Όταν σκοτώνεις 357 και τραυματίζεις πάνω από 1100 αμάχους μέσα σε δέκα
λεπτά στις 8 Απριλίου στη Βηρυτό, τί πιστεύεις, δεν έχεις μεταλλαχθεί ως
άνθρωπος; Έχεις καμία σχέση με τους προγόνους σου που στην εβραϊκή
νεωτερικότητα φώτισαν με τον κοσμοπολιτισμό και το πνεύμα τους τον κόσμο
και με τα γραπτά που κατέλειπαν συνεχίζουν να τον φωτίζουν; Το χειρότερο,
Μπέντζαμιν Νετανιάχου, είναι ότι αφήνεις στις νεώτερες γενιές την
επαχθέστερη κληρονομιά, το άσπονδο μίσος του αραβικού και του
μουσουλμανικού κόσμου που περιβάλλουν το Ισραήλ και κορυφώνεται και θα
τις αναγκάζει εσαεί να ζουν με το όπλο στο χέρι, εξολοθρεύοντας μέχρι να
τους εξολοθρεύσουν. Διότι οι συσχετισμοί δεν παραμένουν αιώνια, ούτε οι
μοναρχίες του Κόλπου θα επιβιώνουν για πάντα για να συνάπτουν τις
συμφωνίες του Αβραάμ. Σας τα είχε πει από το 1948 η Χάνα Άρεντ, με το
ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ Αράβων και Ισραηλινών όταν η έκβαση ήταν
αβέβαιη. Αν οι Εβραίοι κερδίσουν τον πόλεμο, έγραφε η Άρεντ, θα έχουν να
πληρώσουν τις μόνιμες συνέπειες της επιτυχίας τους: «Οι νικητές Εβραίοι θα
ζουν περικυκλωμένοι από έναν εντελώς εχθρικό αραβικό πληθυσμό,
ταμπουρωμένοι πίσω από τα σύνορα, υπό διαρκή απειλή, μόνιμα
απασχολημένοι με τη φυσική τους αυτοάμυνα σε τέτοιο βαθμό ώστε να
καταπνιγούν όλα τα άλλα ενδιαφέροντα και όλες οι άλλες δραστηριότητες. Η
ανάπτυξη της εβραϊκής κουλτούρας θα πάψει να αποτελεί έγνοια ολόκληρου
του λαού, οι κοινωνικοί πειραματισμοί θα απορριφθούν σαν άχρηστες
πολυτέλειες, η πολιτική σκέψη θα εστιαστεί στη στρατιωτική στρατηγική, η
οικονομική ανάπτυξη θα καθορίζεται αποκλειστικά από τις ανάγκες του
πολέμου». Διότι πολιτική καταστολής και πνευματικότητα είναι ασυμβίβαστα
Έτσι, ενώ ο σιωνισμός γεννήθηκε σύμφωνα με τους ιδρυτές του, για να βγάλει
οριστικά τους εβραίους έξω από τα γκέτο στα οποία τους είχε κλείσει η
χριστιανική Ευρώπη και όπου ο νεωτερικός αντισημιτισμός προσπαθούσε να
τους επαναφέρει, το Ισραήλ οικοδόμησε τους τοίχους ενός νέου γκέτο στο
οποίο κλείνει τους εβραίους για να τους προστατέψει, αποκόβοντάς τους
ερμητικά από τον κόσμο που τους περιβάλλει.
