«Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Ένα πολιτικό ξεκίνημα που αλλάζει ήδη τις ισορροπίες στη Βόρεια Ελλάδα

 

Το πρώτο δημόσιο αποτύπωμα του νέου πολιτικού φορέα της Μαρίας Καρυστιανού δείχνει πως δεν πρόκειται για μια ακόμη συγκυριακή κίνηση διαμαρτυρίας. Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» εμφανίζεται να επιχειρεί κάτι βαθύτερο: να εκφράσει ένα ευρύ κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα δυσπιστίας απέναντι στο πολιτικό σύστημα, με κεντρικό άξονα την ανάγκη κάθαρσης, δικαιοσύνης και ηθικής αποκατάστασης της δημόσιας ζωής.

Η επιλογή της φράσης «Έγκλημα και Τιμωρία» μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Αποτυπώνει ξεκάθαρα τη στρατηγική πολιτική στόχευση του νέου κόμματος: να συνδέσει την κοινωνική οργή για την υπόθεση των Τεμπών και γενικότερα για την ατιμωρησία της εξουσίας με ένα συνολικό αίτημα πολιτικής και θεσμικής λογοδοσίας.

Παράλληλα, από τις πρώτες κιόλας δημόσιες παρεμβάσεις διαφαίνεται ένα κόμμα με έντονα συντηρητικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά. Η έμφαση στην οικογένεια, στη θρησκεία, στην κοινωνική συνοχή και στις «παραδοσιακές αξίες» δείχνει ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν επιχειρεί να εκφράσει τον χώρο των προοδευτικών δυνάμεων, αλλά έναν ευρύτερο πατριωτικό και κοινωνικά συντηρητικό χώρο που αισθάνεται πολιτικά άστεγος ή απογοητευμένος από τη σημερινή κυβερνητική εικόνα.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον πολιτικό στοιχείο: η ιδιαίτερη δυναμική που φαίνεται να αποκτά το εγχείρημα στη Βόρεια Ελλάδα.

Σε μια περιοχή όπου η Νέα Δημοκρατία διατηρούσε παραδοσιακά ισχυρά ερείσματα και όπου τα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ κατέγραφαν ήδη σημαντικές επιδόσεις, η εμφάνιση της Καρυστιανού δημιουργεί έναν νέο και απρόβλεπτο πόλο επιρροής. Με έντονο αντισυστημικό λόγο, ηθικό φορτίο και συναισθηματική απεύθυνση, το νέο κόμμα φαίνεται ικανό να αντλήσει δυνάμεις τόσο από τη δεξιά πολυκατοικία όσο και από πολίτες που μέχρι σήμερα επέλεγαν την αποχή.

Βέβαια, αυτό είναι μόνο το ξεκίνημα.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αρχική δυναμική μπορεί να αποκτήσει πανελλαδικά χαρακτηριστικά και κυρίως αν μπορεί να μετατραπεί από κίνημα καταγγελίας σε ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση εξουσίας. Μέχρι στιγμής, το βάρος πέφτει κυρίως στη συμβολική και ηθική διάσταση της πολιτικής παρέμβασης. Ωστόσο, αργά ή γρήγορα θα τεθούν με ένταση τα μεγάλα ζητήματα: οικονομία, εργασία, παραγωγικό μοντέλο, κοινωνικό κράτος, εξωτερική πολιτική και θεσμική λειτουργία.

Η κοινωνική οργή μπορεί να δημιουργήσει πολιτικά ρεύματα. Η διάρκεια όμως και η πολιτική αντοχή ενός νέου φορέα κρίνονται τελικά από το αν μπορεί να μετατρέψει την οργή σε συνεκτικό σχέδιο για τη χώρα.

Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης περιόδου.

Παρατηρητής

Η Μαρία Καρυστιανού είναι πλέον πολιτικός αρχηγός και θα αξιολογηθεί από το εκλογικό σώμα με την ίδια αυστηρότητα που κρίθηκαν στο παρελθόν και άλλοι αστέρες του αντισυστημικού μπλοκ, οι οποίοι απεδείχθησαν διάττοντες. Αναλόγως θα την αξιολογήσουμε κι εμείς και στο σωστό και στο λάθος.

 Μανώλης Κοττάκης

Τα ίδια έκαναν και στον πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τον Πούτιν για την εισβολή και το ενεργειακό μονοπώλιο, και κάθε βράδυ κουβαλούσαν το πετρέλαιό του με τον σκιώδη πειρατικό στόλο των ιδιοκτησιών τους

Η Μαρία Καρυστιανού είναι πλέον πολιτικός αρχηγός και θα αξιολογηθεί από το εκλογικό σώμα με την ίδια αυστηρότητα που κρίθηκαν στο παρελθόν και άλλοι αστέρες του αντισυστημικού μπλοκ, οι οποίοι απεδείχθησαν διάττοντες. Αναλόγως θα την αξιολογήσουμε κι εμείς και στο σωστό και στο λάθος.

Αυτό που μας εντυπωσιάζει για την ώρα είναι πόσο παλαιά εργαλεία χρησιμοποιεί το Μέγαρο Μαξίμου για να αντιμετωπίσει την κυρία Καρυστιανού πριν καλά καλά δώσει τη διακήρυξή της στη δημοσιότητα και αρθρώσει την πρώτη πολιτική της λέξη. Γιατί τα εργαλεία αυτά ξεπερνούν την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και αγγίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σε μια περίοδο πολύ λεπτών ισορροπιών.

