Πέμπτη 20 Αυγούστου 2026
Ομάδα στήριξης Μαρίας Καρυστιανού ·
Οι πολίτες πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη για το μέλλον τους, το δικό τους, των παιδιών τους και των εγγονών τους, μέσω της ενεργού συμμετοχής και της ψήφου.
Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ
18 Αυγούστου 2026 — ξημερώματα.
Το Ισραήλ εξαπολύει οκτώ αεροπορικά πλήγματα στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, στην Ιντλίμπ της βορειοδυτικής Συρίας, χτυπώντας τον διάδρομο και εγκαταστάσεις της βάσης.
Και το πιο ενδιαφέρον;
Το Ισραήλ λέει ότι χτύπησε τη βάση για να εμποδίσει την Τουρκία να εγκαταστήσει εκεί στρατιωτικές δυνάμεις. Τουρκία και Ισραήλ βρέθηκαν πλέον επικίνδυνα κοντά σε άμεση στρατιωτική σύγκρουση, τόσο ώστε η Ουάσιγκτον να προσπαθεί ήδη να δημιουργήσει μηχανισμό αποτροπής μεταξύ Τουρκίας, Ισραήλ και Συρίας.
Αυτό δεν είναι πλέον θεωρία. Η Τουρκία και το Ισραήλ βρίσκονται στην ίδια περιοχή, με στρατιωτικές δυνάμεις και αντικρουόμενα συμφέροντα, και το ένα έχει ήδη αρχίσει να χτυπά θέσεις που θεωρεί ότι εξυπηρετούν το άλλο.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.
Ο πρώην Ισραηλινός κατάσκοπος Τζόναθαν Πόλαρντ έχει προειδοποιήσει ότι οι «εύκολοι πόλεμοι» τελείωσαν και ότι «η πραγματική καταιγίδα έρχεται», προειδοποιώντας για μια επόμενη μεγάλη σύγκρουση με την Τουρκία και την Αίγυπτο.
Παράλληλα, το Ιράν συνεχίζει την ανοιχτά εχθρική του στάση απέναντι στο Ισραήλ.
Τουρκία.
Αίγυπτος.
Ιράν.
Ισραήλ.
Και η Ελλάδα, ακριβώς δίπλα στην πρώτη γραμμή.Η πυριτιδαποθήκη γεμίζει.
Και τότε μπαίνει στο κάδρο ο Ντόναλντ Τραμπ και το ΝΑΤΟ.
Ο Τραμπ έχει επανειλημμένα αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο εξόδου των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ. Τον Απρίλιο δήλωσε μάλιστα ότι το εξετάζει «απολύτως», ενώ η απογοήτευσή του είχε ενταθεί μετά την άρνηση συμμάχων να συμμετάσχουν στον πόλεμο ΗΠΑ–Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Και εδώ υπάρχει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σύνδεση.
Ο Τζο Κεντ, πρώην επικεφαλής του αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, έχει υποστηρίξει ακριβώς αυτό το σενάριο: ότι μια αμερικανική αποχώρηση από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για να στηρίξει η Ουάσιγκτον το Ισραήλ σε μια μελλοντική σύγκρουση με την Τουρκία.
Και προσωπικά πιστεύω ότι αυτή είναι η στρατηγική που βρίσκεται πίσω από την κίνηση του Τραμπ.
Γιατί υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα:
Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Το Ισραήλ είναι ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς συμμάχους της Αμερικής.
Αν οι δύο χώρες πάνε σε πόλεμο, η Αμερική βρίσκεται μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα.
Και η δική μου πρόβλεψη είναι ξεκάθαρη:
Ο Τραμπ θέλει να έχει τα χέρια του λυμένα ώστε, όταν έρθει η ώρα, να επιλέξει το Ισραήλ χωρίς να είναι δεμένος από το ΝΑΤΟ και την Τουρκία.
Δεν θεωρώ τυχαίο ότι η συζήτηση για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ έχει ενταθεί την ίδια περίοδο που η Τουρκία και το Ισραήλ συγκρούονται όλο και πιο ανοιχτά στη Συρία.
Ίσως λοιπόν αυτό που βλέπουμε σήμερα να μην είναι απλώς άλλη μία κρίση στη Μέση Ανατολή.
Ίσως να βλέπουμε τα πρώτα κομμάτια μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής ανατροπής.
Και αν η πραγματική καταιγίδα όντως έρχεται, η Ελλάδα βρίσκεται πολύ κοντά στην πρώτη γραμμή...
Τρώτε αληθινό φαγητό: Πέντε βασικά συμπεράσματα από την αναθεώρηση της πολιτικής τροφίμων και υγείας της χώρας
19/08/2026 // Γουίλοου Τόχι
- Μεγάλες εταιρείες τροφίμων όπως η General Mills, η Nestlé και η Kraft Heinz αποσύρουν οικειοθελώς τις συνθετικές χρωστικές ουσίες, ανταποκρινόμενες στις πιέσεις του Γραμματέα του HHS, Robert F. Kennedy Jr.
- Ο FDA στοχεύει στην κατάργηση των χρωστικών ουσιών με βάση το πετρέλαιο έως το 2026, με αρκετές πολιτείες να επιδιώκουν εξαιρέσεις για να περιορίσουν τις αγορές αναψυκτικών και πρόχειρου φαγητού μέσω SNAP.
- Το CDC αναφέρει ότι το 90% των ετήσιων δαπανών υγειονομικής περίθαλψης των 5,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων της χώρας αφορά χρόνιες παθήσεις και παθήσεις ψυχικής υγείας.
- Νέες ομοσπονδιακές οδηγίες και ένα προεδρικό διάταγμα δίνουν έμφαση στα «αληθινά τρόφιμα» έναντι των προϊόντων υψηλής επεξεργασίας, παράλληλα με την προώθηση 40 ωρών εκπαίδευσης στη διατροφή σε 73 ιατρικές σχολές.
- Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH) έχουν ξεκινήσει μια Πρωτοβουλία Επιστήμης Δεδομένων για τον Αυτισμό, ύψους 50 εκατομμυρίων δολαρίων, για τη διερεύνηση περιβαλλοντικών και διατροφικών αιτιών της αναπτυξιακής πάθησης.
Η επανάσταση του καθαρού πιάτου
Σε μια σαρωτική μετατόπιση που αναδιαμορφώνει την αμερικανική προσφορά τροφίμων, η σύγκλιση μιας νέας ομοσπονδιακής ατζέντας για την υγεία και η προληπτική εταιρική μεταρρύθμιση απομακρύνουν το έθνος από μια διατροφή συνθετικών προσθέτων προς ένα πρότυπο «πραγματικής τροφής». Να τι συνέβη: Στο επίκεντρο αυτού του κινήματος βρίσκεται ο Robert F. Kennedy Jr., Υπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, ο οποίος αξιοποίησε ένα προεδρικό διάταγμα με τίτλο «Κάντε την Αμερική Υγιή Ξανά» για να εξαπολύσει μια πολύπλευρη επίθεση στις χρόνιες ασθένειες, οι οποίες τώρα επηρεάζουν περίπου το 60% των Αμερικανών ενηλίκων. Αυτή η πρωτοβουλία συμβαίνει τώρα ως απάντηση σε μια επιδείνωση της μεταβολικής υγείας που διαρκεί μια γενιά και σε μια αναγνώριση ότι οι τρέχουσες φαρμακολογικές προσεγγίσεις δεν επαρκούν για να ανακόψουν την παλίρροια της παχυσαρκίας, του διαβήτη και της νευρογνωστικής παρακμής.
Γιατί αυτό έχει σημασία τώρα
Ο επείγων χαρακτήρας αυτής της ατζέντας υπογραμμίζεται από στατιστικά στοιχεία των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων: οι χρόνιες ασθένειες αντιπροσωπεύουν το 90% των ετήσιων δαπανών υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ, ύψους 5,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Πιο συγκεκριμένα, η νόσος Αλτσχάιμερ, μια πάθηση που συνδέεται ολοένα και περισσότερο με την μεταβολική υγεία, επηρεάζει σχεδόν 7 εκατομμύρια Αμερικανούς, με το κόστος να προβλέπεται να φτάσει σχεδόν το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια έως το 2050. Ομοίως, η παχυσαρκία επηρεάζει πάνω από το 40% των ενηλίκων, οδηγώντας σε μια σειρά από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν. Το οικονομικό και ανθρώπινο κόστος αυτών των παθήσεων έχει καταστεί μη βιώσιμο, ωθώντας την κυβέρνηση να στραφεί από τη θεραπεία των συμπτωμάτων στην αντιμετώπιση των βαθύτερων περιβαλλοντικών αιτιών.
Το σημείο καμπής της εταιρείας
Η αλλαγή πολιτικής έχει καταλύσει την άμεση και εθελοντική δράση στον κλάδο των τροφίμων, με πολλές μάρκες να συνειδητοποιούν ότι πρέπει να προσαρμοστούν ή να αντιμετωπίσουν την απαξίωση. Η Nestlé USA έχει γίνει η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εταιρεία, δεσμευόμενη να αφαιρέσει τις τεχνητές χρωστικές ουσίες από όλα τα προϊόντα της στις ΗΠΑ μέχρι τα μέσα του 2026, με πάνω από το 90% της γκάμας της να συμμορφώνεται ήδη. Αυτό περιλαμβάνει μεγάλες μάρκες όπως η DiGiorno και η Hot Pockets. Η General Mills έχει θέσει ως στόχο την εξάλειψη των χρωστικών ουσιών από τα δημητριακά και τα σχολικά προϊόντα της μέχρι το καλοκαίρι του 2026. Εν τω μεταξύ, η Kraft Heinz υιοθετεί μια σταδιακή προσέγγιση, αλλά έχει υποσχεθεί να απαλλάξει ολόκληρη τη σειρά συνθετικών χρωμάτων από τις ΗΠΑ έως το 2027. Αυτές οι εταιρικές αποφάσεις ευθυγραμμίζονται με μια ευρύτερη τάση: πολλές από αυτές τις εταιρείες συμμορφώνονται ήδη με αυστηρότερους περιορισμούς στις χρωστικές ουσίες στην Ευρώπη και εφαρμόζουν τώρα παρόμοια πρότυπα στην αγορά των ΗΠΑ. Ωστόσο, δεν συμμορφώνονται όλες, με τους κατασκευαστές γλυκισμάτων όπως η Mars να επιμένουν για το κόστος και τις ανησυχίες των καταναλωτών.
Μια στροφή προς την πρόληψη και τη διαφάνεια
Η πολιτική της κυβέρνησης μετατοπίζει την εστίαση από την πρόσβαση στην περίθαλψη στην ποιότητα ζωής, δίνοντας έμφαση στην πρόληψη έναντι της παρέμβασης. Ο FDA έχει λανσάρει το Εργαλείο Διαφάνειας Χημικών Ρύπων για την αποκάλυψη συστατικών τροφίμων και ανακαλεί ενεργά τις εγκρίσεις για συγκεκριμένες χρωστικές, συμπεριλαμβανομένων των Orange B και Citrus Red No. 2. Παράλληλα, το NIH έχει λανσάρει μια Πρωτοβουλία Επιστήμης Δεδομένων Αυτισμού αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων για να μελετήσει τις αιτίες και τις περιβαλλοντικές εκθέσεις που συνδέονται με τη νευροαναπτυξιακή πάθηση, η οποία έχει δει τα ποσοστά διάγνωσης να αυξάνονται από 1 στα 150 παιδιά το 2000 σε 1 στα 32 σήμερα. Αυτό συνδυάζεται με μια απόκλιση από τις προηγούμενες εντολές εμβολιασμού κατά COVID-19, κινούμενη προς μια προσέγγιση με στρωματοποίηση κινδύνου που εστιάζει τις συστάσεις ενίσχυσης στους ηλικιωμένους και τους ανοσοκατεσταλμένους, μια στάση που η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι ευθυγραμμίζει τις ΗΠΑ με τις δυτικοευρωπαϊκές πολιτικές υγείας.
Το συμπέρασμα
Ενώ οι αλλαγές είναι ουσιαστικές και αντιμετωπίζουν νομική και εταιρική αντίσταση, η πορεία είναι σαφής: μια τεκτονική μετατόπιση στον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί βλέπουν τη διατροφή και την υγεία βρίσκεται σε εξέλιξη. Ακόμα και καθώς τα δικαστήρια μπλοκάρουν προσωρινά πτυχές της πολιτικής εμβολίων και ορισμένες εξαιρέσεις του SNAP, ο ιδιωτικός τομέας σηματοδοτεί μια μόνιμη ρήξη με ένα παρελθόν που ορίζεται από υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα και φθηνά υλικά πλήρωσης. Αυτή η συνεργασία μεταξύ της κυβερνητικής πίεσης και των δυνάμεων της αγοράς θέτει τις βάσεις για ένα νέο πρότυπο στη δημόσια υγεία, όπου το πιάτο του καταναλωτή είναι το κύριο πεδίο μάχης για τη μακροζωία και τη γνωστική ζωτικότητα.
https://www.naturalnews.com/
Το χωριό της Θεσσαλίας που πηγαίνει «κόντρα» στο δημογραφικό: Οι νέοι αρνούνται να πάνε στις πόλεις και κάνουν 3-4 παιδιά
Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει το δημογραφικό πρόβλημα στη Θεσσαλία, καθώς η μεγάλη πλειονότητα των δήμων της περιφέρειας καταγράφει μείωση του πληθυσμού. Παράλληλα παρατηρείται ανησυχητική μείωση και του μαθητικού δυναμικού σε σχολικές μονάδες που έχει ως αποτέλεσμα κάποιες να αναστέλλουν τη λειτουργία τους ή άλλες να λειτουργούν με λίγους μαθητές, ακόμα και με έναν ή δύο μαθητές.
Η Δημοτική Ενότητα Χρυσομηλιάς, όμως, του δήμου Μετεώρων δεν αποτελεί μέρος αυτής της αρνητικής εξέλιξης, αλλά εξαίρεση, καθώς τα πράγματα, όσον αφορά τις γεννήσεις είναι εντελώς διαφορετικά. Το μεγαλύτερο ποσοστό των οικογενειών της περιοχής ανήκει στην κατηγορία των πολυτέκνων, μια τάση που τηρείται με ευλάβεια και συνέπεια για πολλά χρόνια, καθώς τα νέα ζευγάρια προτιμούν να μείνουν στο χωριό τους και να δημιουργήσουν οικογένεια, παρά να μεταναστεύσουν σε μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό.
«Το 70% των ζευγαριών στο χωριό μας είναι πολύτεκνα ή τρίτεκνα», τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος της Δ.Ε. Χρυσομηλιάς, Νίκος Στεφόπουλος, κάνοντας λόγο για μια τάση που ακολουθείται από τα νέα ζευγάρια τα οποία προτιμούν να μείνουν και να ζήσουν στη Χρυσομηλιά.
Η Χρυσομηλιά, η οποία είναι ένα από τα πιο ζωντανά χωριά στην ευρύτερη περιοχή της Πίνδου, βρίσκεται σε απόσταση 50 χλμ. από τα Τρίκαλα και σε υψόμετρο 900μ., στις βόρειες υπώρειες της Νεράιδας. Η ονομασία, όπως αναφέρουν οι κάτοικοι, προέρχεται από μία ποικιλία τοπικών μήλων που καλλιεργούνταν στην περιοχή, τα σκιούπια, ή «χρυσά μήλα». Στις μέρες μας, στο δάσος που περιβάλλει τη Χρυσομηλιά υπάρχουν κυρίως, κέδροι, έλατα και καστανιές.
Οι κάτοικοι που διαμένουν στην περιοχή ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μελισσοκομία, αλλά και με εποχιακές εργασίες που αφορούν τα δάση. Τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι αυξάνονται, ενώ ο μόνιμος πληθυσμός στο χωριό, σύμφωνα με τον κ. Στεφόπουλο, ανέρχεται σε 500 κατοίκους. Σύμφωνα με τον ίδιο, ελάχιστα είναι τα ζευγάρια που έχουν δύο παιδιά. Αποτελεί μια συνήθεια με τη μορφή εθίμου και παράδοσης οι οικογένειες της Χρυσομηλιάς να έχουν πολλά παιδιά, καθώς αυτό που έκαναν οι παππούδες τους το συνεχίζουν με τον ίδιο τρόπο οι νέοι και στις μέρες μας.
Το χωριό διαθέτει δημοτικό σχολείο και βρεφονηπιακό σταθμό, και όπως επισημαίνει ο κ. Στεφόπουλος, τα νέα παιδιά δεν θέλουν να φύγουν από το χωριό και να εγκατασταθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η Χρυσομηλιά σφύζει από ζωή, καθώς υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και καφενεία, τα οποία κάθε βράδυ είναι γεμάτα από νέους ανθρώπους οι οποίοι όλοι εργάζονται σε διάφορες δουλειές και δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από το χωριό τους. Παρόλο που η Χρυσομηλιά κάηκε από τους Γερμανούς το 1943, διατηρούνται πολλά από τα πέτρινα σπίτια και τις εκκλησίες καθώς και το μοναστήρι των Ταξιαρχών και οι γέφυρες στην Κουκουράβα και το Ρούντζι. Επίσης, τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου στήνεται στην περιοχή πανηγύρι με γλέντι, χορό και άφθονα τοπικά, παραδοσιακά προϊόντα.
Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δήμαρχος Μετεώρων, Λευτέρης Αβραμόπουλος, τονίζει: «Η Χρυσομηλιά είναι ένα ξεχωριστό παράδειγμα ζωντανού χωριού που κρατά τους ανθρώπους του και κυρίως τις νέες οικογένειες. Τα τελευταία 2,5 χρόνια προσπαθούμε να είμαστε σταθερά δίπλα στα χωριά μας, ιδιαίτερα σε εκείνα που επιμένουν να έχουν ζωή και προοπτική. Σε συνεργασία με την 5η ΥΠΕ αναβαθμίσαμε το περιφερειακό ιατρείο, ενώ εξασφαλίσαμε από το υπουργείο Αθλητισμού και τον αναπληρωτή υπουργό, Γιάννη Βρούτση, 600.000 ευρώ για την αναβάθμιση του γηπέδου, το οποίο αναμένεται να είναι έτοιμο μέσα στο 2027. Παράλληλα, έχουμε πραγματοποιήσει παρεμβάσεις στο Δημοτικό Σχολείο και τον Βρεφονηπιακό Σταθμό, ενώ κάθε χρόνο στηρίζουμε τους κτηνοτρόφους με καθαρισμούς και βελτιώσεις του αγροτικού οδικού δικτύου. Και αξίζει να θυμηθούμε ένα όμορφο στιγμιότυπο που ανέδειξε τη Χρυσομηλιά πέρα από τα όρια του δήμου μας: τη βράβευσή της με το Βραβείο «Ευπρέπειας 2024» από τον Σύνδεσμο Ανταποκριτών Διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Ελλάδος. Η Χρυσομηλιά αποδεικνύει ότι τα χωριά μας μπορούν να έχουν μέλλον. Εμείς θα συνεχίσουμε να επενδύουμε στους ανθρώπους τους και στις υποδομές που τους επιτρέπουν να μένουν και να δημιουργούν στον τόπο τους».
https://www.newsbeast.gr/
Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026
Η Κοτζιά, το Κασμίρ και ένα κράτος που δεν τολμά να ξέρει τι επιτρέπει
του
Αχιλλέα Ταουξή, Υποστρατήγου ε.α.
Στις 14 Αυγούστου, παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, η πλατεία Κοτζιά (επίσημα πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως), ακριβώς μπροστά από το Δημαρχείο Αθηναίων, στην καρδιά της πρωτεύουσας, γέμισε πράσινο!
Εκατοντάδες μέλη της πακιστανικής κοινότητας γιόρτασαν την 79η επέτειο ανεξαρτησίας της χώρας τους. Φυσικά κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμά τους σε αυτό. Ανάμεσα όμως στις πακιστανικές σημαίες κυμάτιζε και μία διαφορετική, αλλά καθόλου αθώα σημαία, μία πράσινη με λευκές διαγώνιες λωρίδες, ημισέληνο και αστέρι. Αυτή είναι η επίσημη σημαία του Azad Jammu and Kashmir, της διαφιλονικουμένης μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας περιοχή, η οποία δεν αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο ανεξάρτητο κράτος, αλλά αυτοδιοικούμενη διοικητική οντότητα, υπό πακιστανική διοίκηση, της οποίας το τελικό καθεστώς παραμένει ανεπίλυτο.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν τo αναγνωρίζει, υποστηρίζοντας αντί αυτού τον διάλογο Ινδίας-Πακιστάν. Το γεγονός αυτό, που δεν συμβαίνει πρώτη φορά, στο κέντρο της Αθήνας κανείς, μα κανείς, δεν φάνηκε να το νοιάστηκε, να το πρόσεξε…
Στο βήμα της εκδήλωσης μίλησε ο Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος «Ενότητα». Το άσυλό του είχε ανακληθεί από τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους. Στις 14 Ιουλίου η Επιτροπή Προσφυγών, μετά από προσφυγή του, τον δικαίωσε, ακυρώνοντας την ανάκληση. Ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης έχει ήδη ανακοινώσει προσφυγή του Δημοσίου, κατά αυτής της απόφασης. Επομένως στις 14 Αυγούστου δεν υπήρχε καμία τελεσίδικη υποχρέωση απέλασης, αλλά υπήρχε μια ανοιχτή δικαστική διαμάχη ανάμεσα σε έναν υπουργό, που λέει ένα πράγμα δημόσια και μια ανεξάρτητη επιτροπή που αποφάσισε το αντίθετο!
Δύο εικόνες αλλά ένα το ερώτημα. Τελικά πόσο σοβαρά παίρνει η ελληνική πολιτεία τη δική της στρατηγική τοποθέτηση; Η Ελλάδα έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια σε μια ουσιαστική στρατηγική σχέση με την Ινδία, από το εμπόριο μέχρι τη συνεργασία σε αμυντικό εξοπλισμό. Η Στρατηγική Συνεργασία που οικοδομείται σταθερά, από την Ελλάδα και την Ινδία τα τελευταία χρόνια αποκτά σαφή γεωπολιτική διάσταση. Αυτήν της δημιουργία ενός άξονα σταθερότητας και συνεννόησης που εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό . Πολύ πρόσφατα γράφαμε σχετικά με την αναγκαιότητα δημιουργίας τριγώνου Ελλάδας, Ινδίας και Ισραήλ, που η Αθήνα πρέπει να καλλιεργήσει, ακριβώς επειδή το Νέο Δελχί βλέπει με καχυποψία την Άγκυρα, τον δικό μας βασικό αντίπαλο.
Ταυτόχρονα, το Πακιστάν μόλις υπέγραψε με την Τουρκία και τη Σαουδική Αραβία τη Συμφωνία της Μέκκας, ως έναν αμυντικό μηχανισμό, όπου επίθεση εναντίον ενός μέλους θεωρείται επίθεση εναντίον όλων! Αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι ο πακιστανικός στρατός θα πολεμήσει την Ελλάδα σε μια ελληνοτουρκική κρίση, γεγονός που δεν το βλέπω απίθανο, αλλά σημαίνει ότι η Άγκυρα, μόλις απέκτησε έναν στενότερο στρατιωτικό εταίρο, ακριβώς την ίδια στιγμή, που η Αθήνα χτίζει δεσμούς με τον βασικό γεωπολιτικό αντίπαλο του διαχρονικού εταίρου της Τουρκίας.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, μια δημόσια εκδήλωση στην καρδιά της Αθήνας, όπου προβάλλεται σύμβολο εδαφικής διεκδίκησης, που η ίδια η Ελλάδα δεν υποστηρίζει, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασήμαντη λεπτομέρεια… Το ερώτημα δεν αφορά τα άτομα που συμμετείχαν, αλλά αφορά το κράτος, και το κράτος εδώ έχει ως συγκεκριμένη διεύθυνση τον Δήμο Αθηναίων.
