Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

Γιατί αξίζει να ζεις

Η έλλειψη σκοπού στην ζωή μας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο των προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως το άγχος και τη κατάθλιψη, με αποτέλεσμα χειρότερο ύπνο, επιδείνωση της υγείας και, σε ακραίες περιπτώσεις, κατάχρηση ουσιών και σκέψεις αυτοκτονίας. Αυτό
το τρομακτικό αίσθημα πικρής απογοήτευσης πηγάζει από την απώλεια του νοήματος στη ζωή .

Ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο ξυπνάτε κάθε πρωί; Αν δεν μπορείτε να απαντήσετε σε μια τέτοια ερώτηση τότε ίσως η ιαπωνική έννοια του ikigai  (προφέρεται “eye-ka-guy”) θα μπορούσε να σας βοηθήσει.Το Ikigai  σημαίνει το πάθος για τη ζωή. Το συναίσθημα που σας κάνει να σηκωθείτε το πρωί από το κρεβάτι ενθουσιασμένοι.Οι άνθρωποι που ζουν περισσότερο έχουν μια θετική στάση για τη ζωή και υψηλό βαθμό συναισθηματικής συνείδησης. Μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους ακόμη και σε περιόδους αποτυχιών. Το Ikigai σας κάνει πιο ανθεκτικούς: η έρευνα υποδηλώνει ότι το ikigai [1] μπορεί να σας βοηθήσει να περάσετε τις δύσκολες περιόδους στη ζωή σας πιο εύκολα, κάνοντας σας να νιώσετε ότι πραγματικά αξίζει να συνεχίσετε να ζείτε. Για παράδειγμα, βοήθησε πολλούς Ιάπωνες [2] να αντιμετωπίσουν τον σεισμό που σημειώθηκε στην Ιαπωνία τον Μάρτιο του 2011.

Το ikigai συνδυάζει τις ιαπωνικές λέξεις ikiru, που σημαίνει "να ζω", και gai, που σημαίνει " πραγματοποίηση όσων ελπίζω". Μαζί αυτοί οι ορισμοί δημιουργούν την έννοια του «λόγου για να ζω» ή την ιδέα της ύπαρξης ενός σκοπού στη ζωή. Η εύρεση της χαράς μέσω του σκοπού στη ζωή.Με άλλα λόγια, το ikigai σας είναι αυτό που σας παίρνει κάθε πρωί και σας κρατάει συνέχεια.Το ikigai του κάθε ατόμου είναι προσωπικό, αντανακλά τον εσωτερικό εαυτό δημιουργώντας μια ψυχική κατάσταση στην οποία αισθάνεται άνετα. Το Ikigai δεν συνδέεται με την οικονομική κατάσταση. Είναι αυτό που δίνει νόημα στη ζωή σας.Νέες μελέτες έχουν δείξει ότι η εκπλήρωση της ζωής μέσω ikigai ως βασική συνιστώσα της μακροζωίας [3]. Φαίνεται ότι υπάρχει κάτι περισσότερο στη ζωή από τη υγιεινή διατροφή. 

Η Okinawa είναι ένα νησί της Ιαπωνίας που φιλοξενεί ένα από τα υψηλότερα ποσοστά των υπέρ-αιωνόβιων κατοίκων ως προς τον πληθυσμό της (αντίστοιχα της δικής μας Ικαρίας ,της Σαρδηνίας στην Ιταλία,
 της χερσόνησου Nicoya στην Κόστα Ρίκα, και της Loma Linda στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Αυτές τις περιοχές οι ερευνητές τις ονομάζουν “μπλε ζώνες μακροζωίας”) είναι το κέντρο της ιδεολογίας του ikigai μαζί με τις ήπιες καιρικές συνθήκες, την υγιεινή διατροφή και το χαμηλό επίπεδο στρες .
Το Ikigai μειώνει το άγχος: έρευνα [4] δείχνει ότι η αίσθηση του ikigai συμβάλλει στην ισορροπημένη έκκριση των νευροδιαβιβαστών όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη και οι ενδορφίνες, γεγονός που με τη σειρά του μειώνει το αίσθημα του στρες.Το Ikigai αυξάνει το αίσθημα της αυτοεπιβεβαίωσης, έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι χωρίς ikigai έχουν μεγάλη ανάγκη για επιβεβαίωση από τους άλλους, ενώ εκείνοι με ikigai τείνουν να κάνουν τις εργασίες τους για δική τους ικανοποίηση.[5] . Το Ikigai είναι καλό για την καρδιά σας: μια επταετής μελέτη σε περισσότερους από 40.000 Ιάπωνες ενήλικες βρήκε στοιχεία ότι άτομα με χαμηλή αίσθηση ikigai είχαν υψηλότερο συνολικό κίνδυνο θνησιμότητας, κυρίως λόγω υψηλότερων καρδιαγγειακών νοσημάτων. [6].




Το Ikigai, βρίσκεται εκεί όπου οι τέσσερις αλληλεπικαλυπτόμενοι κύκλοι τέμνονται και αυτός είναι ο σκοπός σας. Αυτοί οι αλληλεπικαλυπτόμενοι κύκλοι οδηγούν στο πάθος, το επάγγελμά σας, και την αποστολή σας.Είναι μοναδικό για όλους και μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια της ζωής.
Για να βρεθεί , πρέπει να ξεκινήσετε με τέσσερα ερωτήματα: 

Τι μου αρέσει ; 

Πότε περνά καλύτερα ο χρόνος μου. Τι θα μπορούσα να κάνω για ώρες.Ποια είναι τα χόμπι μου; Τι κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου; Σε τι είδους δραστηριότητες νιώθω πληρότητα και ικανοποίηση και δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο.Τι μου φέρνει θετικά συναισθήματα.Τι μου άρεσε να κάνω ως παιδί; (Ασχοληθείτε με κάποιο προσωπικό χόμπι ακόμη και λίγες ώρες την εβδομάδα).Με ποιες δραστηριότητες βιώνω ροή; Πότε περνά καλύτερα ο χρόνος σας. Τι θα μπορούσατε να κάνετε για ώρες. Σε τι είδους δραστηριότητες νιώθετε πληρότητα και ικανοποίηση και δεν σκέφτεστε τίποτα άλλο.Το ikigai σας προορίζεται να προωθήσει μια «κατάσταση ροής»Όλα μπαίνουν στη θέση τους όταν εμπλακείτε σε μια εργασία και επιτύχετε αυτή την κατάσταση ροής. "Έχετε ποτέ απορροφηθεί κάνοντας κάτι που ξεχάσατε ακόμη και να φάτε. Θυμάστε πόσο σας «γέμισε ικανοποίηση» ;
Στην ψυχολογία, αυτό αναφέρεται σε μια ψυχική κατάσταση στην οποία η συνείδηση ​​απομακρύνεται και απορροφάται έντονα από το καθήκον (αυτό έχει αποδειχτεί ότι έχει τα ιδιαίτερα θετικά οφέλη). Θυμηθείτε : "Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι" - Κ. Π. Καβάφης. "Οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι στον κόσμο δεν είναι αυτοί που επιτυγχάνουν το μέγιστο. Είναι αυτοί που ξοδεύουν περισσότερο χρόνο από άλλους σε κατάσταση ροής » .


Σε τι είστε καλοί; Τι νομίζετε ότι είναι εύκολο να κάνετε;  

Ποιο είναι το στοιχείο μου; Θεωρείτε τον εαυτό σας περισσότερο εξωστρεφή ή εσωστρεφή; Σας αρέσει να απολαμβάνετε δραστηριότητες σε ομάδες ή μόνοι σας;
Δεξιότητες και ταλέντα που διαθέτετε.Πού βρίσκονται τα δυνατά μου σημεία; Ποια είναι τα κρυμμένα ταλέντα σας; (
Κάποιος είναι δημιουργικός, κάποιος άλλος είναι οργανωτικός. Κάποιος άλλος έχει έφεση σε τεχνολογία, ενώ άλλος μπορεί να είναι καλός με τους ανθρώπους). Υπάρχει κάτι που θεωρείτε ότι είναι πολύ εύκολο για εσάς.

 
Είναι κάτι που χρειάζεται ο κόσμος;
Τι χρειάζεται ο κόσμος; Ποιο θα είναι το μόνο πράγμα που θα ήθελα να αλλάξω; Τι μπορώ να κάνω για να καταστήσω αυτόν τον κόσμο καλύτερο; Τι μπορώ να προσφέρω στον κόσμο ;Μπορώ να κάνω κάτι που να βοηθά τους άλλους και να είναι χρήσιμο για την κοινωνία; Τι επιπτώσεις θα έχει στους ανθρώπους γύρω μου ;

Τι μπορώ να πληρώσω;
Ποιες θέσεις εργασίας προκαλούν το ενδιαφέρον μου;
Κάτι που χρειάζονται οι άνθρωποι και θα πληρώσουν ή θα προσφέρουν κάτι ως αντάλλαγμα.Μία ανταμοιβή για να καλύψω τις πρωταρχικές μου ανάγκες .Τα χρήματα είναι σημαντικά, αλλά μόνο σε κάποιο βαθμό.

Οι τέσσερις περιοχές αυτές σχηματίζουν το IKIGAI και αυτοί ανθρώπους που καταφέρνουν να το βρουν ζουν πολύ περισσότερο. Μια εξήγηση είναι ότι οι άνθρωποι με IKIGAI έχουν περισσότερη ικανοποίηση στη ζωή τους, καλύτερες σχέσεις, λιγότερο άγχος και μικρότερα επίπεδα κορτιζόλης της ορμόνης του στρες, τον σιωπηλό δολοφόνο μας.Η εξεύρεση των απαντήσεων και η ισορροπία μεταξύ αυτών των τεσσάρων περιοχών θα μπορούσε να αποτελέσει μια διαδρομή για ikigai για τους Δυτικούς που αναζητούν μια γρήγορη ερμηνεία αυτής της φιλοσοφίας.

Το ikigai σας είναι ένα ζωντανό και εξελισσόμενο πράγμα . Αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και αυτό είναι πραγματικά καλό. Καθώς αλλάζουμε, αλλάζει και το ikigai. Αυτό που αισθανθήκαμε κάποτε ίσως να έχει αλλάξει δύο χρόνια αργότερα. Αυτό μας βοηθάει να σκεφτούμε για τον εαυτό μας και την εξέλιξη του.

Τέλος, θα κλείσω με δέκα κανόνες που μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να βρουν το δικό τους Ikigai. Βασίζεται στο βιβλίο Ikigai: Το ιαπωνικό μυστικό για μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή , από τους Hector Garcia και Francesc Miralles οι οποίοι τους έγραψαν μετά από εκατοντάδες συνεντεύξεις εκατόχρονων υπερήλικων στην Okinawa.

1.Μείνετε ενεργοί; Μην συνταξιοδοτηθείτε ποτέ.

2.Αργά αργά. Αφήστε τις βιασύνες και υιοθετήστε έναν πιο αργό ρυθμό ζωής

3.Τρώτε μόνο το 80% όσων τρώγατε μέχρι σήμερα.

4.Βρείτε καλούς φίλους.

5.Βρείτε τη φόρμα σας μέσα από την καθημερινή, ήπια άσκηση .

6.Χαμογελάστε στους ανθρώπους γύρω σας.

7.Επανασυνδεθείτε με τη φύση.

8.Ευχαριστείστε ότι σας κάνει να αισθάνεστε ζωντανοί.

9.Ζήστε τη στιγμή.

10.Ακολουθήστε το Ikigai σας

Αναφορές

[1] https://link.springer.com/article/10.1023/A:1021747419204
[2] http://www.scirp.org/fileOperation/downLoad.aspx?path=PSYCH20110800005_56761305.pdf&type=journal
[3] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19539820
[4] http://www.ccsenet.org/journal/index.php/gjhs/article/view/18478/12980
[5] https://www.autonomicneuroscience.com/article/S1566-0702(09)00479-2/abstract
[6] https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18596247



Ο πραγματικός χρόνος κυλάει στις ψυχές μας....


Σκέφτηκα τι θα μπορούσα να γράψω με την αλλαγή ενός ακόμη χρόνου που πέρασε πάνω από το κορμί και την ψυχή μας. Πολλά τα κλισέ και οι κονσερβοποιημένες ευχές. Μας κούρασαν κι αυτές. Ένιωσα ότι θα ήταν καλύτερα να σας μιλήσω ως φίλος και αδελφός. Και να πω δόξα τω Θεώ που ζούμε και υπάρχουμε. Που είμαστε ακόμη ζωντανοί με τις χαρές και τις πίκρες του βίου μας, ωστόσο όμως είμαστε εδώ, «στην σκηνή….».Αυτό είναι το μέγιστο δώρο.
Η αλήθεια είναι πως δεν το εκτιμούμε, και κάνουμε τα πάντα ώστε καθημερινά να γίνεται η ζωή μας βάσανο. Η πιο ψεύτικη ευχή είναι εκείνη που τις ημέρες αυτές θα ειπωθεί χιλιάδες φορές από τα χείλη όλων μας, «στην υγεία μας, εις υγεία, πρώτα υγεία….». Κι όμως κανείς δεν είναι ευτυχισμένος που έχει την υγεία του, γι’ αυτό κάνει τα πάντα ώστε να την καταστρέψει. 
Γιατί; Μα γιατί δεν αγαπάμε αυτό που είμαστε, εκείνο που μας έκανε ο Θεός, αυτά που μας χάρισε. Πάντα θέλουμε αυτό που δεν έχουμε. Ποτέ εκείνο που κρατάμε στα χέρια μας. Μισούμε τον εαυτό μας, κατ’ επέκταση την ζωή μας. Την πετάμε ως δολοφονημένο πτώμα από εδώ κι εκεί, ατιμάζοντας της. Και πότε ατιμάζεται μια ζωή; Όταν δεν την ζεις αλλά την αφήνεις να κυλά δίχως νόημα. Όταν την νύχτα κλείνοντας την μέρα σου δεν λες «δόξα τω Θεώ», αλλά αντιθέτως «ουφ πέρασε κι αυτή η ημέρα». Λες και ήταν βάσανο, βάρος, κάτι που πρέπει να ξεφορτωθείς και όχι να ζήσεις. 
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο πραγματικός χρόνος δεν κυλά στα ρολόγια και τα ημερολόγια μα στις ψυχές μας. Πρωτού γεράσουν τα σώματα μας, έχουν ασπρίσει τα όνειρα μας. Πρωτού παραιτηθεί το κορμί μας, έχουν κυρτώσει οι επιθυμίες και η απελπισία μοιάζει πιο φοβερή κι από το θάνατο. 
Ευχή λοιπόν για το νέο έτος 2020 να ζήσουμε. Ναι αυτό, να ζήσουμε με ότι αυτό σημαίνει. Δηλαδή να ρισκάρουμε, να μετανοήσουμε ανατρεπτικά, να φέρουμε αλλαγές στο βίο μας, να βρούμε τα σωστά χωρίς να φοβόμαστε τα λάθη, να ποθήσουμε την αρετή δίχως τον φόβο της αμαρτίας, να ζητήσουμε τον Θεό χωρίς την απειλή της κολάσεως. Να αγαπήσουμε κι ας πονέσουμε, να τολμήσουμε κι ας αποτύχουμε, να εκτιμήσουμε και να δοξολογήσουμε. Να κλάψουμε και γελάσουμε. Να προσευχηθούμε και να σιωπήσουμε, να κάνουμε την στιγμή αιωνιότητα, το χρόνο δικό μας, φίλο και όχι εχθρό μας. Αυτό σημαίνει χρόνος αναστημένος. 
Χρόνια πολλά, καλά κι ευλογημένα.

Η απάντησή μας στις απειλές των Τούρκων.


από το κανάλι Hellenic Navy
από το κανάλι GEORGE GREEK 

http://ww99.widgetserver.com/

Ο εχθρός είναι έξω από τις πύλες και η αθηναϊκή ελίτ προσπαθεί να επιρρίψει τις δικές της ευθύνες σε άλλους και την ίδια στιγμή κινδυνολογεί για να οδηγήσει τη χώρα σε συμβιβασμό με την Τουρκία, που θα μικρύνει την Ελλάδα.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προσέρχεται στο Προεδρικό Μέγαρο προκειμένου να ανταλλάξει ευχές με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, στην καθιερωμένη ανταλλαγή των Πρωτοχρονιάτικων ευχών του Νέου Έτους 2020, Αθήνα, Τετάρτη 01 Ιανουαρίου 2020. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΗΤΣΟΣ
Είναι χωρίς αμφιβολία μία εξαιρετική εξέλιξη η  υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού East Med, που θα ξεκινά από το Ισραήλ και θα καταλήγει -μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας- στην Ιταλία.
  • Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και οι πρωθυπουργοί της Ελλάδας και του Ισραήλ, Κυριάκος Μητσοτάκης και Μπενιαμίν Νετανιάχου θα είναι παρόντες στην τελετή, κατά την οποία οι υπουργοί Ενέργειας των τριών χωρών, Κωστής Χατζηδάκης, Yuval Steinitz και Γιώργος Λακκοτρύπης. θα υπογράψουν τη συμφωνία.
Πρέπει να σημειώσω εδώ, ότι ο κ. Steinitz ήταν για πολλά χρόνια ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της «λύσης» της Τουρκίας, και ήταν επίσης η πηγή αρνητικών πληροφοριών για την ενεργειακή συνεργασία με την Κύπρο. Εδώ και αρκετό καιρό, άλλαξε άρδην απόψεις και ξέχασε την «προσφιλή» του Τουρκία, η οποία άλλωστε αποτελεί τα τελευταία χρόνια τον απόλυτο εχθρό για το Εβραϊκό Κράτος.
Ο Ταγίπ Ερντογάν φιλοξενεί συχνά-πυκνά τους ηγέτες της Χαμάς στο Παλάτι του, στην Άγκυρα και είναι ο χρηματοδότης των περισσοτέρων ενεργειών εναντίον του Ισραήλ.
Για τον αγωγό East Med έχουν εκπονηθεί μελέτες, οι οποίες αποδεικνύουν τη βιωσιμότητα του έργου. Βέβαια, σε τούτη τη χρονική στιγμή η αξία της υπογραφής της συμφωνίας για την κατασκευή του, είναι περισσότερο πολιτική παρά οικονομική και το πλέον σημαντικό είναι ότι έχει και την αμερικανική υποστήριξη, στο πλαίσιο της πολιτικής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας, να μην καταστεί η Ευρώπη «όμηρος» της Ρωσίας του Βλαντιμίρ Πούτιν.
  • Την υπογραφή της συμφωνίας ζήτησε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, ο οποίος βρίσκεται σε δύσκολη, πολιτικά, θέση στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της χώρας του. Όμως έχει αποδείξει ότι είναι μεγάλος μαχητής της πολιτικής και ειδικά όταν βρίσκεται «κτυπημένος στο έδαφος». Η πολιτική αβεβαιότητα στο Ισραήλ, δημιούργησε ένα μεγάλο κενό στο στρατηγικό πεδίο της Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο εκμεταλλεύθηκε ο πρόεδρος της Τουρκίας. Ας ελπίσουμε ότι η επαναφορά του «Bibi» είναι ολική, διότι αυτή η εξέλιξη θα αλλάξει τα δεδομένα στην ευρύτερη γειτονιά μας.
Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού εξυπηρετεί πάνω απ’ όλα την Αθήνα και τη Λευκωσία. Οι Έλληνες πολιτικοί, δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες κινήσεις και συνήθως προηγούνται πάντα τα λόγια από τα έργα, τα οποία τις περισσότερες φορές, δεν τα βλέπουμε.
Η ιστορία με τους ενεργειακούς πόρους της Ελλάδας πάει πολύ μακριά. Κάθε κυβέρνηση εξαγγέλλει και υπόσχεται, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει τίποτα. Αυτή τη φορά τα πράγματα, βεβαίως, είναι διαφορετικά. Η Αθήνα είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει το Ισραήλ, αλλά και τους Κύπριους, οι οποίοι έχουν προχωρήσει μίλια μπροστά από τη «Μητέρα Πατρίδα». Και ας -κάποιοι που δεν αντέχουν τους Κύπριους στην ελληνική πρωτεύουσα- τους κατηγορούν με ασύστολα ψέματα. Ας τους μιμηθούν, και ας αφήσουν τις «μαλαγανιές» για να δικαιολογήσουν την ανυπαρξία τους και την αποτυχία τους να εκμεταλλευθούν τον ενεργειακό πλούτο της Ελλάδας.
Όλες αυτές οι κατηγορίες δημιουργούν εμπρηστικό κλίμα. Είναι γνωστοί ποιοι το δημιουργούν και σε τι αποβλέπουν. Είναι λυπηρό ότι έχουν βρεθεί αρκετοί «πρόθυμοι»(;) στην Αθήνα για να πλασάρουν τα ψέματα τους. Και να ανακαλύπτουν πίσω από την ανικανότητα των Ελλήνων πολιτικών την …Κύπρο.
  • Μέχρι και πρόσφατα μας έλεγαν ότι η προκλητικότητα της Τουρκίας οφείλεται στην ανάγκη του Ερντογάν να απευθύνεται και να πείθει το εσωτερικό ακροατήριό του. Τους λέγαμε -και τους το αποδεικνύαμε- ότι πρόκειται για σχέδιο που το έχει θέση σε καθεστώς υλοποίησης. Και ανταπαντούσαν με το γνωστό παραμύθι ότι «οι Κύπριοι θέλουν να εμπλέξουν σε πόλεμο την Ελλάδα».
Εσχάτως συνειδητοποίησαν ότι ο πρόεδρος της Τουρκίας απαιτεί το μισό Αιγαίο. Είχε δύο συναντήσεις ο πρωθυπουργός της Ελλάδας με τον Ερντογάν. Μία στη Νέα Υόρκη και μία στο Λονδίνο. Αυτό δεν κατάλαβε; Αν κατάλαβε κάτι άλλο ας μας το πει. Ακολούθησε η εμπρηστική ενέργεια της παράνομης συμφωνίας της Τουρκίας με τη Λιβύη. Θα ακολουθήσουν και άλλες ανθελληνικές πράξεις με στόχο και το Καστελόριζο και την Κρήτη. Είναι όλα αυτά «παραμύθια» των Κυπρίων πανάθεμά σας. Ο εχθρός είναι έξω από τις πύλες και η αθηναϊκή ελίτ προσπαθεί να επιρρίψει τις δικές της ευθύνες σε άλλους και την ίδια στιγμή κινδυνολογεί για να οδηγήσει τη χώρα σε συμβιβασμό με την Τουρκία, που θα μικρύνει την Ελλάδα.
Η Αθήνα τρέχει και δεν …προλαβαίνει εσχάτως. Παρακαλεί την Αίγυπτο για οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και τρέμει να πράξει το ίδιο με τη Λευκωσία. Είναι μία διαδικασία μερικών λεπτών…
  • Κυριαρχημένη από τα φοβικά της σύνδρομα, η Ελλάδα -ανεξαρτήτως κυβέρνησης- υποκύπτει συνεχώς στο «μπούλιγκ» της Τουρκίας. Όμως ο Ερντογάν οδηγεί τα πράγματα σε σύγκρουση. Ας μην ζούμε με τις ψευδαισθήσεις μας. Διότι αν στείλει γεωτρύπανο στην Κρήτη ή στο Καστελόριζο, όπως σχεδιάζει, ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί να κάνει πως δεν το είδε…
Είναι μία μεγάλη ευκαιρία η σημερινή, για τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τον πρόεδρο της Κύπρου, να κάνουν μία ξεκάθαρη κουβέντα με τον κ. Νετανιάχου. Η κατασκευή του East Med απαιτεί ασφάλεια στον ανώτατο βαθμό. Κάποιος πρέπει να αντιμετωπίσει τον θρασύτατο Ερντογάν… Έτσι δεν είναι;

Πρέπει ως κοινωνία να ενωθούμε και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο στις δύσκολες στιγμές

Ο Hussain Manawer έχοντας βαρύ ιστορικό κατάθλιψης, ξέρει πολύ καλά πως είναι να νιώθεις μόνος και ανήμπορος να μοιραστείς τα συναισθήματά σου! Οι άνθρωποι, η αλήθεια είναι πολλές φορές, έχοντας συνηθίσει να κρατούν πράγματα για τον εαυτό τους, ξεχνούν πως είναι να μοιράζεσαι κάτι με κάποιον και πολλές φορές, τους φαίνεται εξωφρενικά δύσκολο να το κάνουν!
«Βρήκα ένα κομμάτι χαρτόνι και έγραψα πάνω του ¨πάσχω από κατάθλιψη ή άγχος, αγκάλιασέ με¨, πήρα ένα πανί για να δέσω τα μάτια μου, άφησα το σπίτι μου, μπήκα στο μετρό και κατευθύνθηκα προς τον πιο δημοφιλή προορισμό του Λονδίνου για ψώνια – στην Oxford Street» εξήγησε σε ένα κείμενο της εφημερίδας Metro UK!

Όταν έστησε την ταμπέλα, οι αγκαλιές δεν άργησαν να φανούν. Μάλιστα, ένας άνθρωπος τον πήρε αγκαλιά και είπε: «Θα έκανα κάτι πραγματικά άσχημο στον εαυτό μου σήμερα, και ύστερα σε είδα, είμαι τόσο χαρούμενος που καταλαβαίνεις»
«Έμαθα ότι όλοι περπατάμε στον ίδιο δρόμο, ταξιδεύοντας με διαφορετικές ταχύτητες στον ίδιο χρόνο, βιώνοντας παρόμοια πράγματα με πολλούς, διαφορετικούς τρόπους. Έμαθα ότι πρέπει ως κοινωνία να ενωθούμε και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο στις δύσκολες στιγμές».
Ο Hussain από εκείνη τη μέρα, κατάλαβε πόσο σημαντικό είναι να αφουγκραζόμαστε τον πόνο του άλλου και κατέληξε, ότι πρέπει να είμαστε πιο καλοί και ευγενικοί με τον συνάνθρωπό μας!
«Εκείνη η μέρα με δίδαξε τόσα πολλά. Έλαβα τόση αγάπη και βρήκαν τόση δύναμη μέσα στην ευαλωτότητά μου και σε εκείνη των ανθρώπων που με προσέγγισαν», καταλήγει. «Όταν έβλεπα το βίντεο, είχα μείνει άφωνος. Πραγματικά δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυία ή ειδικός για να αλλάξεις τη ζωή κάποιου, απλά χρειάζεται να το κάνεις. Όλοι θα έρθουμε αντιμέτωποι με ψυχικές δυσκολίες κάποια στιγμή – ακόμα και πολλές φορές».
Δείτε το video:

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020

ΑΥΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Γράφει ο Λύκαστρος :

Παλαιότερα στο ιστολόγιο μας είχαμε κάνει μια ανάρτηση προσφορά και δωράκι στον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλουσί  Ακάρ  ΕΔΩ , και του λέγαμε τότε..." Another 4 - 5 years with Erdogan and you will be like this." . Δηλαδή άλλα 4-5 χρονιά διακυβέρνησης του Καγκεμπίτη πράκτορα και Γεωργιανού/Αφγανού στην καταγωγή Ερντογάν και η Τουρκία θα γίνει όπως στον χάρτη που του στείλαμε. 
Σήμερα στέλνουμε  ένα ανάλογο μήνυμα στον φαφλατά και  σαλταδόρο λαμόγιο Έρντυ και του λέμε :  Έρντυ πες αλεύρι;; Ο Νέος Χάρτης  σε γυρεύει.!

Αυτά θα είναι τα ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ πολύ σύντομα ....όπως στην φωτογραφία μόνο που στα βόρεια σύνορα μας δεν θα είναι ακριβώς έτσι...η Βουλγαρία δεν θα συμπίπτει με ελληνικά εδάφη. Τα λέγαμε βέβαια και παλαιότερα ότι τα ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ της Ελλάδας θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερα ΕΔΩ : " Η μισή Τουρκία δυτικά από την νοερή γραμμή Λευκωσίας - Βυζαντίου θα περάσει ξανά στους Έλληνες στους οποίους ανήκει οριστικά από καταβολής κόσμου."
Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει Έρντυ και θα χάσεις ακόμα περισσότερα εδάφη.! Μέχρι στιγμής μας έχεις προσφέρει γέλιο απλόχερα Σουλτάνε της καρπαζιάς. Σημασία δεν έχει Έρντυ ποιος ξεκινάει κάτι , αλλά ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ.!


Υ.Γ   Η Ελλάς θα γίνει ξανά το τρίφωτο ΦΩΣ του κόσμου για χίλια χρόνια.



https://zeys-elaynon.blogspot.com/

Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής"...


Το μυαλό μας μπορεί να ασπάζεται, κάποιο κόμμα, αλλά οι τσέπες μας, δεν έχουν ιδεολογία!
Όπου νάναι, φτάνει στις πόρτες μας, το κρατικό ραβασάκι και αυτές αρχίζουν να...
διαμαρτύρονται.
Ένα εφεύρημα, από εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που το διαφημίζουν και ως "πάταξη της φοροδιαφυγής" είναι και οι πληρωμές με κάρτα.
Αν δεν καταναλώσεις το 30% του εισοδήματος σου, πληρώνοντας με κάρτα, τότε θα έχεις φόρο 22%, για όποιο ποσό δεν κατανάλωσες, μέχρι το όριο.
Αυτό τι σημαίνει;;
Παραπάνω φόρος, στα εισοδήματα!
Και γιατί;;
Γιατί έχουν εξαιρέσει τις πιο βασικές σου υποχρεώσεις. Το ενοίκιο, που μπορεί να πληρώνεις με κάρτα, αλλά δεν εκπίπτει, από τον φόρο σου, τους φόρους, που πληρώνεις, ΜΟΝΟ με κάρτα ή επιταγή στην εφορία, που επίσης δεν εκπίπτουν, όπως και τον ΕΝΦΙΑ, τα τέλη κυκλοφορίας, ή τις δόσεις του δανείου σου, αν έχεις.
Γιατί αυτά δεν υπολογίζονται;;
Γιατί αν υπολογίζονταν, τότε το αφορολόγητο του εισοδήματός σου, θα ήταν διατηρήσιμο.
Τώρα που με τον Κούλη, αυξάνεται το όριο των δαπανών με πιστωτική κάρτα, στο 30%, (από 15%-20%), αυξάνονται και οι φόροι.
Ετσι, δεν θα σου πουν ότι το αφορολόγητο όριο σου έχει πέσει κάτω και από τις 8.636-9.545 ευρώ, (ανάλογα με την οικογενειακή σου κατάσταση) αφού και άνεργος και άστεγος να είσαι, κατά τεκμήριο είσαι φορολογούμενος, μια που δεν θα μπορείς με τόσα έξοδα να το διατηρήσεις.
Ετσι, ας μην απορήσουμε αν θα φτάσει σιγά-σιγά το αφορολόγητο, στις 5.000, όπως ζητούν οι δανειστές, όσο κι αν πανηγύριζαν και ψήφιζαν περί του αντιθέτου και τα δύο κόμματα.
Αρκεί να διευρύνονται οι εξαιρέσεις!

Διαβα.Ζουμε | "1984", του Τζορτζ Όργουελ... Κι ας ευχηθούμε η νέα δεκαετία να μην φέρνει μαζί της το παρελθόν που προφήτευσε ο Όργουελ..

Διαβα.Ζουμε | "1984", του Τζορτζ Όργουελ
Το απόλυτο μανιφέστο υπέρ της ελεύθερης σκέψης!

Τον Όργουελ τον πρωτογνώρισα απ' το άλλο του βιβλίο, το πιο... προβοκατόρικο. Κι ωστόσο, όσο διάβαζα την πανέξυπνη "Φάρμα των Ζώων", όλοι μου λέγαν "και το 1984 να διαβάσεις. Αυτό κι αν είναι σπουδαίο". Mα πέρναγε ο καιρός κι εγώ, έχοντας στο μυαλό μου τα βασικά -κάμερες στα σπίτια, απολυταρχία, ο "Μεγάλος Αδερφός"- πίστευα πως, εντάξει, πάνω κάτω είναι σαν να το 'χω διαβάσει. Πόσο λάθος έκανα...
Πριν λίγα χρόνια λοιπόν, σ' ένα μπαζάρ, το βρήκα και λέω "γιατί όχι;". Λίγο καιρό μετά, το άνοιξα. Και κάπως έτσι γνώρισα ένα απ' τα ιδιοφυέστερα βιβλία που γράφτηκαν ποτέ. Κι έζησα για λίγο σ' ένα "μέλλον" που σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει να το ζήσει στην πραγματικότητα. Βρέθηκα στο μελλοντικό 1984 (ο συγγραφέας έγραψε το βιβλίο το 1948 και χρησιμοποίησε ως μελλοντική ημερομηνία την εναλλαγή των δύο τελευταίων ψηφίων). Βρέθηκα στο Λονδίνο του Αγγλικού Σοσιαλισμού (ΑΓΓΣΟΣ). Εκεί που ο Μεγάλος Αδερφός φροντίζει για το καλό σου, και που 2+2 μας κάνει 5!
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΙΑ

Η ΑΓΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ


Με ψυχρή, ξερή, χειρουργική γλώσσα, ο Όργουελ περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον, άριστα στημένο και προσεγμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια. Αν για τον Τόλκιν έχουν γραφτεί ύμνοι πάνω στην τελειότητα του κόσμου τον οποίο δημιούργησε, για τον Όργουελ αξίζει να γραφτούν τόσοι κι άλλοι τόσοι, καθώς το απολυταρχικό καθεστώς που συνέλαβε ο νους του είναι πρωτόγνωρα συμπαγές και οι μέθοδοι τις οποίες χρησιμοποιεί για να επικρατεί είναι αλάνθαστα απάνθρωπες και βασανιστικά ιδιοφυείς. ....

Ο "νέος" κόσμος έχει μόλις τρία κράτη που βρίσκονται εναλλάξ σ' έναν συνεχή ψευδοπόλεμο μεταξύ τους. Η Νέα Γλώσσα του ΑΓΓΣΟΣ έχει σκοπό της την καταστροφή όσων περισσότερων λέξεων, αφού το να σκέφτεσαι με πολλές λέξεις σημαίνει δημιουργία - και δημιουργία θα πει ελευθερία. Τα υπουργεία έχουν τα "καλά ονόματα" όμως ασχολούνται με τις αντίθετες έννοιες: Το Υπουργείο Ειρήνης για τον Πόλεμο, το Υπουργείο Αλήθειας για την Προπαγάνδα, το Υπουργείο Αφθονίας για τα "Οικονομικά Ζητήματα" και το Υπουργείο Αγάπης για την τήρηση της Τάξης. Ο έρωτας είναι απαγορευμένος, η ελεύθερη σκέψη είναι απαγορευμένη, κάμερες σε παρακολουθούν μέσα στο σπίτι σου κι η ιστορία "αλλάζει" κάθε τόσο, αλλάζοντας και τη συλλογική μνήμη.
Η ιδιοφυΐα του Όργουελ ωστόσο, δεν σταματάει στο χτίσιμο αυτής της ζωντανής κόλασης, αλλά πάει και πιο βαθιά. Μέσα στο βιβλίο ο συγγραφέας περιγράφει (και σχεδόν αποδεικνύει!) την ικανότητα ενός καλοκουρδισμένου συστήματος να "σπάσει", να διαλύσει κάθε παλικαριά, κάθε ανθρωπιά, κάθε ανιδιοτέλεια μέσα σ' έναν άνθρωπο. Ο Όργουελ με σταθερή, ψύχραιμη, κυνική φωνή, σε οδηγεί βήμα-βήμα στη διαπίστωση πως "μια καλά χτισμένη απολυταρχία μπορεί να σκοτώσει και την πιο βαθιά αγάπη", για να σου φωνάξει με όλη του τη δύναμη τελικά: "Μην της επιτρέψεις να χτιστεί!"
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως, μέσα σ' αυτό το πανέξυπνα αναλυτικό βιβλίο, ο συγγραφέας δανείζεται σοβιετικά πρότυπα για να οικοδομήσει το καθεστώς του. Ο μουστακαλής Αδελφός που παραπέμπει σε "πατερούλη", ο "εχθρός" Γκόλντσταϊν που τόσο θυμίζει φυσιογνωμικά τον Τρότσκι, η ίδια η λέξη "σοσιαλισμός" στο όνομα του "κόμματος". Κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το βιβλίο κουβαλάει τόσο έντονη απόγνωση (κι ίσως μια απ' τις αιτίες που ο Όργουελ δούλεψε τόσο πολύ πάνω στην αληθοφάνεια της μελλοντικής του κοινωνίας). Είναι η φωνή ενός πληγωμένου ιδεολόγου αριστερού, που φοβάται το τέρας της απολυταρχίας, και ματώνει στην ιδέα αυτό το τέρας να το γεννήσει η ανθρωποκεντρική, φιλολαϊκή ιδεολογία του.
Η εξουσία δεν είναι μέσον, είναι σκοπός. Δεν εγκαθιδρύει κανείς δικτατορία για να προστατεύσει μια επανάσταση. Κάνει επανάσταση για να εγκαθιδρύσει τη δικτατορία.
Το "1984" δεν είναι ένα βιβλίο που "αξίζει να διαβάσει κανείς". Το "1984" είναι ένα βιβλίο που ΠΡΕΠΕΙ να το διαβάσουν όλοι. Είναι μια τέλεια περιγραφή του πόσο πιθανή μπορεί να είναι η στέρηση του μοναδικού αγαθού που πιστεύεις ότι δεν μπορούν να σου στερήσουν: της σκέψης. Και είναι ένα μανιφέστο υπέρ της ελευθερίας του μυαλού, που χωρίς αυτή δεν υπάρχει και κανενός άλλου είδους ελευθερία. Το πιο σημαντικό απ' όλα όμως: Αν όλοι οι άνθρωποι διαβάσουν το "1984", τότε δεν θα έρθει ποτέ στ' αλήθεια 1984. Κι αυτή είναι η πιο μεγάλη προσφορά του Όργουελ στον κόσμο. Κι ίσως το μεγαλύτερο καλό που μπόρεσε να κάνει ποτέ συγγραφέας στην ανθρωπότητα.
Υ.Γ. Γι' αυτό το βιβλίο αξίζει να γραφτούν βιβλία. Όσα μπόρεσα να γράψω μέσα στο χώρο ενός άρθρου είναι λίγα, πολύ λίγα, το ξέρω. Έκανα ο,τι μπορούσα...

Μισέλ Ονφρέ – Μια αντι-ιστορία της φιλοσοφίας


Για να δημιουργήσουμε αυτό τον τόσο ωραίο κήπο με τις περιποιημένες αλέες και τους καλοκλαδεμένους θάμνους, πρέπει να σκαλίσουμε πολύ, να κλαδέψουμε, να κόψουμε. Η προβολή του ενός ή του άλλου συγγραφέα, μιας σκέψης περισσότερο από μια άλλη, η ανάδειξη ενός ρεύματος, η αξιοποίηση όλου του χρήσιμου εξοπλισμού για το θρίαμβο μιας θέσης, μας υποχρεώνουν να θάψουμε ονόματα, διατριβές, βιβλία, έννοιες στα υπόγεια…
Το να φέρουμε κάποια πράγματα στο φως προϋποθέτει το καταχώνιασμα μερικών άλλων στο σκοτάδι: σ’ αυτές τις αποθήκες όμως υπάρχει ένα σημαντικό ανεκμετάλλευτο υλικό.
Η ιστοριογραφία λοιπόν λησμόνησε, παραμέλησε στην καλύτερη περίπτωση, αποσιώπησε, ηθελημένα ή άθελά της, οργάνωσε μερικές φορές αυτό τον παραμερισμό· κατά καιρούς, λόγω της προκατάληψης, δεν υπάρχει καν προβληματισμός: δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους κυνικούς σαν φιλοσόφους, εξάλλου ο Χέγκελ το γράφει ξεκάθαρα: γι’ αυτούς το μόνο που έχουμε είναι ανέκδοτα…
Οι σοφιστές; Μέχρι την πρόσφατη αποκατάστασή τους αντιμετωπίζονταν με την οπτική του Πλάτωνα: ως μισθοφόροι της φιλοσοφίας για τους οποίους δεν υπάρχει αλήθεια και στα μάτια των οποίων το μόνο που μετράει είναι η επιτυχία! Κι όλα αυτά για ν’ αποφύγει κανείς να δει πόσο σύγχρονη είναι αυτή η σκέψη του σχετικισμού, του περσπεκτιβισμού, της ονοματοκρατίας, με μια λέξη: του αντιπλατωνισμού!
Οι παράγοντες της παραδοσιακής ιστοριογραφίας εκπληρώνουν το απίστευτο όνειρο του Πλάτωνα: τα γεγονότα αναφέρονται από τον Διογένη Λαέρτιο -Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων και των εκάστη αιρέσει αρεσκόντων εν επιτόμω συναγωγή (IX, 40)- και μου φαίνεται περίεργο το ότι κανείς δεν αντιμετώπισε ποτέ φιλοσοφικά αυτή την ιστορία.
Πράγματι, ο Πλάτων επιθυμούσε να ρίξει σε μια μεγάλη πυρά όλα τα βιβλία του Δημόκριτου! Λόγω του μεγάλου αριθμού των έργων, της επιτυχίας του, της παρουσίας των κειμένων του σε πολλά μέρη, δύο πυθαγόρειοι -ο Αμύκλας και ο Κλεινίας- κατάφεραν να αποθαρρύνουν τον Πλάτωνα από το να διαπράξει ένα παρόμοιο έγκλημα. Ένας φιλόσοφος εφευρέτης της σύγχρονης auto- da- fe
Έτσι καταλαβαίνουμε γιατί σε κανένα έργο του Πλάτωνα δεν αναφέρεται ούτε μία φορά το όνομα του Δημόκριτου! Αυτή η παράλειψη ισοδυναμεί με μια εννοιολογική auto-da -fe: γιατί η σπουδαιότητα του έργου, και ακόμα περισσότερο της διδασκαλίας που θα είχε τις περισσότερες πιθανότητες να φέρει σε δύσκολη θέση, ή ακόμα και να θέσει σε κίνδυνο, τις μυθοπλασίες του Πλάτωνα, προϋπέθετε μια ερμηνεία ξεκάθαρη και ειλικρινή, έντιμη και διανοητική.
Η αντι-υλιστική προκατάληψη του πλατωνισμού εκδηλώνεται ήδη όσο ο φιλόσοφος είναι εν ζωή: η λογική της κλασικής και κυρίαρχης ιστοριογραφίας επαναλαμβάνει αυτό τον τροπισμό: δεν τίθεται θέμα παραχώρησης οποιοσδήποτε αξίας σ’ αυτή τη διαφορετική φιλοσοφία, τη λογική, ορθολογική, αντιμυθολογική και επαληθεύσιμη μέσω της κοινής λογικής – που τόσο συχνά απουσιάζει από τους φιλοσόφους…
Η συνέχεια είναι προδιαγεγραμμένη: ο Επίκουρος και οι επικούρειοι, καθώς επαναφέρουν τον υλισμό του Αβδηρίτη, προκαλούν την αντεπίθεση των θιασωτών του ιδεαλισμού. Οι συκοφαντίες κατά του φιλοσόφου του Κήπου δεν λείπουν, και μάλιστα όσο είναι εν ζωή: πρόστυχος, ακόλαστος, τεμπέλης, φαγάς, πότης, αχόρταγος, ανέντιμος, σπάταλος, κακόβουλος, μοχθηρός, κλέφτης των ιδεών των άλλων, αλαζόνας, επηρμένος, κενόδοξος, ακαλλιέργητος κ.λπ. Με δυο λόγια: ένας χοίρος που δεν αξίζει να συγκαταλέγεται, αυτός και οι μαθητές του, στο Πάνθεον των φιλοσόφων.
Η συκοφαντία συνεχίζεται και ως προς το έργο: η αταραξία που προσδιορίζει την ηδονή, δηλαδή η απουσία ταραχής που κατακτάται μέσω μιας συνετής χρήσης των φυσικών και απαραίτητων επιθυμιών, γίνεται ζωώδης ηδονή που παραδίδεται στην πιο κτηνώδη απόλαυση. Η ατομοκρατία που ανάγει τον κόσμο σ’ ένα συνδυασμό ατόμων μέσα στο κενό θεωρείται ως ανικανότητα απόκτησης μιας διανοητικότητας αξίας αυτού του ονόματος. Η αποδοχή σκλάβων, γυναικών και ξένων στον Κήπο του στοίχισε τη φήμη ότι παρέσυρε εκεί τα θύματα της αχαλίνωτης σεξουαλικότητάς του κ.λπ. Και είκοσι αιώνες σκέψης ενστερνίζονται αυτές τις συκοφαντίες χωρίς ν’ αλλάξουν ούτε κόμμα.
Στην αρχαιότητα και μόνο η αντι-ιστορία της φιλοσοφίας μοιάζει πανεύκολη: συγκεντρώνει όλους τους εχθρούς του Πλάτωνα! Η σχεδόν όλους… Τον Λεύκιππο, τον ιδρυτή της ατομικής θεωρίας, τον Δημόκριτο βέβαια, έπειτα τον Αντισθένη, τον Διογένη και τους άλλους κυνικούς, τον Πρωταγόρα, τον Αντιφώντα και μια χούφτα σοφιστές, τον Αρίστιππο τον Κυρηναίο και τους κυρηναϊκούς, τον Επίκουρο και τους δικούς του – όλος ο καλός ο κόσμος.
Αργότερα, παράλληλα με τη χριστιανική μυθοπλασία που επινοήθηκε βάσει ενός εννοιολογικού προσώπου με το όνομα Ιησούς, με τους πατέρες της Εκκλησίας που φρόντιζαν για την παροχή του ιδεολογικού υλικού στο χριστιανικό γίγνεσθαι της Αυτοκρατορίας, και τους σχολαστικούς του Μεσαίωνα, μπορούμε να βγάλουμε από τη σκιά όπου είναι βυθισμένοι τους ακόλαστους γνωστικούς -τον Καρποκράτη, τον Επιφάνιο, τον Σίμωνα, τον Βαλεντίνο…- που ακολουθούνται από τους Αδελφούς και τις Αδελφές του Ελεύθερου Πνεύματος — τον Μπεντιβένγκα ντα Γκούμπιο, τη Χάιλβιγκε Μπλουμαρντίν, τους αδελφούς της Μπρυν και άλλους πεφωτισμένους… Τόσοι αινιγματικοί άγνωστοι, πολύ πιο ελκυστικοί ωστόσο, με τον θεωρητικό τους πανθεϊσμό και τα όργια της πρακτικής φιλοσοφίας τους, όσοι και οι μοναχοί της ερήμου, οι συντετριμμένοι επίσκοποι και οι άλλοι κοινοβίτες των μοναστηριών…
Οι ίδιες παρατηρήσεις ισχύουν και για την πλειάδα του χριστιανικού επικουρισμού, που εγκαινιάστηκε από τον Λορέντσο Βάλα του 15ου αιώνα -ένα de volurtate που είχε μείνει αμετάφραστο στα γαλλικά επί τέσσερις αιώνες, προτού επανορθώσουν κάποιοι φίλοι, τους οποίους φρόντισα να ενημερωσω- και κορυφώθηκε με τον Πιερ Γκασαντί, περνώντας από τον Έρασμο, τον Μοντέν και μερικούς άλλους, τους Γάλλους λιμπερτίνους του μπαρόκ -Πιερ Σαρόν, Λα Μοτ Λε Βεγιέ, Σεντ-Εβρεμόν, Σιρανό ντε Μπερζεράκ…-τους Γάλλους  υλιστές -Αβά Μεσλιέ, Λα Μετρί, Ελβέτιο, ντ’ Ολμπάκ.. .τους  Αγγλοσάξονες ωφελιμιστές -Μπένθαμ, Στιούαρτ Μίλ, τους ιδεολόγους που ενδιαφέρονται για τη φυσιολογία -Καμπανί- τους επικούρειους υπερβατικούς – Έμερσον, Θόρο-τους αποδομιστές γενεαλόγους -Πάουλ Ρέε, Λου Σαλομέ, Ζαν-Μαρί Γκιγιό· τους αναρχικούς σοσιαλιστές, τους νιτσεϊστες της Αριστερός -Ντελέζ, Φουκό- και τόσους άλλους οπαδούς της ηδονής, της ύλης, της σάρκας, του σώματος, της ζωής, της ευτυχίας, της χαράς, τόσων ένοχων εμμονών!
Τι προσάπτουν στον κόσμο αυτόν; Το ότι επιζητά την επίγεια ευτυχία, εδώ και τώρα, και όχι αργότερα, υποθετικά, σ εναν άλλο, απρόσιτο κόσμο που επινοήθηκε σαν παραμύθι για παιδιά. Η ενδοκοσμικότητα, αυτή είναι ο εχθρός, η ύβρις!
Οι επικούρειοι οφείλουν το παρωνύμιο του χοίρου στο γεγονός ότι τους καθορίζει η φυσική τους κράση: η ύπαρξή τους δημιουργεί την ουσία τους. Μην μπορώντας να ενεργήσουν διαφορετικά, παρά μόνο ως φίλοι της γης -κατά την επιτυχημένη έκφραση του Τίμαιου του Πλάτωνα…- αυτοί οι υλιστές είναι καταδικασμένοι να σκαλίζουν με τα ρύγχη τους χωρίς καν να αντιλαμβάνονται ότι πάνω απ’ τα κεφάλια τους υπάρχει ένας Ουρανός γεμάτος Ιδέες.
Το γουρούνι αγνοεί για πάντα την αλήθεια, καθώς μόνο η υπερβατικότητα μπορεί να οδηγήσει σ’ αυτήν, και οι επικούρειοι είναι βυθισμένοι, από οντολογική άποψη, στην πιο ολοκληρωτική ενδοκοσμικότητα. Όμως δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μόνο αυτό: το πραγματικό, η ύλη, η ζωή, το ζωντανό ον. Και ο πλατωνισμός κηρύσσει τον πόλεμο εναντίον όλων αυτών και καταδιώκει καθετί που εξυμνεί την ενόρμηση ζωής.
Ποιο είναι το κοινό σημείο αυτής της πλειάδας των ακαταμάχητων στοχαστών και σκέψεων; Ένας αξιοθαύμαστος ζήλος για την αποδόμηση των μύθων και των θρύλων ούτως ώστε να καταστήσουν αυτό τον κόσμο φιλόξενο και επιθυμητό. Να συμβάλουν στην αναγωγή των θεών και των φόβων, του τρόμου και του υπαρξιακού άγχους σε συνειρμούς υλικών αιτιοτήτων στην εξοικείωση με το θάνατο μέσω μιας ενεργητικής θεραπείας εδώ και τώρα, και όχι στην παρότρυνση προς το θάνατο ενώ είμαστε ακόμα ζωντανοί, προκειμένου να φύγουμε καλύτερα όταν έρθει η ώρα- στην επινόηση λύσεων με βάση τον υπαρκτό κόσμο και τους ανθρώπους· στην προτίμηση σεμνών και βιώσιμων φιλοσοφικών προτάσεων αντί υψηλών αλλά αφιλόξενων εννοιολογικών κατασκευών στην άρνηση της μετατροπής του πόνου και της οδύνης σε τρόπο πρόσβασης στη γνώση και στην ατομική σωτηρία· στην επιθυμία της ηδονής, της ευτυχίας, της κοινής ωφέλειας, του ηδονικού συμβολαίου- στη συμφιλίωση με το σώμα και όχι στο μίσος για το σώμα· στη χαλιναγώγηση των παθών και των ορμών, των επιθυμιών και των συναισθημάτων, και όχι στο βίαιο ξεριζωμό τους.
Η προσδοκία του σχεδίου του Επίκουρου; Η καθαρή απόλαυση της ύπαρξης… Σχέδιο πάντα επίκαιρο.
Michel Onfray  – “Η δύναμη της ύπαρξης” από τις Εκδόσεων Εξάντας 

Το ελληνικό χωριό με το ωραιότερο φόντο. To «πέτρινο δάσος» φαίνεται από κάθε σπιθαμή του

Το ελληνικό χωριό με το ωραιότερο φόντο
Μοιάζει να έχει φυτρώσει αυθάδικα σε μια πλαγιά που ανήκει σε κάτι άλλο, κάτι μεγαλοπρεπές. Σε αυτά τα μοναστήρια που μοιάζουν να αιωρούνται, χτισμένα στους πελώριους βράχους καθώς είναι....
 Για τα Μετέωρα φυσικά ο λόγος και τη μεγαλοσύνη τους, αλλά και το γραφικό Καστράκι που έχει ριζώσει στη βάση των βράχων.
Το τρικαλινό τοπίο είναι εδώ επιβλητικό, γεμάτο πλατώματα, χαράδρες και τα απόκοσμα βράχια των Μετεώρων, που μοιάζουν να ορθώνουν ανάστημα για να αγγίξουν τον ουρανό.
Καστράκι από το κάστρο που υπήρχε εκεί και διασώζονται ακόμη λίγα ερείπια, σηματοδοτώντας τη βυζαντινή ιστορία του μέρους. Το οποίο άλλοτε ήταν ένα ήσυχο χωριό, τυπικό της ελληνικής υπαίθρου, το είχαν φτιάξει Ηπειρώτες στην Τουρκοκρατία μπας και γλιτώσουν από τον Αλή Πασά, και σήμερα έχει εξελιχθεί σε τόπο αναψυχής όσων λένε να φτάσουν ως τα Μετέωρα.
Αμφιθεατρικά χτισμένο στα δυτικά των Μετεώρων, το Καστράκι διατηρεί την τοπική παράδοση και τα έθιμά του, θέλοντας να αρπάξει λίγη από τη λάμψη της μοναστικής πολιτείας με τα καλντερίμια και τα ξωκλήσια του.
Παράδοση και ιστορία συνυπάρχουν εδώ, αλλά και φυσικός πλούτος, σε ένα μέρος που είναι λες και το πήραν στην αγκαλιά τους τα Μετέωρα για να το προστατεύσουν…