θα τους κάνει ζημιά;;;;;

satira-epikerotitas

Γιατί ο Ερντογάν δεν επιστρέφει στο δυτικό "μαντρί" - Η αυταπάτη Τραμπ

Σταύρος Λυγερός

Προετοιμαζόμενος για τη συνάντησή του με τον Τραμπ στο περιθώριο των G20 στην Οσάκα της Ιαπωνίας, ο Ερντογάν δεν θα μπορούσε να ελπίζει κάτι καλύτερο από τις δηλώσεις που έκανε μετά τη συνομιλία τους ο Αμερικανός πρόεδρος. Στην πραγματικότητα, ο τελευταίος δικαιολόγησε απολύτως τη στάση του Τούρκου ομολόγου του στο επίμαχο ζήτημα των ρωσικών S-400, ελπίζοντας ότι θα τον επαναφέρει στο δυτικό "μαντρί". 

Είναι γεγονός ότι ο Ερντογάν δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο "δικηγόρο" για την πολιτική του. Κι αυτό, όταν σε όλους τους τόνους όχι μόνο κορυφαία στελέχη του Κογκρέσου, αλλά και υπουργοί του έχουν υπογραμμίσει σε όλους τους τόνους ότι S-400 και F-35 δεν πάνε μαζί. Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι εάν οι δηλώσεις Τραμπ σηματοδοτούν μία αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής στο ζήτημα των S-400, ή αντιθέτως πρόκειται για λόγια, που θα μείνουν χωρίς αντίκρισμα. Όσοι το προεξοφλούν επικαλούνται δικαίως το ζήτημα της αποχώρησης των Αμερικανών στρατιωτών από τη βορειοανατολική Συρία, την οποία ελέγχουν οι Κούρδοι.

Υπενθυμίζουμε ότι και τότε ο Τραμπ, υπό την επήρεια του Ερντογάν, είχε ανακοινώσει την αποχώρησή τους, αλλά μετά, υπό το κράτος των πιέσεων του αμερικανικού "βαθέος κράτους", είχε υπαναχωρήσει. Θα συμβεί, άραγε, το ίδιο και με τους S-400; Κανείς δεν μπορεί να είναι κατηγορηματικός. Σωστά επισημαίνει ο Μιχάλης Ιγνατίου ότι η ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, που αντανακλά τη θεσμική έκφραση της αμερικανικής Προεδρίας είναι πολύ πιο μετρημένη και κυρίως πολύ πιο κοντά στο μήνυμα που εξέπεμπε η Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα πριν τη συνάντηση των δύο προέδρων. 

Όσο κι αν ο Πρόεδρος στις ΗΠΑ έχει αυξημένες εξουσίες, είναι αποδεδειγμένο πως δεν μπορεί να παρακάμψει το Κογκρέσο και τους μηχανισμούς του "βαθέος κράτους", εάν αυτοί είναι σύσσωμοι απέναντί του. Αυτό φάνηκε πολύ καθαρά όχι μόνο στην προαναφερθείσα περίπτωση της Συρίας, αλλά κυρίως στο στρατηγικής σημασίας ζήτημα των σχέσεων με τη Ρωσία. 

Ο Τραμπ είχε πριν εκλεγεί πρόεδρος καταστήσει σαφή την πρόθεσή του να προσεγγίσει τον Πούτιν, με σκοπό να δημιουργήσει ένα είδος γεωπολιτικής περικύκλωσης της Κίνας. Να κάνει, δηλαδή, το αντίστροφο από ό,τι είχε κάνει το δίδυμο Νίξον-Κίσσινγκερ τη δεκαετία του 1970, όταν είχε προσεγγίσει την υπανάπτυκτη τότε Κίνα του Μάο για να περικυκλώσει την τότε Σοβιετική Ένωση. Και όταν εξελέγη το προσπάθησε, αλλά προσέκρουσε στα ποικίλα εμπόδια που τους έθεσαν στο εσωτερικό των ΗΠΑ.

Επιστροφή στο δυτικό "μαντρί"

Προφανώς, στην Ουάσιγκτον θα ζητωκραύγαζαν την επιστροφή της Τουρκίας στο δυτικό "μαντρί". Ακόμα θυμούνται την τραυματική για τις ΗΠΑ απώλεια του Ιράν το 1979. Το ερώτημα είναι εάν η προσωπική διπλωματία του Τραμπ είναι ικανή να επιτύχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα, όπως δείχνει να πιστεύει ο Αμερικανός πρόεδρος. Τα αντικειμενικά δεδομένα δεν δικαιολογούν την προσδοκία του. 

Το αμερικανοτουρκικό ρήγμα είναι πλέον πολύ βαθύ και δεν θα γεφυρωνόταν οριστικά, ακόμα και εάν η 'Άγκυρα υποχωρούσε στο ζήτημα των S-400. Από "αγαπημένο παιδί" της Δύσης, ο Ερντογάν άρχισε να μετατρέπεται σταδιακά σε "ύποπτο", όταν άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του ατζέντα για τον ρόλο της Τουρκίας. Όταν φάνηκε ότι δεν την ήθελε ούτε ακροτελεύτιο κρίκο στο δυτικό σύστημα ασφαλείας, ούτε "γέφυρα" της Δύσης προς τον μουσουλμανικό κόσμο, όπως φαντασιωνόταν η κυβέρνηση Ομπάμα. Όταν φάνηκε ότι την ήθελε αυτόνομη περιφερειακή δύναμη, η οποία να κάνει παιχνίδι για τον εαυτό της, συνεργαζόμενη με τη Δύση, αλλά και με άλλες δυνάμεις. 

Ο Ερντογάν ξεδίπλωσε την ατζέντα του από το 2012, μετά την οριστική νίκη του στον δεκαετή άτυπο πόλεμο με το μετακεμαλικό "βαθύ κράτος". Όταν οι Αμερικανοί συνειδητοποίησαν την τάση γεωστρατηγικής αυτονόμησής του, του έστειλαν το απειλητικό μήνυμα με την έρευνα για διαφθορά που διεξήγαγε το ελεγχόμενο από τους ίδιους δίκτυο Γκιουλέν στους μηχανισμούς του τουρκικού κράτους. 

Αντί, όμως, ο Ερντογάν να σπεύσει να υποκύψει και να προσαρμοσθεί, κήρυξε τον πόλεμο και άρχισε να ξηλώνει το δίκτυο Γκιουλέν και εμμέσως πλην σαφώς την επιρροή των Αμερικανών στην Τουρκία. Έτσι φθάσαμε στο αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016, το οποίο έδωσε τη νομιμοποιητική βάση για μαζικές εκκαθαρίσεις όχι μόνο στον σκληρό πυρήνα του κράτους, αλλά σ' όλο το εύρος των μηχανισμών, ακόμα και στα πανεπιστήμια.

Ο ρόλος του Κουρδικού

Σημαντικό, ίσως και καθοριστικό ρόλο για να πάρουν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις την τροπή που πήραν ήταν και το Κουρδικό. Για να ξηλώσει τα αμερικανικά δίκτυα επιρροής, ο Ερντογάν έπαιξε δυνατά όχι μόνο το χαρτί της συνωμοσίας του Γκιουλέν, αλλά και το χαρτί της απειλής ακρωτηριασμού της Τουρκίας. Καλλιέργησε αυτό το αφήγημα, επικαλούμενος την αμερικανική υποστήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας ως απόδειξη ότι δρομολογείται η δημιουργία κουρδικού κράτους. 

Για τους Τούρκους η ίδρυση αυτόνομης κουρδικής οντότητας στη βόρεια Συρία εκ των πραγμάτων θα θέσει σε αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα και της χώρας τους. Το PYD/YPG συνεχίζει να αποτελεί παρακλάδι του PKK, έστω κι αν οι Δυτικοί, για προφανείς λόγους, ισχυρίζονται το αντίθετο. Το πραξικόπημα του 2016, μάλιστα, έπεισε οριστικά τον Ερντογάν ότι οι Αμερικανοί τον θεωρούν εμπόδιο και επιδιώκουν την ανατροπή του. 

Η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης προς την Ουάσιγκτον, η πεποίθηση πως οι Αμερικανοί τον έχουν προγράψει, καθιστά μονόδρομο για τον Τούρκο πρόεδρο τον γεωπολιτικό εναγκαλισμό με τον Πούτιν. Αυτός είναι ο λόγος που όσο θα βρίσκεται στο τιμόνι, η Τουρκία δεν πρόκειται να επιστρέψει στο δυτικό “μαντρί”, ακόμα και αν οι ΗΠΑ αποδέχονταν τις απαιτήσεις της στη Συρία.

Η δεύτερη μεταπολίτευση

Αποτέλεσμα όλων αυτών και ειδικά του αποτυχημένου πραξικοπήματος ήταν, επίσης, ότι η Τουρκία οδηγήθηκε σε μία δεύτερη μεταπολίτευση. Η πρώτη ήταν η δεκαετής μετάβαση από το μετακεμαλικό καθεστώς στο νεοοθωμανικό. Η δεύτερη ήταν η μετάλλαξη του νεοοθωμανικού καθεστώτος σε ένα καθεστώς, όπου δεσπόζει η προσωπικότητα του Ερντογάν και γύρω της έχουν συσπειρωθεί οι αντιδυτικές δυνάμεις της Τουρκίας. 

Στο μετακεμαλικό καθεστώς κυριαρχούσε συλλογικά μία ελίτ. Στο νεοθωμανικό ρεύμα ο Ερντογάν ήταν ο ηγέτης, αλλά συγκυβερνούσε μία ηγετική ομάδα και ατύπως από κοινού με το δίκτυο Γκιουλέν. Σήμερα το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι ήταν πριν 10-15 χρόνια. Ηγετικά πρόσωπα, όπως π.χ. ο Γκιούλ, ο Αρίντς και ο Νταβούτογλου έχουν περιθωριοποιηθεί και --σύμφωνα με πληροφορίες-- θα ενεργοποιηθούν πολιτικά εναντίον του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης. 

Ο Ερντογάν, λοιπόν, από ηγέτης ενός ρεύματος έχει μετατραπεί σε άτυπο μονάρχη, σε νεοσουλτάνο. Είναι ενδεικτικό ότι κατά κανόνα περιβάλλεται όχι από την παλιά φρουρά των στελεχών του κόμματός του, αλλά από συγγενείς και υποτακτικούς, καθώς και από στελέχη του παραδοσιακού "βαθέος κράτους", τα οποία είναι φορείς αντιδυτικής ιδεολογίας.

Το καθεστώς Ερντογάν και το τουρκικό συμφέρον

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα δεν ορίζονται και κατανοούνται συλλογικά από μία άρχουσα ελίτ, αλλά από το νεοσουλτάνο και την αυλή του. Με άλλα λόγια, το προσωπικό συμφέρον του Ερντογάν αναγορεύεται σε εθνικό συμφέρον της Τουρκίας. Όντας πεπεισμένος πως οι Αμερικανοί επιχείρησαν να τον ανατρέψουν (όχι αδικαιολόγητα) δεν τους εμπιστεύεται. Και επειδή δεν τους εμπιστεύεται, όπως προανέφερα, δεν πρόκειται να επιστρέψει στο "μαντρί" ό,τι κι αν του προσφέρουν. Έχει συνείδηση πως εάν επιστρέψει θα είναι όμηρος, τα αμερικανικά δίκτυα επιρροής θα ανασυσταθούν και πιθανότατα θα χρησιμοποιηθούν για να μεθοδευθεί η αντικατάστασή του. 

Προφανώς, ο Τούρκος πρόεδρος ποτέ δεν πρόκειται να πει ρητά ότι τα σπάει με τη Δύση. Το λέει, όμως, με τις πράξεις του. Μπορεί σε τακτικό επίπεδο να συμπλεύσει με τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους, αλλά μέχρις εκεί. Γι’ αυτό στο πολιτικό επίπεδο με τη ρητορική του καλλιεργεί συστηματικά τον αντιαμερικανισμό. Στο δε ιδεολογικό επίπεδο χρησιμοποιεί ισλαμικά στερεότυπα για να αναβιώσει και παροξύνει τα αντιδυτικά αισθήματα στην τουρκική κοινωνία. 

Με τον τρόπο αυτό προσδίδει ευρύτερες ιδεολογικοπολιτικές διαστάσεις στο τωρινό ρήγμα. Η αντίθεση δεν είναι πλέον ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και στον Ερντογάν. Είναι ανάμεσα στη Δύση και στη "βαθιά Τουρκία". Κι αυτό δεν θα αλλάξει ριζικά ακόμα κι αν η πολιτική φθορά του Τούρκου προέδρου, λόγω και της οικονομικής κρίσης, ενταθεί. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, όσο τουλάχιστον στο τιμόνι της θα βρίσκεται ο Ερντογάν, έχει ήδη χαθεί για τη Δύση. 
Το ζήτημα των S-400 απλώς έφερε τον κόμπο στο χτένι. Εάν ο Τραμπ τελικώς υποχωρήσει και --ολίγον πιθανό-- επιβάλει αυτή την απόφασή του στην Ουάσιγκτον, ο Ερντογάν θα δρέψει την κορυφαία διπλωματική επιτυχία του. Δεν πρόκειται, όμως, η Τουρκία να επανέλθει στη δυτική "αγκαλιά". Θα συνεχίζει να το παίζει σε δύο ταμπλό. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι ΗΠΑ, θα αναγκασθούν σε επόμενη φάση --αργά ή γρήγορα-- να κάνουν με μία άλλη αφορμή, αυτό που ο Τραμπ απέφυγε να κάνει τώρα. Θα έχουν, ωστόσο, υποστεί μία βαριά διπλωματική ήττα με ευρύτερες συνέπειες για το κύρος τους.

sioualtec

Οι Δαναΐδες, του Ανδρέα Κάλβου

[…] Γρήγορα
έρχεται και φεύγει αργά το κλάμα,
λίγο κρατά η χαρά.
Και ποιος μπορεί να ξέρει ποια
μάταιη ελπίδα, ω θεοί,
ποια έγνοια τρέφει
την πονεμένη μας καρδιά,
που δε βρίσκει μια στιγμή γαλήνη!

Έρχεται η ελπίδα, χάνεται
μετά, σαν αστραπή νυχτερινή
περνά, για να μας ρίξει
στην αγκαλιά νύχτας ακόμα πιο βαθιάς.

Ποιος μιλάει εδώ; Ποιος φοράει το προσωπείο του αρχαίου Χορού για να μιλήσει για τη μοίρα των βροτών, για τον αιώνιο νόμο που υπερβαίνοντας την ατομική μοίρα αγκαλιάζει την ανθρώπινη κατάσταση; Ποιος ακούει τις τεφρές στιγμές να σταλάζουν στην αχανή θάλασσα του Χρόνου; Τίνος είναι αυτή η φωνή; Είναι η απροσδόκητη φωνή του Ανδρέα Κάλβου: του ανθρώπου που φιλοδόξησε να γίνει ποιητής, αλλά οι τροπές της ιστορίας τον καθήλωσαν στον ρόλο του «εθνικού ποιητή», παραχαράσσοντάς τον.

Ο Ανδρέας Κάλβος (Ζάκυνθος 1792 – Λάουθ 1869), προτού συνθέσει εκείνο που καταχρηστικά ονομάζουμε «έργο» του, τις είκοσι ελληνικές ωδές δηλαδή, μορφώθηκε πνευματικά, καλλιτεχνικά και ιδεολογικά στην Ιταλία κυρίως και κατόπιν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου τον έφεραν οι άνεμοι της μεταναπολεόντειας εποχής. Και είναι αυτό το κλίμα που καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τον δικό του λογοτεχνικό δρόμο. Οι ιδεολογικές και πολιτικές συγκρούσεις της ιταλικής Παλιγγενεσίας (Risorgimento), το αίτημα της διαμόρφωσης των εθνικών γλωσσών σε συνάρτηση με το πνεύμα του κλασικισμού και του εθνικού ζητήματος, οι μεγάλες αισθητικές και φιλοσοφικές συζητήσεις, ο ριζοσπαστικοποιημένος ρόλος της λογιοσύνης και η γέννηση του τύπου του «διανοούμενου», αυτοί είναι κάποιοι από τους παράγοντες που σφράγισαν τη λογοτεχνική και δοκιμιακή του παραγωγή: την ταυτότητά του.

Και όπως ο λόγος, οι μνήμες και το έργο των ανθρώπων δεν τεμαχίζονται, αλλά αλληλοφωτίζονται και επικοινωνούν διαρκώς, έτσι και το έργο του Κάλβου: πρώιμο και ύστερο, ιταλικό και ελληνικό, ποιητικό, μεταφραστικό, δοκιμιακό, φιλοσοφικό και κριτικό, το ένα φωτίζει το άλλο, οι έννοιες και οι ιδέες ντύνονται άλλα σχήματα και άλλους γλωσσικούς κώδικες, αλλά πίσω από αυτά ο άνθρωπος είναι ένας και η κατανόηση του μέρους προϋποθέτει τη γνώση του όλου.

Poeta tragico: μέσα στο κλίμα του ιταλικού νεοκλασικισμού, όπου κυριαρχούσε το τραγικό θέατρο, με κύριους εκφραστές τον Βιτόριο Αλφιέρι, τον Ούγκο Φόσκολο, τον Τζοβάνι Μπατίστα Νικολίνι, τον Σίλβιο Πέλικο και άλλους, ο Κάλβος θέλησε να δοκιμαστεί στο πεδίο της τραγωδίας. Κατά τη μακρά περίοδο διαμονής του στην Ιταλία, μέχρι τον Μάιο του 1816, συνέθεσε, ανάμεσα σε άλλα, τρεις ιταλόφωνες τραγωδίες, τις δύο αντλημένες από την αρχαία ελληνική ιστορία και την άλλη από τον κόσμο της μυθολογίας: τον Ιππία (1812-1813;), τον Θηραμένη (1813) και τις Δαναΐδες. Από τις τρεις αυτές, μόνο την τελευταία θα επεξεργαστεί κατ’ επανάληψη και θα εκδώσει στο Λονδίνο (το 1818 και το 1820), κατά τα χρόνια της εκεί διαμονής του.

Poeta tragico: μέσα στο πνεύμα και τις αναζητήσεις του νεοκλασικισμού, μέσα στο κλίμα της αντιμετώπισης της αρχαιότητας ως πολιτιστικού και πολιτικού υποδείγματος και ακολουθώντας τα μεγάλα του πρότυπα, ο Κάλβος θα επικεντρώσει τον προβληματισμό του στο μεγάλο αίτημα της ελευθερίας, στη σύγκρουση της ελευθερίας με την τυραννία. Αν όμως, στις δύο πρώτες τραγωδίες η σύγκρουση έχει πόλους αναγνωρίσιμους, αν εκεί η δράση είναι κυρίως εξωτερική, στις Δαναΐδες η σύγκρουση κυματίζει και τυλίγει τον χρόνο: πότε απλώνεται στις δύο και πότε στις τρεις κορυφές του τριγώνου των προσώπων, πότε βυθίζεται εντός τους και κατοικεί σε στοιβάδες του εαυτού. Και απομένει ο Χορός, καθισμένος πάνω στις στάχτες της φευγαλέας χαράς, να τραγουδάει τη μελαγχολία της στυφής γνώσης των ανθρωπίνων.

Δημήτρης Αρβανιτάκης

Λίγα λόγια για τις Δαναΐδες

Άργος. Οι πενήντα γιοι του Αίγυπτου, αδελφού του βασιλιά του Άργους, Δαναού, ζητούν σε γάμο τις πενήντα κόρες του Δαναού, Δαναΐδες. Ο βασιλιάς φοβάται ότι ένας από τους γαμπρούς του θα τον εκθρονίσει, έχοντας λάβει μάλιστα σχετικό χρησμό από το μαντείο. Σε μια προσπάθεια να αποφύγει το μοιραίο, ο Δαναός δίνει εντολή στις κόρες του να δολοφονήσουν τους συζύγους τους τη νύχτα του γάμου. Η μόνη που παραβαίνει την εντολή του αλλά και αρνείται τον χρησμό είναι η Υπερμνήστρα, η οποία είναι ερωτευμένη με τον άντρα της, τον Λυγκέα, όπως και εκείνος, μαζί της.

Ο γνωστός μύθος των Δαναΐδων, συναντάει στο ποιητικό σύμπαν του Κάλβου, τις μεγάλες εικόνες και την ορμητική μελαγχολία του, περνάει μέσα από τα ρεύματα του νεοκλασικισμού και του ρομαντισμού της εποχής του, και καταφέρνει να εκφράσει το όραμα του σημερινού ανθρώπου για ανεξαρτησία αλλά και κοινωνική συνοχή.

Η ιταλόφωνη τραγωδία, η μόνη που ολοκλήρωσε και εξέδωσε ο ίδιος ο Ανδρέας Κάλβος, ποιητής της ελευθερίας, δύο αιώνες πριν (1818), παρουσιάζεται φέτος, 150 χρόνια από τον θάνατό του, για πρώτη φορά στο θέατρο, σε σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη. Με το έργο του ποιητή – ελληνόφωνο και ιταλόφωνο – να παραμένει σε πολλούς άγνωστο, «Οι Δαναΐδες» θεωρούνται μια κρυφή σπουδαία τραγωδία. Η σκηνοθέτις Νατάσα Τριανταφύλλη, γνωστή για τους απροσδόκητους συνδυασμούς συνεργατών, χώρων και μουσικής, σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Στην τέταρτη συνεργασία της με την μουσικό Monika, η οποία θα μελοποιήσει τα γραμμένα στα ιταλικά χορικά, η Νατάσα Τριανταφύλλη φέρνει για πρώτη φορά στο θέατρο την τραγωδία «Οι Δαναΐδες» του Ανδρέα Κάλβου σε ερμηνείες των Λάζαρου Γεωργακόπουλου και Λένας Παπαληγούρα που ανήκουν στον σταθερό πυρήνα συνεργατών της αλλά και του Άρη Μπαλή. Η μεσόφωνος Άρτεμις Μπόγρη στο τραγούδι συμπληρώνει την ομάδα των συντελεστών επί σκηνής.

elculture

Αριστοτέλης. Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα

Είχε χαρακτηριστεί ως πανεπιστήμονας και φιλόσοφος, καθώς καταπιάστηκε με πολλά γνωστικά αντικείμενα.

Ο Αριστοτέλης είναι ένας από τους πιο σπουδαίους Αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, που μας δίδαξε πολλά σημαντικά μαθήματα σε θέματα όπως η επιστήμη, η λογική, η ηθική, η ποίηση, το θέατρο, η μεταφυσική, και η ζωή γενικότερα. Έζησε με σκοπό να μοιράζεται τις γνώσεις του και είχε πολλούς μαθητές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Έχουμε συγκεντρώσει μερικά αποσπάσματα της διδασκαλίας του από αυτό τα πιο διάσημα μέχρι αυτά με τη βαθύτερη σημασία και τα μοιραζόμαστε μαζί σας, ώστε να εμπνεύσουν τη ζωή σας.

Τα 11 μαθήματα που παίρνουμε για τη ζωή από τον Αριστοτέλη:

1. Ανακαλύψτε τους Φίλους Σας και Κρατήστε τους Κοντά Σας.

• «Κανένας δεν θα ήθελε να ζει χωρίς φίλους, ακόμη κι αν είχε στη διάθεσή του όλα τ’ άλλα.»
• «Η επιθυμία για την φιλία είναι γρήγορη, αλλά η φιλία είναι ένα φρούτο που ωριμάζει αργά.»
• «Καλύτερός μου φίλος είναι ο άνθρωπος που όταν εύχεται να είμαι καλά, το κάνει για χάρη μου»
• «ένας στενός φίλος είναι «ένας δεύτερος εαυτός», κάποιος με τον οποίο συνδέεται ουσιαστικά η δική σου αίσθηση του εαυτού.»
• «Η φιλία είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα «
• «Η δυστυχία αποκαλύπτει εκείνους που δεν είναι πραγματικά φίλοι.»
• «Το αντίδοτο για πενήντα εχθρούς είναι ένας φίλος.»

2. Η Τιμιότητα είναι η Καλύτερη Διπλωματία, να Την έχετε σε Μεγάλη Εκτίμηση.

• «Η ελάχιστη αρχική απόκλιση από την αλήθεια πολλαπλασιάζεται στην συνέχεια χιλιάδες φορές»
• «Ο καθένας θα πρέπει να πράττει το σωστό σωστό και όχι ό,τι βλέπει από τους άλλους.»
• «Η εκτίμηση που έχεις για τους φίλους σου να είναι τίμια και ειλικρινής.»
• «Κανείς δεν πιστεύει έναν ψεύτη όταν λέει μια αλήθεια»

3. Ποτέ μη σταματάς να Μαθαίνεις Καινούργια Πράγματα σε όποια Φάση και αν είναι η Ζωής Σου.

• «Πολύ σημαντικό εφόδιο για τα γηρατειά είναι η εκπαίδευση»
• «Οι μορφωμένοι διαφέρουν από τους αμόρφωτους όπως οι ζωντανοί από τους νεκρούς»
• «Όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν τη γνώση»
• «Εκπαιδεύοντας το μυαλό, χωρίς να εκπαιδεύσουμε την καρδιά, αποτυγχάνουμε σε όλα»
• «Αυτοί που δίνουν καλή εκπαίδευση στα παιδιά, πρέπει να τιμώνται περισσότερο από εκείνους που τα γέννησαν, γιατί οι γονείς τους έδωσαν μόνο τη ζωή, οι παιδαγωγοί όμως τους έμαθαν την τέχνη του ευ ζην»
• «Είναι στη φύση των ανθρώπων να μαθαίνουν»

4. Η Τέχνη της Γραφής είναι Όμορφη.

• «Η ποίηση είναι πιο εκλεκτή και πιο φιλοσοφική από την ιστορία γιατί η ποίηση εκφράζει το καθολικό, ενώ η ιστορία μόνο κάτι συγκεκριμένο»
• «Ποίηση απαιτεί έναν άνθρωπο με ένα ιδιαίτερο ταλέντο για να την υπηρετήσει, ή αλλιώς κάποιον αρκετά τρελό γι’ αυτήν»
• «Ο καλός συγγραφέας εκφράζεται σαν κοινός άνθρωπος, αλλά σκέφτεται σαν τους σοφούς»
• «Ο σκοπός της τέχνης δεν είναι να περιγράψει την εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων, αλλά την εσωτερική σημασία τους»

5. Ένα από τα Μεγαλύτερα Επιτεύγματα της Ζωής είναι η Κατανόηση του Εαυτού.

• «Γνωρίζοντας τον εαυτό σας είσαι στην αρχή όλης της σοφίας»
• «Αυτός που έχει ξεπερνά τους φόβους του είναι πραγματικά ελεύθερος»
• «Θεωρώ περισσότερο ανδρείο εκείνον που νικά τις επιθυμίες του παρά εκείνον που νικά τους εχθρούς του, γιατί η πιο δύσκολη νίκη είναι εναντίον του κακού εαυτού.»
• «ο αναπόφευκτος πόλεμος πρέπει να καταλήγει στην εδραίωση της ειρήνης»

6. Για την Επίτευξη Οποιουδήποτε Πράγματος στη Ζωή, θα πρέπει να Υπάρχει η Δύναμη της θέλησης.

• «Μέσα από την πειθαρχία έρχεται η ελευθερία.»
• «η φύση της επιθυμίας δε γνωρίζει όρια, και η ικανοποίηση αυτής της απεριόριστης επιθυμίας είναι για τους πολλούς σκοπός ζωής»
• «Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Ως εκ τούτου, η Αριστεία, δεν είναι πράξη αλλά συνήθεια»
• «Το άριστο δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Έρχεται μετά από δική μας επιδίωξη, ειλικρινή προσπάθεια και έξυπνες δράσεις. Αντιπροσωπεύει τη σοφή επιλογή μεταξύ πολλών εναλλακτικών. Οι επιλογές μας και όχι η τύχη καθορίζουν το πεπρωμένο «
• «Η καλύτερη επιλογή είναι αυτή που μας βοηθά να πετύχουμε πιο γρήγορα τους στόχους μας»
• «Προτιμώ αυτό που είναι απίθανο αλλά δυνατόν να συμβεί παρά το πιθανό που όμως είναι αδύνατον να συμβεί.»
• «όσα πρέπει να κάνουμε αφού τα μάθουμε, τα μαθαίνουμε κάνοντάς τα»

7. Η Χαρά και η Διασκέδαση Πρέπει να Υπάρχει στη Ζωή, για να Μας Κρατάει Υγιείς.

• «Το μυστικό για της χαράς είναι η έκπληξη.»
• «Τα αστεία είναι αρεστά και στους θεούς»
• «Η ζωή είναι κωμωδία γι’ αυτούς που σκέφτονται και τραγωδία γι’ αυτούς που αισθάνονται»

8. Πολλές Φορές, οι Πιο Παράλογοι Άνθρωποι έχουν τις Καλύτερες Ιδέες.

• «Η ιδιοφυΐα είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη»
• «Δεν υπάρχει μεγαλοφυΐα χωρίς το άγγιγμα της τρέλας»

9. Ο Φόβος Δεν Μας Προσφέρει Τίποτα Άλλο από το να Μας Κρατά Πίσω.

• «Οι αδύναμοι υπακούν από φόβο ενώ οι δυνατοί από αγάπη «
• «Ο φόβος είναι πόνος που προκύπτει από την αναμονή του κακού»
• «Αυτό που πέτυχα με τη φιλοσοφία, ήταν να κάνω με τη θέλησή μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τον νόμο «
• «Η ελπίδα είναι το όνειρο ενός ξύπνιου»

10. Πάρτε τον Έλεγχο της Ζωής στα Χέρια Σας και Επιλέξτε τις Αρετές που Θέλετε να Διαθέτει.

• «Οι άνθρωποι δημιουργούν τους θεούς κατ’ εικόνα τους, όχι μόνο όσον αφορά τη μορφή τους αλλά και όσον αφορά τον τρόπο ζωής τους»
• «Η ευτυχία ανήκει στους αυτάρκεις»
• «Η ευτυχία είναι το ίζημα που κάθετε στο πιο κατάλληλο σημείο της ψυχής»
• «Μια συγκεκριμένη αρετή απαιτεί συγκεκριμένο τρόπο για να αποκτηθεί.»
• «Η ενέργεια του μυαλού είναι η ουσία της ζωής»
• «Δεν πρέπει να είμαστε ούτε δειλοί ούτε απερίσκεπτοι, αλλά θαρραλέοι»
• «Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να αποφύγεις την κριτική…Να μην κάνεις τίποτα, να μη λες τίποτα, να είσαι τίποτα..»
• «Η υπομονή είναι πικρή όμως ο καρπός της είναι γλυκός»
• «Η αξιοπρέπεια δεν συνίσταται στην κατοχή των τιμών, αλλά στο να τις αξίζεις»

11. Μην Υποτιμάτε τη Δύναμη του Σκότους.

• «Είναι οι πιο σκοτεινές στιγμές μας, που πρέπει να εστιάσουμε, για να δούμε το φως»
• «Δεν μπορούμε να μάθουμε χωρίς πόνο».

periergaa

Δέλτα Αξιού. Ενας άγνωστος επίγειος Παράδεισος, μέσα απο το φακό ενός ερασιτέχνη φωτογράφου

‘Θέλω να βρεθώ σ ενα τόπο δίχως όρια, και να περπατήσω τα λασπόνερά του. Να με καλωσορίσει ενας κόσμος του χτές. Να δω όλα τα χρώματα στα σύννεφα, στους ερωδιούς, στα νερά, στη χλωρίδα. Να μυρίσω την οσμή των δέντρων, το χιόνι και τα πετρώματα που κατεβάζει αυτό το ποτάμι. Θέλω να πάω νύχτα για να συναντήσω για άλλη μια φορά την Ηώ στο διάβα της, αλλά πριν έρθει ο Ηλιος. Να πω ενα καληνύχτα στο ηλιοβασίλεμα, να αφουγκραστώ, και να νιώσω την ευτυχία της άγριας πανίδας να μου λέει να ξαναπάω.
Θέλω και να αποτυπώσω τις στιγμές αυτές, και να τις κρατήσω για όσο ακόμα αναπνέω. Πάω Δέλτα’ !
   -Κωνσταντίνος Σαχλός. Ερασιτέχνης, λάτρης της φωτογραφίας.

Το Εθνικό Πάρκο Δέλτα Αξιού (Εθνικό Πάρκο Αξιού – Λουδία – Αλιάκμονα) περιλαμβάνει τη Λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου Θεσσαλονίκης, τις εκβολές του Γαλλικού ποταμού, το δέλτα του ποταμού Αξιού, καθώς και την κοίτη του έως τα σύνορα της Ελλάδας, το δέλτα του ποταμού Αλιάκμονα, τον υγρότοπο της Νέας Αγαθούπολης και τους υγροτόπους της Αλυκής Κίτρους. Η προστασία που παρέχεται ως σήμερα στην περιοχή οφείλεται στην ένταξη του το 1971 στην Σύμβαση Ραμσάρ ως Υγροτόπου Διεθνούς Σημασίας και στη ένταξή της στο δίκτυο περιοχών Natura 2000. Επίσης έχει περιληφθεί στον κατάλογο των σημαντικών περιοχών για τα πουλιά IBA (Important Bird Areas- Σημαντική περιοχή για πουλιά).

Για όλες τις παρακάτω φωτογραφίες, έχει χρησιμοποιηθεί η Olympus m5 mark II,  σε διάφορες επισκέψεις στη περιοχή τη περίοδο 2018-2019.

 Κωνσταντίνος Σαχλός

antikleidi