Αν η Θράκη κρατιέται ακόμα με νύχια και με δόντια, το χρωστάει αποκλειστικά στους δικούς της πυλώνες: στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο που δίνει ζωή και νιάτα, στον Στρατό και την Εκκλησία, στους ελάχιστους λεβέντες Δημάρχους, στους πατριώτες επιχειρηματίες που επιμένουν να επενδύουν εδώ, και στους λειτουργούς του τοπικού Τύπου που δεν σωπαίνουν.
Αυτοί οι άνθρωποι κρατούν τον τόπο, την ώρα που η Αθήνα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Αλλά το ερώτημα είναι: Ως πότε και πόσο ακόμη;
Αντί λοιπόν να μας κουνάτε το δάχτυλο με αναμνήσεις 35ετίας για να μαζέψετε κάποιες ψήφους στην πρωτεύουσα, ελάτε να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα. Αν δεν μπορείτε, η σιωπή σας θα ήταν τουλάχιστον πιο έντιμη απέναντι στην απόγνωση των χριστιανών της Θράκης…
https://taxalia.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου