Ας δούμε ποια είναι πραγματικά η Μεσογειακή Διατροφή, γιατί η αλήθεια είναι πως κάπου το έχουμε χάσει.

Είναι πραγματικά οξύμωρο: την ίδια στιγμή που το DNA μας είναι σμιλευμένο μέσα από χιλιάδες χρόνια προσαρμογής στο μεσογειακό οικοσύστημα, εμείς στρέφουμε το βλέμμα μας σε διατροφικά πρότυπα λαών με εντελώς διαφορετικό γενετικό και εξελικτικό υπόβαθρο. Ψάχνουμε τη μαγική λύση σε δίαιτες που αναπτύχθηκαν για τις ανάγκες των Ινουίτ της Αρκτικής, των φυλών της Αφρικής ή των πληθυσμών της Ασίας, ξεχνώντας ότι τα γονίδιά μας έχουν μάθει να μεταβολίζουν, να αμύνονται και να ευημερούν με τις συγκεκριμένες τροφές και το μικροκλίμα της δικής μας γης. Πριν, λοιπόν, αποφασίσουμε να «επαναπρογραμματίσουμε» το σώμα μας με ξενόφερτα μοντέλα, ας δούμε ποια είναι πραγματικά η Μεσογειακή Διατροφή, γιατί η αλήθεια είναι πως κάπου το έχουμε χάσει.

Είναι πραγματικά οξύμωρο: την ίδια στιγμή που το DNA μας είναι σμιλευμένο μέσα από χιλιάδες χρόνια προσαρμογής στο μεσογειακό οικοσύστημα, εμείς στρέφουμε το βλέμμα μας σε διατροφικά πρότυπα λαών με εντελώς διαφορετικό γενετικό και εξελικτικό υπόβαθρο. Ψάχνουμε τη μαγική λύση σε δίαιτες που αναπτύχθηκαν για τις ανάγκες των Ινουίτ της Αρκτικής, των φυλών της Αφρικής ή των πληθυσμών της Ασίας, ξεχνώντας ότι τα γονίδιά μας έχουν μάθει να μεταβολίζουν, να αμύνονται και να ευημερούν με τις συγκεκριμένες τροφές και το μικροκλίμα της δικής μας γης. Πριν, λοιπόν, αποφασίσουμε να «επαναπρογραμματίσουμε» το σώμα μας με ξενόφερτα μοντέλα, ας δούμε ποια είναι πραγματικά η Μεσογειακή Διατροφή, γιατί η αλήθεια είναι πως κάπου το έχουμε χάσει.

Η Μεσογειακή Διατροφή δεν γεννήθηκε σε κάποιο εργαστήριο, ούτε σε ηλεκτρονικές σελίδες. Βασίστηκε στην περίφημη Μελέτη των 7 Χωρών του Ancel Keys (που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950) και επικεντρώθηκε σε συγκεκριμένους αγροτικούς πληθυσμούς, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, μέρος του αντρικού πληθυσμού της Κρήτης.

Όμως, τι σήμαινε «δίαιτα» τότε και τι σήμερα;

 Το Επάγγελμα & Η Κίνηση

Οι άνθρωποι αυτοί δεν έκαναν δουλειά γραφείου. Ήταν αγρότες, κτηνοτρόφοι, χειρώνακτες. Η καθημερινή τους δραστηριότητα δεν συγκρίνεται με τα «10.000 βήματα» που προσπαθούμε να πιάσουμε σήμερα (και με το ζόρι φτάνουμε τα 4.000).

 Το Ενεργειακό Ισοζύγιο

Ένας αγρότης του 1950 κατανάλωνε πάνω από 2.500 θερμίδες την ημέρα χωρίς να παχαίνει, επειδή τις έκαιγε στο χωράφι. Η υψηλή κατανάλωση υαδατανθράκων (από προζυμένιο ψωμί ολικής και όσπρια) ήταν το απαραίτητο καύσιμο για τη σκληρή εργασία, όχι επιλογή για scrolling στον καναπέ.

 Η Κοινωνική Δομή (Η λέξη "Δίαιτα" = Τρόπος Ζωής)

Το φαγητό ήταν συλλογική ιεροτελεστία: Έτρωγαν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Αυτό μεταφράζεται σε χαμηλότερη κορτιζόλη, καλύτερη πέψη και ΜΗΔΕΝΙΚΟ "emotional eating" (συναισθηματική υπερφαγία) μπροστά σε μια οθόνη.

Το μέγεθος μετρούσε: Οι οικογένειες ήταν μεγάλες, το φαγητό μοιραζόταν και το πιάτο τότε είχε το ΜΙΣΟ μέγεθος από το σημερινό.

Μηδενική επεξεργασία: Δεν υπήρχαν σούπερ μάρκετ. Ό,τι καταναλωνόταν κοβόταν εκείνη τη στιγμή από το μποστάνι. Ακόμα και η συλλογή των άγριων χόρτων ή το άνοιγμα του φύλλου στο χέρι, απαιτούσε κίνηση και ενέργεια.

 Τα Σιτηρά του '50 vs Σήμερα

Οι πολέμιοι της Μεσογειακής Διατροφής κατηγορούν τα σιτηρά της. Όμως, τα σιτηρά του 1950 δεν είχαν ΚΑΜΙΑ σχέση με τα σημερινά, υπερ-επεξεργασμένα, λευκά άλευρα και τη βιομηχανική γλουτένη.

 True Diet Συμπέρασμα:

Σταμάτα να ψάχνεις το "trend" της εβδομάδας ή του μήνα στο TikTok. Η Μεσογειακή Διατροφή δεν απέτυχε· απέτυχε ο τρόπος που προσπαθούμε να την εφαρμόσουμε, ζώντας μια καθιστική ζωή γεμάτη βιομηχανικά τρόφιμα και τρώγοντας έναν κρητικό ντάκο με μπόλικο ελαιόλαδο, για βραδινό, μπροστά στην τηλεόραση. Μήπως τελικά, το πρόβλημα δεν ειναι τα μακροθρεπτικά (πρωτεϊνες, υδατάνθρακες, λιπαρά) συστατικά της διατροφής μας

 Στελιος Αποστολου