Ειδικά στα εθνικά μας θέματα. Κατηγορείται η κυρία Καρυστιανού, και μάλιστα από κορυφαίους υπουργούς, ότι ιδρύει κόμμα του Πούτιν, κόμμα ρωσικό, κόμμα που υπακούει στις εντολές ξένων, κόμμα που φλερτάρει με εχθρική αυταρχική δύναμη. Θα αντιπαρέλθω το γεγονός ότι κάνουν κριτική στην ιατρό για ξένη κηδεμονία πολιτικοί που δείχνουν στις τηλεοπτικές κάμερες με υπερηφάνεια τα μανικετόκουμπά τους με τη σημαία των ΗΠΑ – μανικετόκουμπα με την ελληνική δεν έχουν;

Υπουργοί που πωλούν αντικομμουνισμό στην Ελλάδα, αλλά δέχονται να εφαρμόζονται επί της κεφαλής τους και επί της ακοής τους κομμουνιστικές πρακτικές των σοβιέτ: Παρακολουθήσεις του ιδιωτικού τους βίου τύπου Στάζι. Θα τα αντιπαρέλθω γιατί τα ζητήματα στην πολιτική είναι στρατηγικά και όχι προσωπικά

Υπάρχουν τέσσερα μεγάλα θέματα που πρέπει να απαντήσει το συγκεκριμένο ρεύμα των «ακροκεντρώων» της πατρίδας μας, γιατί δεξιούς δεν τους λες.

Το πρώτο: Αν έχει ένα πρόβλημα από Βορρά αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, αυτό ονομάζεται Πούτιν ή Ζελένσκι; Το υπό ίδρυση «Ρωσικό» κόμμα είναι το θέμα ή το «Ουκρανικό» κόμμα που κατάπιε τη γλώσσα του στην υπόθεση με το drone που θα κατέστρεφε περιβαλλοντικά το Ιόνιο και θα προκαλούσε αιματοχυσία; Απαντήσεις, παρακαλώ. Γιατί, αν πρέπει να απολογείται κάποιος εδώ είναι το πασίγνωστο κόμμα του φιλότουρκου Ζελένσκι, ο οποίος τα 80 από τα 110 δισ. ευρώ με τα οποία τον ενίσχυσε η Ε.Ε. τα έστειλε σε εργοστάσια των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Η Καρυστιανού θα απολογηθεί γι’ αυτά, λοιπόν, ή κάποια άλλα παλικάρια που συγκροτούν τα ελληνικά τάγματα του Αζόφ;

Το δεύτερο: Το 2022 «κηρύξαμε» διά στόματος πρωθυπουργού τον πόλεμο στη Ρωσία και ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι τέλους για να νικηθεί ο Πούτιν. Το 2026 ξέρουμε ότι ο Πούτιν δεν έχασε και είναι συνομιλητής του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, του προέδρου Σι και συντόμως και της Ε.Ε. Πόσο σοφό είναι, λοιπόν, να συνεχίζουμε να κραυγάζουμε σαν να μη συνέβη τίποτε και να επιτιθέμεθα στους Ρώσους επ’ αφορμή της ιδρύσεως του κόμματος Καρυστιανού; Είναι σοβαρή εξωτερική πολιτική αυτή; Τι κόστος θα έχει αυτή η ανοησία στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό;

Το τρίτο: Και αυτά να μην είχαν συμβεί, εδώ έχουμε ένα νέο δεδομένο που προκύπτει από πλήθος ιστορικών πηγών όπως το βιβλίο «Ελευθερία» της Μέρκελ, το βιβλίο του Τσίπρα «Ιθάκη», οι δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, τα πρακτικά του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών του 2015, όπως δημοσιεύθηκαν στα «Νέα», οι συνεντεύξεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου κ.ά.

Το νέο δεδομένο είναι ότι ο Πούτιν που κατηγορείται ως ο εχθρός της Ευρώπης, που βυσσοδομεί για τη διάλυσή της αρνήθηκε να αξιοποιήσει την ελληνική κρίση για να πλήξει το ευρωπαϊκό νόμισμα. Αρνήθηκε να παίξει τον ρόλο του «Μόσκοβου» που του επιφύλαξε η ανιστόρητος κομμουνιστική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που τίποτε δεν διδάχθηκε από την τακτική του Στάλιν στη Γιάλτα (είχε στον νου του να κερδίσει τον ζωτικό χώρο των ανατολικών χωρών της αυλής του και όχι τον Γράμμο και το Βίτσι). Και όχι μόνο αρνήθηκε, τηλεφώνησε κιόλας και ενημέρωσε. Εδωσε στο «πιάτο» στη Μέρκελ τους αυτοσχεδιασμούς των συριζαίων που ονειρεύονταν πως θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας με 5 δισ. ευρώ από την Gazprom.

Αντιθέτως, όπως προκύπτει από προσεκτική ανάγνωση του βιβλίου του Βαρουφάκη, επιχειρηματικές συνιστώσες της Δύσης (Σόρος) σε συνεργασία με τέως πλέον χώρες της Ε.Ε. ήταν αυτές που εργάστηκαν αόκνως πάνω στο σχέδιο διάλυσης της ευρωζώνης μέσω της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Αντί, λοιπόν, κάποιοι να τολμήσουν να «δείξουν» την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα όπου έχουν τις καταθέσεις τους ως υποκινητή της κρίσεως, δείχνουν ακόμη τη Μόσχα μέσω Καρυστιανού;

Ας ρίξουν μια ματιά τουλάχιστον στα ντοκιμαντέρ του σταθμού τους. Θα βρουν την αλήθεια με ακρίβεια «Χιλιοστού», ώστε να μην εκτίθενται αθωώνοντας τον Πούτιν για το ευρώ τη νύχτα και να τον καταδικάζουν ταυτόχρονα ως υποκινητή (;) ίδρυσης κόμματος στην Ελλάδα το πρωί! Ατοπον. (Τα ίδια έκαναν και στον πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τον Πούτιν για την εισβολή και για το ενεργειακό μονοπώλιο, και κάθε βράδυ κουβαλούσαν το πετρέλαιό του με τον σκιώδη πειρατικό στόλο των ιδιοκτησιών τους.)

Αυτοί οι αυτοματισμοί πρέπει κάποτε να λήξουν. Δεν κάνουν κακό στην Καρυστιανού, η Ελλάς έχει από απόψεως πολιτισμικών και ορθόδοξων δεσμών αισθήματα φιλίας για τον ομόδοξο λαό. Κακό στη χώρα κάνουν γιατί δείχνουν ότι αρνούνται να παραδεχθούν τη νέα πραγματικότητα που τους ξεπέρασε. Οι Αμερικανοί μιλάνε πλέον με όλους. Και με τους Ρώσους. Εμείς δεν θα μιλάμε με κανέναν; Ξυπνάτε, λυκόπουλα.

https://www.dimokratia.gr/

Το Ιράν σφίγγει επίσημα τον κλοιό του στα Στενά του Ορμούζ, καθιστώντας την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ ένα χαμένο στοίχημα για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.

Λανς Ντ. Τζόνσον 

Το Στενό του Ορμούζ έχει γίνει η πιο επικίνδυνη σκακιέρα στον κόσμο και το Ιράν μόλις έβαλε τα πιόνια του στη θέση τους. Ορίζοντας επίσημα διοικητικά εποπτικά όρια πάνω από αυτό το θαλάσσιο σημείο συμφόρησης πλάτους 21 μιλίων, η Τεχεράνη έχει μετατρέψει μια γεωγραφική περιέργεια σε όπλο οικονομικού πολέμου. Κάθε μέρα, 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ρέουν μέσω αυτού του στενού περάσματος μεταξύ του Περσικού Κόλπου και του Κόλπου του Ομάν. Αυτό αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο του ενεργειακού εφοδιασμού ολόκληρου του πλανήτη. Το Ιράν απαιτεί τώρα όλα τα πλοία να συντονιστούν με την Αρχή Διαχείρισης Υδάτινων Οδών του Περσικού Κόλπου και να λάβουν άδεια διέλευσης.

Βασικά σημεία:

• Αρχή Στενών του Περσικού Κόλπου (PGSA): Στις 18 Μαΐου 2026, το Ιράν εγκαινίασε επίσημα αυτόν τον νέο ρυθμιστικό φορέα για τη διαχείριση όλης της θαλάσσιας κυκλοφορίας μέσω των Στενών.
• Όλα τα πλοία που επιθυμούν να διέλθουν πρέπει πλέον να λάβουν άδειες από την PGSA, αποκαλύπτοντας την ιδιοκτησία, την ασφάλιση, τα δηλωτικά πληρώματος και τα στοιχεία του φορτίου.
• Τέλη διέλευσης: Το Ιράν έχει αρχίσει να χρεώνει σημαντικά τέλη διέλευσης —σύμφωνα με πληροφορίες, έως και 2 εκατομμύρια δολάρια ανά πλοίο— καταβλητέα σε κινεζικό γιουάν ή κρυπτονόμισμα.
• Ζώνη Ελέγχου: Η PGSA έχει ορίσει τη ζώνη εποπτείας της ως την περιοχή που εκτείνεται από το Κου-ε Μουμπάρακ (Ιράν) έως νότια της Φουτζέιρα (ΗΑΕ) και από το νησί Κεσμ (Ιράν) έως το Ουμ Αλ-Κουγουάιν (ΗΑΕ).
• 26 πλοία πέρασαν από το στενό τις τελευταίες 24 ώρες υπό την προστασία του Ναυτικού του IRGC.
• Ο de facto αποκλεισμός έχει αυξήσει τις τιμές των καυσίμων και των βιομηχανικών προϊόντων παγκοσμίως.
• Οι ενέργειες του Ισραήλ και των ΗΠΑ σχετικά με το Ιράν δεν έχουν καταφέρει να γονατίσουν το ιρανικό έθνος και έχουν μόνο αυξήσει τις τιμές της ενέργειας παγκοσμίως.

Τα νέα θαλάσσια σύνορα του Ιράν επαναπροσδιορίζουν τους κανόνες εμπλοκής

Η Αρχή Διαχείρισης Υδάτινων Οδών του Περσικού Κόλπου δεν μάσησε τα λόγια της όταν ανακοίνωσε τις νέες γραμμές οριοθέτησης. Τα ανατολικά σύνορα εκτείνονται από το όρος Μομπαράκ στο Ιράν κατευθείαν μέχρι τη νότια Φουτζάιρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τα δυτικά σύνορα συνδέουν το άκρο του νησιού Κεσμ, το οποίο βρίσκεται υπό ιρανική κυριαρχία, με το Ουμ Αλ Κουάιν στα ΗΑΕ. Αυτές οι γραμμές δεν αποτελούν υποδείξεις. Είναι κόκκινες γραμμές που χαράσσονται στο αλμυρό νερό και το Ιράν διαθέτει το στρατιωτικό υλικό για να τις επιβάλει.

Το Ναυτικό των Φρουρών της Επανάστασης επιβεβαίωσε ότι 26 πλοία πέρασαν από το στενό την περασμένη ημέρα υπό την προστασία του. Αυτός ο αριθμός περιλαμβάνει πετρελαιοφόρα, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και εμπορικά πλοία. Κάθε ένα από αυτά συντονίστηκε με τις ιρανικές αρχές. Δεν πρόκειται για αποκλεισμό με την παραδοσιακή έννοια. Είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο: ένα διαχειριζόμενο σημείο διέλευσης όπου το Ιράν επιτρέπει ή αρνείται τη διέλευση με βάση τον δικό του στρατηγικό υπολογισμό. Η αρχή δήλωσε ξεκάθαρα ότι «η διέλευση εντός αυτής της περιοχής για διέλευση μέσω του Στενού του Ορμούζ απαιτεί συντονισμό με την Αρχή Διαχείρισης Υδάτινων Οδών του Περσικού Κόλπου και άδεια από αυτήν την οντότητα». Αυτή η διατύπωση δεν αφήνει περιθώρια για ασάφεια.

Η ίδια η γεωγραφία ευνοεί το Ιράν. Το στενό στενεύει σε μόλις 13 μίλια σε ορισμένα σημεία, με δύο ναυτιλιακές λωρίδες πλάτους περίπου δύο μιλίων η καθεμία, χωρισμένες από μια ζώνη ασφαλείας. Νησιά όπως το Ορμούζ και το Αμπού Μούσα εμπίπτουν στην ιρανική δικαιοδοσία και οι εκτοξευτές πυραύλων σε αυτά τα νησιά μπορούν να στοχεύσουν πλοία με ακρίβεια. Πόλεις όπως το Μπαντάρ Αμπάς και το Τζασκ παρέχουν πρόσθετες θέσεις εκτόξευσης. Το οπλοστάσιο του Ιράν περιλαμβάνει πυραύλους πολύ πιο ισχυρούς από αυτούς που χρησιμοποιούν οι αντάρτες της Υεμένης, μαζί με θαλάσσιους και εναέριους μη επανδρωμένους αεροσκάφη. Το Στενό του Ορμούζ δεν είναι ένα πέρασμα που το Ιράν ελπίζει να ελέγξει. Είναι ένα πέρασμα που το Ιράν ήδη ελέγχει.

Η κατάπαυση του πυρός που δεν ήταν κατάπαυση του πυρός

Το χρονοδιάγραμμα της κλιμάκωσης έχει σημασία επειδή αποκαλύπτει το μοτίβο. Στις 28 Φεβρουαρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν επιθέσεις σε στόχους εντός του Ιράν, προκαλώντας ζημιές και θύματα μεταξύ των αμάχων. Το Ιράν απάντησε χτυπώντας ισραηλινό έδαφος και αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή. Στις 7 Απριλίου, η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη ανακοίνωσαν κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων. Οι επακόλουθες συνομιλίες στην Ισλαμαμπάντ, την πρωτεύουσα του Πακιστάν, έληξαν χωρίς ψήφισμα. Ο Πρόεδρος Τραμπ παρέτεινε την παύση των εχθροπραξιών, δίνοντας στο Ιράν χρόνο να υποβάλει μια ενιαία πρόταση. Αντί να διαπραγματευτεί, το Ιράν επισημοποίησε τον διοικητικό του έλεγχο επί του στενού.

Το αποτέλεσμα ήταν ένας de facto αποκλεισμός που οι περισσότερες χώρες αισθάνονται στα πρατήρια καυσίμων και στους λογαριασμούς των παντοπωλείων τους. Οι τιμές των καυσίμων αυξάνονται. Το κόστος των βιομηχανικών προϊόντων αυξάνεται. Ο αποκλεισμός έχει πλήξει άμεσα τις εξαγωγές και την παραγωγή πετρελαίου. Ο κόσμος πληρώνει τώρα το τίμημα για μια στρατηγική που υπέθεσε ότι το Ιράν θα υποχωρούσε υπό στρατιωτική πίεση. Αυτή η υπόθεση αποδείχθηκε ψευδής. Το Ιράν δεν υποχώρησε. Επέμεινε.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι η Δυτική Ευρώπη έγινε ευάλωτη πολύ πριν ξεσπάσει αυτή η κρίση. Οι ευρωπαϊκές χώρες βομβάρδισαν ρωσικούς αγωγούς και σταμάτησαν την εγχώρια εξερεύνηση ενέργειας, αφήνοντάς τις εξαρτημένες από τις εισαγωγές φυσικού αερίου που πρέπει να διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ. Η Γερμανία αντιμετωπίζει τώρα χειμώνες με περιορισμένα καύσιμα θέρμανσης. Η ειρωνεία είναι πικρή: οι ίδιες κυβερνήσεις που απαιτούσαν πολιτικές ενεργειακής μετάβασης παρακολουθούν τώρα τους πολίτες τους να εξετάζουν τις ξυλόσομπες ως εφεδρικό σχέδιο.

Το Ιράν αποδεικνύει ότι μπορεί να διαχειριστεί το Στενό του Ορμούζ παρά την παρέμβαση των ΗΠΑ

Η δήλωση του Ναυτικού του IRGC σχετικά με τα 26 πλοία που πέρασαν από το στενό υπό την προστασία του δεν ήταν μια αναφορά. Ήταν μια επίδειξη. Το Ιράν δείχνει στον κόσμο ότι μπορεί να διαχειριστεί τη ροή ενέργειας χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δείχνει ότι οι παλιοί κανόνες της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας δεν ισχύουν πλέον. Το Στενό του Ορμούζ λειτουργεί πλέον υπό ιρανικούς όρους και ο υπόλοιπος κόσμος δεν έχει άλλη επιλογή από το να συμμορφωθεί ή να αντιμετωπίσει οικονομική κατάρρευση.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν το Ιράν θα κλείσει το στενό. Το ερώτημα είναι αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραδεχτούν τελικά ότι η στρατιωτική τους στάση στην περιοχή είναι αντιπαραγωγική. Κάθε χτύπημα σε ιρανικό έδαφος ενισχύει το επιχείρημα του Ιράν ότι πρέπει να ελέγχει το στενό για τη δική του ασφάλεια. Κάθε αποτυχημένη εκεχειρία δίνει στο Ιράν περισσότερο χρόνο να επισημοποιήσει αυτόν τον έλεγχο. Το Στενό του Ορμούζ δεν είναι απλώς μια πλωτή οδός. Είναι το υπομόχλιο της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας και το Ιράν τώρα κρατά τον μοχλό.

https://www.naturalnews.com/

Ελίχρυσος, το ισχυρό βότανο της αιώνιας νεότητας

 Ο Ελίχρυσος ή αμάραντος, ή sempreviva ή helichrisum italicum, είναι ένα φυτό με πολλές και εξαιρετικές ιδιότητες για τον οργανισμό και την επιδερμίδα μας, λόγω των αντιφλεγμονωδών και αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων του.

Ένα φυσικό φαρμακευτικό φυτό, από το οποίο εξάγουμε ένα ευεργετικό αιθέριο έλαιο, το οποίο είναι ιδανικό για όλα τα προβλήματα της επιδερμίδας. Θεωρείται από τα πιο αναζοωγoνητικά και ιαματικά αιθέρια έλαια. Δεν είναι τοξικό και δεν προκαλεί ευαισθησίες.

Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση

Οι ιδιότητες του ελίχρυσου 

Είναι φυσικό σπασμολυτικό και αποχρεμπτικό και διατηρεί υγιή τον λάρυγγα και τους πνεύμονες

Ενισχύει το ανοσοποιητικό και προστατεύει από μολύνσεις και ιούς

Αποτοξινώνει τα νεφρά, μειώνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης πέτρας

Μειώνει τους πόνους των αρθρώσεων, τους μυοσκελετικούς πόνους, στις αρθρίτιδες και την ρευματοειδή αρθρίτιδα

Μειώνει τον πόνο και τις φλεγμονές από αθλητικούς τραυματισμούς

Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση εγκαυμάτων

Μπορεί να μειώσει την πιθανότητα καρκίνου του δέρματος

Είναι διουρητικό και μειώνει το πρήξιμο

Καθαρίζει το αίμα και καθαρίζει το σώμα από τις τοξίνες

Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ηπατικής νόσου

Είναι αποτελεσματικός στην προστασία από την βλάβη του DNA και την ανάπτυξη καρκινικών όγκων

Ανακουφίζει από τον πόνο, τη φλεγμονή και το πρήξιμο στις αιμορροϊδες

Καταπραϋνει τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας

Συμβάλλει στην αντιμετώπιση της αϋπνίας

Μειώνει τα επίπεδα του στρες

Καταπραϋνει το θυμό και αποκαθιστά την ψυχική ισορροπία

Αναπλάθει γρήγορα το δέρμα μετά από τραυματισμούς

Είναι εξαιρετικό για τους μαύρους κύκλους, τις κοκκινίλες και τους ερεθισμούς του δέρματος (ψωρίαση, έκζεμα, αλλεργίες του δέρματος)

Βοηθά στην εξομάλυνση της κυτταρίτιδας

Διατηρεί σφριγηλή και καθαρή την επιδερμίδα

Χρησιμοποιείται σαν τονωτική λοσιόν μετά τον καθαρισμό του προσώπου

Αποτελεί εξαιρετική φυσική θεραπεία για την ακμή

Είναι ιδανικό σέρουμ για την περιοχή των ματιών, καθώς αναπλάθει το πόδι της χήνας

Φιλτράρει τις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου

Ένα φυσικό απωθητικό παρασίτων και εντόμων

Τα αποξηραμένα άνθη του διατηρούνται για πολύ καιρό, και χρησιμοποιούνται στη διακόσμηση

Χρησιμοποιείται και ως καρύκευμα, στο κρέας και στο ψάρι. Καλό να αφαιρείται μετά από το μαγείρεμα.

*Δεν συνιστάται η χρήση του στις έγκυες γυναίκες, στις θηλάζουσες και στα παιδιά.

*Σε κάθε περίπτωση, να ενημερώνετε τον γιατρό σας πριν από την χρήση των βοτάνων και των αιθέριων ελαίων

Μάνος Κυριαζόγλου

https://megeia.gr/

Η ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ ΛΑΔΑΝΙΑ!!!

 

Η λαδανιά είναι αρωματικό, φαρμακευτικό και μελισσοτροφικό φυτό που φύεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας και κυρίως στην Κρήτη και στην Κύπρο.

Αλλά και σε άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, όπου είναι κοινό φυτό, στην Κριμαία και στον Καυκάσο.

Η λαδανιά, από βοτανική άποψη, ανήκει στην οικογένεια των Cistaceae και περιλαμβάνει 7 γένη και 160 περίπου είδη, φυτά των παραμεσογείων χωρών και της Αμερικής. Στην Ελλάδα, αυτοφυές είναι το γένος Cistus με 5 αυτοφυή είδη. Αυτά είναι τα Cistus creticus ή incanus (υποείδη- creticus και eriocephalus), Cistus parviflorus, Cistus monspeliensis,Cistus salviifolius και το σπάνιο Cistus laurifolius .

Η φυσική του θέση είναι σε ξηρές, πετρώδεις θέσεις, σε φρύγανα και σε διάκενα δασών, όπου μπορεί να καλύπτει μεγάλες εκτάσεις που ονομάζονται κιστώνες. Ακόμη, ευδοκιμεί σε ξηρές ή και δροσερές ημιορεινές περιοχές, σε φτωχά ξηρικά και ασβεστώδη εδάφη και σχηματίζει αραιές ή πυκνές συστάδες.



Τα φύλλα της λαδανιάς έχουν την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες από οποιοδήποτε άλλο φυτό στην Ευρώπη, με εκπληκτική ικανότητα καταστροφής των ελευθέρων ριζών, καθώς και υψηλή αντιοξειδωτική δράση.Το 1999 κηρύχθηκε Ευρωπαϊκό έτος για το φυτό αυτό!! Το φυτό αυτό κυριαρχεί σε όλη την Μεσόγειο αλλά μόνο στην βόρεια Κρήτη περιέχει την ικανή ποσότητα λαδανο για να γίνει η συλλογή της...

• Το τσάι της λαδανιάς είναι τρείς φορές πιο υγειές από όσο το πράσινο τσάι.
• Προστατεύει την καρδιά 4 φορές περισσότερο από το κόκκινο κρασί και είναι αντιοξειδωτικό 20 φορές ισχυρότερο από τον φρέσκο χυμό λεμονιών. 

 Αυτό ήταν τ...ο αποτέλεσμα των δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν από το ίδρυμα Leefo Ahrens dnrd. Στην μελέτη τους οι ερευνητές σύγκριναν διάφορα τσάγια χυμούς και κρασιά ως προς την δυνατότητα τους να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες ,όπως οι περιβαλλοντολογικοί ρύποι και τα επιβλαβή υποπροϊόντα του μεταβολισμού.

 

• Αποτοξινώνει τα βαριά τοξικά μέταλλα που προέρχονται από τον καπνό των τσιγάρων ,των οδοντικών σφραγισμάτων και της περιβαλλοντολογικής μόλυνσης .

 

Στην μελέτη που έγινε οι καπνιστές έπιναν μόνο 50 μιλιγραμ τσάι κίστου δυο φορές την ημέρα. Μετά από 4 εβδομάδες στο τέλος της εξέτασης το επίπεδο καδμίου στο αίμα των συμμετεχόντων ήταν σημαντικά χαμηλότερο από πριν .

 

Οι θεράποντες συμβουλεύουν ένα λίτρο τσαγιού κίστου ημερησίως κατά την διάρκεια της οδοντικής αποκατάστασης είναι ισχυρότερο από την βιταμίνη Ε και C.

 

• Ενισχύει το ανοσοποιητικό ,βοηθάει τις μυκητισιακές μολύνσεις όπως την κάντιντα και άλλες μορφές ,το κολοβακτηρίδιο, και το ελικοβαχτήριο του πυλωρού και βελτιώνει την ευαίσθητη ισορροπία των χρήσιμων βακτηρίων στο έντερο την βαχτηριακή πανίδα. Για προβλήματα στα ούλα κάνουμε γαργάρες και πίνουμε 2-3 φλιτζάνια την ημέρα. Είναι αποτελεσματικό για τους ιούς της γρίπης όπως των πτηνών.

 

https://mythorrea.blogspot.com/

Πιθανό τέλος του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου με παράδοση άνευ όρων!

 

Η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα – Η επίσκεψη Βίτκοφ στη Μόσχα επικυρώνει την παράδοση της Ουκρανίας

Η επικείμενη επίσκεψη του ειδικού απεσταλμένου του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Στιβ Βίτκοφ, στη Ρωσία θεωρείται από πολλούς αναλυτές κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή διπλωματική επαφή.

Για τη Μόσχα, αλλά και για μεγάλο μέρος της ρωσικής στρατηγικής κοινότητας, πρόκειται για ένδειξη ότι η Δύση αρχίζει σταδιακά να αποδέχεται τη νέα πραγματικότητα στο ουκρανικό μέτωπο: Ότι η Ουκρανία δεν μπορεί πλέον να κερδίσει τον πόλεμο και ότι οι ισορροπίες αλλάζουν υπέρ της Ρωσίας.

Η επανεκκίνηση των συνομιλιών αποτελεί σαφές μήνυμα πως η στρατηγική αδιέξοδη πορεία του Κιέβου και της Δύσης οδηγείται πλέον σε οριακό σημείο, εκτιμά η πολιτική επιστήμονας Λιουντμίλα Αντίλοβα, καθηγήτρια του Ρωσικού Κρατικού Πανεπιστημίου Ανθρωπιστικών Επιστημών και κορυφαία αναλύτρια του πληροφοριακού και αναλυτικού κέντρου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας.

Η Δύση αναγκάζεται να επιστρέψει στη διπλωματία

Μετά από χρόνια πολεμικής κλιμάκωσης, δισεκατομμύρια δολάρια στρατιωτικής βοήθειας και αδιάκοπες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να επιστρέφουν τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η αποστολή του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα δεν είναι τυχαία. Έρχεται σε μια περίοδο όπου το ουκρανικό μέτωπο παραμένει εξαιρετικά δύσκολο για το Κίεβο, ενώ ακόμη και δυτικά think tanks παραδέχονται ότι η στρατηγική φθοράς απέναντι στη Ρωσία δεν απέδωσε τα αποτελέσματα που περίμεναν η Ουάσιγκτον και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί της.

Η Αντίλοβα θεωρεί ότι η επιστροφή στον διάλογο αποτελεί θετικό σημάδι για τη Ρωσία: «Οι διαπραγματεύσεις πρέπει να συνεχιστούν. Το γεγονός ότι διακόπηκαν δεν ήταν καλό σημάδι. Η κατάσταση είναι δύσκολη και ο διάλογος είναι απαραίτητος».

Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει την πεποίθηση πολλών Ρώσων αναλυτών ότι η Μόσχα, παρά τη στρατιωτική και οικονομική πίεση της Δύσης, κατάφερε να διατηρήσει τη στρατηγική της αντοχή και να οδηγήσει τελικά τη Δύση πίσω στη διπλωματία.

Ο Ζελένσκι στο επίκεντρο της κρίσης

Στη ρωσική πολιτική ανάλυση, ο βασικός παράγοντας που εμποδίζει την ειρηνευτική διαδικασία παραμένει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.

Η Αντίλοβα ήταν ιδιαίτερα σκληρή απέναντι στην ουκρανική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι η συνέχιση του πολέμου εξυπηρετεί κυρίως τη διατήρηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας του Κιέβου.

«Ο Ζελένσκι προσπαθεί με κάθε τρόπο να διατηρήσει την κατάσταση μέσα στην οποία έχει επιβιώσει πολιτικά. Είναι εξαιρετικά δύσκολο γι’ αυτόν να εγκαταλείψει την εξουσία και τα προνόμια που έχει αποκτήσει», υποστηρίζει.

Στη Μόσχα υπάρχει πλέον η εκτίμηση ότι η πολιτική φθορά της ουκρανικής ηγεσίας επιταχύνεται, ιδιαίτερα μετά τις συνεχείς αποκαλύψεις για διαφθορά, κατάχρηση δυτικής βοήθειας και εσωτερικές συγκρούσεις στο ουκρανικό καθεστώς.

Η εικόνα ενός «ηρωικού Κιέβου» που κυριάρχησε στα δυτικά ΜΜΕ τα πρώτα χρόνια του πολέμου φαίνεται πλέον να υποχωρεί μπροστά στην πραγματικότητα της οικονομικής εξάντλησης, της στρατιωτικής φθοράς και της κοινωνικής κόπωσης.

Η Ρωσία θεωρεί ότι πλησιάζει η στρατηγική δικαίωση

Η Αντίλοβα υποστηρίζει ότι η Ρωσία διαθέτει πλέον «πολύ καλή ευκαιρία» να ολοκληρώσει τον πόλεμο με όρους που θα εξυπηρετούν τα δικά της στρατηγικά συμφέροντα.

Η ίδια μίλησε ακόμη και για «πλήρη συνθηκολόγηση» της Ουκρανίας ως απαραίτητη προϋπόθεση για τον τερματισμό των συγκρούσεων.

Πολλοί Ρώσοι αναλυτές συμμερίζονται την άποψη της Αντίλοβα και εκτιμούν πως «έφτασε πραγματικά η στιγμή» η Ρωσία να τελειώσει τον πόλεμο με την πλήρη επιβολή των όρων της στην Ουκρανία.

Εξάλλου η ξαφνική σπουδή της Δύσης να αποκαταστήσει τους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα μαρτυρά πως το τέλος πλησιάζει.

Η θέση της Μόσχας για πλήρη συνθηκολόγηση της Ουκρανίας αντανακλά όλο και περισσότερο τη σκληρή γραμμή που επικρατεί σε τμήματα της ρωσικής πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ: ότι οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα οδηγήσει αργότερα σε νέα σύγκρουση.

Η Μόσχα θεωρεί ότι ο χρόνος πλέον λειτουργεί υπέρ της. Η ουκρανική οικονομία εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από δυτική χρηματοδότηση, ενώ η κοινωνική κόπωση στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνεται συνεχώς λόγω του οικονομικού κόστους και της αβεβαιότητας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν διέξοδο

Η αποστολή Βίτκοφ ερμηνεύεται από αρκετούς Ρώσους αναλυτές ως ένδειξη ότι ακόμη και η Ουάσιγκτον αντιλαμβάνεται πως η συνέχιση της σύγκρουσης χωρίς πολιτική λύση ενδέχεται να αποβεί καταστροφική για τη δυτική στρατηγική συνολικά.

Η αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο αμφιλεγόμενη στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδιαίτερα μετά τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες, την πολιτική πόλωση και την αδυναμία επίτευξης ξεκάθαρης νίκης απέναντι στη Ρωσία.

Η Μόσχα πιστεύει ότι η Δύση υποτίμησε σοβαρά τη ρωσική οικονομία, την αντοχή του ρωσικού κράτους και την ικανότητα της χώρας να αντέξει έναν μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς.

Ο ρόλος του Κιρίλ Ντμιτρίεφ και οι διαπραγματεύσεις

Η ρωσική πλευρά αποδίδει ιδιαίτερη σημασία και στον ρόλο του Κιρίλ Ντμιτρίεφ, ειδικού εκπροσώπου του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν για επενδυτική και οικονομική συνεργασία.

Σύμφωνα με τη ρωσική ανάλυση, πρόκειται για πρόσωπο με υψηλή διαπραγματευτική εμπειρία και βαθιά γνώση των διεθνών οικονομικών ισορροπιών.

Η συμμετοχή του στις επαφές θεωρείται ένδειξη ότι η Μόσχα αντιμετωπίζει τις συνομιλίες όχι απλώς ως στρατιωτικό ζήτημα αλλά ως ευρύτερη γεωπολιτική και οικονομική αναδιάταξη.

Η εικόνα της Δύσης αλλάζει

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότεροι δυτικοί αναλυτές αρχίζουν να μιλούν ανοιχτά για την ανάγκη «συμβιβασμών» από την πλευρά της Ουκρανίας — κάτι που πριν από λίγους μήνες θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένο.

Η αλλαγή αυτή δεν περνά απαρατήρητη στη Μόσχα. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Δύση σταδιακά προετοιμάζει το έδαφος για πολιτική αναδίπλωση, καθώς γίνεται ολοένα πιο δύσκολο να δικαιολογηθεί η συνέχιση ενός πολέμου χωρίς ξεκάθαρη προοπτική νίκης για το Κίεβο.

Η Μόσχα πιστεύει ότι η νέα φάση έχει ξεκινήσει

Για τη Ρωσία, η επικείμενη επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ δεν είναι απλώς διπλωματική κινητικότητα. Είναι ένδειξη ότι η διεθνής ισορροπία μεταβάλλεται.

Η Μόσχα θεωρεί ότι άντεξε τη δυτική πίεση, απέφυγε την απομόνωση που επιδίωξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση και πλέον βλέπει τη Δύση να επιστρέφει στις διαπραγματεύσεις από πιο αδύναμη θέση.

Και όσο η Ουκρανία εξαντλείται στρατιωτικά και οικονομικά, τόσο περισσότερο ενισχύεται η ρωσική πεποίθηση ότι η τελική έκβαση της σύγκρουσης θα διαμορφωθεί τελικά με όρους πολύ πιο κοντά στις επιδιώξεις της Μόσχας παρά στις φιλοδοξίες της Δύσης.

Οι βασικοί όροι συνθηκολόγησης σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά

1. Εδαφική παραχώρηση Η Ρωσία απαιτεί την πλήρη και οριστική αναγνώριση της κυριαρχίας της επί:

• της Κριμαίας

• των τεσσάρων περιοχών (Ντονέτσκ, Λουχάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα) στις διοικητικές τους οροθεσίες Η Ουκρανία θα πρέπει να αποσύρει όλα τα στρατεύματά της από αυτές τις περιοχές και να παραιτηθεί νομικά από κάθε διεκδίκηση.

2. Αποστρατιωτικοποίηση και ουδετερότητα

• Δραστικός περιορισμός του μεγέθους και του οπλισμού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων.

• Συνταγματική απαγόρευση ένταξης της Ουκρανίας σε οποιοδήποτε στρατιωτικό μπλοκ (κυρίως ΝΑΤΟ).

• Απαγόρευση ανάπτυξης ξένων στρατιωτικών βάσεων και εγκατάστασης μακρού βεληνεκούς επιθετικών όπλων στο έδαφός της.

3. Αποναζιστικοποίηση και προστασία δικαιωμάτων

• Αλλαγή νομοθεσίας για την απαγόρευση εθνικιστικών και «ναζιστικών» οργανώσεων.

• Επίσημη κατοχύρωση της ρωσικής γλώσσας και προστασία των δικαιωμάτων του ρωσόφωνου πληθυσμού.

• Εγγυήσεις για την ελεύθερη λειτουργία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία.

4. Άρση κυρώσεων και οικονομικές εγγυήσεις Η Μόσχα ζητά την σταδιακή άρση των δυτικών κυρώσεων και την αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων, ώστε να μην επανέλθει η Ουκρανία ως «αντιρωσικό προκεχωρημένο φυλάκιο».

Γιατί η Ρωσία επιμένει στη «συνθηκολόγηση»;

Όπως αναφέρει η Λιουντμίλα Αντίλοβα, οποιαδήποτε προσωρινή συμφωνία χωρίς ουσιαστική ουκρανική υποχώρηση θα αποτελέσει απλώς «παύση» και όχι λύση. Η Μόσχα πιστεύει ότι μόνο η πλήρης συνθηκολόγηση μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα υπάρξει νέος γύρος σύγκρουσης σε λίγα χρόνια.

Η επίσκεψη του Στιβ Βίτκοφ στη Μόσχα θεωρείται από τη ρωσική πλευρά ως πρώτο σαφές μήνυμα ότι η Δύση αρχίζει να κατανοεί αυτή την πραγματικότητα. Αν και οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμα σε αρχικό στάδιο, η Ρωσία εισέρχεται σε αυτές από θέση ισχύος, έχοντας διατηρήσει την οικονομική και στρατιωτική της αντοχή, ενώ η Ουκρανία εξαντλείται.

Συμπέρασμα: Για τη Μόσχα, η στιγμή είναι ώριμη. Δεν επιδιώκει απλώς μια «ειρήνη», αλλά μια στρατηγική δικαίωση του πολέμου που ξεκίνησε το 2022. Το αν η Ουκρανία και η Δύση είναι έτοιμες να αποδεχθούν τέτοιους όρους, θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες μέσα από τις συνομιλίες που μόλις αρχίζουν.

https://www.pirinoslogios.com/