Αγαπητοί επιστήμονες, μετεωρολόγοι και γεωμηχανικοί, έχετε να μας πείτε κάτι άλλο, κάτι αληθινό, για το ότι ο καιρός … τρελάθηκε? Καλές οι συγνώμες για τις λάθος προβλέψεις ή για τα αντικρουόμενα μετεωρολογικά δελτία αλλά μήπως πρέπει επιτέλους να μάθουμε την αλήθεια, για την αιτία αυτών των παράλογων και, πολύ συχνά πλέον, ακραίων και επικίνδυνων καιρικών φαινομένων? Φτύνοντας την καραμέλα της κλιματικής αλλαγής, μπορούμε να ανοίξουμε τη συζήτηση, λέγοντας επιτέλους αλήθειες? Ας μιλήσουμε λίγο για την αποδεδειγμένη τροποποίηση καιρού και τους αεροψεκασμούς που θολώνουν καθημερινά τον ουρανό της Ελλάδας!!!
Εσείς ξέρετε καλύτερα απ’ τον καθένα, πως κάποιοι επιστήμονες ξεκίνησαν κάποτε, το 1924, τις πρώτες προσπάθειες τροποποίησης καιρού και πως όλα αυτά τα εκατό χρόνια, έχουν εφαρμόσει τα πειράματα αυτά ακόμα και για στρατιωτικούς λόγους και πως, έκτοτε, δεν σταμάτησαν να εξελίσσουν τις τεχνικές αυτές, προσθέτοντας χημικά υλικά στη σύσταση των αεροψεκασμών. (*) Ακολουθεί στο τέλος συνοπτική περιγραφή των προσπαθειών που έχει κάνει η επιστήμη από τότε μέχρι σήμερα, για να φέρει τον καιρό στα μέτρα όσων τον χρειάζονται ως όπλο για να πετύχουν ένα αποτέλεσμα, για ίδιον όφελος.
Μόλις μπήκε ο Σεπτέμβρης – και αναμένοντας δυναμικές κινητοποιήσεις των Ελλήνων πολιτών – ο ουρανός της Ελλάδας θόλωσε απ’ τους πυκνούς αεροψεκασμούς, που μόνο κάποιος που στρουθοκαμηλίζει αρνείται ότι γίνονται. Και μόλις οι φοιτητές μας ανακοίνωσαν πως σκοπεύουν να κατασκηνώσουν στο Σύνταγμα, ακολουθώντας το ρεύμα των διαμαρτυριών σ’ όλη την Ευρώπη, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έθεσε σε εφαρμογή την επιχείρηση τροποποίησης καιρού, προκειμένου να φέρει βροχές, καταιγίδες και άστατο καιρό, που θα αναγκάσει τους ΄Ελληνες να κλειστούν στα σπίτια τους. Και τα κατάφερε!!!
«Δεν θα έπεφτε η Βαστίλη, αν έβρεχε εκείνη τη μέρα»!! Κι επειδή το σύστημα το γνωρίζει αυτό καλύτερα απ όλους, φρόντισε ν’ ανοίξουν οι ουρανοί.
Εσείς, το βλέπετε αυτό? Κι αν δεν το βλέπετε, έχετε να μας δώσετε κάποια άλλη, λογική εξήγηση για όσα βιώνουμε και για όσες καταστροφές προκλήθηκαν στη χώρα απ’ την επέλαση «προγραμματισμένων» σφοδρών καταιγίδων? Κι αν το βλέπετε αλλά φοβάστε να μιλήσετε - επειδή πιθανόν να αληθεύει απόλυτα το ότι τα ειδικά αυτά αεροσκάφη απογειώνονται από νατοϊκές βάσεις - τί προτείνετε ή τί κάνετε για τον τερματισμό αυτών των επικίνδυνων για την υγεία μας αεροψεκασμών ? Προφανώς, ένας ένας, δεν μπορείτε να φέρετε κάποιο αποτέλεσμα, γιατί με τις μαφιόζικες τακτικές αυτής της κυβέρνησης, ξέρουν καλά πώς να κλείνουν στόματα. Όμως η συνεργασία πολλών συλλογικών φορέων, εντός και εκτός Ελλάδας – αφού οι αεροψεκασμοί γίνονται σ’ όλο τον κόσμο, όταν κάποιοι τους χρειάζονται ως όπλο - θα μπορούσε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, χωρίς τον άμεσο προσωπικό κίνδυνο.
Το ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ξέφραγο αμπέλι, είναι γνωστό σε όλους μας. Το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, το οποίο θα όφειλε να καταρρίπτει κάθε ύποπτο εχθρικό αεροσκάφος, επιτρέπει να σαρώνεται ο εναέριος χώρος της Ελλάδας από ύποπτα αεροσκάφη, που εκτοξεύουν άγνωστα – ή και γνωστά σ’ αυτούς – επικίνδυνα χημικά υλικά, αφού γι αυτό έχει δοθεί σχετική εντολή απ’ την κυβέρνηση. Οι Εισαγγελείς της χώρας, σιωπούν, ενώ θα έπρεπε ήδη να έχουν κινήσει αυτεπάγγελτα τη διαδικασία έρευνας για το φαινόμενο που απειλεί τους ΄Ελληνες, προκειμένου να μάθουμε επιτέλους, πέρα απ’ την τροποποίηση καιρού, τί άλλο επιδιώκουν.
Οπότε? Τί κάνουμε? ΄Εχετε να προτείνετε κάτι ?
(*) Αν και το γνωρίζετε καλύτερα απ’ τον καθένα, ας δούμε βήμα βήμα αυτές τις προσπάθειες τροποποίησης καιρού:
· Αρχικά, το 1924, σε μια προσπάθεια να αλλάξει τον καιρό, ο καθηγητής Emory Leon Chaffee στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, εκτόξευσε φορτισμένη άμμο από ένα αεροπλάνο.
· Το 1930, ο W. Veraart εκτόξευσε ξηρό πάγο στους ουρανούς για να αλλάξει τον καιρό. Μόνο το βιβλίο του στην ολλανδική γλώσσα περιέχει τα αποτελέσματα της έρευνάς του και τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε.
· Ο Henry G. Houghton, καθηγητής στο MIT, ψέκασε υγροσκοπικά διαλύματα στην ομίχλη το 1938 για να την καθαρίσει (Fleagle et al., 1974).
· Στις 13 Νοεμβρίου 1946, ένας επιστήμονας ονόματι Δρ. Vincent J. Schaefer και ένας πιλότος που εργαζόταν για το Εργαστήριο Έρευνας General Electric απογειώθηκαν και πέταξαν 30 μίλια ανατολικά του Schenectady της Νέας Υόρκης, σε ύψος 14.000 ποδιών. Η επιχείρηση περιελάμβανε έκχυση τριών κιλών ξηρού πάγου (παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα) στα σύννεφα (Weiss, 1975a). Όταν ο Δρ Schaefer κοίταξε πίσω, ήταν ενθουσιασμένος από τις μακριές σειρές χιονιού που έβγαιναν από τους πρόποδες του σύννεφου που μόλις είχαν διασχίσει. Είχαν προκαλέσει μια πλασματική χιονοθύελλα.
Μετά τις δοκιμές του Εργαστηρίου Έρευνας General Electric, φάνηκε πιθανό οι άνθρωποι να μπορούν επιτέλους να χειραγωγήσουν τον καιρό για στρατιωτικούς στόχους. Καθώς οι εντάσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Σοβιετικής Ένωσης αυξάνονταν, ένα υποθετικό όπλο που θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο καταστροφικό από τα πυρηνικά όπλα, είναι ο έλεγχος του καιρού (Fleagle et al., 1974).
