληνας και Αργεντίνος, αυτό το πράγμα μου επέτρεψε να συμπτύξω σε ένα τραγούδι τις δύο κουλτούρες. Τη δική μου τη λατινοαμερικάνικη που την κουβαλάω έτσι κι αλλιώς γιατί εκεί γεννήθηκα και μεγάλωσα και την Ελληνική γιατί έχω πολλά χρόνια που μένω εδώ. Οπότε ένιωσα ότι με αυτό τον τρόπο μιλάω και στις δύο γλώσσες και μπορώ να εκφράζομαι στις δύο γλώσσες που έχω μέσα μου. Τώρα αν αυτό μπορεί να είναι ένα μήνυμα για άλλους λαούς και άλλες χώρες, μακάρι να είναι κι έτσι. Εγώ δεν το έκανα για να ξυπνήσω όλες τις χώρες του κόσμου που έχουν πρόβλημα. Το έκανα γιατί ένιωσα την ανάγκη να το κάνω σαν Αργεντίνος και Έλληνας”.

Εκτελεστές του κομματιού η «δική» μας Ελλη Πασπαλά και οι Apurimac, ένα σχήμα που αποτελείται από Ελληνες και Λατίνους μουσικούς.

Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού του Ντανιέλ Αρμάντο

“Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli cultura narcisista en una monarquia dogmatica simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria politico dislexico en parodia onirica tirania fantasma, dilema megalomano de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.
Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Patriota heroicο, tragicο, sistematico hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο teatro ironicο, sindicato plasticο y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.
Energia hyperbole, antidotο democraticο Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima musica epidermica en un pentagrama masoquista y la simetria toxica de un epilogo necrologico.
Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

https://www.dinfo.gr/

Έθνη και κοινωνίες υπό διάλυση... (Με αφορμή τα γεγονότα στη Γαλλία μετά τη νίκη της Παρί Σεν Ζερμέν)

 

Της 

 

Ευγενίας Σαρηγιαννίδη*

Γιορτή Φίλαθλης Νίκης; 

 

Ή ευκαιρία για εκδήλωση ρατσιστικού, αντιδυτικού μίσους;

 

Ή τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και εμείς στρουθοκαμηλίζοντας αποφεύγουμε να κάνουμε την «μετάφραση»;
                                                                                                                                                                      
Μετά τη νίκη της ομάδας «Παρί Σεν Ζερμέν» στις 30/5/2026 οι «Γάλλοι» φίλαθλοι για να «γιορτάσουν», προχώρησαν σε μεγάλες καταστροφές του κέντρου του Παρισιού ειδικά στις περιοχές των Ηλυσίων Πεδίων, του Τροκαντερό και του Πύργου του Άιφελ. Εκτός από το Παρίσι παρόμοιοι «πανηγυρισμοί» έλαβαν χώρα σε 71 γαλλικές πόλεις. Οι συζητήσεις που επακολούθησαν όχι μόνο σε ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και δικαιοσύνης, αλλά και στο θέμα της κοινωνικής συνεκτικότητας της γαλλικής κοινωνίας, είναι ενδεικτικές της παρακμής και της αποσάθρωσης των συνεκτικών κοινωνιών του παρελθόντος. Ακόμα κι ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, μετά από 10 χρόνια στην εξουσία, φαίνεται να εκνευρίστηκε με την κατάσταση που έχει ανεχτεί και ενδεχομένως έχει δημιουργήσει το καθεστώς του. Βέβαια, από την πλευρά του ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών δήλωσε πως όλα είναι υπό έλεγχο και πως «ήταν ένα υπέροχο κλίμα ευδαιμονίας με λίγα δυστυχώς έκτροπα από κάποιους χούλιγκαν». Φαίνεται πως δεν είχε προλάβει να συνεννοηθεί με τον Πρόεδρο Μακρόν και από σφάλμα προέβησαν σε αντίθετες δηλώσεις... 

Η συνήθης πράγματι στρατηγική του καθεστώτος είναι η άρνηση ή η κοινωνιοπολιτική υποβάθμιση της σημασίας των γεγονότων: «δεν συμβαίνει τίποτα πολύ σοβαρό, κάποιοι χούλιγκαν που κάνουν τα συνηθισμένα επεισόδια» κλπ. Μάλιστα τέτοια επεισόδια δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν, αλλά κάθε φορά, όπως επισημαίνουν διάφοροι αναλυτές, η κατάσταση κινείται από το κακό στο χειρότερο, ενώ είναι ενδεικτική όχι μόνο για τη Γαλλία, αλλά αφορά λίγο ή πολύ το σύνολο του δυτικοευρωπαϊκού κόσμου που ζει σε μια παρατεταμένη παρακμιακή συνθήκη η οποία θυμίζει έντονα τις ιστορικές περιστάσεις της ρωμαϊκής κατάρρευσης. Μάλιστα, η πολιτικώς ορθή «αριστερά» της παρέας Μελανσόν (κάτι σαν τον δικό μας Τσίπρα), ισχυρίζεται ότι «φταίει η αστυνομία που με την παρουσία της προκαλεί την οργή του πλήθους». …

Από την πλευρά του ένας μάλλον αριστερός (χωρίς εισαγωγικά) νεαρός Γάλλος δημοσιογράφος του καναλιού «το κόκκινο χάπι» (Pilule Rouge) ξεκίνησε το πικρόχολο σχόλιο του για τα γεγονότα με τις εξής φράσεις τις οποίες παραθέτουμε αυτολεξεί: «Όταν βλέπει κανείς αυτές τις εικόνες της βίας και της καταστροφής χωρίς απολύτως κανένα λόγο, δεν φοβάται μόνο. Επίσης, ας το πούμε ευθέως, δεν αναγνωρίζει πια αυτή την χώρα. Το λέω άνευ περιστροφών: αυτή η χώρα δεν είναι δική μου. Αυτός ο τόπος που λέγεται Γαλλία δεν είναι δικός μου. Μια κάποια μέρα, όταν θα έχω τα μέσα να φύγω μακριά, να την εγκαταλείψω και να δραπετεύσω, θα το κάνω. Το μέλλον μιας χώρας είναι η νεολαία της. Όταν βλέπει κανείς τη νεολαία της Γαλλίας να συμπεριφέρεται έτσι είναι λογικό να μην έχει την παραμικρή επιθυμία να μείνει εδώ ή να υπερασπιστεί αυτήν την χώρα. Δεν θα προσπαθήσω να βρω μια λύση για το μαύρο χάλι της. Η δουλειά της διάλυσης της γαλλικής κοινωνίας από τη ρίζα της έχει αρχίσει εδώ και δεκαετίες. Ήξεραν καλά πως να καταστρέψουν ένα έθνος και το πέτυχαν. Διότι σε μια υγιή κοινωνία, με μια υγιή νεολαία, παρόμοια φαινόμενα δεν μπορεί ποτέ να συμβούν. Όλες οι ευκαιρίες για να δράσουν ομαδικά καταστρέφοντας γύρω τους τα πάντα είναι καλές γι’ αυτές τις συγκεκριμένες πολιτισμικές οντότητες που κατοικούν πλέον τη Γαλλία σαν να είναι το σπίτι τους. Καταστρέφουν και καίνε αυτοκίνητα, μαγαζιά και μικρομάγαζα, στάσεις λεωφορείων, φανάρια, σκουπιδοτενεκέδες. Αυτή είναι η σημερινή Γαλλία. Είτε μας αρέσει, είτε όχι αυτή είναι η βρωμοχώρα μας. Μια τέτοια νεολαία δεν μπορεί να διασώσει κανένα αξιακό σύστημα, καμία ιστορική μνήμη, καμία κοινή λογική. Για εμάς δεν υπάρχει κανένα μέλλον. Όταν βλέπεις αυτά αναρωτιέσαι: τι να κάνω για να μείνω καλός, ευγενικός και ψύχραιμος; Είναι απελπιστικό. Η σημερινή γαλλική κοινωνία έχει σαπίσει και διαβρωθεί μέχρι το μεδούλι, μέχρι τη ρίζα της. Αν πριν λίγα χρόνια κάποιος μας έλεγε ότι η Γαλλία θα καταντήσει ένα μείγμα Βενεζουέλας, Κολομβίας, Λιβάνου και Ελλάδας, προφανώς δεν θα το πιστεύαμε. Και όμως να που φτάσαμε σε αυτό ακριβώς το άθλιο σημείο της απόλυτης παρακμής. Ενάντια στα λαϊκά στρώματα, στα κίτρινα γιλέκα, στους αγρότες χρησιμοποιήθηκαν όλα τα μέσα καταστολής με τον πιο άγριο τρόπο. Ενάντια στο μηδενιστικό συνονθύλευμα που καταστρέφει το Παρίσι για να γιορτάσει υποτίθεται τη νίκη μιας γαλλικής ομάδας στο ποδόσφαιρο, το κράτος και τα μέσα καταστολής φάνηκαν πολύ πιο προσεκτικά και διακριτικά. Αυτή λοιπόν η χώρα δεν διατηρεί καμία ανάμνηση της Γαλλίας των γονιών και των παππούδων μου. Όμως αυτά τα άτομα που ονομάζονται σήμερα Γάλλοι πολίτες θα είναι σε λίγο οι γονείς της επόμενης γενιάς. Αλλοίμονό μας. Αυτή η αθλιότητα είναι πλέον ο κανένας. Η χώρα βαδίζει ολοταχώς προς το τέλος της. Δεν θέλω καθόλου να την συνοδεύσω σε αυτή την πορεία.» 

Τι άραγε θα μπορούσε να προσθέσει κανείς σε αυτόν τον σπαρακτικό επιθανάτιο ρόγχο; 

Δύο χρόνια πριν, σε μια εισήγηση με θέμα «Η δύση της Δύσης: Από την εχθροπάθεια και την οικειοφοβία στον συμβολικό εμφύλιο πόλεμο», που είχε πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών δράσεων της σχολής πολέμου της αεροπορίας, η γράφουσα σημείωνε πως ζούμε μάλλον την γενίκευση ενός κατακερματισμένου, έμπρακτου πλέον και όχι πια μόνο συμβολικού εμφυλίου πολέμου.  Αυτός ο πόλεμος θα παίρνει ενίοτε τις απεχθείς μορφές μιας σύγκρουσης μεταξύ ατόμων, μειονοτήτων ενδεχομένως και πολιτισμών που συμβιώνουν, παρά τις αντιθέσεις τους, επί ενός εδάφους που οι αυτόχθονες μέχρι πρότινος θεωρούσαν αποκλειστικά δική τους πατρίδα.

 
Ενός πολέμου που ιδεολογικοπολιτικά είχε προηγουμένως εγκαθιδρυθεί στις συνειδήσεις των ανθρώπων στο όνομα ενός  μεταδημοκρατικού αφηγήματος της «παγκόσμιας συμπερίληψης όλων των διαφορετικοτήτων» σε ένα ετερόκλητο μωσαϊκό. Των ατόμων δηλαδή που συνυπάρχουν δήθεν αρμονικά, στο πλαίσιο ενός ψευδεπίγραφου ειρηνισμού, ο οποίος διαρκώς διαψεύδεται στην πράξη.  Τα πρόσφατα γεγονότα στη Γαλλία το αποδεικνύουν περίτρανα.  

Διότι ο πόλεμος σήμερα βρίσκεται και εντός των τειχών. Αρχίζει χωρίς να σαλπίζουν τρομπέτες και χωρίς να ηχούν τύμπανα πολέμου. Χωρίς μεγάλες δηλώσεις. Απλώς από κάποιο δρόμο, κάποιο γήπεδο, κάποια γειτονιά που βγάζει τον εαυτό της από τον κοινό νόμο, που στήνει παγίδες στην αστυνομία ή στους πυροσβέστες. Οι αντιπαραθέσεις και οι συγκρούσεις του επίπεδου που ο Χομπς όριζε σαν μια προπολιτική φυσική κατάσταση «πολέμου όλων εναντίον όλων», λαμβάνουν χώρα εκ του συστάδην, σε επίπεδο γειτονιάς, με τρόπο μάλιστα άγριο.Τα πολιτικά σύνορα και οι επικράτειες που καταργήθηκαν, πολλαπλασιάζονται σε επίπεδο γκέτο, μειονότητας, εν τέλει ατόμων, δημιουργώντας μια κοινωνία - ζούγκλα, όπου οι δυνάμεις καταστολής  δεν έχουν πλέον κάποιο συγκεκριμένο πεδίο δράσης. 

 Άλλωστε, ο εμφύλιος πόλεμος μιας ετερόκλητης πληθυσμιακά και πολιτισμικά, εξατομικευμένης και κατακερματισμένης κοινωνίας, αφενός τροφοδοτεί με ηθική αγριότητα τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις , αλλά συγχρόνως βρίσκεται παντού. Δεν είναι εύκολο να τον εντοπίσεις και να τον διακρίνεις. Δεν υπάρχουν πλέον ούτε νόμοι, ούτε κανόνες. Η ουδετερότητα δεν είναι δυνατή για κανέναν. Όπως έλεγε ο Γερμανός φιλόσοφος Enzensberger,   ο εμφύλιος είναι τόσο μοριακός πόλεμος που καμία ατομική ειρήνη (PAX ATOMICA) δεν είναι δυνατή.

Με τα εθνικά κράτη να μοιάζουν αποδυναμωμένα λόγω της παγκοσμιοποίησης, η απρόβλεπτη αναρχοειδής βία εντός των δυτικών κοινωνιών από τα τέλη του 20ου αιώνα, δύσκολα μπορεί να ταξινομηθεί στην κατηγορία του εμφυλίου πολέμου μεταξύ δύο αντίπαλων κοινωνικών και πολιτικών μπλοκ που διεκδικούν την εξουσία. Μάλλον τώρα είναι κάτι πολύ χειρότερο. Τα σύνορα, διάτρητα ήδη σε πολιτικό επίπεδο, μετατοπίστηκαν στο εσωτερικό των δυτικών μεγαλουπόλεων. Τείνουν θα λέγαμε σε μια «κατ’ οίκον» σύγκρουση ατομικών συμφερόντων, ομάδων, συμμοριών και πολιτισμικών προτύπων. Σε αυτό το σημείο είναι άλλωστε που αξιοποιήθηκε κοινωνιοπολιτικά και η woke κουλτούρα και όλα τα συναφή ιδεολογικά εργαλεία της πολιτικής ορθότητας. Βέβαια, σε τέτοιες συγκρούσεις δεν υπάρχει πλέον σαφές μέτωπο. Ο κίνδυνος βρίσκεται παντού. Συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας γενικευμένης παραβατικής βίας που καταρχάς ταξινομείται στις κατηγορίες και στις υποκατηγορίες της εγκληματικότητας ή του χουλιγκανισμού. Τα αρνητικά πάθη (οι αντιπάθειες, οι δυσφορίες, τα μίση κλπ.) δεν υποτάσσονται πλέον στο πολιτικό, στον Λόγο. Οι διάχυτες δυσφορίες δεν συγκροτούνται πολιτικά, ούτε υπό μορφή επαναστατικών κινημάτων με κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα, ούτε υπό μορφή επιλογής και συλλογικής οικοδόμησης ενός πολιτικού φορέα που θα μπορούσε να διεκδικήσει σοβαρά τη διακυβέρνηση, υποσχόμενος στους πολίτες «καλύτερες μέρες». Πρόκειται για τη γιορτή του μίσους, για το πανηγύρι της καταστροφής και την πρόσκαιρη χαρά και ικανοποίηση που δίνει. Πρόκειται για την ευχαρίστηση που αντλεί κάποιος από την παραγωγή μέσω της καταστροφικής του δράσης του μηδενιστικού κενού της ακύρωσης (cancel) κάθε έννοιας πολιτισμού και ιστορίας.
  
Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι 

Α) Οι «Γάλλοι» πανηγυριστές για τη νίκη της γαλλικής ομάδας δεν κραύγαζαν μόνο ότι «ο Αλλάχ είναι μεγάλος» και ότι «Ο Μπιν Λάντεν δεν έχει πεθάνει». Διατυμπάνιζαν επίσης ρυθμικά ότι η νίκη της γαλλικής ποδοσφαιρικής ομάδας συμβαδίζει απολύτως με τη διάθεση τους να «γ…. τους Γάλλους»!!!

Β) Ότι η 30η Μαΐου είναι η επέτειος όπου το 1431, δηλαδή πριν 575 χρόνια, οι Άγγλοι έκαψαν στην πυρά την Ιωάννα της Λωρραίνης, η οποία αποτελεί αγιοποιημένο πατριωτικό σύμβολο της Γαλλίας και η οποία διακήρυττε: «Είμαι σίγουρη ότι θα πετάξουμε όλους τους Άγγλους έξω από τη Γαλλία. Όλους εκτός από αυτούς που θα πεθάνουν στη μάχη από το χέρι μας.» Με σημερινά πολιτικά ορθά κριτήρια, θα λέγαμε ότι η Ζαν ντ΄ Αρκ έπασχε από «εθνικιστικές ιδεοληψίες»... Φέτος, το άγαλμα της στην Ορλεάνη διαπομπεύτηκε από τους «ποδοσφαιρόφιλους πανηγυριστές» της «γαλλικής» νεολαίας… 

Το δράμα είναι ότι σε κάθε ευκαιρία, αυτή η νέα γαλλόφωνη νεολαία θα συγκεντρώνεται με κάθε ευκαιρία για να δείξει το μίσος της για την «κακιά, ρατσιστική, αποικιοκρατική κλπ.» Γαλλία, η οποία τις προηγούμενες δεκαετίες φιλοξένησε και νομιμοποίησε τις προηγούμενες γενιές των μεταναστών. Τους γονείς και τους παππούδες τους….. 

https://resaltomag.blogspot.com/

Αυξανόμενες στρατιωτικές δυνατότητες της Ελλάδας

 

Al-Monitor (αραβικός ιστότοπος με έδρα τις ΗΠΑ): Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ

Δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης δείχνουν ότι η Τουρκία έχει αρχίσει να αντιτίθεται στον εξοπλισμό της Ελλάδας και της Κύπρου, κάτι που η Άγκυρα θεωρεί επικίνδυνη κούρσα εξοπλισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα σε μια περιοχή που έχει βιώσει κλιμάκωση των γεωπολιτικών εντάσεων τα τελευταία χρόνια.

Η Άγκυρα δήλωσε ότι η αυξανόμενη στρατιωτική συγκέντρωση και από τις δύο χώρες απειλεί να υπονομεύσει την περιφερειακή σταθερότητα και θα μπορούσε να περιπλέξει περαιτέρω τις μακροχρόνιες διαμάχες για τα θαλάσσια σύνορα, τους ενεργειακούς πόρους και τις εδαφικές διεκδικήσεις, σύμφωνα με το Al-Monitor.

Τούρκοι αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία τους για τις αμυντικές συμφωνίες που υπέγραψαν η Ελλάδα και η Κύπρος με τους δυτικούς εταίρους, καθώς και για την απόκτηση προηγμένων στρατιωτικών συστημάτων.

Οι ρίζες της σύγκρουσης

Οι εντάσεις πηγάζουν από διάφορα εκκρεμή ζητήματα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για την υφαλοκρηπίδα, τον εναέριο χώρο, τα χωρικά ύδατα και το καθεστώς ορισμένων νησιών στο Αιγαίο Πέλαγος.

Μια άλλη σημαντική πηγή έντασης είναι η διαίρεση της Κύπρου από το 1974, όταν η Τουρκία παρενέβη στρατιωτικά μετά από ένα πραξικόπημα που υποστηρίχθηκε από την Ελλάδα στο νησί.

Τα τελευταία χρόνια, η ανακάλυψη αποθεμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο έχει προσθέσει μια νέα διάσταση στη σύγκρουση, με αντικρουόμενες διεκδικήσεις για θαλάσσιες οικονομικές ζώνες και δικαιώματα εξερεύνησης ενέργειας.

Η Άγκυρα επιμένει ότι οι Τουρκοκύπριοι (δηλαδή η Τουρκία) πρέπει να έχουν μερίδιο στον ενεργειακό πλούτο της περιοχής, ενώ η Ελλάδα και η Κύπρος υποστηρίζουν τις δραστηριότητες εξερεύνησης σε περιοχές που θεωρούν ότι εμπίπτουν στην κυριαρχία τους.

Αυξανόμενες στρατιωτικές δυνατότητες της Ελλάδας

Η Ελλάδα έχει υποστεί έναν σημαντικό εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεών της την τελευταία δεκαετία.

Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία διαθέτει προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων αναβαθμισμένων αεροσκαφών F-16 Viper και γαλλικής κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλού ρόλου Rafale.

Η Αθήνα προετοιμάζεται επίσης να γίνει η πρώτη χώρα στην περιοχή που θα παραλάβει το μαχητικό stealth πέμπτης γενιάς F-35, μια κίνηση που θα ενισχύσει σημαντικά την αεροπορική της ισχύ και τις επιθετικές της δυνατότητες.

Στη θάλασσα, το ελληνικό ναυτικό ενισχύει τον στόλο του με νέες φρεγάτες κλάσης Belhara από τη Γαλλία, ενώ συνεχίζει να λειτουργεί σύγχρονα υποβρύχια και πολεμικά πλοία εξοπλισμένα με πυραύλους.

Η Ελλάδα έχει επίσης βελτιώσει το δίκτυο αεράμυνάς της με συστήματα όπως οι πύραυλοι εδάφους-αέρος Patriot και άλλα ολοκληρωμένα συστήματα ραντάρ και αντιπυραυλικής άμυνας.

Οι προσπάθειες της Κύπρου για εκσυγχρονισμό της άμυνάς της

Παρά το μικρό της μέγεθος σε σύγκριση με την Ελλάδα, η Κύπρος έχει επίσης επενδύσει στην ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων.

Η Κυπριακή Εθνοφρουρά διαθέτει τεθωρακισμένα οχήματα, συστήματα πυροβολικού και αντιαρματικά όπλα, καθώς και έναν αυξανόμενο αριθμό μέσων επιτήρησης και άμυνας.

Η Κύπρος έχει επεκτείνει την αμυντική της συνεργασία με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες και το Ισραήλ, ενώ παράλληλα αναβαθμίζει τις αμυντικές της δυνατότητες για τις παράκτιες περιοχές.

Το σύστημα αεράμυνας του νησιού περιλαμβάνει πυραυλικά συστήματα μικρού και μεσαίου βεληνεκούς που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία ζωτικών υποδομών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων.

Η Λευκωσία θεωρεί αυτές τις προσπάθειες απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας υπό το πρίσμα της περιφερειακής αβεβαιότητας.

Περιφερειακές επιπτώσεις

Η Τουρκία πιστεύει ότι η στρατιωτική ενίσχυση από την Ελλάδα και την Κύπρο θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια περιττή κλιμάκωση και να αυξήσει τον κίνδυνο αντιπαράθεσης σε μια ήδη ευαίσθητη περιοχή.

Αντιθέτως, η Ελλάδα και η Κύπρος επιμένουν ότι τα προγράμματα εκσυγχρονισμού της άμυνας στοχεύουν στην αποτροπή και την προστασία της πατρίδας, όχι στην επιθετικότητα.

Καθώς ο ενεργειακός ανταγωνισμός, οι θαλάσσιες διαφορές και οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί συνεχίζουν να διαμορφώνουν την Ανατολική Μεσόγειο, η ισορροπία μεταξύ στρατιωτικής ετοιμότητας και διπλωματικής εμπλοκής θα παραμείνει κρίσιμη για την πρόληψη περαιτέρω εντάσεων.

Το εξελισσόμενο αμυντικό τοπίο, ιδίως η εισαγωγή προηγμένων συστημάτων όπως το stealth μαχητικό F-35, είναι πιθανό να παραμείνει βασικός παράγοντας στην εξίσωση της περιφερειακής ασφάλειας για τα επόμενα χρόνια, καταλήγει η αραβική ανάλυση...

Echedoros.blog

Κρίνιω Καλογεριδου