Γιατί με το Ισραήλ;

Γράφει ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου στο βιβλίο του Πολεμικός καπιταλισμός

για το κορυφαίο θέμα που ταλανίζει τη χώρα μας, αυτό της ηλεκτρονικής

παρακολούθησης πολιτικών προσώπων αλλά και στρατιωτικών από τη ΕΥΠ,

ότι οι θύτες στο παιχνίδι της ηλεκτρονικής παρακολούθησης μπορούν εύκολα

να μετατραπούν σε θύματα από τον προμηθευτή τους. Διότι, όπως

επισημαίνει, «τα κακόβουλα λογισμικά είχαν εκ κατασκευής Κερκόπορτες

(backdoors)». Και εξηγεί: Την ώρα που η τάδε κυβέρνηση παρακολουθεί το

κινητό τηλέφωνο του τάδε δημοσιογράφου ή πολιτικού, το Ισραήλ που της

πούλησε το λογισμικό είναι σε θέση να παρακολουθεί την εν λόγω

κυβέρνηση, μαζεύοντας στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει αργότερα για

να την εκβιάσει πολιτικά, αν παραστεί ανάγκη. Παράδειγμα: Τον Μάιο του

2025, καθώς η ισπανική κυβέρνηση του σοσιαλιστή Πέδρο Σάντσεθ είχε

εξαγριώσει το Ισραήλ με την ενεργή της αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους της

Γάζας, ο Ισραηλινός επιτετραμμένος στη Μαδρίτη έκανε διάβημα

διαμαρτυρίας στο ισπανικό υπουργείο Εξωτερικών όπου δεν παρέλειψε να

αφήσει το εξής δηλητηριώδες υπονοούμενο: «Η κυβέρνησή μου δεν έχει

ακόμη αντιδράσει στις αποκαλύψεις του (λογισμικού) Pegasus». Κατά μία

διαβολική σύμπτωση, λίγες ημέρες αργότερα βγήκαν στη φόρα αποκαλύψεις

για οικονομικό σκάνδαλο που ενέπλεκε τον γραμματέα του κυβερνώντος

κόμματος, Κάρλος Θερντάν, αναγκάζοντας τον Σάντσεθ να τον αποπέμψει.

Το αποτέλεσμα είναι το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα να πλήττεται από

σκάνδαλα: Η σύζυγος του Σάντσεθ, ο αδελφός του Νταβίντ, ο πρώην

υπουργός Μεταφορών Χοσέ Άμπαλος. Τελικά το ερώτημα που ανακύπτει

είναι προφανές: Αξιοποιούνται όλες αυτές οι εταιρείες από το Ισραήλ, που

κατάφερε να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής στο σπορ των υποκλοπών και

των παρακολουθήσεων, ως Δούρειος Ίππος, ως μηχανισμός πολιτικής

ομηρίας των κυβερνήσεων που το εμπιστεύονται, αν τα συμφέροντά του το

απαιτούν;

Μου φαίνεται αδιανόητο μια κυβέρνηση να παρακολουθεί μέσω της ΕΥΠ τα

κορυφαία στελέχη της, να παρακολουθεί και τη στρατιωτική ηγεσία που η ίδια

επέλεξε. Ποιό νόημα έχει να παρακολουθεί και συζύγους πολιτικών στελεχών

της; Η παρακολούθηση της στρατιωτικής ηγεσίας έγινε με εντολή του

πρωθυπουργού ή καθ υπέρβαση των ορίων των ισραηλινών εταιρειών και

σήμερα η κυβέρνηση είναι όμηρος του Τελ Αβίβ και σε αυτό οφείλεται η

αφωνία της για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που συντελούνται σε

Γάζα και Βυρηττό και σύρεται στην τουρκοïσραηλινή αντιπαράθεση; Αυτός ο

φόβος της αποκάλυψης της εθνικής ομηρίας οδήγησε την κυβέρνηση να

απορρίψει την πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο τις

υποκλοπές αξιώνοντας 151 θετικές ψήφους στο κοινοβούλιο έναντι 120 κατά

το παρελθόν; Εύλογα ο εισαγγελέας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου

της Αθήνας διαπίστωνε στην αγόρευσή του, ότι "Η στράτευση αγνώστων

ανθρώπων, η εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών με σαφή γνώση του παράνομου

υλικού και η δυνατότητα αποθήκευσης δεδομένων που ακόμα και τώρα δεν

ξέρουμε πού και πότε θα χρησιμοποιηθούν......" (Καθημερινή 27/2/2026).

Μπορεί ο ιδρυτής της Intellexa να υποστηρίζει ότι "παρέχουμε τεχνολογία

μόνον σε κυβερνήσεις αλλά τί συνέβη στην Ισπανία; Έχουν οι κυβερνήσεις τη

γνώση ώστε να οριοθετήσουν και να ελέγξουν τη δράση τους, τις

Κερκόπορτες

Στο συνέδριο που συνδιοργάνωσαν ο Κύκλος Ιδεών και το Delphi Economic

Forum ο κύριος Λουκάς Τσούκαλης, πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ, ερωτηθείς για

τις σχέσεις μας με το Ισραήλ απάντησε λέγοντας ότι αισθάνεται εξαιρετικά

αμήχανος λόγω του ρόλου του στη Μ. Ανατολή. Για να προσθέτει ότι

αισθάνεται αμήχανος και για πολύ συγκεκριμένους λόγους: "Όταν έχεις μια

κυβέρνηση (Νετανιάχου) που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου και για

γενοκτονία σε διεθνή δικαστήρια, εσύ ως Ελλάδα που επικαλείσαι το διεθνές

δίκαιο, έχεις ένα θέμα". Μπορείς να εμπιστεύεσαι ένα κράτος που έχει

μεταβληθεί σε παρία της διεθνούς κοινότητας λόγω της γενοκτονίας στη Γάζα,

τους φονικούς βομβαρδισμούς αμάχων στη Βηρυτό και όχι μόνον; Με αυτές

τις συνθήκες είναι δυνατό να έχουμε αφεθεί ώστε οι ελληνοτουρκικές σχέσεις

να αποτελούν παράμετρο των τουρκοïσραλινών σχέσεων; Γιατί ανεχόμαστε

την επικυρίαρχη θέση του Ισραήλ στις διμερείς μας σχέσεις;

Υπάρχει χάσμα ανάμεσα σε εμάς και στον λαό του Ισραήλ που λογικά θα

έπρεπε να αποκλείει τη στρατιωτική συμμαχία. Εμείς ζούμε στον τόπο μας

εδώ και χιλιάδες χρόνια. Εδώ διαμορφώσαμε τον πολιτισμό μας, τη

κουλτούρα μας, δεχθήκαμε επιδράσεις από τους γειτονικούς λαούς

συμβιώνοντας μαζί τους με αλληλεπιδράσεις στα όρια δύο αυτοκρατοριών

(Βυζαντινής και Οθωμανικής). Και στη συνέχεια ως έθνη κράτη πολεμήσαμε

μεταξύ μας αλλά και συνεργαστήκαμε. Μας αποδέχθηκαν και τους

αποδεχθήκαμε. Ο λαός του Ισραήλ παρά τις βιβλικές αναφορές του,

διαμόρφωσε την κουλτούρα του στη διασπορά στην Ευρώπη επί δύο

χιλιετηρίδες, και τον 20 αιώνα "φυτεύθηκε" κυριολεκτικά στην Παλαιστίνη

ανάμεσα στους Άραβες ως ξένο σώμα σε ένα εχθρικό περιβάλλον, ως

προτεκτοράτο της Βρετανίας αρχικά και σήμερα των ΗΠΑ. Ζει και θα

συνεχίσει να ζει για πάντα με το όπλο στο χέρι με συνεχείς πολέμους. Γιατί η

χώρα μας, συμπλέοντας στρατιωτικά με το Ισραήλ και παρέχοντας στρατηγικό

βάθος για τις επιχειρήσεις του, να στρέψει εναντίον του ολόκληρο τον αραβικό

και τον μουσουλμανικό κόσμο με απρόσμενες συνέπειες;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη - κιν. 6947-771412