Η ομορφιά της ζωής δεν σταματάει σε καμία ηλικία

Η εμμονή με τη νεότητα είναι νομίζω ένα πανανθρώπινο φαινόμενο. Το γήρας μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο, για αυτό και γίνεται προσπάθεια από κάθε άνθρωπο στο να αποφευχθεί. Η νεότητα είναι ο πόθος κάθε ανθρώπου, είναι η επιθυμία του ίδιου να ξεπεράσει τη φθαρτή του φύση και να παραμείνει αθάνατος και αιώνιος.

Διαρκώς βομβαρδιζόμαστε με το μήνυμα πως πρέπει να παραμένουμε νέοι, πως στη νεότητα κρύβεται μόνο η χαρά και η απόλαυση της ζωής. Πόσο ισχύει αυτό όμως;

Αν πραγματικά, δούμε τις στατιστικές ανθρώπων που βρίσκονται σε μεγαλύτερες δεκαετίες στη ζωή τους, θα διαπιστώσουμε πως οι περισσότεροι αναφέρουν πως αισθάνονται πιο ευτυχισμένοι και πλήρεις, συγκριτικά με τα νεανικά τους χρόνια. Η πεποίθηση πως μόνο στη νεότητα είμαστε χαρούμενοι, δεν έχει λογική υπόσταση. Η ωριμότητα, η μεγαλύτερη γνώση του εαυτού μας, όλα αυτά που αποκτούμε σταδιακά και με το πέρασμα των χρόνων, μας βοηθούν να ζούμε μία ζωή με μεγαλύτερη πληρότητα.

Ο φόβος για το πέρασμα των χρόνων και όλα αυτά που ίσως επιφέρει σε έναν άνθρωπο, κυριαρχούν στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων.

Όμως, μήπως όλη αυτή η εμμονή να είναι τελικά περισσότερο φθοροποιός από το ίδιο το πέρασμα της ηλικίας; Πόσο πιο όμορφο θα ήταν μία γυναίκα 65 ετών να αποδεχόταν την ομορφιά της και να προσαρμοζόταν στην ηλικία  της  αξιοποιώντας τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες της ζωής, από το να προσπαθεί διακαώς να αποκτήσει το δέρμα που είχε στα είκοσι; Πόσο πιο ωραίο θα ήταν να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας όπως είναι, δίχως να μας υποβάλλουμε στο καθημερινό μαρτύριο να είμαστε συνεπείς με τα κοινωνικά πρότυπα ομορφιάς;

Αν πραγματικά το σκεφτούμε, από την άλλη οπτική, είναι ευλογία για έναν άνθρωπο να μεγαλώνει. Καθημερινά τόσοι θάνατοι ανθρώπων σε τόσο μικρές ηλικίες, μας αποδεικνύουν πως η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να ζούμε και να είμαστε υγιείς. Αν αντιληφθούμε πως είναι ευλογία και το ότι αναπνέουμε, δε θα παραπονούμαστε τόσο πολύ για το χρόνο που περνάει.

Ακόμα όμως και αυτή η εμμονή με τη νεότητα, μπορεί να μας στερεί το προνόμιο του να μπορούμε να εκτιμήσουμε και τα καλά που υπάρχουν στη μεγαλύτερη ηλικία, όπως την εμπειρία, τη σοφία κα τη γνώση που έχουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας. Η κάθε ηλικία έχει τη χάρη της, η κάθε δεκαετία έχει τις ομορφιές της και πρέπει να έχουμε ανοιχτά τα μάτια και την καρδιά στο να τις βλέπουμε. Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε και από τους παππούδες και από τις γιαγιάδες μας; η σοφία τους, η γνώση τους, οι εμπειρίες τους, όλα αυτά διανθίζουν τη ζωή μας και μας γνωστοποιούν αντιλήψεις και πεποιθήσεις του παρελθόντος. Συνοπτικά, η αξία των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας είναι μεγάλη, για αυτό η άρση των διακρίσεων η οποία σχετίζεται με την ηλικία, θα έπρεπε να εκλείψει.

Η νεότητα δεν είναι μόνο εκείνη που δίνει όμορφα πράγματα στη ζωή. Η ωριμότητα, η εμπειρία και η γνώση που φέρνει το πέρασμα των χρόνων, από μόνα τους δίνουν ομορφιά και χάρη σε έναν άνθρωπο. Είναι σημαντικό να εκτιμήσουμε την αξία και των ομορφιά κάθε ηλικίας, να προσπαθήσουμε να εκμαιεύσουμε τα μηνύματα που εκείνη θέλει να μας διδάξει.

Μαρία Σκαμπαρδώνη

antikleidi

STOP στις Ημικρανίες με απλό τρόπο!

Στα πλαίσια του αφιερώματος στο νεύρο ενεργοποίησης της αυτοίασης μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου είχα υποσχεθεί πως θα αναφερόμουν στο άλλο μεγάλο θέμα που ταλαιπωρεί πολλούς: τις ημικρανίες.

Σύμφωνα με τον Στάνλευ Ρόζενμπεργκ και αντίθετα με την κύρια άποψη της συμβατικής ιατρικής πολύ συχνά (αν όχι πάντα) οι ημικρανίες οφείλονται σε λειτουργική βλάβη/μπλοκάρισμα στο ΧΙο νεύρο (N. accessorius), το οποίο όπως είδαμε νευρώνει τις ωμοπλάτες και τους μύες στρέψης της κεφαλής (Sternocleidomasteoideus).

H πράξη έδειξε πως τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος των διαφόρων ημικρανιών οφείλονται σε εμπλοκές και "πιασήματα" του νεύρου αυτού. 

Η ημικρανία είναι ένας πονοκέφαλος έντασης και παρουσιάζει 4 μορφές. Κάθε μία από τις μορφές αυτές παρουσιάζει άλλη εικόνα και προκαλείται είτε από θέμα στους μύες στρέψης της κεφαλής, είτε σε πιασήματα στις ωμοπλάτες. 

Εάν υποφέρετε από ημικρανίες, ίσως μπορείτε να δείτε σε ποιό από τα σχήματα των εικόνων εντάσσεται το είδος πόνου που νιώθετε. Έτσι θα βρείτε σε ένα πρώτο βήμα τη μορφή της ημικρανίας που σας αφορά. Παρατηρείστε τα σημεία που εμφανίζονται κόκκινα στις εικόνες.

Καθώς όλα αυτά τα σημεία νευρώνονται από το ΧΙ εγκεφαλικό νεύρο, το πρώτο βήμα κάθε μίας από τις προσπάθειες αντιμετώπισης της ημικρανίας θα πρέπει να ξεκινά με μια προσπάθεια αποκατάστασης της λειτουργίας του εν λόγω νεύρου,

1. αρχικά μέσω της βασικής άσκησης, που περιγράψαμε στο 1ο μέρος του αφιερώματος. Μετά 
2. μέσω της άσκησης για τις ωμοπλάτες και τον αυχένα  και τέλος
3. με μαλάξεις και πιέσεις στα σημεία που υπάρχει εμπλοκή και πυροδοτούν τον πονοκέφαλο ή την ημικρανία.

Τα σημεία που χρειάζονται μασάζ είναι διαφορετικά σε κάθε τύπο ημικρανίας ή πονοκεφάλου και σημειώνονται με μαύρα Χ πάνω στις εικόνες.  *(Μολονότι ακόμη και η άμεση μάλλαξη των σημείων που δείχνουν οι εικόνες βοηθά άμεσα, προτείνω να εφαρμόζεται τακτικά τα βήματα 1 και 2 που αναφέρω με τις άλλες ασκήσεις προκειμένου να διατηρείται σε καλή κατάσταση το πνευμονογαστρικό σας νεύρο, αλλά και το εύρος κίνησης του αυχένα σας, ώστε να μειώσετε σημαντικά τη συχνότητα των πονοκεφάλων.)

Π.χ. αν η ημικρανία σας εμφανίζεται με ιδιαίτερη εστίαση πάνω από τα δύο μάτια στο μέτωπο και με ένταση επίσης μέσα και πίσω από το αυτί, τότε θα σας βοηθήσει να μαλάξετε τα τρία σημεία πάνω στο μυ της στρέψης κεφαλής, όπως δείχνει η εικόνα 2.

Εννοείται πως οι μαλάξεις αυτές βοηθούν πάρα πολύ καλά στα πρώτα στάδια ενεργοποίησης μιας ημικρανίας ή ενός πονοκεφάλου. Κάντε μασάζ στα σημεία αυτά ή πιέστε εναλλάξ μαλακά και εντονότερα στα σημειωμένα σημεία με τα μαύρα Χ αμέσως μόλις νιώσετε πως ξεκινά κάποιος πονοκέφαλος. Μην περιμένετε να προχωρήσει. Θα διαπιστώσετε πως μετά από λίγη ώρα ο πονοκέφαλος ή η κρίση ημικρανίας υποχωρεί και τις περισσότερες φορές εξαφανίζεται, πράγμα που υποστηρίζει και στην πράξη την άποψη του Ρόζενμπεργκ. 

Σίγουρα υπάρχουν και άλλης αιτίας πονοκέφαλοι, όπως αυτοί μιας αποτοξίνωσης... της έλλειψης νερού στον οργανισμό ή μιας υπερβολικής έκθεσης σε βλαβερές ακτινοβολίες, όπως αυτή των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων αυτοκινήτων ή υπολογιστών. Εκεί φυσικά θα χρειαστεί να απομακρυνθείτε άμεσα από την πηγή ακτινοβολίας και να δώσετε τον απαραίτητο χρόνο στον οργανισμό σας να αποκαταστήσει τη χαμένη του ισορροπία και να αποβάλλει τη βλαβερή ακτινοβολία που δέχτηκε ανανεώνοντας το πεδίο του. Εδώ βοηθά μια καλή γείωση με περίπατο στη φύση, ειδικά με γυμνά πόσδια, το ντους ή το μπάνιο με άλατα ή στη θάλασσα και το πλύσιμο των ματιών από την έξω γωνία προς τη μύτη.

Ελπίζω να βοηθήσουν οι μέθοδοι αυτές και εσάς όπως βοήθησαν εμένα!

Είναι υπέροχο να γνωρίζει κανείς πως δεν χειάζεται να εξαρτάται από τα παυσίπονα...

και δεν απειλείται να χάσει ώρες ή μέρες από τη ζωή του εξαιτίας της καθήλωσης που προκαλεί μια δυνατή ημικρανία!

Φροντίστε την Υγεία σας με απλούς τρόπους!

Με αγάπη

Βίκυ Χρυσού

ΥΓ: Τα φάρμακα αποτελούν άλλη μια πηγή τοξίνωσης... και άρα αιτία νέου πονοκεφάλου... 

Ανατρέξτε σε αυτά ΜΟΝΟ όταν δεν γίνεται αλλιώς

vickytoxotis

Υδρίτης: Το Ακριβότερο Υπερκαύσιμο Στον Κόσμο Υπάρχει Στην Ελλάδα

Στην πιο πλούσια χώρα της Ευρώπης αναδεικνύεται η Ελλάδα, χάρη στα μοναδικά στην ευρωπαϊκή ήπειρο υποθαλάσσια κοιτάσματα υδρίτη που διαθέτει, δηλαδή παγωμένου, συμπυκνωμένου μεθανίου, που αποτελεί το υπερκαύσιμο του μέλλοντος.


ΠΡΩΤΕΣ ΙΑΠΩΝΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΑ ΕΒΓΑΛΑΝ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΑΠΟ ΥΔΡΙΤΕΣ

Αυτό το μέλλον όμως δεν είναι πια μακρινό και αόριστο, αλλά χειροπιαστό και άμεσο, αφού ήδη η Ιαπωνία πρώτη στον κόσμο από το 2013, έχει καταφέρει να βγάλει μεθάνιο από κοιτάσματα υδρίτη σε βάθος 1 χλμ., για την αντικατάσταση των πυρηνικών της σταθμών, όπως και των αθρόων εισαγωγών υγροποιημένου φυσικού αερίου που αναγκάζεται να πραγματοποιεί (βίντεο 1)!
Το Τόκυο πιστεύει πως πολύ σύντομα θα μπορεί να προσχωρήσει σε εμπορική, συστηματική εξόρυξη μεθανίου από υδρίτες, ίσως και τον επόμενο κιόλας χρόνο (2018), λύνοντας οριστικά το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας!
Μόλις τώρα όμως, την Πέμπτη 18 Μαΐου 2017 και η Κίνα ανακοίνωσε πως προέβη στην πρώτη επίσημη εξόρυξη αερίου μεθανίου από υδρίτες, στη Νότια Σινική Θάλασσα (βίντεο 2)!
Σε παρόμοιες διαδικασίες πειραματικής εξόρυξης μεθανίου/φυσικού αερίου από υδρίτες, βρίσκονται επίσης η Ινδία, οι ΗΠΑ και ο Καναδάς!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΔΡΙΤΗΣ;
Ο υδρίτης είναι ένας «φλεγόμενος πάγος», ένα παγωμένο, συμπυκνωμένο κομμάτι μεθανίου, που βρίσκεται στον πυθμένα των θαλασσών, εκεί που υπάρχουν λασποηφαίστεια και αποτελεί το φιλικό υπερκαύσιμο του μέλλοντος, αφού 1 κυβικό μέτρο υδρίτη, περιέχει 160 κυβικά φυσικού αερίου!
Τα υποθαλάσσια αυτά λασποηφαίστεια, σχηματίζονται ακριβώς από την διέξοδο που προσπαθεί να βρει το αέριο μεθάνιο από τα σπλάχνα της γης, καθώς μέσα από ρήγματα του φλοιού επιχειρεί να βγει προς τα έξω, όπως η λάβα ενός κανονικού ηφαιστείου, παρασύροντας υλικά του πυθμένα αλλά και σχηματίζοντας κρατήρες.
Καθώς όμως το μεθάνιο (CH4) ανεβαίνει μέσα από τον ζεστό φλοιό της γης προς τον πυθμένα θαλασσών ψύχεται, λόγω του μεγάλου θαλάσσιου βάθους, της μεγάλης πίεσης του νερού και της χαμηλής θερμοκρασίας και σχηματίζει ένα είδος πάγου, όπου βρίσκεται φυλακισμένο πλέον και συμπυκνωμένο μαζί με μόρια νερού, κάτω από στρώμα λάσπης! Κάπου κάπου μάλιστα ελευθερώνεται σε μικρές ποσότητες και ανεβαίνει στην επιφάνεια της θάλασσας με μορφή «ανεξήγητων» φυσαλίδων.
Η ύπαρξη λοιπών λασποηφαιστείων, τα οποία δημιουργούνται όπως είδαμε από την προσπάθεια του μεθανίου να ανέλθει στην επιφάνεια από τα έγκατα της γης, είναι απολύτως συνδεδεμένη με την ύπαρξη φυσικού αερίου που αποτελείται σχεδόν εξ΄ ολοκλήρου από αέριο μεθάνιο!
Τα ελλαδικά λασποηφαίστεια ξεκινούν από Κεφαλληνία-Ζάκυνθο, σχηματίζουν «δάσος» κάτω από την Κρήτη και φτάνουν ως το σύμπλεγμα Ρω – Μεγίστης – Στρογγύλης, στην υποθαλάσσια οροσειρά «Αναξίμανδρου», ακολουθώντας τη «Μεσογειακή ράχη».


ΥΔΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Νοτίως της Κρήτης υπάρχει τεράστια ποσότητα υδρίτη, όπως ισχυρίζεται και ο καταξιωμένος διεθνώς Καθηγητής Γεωλογίας Αντώνης Φώσκολος, αφού σύμφωνα με τον ίδιο «ξένες επιστημονικές δημοσιεύσεις εκτιμούν ότι στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, εντός της ελληνικής ΑΟΖ, στους γεωλογικούς σχηματισμούς μιας έκτασης 60.000 Km2, περικλείεται στερεό αέριο (υδρίτες) του απίστευτου μεγέθους των 30 τρισ. m3! »! [Ανακοίνωση Καθηγητή στο Τμήμα Δυτικής Κρήτης του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (Τ.Ε.Ε.) στις 31-10-2011]
Η αξία αυτών 30 τρισ. κυβικών μέτρων υδρίτη είναι σήμερα 3,15 τρισ. δολάρια ή 2,80 τρισεκατομμύρια ευρώ! (με 3 δολάρια ανά MMBTU) (1m3 = 0,0353 MMBTU) (1 USD=0,89 EUR)
Πρέπει να σημειωθεί επίσης εδώ, πως σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα λασποηφαίστεια της Κρήτης δεν είναι βιογενή, αλλά πυρολυτικά, και ενδεχομένως από κάτω τους υπάρχουν και τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου!

ΥΔΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΙΣΤΗΣ
Στη νότια υποθαλάσσια περιοχή «Αναξίμανδρος» Μεγίστης (νότια Ρω – Καστελόριζου – Στρογγύλης) έχει εντοπιστεί ήδη από επιστήμονες του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών), μεγάλο κοίτασμα υδρίτη (παγωμένο, συμπυκνωμένο μεθάνιο) στα 1.000 μέτρα βάθος και μόλις μισό μέτρο κάτω από την λάσπη του πυθμένα!
Οι εντοπισμένοι πλέον επώνυμοι κρατήρες λασποηφαιστείων της υποθαλάσσιας οροσειράς «Αναξίμανδρος» Μεγίστης (απεικ. Λυκούσης – Περισορράτης)
Επαναλαμβάνουμε είναι ότι κάθε 1m3 υδρίτη, απελευθερώνει για την ακρίβεια, σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, 164 m3 αερίου μεθανίου και 0,8 m3 ύδατος!
Υπολογίζεται μάλιστα ότι μόνο στο κοίτασμα «Αναξίμαδρος» Μεγίστης ο υδρίτης είναι 0,25 km3/22,5 km3 έκτασης, οπότε σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις θα μπορούσε να αποδώσει μέχρι και 5 τρισ. κυβικά μέτρα μεθανίου, αξίας 525 δισ. δολάριων ή 466 δισεκατομμύριων ευρώ! (με 3 δολάρια ανά MMBTU) (1m3 = 0,0353 MMBTU) (1 USD=0,89 EUR)

ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ
Τα λασποηφαίστεια που κρύβουν υδρίτη (συμπυκνωμένο μεθάνιο – φυσικό αέριο) βρίσκονται στο μεγαλύτερο μέρος τους εντός της ελλαδικής ΑΟΖ, όπως δείχνει ο χάρτης του ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε όμως ότι το δυτικό τμήμα του «Αναξίμανδρου» μπαίνει στην ΑΟΖ της Τουρκίας και άρα και η γείτονα θα έχει μεγάλο μερίδιο, εάν συμπεριφερθεί λογικά και ειρηνικά και υιοθετήσει την ΑΟΖ βάση του Διεθνούς Δικαίου και του δικαιώματος ΑΟΖ που έχουν και τα νησιά, όπως η Ρω, η Μεγίστη και η Στρογγύλη…
Από την άλλη τα πλούσια λασποηφαίστεια της Ελλάδας, δείχνουν και τα σημεία που σκοπεύει να «χτυπήσει» η Τουρκία, προκειμένου να πάρει με τη βία ό,τι δεν μπορεί να πάρει με το Διεθνές Δίκαιο. Αλλά δυστυχώς για εκείνη θα χάσει τότε και όλα αυτά που ήδη έχει, μια για πάντα…

ΥΔΡΙΤΕΣ 3,67 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΑΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Από όλα δε τα παραπάνω, προκύπτει ότι η Ελλάδα έχει μόνο σε Νότια Κρήτη και Μεγίστη, κοιτάσματα υδρίτη (συμπυκνωμένου μεθανίου) αξίας 3,67 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ή 3,27 τρισεκατομμυρίων ευρώ!
Από την άλλη, μπορούμε τώρα πια να καταλάβουμε γιατί ξαφνικά προκλήθηκε η τεχνητή οικονομική Κρίση μόνο στην Ελλάδα, τη στιγμή που και άλλες ευρωπαϊκές χώρες είχαν μεγάλα ελλείμματα… Αλλά δεν είχαν φυσικό αέριο και υδρίτη… Γιατί χάρη πλέον σε αυτά και την μεγάλη Πρόνοια του Θεού, δεν έχουμε πια ανάγκη ούτε Μνημόνια, ούτε Χρέη, αφού η χώρα μας αποδεικνύεται πως είναι πάμπλουτη! Και μάλιστα η πλουσιότερη πλέον στην Ευρώπη!

ksipnistere

Tο κατάλαβε μετά από 4 χρόνια;

satira-epikerotitas

Η ψυχολογία της μοναξιάς στα χρόνια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

«Όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι μια προσπάθεια να θρυμματίσει την μοναξιά του» – Norman Cousins

Στον σημερινό κόσμο, με την τεχνολογία να μας συνδέει, η μοναξιά, θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, μπορεί εύκολα να αποφευχθεί. Αλλά όσο περισσότερο απορροφόμαστε στον ψηφιακό μας κόσμο, τόσο χειρότερα τείνουμε να νιώθουμε. Μήπως το μέσον είναι το πρόβλημα;

Έχουμε γίνει υπερ- εξαρτημένοι από τις συσκευές μας εις βάρος των πιο παραδοσιακών τρόπων κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αλλά ενώ υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτόν τον ισχυρισμό, εδώ θα αναλύσουμε το επιχείρημα ότι είναι το εσωτερικό κενό, ή η έλλειψη μιας καλά προσδιορισμένης και αποτελεσματικής αίσθησης εαυτού, που αποτελεί τη ρίζα της μοναξιάς που βιώνουμε τόσοι άνθρωποι στις μέρες μας.

Μπορούμε να φανταστούμε ότι η αίσθηση εαυτού είναι σαν ένα σημείο σε ένα φάσμα. Από τη μία πλευρά αυτού του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού• αυτοί οι άνθρωποι μάλιστα νιώθουν πως έχουν βρει τη θέση τους μέσα στον κόσμο, ξέρουν τι θέλουν στη ζωή τους και προχωρούν στις απαραίτητες ενέργειες για να προσεγγίσουν τους στόχους τους.

Διαβάστε επίσης: Περνώντας από τη μοναξιά στη μοναχικότητα

Από την άλλη πλευρά του φάσματος βρίσκονται εκείνοι που έχουν μια αδύναμη αίσθηση εαυτού, οι «κενοί» άνδρες και γυναίκες. Τέτοια άτομα δεν έχουν καμία καθαρή εικόνα για το τι θέλουν να κάνουν στη ζωή τους, ούτε μακροπρόθεσμους στόχους και έτσι νιώθουν ανίκανοι να επηρεάσουν θετικά μια κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι τείνουν να πορεύονται παθητικά μέσα στη ζωή, ακολουθούν το μονοπάτι της ελάχιστης αντίστασης και συχνά τρομοκρατούνται από υπαρξιακές αμφιβολίες.

Το πρόβλημα της κενότητας, που τώρα επηρεάζει τόσο πολύ τη Δύση, είναι ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας σε μια περίοδο συνεχών αλλαγών. Γιατί η αίσθηση του εαυτού επηρεάζεται από τις κοινωνικές δομές της εποχής στην οποία ζούμε. Πολλοί από τους θεσμούς που στο παρελθόν βοηθούσαν τους ανθρώπους να βρουν τη θέση τους στον κόσμο έχουν καταρρεύσει.

Η πτώση του Χριστιανισμού, για παράδειγμα, έχει στερήσει από τη Δύση έναν θρησκευτικό ή πολιτισμικό μύθο στον οποίο οι άνθρωποι να μπορούν να στραφούν για να βρουν έναν νόημα στη ζωή τους. Η ανάπτυξη του κράτους αποτελεί επίσης μια δύναμη που έχει συνεισφέρει σε αυτή την παθολογία της κενότητας. Καθώς η ανάδυση του κράτους έχει οδηγήσει στην καταστροφή των μικρότερων κοινοτήτων και στην υποβάθμιση της οικογένειας.

Αλλά αυτό που έχει επιδεινώσει το πρόβλημα είναι οι αφιλόξενες οικονομικές συνθήκες. Γιατί αν κάποιος ήθελε να βρει το νόημα της ζωής του κατά τον 20ο αιώνα, θα μπορούσε αυτό να είναι ένα είδος Αμερικάνικου ονείρου (μια σταθερή καριέρα, ένα σπιτικό, μια δεμένη ευτυχισμένη οικογένεια) και έτσι να οικοδομηθεί μια συμπαγής αίσθηση εαυτού. Αλλά τώρα έως ένα βαθμό αυτό το όνειρο είναι νεκρό και η συμβολή όλων αυτών των δυνάμεων έχει δημιουργήσει μια κοινωνία κενών ανδρών και γυναικών.

Μια κοινωνία κυριευμένη από την παθολογία της κενότητας είναι επίσης μια κοινωνία βυθισμένη στο άγχος. Γιατί αν νιώσουμε ανίκανοι να ελέγξουμε τη ζωή μας και αβέβαιοι να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες του περιβάλλοντός μας, τότε το άγχος είναι η φυσική απόκριση.

Και για τον κενό άνθρωπο, αυτό το άγχος είναι πολύ έντονο κατά τη διάρκεια των περιόδων μοναξιάς. Αν δεν έχουμε άλλον άνθρωπο να βασιστούμε, ή να μας αποσπάσει την προσοχή, τότε οι σκέψεις μας στρέφονται εντός μας και αυτό προκαλεί ένα εσωτερικό κενό. Γι’ αυτό, σε αντίθεση με έναν ισχυρό και εξατομικευμένο εαυτό, για τον οποίο οι περίοδοι της μοναξιάς μπορεί να αποδειχθούν εξαιρετικά αναζωογονητικές, η μοναξιά για έναν κενό άνθρωπο βιώνεται σαν μια επώδυνη μοναχικότητα από την οποία πρέπει να ξεφύγει.

Στις προηγούμενες γενιές, ο κενός άνθρωπος θα στρεφόταν στην ασφάλεια των φίλων και της οικογένειας, ή θα έπαιρνε μέρος σε κοινωνικά γεγονότα, για να αποφύγει το άγχος της μοναξιάς. Αλλά σήμερα δεν χρειάζεται καν να αφήσουμε την άνεση του σπιτιού μας για να βρούμε τις απαραίτητες συνδέσεις για να μπλοκάρουμε την επίγνωση του κενού μας.

Αντιθέτως, χρειάζεται μόνο να στραφούμε στην άνετη χρήση των τηλεφώνων μας και να βυθιστούμε στον ψηφιακό κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μπορούμε να κατασκευάσουμε μέχρι και έναν ψευδο-εαυτό για να κρύψουμε την άδεια φύση μας. Επιλέγοντας κομμάτια πληροφοριών για τη ζωή μας, μπορούμε να υποκριθούμε ότι είμαστε κάποιος άλλος και να τραφούμε από την κοινωνική επιβεβαίωση όσων συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι.

Αυτός ο αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται για να αποδράσουμε από το άγχος της μοναξιάς χρησιμοποιείται επίσης από τους προ-ψυχωτικούς σε μια προσπάθεια να αποφύγουν μια κρίση. Στο magnus opus του ο Silvano Arieti (Ερμηνεία της Σχιζοφρένειας) περιγράφει πώς αυτή η διαδικασία ξεδιπλώνεται στην περίπτωση των ψυχωτικών:

«Σε ορισμένες περιπτώσεις (η ψύχωση) ξεκινά με μια περίοδο σύγχυσης, ενθουσιασμού και εκνευρισμού. Ο ασθενής φαίνεται να ανυπομονεί να κάνει επαφές, να πλησιάσει όσους ξέρει, να ξανασυνδεθεί με αυτό που του φαίνεται ένας κόσμος απόδρασης. Αναζητά κάτι που δεν μπορεί να βρει»

Αυτό που ο σχιζοφρενής ψάχνει είναι επίσης αυτό που λείπει στον κενό άνθρωπο – μια ασφαλή αίσθηση εαυτού. «Στην ακραία μορφή του», γράφει ο ψυχολόγος Rollo May, «αυτός ο φόβος απώλειας του εαυτού είναι ο φόβος της ψύχωσης».

Η στροφή προς την ασφάλεια του εξωτερικού κόσμου συνήθως αποτυγχάνει να προστατεύσει από την ψυχωτική κρίση και το ίδιο κάνει και η στροφή προς τον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης• αποτυγχάνει να προστατεύσει τον κενό άνθρωπο από το άγχος και την μοναξιά του.

Αυτή η λύση είναι σαν να βάζουμε έναν επίδεσμο σε μια πληγή από σφαίρα, αφού η κοινωνική επιβεβαίωση που κερδίζουμε μέσω των μέσων είναι τόσο άδεια όσο και οι άνθρωποι που την δίνουν. Γιατί όπως και ο Rollo May έχει γράψει οι κενοί άνθρωποι «θα νιώθουν πιο μόνοι τους ασχέτως του πόσο στρέφονται ο ένας στον άλλο• γιατί οι κενοί άνθρωποι δεν έχουν μια βάση από την οποία να μάθουν να αγαπούν. Αλλά αυτό που καθιστά αυτή την άμυνα ενάντια στην κενότητα ιδιαίτερα βλαβερή είναι ότι εμποδίζει τους ανθρώπους να λάβουν τα απαραίτητα βήματα για να αναγνωρίσουν την έλλειψη εαυτού.

«Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει σε συνθήκες κενότητας για πολύ καιρό: αν δεν εξελίσσεται σε κάτι, δεν βαλτώνει απλά• οι δυνατότητές του μετατρέπονται σε απόγνωση και νοσηρότητα και σύντομα σε καταστροφικές δραστηριότητες» (Rollo May)

Το πραγματικό αντίδοτο στο εσωτερικό κενό είναι να ανακαλύψουμε αυτό που θέλουμε πραγματικά από τη ζωή μας και να γεννήσουμε έναν συμπαγή, αληθινό εαυτό. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να αντιμετωπίσουμε την μοναξιά και το άγχος που την συνοδεύει. Και είναι σε αυτές τις περιόδους της μοναχικότητας που μπορούμε να αρχίσουμε να μαθαίνουμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε.

Αντιμετωπίζοντας την μοναξιά μας και καλλιεργώντας τους χρυσούς σπόρους του είναι μας δεν αποτελεί μια εύκολη διεργασία, αφού απαιτεί να κάνουμε το βαρύ βήμα να μειώσουμε την ανάγκη μας για κοινωνική επιβεβαίωση. Επειδή για να αναπτύξουμε μια ισχυρή αίσθηση εαυτού πρέπει να διαχωριστούμε ψυχολογικά από τους άλλους. Ο καθένας μας είναι μοναδικός, έχουμε διαφορετικά έμφυτα ταλέντα, συμπάθειες και αντιπάθειες, κι έτσι καθώς ενδυναμώνουμε την αίσθηση εαυτού μας είναι αναπόφευκτο ότι θα γίνουμε κάτι που διαφοροποιείται από τους άλλους.

Αλλά δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι αυτή η διαδικασία θα μας κάνει να απορρίψουμε τον κοινωνικό κόσμο. Το αντίθετο• όσοι καλλιεργούν μια ισχυρή αίσθηση εαυτού βελτιώνουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες και εμπλουτίζουν τις σχέσεις τους.

Αν τολμήσουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι, δεν θα το εγκρίνουν όλοι και ορισμένοι άνθρωποι που θεωρούμε φίλους μπορεί να μας μεταχειριστούν ακόμα και με περιφρόνηση. Γιατί όταν ένας κενός άνθρωπος βλέπει έναν άλλο να αφήνει πίσω του τις αλυσίδες της κενότητας, συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο την άδεια, ανούσια φύση του.

enallaktikidrasi

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΥΝΗΓΟΣ!!! Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΥΘΙΑ !!!

".... Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν τη δύναμη να ερμηνεύουν τους οιωνούς από πολλά είδη μαντικής,
Ένα μόνο πρόσωπο συγκέντρωνε το μέγιστο θαυμασμό : 

Η ΣΕΒΑΣΤΗ ΠΥΘΙΑ!!!


ΕΛΛΑΣ:
ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ - ΔΕΛΦΟΙ 

Έρχονταν να τους σφαγιάσουν.

Η γυναίκα στεκόταν μπροστά από τον ναό του Απόλλωνα και παρατηρούσε την φωτεινή πομπή από το φως των δαυλών της Ρωμαϊκής λεγεώνας που πλησίαζε.

Το τοπίο στις πλαγιές του Παρνασσού είχε ήδη σκεπαστεί στη φωτιά και τα περισσότερα μνημεία ήσαν λεηλατημένα.

Τα συντρίμμια και οι φλόγες σκορπούσαν τον απερίγραπτο θρήνο μιας εποχής που τελείωνε.

Η Πυθία στράφηκε προς την ανατολή διαισθανόμενη την τελευταία αποστολή της.

Από το πίσω μέρος του ναού ακούστηκαν γρήγορα βήματα προς το μέρος της. Μια νεαρή ιέρεια την πλησίασε: " Κυρά μην μείνεις εδώ, έλα μαζί μας", την παρακάλεσε.

"Υπάρχει χρόνος φύγετε  τώρα  από την υπόγεια μυστική δίοδο", είπε αυστηρά η γυναίκα.

Αυτή ήταν η τελευταία Πυθία του Μαντείου κι είχε ακόμη ένα τελευταίο χρέος:

ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΡΗΣΜΟ!!!

Από πολύ νωρίς η Πυθία είχε ακολουθήσει πιστά το ιερό τελετουργικό της προετοιμασίας του εξαγνισμού, όπως γίνονταν ακριβώς και πριν χιλιάδες χρόνια με την πρώτη Πυθία.

Η Πυθία τράβηξε προς το άδυτο του ναού. Δεν υπήρχε χρόνος όλα έπρεπε να γίνουν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, όπως όριζαν τ' άστρα και οι ακτίνες του ήλιου.

Εκείνη η χαραυγή σήμαινε το τέλος του Μαντείου των Δελφών ...

Μια νέα αυγή ξημέρωνε στο μέλλον για να φανεί ένα Αγόρι, που θα ένωνε τους επίλεκτους Έλληνες να σταματήσουν το στάχυ της καταστροφής...."

(Νικ. Αλ. Αργυρίου: Απόσπασμα από τον "ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΥΝΗΓΟ")


iokh

Το βιβλίο, που δεν πρέπει να λείπει από κανένα ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

Πριν λίγες ώρες, ανάρτησα ένα σημαντικό θέμα για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και τον αγώνα κάποιων ανθρώπων να μην ξεχαστεί Η ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ.

Έλληνες πολίτες τίμησαν την Ημέρα Μνήμης και Αντίστασης κατά του ξεπουλήματος της Μακεδονίας

Συγγραφέας του παρόντος βιβλίου, είναι ο κ. Ιωάννης Αμπατζόγλου, Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και από τους πρώτους που έδωσαν αγώνα στο Πισοδέρι, την ημέρα της ντροπιαστικής ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ, και από τους πρωτεργάτες, για την ίδρυση ΜΟΥΣΕΙΟΥ όπου θα φυλάσσονται αντικείμενα και κείμενα για την μαύρη εκείνη μέρα.

Θεωρώ, πως το βιβλίο αυτό, δεν πρέπει να λείψει από κανένα σπίτι ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Η μνήμη, πρέπει να παραμείνει άσβεστη, για να τροφοδοτεί συνεχώς την ανάγκη για δικαίωση και ανατροπή της επαίσχυντης ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. 



Καλλιόπη Σουφλή


attikanea

Ούτε τα παιδιά του δεν τον πιστεύουν...

sibilla

Ποτέ ως τώρα δεν έδειξε τόσο ισχυρά σημάδια αποσάθρωσης και αδιαφορίας ο λαός απέναντι στην ιστορική ευθύνη της διαφύλαξης της ακεραιότητας του κράτους

Η εξαπάτηση, καπήλευση και κατακρεούργηση του λαού συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, όσο η κοινωνία αποσβολωμένη παρακολουθεί τα γεγονότα και συνεχίζει να κατατρώει τις σάρκες της.
Από ένα σημείο και μετά το αστείο παύει να είναι αστείο, ο αποχαυνωμένος λαός όμως, εθισμένος στον οπιούχο άρτο και τα ξεπεσμένα θεάματα, παραμένει ευχαριστημένος και φυσικά ανήμπορος να αντιδράσει. Πόσα βιβλία ιστορίας να σκίσει κανείς αντικρύζοντας αυτό το χάλι της εξέλιξης.




Η περίτρανη απόδειξη της σημερινής κοινωνικής επιδίωξης είναι ο άνευρος και ανεπηρέαστος κυνισμός της αδιαφορίας. Δεν είναι δυνατόν να μαστιγώνεις το βόδι και εκείνο να τα βάζει με το άροτρο. Το μεγάλο παζάρι της εθνικής κυριαρχίας συνεχίζει να εκποιεί τα προϊόντα του. Αν η βίαιη υποδούλωση τόσων χρόνων δε σήμανε την καμπάνα της επανάστασης, σημαίνει πως δεν έφτασε ο κόμπος στο χτένι ή απλά δεν υπάρχει χτένι.
Αυτό το κράτος που εδώ και αιώνες έβγαλε τόσα σημαντικά φυντάνια της προδοσίας, δε λέει να σταματήσει. Μάλλον ο γραικός σηκώνει υποδούλωση, αρκεί να είναι καλοζωισμένος και ας γκρεμιστεί ο κόσμος όλος. 
Δεν μας ενδιαφέρει αν μας κάνουν πλάκα οι κονσερβοποιημένοι σκοπιανοί και ιδιοποιούνται τη μεγαλύτερη προσωπικότητα της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας, δεν μας ενδιαφέρει αν οι γείτονες στο ιερό Αιγαίο κάνουν βόλτα τα αεροσκάφη και τον στόλο τους να πάρουν αέρα, γιατί είμαστε πολιτισμένοι και καλοί γείτονες. Φυσικά διατηρούν και τη μισή Κύπρο για εξοχικό, αλλά εντάξει εμείς να είμαστε καλά.
Ακόμη η θάλασσα ξεπλένει το ελληνικό αίμα από τον Πόντο και τη Σμύρνη, ακόμη στάζει αίμα ο ιστός της γαλανόλευκης στη Βόρεια Κύπρο, αλλά εμείς πρέπει να είμαστε καλοί γείτονες. Φυσικά, όσο ο ραγιάς ικανοποιεί τις καπιταλιστικές πνευματικές του ανησυχίες όλα βαίνουν καλώς.
Η προεκλογική περίοδος συντομεύει και είναι σαν να βλέπουμε σε επανάληψη κάποια χιλιοπαιγμένη ταινία, όπου οι ατσαλάκωτοι ιδεολόγοι θα αντιμάχονται για τα αριστερά, δεξιά και κεντρώα τους επιχειρήματα, εκστασιασμένοι από την μαρμίτα που ακολουθεί την ηλεκτρική καρέκλα της εξουσίας. Από την άλλη, οι ανιστόρητοι και ντεμοντέ αγκυλωτοί πραματευτάδες θα μοιράζουν δωρεάν κοπανιστό αέρα στους παντογνώστες ραγιάδες. Και ο λαός συνεχίζει να τραβάει κουπί.
Στο παιχνίδι της εσωτερικής κατανάλωσης και δήθεν προοδευτικής εγωμανίας, ανέκαθεν ο ραγιάς καταλάμβανε την πρώτη θέση. Προφανώς και σε ένα κράτος που όλοι είναι ηγέτες και εκφράζουν την ηλίθια κατά τα τεκμήρια άποψή τους, δεν απορεί κανείς που δεν πηγαίνει τίποτα σωστά. Οι φιλόσοφοι έδωσαν τη θέση τους στους λαϊκούς σοφιστές της δεκάρας και της ηθικής δυσωδίας.
Όταν ο δούρειος ίππος κανιβαλίζει τη σάρκα του και ξεσκεπάζει τη σαπίλα που κρύβει στην κρατική πυριτιδαποθήκη, η τραγωδία της ανύπαρκτης και ευθυνόφοβης κοινωνίας ξεσκεπάζεται και προσυπογράφει την προβληματική τελείωσή της.
Ποτέ ως τώρα δεν έδειξε τόσο ισχυρά σημάδια αποσάθρωσης και αδιαφορίας ο λαός απέναντι στην ιστορική ευθύνη της διαφύλαξης της ακεραιότητας του κράτους. Τα πνευματικά πογκρόμ οδηγούν την κοινωνία σε μια ανείπωτη καταστροφή χωρίς προηγούμενο.
Στο περιβάλλον έξω από την βραστή βαλκανική γυάλα και την κερκόπορτα της Ανατολής, ο κόσμος δεν ασχολείται με την κατασπατάληση του κρατικού πλούτου γιατί γνωρίζει πως θα ανταμειφθεί σύμφωνα με τις δυνατότητές του και σύμφωνα με αυτό που μπορεί να παράγει. Η αξιοκρατία είναι κανόνας και όχι εξαίρεση.
Όποιος δεν μπορεί να σηκώσει το φορτίο της αξιοπρέπειας και της ορθολογικής στάσης και αυτοκριτικής ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο όλους αυτούς που παίζουν στα ζάρια τις τύχες του κράτους.

 

Εμμανουήλ Πηλιτσίδης
- Πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Α.Π.Θ.
- Συγγραφέας του βιβλίου «Και εγένετο πτώσις» (εκδ. Ρώμη)
πηγή Macroskopio

enaasteri

Οι δημόσιες σχέσεις με τους υποψηφίους του ΣΥΡΙΖΑ

Η διαφορά του «πολιτικού πολιτισμού» με την «πολιτική απάτη»
Για τους χαριεντισμούς ανάμεσα σε πολιτικούς και πολιτευτές που έχουν κατηγορήσει ο ένας τον άλλο (και το κόμμα του άλλου) για τα χειρότερα 

Ένα από τα πράγματα με τα οποία απορώ από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είναι κάτι το οποίο έχει μπει στην κατηγορία «πολιτικός πολιτισμός», ενώ στην πραγματικότητα ανήκει στην κατηγορία «πολιτική απάτη». Πρόκειται για τους χαριεντισμούς ανάμεσα σε πολιτικούς και πολιτευτές που έχουν κατηγορήσει ο ένας τον άλλο (και το κόμμα του άλλου) για τα χειρότερα. Είναι η αβροφροσύνη (μτφ συντεχνιακές δημόσιες σχέσεις) και που σε μεγάλο βαθμό είναι υπεύθυνη για την πεποίθηση πολλών συμπολιτών ότι οι πολιτικοί είναι υποκριτές (ευγενικός όρος για το απατεώνες) που καλό είναι να μην δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στα λόγια τους.

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να θεωρείς έναν πολιτικό και το κόμμα του υπεύθυνους για την καταστροφή της χώρας σου, να τους κατηγορείς δημοσίως και ταυτόχρονα να ανταλλάσετε ευχές, χαμογελάκια και φιλοφρονήσεις. Ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, δεν μπορώ να καταλάβω το πώς είναι δυνατόν να δηλώνεις την εκτίμηση σου και τη φιλική σου διάθεση σε κάποιον για τον οποίο ισχυρίζεσαι ότι καταστρέφει τη χώρα σου, αν δεν είσαι απατεώνας (με την πολιτική έννοια του όρου) ή αν σε νοιάζει η χώρα σου.

Αυτή την (δήθεν) αδυναμία κατανόησης την ένιωσα και πάλι εξ αιτίας των καλών λόγων που άκουσα και διάβασα με αφορμή την συμμετοχή του συντρόφου Βασιλικού στο ψηφοδέλτιο της επικρατείας του κόμματος του συντρόφου Αλέκση. Με το που επισημοποιήθηκε η συμμετοχή, ένα κύμα σάλιου σηκώθηκε και μας έπνιξε ενημερώνοντας μας για το πόσο σπουδαίος άνθρωπος παραμένει ακόμα και σήμερα ο σύντροφος Βασιλικός, πόσο σοφός εξακολουθεί να είναι, πόσα έχει ακόμα να προσφέρει και διάφορα άλλα κολλώδη τα οποία πολύ συχνά κατέληγαν στην ευχή για «καλή του επιτυχία»


Αν όλα τα παραπάνω προέρχονταν απο πιστούς του Ιπτάμενου Γαϊδάρου ή του Λεφτόδεντρου, αν προέρχονταν από ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ ή έστω από ανθρώπους οι οποίοι έκαναν κουά-κουά και δεν είχαν πάρει θέση για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν θα είχα καμία απολύτως απορία, έστω και δήθεν. Οι άνθρωποι που αγάπησαν, είδαν με συμπάθεια ή καθόλου δεν ενοχλήθηκαν από το ήθος, το ύφος και την πολιτική του Αλέκση, του Φλαμπουράρη, του Σκουρλέτη, της Φωτίου, του Πολάκη, της Αχτσιόγλου, του Τσακαλώτου, του Καμμένου, της Χριστοδουλοπούλου, της Γεροβασίλη, της Δούρου, του Σπίρτζη, του Ξανθού, της Παπακώστα, του Κοτζιά, του Κατρούγκαλου, του Κουίκ, του Σταθάκη, του Τζανακόπουλου και όλων των άλλων συντρόφων, προφανώς και θα υμνήσουν τον σύντροφο Βασιλικό και ακόμα προφανέστερα θα του ευχηθούν και καλή τύχη, δηλαδή καλή τύχη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή καλή τύχη στον ΣΥΡΙΖΑ. Τίποτα το παραξενο δεν θα υπήρχε σ’ αυτό.

Αυτό που είναι (δήθεν) παράξενο είναι το πώς είναι δυνατόν να λένε καλά λόγια για τον υποψήφιο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Βσιλικό (προφανώς και δεν μιλάμε για το έργο του, τα καλά λόγια γι’ αυτό δεν θα ήταν παράξενα), πώς είναι δυνατόν να του εύχονται καλή επιτυχία, άνθρωποι που έχουν περιγράψει την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ ως καταστροφική για την οικονομία, έχουν δημοσιώς εξοργισθεί με τις συνεχείς απόπειρες του συντρόφου Τσίπρα να τινάξει στον αέρα τους θεσμούς της Δημοκρατίας και έχουν κατηγορήσει τον ίδιο, τους υπουργούς και τους βουλευτές του για το δηλητήριο του μίσους με το οποίο προσπαθούν να ποτίσουν την ελληνική κοινωνία.

Μόνο δύο περιπτώσεις μπορούν να εξηγήσουν το «παράξενο» αυτό και είναι οι εξής: είτε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν πιστεύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καταστρέφει την οικονομία, σαμποτάρει τους θεσμούς της Δημοκρατίας και δηλητηριάζει την κοινωνία και όλο αυτόν τον καιρό μας κορόιδευαν, είτε δεν δίνουν δεκάρα ούτε για την οικονομία, ούτε για τη Δημοκρατία, ούτε για την κοινωνία.

Φίλες, φίλοι και οι υπόλοιποι, παρότι πολλοί πονηροί προσπαθούν να σας πείσουν για το αντίθετο η πολιτική δεν είναι μια σειρά από «ματσάκια». Δεν είναι χόμπι και δεν είναι παιχνίδι. Δεν είναι μια ασχολία για να γεμίζει τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Η πολιτική, τουλάχιστον για εμάς που δεν έχουμε λύσει το βιοποριστικό μας πρόβλημα, είναι η διαδικασία εκείνη στην οποία αποφασίζεται (προφανώς όχι απολύτως, αλλά σε ένα μεγάλο βαθμό) το μέλλον μας και το μέλλον των ανθρώπων που αγαπάμε. Η πολιτική είναι οι αποφάσεις οι οποίες θα καθορίσουν τη ζωή στη χώρα που έχουμε την τύχη ή την ατυχία να ζούμε και είναι αδύνατον να δούμε με συμπάθεια κάποιον που δηλητηριάζει αυτή τη ζωή και καταστρέφει αυτή τη χώρα. Και είναι αυτοκτονικό να ευχόμαστε σε έναν τέτοιο άνθρωπο «καλή τύχη». Προφανώς δεν χρειάζεται να γίνουμε Πολάκηδες και δεν χρειάζεται ούτε να βρίζουμε, ούτε να συκοφαντούμε, ούτε να πουλάμε μαγκιά, αλλά όχι και να αγκαλιάζουμε στοργικά τους υπεύθυνους για την καταστροφή και τους υποστηρικτές τους. 

Είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει (δεν αρέσει), είτε βολεύει είτε δεν βολεύει (καθόλου δεν βολεύει) η συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η συμμετοχή στα ψηφοδέλτια του κόμματος του συντρόφου Αλέκση, σημαίνει ταύτιση με το ήθος, το ύφος και την πολιτική της κυβέρνησης του. Σημαίνει ταύτιση με όλα όσα έγιναν τα τελευταία 4,5 χρόνια. Σημαίνει ταύτιση με τον Πολάκη και τον Καρανίκα και τον Φλαμπουράρη και τον Βούτση και όλη την παρέα. Κι όποιος έχει καλά λόγια να πει, όποιος εύχεται καλή επιτυχία σε έναν άνθρωπο που συμμετέχει στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει ότι δεν βλέπει και πολλά κακά ούτε στο ύφος, ούτε στο ήθος, ούτε στην πολιτική των τελευταίων αυτών ετών. Ή τα βλέπει, αλλά δεν τον νοιάζουν και πολύ. Και μπράβο του.

Μάνος Βουλαρίνος
AthensVoice
kostasxan