Ο Δήμος διαθέτει δικό του Τμήμα Αδειοδότησης Χρήσης Κοινόχρηστου Χώρου. Καμία μεγάλη συγκέντρωση σε κεντρική πλατεία δεν στήνεται από μόνη της, αλλά χρειάζεται έγκριση, όρους, γνώση του προγράμματος. Ποιος λοιπόν ζήτησε την άδεια; Ποιοι όροι τέθηκαν; Ενημερώθηκε ο Δήμος για τον αναμενόμενο αριθμό συμμετεχόντων, για τον χαρακτήρα της εκδήλωσης, για τα σύμβολα που θα υψώνονταν; Η αρμόδια αντιδήμαρχος επιβεβαίωσε δημόσια, ότι η εκδήλωση είχε την έγκρισή της, χωρίς όμως να διευκρινιστεί δημόσια, αν κάποιος έλεγξε τι ακριβώς θα κυματίζει πάνω από την πλατεία Κοτζιά. Αυτή δεν είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια, αλλά είναι ακριβώς το σημείο όπου η πολιτεία, είτε ασκεί τον ρόλο της, είτε τον εγκαταλείπει σιωπηλά, χορηγώντας τον πιο συμβολικό δημόσιο χώρο της πρωτεύουσας χωρίς να ρωτήσει τίποτα ουσιαστικό!
Εκτιμώ ότι εδώ ακριβώς βρίσκεται το σημείο, όπου η υποκρισία γίνεται πιο έντονη, αφού η ίδια η Ελλάδα ζητά από τον κόσμο, δικαίως, να μην αναγνωρίζει το ψευδοκράτος στα βόρεια της Κύπρου, που αποτελεί ένα μόρφωμα, μια αποσχιστική οντότητα σε κατεχόμενο έδαφος αναγνωρισμένου κράτους και είναι προϊόν πενήντα χρόνων τουρκικής στρατηγικής, που έχει μετατρέψει την παράνομη κατοχή σε διαπραγματευτικό χαρτί. Από εισβολέας έχει καταστεί ισότιμος συνομολητής! Φυσικά παραδέχομαι ότι δεν είναι νομικά ταυτόσημη η περίπτωση με το Κασμίρ, αφού το Κασμίρ είναι διεθνής διαφορά Ινδίας-Πακιστάν, με άλλη ιστορική διαδρομή.
Όμως η αρχή που διακυβεύεται είναι ότι μια χώρα, που επικαλείται σταθερά το Διεθνές Δίκαιο για τη δική της εδαφική ακεραιότητα, δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με πλήρη αδιαφορία την προβολή ξένων εδαφικών διεκδικήσεων στο δικό της έδαφος, ούτε να αφήνει σε δικαστική εκκρεμότητα επί μήνες την τύχη ενός προσώπου, του οποίου η νομιμότητα παραμονής αμφισβητείται δημόσια από τον ίδιο τον αρμόδιο υπουργό.
Δεν είναι στη πρόθεσή μου να σπείρω πανικό, όμως πιστεύω ότι απαιτείται κάτι πολύ πιο βαρετό και τελικά, όπως διαπιστώνουμε, κάτι πολύ πιο δύσκολο, για ένα κράτος σαν το ελληνικό. Η απλή συνέπεια. Να ξέρει ποιος διοργανώνει τι στις πλατείες της πρωτεύουσας. Να υπάρχει μια θέση και να τη διατηρεί, χωρίς τον υπουργό να λέει ένα και επιτροπή να αποφασίζει άλλο. Να αντιμετωπίζει τον σεβασμό στα σύνορα και τη μη αναγνώριση προϊόντων κατοχής, με την ίδια αυστηρότητα, είτε πρόκειται για τη δική μας Κύπρο, είτε για μια πλατεία στο κέντρο της Αθήνας.
Το πρόβλημα δεν είναι η σημαία, αλλά το κράτος, που δεν ξέρει ή χειρότερα ξέρει και προτιμά να μην το πει, τι ακριβώς επιτρέπει, γιατί, και σε ποιον!
Μια χώρα που δεν μπορεί να απαντήσει ποιός έδωσε την πλατεία Κοτζιά για μια βραδιά προβολής ξένων εδαφικών συμβόλων, δεν έχει και πολλά δικαιώματα να μιλά με σιγουριά για Grand Strategy απέναντι στην Τουρκία. Η στρατηγική δεν ξεκινά στο Αιγαίο. Ξεκινά όμως από το αν ξέρεις τι συμβαίνει στη δική σου πλατεία.
https://www.anixneuseis.gr/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)