· Η Συμβουλευτική Επιτροπή του Προέδρου των ΗΠΑ για τον Έλεγχο του Καιρού ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1953. Δηλωμένος στόχος της ήταν να αξιολογήσει το επίπεδο της κυβερνητικής συμμετοχής και την αποτελεσματικότητα των στρατηγικών χειραγώγησης του καιρού. Πολύχρωμες χρωστικές χρησιμοποιούνται για να λιώσουν τα πολικά καλύμματα πάγου, να εξαπολύσουν καταστροφικές πλημμύρες και να απελευθερώσουν τεράστιες ποσότητες σκόνης στη στρατόσφαιρα για να δημιουργήσουν βροχόπτωση όπως απαιτείται. Αναφέρεται στην Επιχείρηση Popeye, ένα σχέδιο για την επέκταση της εποχής των μουσώνων στη Νοτιοανατολική Ασία (Byers, 1974).
· Η χερσόνησος Seward στην Αλάσκα των Ηνωμένων Πολιτειών και η χερσόνησος Chukchi στη ρωσική Άπω Ανατολή χωρίζονται από το κανάλι Bering. Ο Arkady Borisovich Markin, ένας Ρώσος μηχανικός, κατασκεύασε επίσης ένα φράγμα κατά μήκος του στενού που ήταν εξοπλισμένο με πολλές πυρηνικές αντλίες. Τα νερά του Ειρηνικού Ωκεανού μπορεί θεωρητικά να αποκλίνουν, προκαλώντας μεγάλες πόλεις όπως η Νέα Υόρκη και το Λονδίνο να γίνουν πιο ζεστές. Παρά τον ισχυρισμό του Markin ότι στόχος του ήταν να «ανακουφίσει το βάναυσο κρύο του βόρειου ημισφαιρίου», οι Αμερικανοί ειδικοί ανησυχούσαν ότι ο έλεγχος του καιρού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προκαλέσει πλημμύρες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, τα μέσα ενημέρωσης παρουσίαζαν δημόσιες συζητήσεις για κάθε θεωρία που δημιουργήθηκε από Αμερικανούς και Σοβιετικούς επιστήμονες (Weiss, 1975a). Ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε το Πρόγραμμα Popeye, μια επιχείρηση υψηλής διαβάθμισης, από το 1967 έως το 1972. Ο στόχος ήταν να επιμηκυνθεί η περίοδος των μουσώνων της Νοτιοανατολικής Ασίας. Η τακτική επιμελητεία του βιετναμέζικου στρατού παρεμποδίστηκε σοβαρά από την καταρρακτώδη βροχή.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Popeye, η τεχνολογία τροποποίησης του καιρού χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία για πρώτη φορά σε στρατιωτική κατάσταση. Όταν ανακαλύφθηκε, η Σύμβαση Περιβαλλοντικής Χειρισμού (ENMOD) απαγόρευσε τη χρήση του στη μάχη.
Μια επισκόπηση των τεχνολογιών τροποποίησης του καιρού δίνεται από τον Ταγματάρχη της Πολεμικής Αεροπορίας Barry B. Coble στο βιβλίο του τον Μάρτιο του 1997 «Benign Weather Modification». Περιγράφει τις αλλαγές που έχουν συμβεί, ειδικά στα χέρια των πιο σκληρών ιδεολογικών αντιπάλων της CIA και του Πενταγώνου.
Το 1948, η μετεωρολογική κοινότητα αναγνώρισε την πρώτη πρωτοβουλία που εποπτεύτηκε επιστημονικά και ρυθμίστηκε ως τροποποίηση του καιρού (Fleagle et al., 1974). Η πρώιμη μελέτη του Δρ Irving Langmuir σχετικά με τη σκόπιμη σπορά νεφών για τη δημιουργία βροχής έδωσε πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα που σχεδόν αμέσως προκάλεσαν μεγάλο ενδιαφέρον στην περιοχή.
Μια ερευνητική εργασία του 1996 που διεξήχθη για την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών θεώρησε την πιθανή χρήση της νανοτεχνολογίας για τη δημιουργία σύννεφων «τεχνητών καιρικών συνθηκών» από μικρά σωματίδια υπολογιστή που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μια «έξυπνη ομίχλη». Ένας δόκιμος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας παρουσιάζει την τεχνολογία τροποποίησης του καιρού ως πολλαπλασιαστή δυνάμεων με αξιοσημείωτες δυνατότητες που μπορεί να αναπτυχθεί σε μια σειρά μεταπολεμικών συνθηκών σε μια μη ταξινομημένη ακαδημαϊκή μελέτη που εκπονήθηκε από φοιτητές (Rodger, 2004).
Οι προσπάθειες αλλαγής του καιρού και αντανάκλασης της ηλιακής θερμότητας έχουν λάβει λιγότερη προσοχή από την κλιματική αλλαγή, η οποία πρόσφατα έχει βρεθεί στο επίκεντρο της παγκόσμιας ατζέντας, παρά τις πιθανότητες να επιδεινώσουν τις περιφερειακές συγκρούσεις. Σε μια προσπάθεια να επηρεάσουν τις καιρικές συνθήκες προς όφελός τους ή να μετριάσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη, ένας αυξανόμενος αριθμός κυβερνήσεων χρησιμοποιούν τεχνολογία για να χειριστούν τις συνθήκες της ατμόσφαιρας, των ωκεανών και του πάγου.
Αυτό που μπορεί να είναι επωφελές για μια χώρα μπορεί να μην είναι επωφελές για τους γείτονές της, καθώς οι επιπτώσεις αυτών των πρωτοβουλιών μπορεί να υπερβούν τα εθνικά όρια (Weiss, 1975b). Το Ιράν είχε προηγουμένως ισχυριστεί ότι το Ισραήλ κλέβει το νερό του χρησιμοποιώντας τη σπορά νεφών για να μειώσει τις βροχοπτώσεις στην περιοχή του.
Η Κίνα, η οποία χειρίζεται ήδη τεχνητά τον καιρό στις κύριες πόλεις της, σκοπεύει να μπορεί να κάνει το ίδιο σε όλη τη μισή επικράτειά της έως το 2025, τρομάζοντας γειτονικές χώρες όπως η Ινδία.
Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δύο εχθρικά έθνη στη Μέση Ανατολή, εντείνουν τις προσπάθειές τους για βροχή (Dennis, 2008). Παρά τη δέσμευσή του για την περιβαλλοντική αλλαγή, ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον δεν έδωσε προτεραιότητα στη χειραγώγηση του καιρού ως ζήτημα εξωτερικής πολιτικής τα χρόνια πριν από την έγκριση της συμφωνίας για την τροποποίηση του καιρού. Αυτή ήταν μια περίοδος άνευ προηγουμένου παγκόσμιας συνεργασίας για τον καιρό, παρά την προφανή έλλειψη ενδιαφέροντος του Νίξον για μια παγκόσμια συμφωνία για να σταματήσει η χειραγώγηση του καιρού.
· Το World Weather Watch και το Global Atmospheric Research Program προώθησαν τη συνεργασία σε 135 έθνη χρησιμοποιώντας νέες και βελτιωμένες τεχνολογίες. Αυτές οι σημαντικές εξελίξεις στη σφαίρα του καιρού, θα παρείχαν τη βάση για μια διάσκεψη σχετικά με τη χειραγώγηση του καιρού. Το καλύτερο όπλο για την επιβολή τέτοιων πράξεων είναι μια σύμβαση του ΟΗΕ από το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ. Η Σύμβαση ENMOD τέθηκε σε ισχύ το 1978. Αυτή η αδιάκριτη τεχνολογία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ή να καταστρέψει τις ζωές των πολιτών, την τοπική παραγωγή τροφίμων και την ιδιωτική ιδιοκτησία όταν χρησιμοποιείται σε μάχη (Byers, 1974).
· Η επανεκτίμηση του ENMOD είναι απαραίτητη λαμβάνοντας υπόψη πόσο γρήγορα θερμαίνεται η γη. Οι υπογράφοντες «δεν θα προβαίνουν σε στρατιωτική ή οποιαδήποτε άλλη εχθρική χρήση τεχνολογιών τροποποίησης του περιβάλλοντος με ευρείες, μακροχρόνιες ή σοβαρές επιπτώσεις ως μέσα καταστροφής, ζημίας ή τραυματισμού σε οποιοδήποτε άλλο Κράτος Μέρος», σύμφωνα με το Άρθρο Ι της συμφωνίας. Πολλές τεχνολογίες που αλλάζουν τον καιρό και το κλίμα, χωρίς απαραίτητα να είναι πανταχού παρούσες, μακροχρόνιες ή σοβαρές, ταιριάζουν σε τουλάχιστον ένα από τα τρία κριτήρια (Darack, 2019).
· Το άρθρο II του ENMOD δίνει και πάλι ευρύ δίχτυ, ορίζοντας ποιες μέθοδοι περιβαλλοντικής τροποποίησης περιλαμβάνονται στη συμφωνία. Αυτό θα περιλαμβάνει όλες τις τεχνολογίες τροποποίησης καιρού και κλίματος που χρησιμοποιούνται επί του παρόντος. Περιλαμβάνει «οποιαδήποτε μέθοδο για την αλλαγή της δυναμικής, της σύνθεσης ή της δομής του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής ζωής, της λιθόσφαιρας, της υδρόσφαιρας και της ατμόσφαιράς του, ή του εξωτερικού διαστήματος, με τη σκόπιμη χειραγώγηση φυσικών διεργασιών».
Το συστατικό της σύμβασης που χρειάζεται ενημέρωση και διευκρίνιση είναι το ερώτημα του σκοπού. Η χρήση αυτής της τεχνολογίας για στρατιωτικούς ή εχθρικούς στόχους απαγορεύεται ρητά και οι παραβιάσεις ενδέχεται να αναφέρονται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αλλά επιτρέπονται «ειρηνικά κίνητρα» (Juda, 1984).
· Η έγχυση αερολυμάτων στη στρατόσφαιρα για την ενίσχυση της βροχόπτωσης ή της χιονόπτωσης ή την αλλαγή μιας καταιγίδας, είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται συχνότερα. Άλλες μέθοδοι περιλαμβάνουν τη λίπανση του ωκεανού για την ενίσχυση της απορρόφησης άνθρακα, τη λεύκανση των νεφών ή του πάγου για να αντανακλούν περισσότερο ηλιακό φως πίσω στο διάστημα και, επομένως, τη μείωση της τοπικής ή παγκόσμιας υπερθέρμανσης, κ.λπ. (Stutzriem, 2021). Τέτοιες πρωτοβουλίες πραγματοποιούνται επί του παρόντος σε περισσότερες από 50 χώρες, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό.
· Το Arctic Ice Project, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, σκοπεύει να διασκορπίσει μικροσκοπικά γυάλινα σφαιρίδια γεμάτα με διοξείδιο του πυριτίου σε περιοχές του πάγου της Αρκτικής θάλασσας και στον Αρκτικό Ωκεανό για να αυξήσει την ανακλαστικότητα και να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή. Τα αυστραλιανά πανεπιστήμια πειραματίζονται με ένα σπρέι αλατιού που ψεκάζεται πάνω από τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο για να αντανακλά περισσότερη από τη θερμότητα του ήλιου σε μια προσπάθεια να τη διατηρήσουν.
· Ωστόσο, είναι δύσκολο για τους επιστήμονες να κατανοήσουν τόσο τις άμεσες επιπτώσεις της τεχνολογίας όσο και τις αντηχήσεις της. Οι πιθανές επιζήμιες επιπτώσεις της φωτεινότητας των νεφών, ενός είδους ελέγχου της ηλιακής ακτινοβολίας, στα οικολογικά συστήματα, τη γεωργία και την υπερθέρμανση του πλανήτη είναι άγνωστες (Trausti, 2022). Η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) ισχυρίζεται ότι η φωτεινότητα των νεφών επιδεινώνει τα τοπικά καιρικά μοτίβα, θέτει σε κίνδυνο το στρώμα του όζοντος και δεν κάνει τίποτα για να επιβραδύνει την όξυνση των ωκεανών.
· Προκειμένου να μειωθεί σημαντικά η υπερθέρμανση του πλανήτη, η φωτεινότητα των νεφών θα πρέπει επίσης να αντέξει πολέμους, οικονομικές πτώσεις και τεχνολογικές δυσλειτουργίες. Οποιαδήποτε παρατεταμένη παύση θα επιτάχυνε την υπερθέρμανση του πλανήτη ( Climate Change 2021: The Physical Science Basis, 2021). Υπάρχει ασάφεια σχετικά με τις πιθανές επιβλαβείς επιπτώσεις της σποράς των νεφών σε γειτονικές χώρες, ορισμένες από τις οποίες ήδη αντιμετωπίζουν προβλήματα με την ασφάλεια των τροφίμων ή του νερού.
Καθώς η κατανομή, η προβλεψιμότητα και η ποσότητα της βροχόπτωσης ποικίλλουν λόγω του μεταβαλλόμενου κλίματος, αυτά τα προβλήματα θα γίνουν πιο επείγοντα για πολλούς ανθρώπους. Η χρήση της τεχνολογίας έχει τρεις διακριτές επιπτώσεις στην ασφάλεια. Η πρώτη, είναι η πιθανότητα, ότι η χρήση του σε ένα μέρος μπορεί να έχει αποτέλεσμα εκεί. Δεύτερον, θα μπορούσε να είναι δύσκολο να διακριθούν οι σημαντικές συνέπειες από τις δευτερεύουσες σε γειτονικές χώρες.
Αυτό μας οδηγεί στο τελευταίο μας σημείο: η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να εκλογικευτεί ως καλοπροαίρετη ενώ χρησιμοποιείται κρυφά για να βλάψει έναν αντίπαλο (Smith, 2006). Υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το εάν το διεθνές δίκαιο είναι ο καλύτερος τρόπος ρύθμισης αυτής της τεχνολογίας στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής και της εθνικής ασφάλειας, όπως χρησιμοποιείται από τις χώρες. Το ENMOD είναι η θεραπεία.
· Άλλες περιβαλλοντικές και κλιματικές συνθήκες και φόρουμ του ΟΗΕ, όπως η Σύμβαση Πλαίσιο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, η Περιβαλλοντική Συνέλευση του ΟΗΕ, η IPCC και η Σύμβαση του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα, είναι ουσιαστικής σημασίας για την αντιμετώπιση διαφόρων πτυχών της κλιματικής αλλαγής. Τα όργανα του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου είναι επίσης απαραίτητα για την αντιμετώπιση του τρόπου με τον οποίο η ασφάλεια επηρεάζει το κλίμα και το αντίστροφο (Darack, 2019).
· Για να αντιμετωπιστεί η χρήση της περιβαλλοντικής τεχνολογίας ως όπλο, κανένα από αυτά δεν είναι απαραίτητο. Μόνο η Σύμβαση ENMOD έχει αυτήν την ισχύ. Ο συγχρονισμός συμφέρει επίσης. Σύμφωνα με το Άρθρο VIII του ENMOD, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ πρέπει να συνεννοείται με τα υπογράφοντα μέρη σχετικά με την ανάγκη αναθεώρησης της συμφωνίας κάθε 10 χρόνια. Μετά τις αποτυχίες της επανεξέτασης του 2002 και του 2013, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αναμένεται να διαβουλευθεί εκ νέου με τα μέρη το αργότερο το 2023.
· Πολλές χώρες συνεχίζουν να εκτελούν πολλά πειράματα και ασκήσεις, για να κατανοήσουν πώς να ελέγχουν τον καιρό και να τον χρησιμοποιούν στη μάχη. Για παράδειγμα, οι Ρώσοι χρησιμοποιούν εδώ και καιρό τη χειραγώγηση του καιρού ως στρατηγική διαχείρισης του χαλαζιού. Η Κίνα έχει επίσης χρησιμοποιήσει τη σπορά νεφών για την παραγωγή βροχής.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι, τα chemtrails, το High-frequency Active Auroral Research Program (HAARP), η γεωμηχανική και η τροποποίηση του καιρού δεν είναι επιστημονικές προσπάθειες ή ερευνητικά έργα, αλλά μάλλον στρατιωτικά εργαλεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στον καιρικό πόλεμο για την εξάλειψη αντίπαλου, Weather Warfare: Weather Modification Technology in Warfare , 2021).
· Ο Δρ. Irving Langmuir, νικητής του βραβείου Νόμπελ στη φυσική, και ο Δρ. Vincent J. Schaefer εργάστηκαν μαζί σε αυτές τις αρχικές δοκιμές για το Εργαστήριο Ερευνών General Electric. Ο Langmuir ισχυρίστηκε ότι, υπό ιδανικές συνθήκες, η ενέργεια που απελευθερώνεται από 30 χιλιοστόγραμμα ιωδιούχου αργύρου ισοδυναμεί με μία ατομική βόμβα και ότι «ο έλεγχος του καιρού ή η βροχόπτωση μπορεί να είναι τόσο επιτυχημένη όσο η ατομική βόμβα στη μάχη».
Ο Langmuir δήλωσε ότι «η κυβέρνηση πρέπει να εκλάβει τα φαινόμενα ελέγχου των καιρικών συνθηκών, με τον ίδιο τρόπο που εξέλαβε την ατομική ενέργεια, όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν προειδοποίησε τον αείμνηστο Πρόεδρο Ρούσβελτ το 1939, για την πιθανή ισχύ ενός όπλου διάσπασης ατόμων». Ένας επικίνδυνος σχηματισμός σύννεφων εθεάθη να ταξιδεύει προς το Waco στο ραντάρ ενός μετεωρολογικού σταθμού το 1953, σύμφωνα με τον Howard T. Orville, αρχηγό της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Προέδρου των ΗΠΑ για τον Μετεωρολογικό Έλεγχο.
« … Η μορφολογία του σύννεφου υποδηλώνει ότι μπορεί να εμφανιστεί ανεμοστρόβιλος. Δεν υπήρξαν αρνητικές επιπτώσεις σε πρόσωπα ή περιουσίες από τη διάλυση της καταιγίδας. Ακόμα κι αν μπορεί να φαίνεται αδύνατο να φανταστεί κανείς ότι ένας ανεμοστρόβιλος καταστρέφεται στα πρώτα του στάδια αυτή τη στιγμή, είναι εξαιρετικά πιθανό να συμβεί μέσα στα επόμενα 40 χρόνια. Η έρευνα μπορεί να αποκαλύψει τρόπους όχι μόνο για να σκορπίσουμε τις καταιγίδες και τους ανεμοστρόβιλους που πλησιάζουν, αλλά και να επηρεάσουν δραστικά τον καιρό μας στην εποχή της βόμβας H και της υπερηχητικής πτήσης.
Θα μπορούσαμε πραγματικά να είμαστε σε θέση να δημιουργήσουμε τον καιρό, σχεδόν κατ’ απαίτηση, εάν η επιστήμη της διαχείρισης του καιρού λάβει τα κεφάλαια για έρευνα που αξίζει τη διεξαγωγή της…» ( Weather Warfare: Weather Modification Technology in Warfare , 2021)…..»
Αυτές οι πληροφορίες είναι μερικές απ’ όσες έχουν καταγραφεί επισήμως μέχρι σήμερα, για την εκατονταετή πορεία τροποποίησης καιρού. Πιθανόν να υπάρχουν κι άλλες παρεμβάσεις, που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας αλλά αυτές αρκούν, για να αποδείξουν ότι «κάποιοι» παραβιάζουν τους φυσικούς νόμους, επιχειρώντας τροποποίηση καιρού, για ίδιον όφελος. Την αλαζονεία τους και την απουσία ηθικής, καλούνται να την πληρώσουν οι άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο. Και σ’ αυτό, πρέπει να μπει ένα τέλος!
