Τη θεσμική σύγκρουση στις ΗΠΑ μετά την απόφαση του Supreme Court of the United States που «έκοψε» τους μονομερείς δασμούς του Donald Trump.Την αντιπαραβολή με τη λειτουργία της ελληνικής Δικαιοσύνης σε μείζονα ζητήματα, με αιχμή την υπόθεση των Τεμπών.
Η αμερικανική «κατραπακιά» στον Τραμπ
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, με ψήφους 6-3, έκρινε ότι ο Πρόεδρος δεν μπορεί να επιβάλλει δασμούς επικαλούμενος γενικώς και αορίστως «κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Το σκεπτικό ήταν σαφές:
Η φορολογική εξουσία ανήκει στο Κογκρέσο.
Οι δασμοί συνιστούν μορφή φορολογίας.
Η επίκληση έκτακτων εξουσιών δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εργαλείο μόνιμης οικονομικής πολιτικής.
Η απόφαση πλήττει τον πυρήνα της οικονομικής στρατηγικής Τραμπ, καθώς περιορίζει τη δυνατότητά του να χρησιμοποιεί τους δασμούς ως γεωπολιτικό μοχλό πίεσης. Παράλληλα, ανοίγει ζήτημα για τα δισεκατομμύρια που ήδη εισπράχθηκαν από επιχειρήσεις.
Στην εκπομπή υπογραμμίστηκε ότι, παρά τον ολιγαρχικό χαρακτήρα του αμερικανικού συστήματος, λειτουργεί –έστω με αντιφάσεις– ένας μηχανισμός ελέγχου και ισορροπιών (checks and balances). Η Δικαιοσύνη, ακόμη και με δικαστές διορισμένους από τον ίδιο τον Τραμπ, δεν λειτούργησε ως «παράρτημα» της εκτελεστικής εξουσίας.
Η ελληνική αντιπαραβολή – Το ζήτημα των Τεμπών
Από την άλλη πλευρά, ο Σταύρος Καλεντερίδης έθεσε ευθέως το ερώτημα:
Τι συμβαίνει στην Ελλάδα όταν η Δικαιοσύνη καλείται να ελέγξει την πολιτική εξουσία;
Με αναφορές στις καταγγελίες συγγενών θυμάτων των Τεμπών και στη δημόσια τοποθέτηση της Μαρία Καρυστιανού, τονίστηκε ότι:
Υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα για το αν έγιναν εγκαίρως κρίσιμες ιατροδικαστικές πράξεις.
Υπάρχει καθυστέρηση και σύγχυση γύρω από αιτήματα εκταφών και εξειδικευμένων εξετάσεων.
Δημιουργείται αίσθηση έλλειψης θεσμικής αποφασιστικότητας.
Το κεντρικό επιχείρημα της εκπομπής ήταν ότι στην Ελλάδα η ηγεσία της Δικαιοσύνης ορίζεται από την εκτελεστική εξουσία. Αυτό, κατά τον αναλυτή, δημιουργεί δομική εξάρτηση και αποδυναμώνει τον έλεγχο της κυβέρνησης.
Το πολιτειακό συμπέρασμα
Η εκπομπή δεν έμεινε μόνο στην επικαιρότητα. Έθεσε ευρύτερο ζήτημα πολιτειακής οργάνωσης:
Στις ΗΠΑ, ακόμη και με όλες τις στρεβλώσεις, ένας Πρόεδρος μπορεί να «φρενάρει» από το Ανώτατο Δικαστήριο.
Στην Ελλάδα, το ερώτημα είναι αν υπάρχει αντίστοιχη θεσμική αυτονομία.
Η διάκριση των εξουσιών παρουσιάστηκε ως συντελεστής εθνικής ισχύος.
Το βασικό μήνυμα: Το πολιτικό σύστημα μιας χώρας δεν είναι αφηρημένη θεωρία. Είναι παράγοντας ισχύος ή αδυναμίας.
https://geopolitico.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου