Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υπέγραψε τρία διαδοχικά μνημόνια (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) – πολλές ένα, δύο 2 μνημόνια και μόνο η Ελλάδα τρία.

 Δημήτρης Μπουρνιάς

Υπενθύμιση των 10 παγκοσμίων ρεκόρ της Ελλάδας - της χώρας του παραλογισμού της πρόωρης πληρωμής φθηνών δανείων που στην ουσία έχουν αρνητικά επιτόκια λόγω πληθωρισμού, με νέα και ακριβότερα, αντί να περιμένει να μειωθούν πληθωριστικά:

(1) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που οδηγήθηκε στο ΔΝΤ με γεμάτα δημόσια ταμεία (ΠΑΣΟΚ 2010), πάνω από 25 δις € σύμφωνα με το ΔΝΤ στα ταμεία τότε των οργανισμών του δημοσίου – τα οποία σήμερα είναι περί τα 65 δις € κατατεθειμένα στην ΤτΕ και τα δανείζεται το κράτος με Repos.

(2) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υποθήκευσε ολόκληρη τη δημόσια περιουσία της, αφού χρεοκόπησε εκούσια με το PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 2012, για να διασώσουν τις ευρωπαϊκές τράπεζες - με μείωση του χρέους της μόλις κατά 51,3 δις €, όταν μόνο την τριετία 2019/2022 αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της κατά 44 δις € και το ιδιωτικό κατά 40 δις €).

(3) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που υπέγραψε τρία διαδοχικά μνημόνια (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) – πολλές ένα, δύο 2 μνημόνια και μόνο η Ελλάδα τρία.

(4) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που μεταβίβασε τη δημόσια περιουσία της στο Υπερταμείο των ξένων για έναν αιώνα και μάλιστα χωρίς καμία εκτίμηση της αξίας της (ΣΥΡΙΖΑ 2016, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου).

(5) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που το υπουργείο οικονομικών της δεν ελέγχει την Εφορία (ΣΥΡΙΖΑ 2016 με την ίδρυση της ανεξάρτητης ΑΑΔΕ, προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου) - ενώ πληρώνει πρόωρα φθηνά δάνεια, δανειζόμενη πολύ ακριβότερα.

(6) Η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που οι φορολογούμενοι στήριξαν τις τράπεζες πέντε φορές (τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις περί τα 44 δις, αναβαλλόμενος φόρος 20 δις, πρόγραμμα Ηρακλής 23 δις), αφελληνίζοντας τες παρ’ όλα αυτά – με επί πλέον δώρο το hive down.

(7) Η μοναδική χώρα στην Ευρώπη που θεσμοθέτησε εν μέσω κρίσης τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (ΣΥΡΙΖΑ 2017) – ενώ είναι επίσης η μοναδική στην ΕΕ χωρίς Συνταγματικό Δικαστήριο και με ένα φορολογικό σύστημα που στραγγαλίζει κάθε μορφή υγιούς επιχειρηματικότητας, με την υπερφορολόγηση στα ύψη.

(8 ) Η μοναδική χώρα που έχει αμετανόητους υπουργούς που «επαίρονται», επειδή υπέγραψαν μνημόνια - όταν ακόμη και το ΔΝΤ έχει παραδεχθεί πως ήταν αποτυχημένα (πολλαπλασιαστής κλπ.), ενώ έχουν καταστρέψει ολοσχερώς την εγχώρια οικονομία, την παραγωγή, την παραγωγικότητα της εργασίας, το σύστημα Υγείας, το συνταξιοδοτικό κλπ., καθιστώντας την Ελλάδα προτεκτοράτο.

(9) Η μοναδική χώρα που οι εργαζόμενοι της αποδέχθηκαν την ονομαστική μείωση των μισθών και των συντάξεων τους (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ) - ενώ έχει μεν καταφέρει σήμερα να καταντήσει στην τελευταία θέση της ΕΕ όσον αφορά το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα, μαζί με τη Βουλγαρία, αλλά 8 υπουργοί της έχουν ετήσια εισοδήματα πάνω από 1.000.000 €. Εισοδήματα, όχι περιουσία - δηλαδή κερδίζουν περί τα 90.000 € μηνιαία!

(10) Η μοναδική χώρα που οι Πολίτες της ψηφίζουν μετά από τόσες τραγωδίες τα ίδια πολιτικά κόμματα που τους χρεοκόπησαν (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), χρεοκόπησαν τα ίδια οφείλοντας σήμερα πάνω από 1 δις €, ενώ όποια πέτρα διαφθοράς και αν σηκώσεις, βρίσκεις είτε στελέχη της ΝΔ, είτε του ΠΑΣΟΚ – όταν ακόμη και στην Τουρκία εξαφανίσθηκαν τα κόμματα που την οδήγησαν στο ΔΝΤ (2001)...

Vassilis Viliardos

Η χαμένη πόλη του Μεγάλου Αλεξάνδρου αναδύεται από την άμμο του Ιράκ: Προηγμένη χαρτογράφηση αποκαλύπτει μια τεράστια αρχαία μητρόπολη-λιμάνι

29/08/2026 // Τζέικομπ Τόμας

• Αρχαιολόγοι επιβεβαίωσαν και χαρτογράφησαν την χαμένη πόλη της Αλεξάνδρειας στις όχθες του Τίγρη στο νότιο Ιράκ, αποκαλύπτοντάς την ως ένα σημαντικό, σκόπιμα σχεδιασμένο εμπορικό κέντρο του αρχαίου κόσμου και όχι ως ένα μικρό προκεχωρημένο φυλάκιο.
• Χρησιμοποιώντας απεικόνιση με drone και γεωφυσικές έρευνες, οι ερευνητές αποκάλυψαν ένα εξελιγμένο πολεοδομικό σχέδιο με ναούς, οδικά δίκτυα, κανάλια και πυκνά αστικά τετράγωνα, αντανακλώντας τον σκόπιμο σχεδιασμό του πιο διάσημου Αιγύπτιου συνονόματου του Αλεξάνδρου.
• Ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., η πόλη βρισκόταν σε στρατηγική θέση για να συνδέει τα εμπορικά δίκτυα της Μεσοποταμίας, του Περσικού Κόλπου και της Ασίας, εδραιώνοντας την οικονομική εμβέλεια της αυτοκρατορίας του.
• Η εγκατάλειψη της πόλης οφειλόταν σε περιβαλλοντικές αλλαγές. Οι μετατοπίσεις στην πορεία του ποταμού Τίγρη προκάλεσαν προσχώσεις και απέκοψαν το ζωτικό λιμάνι της, καθιστώντας το άχρηστο ως λιμάνι και οδηγώντας στην εξαφάνισή του.
• Η ανακάλυψη έγινε μετά από χρόνια επικίνδυνων εργασιών, με την αρχαιολογική δραστηριότητα να περιορίζεται σοβαρά από την παρουσία της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος, απαιτώντας προστασία ασφαλείας και περιορίζοντας τις έρευνες μέχρι να βελτιωθεί η σταθερότητα.

Για πάνω από δύο χιλιετίες, η ακριβής τοποθεσία και το μεγαλείο μιας κομβικής πόλης που ίδρυσε ο κατακτητής Μέγας Αλέξανδρος έχουν περιβληθεί από την άμμο του νότιου Ιράκ. Μετά από χρόνια επικίνδυνης εργασίας και τεχνολογικών ανακαλύψεων, οι αρχαιολόγοι επιβεβαίωσαν την ανακάλυψη και χαρτογράφησαν την εκτεταμένη κλίμακα της Αλεξάνδρειας στον Τίγρη, αποκαλύπτοντάς την όχι ως ένα ξεχασμένο φυλάκιο αλλά ως ένα σημαντικό, σκόπιμα σχεδιασμένο εμπορικό κέντρο του αρχαίου κόσμου.

Όπως σημειώνει ο Ενώχ του BrightU.AI , η χαμένη πόλη της Αλεξάνδρειας, που ιδρύθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο, «ήταν ένας σημαντικός αρχαίος εμπορικός κόμβος του οποίου το βυθισμένο λιμάνι, που αποκαλύφθηκε από σεισμούς, έχει αποφέρει αντικείμενα όπως το παλάτι της Κλεοπάτρας και μνημειώδη αγάλματα».

Τα ευρήματα, που περιγράφονται λεπτομερώς σε νέες αναφορές από τα Ancient Origins και Archaeology News, επικεντρώνονται στην τοποθεσία Jebel Khayyaber κοντά στα ιρανικά σύνορα. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας και άλλα ιδρύματα χρησιμοποίησαν προηγμένη απεικόνιση με drone και γεωφυσικές έρευνες για να διεισδύσουν τελικά στα μυστικά αυτής της χαμένης από καιρό πόλης-λιμάνι, που ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια των ανατολικών εκστρατειών του Αλεξάνδρου στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ.

Το έργο αντιμετώπισε τεράστιες προκλήσεις. Όπως εξηγείται σε μια γερμανόφωνη έκθεση του Πανεπιστημίου της Κωνσταντίας, η παρουσία της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος σε μεγάλα τμήματα της βόρειας Συρίας και του Ιράκ για χρόνια «περιόρισε σοβαρά την ερευνητική δραστηριότητα». Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ξένοι αρχαιολόγοι περιορίστηκαν σε επιφανειακές έρευνες και «αναγκάστηκαν να παραμείνουν υπό συνεχή προστασία από τις δυνάμεις ασφαλείας, μη μπορώντας να εγκαταλείψουν το στρατόπεδο που βρισκόταν στο χώρο».

Ένα κρίσιμο νέο κεφάλαιο στην κατανόηση της κληρονομιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Με βελτιωμένη περιφερειακή σταθερότητα, η επιστημονική ομάδα έχει πλέον ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια. Οι πρόσφατα ολοκληρωμένες έρευνες έχουν σκιαγραφήσει μια εκπληκτική εικόνα αστικής πολυπλοκότητας. Η χαρτογράφηση έχει αποκαλύψει «ναούς, οδικά δίκτυα, κανάλια, βιομηχανικές ζώνες και μεγάλα αστικά οικοδομικά τετράγωνα, υποδεικνύοντας έναν σχεδιασμένο και πυκνά ανεπτυγμένο οικισμό», σύμφωνα με το Ancient Origins. Αυτός ο σχολαστικός σχεδιασμός απηχεί τον θρυλικό σχεδιασμό της ομώνυμης αιγυπτιακής μητρόπολης του Αλεξάνδρου, η οποία περιγράφεται από τους ιστορικούς ως «ένα παράδειγμα σκόπιμου αστικού σχεδιασμού».

Όπως ακριβώς η αρχική Αλεξάνδρεια στην Αίγυπτο ήταν «σχολαστικά σχεδιασμένη» για εμπόριο, έτσι ήταν και η αντίστοιχη του Τίγρη.

Η κλίμακα των υποδομών επιβεβαιώνει την ιστορική σημασία της πόλης. «Οι ερευνητές λένε ότι η κλίμακα της πόλης υποδηλώνει ότι δεν ήταν ένα μικρό στρατιωτικό φυλάκιο αλλά ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο», ανέφερε το Ancient Origins.

Η στρατηγική της θέση ήταν καθοριστική: Συνέδεε τη Μεσοποταμία με την ποτάμια κυκλοφορία κατά μήκος του Τίγρη, τις οδούς προς τον Περσικό Κόλπο και τα τεράστια εμπορικά δίκτυα μεγάλων αποστάσεων που εκτείνονταν στην Ασία και την Ινδία. Ήταν μία από τις περίπου 20 πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, με σκοπό να εδραιώσει την οικονομική και πολιτιστική εμβέλεια της αυτοκρατορίας του.

Ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι η πόλη, αργότερα γνωστή ως Χάραξ Σπασίνου, παρέμεινε ζωτικής σημασίας για αιώνες μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου σε ηλικία 32 ετών, όπως αναφέρεται σε γραπτά της ρωμαϊκής εποχής.

Ωστόσο, η τελική παρακμή του φαίνεται να συνδέεται με την ίδια τη γεωγραφία που του έδωσε ζωή. Η ανάλυση των ιζηματογενών στρωμάτων αφηγείται μια ιστορία περιβαλλοντικής αλλαγής. Οι μετατοπίσεις στην πορεία του ποταμού Τίγρη προκάλεσαν τη μετατόπιση της ακτογραμμής προς τα νότια με την πάροδο του χρόνου.

Σταδιακά, το ζωτικό λιμάνι της πόλης αποκόπηκε από το κύριο κανάλι του ποταμού. Καθώς το λιμάνι γέμισε με λάσπη και έχασε την άμεση πρόσβαση στο νερό, η πόλη δεν μπορούσε πλέον να λειτουργεί ως ναυτιλιακό κέντρο, με αποτέλεσμα την εγκατάλειψη και την εξαφάνισή της κάτω από την έρημο.

Αυτή η ανακάλυψη της Αλεξάνδρειας στον Τίγρη παρέχει ένα κρίσιμο νέο κεφάλαιο στην κατανόηση της κληρονομιάς του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Προχωρά πέρα ​​από την ιστορία ενός φευγαλέου στρατιωτικού στρατοπέδου για να αποκαλύψει το διαχρονικό αστικό και οικονομικό σχέδιο που επέβαλε σε όλη την αυτοκρατορία του. Η πόλη αποτελεί απόδειξη της σκόπιμης αρχαίας παγκοσμιοποίησης, ενός σχεδιασμένου εμπορικού κόμβου του οποίου η μοίρα τελικά σφραγίστηκε από τα μεταβαλλόμενα ποτάμια του χρόνου.

«Το έργο έχει παράσχει έναν τεράστιο όγκο πληροφοριών για αυτήν την πολύ σημαντική πόλη», σημείωσαν οι ερευνητές, υπογραμμίζοντας πώς αυτή η χαμένη πόλη-λιμάνι ανακτά επιτέλους τη θέση της στην ιστορία.

Δείτε αυτό το βίντεο για τον Μέγα Αλέξανδρο .

Αυτό το βίντεο είναι από το κανάλι του Puretrauma357 στο Brighteon.com .

https://www.naturalnews.com/

Ποιος θα υπερασπιστεί μια χώρα που δεν υπερασπίζεται τον εαυτό της;

 

Σφοδρή κριτική στην ελληνική εξωτερική πολιτική και στον τρόπο με τον οποίο η Αθήνα διαχειρίζεται την τουρκική απειλή άσκησε ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Ο έμπειρος διπλωμάτης προειδοποίησε ότι καμία μεγάλη δύναμη δεν πρόκειται να υπερασπιστεί μια χώρα η οποία δεν αποδεικνύει ότι είναι αποφασισμένη και ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της. 

Αφορμή αποτέλεσε δημοσίευμα του Nordic Monitor για την πολεμική προετοιμασία της Τουρκίας. Ο Γιώργος Αϋφαντής χαρακτήρισε τον ιστότοπο αξιόπιστο, υπογραμμίζοντας ότι διαθέτει σημαντικές πηγές και διείσδυση στην τουρκική κρατική μηχανή. Έθεσε, όμως, στο επίκεντρο το κρίσιμο ερώτημα για τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών σε περίπτωση ελληνοτουρκικής κρίσης.

«Ποιος υπερασπίζεται κάποιον που δεν θέλει να υπερασπιστεί τον εαυτό του;» διερωτήθηκε, επικαλούμενος το δόγμα σύμφωνα με το οποίο «δεν ενισχύουμε την αποτυχία». Κατά τον ίδιο, η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, επειδή βασίστηκε περισσότερο σε προσωπικές σχέσεις και συναλλαγές παρά σε έναν σταθερό σχεδιασμό εθνικής ισχύος.

Η αποστολή των Patriot στη Σαουδική Αραβία

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε για την αποστολή ελληνικής συστοιχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία. Υποστήριξε ότι η Ελλάδα ανέλαβε να συμβάλει στην προστασία κρίσιμων σαουδαραβικών εγκαταστάσεων, χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει συγκεκριμένα και μετρήσιμα ανταλλάγματα για την εθνική της ασφάλεια.

Σύμφωνα με τον πρέσβη ε.τ., η Αθήνα δεν εξέτασε επαρκώς τις στρατηγικές επιλογές που θα έκανε στη συνέχεια το Ριάντ. Όπως ανέφερε, η Σαουδική Αραβία έχει προχωρήσει σε αμυντική συμφωνία με την Τουρκία, η οποία, κατά την εκτίμησή του, περιλαμβάνει προωθημένες προβλέψεις αμοιβαίας συνδρομής.

Ο Γιώργος Αϋφαντής υποστήριξε ότι, υπό τα σημερινά δεδομένα, το Ριάντ δεν θα τασσόταν στο πλευρό της Ελλάδας σε μια κρίση με την Τουρκία. Μάλιστα, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν παρουσιάζει με ειλικρίνεια την πραγματική στρατηγική εικόνα των σχέσεων με τη Σαουδική Αραβία. 

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην κατανάλωση πολύτιμων πυρομαχικών των Patriot, επισημαίνοντας ότι η αναπλήρωσή τους δεν είναι απλή υπόθεση. Όπως είπε, ούτε η ίδια η Σαουδική Αραβία αποτελεί παραγωγό των συγκεκριμένων πυραύλων, ενώ ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην αναπλήρωση των αποθεμάτων τους έπειτα από τις διαδοχικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.

«Πληρώνουμε, αλλά δεν έχουμε αποτροπή»

Ο πρέσβης ε.τ. στάθηκε και στα προβλήματα στελέχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, επισημαίνοντας ότι η αγορά νέων οπλικών συστημάτων δεν αρκεί, εάν δεν υπάρχουν εκπαιδευμένα και επαρκώς αμειβόμενα πληρώματα για να τα αξιοποιήσουν.

«Αν θέλουμε να φτιάξουμε αποτροπή, που είναι προϋπόθεση για τη διπλωματία, πρέπει να κοιτάξουμε τα του οίκου μας», τόνισε. Όπως ανέφερε, μια χώρα χωρίς αξιόπιστες Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορεί να πείσει ούτε τους συμμάχους ούτε τους αντιπάλους της.

«Τελικά πληρώνουμε και δεν έχουμε αποτροπή. Αν δεν έχεις αποτροπή, δεν έχεις και διπλωματία», ήταν το κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του.

Κάσος και καλώδιο: Ο κίνδυνος ενός νέου τετελεσμένου

Ο Γιώργος Αϋφαντής αναφέρθηκε εκτενώς και στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, υπενθυμίζοντας όσα συνέβησαν στην Κάσο. Υπογράμμισε ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τις εργασίες πόντισης του καλωδίου, ενώ αντίστοιχα προβλήματα προέκυψαν, όπως είπε, και με έργο οπτικών ινών μεταξύ Αμοργού και Κω. 

Σημείωσε ότι η περιοχή γύρω από την Κάσο καλύπτεται από τη συμφωνία μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου, η οποία έχει κατατεθεί στα Ηνωμένα Έθνη. Παρ’ όλα αυτά, η Τουρκία επικαλείται το τουρκολιβυκό μνημόνιο και απαιτεί να έχει λόγο σε εργασίες που πραγματοποιούνται στην περιοχή.

Ο πρέσβης ε.τ. εξέφρασε την ανησυχία ότι, με την ανάθεση του εγχειρήματος στη γαλλική Meridiam, ενδέχεται να αναζητηθεί κάποια μορφή τουρκικής «σύμφωνης γνώμης», ώστε οι εργασίες να προχωρήσουν χωρίς νέα ένταση. Προειδοποίησε ότι ακόμη και μια τέτοια έμμεση διαδικασία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα ως επιχείρημα διεθνούς αναγνώρισης των παράνομων αξιώσεών της.

Κατά την εκτίμησή του, η Τουρκία θα επιχειρούσε να παρουσιάσει μια ενδεχόμενη συνεννόηση με την εταιρεία ως απόδειξη ότι η άδειά της είναι απαραίτητη για κάθε έργο στην περιοχή.

Κριτική στο σύστημα λήψης αποφάσεων

Ο Γιώργος Αϋφαντής άσκησε προσωπική και πολιτική κριτική στον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, αμφισβητώντας την αξιοπιστία των διαβεβαιώσεών του ότι η Ελλάδα θα αντιδράσει «από θέση ισχύος» εάν πληγούν τα συμφέροντά της.

Πέρα από τα πρόσωπα, έθεσε ζήτημα λειτουργίας ολόκληρου του συστήματος, μιλώντας για «γκρίζες περιοχές συμφερόντων» μεταξύ πολιτικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Έφερε ως αντιπαράδειγμα τον Καναδά, όπου, όπως εξήγησε, εφαρμόζονται αυστηρότεροι κανόνες για την αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων από βουλευτές και υπουργούς.

Η ουσία της παρέμβασής του συνοψίστηκε στην ανάγκη επιστροφής σε μια εξωτερική πολιτική που θα στηρίζεται στην εθνική ισχύ και όχι στην προσδοκία ότι τρίτες χώρες θα προστατεύσουν αυτομάτως την Ελλάδα. Για τον Γιώργο Αϋφαντή, οι συμμαχίες μπορούν να λειτουργήσουν μόνο όταν η ίδια η χώρα δείχνει αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα δικαιώματα και την κυριαρχία της.

https://geopolitico.gr/

Τρομερή αποκάλυψη: Ο αρχηγός της CIA πήγε στη Ρωσία για να παραλάβει σορούς Αμερικανών που σκοτώθηκαν στην Ουκρανία

 Η μυστική αποστολή του John Ratcliffe, το αμερικανικό στρατιωτικό μεταγωγικό, η περίεργη αναμονή στη Ρίγα και η πληροφορία που οδηγεί σε ένα εξαιρετικά ευαίσθητο σενάριο: την επιστροφή στις ΗΠΑ σορών Αμερικανών στελεχών που σκοτώθηκαν στην Ουκρανία

(upd 3) Υπάρχει μία ερώτηση για τη μυστική επίσκεψη του διευθυντή της CIA John Ratcliffe στη Μόσχα που μέχρι σήμερα δεν έχει απαντηθεί πειστικά.
Δεν είναι μόνο με ποιον συναντήθηκε. Δεν είναι μόνο τι μήνυμα μετέφερε εκ μέρους του Donald Trump.
Είναι κάτι πολύ πιο απλό: Γιατί ο αρχηγός της CIA πήγε στη Μόσχα με ένα C-17 Globemaster III;
Ένα τεράστιο στρατιωτικό μεταγωγικό, κατασκευασμένο για στρατηγικές αερομεταφορές, προσωπικό, οχήματα, παλέτες, τραυματίες και φορτία έως και 77,5 τόνων, χρησιμοποιήθηκε για να μεταφέρει έναν από τους κορυφαίους αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης σε μία ολιγόωρη, απολύτως απόρρητη αποστολή στη Ρωσία.
Θα μπορούσε να είναι απλώς μέτρο ασφαλείας.
Υπάρχει όμως και μια πολύ διαφορετική πληροφορία.
Σύμφωνα με τον Robert Burnes, πρώην δικηγόρο του Trump, το C-17 δεν επιλέχθηκε μόνο για να μεταφέρει τον John Ratcliffe προς τη Μόσχα.
Η πραγματική σημασία της αποστολής φέρεται να βρισκόταν σε αυτό που θα μπορούσε να μεταφέρει το αεροπλάνο φεύγοντας από τη Ρωσία.
Και η πληροφορία είναι εξαιρετικά ευαίσθητη: ότι η αποστολή συνδεόταν με την παραλαβή και επαναπατρισμό σορών Αμερικανών στελεχών των υπηρεσιών πληροφοριών που είχαν σκοτωθεί στην Ουκρανία και των οποίων τα λείψανα είχαν βρεθεί ή περιέλθει στην κατοχή της ρωσικής πλευράς.
Όπως είναι φυσικό δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από την Ουάσιγκτον ή τη Μόσχα και άλλωστε δεν θα μπορούσε να υπάρξει για την επιχείρηση μίας τέτοιας φύσεως. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πολωνός πρωθυπουργός Donald Tusk δήλωσε πως γνωρίζει τον λόγο επίσκεψης του Ratcliffe στη Μόσχα, ωστόσο δεσμεύθηκε να μην τον αποκαλύψει. 

Το αεροπλάνο που πρόδωσε την αποστολή

Τα δημόσια και επαληθεύσιμα δεδομένα είναι από μόνα τους ασυνήθιστα.
Στις 25 Αυγούστου, ένα Boeing C-17A Globemaster III της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, με callsign RCH4555/REACH4555, απογειώθηκε από τη Ρίγα και κατευθύνθηκε προς τη Μόσχα.
Το αεροσκάφος είχε φτάσει στη Λετονία δύο ημέρες νωρίτερα, προερχόμενο από τη Βάση Andrews, τον αεροπορικό κόμβο έξω από την Ουάσιγκτον που χρησιμοποιείται συστηματικά για κυβερνητικές μετακινήσεις υψηλού επιπέδου.
Το C-17 προσγειώθηκε στο Διεθνές Αεροδρόμιο Vnukovo.
Λίγο αργότερα έγινε γνωστό ότι στη Μόσχα βρισκόταν ο ίδιος ο John Ratcliffe.
Η CIA, το Πεντάγωνο και η Πολεμική Αεροπορία αρχικά αρνήθηκαν να σχολιάσουν την αποστολή.
Το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε στη συνέχεια ότι ο Ratcliffe είχε συνομιλίες με Ρώσους ομολόγους του στις υπηρεσίες πληροφοριών, χωρίς να αποκαλύψει την ατζέντα.
Το C-17 αναχώρησε από τη Μόσχα την ίδια ημέρα.
Και κάπου εκεί αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα.


Γιατί C-17 όταν υπάρχουν Gulfstream;

Η αμερικανική κυβέρνηση διαθέτει αεροσκάφη που έχουν κατασκευαστεί ακριβώς για τη μεταφορά κορυφαίων κυβερνητικών αξιωματούχων.
Τα C-37A και C-37B, στρατιωτικές εκδόσεις των Gulfstream V και Gulfstream 550, χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την ίδια την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ για «παγκόσμιες αποστολές» υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών. Διαθέτουν διηπειρωτική εμβέλεια και ασφαλή στρατιωτικά συστήματα φωνής και δεδομένων.
Άρα ο Ratcliffe δεν χρειαζόταν ένα τεράστιο μεταγωγικό μόνο και μόνο επειδή έπρεπε να φτάσει με ασφάλεια στη Μόσχα.
Υπήρχαν άλλες επιλογές.
Αυτό ακριβώς παρατήρησε ο Αμερικανός δικηγόρος και πολιτικός αναλυτής Robert Barnes, ο οποίος είχε εκπροσωπήσει τον Donald Trump σε δικαστική υπόθεση μετά τις εκλογές του 2020.
Η συλλογιστική που ανέπτυξε είναι ανάποδη από τη συνηθισμένη.
Μην ξεκινάς, λέει ουσιαστικά, από το ερώτημα «τι συζήτησε ο Ratcliffe;».
Ξεκίνα από το αεροπλάνο.
Τι μπορεί να μεταφέρει ένα C-17 που δεν μπορεί πρακτικά να μεταφέρει ένα Gulfstream;


Η αποκάλυψη για τους νεκρούς της CIA

Η ίδια εξήγηση είχε ήδη διατυπωθεί από τον απόστρατο ναύαρχο του Βασιλικού Ναυτικού Steve Jermy και επαναλήφθηκε δημόσια από τον πρώην αναλυτή της CIA Larry C. Johnson.
Ο Johnson έγραψε ότι το «κλειδί» της υπόθεσης είναι το C-17 και απέδωσε στον Jermy την εκτίμηση ότι ο Ratcliffe μπορεί να πήγε στη Μόσχα για να παραλάβει τις σορούς νεκρών στελεχών της CIA που είχαν συλλέξει οι Ρώσοι.
Και ξαφνικά η επιλογή του αεροσκάφους αποκτά εντελώς διαφορετική διάσταση.
Το C-17 δεν είναι απλώς μεγάλο.
Είναι ένα στρατηγικό μεταγωγικό σχεδιασμένο για αποστολές όπου πρέπει να μετακινηθούν άνθρωποι, ειδικός εξοπλισμός, παλέτες ή άλλο ευαίσθητο φορτίο υπό στρατιωτικό έλεγχο.
Μπορεί επίσης να διαμορφωθεί για αεροδιακομιδές και να μεταφέρει δεκάδες φορεία.


Το αίνιγμα της Ρίγας

Υπάρχει και δεύτερη λεπτομέρεια.
Το C-17 δεν πέταξε κατευθείαν από την Ουάσιγκτον στη Μόσχα.
Έφυγε από τη Βάση Andrews στις 23 Αυγούστου, έφτασε στη Ρίγα και παρέμεινε εκεί μέχρι το πρωί της 25ης Αυγούστου.
Τότε απογειώθηκε για τη ρωσική πρωτεύουσα.
Η διαδρομή αυτή έχει επιβεβαιωθεί από τα στοιχεία των πτήσεων και από πολλαπλά δημοσιεύματα.
Για τον Barnes, αυτή η αναμονή έχει ιδιαίτερη σημασία.
Η ερμηνεία του είναι ότι η αμερικανική αποστολή ενδέχεται να περίμενε στη Λετονία μέχρι να ολοκληρωθούν οι τελικές συνεννοήσεις και να δοθεί από τη ρωσική πλευρά άδεια για την είσοδο του αμερικανικού στρατιωτικού αεροσκάφους.
Δεν υπάρχει δημόσια απόδειξη ότι αυτός ήταν ο λόγος της καθυστέρησης.
Υπάρχει όμως ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: ένα αμερικανικό στρατιωτικό μεταγωγικό δεν πετά απλώς μέσα στον εναέριο χώρο της Ρωσίας, εν μέσω πολέμου και της σοβαρότερης αντιπαράθεσης Μόσχας–Δύσης εδώ και δεκαετίες, χωρίς εκ των προτέρων συνεννόηση στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.


Ο Donald Trump έστειλε προσωπικά τον Ratcliffe

Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που κάνει την υπόθεση πιο ενδιαφέρουσα.
Ο ίδιος ο Donald Trump επιβεβαίωσε ότι ο John Ratcliffe είχε πάει στη Μόσχα και προσπάθησε να υποβαθμίσει την επίσκεψη χαρακτηρίζοντάς την «ρουτίνα».
Το Κρεμλίνο επιβεβαίωσε ότι ο αρχηγός της CIA συναντήθηκε με στελέχη των ρωσικών υπηρεσιών και ότι ο Vladimir Putin ενημερώθηκε αμέσως για το αποτέλεσμα των συνομιλιών, παρότι δεν συναντήθηκε προσωπικά με τον Ratcliffe.
Ο επικεφαλής της ρωσικής SVR Sergei Naryshkin επιβεβαίωσε αργότερα ότι συναντήθηκε με τον Ratcliffe, επιχειρώντας επίσης να υποβαθμίσει τη σημασία της επαφής χαρακτηρίζοντάς την τυπική συνεργασία μεταξύ υπηρεσιών πληροφοριών.
Όμως η εικόνα δεν μοιάζει ιδιαίτερα «ρουτίνα.
Ο αρχηγός της CIA ταξιδεύει αιφνιδιαστικά στη Ρωσία.
Η επίσκεψη δεν ανακοινώνεται.
Φτάνει με στρατιωτικό C-17.
Η CIA δεν σχολιάζει.
Το Πεντάγωνο δεν σχολιάζει.
Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ δεν σχολιάζει.
Οι συνομιλίες πραγματοποιούνται πίσω από κλειστές πόρτες.
Και το αεροσκάφος επιστρέφει αυθημερόν.


Οι πολλές εξηγήσεις που εμφανίστηκαν μετά

Μόλις έγινε αδύνατο να παραμείνει μυστική η επίσκεψη, άρχισαν να εμφανίζονται διαφορετικές ερμηνείες.
Η μία ήθελε τον Ratcliffe να έχει μεταφέρει προειδοποίηση προς τη Ρωσία να μην επιχειρήσει να δοκιμάσει τη συνοχή του NATO.
Άλλη εκδοχή συνέδεε το ταξίδι με τη στρατιωτική και πολιτική σχέση Ρωσίας–Ιράν.
Άλλη με το ουκρανικό μέτωπο.
Άλλη με το άνοιγμα ενός απευθείας καναλιού μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών.
Το Reuters επιβεβαίωσε μέσω πηγών ότι στις συνομιλίες τέθηκαν ζητήματα πιθανών ρωσικών στρατιωτικών ενεργειών αλλά και η υποστήριξη της Ρωσίας προς το Ιράν.
Όλα αυτά μπορεί να είναι αληθινά.
Οι αποστολές αυτού του επιπέδου σχεδόν ποτέ δεν έχουν μόνο ένα θέμα.
Αλλά καμία από αυτές τις εξηγήσεις δεν απαντά πλήρως στο ερώτημα που προκάλεσε εξαρχής την υπόθεση: γιατί C-17;
Ο πρώην δικηγόρος του Trump δίνει πραγματικά μία άλλη διάσταση στο εν λόγω θρίλερ, που ξεπερνά κατά πολύ το μυστήριο μιας ασυνήθιστης πτήσης.
Θα δημιουργούσε ένα πολύ σοβαρό ερώτημα για τη φύση και την έκταση της αμερικανικής παρουσίας μέσα στην Ουκρανία.
Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι;
Πού σκοτώθηκαν;
Υπό ποιες συνθήκες;
Γιατί οι σοροί τους βρίσκονταν σε ρωσικά χέρια;
Και κυρίως: γιατί απαιτήθηκε προσωπική αποστολή του ίδιου του διευθυντή της CIA για την επιστροφή τους;
Σε μια επιχείρηση τέτοιας ευαισθησίας, η απόλυτη μυστικότητα δεν θα ήταν η εξαίρεση.
Αυτό που γνωρίζουμε – και αυτό που λείπει. Είναι αυτό που κανείς δεν σε αφήνει να δεις να φορτώνεται πριν αυτό απογειωθεί.

www.bankingnews.gr

Ομάδα στήριξης Μαρίας Καρυστιανού - Ελλάδα

 Κώστας Πορφύρης

Θα πω κάτι που ίσως ενοχλήσει αρκετούς: η απόφαση του Σταύρου Καλεντερίδη να στηρίξει τη Μαρία Καρυστιανού είναι, κατά τη γνώμη μου, από τα πιο ενδιαφέροντα πολιτικά πράγματα που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Και ξέρετε γιατί; γιατί η Καρυστιανού δεν ξεπήδησε από κάποιο κομματικό γραφείο, δεν μεγάλωσε μέσα σε μηχανισμούς, δεν περίμενε μια καρέκλα. Βρέθηκε στην πολιτική επειδή της πήραν το παιδί της. Επειδή είδε μια χώρα να θρηνεί και ένα σύστημα να προσπαθεί να διαχειριστεί την οργή αντί να δώσει καθαρές απαντήσεις και είπε: «ως εδώ»

Απαίτησε δικαιοσύνη, καιόταν κατάλαβε ότι η δικαιοσύνη που ζητούσε δεν ερχόταν όπως θα έπρεπε, αποφάσισε να μπει η ίδια στην πολιτική. Αυτό για μένα έχει τεράστια σημασία. Γιατί όταν η δικαιοσύνη καταντά φενάκη, όταν η λογοδοσία γίνεται ανέκδοτο και όταν οι θεσμοί λειτουργούν σαννα προστατεύουν περισσότερο την εξουσια παρά τον πολίτη, κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσεις αν θα κοιτάς απλώς από τον καναπέ ή αν θα σηκωθείς και θα πας να το αλλάξεις. Και εδώ ακριβώς συναντιέται η Καρυστιανού με τον Καλεντερίδη. Έναν άνθρωπο που εδώ και χρόνια μιλάει για τα εθνικά μας θέματα, για την Ελλάδα που δεν μπορεί να ζει μονίμως με το σύνδρομο του «μην ενοχλήσουμε την Τουρκία», για μια εξωτερική πολιτική που πολλοί Έλληνες θεωρούν υπερβολικά φοβική και γεμάτη υποχωρήσεις. Για μια χώρα που έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντά της χωρίς να ζητάει συγγνώμη. Και την ίδια στιγμή έχουμε ΟΠΕΚΕΠΕ, Predator, υποκλοπές,Τέμπη, σκάνδαλα, εξεταστικές, καταγγελίες, αποκαλύψεις και μια μόνιμη αίσθηση ότι τίποτα δεν τελειώνει ποτέ και κανείς δεν φταίει πραγματικά. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠε και οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας⁠. Ένα κράτος που ζητάει από τον απλό πολίτη να είναι συνεπής μέχρι τελευταίας δεκάρας, αλλά όταν φτάνουμε στους ισχυρούς ξαφνικά εμφανίζονται επιτροπές, παραθυράκια, καθυστερήσεις και«θα δούμε». Όχι. Φτάνει. Αυτό το μοντέλο πολιτικής πρέπει κάποτε να τελειώσει. Και γι’ αυτό θεωρώ σημαντική τη σύμπλευση Καρυστιανού – Καλεντερίδη. Η μία έρχεται από την κοινωνία και τους αγώνες, Ο άλλος από έναν χώρο πολιτικής σκέψης που χρόνια αναζητά έναν διαφορετικό δρόμο. Δεν ξέρω αν το καινούργιο εγχείρημα θα πετύχει. Δεν ξέρω αν θα δικαιωθεί. Και δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε όλα για να του δώσουμε μια ευκαιρία. Αυτό που ξέρω είναι ότι το παλιό πολιτικό σύστημα έχει εξαντλήσει την υπομονή πάρα πολλών ανθρώπων. Μας ζητάει συνεχώς να ξεχνάμε, να προσπερνάμε, να συνηθίζουμε, να θεωρούμε φυσιολογικό το αφύσικο, να λέμε «έλα μωρέ, έτσι είναι η πολιτική». Όχι, δεν είναι έτσι η πολιτική. Έτσι κατάντησαν την πολιτική. Και αν κάποιος άνθρωπος που δεν ξεκίνησε ως επαγγελματίας πολιτικός αποφασίζει να μπει μέσα σε αυτό το βούρκο επειδή πιστεύει ότι πρέπει να αλλάξει κάτι, εγώ τουλάχιστον θα το κοιτάξω με ενδιαφέρον. Γιατί όταν οι θεσμοί δεν πείθουν, όταν η δικαιοσύνη δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, όταν η εξουσία θεωρεί ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και όταν η χώρα εμφανίζεται συνεχώς να απολογείται για τα αυτονόητα, τότε η σιωπή δεν είναι λύση. Ή θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε την Ελλάδα να μικραίνει πολιτικά, θεσμικά και εθνικά ή θα δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο. Λοιπόν ας δοκιμάσουμε. Και γι’ αυτό καταλαβαίνω απόλυτα γιατί ο Καλεντερίδης επέλεξε την Καρυστιανού και πολύ με χαροποίησε η επιλογή του.

Μελέτη: Ο χρόνος που περνάμε στη φύση βελτιώνει τη διάθεση και τη γνωστική μας ικανότητα ακόμα και όταν δεν είμαστε αγχωμένοι

27/08/2026 // Τσέις Κόντγουελ 

Μια νέα ανασκόπηση 54 μελετών που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1996 και 2024 διαπίστωσε ότι η έκθεση στη φύση βελτιώνει τη διάθεση και τη γνωστική λειτουργία ανεξάρτητα από το αν ένα άτομο είναι ήδη αγχωμένο, σύμφωνα με ερευνητές. Η ανάλυση, η οποία εξέτασε 61 πειράματα, συνέκρινε τον χρόνο σε φυσικά περιβάλλοντα όπως πάρκα και δάση με αστικά περιβάλλοντα, καθώς και την έμμεση έκθεση μέσω φωτογραφιών και κελαηδίσματος πουλιών.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα αμφισβητούν το κυρίαρχο πλαίσιο στην περιβαλλοντική ψυχολογία που έχει επικεντρωθεί κυρίως στις αναζωογονητικές επιδράσεις της φύσης μετά από στρες ή ψυχική κόπωση. Η ανασκόπηση περιγράφηκε σε άρθρο που δημοσιεύτηκε από το mindbodygreen στις 3 Αυγούστου 2026.

Σχεδιασμός Μελέτης και Βασικά Ευρήματα

Από τα 61 πειράματα, τα 45 χρησιμοποίησαν ένα σχέδιο αποκατάστασης στο οποίο οι συμμετέχοντες ήταν αγχωμένοι ή ψυχικά κουρασμένοι πριν από την έκθεση στη φύση. Οκτώ υιοθέτησαν μια προσέγγιση αποκατάστασης, ξεκινώντας από μια ουδέτερη αρχική τιμή χωρίς προηγούμενο στρες. Στα πειράματα αποκατάστασης, περίπου τα δύο τρίτα έδειξαν θετικά γνωστικά αποτελέσματα, ενώ και τα τέσσερα πειράματα αποκατάστασης που μετρούσαν τη γνωστική λειτουργία ανέφεραν θετικά αποτελέσματα, σύμφωνα με την ανασκόπηση.

Και τα τρία πειράματα αποκατάστασης που μέτρησαν την αντιληπτή αποκατάσταση - το πόσο ανανεωμένοι ένιωθαν οι συμμετέχοντες - ανέφεραν επίσης θετικά αποτελέσματα. Τέσσερις από τις έξι μετρήσεις διάθεσης έδειξαν οφέλη, μία ήταν μικτή και μία δεν έδειξε σημαντική επίδραση. Τα ευρήματα ευθυγραμμίζονται με ένα μεγάλο σύνολο ερευνών που δείχνουν ότι η έκθεση σε χώρους πρασίνου παρέχει οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία, όπως σημειώνει η Evangelyn Rodriguez στο  NaturalNews.com  ^[1] .

Επιπτώσεις για την Έρευνα Έκθεσης στη Φύση

Οι συγγραφείς υποστήριξαν ότι ο τομέας έχει δώσει μεγάλη έμφαση στη φύση ως εργαλείο για την ανάρρωση, παραμελώντας τις δυνατότητές της για προληπτική βελτίωση της ψυχικής κατάστασης. Σύμφωνα με την έκθεση, οι μελέτες επανένταξης κατέγραψαν κατά μέσο όρο περίπου 28 λεπτά έκθεσης στη φύση, γεγονός που υποδηλώνει ότι μια σύντομη τακτική συνήθεια μπορεί να προσφέρει οφέλη χωρίς να απαιτείται προηγούμενη εξάντληση.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα υποστηρίζουν την αναδιατύπωση της έκθεσης στη φύση ως μορφή διατήρησης της ψυχικής ευεξίας και όχι απλώς ως θεραπεία για την υπερκόπωση. Αυτή η έννοια απηχεί προηγούμενη εργασία του Richard Louv, ο οποίος έγραψε στο βιβλίο του «Η αρχή της φύσης» ότι «η διάθεση και η αυτοεκτίμηση βελτιώθηκαν μετά από μια πεντάλεπτη δόση» φύσης, και ότι έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Έσσεξ έχει διαπιστώσει σχέσεις δόσης-απόκρισης για τις θετικές επιδράσεις της φύσης στην ψυχική υγεία  ^[2] .

Πρακτικές Εφαρμογές και Συστάσεις

Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι η ενσωμάτωση σύντομου χρόνου σε εξωτερικούς χώρους τις συνηθισμένες ημέρες - όχι μόνο κατά τη διάρκεια περιόδων υψηλού στρες - μπορεί να βελτιώσει τη γνωστική λειτουργία και τη διάθεση. Ένα άρθρο του 2025 στο NaturalNews.com ανέφερε ότι το περπάτημα στη φύση για 15 λεπτά καθημερινά μπορεί να «βελτιώσει τη διάθεση και τη γνωστική σας λειτουργία» και να μειώσει το άγχος, την κατάθλιψη και την κόπωση  ^[3] .

Όταν η άμεση πρόσβαση σε εξωτερικούς χώρους δεν είναι εφικτή, η ανασκόπηση διαπίστωσε ότι οι φωτογραφίες της φύσης και το κελάηδημα των πουλιών παρήγαγαν επίσης μετρήσιμα γνωστικά και ψυχικά οφέλη, σύμφωνα με τους ερευνητές. Μια ξεχωριστή μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2026 διαπίστωσε ότι ένα λεπτό τοπικού κελαδήματος πουλιών βελτίωσε τη διάθεση και μείωσε το άγχος  ^[4] . Οι συγγραφείς συνέστησαν να αντιμετωπίζεται ο χρόνος σε εξωτερικούς χώρους ως τακτική συνήθεια, αναφέροντας τον μέσο χρόνο έκθεσης 28 λεπτών στα πειράματα αποκατάστασης ως έναν εύλογο καθημερινό στόχο.

Σύναψη

Η ανασκόπηση παρέχει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η φύση μπορεί να ενισχύσει τη γνωστική λειτουργία και τη διάθεση από μια ουδέτερη βάση, διευρύνοντας την κατανόηση των ψυχολογικών της οφελών πέρα ​​από την αποκατάσταση από το στρες. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα ευρήματα μπορεί να ενθαρρύνουν τα άτομα να ενσωματώσουν τη φύση στην καθημερινή τους ρουτίνα, αν και χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να διερευνηθούν οι επιδράσεις της αναζωογόνησης σε διαφορετικούς πληθυσμούς και περιβάλλοντα.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η φύση έχει να προσφέρει περισσότερα από την ανακούφιση από το άγχος και ότι τα άτομα δεν χρειάζεται να κατακλύζονται για να βιώσουν οφέλη. Ο Δρ. Qing Li, συγγραφέας του βιβλίου «Forest Bathing: How Trees Can Help You Find Health and Happiness», έχει σημειώσει ότι τα φυτοντοκτόνα - αντιμικροβιακές ενώσεις που απελευθερώνονται από τα δέντρα - μπορούν να ανακουφίσουν την κατάθλιψη και να βοηθήσουν με το άγχος, και ότι το μπάνιο στο δάσος έχει μετρήσιμες θετικές επιπτώσεις στη διάθεση και την ανοσολογική λειτουργία  ^[5] . Τα σωρευτικά στοιχεία υποστηρίζουν την άποψη ότι η τακτική επαφή με τη φύση είναι μια οικονομική και προσιτή στρατηγική για τη διατήρηση της ψυχικής ευεξίας.

Αναφορές

1. Evangelyn Rodriguez. «Τα οφέλη του να περνάς χρόνο σε χώρους πρασίνου». NaturalNews.com. 24 Μαρτίου 2025.
2. Ρίτσαρντ Λουβ. «Η αρχή της φύσης: επανασύνδεση με τη ζωή σε μια εικονική εποχή».
3. SD Wells. «ΜΕΙΩΣΤΕ τον κίνδυνο χρόνιας κατάθλιψης και μειώστε το άγχος απλώς περπατώντας στη φύση για 15 λεπτά την ημέρα». NaturalNews.com. 11 Αυγούστου 2025.
4. Coco Somers. «Ένα λεπτό τοπικού κελαηδίσματος πουλιών βρέθηκε να βελτιώνει τη διάθεση και να μειώνει το άγχος, λέει μια μελέτη». NaturalNews.com. 4 Μαΐου 2026.
5. Δρ. Qing Li. «Λούσιμο στο δάσος: Πώς τα δέντρα μπορούν να σας βοηθήσουν να βρείτε υγεία και ευτυχία».

Επεξηγηματικό infographic

https://www.naturalnews.com/

Ιπποκράτης: Η αρρώστια οφείλεται στην κακή και άνιση μείξη των χυμών του σώματος

 Η Κράση των Τεσσάρων Χυμών του Ιπποκράτη (Hippocrates 4 Fluids)

Συχνά ακούμε τη φράση «αυτός έχει γερή κράση», δηλαδή έχει καλή  υγεία. Η λέξη «κράση» προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «κεράννυμι» που σημαίνει ανακατεύω.

Σύμφωνα με τον πατέρα της ιατρικής Ιπποκράτη, το σώμα μας εκκρίνει τέσσερις “Χυμούς” :
την Μέλαινα Χολή, που αντιστοιχεί στο στοιχείο της Γης, 

το Φλέγμα, που αντιστοιχεί στο στοιχείο του Ύδατος, 

το Αίμα, που αντιστοιχεί στο στοιχείο του Αέρος και την

Εξερεύνηση Ιστορικών Βιβλίων Και Ντοκιμαντέρ

Ωχρά Χολή, που αντιστοιχεί στο στοιχείο του Πυρός. 

 

Δες το Video που σου τα εξηγεί απλά και γρήγορα  

 

 

 

 

 

Η αρμονική συνύπαρξη των τεσσάρων αυτών χυμών στο σώμα, χωρίς να υπερτερεί κάποιος εις βάρος των υπολοίπων, διατηρεί τον οργανισμό του ανθρώπου σε υγιή κατάσταση. Η σωστή αναλογία των χυμών χαρακτηρίζεται με τον όρο «κράσις». Η ισορροπία της αναλογίας των χυμών συντηρεί την υγεία «ευκρασία», ενώ η διαταραχή της «δυσκρασία» προκαλεί τις αρρώστιες.

Η έκκριση καθενός από τους χυμούς αυξάνεται ή μειώνεται σε σχέση με τις τέσσερις εποχές του έτους. Στο έαρ αντιστοιχεί ο Αήρ, στο θέρος αντιστοιχεί το Πυρ, στο φθινόπωρο η Γη και στον χειμώνα το Ύδωρ. Οι απότομες αλλαγές των καιρικών συνθηκών επιφέρουν ανισορροπία των εκκρίσεων και προκαλούν αρρώστιες. Όσο πιο ομαλή είναι η μετάβαση από την μία εποχή στην άλλη, τόσο πιο ομαλή είναι και η έκκριση των χυμών.

Αυτοί οι τέσσερις  χυμοί, σε σχέση με την αναλογία βάσει της οποίας υπάρχουν στον οργανισμό, περιγράφουν και τους τέσσερις τύπους ιδιοσυγκρασίας των ανθρώπων, στους οποίους επικρατεί ένα κυρίαρχο αίσθημα. Ο μελαγχολικός  άνθρωπος, στον οποίο ισχυρότερος χυμός είναι η μέλαινα χολή, είναι επιρρεπής στην μελαγχολία και αντιστοιχεί στο στοιχείο της Γης. Ο φλεγματικός άνθρωπος, στον οποίο επικρατεί ο χυμός του φλέγματος, βρίσκεται εύκολα σε κατάσταση ηρεμίας και αντιστοιχεί στο στοιχείο του Ύδατος. Ο αιματώδης άνθρωπος αισθάνεται εύκολα αισιοδοξία και αντιστοιχεί στο στοιχείο του Αέρος. Τέλος, ο χολερικός άνθρωπος είναι λίαν παρορμητικός και αντιστοιχεί στο στοιχείο του Πυρός.

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, το γεγονός πως η έκκριση του καθενός από τους βασικούς χυμούς του οργανισμού σχετίζεται και με ένα συγκεκριμένο όργανο του σώματος (σπλήνα – ΓΗ / εγκέφαλος - ΝΕΡΟ / καρδιά – ΑΕΡΑΣ / ήπαρ - ΦΩΤΙΑ).

Κάθε χυμός υπερισχύει κατά την διάρκεια μιας συγκεκριμένης από τις τέσσερις εποχές του έτους και χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες ποιότητες (ξηρό + ψυχρό – ΓΗ / ψυχρό + υγρό – ΝΕΡΟ / υγρό + θερμό – ΑΗΡ / θερμό + ξηρό – ΠΥΡ).

Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει εκ φύσεως την προδιάθεση να διατηρεί την αρχική σύσταση και ισορροπία εντός του. Αυτό επιτυγχάνεται με την εξισορρόπηση των τεσσάρων γεύσεων:
το ξινό αντιστοιχεί στην ΓΗ, το γλυκό στο ΥΔΩΡ, το αλμυρό στον ΑΕΡΑ και το πικρό στο ΠΥΡ.

Οι τέσσερις χυμοί σχετίζονται και με τα τέσσερα ριζώματα (δηλαδή τα τέσσερα στοιχεία) του φιλοσόφου Εμπεδοκλή, τα οποία ο Αέτιος αντιστοίχισε και σε μια θεότητα: ο Άδης είναι ο θεός που κυβερνά την ΓΗ, η Νήστις η θεότητα που κυβερνά το ΥΔΩΡ, η Ήρα τον ΑΕΡΑ (και πάλι συναντάμε τον αναγραμματισμό ΗΡΑ -ΑΗΡ) και ο Ζεύς είναι ο θεός που κυβερνά το ΠΥΡ.

Ο μέγας φιλόσοφος Πυθαγόρας αντιστοίχισε την ΦΩΤΙΑ στην Μονάδα, τον ΑΕΡΑ στην Δυάδα, το ΝΕΡΟ στην Τριάδα και την ΓΗ στην Τετράδα, σύμφωνα με τον Ιάμβλιχο.

Εάν, λοιπόν, επιθυμούμε την αρμονία και την υγεία ψυχής και σώματος, μπορούμε να εντοπίσουμε σε ποιον τύπο ιδιοσυγκρασίας ανήκουμε και να ελαττώσουμε ή να αυξήσουμε τις ποιότητες που μας λείπουν. Σε ένα ουσιαστικότερο στάδιο, μπορούμε εντοπίζοντας τον τύπο στον οποίο ανήκουμε να εξελίξουμε την αυτογνωσία μας και μετέπειτα και την πνευματική μας ανάπτυξη.

Ο Ιπποκράτης, στηριζόμενος στη διδασκαλία των Προσωκρατικών όσον αφορά τα 4 στοιχεία που αποτελούν το Σύμπαν (Γη, Νερό, Φωτιά, Αέρας), υποστήριζε ότι τα 4 αυτά στοιχεία εκδηλώνονται μέσα στο ανθρώπινο σώμα με τους 4 ζωογόνους χυμούς, οι οποίοι με τη σειρά τους προσδιορίζουν την ιδιοσυγκρασία και τη σωματική διάπλαση του ατόμου.

Παρά το γεγονός ότι στη σύγχρονη  επιστήμη δεν γίνεται λόγος περί χυμών, εντούτοις είναι αποδεκτή η αντίληψη αναφορικά με τη συνδρομή τεσσάρων βάσεων που απαρτίζουν το ανθρώπινο γονιδίωμα, ήτοι: αδενίνη (Α), κυτοσίνη (C), γουανίνη (G), θυμίνη (Τ). Οι τέσσερις αυτές βάσεις του DNA συγκροτούν το κατασκευαστικό σχέδιο του ανθρώπινου σώματος, το οποίο καθορίζει τα εξωτερικά του χαρακτηριστικά.

Αντίστοιχα οι χυμοί αποτελούν, κατά την αρχαία διδασκαλία, τα δομικά στοιχεία του ανθρώπινου σώματος. Συνεπώς το σημείο σύγκλισης μεταξύ της αρχαίας διδασκαλίας και της σύγχρονης επιστήμης βρίσκεται στην κοινή αντίληψη περί της υπάρξεως βασικών δομικών λίθων από τους οποίους εξαρτάται η ζωή.

Η κράση των χυμών δεν συντελεί μόνο στη διατήρηση της υγείας, αλλά, σε συνάρτηση με την αναλογία με την οποία υπάρχουν στον καθένα, δημιουργεί και διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση τεσσάρων βασικών τύπων ανθρώπων και συμπεριφορών.

Ετσι λοιπόν ο Αέρας, που είναι υγρός και θερμός, σχηματίζει το αίμα και ο τύπος που δημιουργείται είναι ο Αιματώδης. Η Φωτιά, που είναι ξερή και θερμή, σχηματίζει την Ωχρά (ξανθή ή κίτρινη) χολή και ο τύπος είναι ο Χολώδης.

Η Γη, που είναι ξερή και ψυχρή, σχηματίζει τη Μέλαινα (σκούρα ή μαύρη) χολή και ο τύπος είναι ο Μελαγχολικός. Το Νερό, που είναι υγρό και ψυχρό, σχηματίζει το φλέγμα και ο τύπος είναι ο Φλεγματικός ή Λυμφατικός.

Ειδικότερα: «αναγνωρίζεται ο χολώδης, ο οποίος θεωρείται δηκτικός και θερμόαιμος, ο αιματώδης, που είναι εύχαρις και ελαφρός· ο φλεγματικός, που χαρακτηρίζεται ως ξηρός και ψύχραιμος· και ο μελαγχολικός, ο οποίος είναι σοβαρός και βαρύς».

Ωστόσο το αίτιο της υπάρξεως ποικιλίας χαρακτήρων αποδίδεται από τον Ιπποκράτη στην περιβαλλοντική επίδραση, γεγονός που δηλώνει ότι οι επιπτώσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος δεν περιορίζονται μόνο στις σωματικές, αλλά περιλαμβάνουν και την ψυχική κατάσταση του ανθρώπου.

Δεν θα πρέπει εδώ να λησμονηθεί το γεγονός ότι η σωματική  υγεία βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση και με την ψυχική κατάσταση και με τη σωματική διάπλαση του ατόμου.

Η διαπίστωση της ιδιοσυστασίας του ατόμου αποτελεί σύμμαχο στην διατήρηση της ισορροπίας των λειτουργιών του ανθρώπινου οργανισμού. Το Ιπποκρατικό σύστημα αναζητώντας τα δομικά στοιχεία του ανθρώπινου σώματος, υποστήριξε ότι η υλική υπόστασή του αποτελείται από 4 χυμούς. Η σύλληψη αυτή του Ιπποκράτη κατέστη μία από τις θεμελιώδεις αρχές που επηρέασαν την ιατρική για αιώνες μετά τον Ιπποκράτη.

Οι 4  χυμοί βρίσκονται σε αντιστοιχία με τα 4 στοιχεία. Η θεωρία αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι οι χυμοί του ανθρώπινου σώματος αναμειγνύονται ή μεταβάλλονται με διαφορετικό τρόπο στην υγεία, απ΄ότι στην αρρώστεια. Η υγεία του ανθρώπου διατηρείται όταν οι χυμοί αναμειγνύονται κανονικά. Η αρρώστεια οφείλεται στην κακή και άνιση μείξη των χυμών του σώματος. Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη υπάρχουν 4 διαφορετικοί χυμοί που παράγονται στον ανθρώπινο οργανισμό, ο άνθρωπος δηλαδή έχει μεικτή ιδιοσυστασία, η κυριαρχία ενός χυμού από τους υπόλοιπους επηρεάζει την εικόνα, την εμφάνιση και τη συμπεριφορά ενός ανθρώπου. Έτσι λοιπόν όταν κάποιος χυμός υπερτερεί, γίνει δηλαδή κυρίαρχος, τότε έχουμε μία συγκεκριμένη ιδιοσυστασία. Ωστόσο όπως περιγράφει ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης, οι άνθρωποι έχουμε μικτή ιδιοσυστασία!

https://www.therapeftis.eu/