γράφει η ΒΑΓΙΑ ΚΑΡΙΝΟΥ
Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Αντισσας Λέσβου
Η Λέσβος δεν πεθαίνει από έναν ιό...Θα πεθάνει από εγκατάλειψη...
Δεν γράφω αυτά τα λόγια από θυμό... Τα γράφω γιατί αρνούμαι να δω τον τόπο μου να σβήνει σιωπηλά!
Η Λέσβος σήμερα δεν μετρά μόνο άρρωστα ζώα.
Μετρά σβηστά μαντριά!
Μετρά απελπισμένους ανθρώπους!
Σύντομα θα μετρά χωριά που αδειάζουν πριν ακόμα ακουστεί το τελευταίο κουδούνι κοπαδιού στο βουνό...
Ο αφθώδης πυρετός έγινε η σπίθα...
Η πραγματική φωτιά όμως είναι άλλη...
Είναι η κατάρρευση της κτηνοτροφίας.
Η διάλυση της οικονομίας της υπαίθρου.
Η εγκατάλειψη ενός ολόκληρου νησιού που τόσα χρόνια κρατούσε ζωντανή την παραγωγή με αίμα, ιδρώτα και χέρια σκασμένα από τη δουλειά.
Κι όμως, η ειρωνεία μοιάζει σχεδόν τραγική.....
Φέτος η Φύση χάρισε στη Λέσβο μια χρονιά που υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούνταν ευλογία.
Οι πολλές βροχές γέμισαν ξανά τα βουνά και τους κάμπους ζωή. Τα λιβάδια πρασίνισαν, τα χόρτα ψήλωσαν,οι πέτρες ξερνάνε νερό...η γη ανάσανε ύστερα από δύσκολες περιόδους ξηρασίας.
Μια τέτοια άνοιξη θα έπρεπε να είναι γιορτή για τον κτηνοτρόφο!
Κι όμως, τα πρόβατα της Λέσβου, αυτοί οι ακούραστοι εργάτες της υπαίθρου, μένουν κλεισμένα... Δεν μπορούν να βγουν να βοσκήσουν ελεύθερα εξαιτίας των απαγορεύσεων και των περιορισμών για τον αφθώδη πυρετό.
Ζώα φτιαγμένα να περπατούν βουνά, να καθαρίζουν τη γη, να μετατρέπουν το άγριο χορτάρι σε ζωή και παραγωγή, σήμερα στέκονται εγκλωβισμένα πίσω από περιφράξεις.
Και μαζί τους εγκλωβισμένος είναι κι ο ίδιος ο κτηνοτρόφος...
Βλέπει τη φύση να ξεχειλίζει τροφή και δεν μπορεί να την αξιοποιήσει!
Βλέπει τα έξοδα για ζωοτροφές να πνίγουν το εισόδημά του ενώ γύρω του υπάρχει βοσκή που μένει ανεκμετάλλευτη.
Βλέπει τα ζώα να χάνουν τη φυσική τους κίνηση και αντοχή...να σπάει η αλυσίδα που τα θέλει ακούραστους εργάτες της γης ...
Βλέπει έναν ολόκληρο κύκλο ζωής να σπάει.
Γιατί το πρόβατο της Λέσβου δεν είναι ζώο σταβλισμένης βιομηχανικής παραγωγής. Είναι κομμάτι του ίδιου του τοπίου. Είναι δεμένο με τα βουνά, τα θυμάρια, τις πέτρες και τον αέρα του Αιγαίου.
Και μέσα σε όλα αυτά, κινδυνεύει να χαθεί κάτι ανεκτίμητο.
Η λεσβιακή φυλή προβάτων.
Όχι απλώς μια «ράτσα».
Όχι ένα παραγωγικό εργαλείο.
Η λεσβιακή φυλή είναι ιστορία αιώνων. Είναι το αποτύπωμα της Λέσβου πάνω στη γη και στην κτηνοτροφία της. Ζώα γεννημένα να αντέχουν στο δύσκολο ανάγλυφο του νησιού, στους ανέμους, στις πλαγιές, στις ξηρασίες. Ζώα δεμένα με την ποιότητα του λεσβιακού γάλακτος και των τυριών που κουβαλούν το όνομα του τόπου παντού.
Αν αυτή η φυλή χαθεί μέσα σε μαζικές καταστροφές κοπαδιών χωρίς σχέδιο διάσωσης και αναγέννησης, τότε δεν θα πρόκειται απλώς για οικονομική ζημιά.
Θα είναι πολιτιστικό έγκλημα.
Θα είναι σαν να καίγεται ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του νησιού.
Δεν πρέπει να αφήσουμε αυτόν τον πόλεμο να μας διχάσει!
Γιατί όσο διχαζόμαστε, τόσο πιο ευάλωτοι γινόμαστε.
Πιο αδύναμοι.
Πιο μόνοι.
Πιο εύκολοι να χαθούμε.
Δεν είναι ώρα να στραφεί ο ένας απέναντι στον άλλον.
Είναι ώρα να απαιτήσουμε όλοι μαζί μια σωστή στρατηγική. Ένα πραγματικό σχέδιο επιβίωσης για τη Λέσβο, την κτηνοτροφία και την επόμενη γενιά.
Γιατί πίσω από κάθε κοπάδι που χάνεται, δεν πεθαίνει μόνο μια παραγωγή.
Πεθαίνει μια ολόκληρη αλυσίδα ζωής.
Σταματά το γάλα.
Νεκρώνει το τυροκομείο.
Βουλιάζει ο έμπορος ζωοτροφών.
Χάνει δουλειά ο εργάτης.
Αδειάζει το καφενείο.
Σβήνει το χωριό...
70% του ΑΕΠ του νησιού,η γλώσσα που κατανοούν, η κτηνοτροφία αλλα
η οικονομία της Λέσβου δεν είναι οι αριθμοί σε υπουργικά γραφεία της Αθήνας μόνο....
Η οικονομία της Λέσβου είναι ο άνθρωπος της στάνης.
Κι αν γκρεμιστεί αυτός, θα παρασύρει μαζί του ολόκληρο το νησί.
Και το πιο τρομακτικό είναι πως η ερημοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει.
Όχι μόνο στα χωράφια.
Στις ψυχές των ανθρώπων.
Οι νέοι φεύγουν.
Οι μεγαλύτεροι λυγίζουν.
Οι στάνες αδειάζουν.
Τα χωριά θα σωπάσουν...
Και τότε η Λέσβος δεν θα χάσει μόνο την κτηνοτροφία της.
Θα χάσει την ψυχή της.
Γιατί ένας τόπος δεν πεθαίνει όταν χάνει τα ζώα του. Πεθαίνει όταν χάνει τους ανθρώπους που ακόμα παλεύουν να τον κρατήσουν ζωντανό...."
https://www.lesvosnews.net/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου