Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2021

Σκοτεινή διάγνωση ειδικού… Η έκλειψη της Ευρώπης

 



Zero Hedge, 29-8-21 Authored by Pat Buchanan, 

[ O  συντάκτης του άρθρου διετέλεσε λογογράφος και πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου Νίξον και δύο φορές ανεξάρτητος υποψήφιος για ην προεδρία των ΗΠΑ. Ως πολιτικός σχολιαστής χαίρει διεθνούς εκτιμήσεως] 

Mετάφραση Μ.Στυλιανού 

Για αιώνες μέχρι και τις 20 του μηνός, η Ευρώπη φαινόταν ο κεντρικός άξονας της παγκόσμιας ιστορίας. 

Στη συνέχεια ήρθε ο Μεγάλος Εμφύλιος Πόλεμος της Δύσης, ο Τριακονταετής Πόλεμος μας (1914-1945), όπου όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις — Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρωσία — μαζί με σχεδόν όλες τις υπόλοιπες, έδωσαν μερικές από τις μεγαλύτερες μάχες της ιστορίας. 

Αποτέλεσμα: Τα μεγαλύτερα έθνη της Ευρώπης αιματοκυλίστηκαν. Όλες οι αυτοκρατορίες της Ευρώπης έπεσαν. Οι αποικιακοί λαοί απελευθερώθηκαν σε μεγάλο βαθμό και ξεκίνησαν τη μεγάλη μετανάστευση προς τις χώρες των εποικιστών. Και η Ευρώπη διαιρέθηκε μεταξύ μιας Δύσης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και ενός σοβιετικού μπλοκ που κυριαρχείτο από τη Μόσχα. 

Ωστόσο, ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτού του ψυχρού πολέμου τεσσάρων δεκαετιών, η Ευρώπη θεωρήθηκε ως το έπαθλο στον αγώνα. 

Μέχρι τη στιγμή που ο Ψυχρός Πόλεμος κατέληξε σε θρίαμβο για τον Ελεύθερο Κόσμο, μια Ευρωπαϊκή Ένωση με πρότυπο την Αμερικανική Ένωση μεγάλωνε και σχεδόν όλα τα πρόσφατα απελευθερωμένα έθνη της Ευρώπης άρχισαν να προσχωρούν στη συμμαχία του ΝΑΤΟ. 

Ωστόσο, σήμερα διαισθάνεται κανείς ότι ο ρόλος της Ευρώπης στην παγκόσμια ιστορία τελειώνει, ότι ο αμερικανικός άξονας προς την Κίνα και τον Ινδο-Ειρηνικό είναι τόσο ιστορικός όσο και μόνιμος και ότι καθώς το παρελθόν ανήκει στην Ευρώπη, το μέλλον ανήκει στην Ασία. 

Η Ασία, εξάλλου, φιλοξενεί τα πολυπληθέστερα έθνη του κόσμου, την Κίνα και την Ινδία·  έξι από τις εννέα πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου· και  όλα σχεδόν τα μεγάλα μουσουλμανικά έθνη : Ινδονησία, Ινδία, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Τουρκία και Ιράν, καθώς και τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου εκτός των ΗΠΑ: την Κίνα και την Ιαπωνία. 

Και η Ευρώπη; 

Το 2016, η Μεγάλη Βρετανία ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ. Αυτό το καλοκαίρι, οι Βρετανοί συντάχθηκαν με τους Αυστραλούς και τις ΗΠΑ σε μια συμφωνία AUXUS που κατέστρεψε μια προσφιλή γαλλική συμφωνία για την κατασκευή δώδεκα υποβρυχίων που κινούνται με ντίζελ –  για την αντικατάστασή τους με υποβρύχια πυρηνικής ενέργειας βρετανικής και αμερικανικής κατασκευής. 

Το Παρίσι το είδε αυτό ως «προδοσία», μια «μαχαιριά στην πλάτη» από συμμάχους τους οποίους ο στρατηγός Σαρλ Ντε Γκωλ είχε υποτιμήσει ως «αγγλοσάξονες». Ωστόσο, το AUXUS ήταν επίσης μια αναμφισβήτητα σαφής δήλωση σχετικά με το πού είδαν οι Αυστραλοί το μέλλον τους, και δεν ήταν μαζί με τη Γαλλία, αλλά με τις ΗΠΑ. 

Ωστόσο, αυτή ήταν η χειρότερη προσβολή  που διέπραξαν οι ΗΠΑ από τότε που ο Πρόεδρος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ διέταξε τους Βρετανούς και τους Γάλλους να εγκαταλείψουν  το Σουέζ. 

Αλλά, τουλάχιστον τότε, το 1956, ο Αϊζενχάουερ θα μπορούσε να πει ότι δεν είχε ειδοποιηθεί για τη βρετανό-γαλλική εισβολή στην Αίγυπτο και ότι οι εταίροι μας στο ΝΑΤΟ είχαν ενεργήσει εν αγνοία του ή χωρίς τη συγκατάθεσή του. 

Για να διαμαρτυρηθεί για τη μεταχείριση της Γαλλίας στη συμφωνία για τα υποβρύχια, ο Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν υπενθύμισε τον πρεσβευτή του στις ΗΠΑ, κάτι που δεν είχε γίνει ποτέ από τότε που η Γαλλία αναγνώρισε τις αμερικανικές αποικίες και ήρθε να τους βοηθήσει κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας μας. 

Πράγματι, η συμφωνία για τα υποβρύχια ανάγκασε την ακύρωση ενός μεγάλου πάρτι στη γαλλική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, D.C., για να γιορτάσει την 240ή επέτειο της Μάχης των Ακρωτηρίου. 

Αυτή ήταν η κρίσιμη βρετανό-γαλλική ναυμαχία στις εκβολές του Chesapeake το 1781, όπου επικράτησε ένας γαλλικός στόλος και έτσι μπόρεσε να παρέχει στρατιωτική κάλυψη στον στρατηγό George Washington καθώς περικύκλωνε, βομβάρδιζε και υποχρέωνε την παράδοση του στρατού του στρατηγού Λόρδου Cornwallis στο Yorktown. 

Αλλά αν οι Βρετανοί είναι εκτός Ε Ε και οι Γάλλοι αποξενώνονται από τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, η Γερμανία διεξήγαγε χθες εκλογές, όπου, για πρώτη φορά στην ιστορία της, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση του Κόνραντ Αντενάουερ, του Χέλμουτ Κολ και της Άνγκελα Μέρκελ μειώθηκε στο ένα τέταρτο των ψηφισάντων στις εθνικές εκλογες. 

Νέος ηγέτης της Γερμανίας, μετά από μήνες διαπραγματεύσεων, μπορεί να είναι ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών, σε συνεργασία με τους Πράσινους. Αλλά ακόμα και αυτή η κυβέρνηση μπορεί να μην είναι συγκροτημένη μέχρι τα Χριστούγεννα. 

Κανένας από τους υποψήφιους καγκελαρίους της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης ή του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος δεν έχει το ανάστημα της Μέρκελ, η οποία ήταν τόσο ηγέτης της Γερμανίας την τελευταία δεκαετία και μισό, όσο και de facto ηγέτης της Ευρώπης. 

Και σκεφτείτε την παρούσα κατάσταση του ΝΑΤΟ, που κάποτε εορτάστηκε ως η πιο επιτυχημένη συμμαχία στην ιστορία, που απέτρεψε οποιαδήποτε σοβιετική εισβολή στην Ευρώπη του ΝΑΤΟ για ολόκληρο τον Ψυχρό Πόλεμο. 

Το 2001, επικαλούμενο το άρθρο 5 σχετικά με μια επίθεση εναντίον ενός που αποτελεί επίθεση εναντίον όλων, το ΝΑΤΟ ενώθηκε με τους Αμερικανούς κατά τη βουτιά τους στο Αφγανιστάν για να αντιμετωπίσουν τους δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης στην Νέα Υόρκη. 

Τον περασμένο Αύγουστο, 20 χρόνια αργότερα, όλοι οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ αποσύρθηκαν καθώς ο αφγανικός στρατός κατέρρευσε και εξαφανίστηκε και το αφγανικό καθεστώς εξαερώθηκε. Οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ μοιράστηκαν έτσι το όνειδος της αμερικανικής υποχώρησης και ήττας. 

Το κέντρο της πολιτικής βαρύτητας όχι μόνο μετατοπίζεται από την Ευρώπη στην Ασία, αλλά η ευρωπαϊκή ενότητα φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν. 

Καθώς η Βρετανία έχει αποχωρήσει από την ΕΕ, η Σκωτία εξετάζει το ενδεχόμενο απόσχισης από την Αγγλία. 

Η Καταλονία εξακολουθεί να σκέφτεται την απόσχιση από την Ισπανία. 

Η Σαρδηνία εξετάζει το ενδεχόμενο απόσχισης από την Ιταλία. 

Πολωνία και Ουγγαρία βρίσκονται σε αντιπαράθεση με την ΕΕ σχετικά με τις εσωτερικές πολιτικές μεταρρυθμίσεις που φέρονται να έρχονται σε σύγκρουση με τα αιτήματα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες. 

Όσον αφορά τα έθνη της νότιας ΕΕ και του ΝΑΤΟ, την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα, η κύρια ανησυχία τους είναι λιγότερο μια εισβολή από τη Ρωσία από τη συνεχιζόμενη εισβολή μέσω όλης της Μεσογείου από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή.


https://www.triklopodia.gr/

Ποιοι ΔΕΝ καταλαβαίνουν (ή υπονομεύουν) την έννοια «Αποτροπή»…


 


Θανάσης Κ. 

Ενώ η «ελληνογαλλική συμμαχία» είχε πολύ θετικό αντίκτυπο σε όλη την ελληνική κοινωνία, άρχισε ήδη και η… «υπονόμευσή» της!

Κάποια ισχυρίστηκαν, «ευλόγως», ότι με το άρθρο 2 της Συμφωνίας Αμυντικής Συνδρομής μεταξύ των δύο χωρών, δεν «δεσμεύεται» η Γαλλία να στηρίξει την Ελλάδα σε περίπτωση που η Τουρκία παραβιάζει τα «κυριαρχικά δικαιώματα» της χώρας – κι όχι την ίδια την («σκληρή») έννοια της εθνικής κυριαρχίας…

Πράγματι, «σκληρή» κυριαρχία είναι το έδαφος και τα «χωρικά ύδατα» (που ισοδυναμούν από άποψη Διεθνούς Δικαίου με «έδαφος»). Αλλά οι θαλάσσιες ζώνες συμπεριλαμβανομένης της ΑΟΖ, δεν θεωρούνται «κυριαρχία»! Θεωρούνται «κυριαρχικό δικαίωμα». 

Όσοι κάνουν αυτή την κριτική ζητούν, λοιπόν, να επεκταθεί η αμοιβαία συνδρομή, ακόμα και στην περίπτωση παραβίασης των «κυριαρχικών δικαιωμάτων». Αλλιώς – υπονοείται, αλλά δεν λέγεται ευθέως – η Συμφωνία με τη Γαλλία είναι «δώρο – άδωρο»…


  Η κριτική αυτή είναι τυπικά «ορθή» και πολιτικά εντελώς… άστοχη!

Διότι, οι Διεθνείς Συμμαχίες δεν είναι… συμβόλαια «αεροστεγή» από νομική άποψη…

Πάντα έχουν «παράθυρα διαφυγής». Απόλυτη δεσμευτικότητα δεν υπάρχει -και ΔΕΝ μπορεί να υπάρξει ΠΟΤΕ!

Το να προσπαθούμε να μετατρέψουμε το ιδρυτικό κείμενο μιας διμερούς συμμαχίας σε απολύτως δεσμευτικό «συμβόλαιο» εκατέρωθεν, σημαίνει ότι υποκύπτουμε στον «πειρασμό» του «στείρου νομικισμού» και αγνοούμε την πολιτική δυναμική…

Η μόνη σοβαρή εγγύηση «δεσμευτικότητας» αμυντικής Συνδρομής μεταξύ δύο χωρών, είναι η «σύμπτωση-ευθυγράμμιση» των συμφερόντων τους (alignment of interests) κάθε στιγμή – όχι η απόλυτη «δεσμευτικότητα» της «Συμφωνίας» την ημέρα της υπογραφής της…

Αυτό λέγεται alignment of interests guarantee και αντιδιαστέλλεται προς το contract provisions guarantee. Όποιος δεν βλέπει αυτή τη διαφορά, δεν καταλαβαίνει τίποτε για τη «δυναμική» των διεθνών Συμμαχιών…

* Στην πραγματικότητα αναδεικνύεται σήμερα αυτό που όσοι παγιδεύονται στον «νομικισμό» δεν φαντάζονται καν:

Ότι η αποτρεπτική αποτελεσματικότητα μας (διμερούς) Συμμαχίας, στηρίζεται στις αβεβαιότητες που προκαλεί στους «αντιπάλους» – και στους «τρίτους» – όχι στις «βεβαιότητες» που δεσμεύουν τους «συμμάχους»!

–Για παράδειγμα μετά τη υπογραφή της Ελληνογαλλικής διμερούς Αμυντικής Συνδρομής, η Τουρκία δεν μπορεί να είναι «βέβαιη» (όπως είναι μέχρι τώρα), ότι σε περίπτωση «προκλήσεων» η Ελλάδα δεν θα αντιδράσει έμπρακτα (όπως δεν αντιδρά μέχρι τώρα). 

Επιπροσθέτως, υπάρχει και άλλη πηγή αβεβαιότητας για την Τουρκία, η οποία φαντάζεται πλέον, ότι η Ελλάδα θα έχει ισχυρή στήριξη από τη Γαλλία στα διεθνή φόρα. Και η Γαλλία (σε αντίθεση με τη Γερμανία) είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (είναι για την ακρίβεια το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μόνιμο μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας από την ΕΕ)…

Εφ’ όσον λοιπόν υπάρχει alignment of interests μεταξύ Ελλάδας-Γαλλίας, η Ελλάδα δεν θα είναι μόνη της ούτε στην ΕΕ – όπου ανήκει η Ελλάδα και η Γαλλία, αλλά δεν ανήκει η Τουρκία. 

Και επειδή οι ΗΠΑ έσπευσαν από την πρώτη στιγμή να «χαιρετίσουν» την Ελληνογαλλική Συμφωνία (η οποία στην πράξη στρέφεται κατά της Τουρκίας, στην Ανατολική Μεσόγειο), γιατί δίνουν προτεραιότητα πλέον όχι στην Ελλάδα τόσο, όσο στη Γαλλία για τη «φρούρηση» της Μεσογείου, η Ελλάδα δεν διακινδυνεύει να μείνει μόνη της ούτε στο ΝΑΤΟ…

(Από το οποίο η Τουρκία όλο και περισσότερο «απομακρύνεται»)…

— Κι ακόμα χώρες όπως η Αίγυπτος, για παράδειγμα, που μέχρι τώρα έβλεπαν με καχυποψία την «υπέρ-επέκταση» της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και με απογοήτευση την αδυναμία-απροθυμία της Ελλάδας να αντιδράσει, τώρα με την Ελληνο-Γαλλική Συμμαχία έχουν κάθε κίνητρο να ταυτιστούν με Γαλλία και Ελλάδα και να αντισταθούν στην Τουρκία (παρά να τα «βρουν» με την Τουρκία)…

Άρα, χωρίς να «διασφαλίζεται» από νομική άποψη 100% τίποτε (όπως είναι αδύνατο να υπάρξουν τόσο αεροστεγείς «διασφαλίσεις» σε ένα κείμενο Συμμαχίας), η θέση της Ελλάδας ενισχύεται και στα μάτια του αντιπάλου της – δηλαδή της Τουρκίας – και στα μάτια των (άλλων) δυνητικών συμμάχων της στην περιοχή (Αιγύπτου, Ισραήλ κλπ.)

[Και αντίθετα: το να επιμένουμε να πάρουμε «πρόσθετες νομικές διασφαλίσεις» – που δεν μπορούν να δοθούν – απειλεί να ακυρώσει την αποτρεπτική ισχύ της νέας Συμμαχίας!]

 

* Άλλωστε, πέραν του «κειμένου» υπήρξαν και οι δημόσιες δηλώσεις εκατέρωθεν κατά τη διάρκεια υπογραφής της Συμφωνίας. 

— Από Ελληνικής πλευράς, αναφέρθηκε ρητά ότι η νέα Συμφωνία κατοχυρώνεται η παρουσία της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Όπου υπάρχουν κυρίως «κυριαρχικά δικαιώματα» της Ελλάδας, δηλαδή ΑΟΖ! 

Και από πλευράς Γαλλίας ο Πρόεδρος Μακρόν είναι μας είπε ρητά:

—Η Ευρώπη είναι λίγο… «αφελής». Αν απειλείστε πρέπει να αμυνθείτε!

Τι παραπάνω να δηλώσει ο Γάλλος Πρόεδρος; 

Στην πραγματικότητα η Ελλάδα δεν αποκτά σήμερα ένα ακόμα «προστάτη». 

Αποκτά μέσα για να υπερασπιστεί τον εαυτό της (οπλικά συστήματα) και επιπροσθέτως αποκτά μια «κάλυψη» για να τα χρησιμοποιήσει, αν χρειαστεί. 

Δεν τη βάζουν να αγοράσει όπλα που όμως, «απαγορεύεται» να τα χρησιμοποιήσει!

Τώρα αυτά που προμηθεύεται αποκτά κι ένα «πλαίσιο» για να τα χρησιμοποιήσει κι όλας!

Κι αυτό λειτουργεί αληθινά αποτρεπτικά έναντι της Τουρκίας.

 

* Υπάρχει και μια άλλη «αντίρρηση» που ακούστηκε:

Ότι από τώρα μέχρι την πλήρη απόκτηση των τριών υπερσύγχρονων φρεγατών και των τριών υπερσύγχρονων κορβετών – δηλαδή για τα επόμενα πέντε χρόνια – η Ελλάδα θα είναι «ευάλωτη» στις προκλήσεις της Τουρκίας.

Αυτό είναι επίσης «τυπικά σωστό» (κι ήταν ο πυρήνας όλης της διαπραγμάτευσης, για «ενδιάμεση λύση»…)

Μόνο που πολιτικά είναι δευτερεύον πια. Γιατί η Ελλάδα δεν είναι… άοπλη!

Με τα μέσα που διαθέτει ήδη – και με αυτά που άμεσα προμηθεύεται, όχι σε πέντε χρόνια αλλά ήδη τώρα και στους επόμενους μήνες, δηλαδή τα Rafale – η Ελλάδα είχε και αποκτά όλο και μεγαλύτερη επιχειρησιακή δυνατότητα να αντιδράσει συντριπτικά σε τουρκική αεροναυτική πρόκληση. 

Συνεπώς, δεν χρειάζεται να περιμένει… πέντε χρόνια!

Το πρόβλημα ήταν ως τώρα ότι η Ελλάδα δεν έδειχνε διάθεση να χρησιμοποιήσει ούτε το «μέγιστο», αλλά ούτε καν το «ελάχιστο» των δυνατοτήτων της για να αντιδράσει στις τουρκικές προκλήσεις, όπως θα έκανε κι όπως κάνει ΚΑΘΕ άλλη χώρα…

«Ισχύς» μιας χώρας είναι όχι απλά τα «όπλα» που διαθέτει, αλλά η διάθεση και η ετοιμότητα που έχει να τα χρησιμοποιήσει! Αν για παράδειγμα, έχει 10
«μονάδες ισχύος» αλλά έχει διακηρύξει ότι δεν πρόκειται να τις χρησιμοποιήσει (και αυτοπαγιδεύεται στο…«δόγμα της ψυχραιμίας»), στην πραγματικότητα δεν έχει καθόλου ισχύ – και στα μάτια των αντιπάλων της είναι εντελώς «ανίσχυρη». 

Κανείς δεν μετράει τι έχεις. Αλλά πόσο είσαι διατεθειμένος και έτοιμος να χρησιμοποιήσεις αυτά που έχεις. 

Αυτή είναι η «λογιστική ισχύος» όχι μόνο στην περίπτωση «Πολεμικής σύρραξης», αλλά΄- και κυρίως – στην Σταθερότητα και στην Ειρήνη.

Γιατί όσο αυξάνεται η αξιοπιστία της αποτρεπτικής ισχύος σου, τόσο αποθαρρύνονται οι προκλήσεις των εχθρών σου…  

 

 Τα νέα οπλικά συστήματα λοιπόν, μπορεί πράγματι, να κάνουμε 5 χρόνια για να τα παραλάβουμε, αλλά η Αμυντική Συνδρομή με τη Γαλλία ισχύει από τώρα! Τα Μιράζ 2000-5 τα έχουμε και τώρα! Τα Rafale τα παραλαμβάνουμε στους επόμενους μήνες, ενώ τα Scalp που ήδη έχουμε και τα υποβρύχια 114 που ήδη διαθέτουμε, αρκούν από τώρα να καταφέρουν καίριο πλήγμα στην Τουρκία, αν κλιμακώσει τις προκλήσεις.

Οπότε το κρίσιμο τους επόμενους μήνες είναι αν η Τουρκία προσπαθήσει να ακυρώσει την αξιοπιστία της Αποτροπής μας! Με κάποια νέα πρόκληση, στην οποία θα ποντάρει ότι εμείς δεν θα αντιδράσουμε – και πάλι…

Αλλά αυτό εξαρτάται πλέον από μας. Όχι από τους «συμμάχους μας». Αυτοί την «κάλυψή» τους την προσέφεραν…

Κι από το αν θα χρησιμοποιήσουμε ό,τι ήδη έχουμε. 

Όχι αυτά που δεν έχουμε παραλάβει ακόμα…

 

Εδώ αλλάζει όλο το σύστημα γεωπολιτικών ισορροπιών της μείζονος περιοχής μας (στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και πέραν αυτής). 

Με την Ελλάδα για πρώτη φορά να θέτει σοβαρή υποψηφιότητα να πρωταγωνιστήσει. 

Η κύρια μέριμνά μας στο εξής, είναι να μην το υπονομεύσουμε «από τα μέσα» και να μη το ακυρώσουμε μόνοι μας. 

 

ΥΓ. Για παράδειγμα, πέρσι το καλοκαίρι, όταν Ελληνική φρεγάτα εξευτέλισε, με την πολυθρύλητη «επακούμβιση», τουρκικό πολεμικό, υπήρξαν «σύμβουλοι» στην Αθήνα που ζήτησαν να γίνει… ΕΔΕ σε βάρος του Έλληνα Κυβερνήτη! 

Την ίδια στιγμή που Βρετανοί και άλλοι ειδικοί εξέφραζαν το θαυμασμό τους και για το κουράγιο του και για την ναυτοσύνη του και για την επαγγελματική επιχειρησιακή του δεινότητα…

Αυτοί που εδώ ζητούσαν ΕΔΕ σε βάρος του Κυβερνήτη Σάλιαρη, δεν μπορεί να παραμένουν στη θέση τους. Αλλιώς η Ελληνική Αποτροπή, μετατρέπεται σε σκέτη… ντροπή!

http://enaasteri.blogspot.com/

Η Περαία των παιδικών μας χρόνων, των ανέμελων διακοπών, της μοναδικής αρχιτεκτονικής των 70’s, της εγκατάλειψης, του σήμερα.



Η ιστορία:

 

Η ιστορία της περιοχής ξεκινάει το 1923.  Εκεί εγκαταστάθηκαν 1.754 πρόσφυγες από τα παράλια της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης.

Οι πρώτοι κάτοικοι που ήρθαν μετά από τη Μικρασιατική Καταστροφή, δημιούργησαν τρεις συνοικισμούς: την Αγία Τριάδα, τους Νέους Επιβάτες και την Περαία. 

 

Η Περαία ανήκε κατά την τουρκοκρατία σε Τούρκο Μπέη. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκαν εκεί 204 οικογένειες (132 από τη Δυτική Μικρά Ασία και 72 από την Ανατολική Θράκη), συνολικά 740 άτομα, πρόσφυγες από δύο διαφορετικές περιοχές.

 

Η ονομασία της περιοχής προκάλεσε διαφωνίες : οι μικρασιάτες πρότειναν το «νέα Σμύρνη», οι θρακιώτες το «νέα Καλλίπολη», ενώ ο τότε Διευθυντής Εποικισμού Μακεδονίας πρότεινε το «Περαία», το οποίο και επικράτησε μετά από κλήρωση.

 

Πριν το 1923, κοντά στην Περαία,  στην περιοχή μεταξύ Περαίας και του αεροδρομίου Μακεδονίας, υπήρχε ο οικισμός Λειβαδίκι. Η Περαία μαζί με τους Ν.Επιβάτες και την Αγ. Τριάδα αρχικά ανήκαν στην Επανωμή και έγινε ξεχωριστή κοινότητα το 1926. Στις μέρες μας πλέον,  με το σχέδιο «Καποδίστριας» ενοποιήθηκαν και πάλι στον λεγόμενο «δήμο Θερμαϊκού».

 

Η παραλία της περιοχής εκτείνεται σε 7,4 χιλιόμετρα και αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο φυσικής ομορφιάς της περιοχής, γεγονός που εξηγεί γιατί η Περαία, οι Νέοι Επιβάτες και η Αγία Τριάδα, πολύ πριν τη Χαλκιδική, αποτελούσαν για αρκετές δεκαετίες τα αγαπημένα, παραθεριστικά θέρετρα των Θεσσαλονικέων.

 

Μην ξεχνάμε τα πρίφημα καραβάκια του 1960 και του 1970 που μας πήγαιναν για τις καλοκαιρινές μας δικοπές.

Κατοικίες με πολύ χαρακτηριστική αρχιτεκτονική και αισθητική που παραπέμπει στην περίοδο κατά την οποία η περιοχή κυριολεκτικά «βούλιαζε» από παραθεριστές, υπάρχουν ακόμη και σήμερα.

 

Άλλες καλοδιατηρημένες, άλλες αφημένες στο έλεος του χρόνου και τη φθορά της εγκατάλειψης. Κι όμως για εκείνους που θέλουν να ξεφύγουν από το πολύβουο αστικό κέντρο και τον συνωστισμό της Θεσσαλονίκης, αναζητώντας μια πιο άνετη καθημερινότητα και μόνιμη κατοικία όχι πολύ μακριά από την πόλη, η Περαία αποτελεί εναλλακτική επιλογή. Αυτό εξηγεί και την αλματώδη αύξηση του πληθυσμού την τελευταία εικοσαετία.

Οι παραλίες της περιοχής έχουν βραβευτεί με τη «γαλάζια σημαία». Το φυσικό τοπίο συμπληρώνεται από πευκόφυτους λοφίσκους από τους οποίους μπορεί κανείς να ατενίσει τη Θεσσαλονίκη μέχρι και τις εκβολές του Αξιού, και όλο τον Θερμαϊκό κόλπο.

 

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιρικού η περιοχή σφύζει από κόσμο. Βeach bars, ταβέρνες, εστιατόρια, νυχτερινά μπαράκια καλύπτουν τις αναζητήσεις των επισκεπτών, των παραθεριστών και των μόνιμων κατοίκων.

 

Και βέβαια, η βόλτα στο φωτισμένο πλακόστρωτο της παραλίας με τα φώτα της Θεσσαλονίκης να καθρεφτίζονται στον Θερμαϊκό κόλπο λίγο πριν πέσει ο ήλιος, δελεάζει ακόμη και τους λιγότερο ρομαντικούς!

 

Κείμενο: Λία Μαλλίδου

Φωτογραφίες: Δημήτρης Συμεωνίδης (εκτός από τις φωτογραφίες του “Χθες” που πήραμε από τη συλλογή της ομάδας “Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης“)

 

Η Περαία του χθες:

(Από τη συλλογή της ομάδας: Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης)

 

peraia1

peraia2


peraia4

(“Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης“, από τη συλλογή Ερινέλη)

 

Η Περαία της μοναδικής αρχιτεκτονικής των 70’s (Φωτογραφίες: Δημήτρης Συμεωνίδης)

 

peraia-107

peraia-109

peraia-114

peraia-116

peraia-118

Όμορφα σπίτια, περιποιημένα μέχρι και σήμερα:

 

peraia-319

peraia-321

 

Η Περαία της εγκατάλειψης. Κάποτε τα κτίρια αυτά γεμίζανε με οικογένειες και παιδικές φωνές. Σήμερα είναι αφημένα:

 

peraia-205

peraia-206

peraia-211

 

Η Περαία του σήμερα, με τη δική της ομορφιά, απέναντι από τη Θεσσαλονίκη:

peraia-22

peraia-23

peraia-24

peraia-26

peraia-27

peraia-29

peraia-30

peraia-31

peraia-33

peraia-35

peraia-36

peraia-37

peraia-38

peraia-41

peraia-44

peraia-48

 

peraia-51

https://www.thessalonikiartsandculture.gr/