Πώς έφθασαν το Ισραήλ στη γενοκτονία της Γάζας, στον βομβαρδισμό
αμάχων; Οι βόμβες του Τσαχάλ δεν είναι τυφλές μας λέει ο Ένζο Τραβέρσο
αλλά επιλέγουν στόχους με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Ο
ισραηλινός στρατός έχει κατασκευάσει ένα πρόγραμμα ονόματι Χαμπσόρα
("Ευαγγέλιο") που επιλέγει αυτόματα τους στόχους του και ενεργεί σαν
"εργοστάσιο μαζικής δολοφονίας". Έτσι βομβαρδίζονταν νοσοκομεία και
σχολεία. Ήταν το αντίτιμο για να κτυπηθεί κάποιος άλλος στόχος. Ένας
μαχητής. Τί εξαφάνιζε την ενσυναίσθηση προς το θύμα; Ο Κάρλο
Γκίντζμπουργκ, αναφερόμενος στους ολοκληρωτικούς πολέμους που
στοχεύουν σε αμάχους εστίασε στις συνέπειες της απόστασης ως πηγής
ηθικής αδιαφορίας. Έγραφε ότι η απόσταση εξαφανίζει τον τρόμο του θανάτου
και κάνει τον εγκληματία αδιάφορο εξουδετερώνοντας τις ηθικές αναστολές
του. «Όταν μεγιστοποιείται η απόσταση, μπορεί να χαθεί εντελώς η συμπόνια
για τα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα» σημειώνει. Αυτή είναι, μας λέει, η εφιαλτική
πρωτοτυπία της νεωτερικότητας. Γιαυτό ο Ολλανδός Χάρι Μούλις
διαισθάνθηκε τον κίνδυνο «ταυτόχρονα με τις μηχανές να έλθουν στον κόσμο
αλλοιωμένοι άνθρωποι: Άνθρωποι σαν μηχανές, που θα υπακούν σε
παρορμήσεις, χωρίς τη δυνατότητα να εξετάσουν τη φύση των εν λόγω
παρορμήσεων». Αυτό δεν έγινε ολοφάνερο τόσο στη Γάζα όσο και στη
Βηρυτό;
Οι λαοί της Εγγύς και της Μ. Ανατολής διαμόρφωσαν την κουλτούρα τους
μέσα από την κοινή πορεία τους στο χρόνο με συγκρούσεις και συνεργασίες
Αντίθετα οι Ισραηλινοί, παρά τις Γραφές που επικαλούνται, διαμόρφωσαν την
κυρίαρχη κουλτούρα τους στην Ευρώπη όπου ανέδειξαν και την
πνευματικότητά τους αλλά και την επικυρίαρχη αντίληψη του αποικιοκράτη Σε
σημείο ώστε ούτε τους ανατολίτες εβραίους του αραβικού κόσμου
αποδέχθηκαν. Καθώς θεωρήθηκαν προσωποποίηση της ανατολίτικης
"καθυστέρησης" βρέθηκαν στο στόχαστρο μιας εντατικής καμπάνιας
αποαραβοποίησης
και πολιτισμικής αφομοίωσης εκ μέρους της ασκενάζι
ελίτ. Ο Θορστάιν Βέμπλεν εξήγησε γιατί «οι εβραίοι έχουν συνεισφέρει
περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ομάδα στη διανοητική ζωή της
νεώτερης Ευρώπης». Κατά τη γνώμη του, το μυστικό της διανοητικής τους
ζωτικότητας κρυβόταν στη "μιγάδικη" καταγωγή τους: Α nation of hybrids,
δηλαδή αφομοιωμένων εβραίων που δέχτηκαν πάρα πολύ "μη εβραϊκό αίμα"
στην πορεία της ιστορίας τους, στην Ευρώπη.
Ο ισραηλινός δημοσιογράφος Γιεχουντά Ελκανά απέδιδε τη ροπή προς τις
αγριότητες του ισραηλινού στρατού σ' ένα "βαθύ υπαρξιακό φόβο που τείνει
να θεωρεί τον εβραϊκό λαό το αιώνιο θύμα ενός εχθρικού κόσμου. Αυτή η
πεποίθηση σημείωνε ήταν "η τραγική και παράδοξη νίκη του Χίτλερ". Ο νόμος
που ψηφίστηκε πρόσφατα από το ισραηλινό κοινοβούλιο, την Κνεσέτ, και
εγκρίνει τη θανατική ποινή αποκλειστικά για τους Παλαιστινίους, δικαιώνει τον
Ελκανά. Διότι έχει αμιγώς φυλετική στόχευση, όπως έπραξε και ο Χίτλερ
στοχεύοντας τους Εβραίους. Το ανησυχητικό είναι ότι η πλειονότητα των
Ισραηλινών εμφανίζεται να συμφωνεί, με το ποσοστό όσων στηρίζουν το νόμο
να κυμαίνεται από 60% έως 81% ανάλογα με τη δημοσκόπηση (Καθημερινή
5/4/2026).
(1) Ο Πρίμο Λέβι ήταν Ιταλοεβραίος συγγραφέας που φυλακίστηκε στο
Άουσβιτς. Το ομότιτλο βιβλίο του γράφηκε το 1947
Μακροδημόπουλος Δημήτρης
Αλεξ/πολη - κιν. 6947-771412
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου