Κύριοι κυβερνώντες σας πληρώναμε τις εισφορές μας κάθε μήνα, τόσα χρόνια ναι ή όχι; Οι εισφορές μας σύμφωνα με τους δικούς σας νόμους, ήταν ανταποδοτικές ναι ή όχι; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα και αποφασίσατε να μας κλέψετε; ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να μας στερήσετε τα όνειρά μας; Δεν τα φάγαμε μαζί, ΕΣΕΙΣ τα φάγατε μεταξύ σας, γαλάζιοι, πράσινοι, ροζουλί επιτελείς ιδιοποιηθήκατε παράνομα τα χρήματα τα δικά μας, τα κάνατε ακίνητα, διαμερίσματα, καταθέσεις και μετοχές. Θα ξεχάσουμε τις στρατιές που διορίζατε στο δημόσιο, που δεν δούλευαν και πληρώνονταν; για να επιστρατεύουν χειροκροτητές; Τους μετακλητούς που συνεχίζετε να διορίζετε; Όλα γιατί δεν θέλετε να χάσετε το μέλι. Θα ξεχάσουμε ότι κάποιοι μπήκανφυλακή αλλά κανενός δεν δημεύτηκε η περιουσία; Μεταξύ σας είστε μια συμμορία που καλύπτει ο ένας τον άλλον. Το τσουνάμι Καρυστιανού ξεκίνησε, το κύμα θα σαρώσει την διαφθορά, την σαπίλα, την λαμογιά και την κλεψιά. Μαζί όλοι οι καθαροί, οι ελεύθεροι Έλληνες μπορούμε να τα καταφέρουμε. Μόνο να το πιστέψετε όπως το πιστεύει η κα Καρυστιανού.
Η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, Φραντσέσκα Αλμπανέζε, δήλωσε ότι το Ισραήλ «έχει επιλέξει» την Ελλάδα προκειμένου να προωθήσει τις περιφερειακές του φιλοδοξίες, εκμεταλλευόμενο τους φόβους και την ανασφάλεια της χώρας.
Οι δηλώσεις έγιναν το Σάββατο 2 Μαΐου 2026, κατά την παρουσίαση του βιβλίου της «When the World Sleeps: Stories, Words and Wounds of Palestine» στην Αθήνα, σε εκδήλωση αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους.
Τα ακριβή λόγια της Αλμπανέζε:
«You think that you have chosen Israel in order to secure peace from your eternal enemy. I don’t think so. Israel has picked you. Israel has chosen you, and it’s going to exploit your fears and your insecurity, because this is what Israel does to advance its regional hegemony.»
(«Νομίζετε ότι έχετε επιλέξει το Ισραήλ για να εξασφαλίσετε ειρήνη από τον αιώνιο εχθρό σας. Δεν νομίζω. Το Ισραήλ σας έχει διαλέξει. Το Ισραήλ σας έχει επιλέξει, και θα εκμεταλλευτεί τους φόβους σας και την ανασφάλειά σας, γιατί αυτό κάνει το Ισραήλ για να προωθήσει την περιφερειακή του ηγεμονία.»)
Επιπλέον δηλώσεις
Προειδοποίησε για την «Ισραηλοποίηση της Ευρώπης» (Israelization of Europe), λέγοντας ότι ευρωπαϊκές χώρες υιοθετούν πρακτικές ασφαλείας, επιτήρησης και καταστολής εμπνευσμένες από το Ισραήλ.
Ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα έχει «Ισραηλοποιηθεί» περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Κριτίκαρε τις ελληνικές αρχές για τη συνεργασία τους με το Ισραήλ στην παρεμπόδιση του ανθρωπιστικού στολίσκου «Sumud» κοντά στην Κρήτη.
Επανέλαβε ότι το Ισραήλ κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ICC) και του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ).
Οι δηλώσεις της Αλμπανέζε είναι συνεπείς με τις θέσεις που εκφράζει εδώ και χρόνια ως Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ
Οι κυβερνοεπιθέσεις εναντίον κρίσιμων υποδομών συνεχίζονται σε υψηλά επίπεδα παρά την προσωρινή διακοπή των συμβατικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, σύμφωνα με πολλαπλές κυβερνητικές και βιομηχανικές εκθέσεις. Η ανασταλμένη σύγκρουση με το Ιράν δεν έχει μειώσει τον όγκο της κακόβουλης κυβερνοδραστηριότητας, δήλωσαν αξιωματούχοι. [1] [2]
Οι κυβερνοεπιχειρήσεις συνεχίζονται παρά την κατάπαυση του πυρός
Σύμφωνα με την Υπηρεσία Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομών (CISA) και το FBI, ο όγκος της κακόβουλης κυβερνοδραστηριότητας δεν μειώθηκε μετά την ανακοινωθείσα κατάπαυση του πυρός. [3] Οι επιθέσεις στοχεύουν σε κρίσιμες υποδομές, κυβερνητικές βάσεις δεδομένων και δίκτυα επικοινωνιών, δήλωσαν αξιωματούχοι.
Ένας ανώτερος σύμβουλος κυβερνοασφάλειας σημείωσε ότι οι κυβερνοεπιθέσεις συχνά διεξάγονται ανεξάρτητα από τις κινητικές εκεχειρίες. Σε μια συνέντευξη, ο Pete Chambers, πρώην αναλυτής άμυνας, δήλωσε ότι οι κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές είναι από τα πιο επικίνδυνα σενάρια, ικανές να απενεργοποιήσουν τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας κατά τους ψυχρότερους μήνες. [4]
Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας προειδοποίησε για αυξημένες κυβερνοαπειλές από το Ιράν μετά τις αμερικανικές επιδρομές, ενισχύοντας το μοτίβο ότι οι ψηφιακές καμπάνιες συνεχίζονται ανεξάρτητα από τις παύσεις στο επίπεδο του εδάφους. [5]
Απόδοση και Στόχοι
Οι επιθέσεις έχουν αποδοθεί σε ομάδες που συνδέονται και με τις δύο πλευρές της σύγκρουσης, σύμφωνα με κοινή ανακοίνωση του FBI, της CISA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας. [6] Τα νοσοκομεία, τα ενεργειακά δίκτυα και τα χρηματοπιστωτικά συστήματα παραμένουν πρωταρχικοί στόχοι, ανέφερε η ανακοίνωση. Ένας εκπρόσωπος ενός από τα πληγέντα έθνη δήλωσε ότι οι επιθέσεις αποτελούν παραβίαση του πνεύματος της εκεχειρίας, αν και δεν έχει υποβληθεί επίσημη κατηγορία. [7]
Οι Κινέζοι χάκερ που χρηματοδοτούνται από το κράτος διατηρούν επίσης συνεχή πρόσβαση σε αμερικανικά δίκτυα εδώ και χρόνια, σύμφωνα με αξιωματούχο του Λευκού Οίκου, προετοιμαζόμενοι να παραλύσουν κρίσιμα συστήματα σε περίπτωση σύγκρουσης. [8] Το βιβλίο Trump vs. China σημειώνει ότι το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα έχει αναπτύξει εκτεταμένες δυνατότητες κυβερνοεπιθέσεων. [9]
Ο συγγραφέας του βιβλίου Άντριου Κάρτερ προειδοποιεί ότι μια μεμονωμένη σημαντική κυβερνοεπίθεση θα μπορούσε να θέσει εκτός λειτουργίας σημαντικά τμήματα του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, στέλνοντας την κοινωνία πίσω στην Λίθινη Εποχή. [10] Αυτές οι εκτιμήσεις υπογραμμίζουν το εύρος της απειλής από πολλαπλούς παράγοντες εθνικών κρατών.
Επιπτώσεις για μελλοντικές συγκρούσεις
Οι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η επιμονή των κυβερνοεπιθέσεων υποδηλώνει μια στροφή προς τον υβριδικό πόλεμο, όπου οι ψηφιακές εκστρατείες συνεχίζονται ανεξάρτητα από τις παύσεις στο επίπεδο του εδάφους. Μια έκθεση για τον αόρατο πόλεμο εξηγεί ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι διεξάγονται με πληκτρολόγια, δημιουργώντας νέες ευπάθειες για τους καθημερινούς πολίτες μέσω εκτεταμένων διακοπών ρεύματος. [11]
Ένας πρώην στρατιωτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι κυβερνοεπιχειρήσεις παρέχουν αδιαμφισβήτητη πίεση και συλλογή πληροφοριών ακόμη και κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας των μαχών. Ο David Tice, παραγωγός της ταινίας Grid Down, Power Up, τόνισε ότι το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας των ΗΠΑ αντιμετωπίζει απειλές από τον κυβερνοπόλεμο, τους ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς και τις ηλιακές εκλάμψεις. [12]
Η χρήση χακαρισμένων καμερών κυκλοφορίας και τηλεοράσεων που έχουν παραβιαστεί κατά τη διάρκεια της αμερικανο-ισραηλινής εκστρατείας κατά του Ιράν καταδεικνύει πώς οι κυβερνοεπιχειρήσεις υποστηρίζουν τον κινητικό πόλεμο και συνεχίζονται πέρα από την ενεργό μάχη. [13] Η εξέλιξη εγείρει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών εκεχειριών σε μια εποχή διασυνδεδεμένων κυβερνοτομέων.
Οι συνεχιζόμενες κυβερνοεπιθέσεις υπογραμμίζουν την πολυπλοκότητα των σύγχρονων συγκρούσεων, όπου οι ψηφιακές επιχειρήσεις μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο από τις συμβατικές μάχες. Αξιωματούχοι και ειδικοί τονίζουν την ανάγκη για ισχυρές άμυνες στον κυβερνοχώρο, ανεξάρτητα από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Το μοτίβο υποδηλώνει ότι ακόμη και αν ένας πόλεμος σταματήσει, οι κυβερνοεπιθέσεις συνεχίζονται.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε αριθμό αμερικανικών τοξικών περιουσιακών στοιχείων και η Ιαπωνία κατέχει την πρώτη θέση.
Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η «εκδρομή» της κυβέρνησης Τραμπ στο Ιράν και ο αποκλεισμός των συναλλαγών ενεργειακού εφοδιασμού προς τη διεθνή αγορά, που έχουν προκαλέσει ένα ιστορικό οικονομικό χάος, έχουν ωθήσει τους περσινούς συμμάχους των ΗΠΑ, όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, στην τροχιά της Κίνας.
Έτσι, η Κίνα εκτελεί αθόρυβα ένα τεράστιο οικονομικό χτύπημα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.
Σε μόλις μία εβδομάδα, το Πεκίνο πούλησε( ένα νέο ρεκόρ σε) αμερικανικά ομόλογα.
Για δεκαετίες, η Κίνα αγόραζε αμερικανικό χρέος, το οποίο βοήθησε να διατηρηθεί η ομαλή λειτουργία της αμερικανικής οικονομίας.
Αλλά τώρα, το πούλησαν πιο γρήγορα από ποτέ.
Αυτή είναι μια σκόπιμη στρατηγική για να θωρακιστούν από τις αμερικανικές κυρώσεις και να αποδυναμώσουν επιθετικά την κυριαρχία του αμερικανικού δολαρίου.
Εάν η Κίνα συνεχίσει αυτή την τεράστια εκποίηση, το κόστος δανεισμού των ΗΠΑ θα εκραγεί, πυροδοτώντας τον πληθωρισμό και συντρίβοντας τους Αμερικανούς καταναλωτές. Ο οικονομικός Ψυχρός Πόλεμος έχει επίσημα αναζωπυρωθεί και το πεδίο της μάχης είναι η παγκόσμια αγορά ομολόγων.
Πόσο καιρό μπορεί να επιβιώσει η αμερικανική οικονομία χωρίς ξένους αγοραστές για το χρέος της;
Την επόμενη φορά που οι Αμερικανοί θα πάνε στις κάλπες για να ψηφίσουν για έναν ακόμη Πρόεδρο υπό την κυριαρχία του Ισραήλ, θα πρέπει τουλάχιστον να βεβαιωθούν ότι ο υποψήφιός τους γνωρίζει για τον «Παγκόσμιο Νότο», τους «BRICS» και ποιος κατέχει τα χρέη τους!
Σε μια ανάλυση με καθαρά γεωοικονομικό χαρακτήρα, ο Σταύρος Καλεντερίδης βάζει στο επίκεντρο τη μεγάλη σύγκρουση που εξελίσσεται πίσω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: τη μάχη για την κυριαρχία του δολαρίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι κινήσεις του Ιράν, της Κίνας και, στο βάθος, της Ρωσίας δεν αφορούν μόνο την ενέργεια ή τη γεωπολιτική ισχύ, αλλά έναν βαθύτερο σχεδιασμό αποδολαριοποίησης του διεθνούς εμπορίου.
Ο βασικός πυρήνας της ανάλυσης είναι ότι το Ιράν, αξιοποιώντας τη θέση του στα Στενά του Ορμούζ και τη σχέση του με την Κίνα, επιχειρεί να επιβάλει συναλλαγές σε κινεζικό γουάν, παρακάμπτοντας το δολάριο και το σύστημα SWIFT. Όπως σημειώνει ο Καλεντερίδης, το μήνυμα της Τεχεράνης είναι σαφές: όποιος θέλει να συναλλάσσεται ή να περνά από μια από τις πιο κρίσιμες ενεργειακές αρτηρίες του πλανήτη, θα πρέπει να αποδεχθεί νέα δεδομένα πληρωμών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το κινεζικό διατραπεζικό σύστημα πληρωμών CIPS, το οποίο λειτουργεί ως εναλλακτικός μηχανισμός απέναντι στο δυτικό χρηματοπιστωτικό δίκτυο. Ο Καλεντερίδης υποστηρίζει ότι το Πεκίνο, μέσα από αυτό το σύστημα, προσπαθεί να δημιουργήσει παράλληλη υποδομή διεθνών συναλλαγών, ικανή να περιορίσει την εξάρτηση χωρών όπως το Ιράν και η Ρωσία από το δολάριο και τις αμερικανικές κυρώσεις.
Κατά την ανάλυσή του, η Κίνα αγοράζει το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου, με τις πληρωμές να γίνονται σε γουάν. Αυτό σημαίνει ότι ένα σημαντικό τμήμα του ενεργειακού εμπορίου μετακινείται εκτός του αμερικανικού νομισματικού ελέγχου. Η Ουάσινγκτον, η οποία επί δεκαετίες χρησιμοποίησε το δολάριο και το SWIFT ως εργαλεία πίεσης και κυρώσεων, βλέπει τώρα αντιπάλους και ανταγωνιστές να οικοδομούν εναλλακτικά κανάλια συναλλαγών.
Ο αναλυτής υπογραμμίζει ότι δεν μιλάμε ακόμη για άμεση κατάρρευση του δολαρίου. Αντίθετα, παραδέχεται ότι το αμερικανικό νόμισμα παραμένει κυρίαρχο στα παγκόσμια αποθέματα των κεντρικών τραπεζών και στις διεθνείς συναλλαγές. Όμως, όπως επισημαίνει, το κρίσιμο δεν είναι μόνο η σημερινή εικόνα, αλλά η τάση. Και η τάση δείχνει ότι όλο και περισσότερες χώρες αναζητούν εναλλακτικές λύσεις.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδει και στο λεγόμενο mBridge, μια πλατφόρμα που συνδέεται με ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών και στην οποία εμπλέκονται χώρες όπως η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ταϊλάνδη και η Σαουδική Αραβία. Για τον Καλεντερίδη, αυτή η εξέλιξη έχει μεγάλη βαρύτητα, διότι δείχνει ότι ακόμη και χώρες του Κόλπου, παραδοσιακά δεμένες με το πετροδολάριο, δοκιμάζουν νέους μηχανισμούς πληρωμών.
Αυτό είναι το κομβικό σημείο της ανάλυσης: αν οι χώρες του Κόλπου αρχίσουν να απομακρύνονται σταδιακά από την απόλυτη εξάρτηση από το δολάριο, τότε η αμερικανική οικονομική ηγεμονία θα δεχθεί σοβαρό πλήγμα. Από τη δεκαετία του 1970, το πετροδολάριο αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας ισχύος των ΗΠΑ. Εάν όμως ένα μέρος του εμπορίου πετρελαίου αρχίσει να μεταφέρεται στο γουάν, τότε η εικόνα του διεθνούς συστήματος αλλάζει.
Ο Καλεντερίδης συνδέει αυτή τη διαδικασία με την ευρύτερη δυσαρέσκεια απέναντι στην αμερικανική πολιτική. Κατά την εκτίμησή του, οι κυρώσεις, η εργαλειοποίηση του δολαρίου, οι πιέσεις σε τρίτες χώρες και οι πολιτικές κινήσεις της Ουάσινγκτον έχουν οδηγήσει πολλούς παίκτες να εξετάζουν εναλλακτικές. Δεν πρόκειται μόνο για οικονομική μετατόπιση, αλλά για πολιτική και στρατηγική απομάκρυνση από την αμερικανική επιρροή.
Στην ίδια ανάλυση γίνεται αναφορά και στη Ρωσία. Μετά την αποβολή ρωσικών τραπεζών από το SWIFT λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, η Μόσχα στράφηκε σε μη δυτικά συστήματα συναλλαγών. Αυτό, σύμφωνα με τον Καλεντερίδη, έδωσε στην Κίνα την πρώτη μεγάλη ευκαιρία να δοκιμάσει στην πράξη τις δικές της οικονομικές υποδομές. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, όπως τον περιγράφει, αποτελεί το επόμενο και πιο κρίσιμο πεδίο αυτής της γεωοικονομικής αντιπαράθεσης.
Στο πλαίσιο αυτό, τα Στενά του Ορμούζ αποκτούν σημασία πέρα από τη στρατιωτική και ενεργειακή τους αξία. Από εκεί περνά σημαντικό μέρος του παγκόσμιου πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Αν το Ιράν καταφέρει να επιβάλει έστω και μερικώς πληρωμές ή τέλη σε γουάν, τότε η Τεχεράνη δεν θα έχει απλώς απαντήσει στις ΗΠΑ. Θα έχει δώσει στο Πεκίνο ένα στρατηγικό εργαλείο για την ενίσχυση του κινεζικού νομίσματος.
Ο Καλεντερίδης εκτιμά ότι η Κίνα δεν επιδιώκει απαραίτητα την άμεση εκθρόνιση του δολαρίου, αλλά τη δημιουργία αντίβαρου. Έναν πολυπολικό οικονομικό κόσμο, στον οποίο το δολάριο δεν θα είναι το μοναδικό νόμισμα αναφοράς και οι ΗΠΑ δεν θα μπορούν να ελέγχουν μονομερώς τις διεθνείς συναλλαγές. Αυτό, όπως τονίζει, είναι το πραγματικό διακύβευμα.
Παράλληλα, η ανάλυση αγγίζει και το ζήτημα της αξιοπιστίας των ΗΠΑ στους συμμάχους τους. Ο Καλεντερίδης αναφέρεται στις εντάσεις εντός ΝΑΤΟ, στις τριβές με ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και στη συζήτηση για το κατά πόσο κράτη όπως ο Καναδάς ή χώρες της Ευρώπης μπορούν μακροπρόθεσμα να βασίζονται στην Ουάσινγκτον. Η δεύτερη θητεία Τραμπ, οι δασμοί, οι πιέσεις προς συμμάχους και οι απρόβλεπτες κινήσεις της αμερικανικής ηγεσίας, σύμφωνα με τον ίδιο, εντείνουν την αμφισβήτηση.
Στο τέλος, η εικόνα που παρουσιάζει είναι αυτή ενός κόσμου που μπαίνει σε περίοδο μεγάλης αναδιάταξης. Το δολάριο παραμένει ισχυρό, όμως δεν είναι πλέον απρόσβλητο. Η Κίνα χτίζει υποδομές. Το Ιράν αξιοποιεί τη γεωγραφία του. Η Ρωσία έχει ήδη στραφεί σε εναλλακτικές. Οι χώρες του Κόλπου παρακολουθούν και δοκιμάζουν. Και οι ΗΠΑ βλέπουν το βασικότερο οικονομικό τους όπλο να αμφισβητείται σταδιακά από ένα νέο, πολυκεντρικό σύστημα.
Το συμπέρασμα της ανάλυσης Καλεντερίδη είναι βαρύ: ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο με πυραύλους, στόλους και βάσεις. Διεξάγεται και με νομίσματα, συστήματα πληρωμών, ενεργειακές ροές και γεωοικονομικά δίκτυα. Και σε αυτό το πεδίο, η Κίνα και το Ιράν επιχειρούν να ανοίξουν ρήγμα στην αμερικανική κυριαρχία.
Ετοιμάσατε προσεκτικά τη λίστα σας, μελετήσατε προσεκτικά τα πιο πρόσφατα φυλλάδια, κι όμως, όταν έρχεται η ώρα να πληρώσετε, το ποσό που εμφανίζεται στο ταμείο σας κάνει να ιδρώνετε! Είναι ένα απογοητευτικό σενάριο που οι περισσότεροι από εμάς βιώνουμε κάθε εβδομάδα. Παρά την σιδερένια θέληση να ελέγξουμε τον οικογενειακό προϋπολογισμό, μια αόρατη δύναμη φαίνεται πάντα να μας ωθεί να γεμίζουμε το καλάθι των αγορών μας πέρα από το λογικό. Τι θα γινόταν αν το πρόβλημα δεν ήταν τι αγοράζετε, αλλά πώς πλοηγείστε στους διαδρόμους του καταστήματός σας;
Ανακαλύψτε έναν άγνωστο νέο τρόπο για να γεμίσετε το καλάθι αγορών σας και να εξοικονομήσετε έως και 700 € ετησίως. Εν συντομία:
Η διαρρύθμιση των σούπερ μάρκετ έχει σχεδιαστεί για να σας κάνει να ξοδεύετε περισσότερα , εκθέτοντάς σας σε πειρασμούς μόλις μπείτε.
Η αντιστροφή της συνήθους διαδρομής σας επιτρέπει να γεμίσετε πρώτα το καλάθι σας με τα απαραίτητα προϊόντα, περιορίζοντας έτσι τις παρορμητικές αγορές.
Η ακριβής απογραφή στο σπίτι πριν φύγετε είναι το απόλυτο κλειδί για την αποφυγή διπλοτύπων και τη δραστική μείωση της σπατάλης τροφίμων. Η μυστική αρχιτεκτονική που θα κάνει την απόδειξή σας να εκτοξευθεί Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι σχεδόν όλα τα σούπερ μάρκετ, συμπεριλαμβανομένου και του συνηθισμένου σας E.Leclerc, σας καλωσορίζουν με τον ίδιο τρόπο; Από τη στιγμή που μπαίνετε μέσα, βυθίζεστε στον χώρο με τα φρούτα και τα λαχανικά . Τα χρώματα είναι έντονα, ο φωτισμός κολακευτικός και μια αίσθηση φρεσκάδας σας κατακλύζει.
Αυτό δεν είναι απολύτως τυχαίο. Οι ειδικοί μάρκετινγκ γνωρίζουν ότι ξεκινώντας με υγιεινά, πολύχρωμα προϊόντα, έχετε μια θετική διάθεση. Νιώθετε ότι κάνετε καλές επιλογές. Το αποτέλεσμα; Στη συνέχεια, νιώθετε πολύ λιγότερες ενοχές που προσθέτετε επεξεργασμένα τρόφιμα , γλυκά ή δελεαστικά νέα προϊόντα σε εμφανή σημεία στο τέλος των διαδρόμων.
Επιπλέον, η μουσική υπόκρουση , συχνά αργή, έχει σχεδιαστεί για να επιβραδύνει τον ρυθμό του περπατήματός σας. Το 2026, με τον προϋπολογισμό για φαγητό ενός μέσου ζευγαριού να ξεπερνά εύκολα τα 75 ευρώ την εβδομάδα, αυτές οι μικρές, αόρατες παγίδες συσσωρεύονται.
Οι παρορμητικές αγορές —τα είδη που ρίχνονται στο καλάθι αγορών «για να τα δοκιμάσετε» ή «για παν ενδεχόμενο» — μπορούν να διογκώσουν τον τελικό λογαριασμό κατά 10 έως 15% . Σε διάστημα ενός έτους, αυτό αντιπροσωπεύει ένα κολοσσιαίο ποσό που εξαφανίζεται χωρίς καν να το καταλάβετε. Η τρομερή τεχνική για την αντιστροφή της τάσης Αντιμέτωποι με αυτή την καλολαδωμένη μηχανή, μια εκπληκτικά απλή λύση αρχίζει να κερδίζει όλο και περισσότερους ακολούθους. Αυτή η μέθοδος, την οποία επισημαίνει η Lauren Thorpe, μια Βρετανίδα influencer που ειδικεύεται στη διαχείριση προϋπολογισμού, έχει ένα όνομα: «αντίστροφη αγορά». Η ιδέα είναι λογικά ορθή. Αντί να ακολουθήσετε την καθορισμένη ροή κυκλοφορίας του καταστήματος, κατευθύνεστε κατευθείαν στο πίσω μέρος της υπεραγοράς. Ξεκινάτε τα ψώνια σας από τους λιγότερο λαμπερούς αλλά πιο απαραίτητους διαδρόμους : χαρτί υγείας, προϊόντα καθαρισμού, ξηρά τρόφιμα (ζυμαρικά, ρύζι, κονσερβοποιημένα τρόφιμα) και κατεψυγμένα τρόφιμα. Γιατί είναι τόσο ισχυρή αυτή η αντιστροφή; Απλώς επειδή παίζει με την ψυχολογία του χώρου. Όταν τελικά φτάσετε στους πιο δελεαστικούς διαδρόμους, όπως σνακ, αναψυκτικά ή αρτοσκευάσματα, το καρότσι σας είναι ήδη οπτικά γεμάτο. Ο εγκέφαλός σας καταγράφει ότι έχετε ήδη αγοράσει πολλά, κάτι που φυσικά περιορίζει την επιθυμία να προσθέσετε περιττά έξτρα .
Εφαρμόζοντας αυτό το απλό κόλπο σε κάθε επίσκεψη, πολλοί καταναλωτές ισχυρίζονται ότι εξοικονομούν έως και 700 ευρώ ετησίως, χωρίς να αλλάζουν ποτέ κατάστημα ή να στερούνται τις αγαπημένες τους μάρκες. Το μυστικό για να κατακτήσετε το καλάθι αγορών σας ξεκινά από την κουζίνα σας. Ωστόσο, η μάχη ενάντια στα περιττά έξοδα δεν κερδίζεται μόνο στους διαδρόμους του τοπικού σουπερμάρκετ E.Leclerc. Ξεκινά από το σπίτι, πριν καν αγγίξετε τα κλειδιά του αυτοκινήτου σας.
Ο χρυσός κανόνας των ειδικών στην οικιακή οικονομία είναι σαφής: πρέπει να ψωνίζετε μέσα από τα ντουλάπια σας πριν ψωνίσετε έξω. Αφιερώστε λίγα λεπτά για να ανοίξετε το ψυγείο σας, να ψάξετε στην κατάψυξή σας και να ελέγξετε τα ράφια σας. Είναι πολύ πιθανό να βρείτε μερικούς ξεχασμένους θησαυρούς : μια ανοιχτή σακούλα με φακές, κατεψυγμένα λαχανικά ή κονσέρβες τόνου που έχουν μείνει αχρησιμοποίητες για μήνες.
Σήμερα, η τεχνολογία έρχεται να μας σώσει. Όλο και περισσότερα νοικοκυριά χρησιμοποιούν δωρεάν εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στα τηλέφωνά τους για να δημιουργήσουν ιδέες για γεύματα. Απλώς καταγράψτε τα τρία ή τέσσερα υλικά που σας έχουν περισσέψει και η εφαρμογή θα σας προτείνει μια νόστιμη συνταγή σε δευτερόλεπτα. Αυτή η συνήθεια είναι διπλά ωφέλιμη. Όχι μόνο μειώνει σημαντικά τη λίστα με τα ψώνια σας, αλλά καταπολεμά και μια σημαντική περιβαλλοντική και οικονομική μάστιγα.
Δεδομένου ότι ο μέσος άνθρωπος εξακολουθεί να πετάει δεκάδες κιλά βρώσιμων τροφίμων κάθε χρόνο, η βελτιστοποίηση των αποθεμάτων τροφίμων σας είναι ο καλύτερος τρόπος για να απελευθερώσετε τον τραπεζικό σας λογαριασμό. Ένας τεράστιος οικονομικός αντίκτυπος στο έτος 2026
Τον αποκαλούν και “Παρθενώνα της Πελοποννήσου”. Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα βρίσκεται στις Βάσσες της Φιγαλείας, στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο της Πελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και βρίσκεται 14 χλμ. νότια της Ανδρίτσαινας και 11 χλμ. βορειοανατολικά των Περιβολίων. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας.
Την “συγγένεια” του με τον Παρθενώνα την οφείλει στον Ικτίνο, τον μεγάλο αρχιτέκτονα της αρχαιότητας που κατασκεύασε και τους δυο ναούς.
By Inu shutterstock_
Το υπέροχο αυτό στολίδι αρχιτεκτονικής ήταν το πρώτο από τα θαυμαστά μνημεία της Ελλάδας, το οποίο αναγνωρίστηκε από την UNESCO το 1986 ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ακολούθησε το 1987 ο αρχαιολογικός χώρος Ακροπόλεως, ο οποίος περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.
Ο Ναός του Επικούριου Απόλλωνα αποτελεί ένα από τα καλύτερα σωζόμενα μνημεία της κλασικής αρχαιότητας αλλά και ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους ναούς της αρχαιότητας. Αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα διότι τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης.
By Gabriela Insuratelu shutterstock
Ο ναός ανεγέρθη το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ) και υψώνεται στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο της Πελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας και βρίσκεται 14 χλμ. νότια της Ανδρίτσαινας και 11 χλμ. βορειοανατολικά των Περιβολίων.
Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Συνδυάζει αρχαϊκά, κλασικά και παραδοσιακά αρκαδικά χαρακτηριστικά. Έτσι προσφέρει ένα ελκυστικό μείγμα του παλιού και του νέου, του αγροτικού και του εκλεπτυσμένου. Η επιμήκης περίπτερη δομή (39,87 × 16,13 μέτρα) είναι κατασκευασμένη κυρίως από γκρίζο ασβεστόλιθο τοπικής προέλευσης.
Η εξωτερική κιονοστοιχία του εξάστηλου ναού ακολουθεί έναν εξαιρετικά αυστηρό δωρικό ρυθμό (οι μετόπες δεν είναι λαξευμένες). Όμως στο εσωτερικό, έξοχης ποιότητας γλυπτική συνταιριάζεται με έναν πιο περίτεχνο αρχιτεκτονικό ρυθμό, σύμφωνα με τη wikipedia. Το εμπρόσθιο τμήμα του προνάου και του οπισθοδόμου με δύο κίονες εν παραστάσει αναδιατυπώνουν τον δωρικό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται λοιπόν ως ναός δωρικός, δίστυλος εν παραστάσει περίπτερος.
Στο νότιο τμήμα όπου βρίσκεται το άδυτο, οι δύο τελευταίοι ιωνικοί κίονες του σηκού στέκονται στο μακρινό άκρο λοξών τοίχων, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ένας κορινθιακός κίων, μόνος στο κέντρο του ναού. Το κιονόκρανο του κίονα αυτού αποτελεί «το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα και θεωρείται πρότυπο για όλα τα “Κορινθιακά” μνημεία του ελληνικού, ρωμαϊκού και μεταγενέστερων πολιτισμών».
Τα μέλη της κυβέρνησης Τραμπ συχνά εκφράζουν τον εσωτερικό τους Θουκυδίδη, παραφράζοντας τα λόγια του Έλληνα ιστορικού σχετικά με τις σκληρές πραγματικότητες της εξουσίας σε έναν κόσμο όπου τα έθνη κοιτούν αποκλειστικά το δικό τους συμφέρον.Τον Ιανουάριο, ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε την αιφνιδιαστική στρατιωτική επέμβαση που κατέληξε στην απαγωγή του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο ως παράδειγμα των “σιδερένιων νόμων που πάντα καθόριζαν την παγκόσμια ισχύ”. Ερωτηθείς για την επιχείρηση, ο ανώτερος σύμβουλος πολιτικής του Λευκού Οίκου Στίβεν Μίλερ χλεύασε τον παρουσιαστή του CNN, Τζέικ Τάπερ για την αφέλειά του σχετικά με “διεθνείς αβρότητες” όπως ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών. “Ζούμε σε έναν κόσμο, στον πραγματικό κόσμο, Τζέικ, που κυβερνάται από τη δύναμη, που κυβερνάται από τη βία, που καθορίζεται από την εξουσία”.
Ο πόλεμος του Ιράν έχει ενισχύσει αυτά τα ένστικτα. Στις 7 Απριλίου, ο Τραμπ προειδοποίησε το ιρανικό καθεστώς να υποκύψει στην αμερικανική ισχύ. Διαφορετικά, απείλησε: “Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε”.
Τέτοιες αναφορές στη διαχρονική αλήθεια της πολιτικής ισχύος συχνά εμπνέονται από τον Θουκυδίδη, του οποίου η “Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου” παραμένει ένα θεμελιώδες κείμενο για τους δηλωμένους ρεαλιστές της εξωτερικής πολιτικής. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι αναλυτές επικαλούνται τακτικά το έργο του Θουκυδίδη για να εξηγήσουν την αναπόφευκτη αντιπαλότητα των μεγάλων δυνάμεων και να δικαιολογήσουν την κυριαρχία τους επί των αδύναμων. Αλλά οι αναλύσεις τους δεν προσφέρουν μια αρκετά προσεκτική ανάγνωση – και συχνά παραβλέπουν τα βαθύτερα διδάγματα που έχει να προσφέρει ο Θουκυδίδης για τους κινδύνους που δημιουργούνται όταν η εξουσία ασκείται χωρίς όρια ή νομιμότητα.
Το πιο διάσημο χρονογράφημα στην “Ιστορία” του Θουκυδίδη είναι ο Διάλογος των Μηλίων. Σε αυτόν, μια αντιπροσωπεία της Αθήνας παραδίδει ένα τελεσίγραφο στο νησί της Μήλου: Υποταχτείτε στην ανώτερη δύναμη της Αθήνας και γίνετε υποτελές κράτος στον πόλεμό της εναντίον της Σπάρτης ή αντιμετωπίστε την καταστροφή. Οι Μήλιοι ζητούν να παραμείνουν ουδέτεροι, αλλά αυτό δεν γίνεται δεκτό. “Ξέρετε, όπως και εμείς”, εξηγούν οι Αθηναίοι, “οι ισχυροί κάνουν ό,τι μπορούν και οι αδύναμοι υποφέρουν ό,τι πρέπει. Η Μήλος ηττάται, οι ενήλικες άνδρες της θανατώνονται και οι γυναίκες και τα παιδιά πωλούνται ως σκλάβοι.
Η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ έχει υιοθετήσει με ενθουσιασμό τη λογική του Διαλόγου. Αυτό φαίνεται στην ωμή δήλωση του προέδρου Τραμπ προς τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι “δεν έχετε άλλα χαρτιά [να παίξετε]” αλλά και στις εκφοβιστικές του πιέσεις προς τη μικροσκοπική Δανία να παραχωρήσει τον έλεγχο της αραιοκατοικημένης Γροιλανδίας, στη μονομερή επιβολή δασμών σε μικρότερα έθνη, στις απειλές του να “καταλάβει” την Κούβα όταν το επιλέξουν οι ΗΠΑ και στις απαιτήσεις του να βοηθήσουν οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ – με τους οποίους δεν έγινε καμία επικοινωνία πριν από τον πόλεμο στο Ιράν – ώστε να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ. Αυτές είναι οι ενέργειες μιας αδίστακτης υπερδύναμης που έχει εγκαταλείψει κάθε πρόσχημα φωτισμένης ηγεσίας ή σεβασμού της νομιμότητας, υπέρ της παγκόσμιας κυριαρχίας.
Αλλά ο αδιάκοπος εκφοβισμός της κυβέρνησης Τραμπ αγνοεί ένα κεντρικό μάθημα από την κλασική αρχαιότητα: η μετατόπιση της Αθήνας από μια καλοπροαίρετη δύναμη σε μια κακόβουλη αυτοκρατορία άνοιξε τον δρόμο της προς την καταστροφή.
Από τον 7ο αιώνα π.Χ. και μετά, οι πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας αναγνώριζαν έναν από αυτούς ως φυσικό ηγέτη, με το δικαίωμα να έχει εξέχουσα θέση και ειδικά δικαιώματα για τη δυσανάλογη συμβολή του στη συλλογική άμυνα. Ονόμαζαν αυτή τη δύναμη τον ηγέτη. Ωστόσο, συχνά υπήρχαν δυνάμεις που αμφισβητούσαν τον ηγέτη. Η πιο διάσημη τέτοια σύγκρουση ήταν ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, ο οποίος έφερε την Αθήνα αντιμέτωπη με την Σπάρτη. Τελικά, η Αθήνα ηττήθηκε.
“Αυτό που έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο”, έγραψε ο Θουκυδίδης, “ήταν η ανάπτυξη της αθηναϊκής δύναμης και ο φόβος που προκάλεσε στην Σπάρτη”. Πολλοί σύγχρονοι μελετητές έχουν πιαστεί από αυτή τη γραμμή, θεωρώντας ότι αποτελεί μια περιληπτική περιγραφή για το αναπόφευκτο του πολέμου μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Όπως η Αθήνα και η Σπάρτη, λένε, οι ΗΠΑ και η Κίνα κινδυνεύουν να πέσουν στην “παγίδα του Θουκυδίδη”.
Αλλά, όπως διευκρινίζει ο ίδιος ο ιστορικός, τα αίτια του πολέμου ήταν βαθύτερα. Αυτό που έκανε την αυξανόμενη δύναμη της Αθήνας τόσο ανησυχητική ήταν η παραβίαση των ελληνικών κανόνων, στην προσπάθειά της να μετατρέψει την συναινετική ηγεσία της σε μια καταπιεστική αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των Σπαρτιατών για το αν θα έπρεπε να πάνε σε πόλεμο, η αντιπροσωπεία της Αθήνας δικαιολόγησε την αυτοκρατορική στροφή της πόλης: “Δεν δώσαμε εμείς το παράδειγμα, γιατί ήταν πάντα νόμος ότι ο ασθενέστερος πρέπει να υπόκειται στον ισχυρότερο”. Το τέχνασμα απέτυχε, επιβεβαιώνοντας τις υποψίες για τις ιμπεριαλιστικές προθέσεις της Αθήνας και οδηγώντας τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους να εγκρίνουν την κήρυξη πολέμου.
Με άλλα λόγια, αυτό που έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο δεν ήταν απλώς η παρουσία αντίπαλων μεγάλων δυνάμεων, αλλά το γεγονός ότι μία από αυτές άρχισε να καταχράται τους κανόνες του συστήματος που είχε επιτρέψει την άνοδό της στο μεγαλείο εξαρχής.
Ο πειρασμός να εκμεταλλευτεί κανείς την κυριαρχία του είναι μια επαναλαμβανόμενη ιστορική παρόρμηση – μια στην οποία η Αμερική του Τραμπ έχει υποκύψει. Κουρασμένες από την ανάληψη ευθυνών προς το γενικό συμφέρον, οι ΗΠΑ αξιοποιούν και καταχρώνται τη δομική τους κυριαρχία για μέγιστο κέρδος, εξαναγκάζοντας και αποσπώντας οφέλη ακόμη και από τους πιο στενούς τους εταίρους. Όπως και στην εποχή του Θουκυδίδη, αυτή η στάση υπόσχεται βραχυπρόθεσμα κέρδη αλλά μακροπρόθεσμη καταστροφή.
Η ιδιοφυΐα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μετά το 1945 έγκειται στην ενσωμάτωση της τρομερής ισχύος της Αμερικής σε ένα πλαίσιο διεθνών θεσμών και δικαίου στο οποίο όλα τα έθνη, μεγάλα και μικρά, μπορούσαν να συμμετάσχουν αντλώντας οφέλη. Αυτή η διευθέτηση ήταν κάθε άλλο παρά τέλεια και είχε πολλά επεισόδια ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων. Αλλά συνολικά απέδωσε καρπούς για τις ΗΠΑ. Προστάτευσε την πραγματικότητα της αμερικανικής κυριαρχίας, νομιμοποίησε την αμερικανική ισχύ και δημιούργησε μια τάξη που συνάδει σε μεγάλο βαθμό με τα αμερικανικά συμφέροντα.
Σήμερα, οι ΗΠΑ χάνουν όλα αυτά τα πλεονεκτήματα. Η κυβέρνηση Τραμπ καταστρέφει κάθε εναπομένουσα πίστη ότι μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη πως οι ΗΠΑ θα ασκήσουν την εξουσία τους με υπευθυνότητα. Ακυρώνει επίσης τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της αμερικανικής εξουσίας και της συμπεριφοράς της Ρωσίας στην Ουκρανία ή της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα ή (ενδεχομένως) στην Ταϊβάν.
Ακόμα και οι ηγέτες, στο τέλος της ημέρας, χρειάζονται φίλους. Ο Τραμπ μπορεί να επιμείνει, όπως έκανε στη σύγκρουση με το Ιράν, ότι “δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός!”. Αλλά αν οι ΗΠΑ παραμείνουν σε αυτήν την πορεία, θα βρεθούν χωρίς συμμάχους και εταίρους, μια μοναχική υπερδύναμη σε ένα διεθνές σύστημα χωρίς κανόνες που οι ίδιες βοήθησαν να δημιουργηθεί. Δεν είναι πολύ αργά για να αλλάξουμε την πορεία μας – και αυτό ξεκινά με μια πιο προσεκτική ανάγνωση του Θουκυδίδη.
Ένας ανώτερος στρατηγός του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ δήλωσε ότι η Κίνα ήδη ισοδυναμεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως στρατιωτικός ομόλογος, απορρίπτοντας την κοινή περιγραφή του Πεκίνου ως σχεδόν ομότιμη απειλή. Ο Αντιστράτηγος Στίβεν Σκλένκα, Αναπληρωτής Διοικητής Εγκαταστάσεων και Logistics του USMC, έκανε τη δήλωση κατά τη διάρκεια της Έκθεσης Ναυτικής Υπηρεσίας Modern Day 2026 στην Ουάσινγκτον.
«Μην ακούτε αυτές τις ανοησίες ότι είναι σχεδόν ισότιμοι. Είναι ισότιμοι επειδή μας ανταγωνίζονται σχεδόν σε κάθε μέτρο εθνικής επιρροής», είπε ο Σκλένκα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του The War Zone. Ο στρατηγός πρόσθεσε ότι το «όραμα» του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ είναι να ανατρέψει τη διεθνή δομή και να μας αντικαταστήσει από τους παγκόσμιους ηγέτες».
Ο Sklenka διετέλεσε προηγουμένως επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής και αναπληρωτής διοικητής της αμερικανικής INDOPACOM. Είπε ότι ο χρόνος που πέρασε σε αυτόν τον ρόλο τον έδωσε εξοικείωση με τη σκέψη και τις προθέσεις του Xi. Η κινεζική ηγεσία, υποστήριξε, βλέπει την παρούσα εποχή ως την ευκαιρία του Πεκίνου να ανακτήσει την αντιληπτή ιστορική του θέση ως «Μεσαίο Βασίλειο». [2]
Στρατιωτικές και βιομηχανικές δυνατότητες της Κίνας
Ο Σκλένκα περιέγραψε λεπτομερώς τα ποσοτικά και ποιοτικά πλεονεκτήματα της Κίνας. Είπε ότι η ναυπηγική ικανότητα της Κίνας «αναφέρεται να είναι 230 φορές μεγαλύτερη από αυτήν των Ηνωμένων Πολιτειών». Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός έχει υπερδιπλασιάσει την κατασκευή πυρηνοκίνητων υποβρυχίων του, πρόσθεσε, και το οπλοστάσιό του από βαλλιστικούς και κρουζ πυραύλους υφίσταται ραγδαία επέκταση.
Το πυρηνικό απόθεμα της Κίνας είναι το ταχύτερα αυξανόμενο στον κόσμο, σύμφωνα με τον στρατηγό. Η ετήσια έκθεση του Πενταγώνου προς το Κογκρέσο, που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026, επιβεβαίωσε ότι το Πεκίνο στοχεύει να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως την κυρίαρχη παγκόσμια υπερδύναμη και επιταχύνει την στρατιωτική του ανάπτυξη. [2] [4] Ο Σκλένκα τόνισε επίσης τις κινεζικές επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη, τα σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών και αυτό που αποκάλεσε «έξυπνες τακτικές πολέμου».
Ο στρατηγός είπε ότι η βιομηχανική βάση της Κίνας ξεπερνά τις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και μια δεκαετία. «Ο Xi βρίσκεται σε πολεμική κατάσταση», είπε ο Sklenka. «Υποστηρίζεται από μια βιομηχανική βάση που ξεπερνά τον κόσμο σε παραγωγή πλοίων και χάλυβα, πολύτιμων ορυκτών και δορυφόρων, πυρομαχικών».
Μαθήματα από τη σύγκρουση στο Ιράν
Ο Σκλένκα έκανε άμεσες συγκρίσεις μεταξύ της συνεχιζόμενης στρατιωτικής εκστρατείας των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν — γνωστής ως Επιχείρηση Epic Fury — και μιας πιθανής σύγκρουσης με την Κίνα. Περιέγραψε το Ιράν ως «μεσαίας βαθμίδας δύναμη» που έχει καταφέρει να προκαλέσει σημαντική ζημιά στις δυνάμεις και τους συμμάχους των ΗΠΑ μέσω επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους. Η ικανότητα του Ιράν να κλείνει το Στενό του Ορμούζ καταδεικνύει πώς μια μικρότερη δύναμη μπορεί να διαταράξει μια ανώτερη δύναμη, σημείωσε.
«Σκεφτείτε τις πολυπλοκότητες και τις επιπλοκές που αντιμετωπίζουμε με το Ιράν και μετά αναρωτηθείτε: "πώς θα αντιδράσουμε και θα δράσουμε όταν αντιμετωπίζουμε ένα έθνος που είναι δεύτερο σε εθνικό ΑΕΠ;"», είπε ο Σκλένκα. Δημοσιεύματα έχουν δείξει ότι το Ιράν χρησιμοποίησε έναν κινεζικής κατασκευής κατασκοπευτικό δορυφόρο για να στοχεύσει αμερικανικές βάσεις κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, γεγονός που καταδεικνύει το βάθος της υποστήριξης του Πεκίνου προς τους αντιπάλους. [3]
Ο Σκλένκα προειδοποίησε ότι ένας πόλεμος με την Κίνα θα ήταν πολύ πιο σοβαρός. «Το Ιράν δεν έχει ούτε κατά διάνοια την οικονομική ισχύ της Κίνας. Δεν έχουν τη βιομηχανική τους βάση. Σίγουρα δεν έχουν την πορεία του στρατιωτικού εκσυγχρονισμού τους», είπε.
Ευπάθεια εγκαταστάσεων στις ΗΠΑ
Ο στρατηγός τόνισε ότι οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ δεν είναι πλέον καταφύγια, αλλά αποτελούν πλέον έδαφος πρώτης γραμμής, ευάλωτο τόσο σε κινητικές όσο και σε μη κινητικές επιθέσεις. «Οι βάσεις, τα φυλάκια και οι σταθμοί μας... είναι οι πρώτες γραμμές αποφασιστικού εδάφους», δήλωσε ο Σκλένκα. Σημείωσε ότι οι μη κινητικές επιθέσεις -συμπεριλαμβανομένων των κυβερνοεπιθέσεων, των εκστρατειών παραπληροφόρησης και των σμηνών μη επανδρωμένων αεροσκαφών- είναι πιθανό να αποτελέσουν την έναρξη οποιασδήποτε σύγκρουσης με την Κίνα. «Θα είναι μια κυβερνοεπίθεση εναντίον ενός δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας στη βάση μας, μια εκστρατεία παραπληροφόρησης που θα στοχεύει οικογένειες στρατιωτικών ή ένα σμήνος μη επανδρωμένων αεροσκαφών που θα προέρχεται από μία από τις εγκαταστάσεις μας», είπε.
Ο Σκλένκα ζήτησε ενισχυμένες υποδομές, ανθεκτική ισχύ και ολοκληρωμένη άμυνα βάσεων. «Χρειαζόμαστε τις καλύτερες λύσεις για την αντιμετώπιση των UAS», είπε. «Πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε γι' αυτό, να αρχίσουμε να τα παρέχουμε». Η ευπάθεια των αμερικανικών εγκαταστάσεων υπογραμμίζεται από αναφορές ότι ο αμερικανικός στρατός υστερεί σε σχέση με την Κίνα και τη Ρωσία στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων αεροσκαφών με τεχνητή νοημοσύνη. [1]
Κάλεσμα για Μετασχηματισμό
Ο Σκλένκα προέτρεψε τον στρατό να αντιμετωπίσει τις εγκαταστάσεις ως πλατφόρμες μάχης. «Πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τις βάσεις μας ως σχηματισμούς μάχης, εξίσου επικριτικοί απέναντι σε έναν σχηματισμό μάχης όσο και οι μεραρχίες, οι πτέρυγες και οι MEU μας», είπε. Αναγνώρισε ότι κανένας στρατιωτικός ηγέτης των ΗΠΑ με στολή δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ έναν ομότιμο αντίπαλο που να διεκδικεί όλα τα πεδία ταυτόχρονα.
«Κανείς από εμάς με στολή σήμερα δεν έχει χρειαστεί ποτέ να επιχειρήσει σε έναν κόσμο όπου ένας νόμιμος ομότιμος μας αμφισβητεί ταυτόχρονα σε κάθε τομέα», δήλωσε ο Σκλένκα. Τόνισε την ανάγκη για συνεργασίες στον κλάδο για την ανάπτυξη συστημάτων αντιμετώπισης UAS, ενισχυμένων δικτύων και ανθεκτικών επικοινωνιών. Ο στρατηγός προειδοποίησε ότι ο μετασχηματισμός έχει καθυστερήσει. «Η ιστορία έχει αποδειχθεί και οι τρέχουσες επιχειρήσεις μας επιβεβαιώνονται, ότι η κοινωνία που μπορεί να προβάλει και να διατηρήσει την ισχύ της και να διατηρήσει τις δυνάμεις της με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, τελικά, επικρατεί», δήλωσε.
