Η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα δημιουργεί ένα ρητό και άκρως επικίνδυνο προηγούμενο για την παγκόσμια σταθερότητα. Ένα νέο δόγμα που βασίζεται στην απαξίωση του διεθνούς δικαίου και της νομιμότητας. Και που μπορεί να προκαλέσει ντόμινο
Οι διεθνείς θεσμοί και οι συνθήκες, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όλοι οι μηχανισμοί που δημιουργήθηκαν μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προκειμένου να μην φτάσουμε ξανά στο χείλος της αβύσσου, παρακάμπτονται. Καθίστανται άχρηστοι και διακοσμητικοί. Η ισχύς και η πολιτική στόχευση περνούν de facto πάνω από το διεθνές δίκαιο.
Βενεζουέλα: η αρχή του ντόμινο
Είναι δεδομένο πως η απαγωγή του Μαδούρο και η βούληση Τραμπ να καταλάβει την εξουσία ενός άλλου κυρίαρχου κράτους ανοίγουν την πόρτα του φρενοκομείου και μπορούν να προκαλέσουν ένα εφιαλτικό παγκόσμιο ντόμινο.
Δεν πέρασαν λίγες ώρες από την ολοκλήρωση της επιχείρησης στο Καράκας και ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι σειρά παίρνουν η Κούβα και η Κολομβία. Για τη μεν Κούβα με το επιχείρημα της «κομμουνιστικής δικτατορίας», για δε την Κολομβία με το πρόσχημα του «ναρκέμπορα προέδρου».
Δεν θα σχολιάσουμε ούτε τις δημοκρατικές ευαισθησίες του Τραμπ ούτε τον «αγώνα» του κατά των κυκλωμάτων ναρκωτικών. Αρκεί να θυμηθούμε ότι πριν από λίγους μήνες απένειμε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, ο οποίος εξέτιε ποινή κάθειρξης 45 ετών ως αρχηγός ενός από τα μεγαλύτερα καρτέλ ναρκωτικών στην Αμερικανική Ήπειρο.
Γροιλανδία, Παναμάς, Καναδάς
Πάμε παρακάτω.
Ο Τραμπ επίσης επανέλαβε ότι θέλει να αποκτήσει τον έλεγχο της Γροιλανδίας για λόγους ασφαλείας, όπως ισχυρίζεται. Μοναδική λεπτομέρεια: η Γροιλανδία ανήκει στη Δανία, η οποία, με τη σειρά της, ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ, παρεμπιπτόντως, είναι και μέλος του ΝΑΤΟ.
Πώς θα αντιδράσει άραγε η Ε.Ε. σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, από τη στιγμή που επί της ουσίας χαιρέτισε την επέμβαση στη Βενεζουέλα;
Θυμίζουμε επίσης ότι ο Τραμπ, στην αρχή της δεύτερης θητείας του, εξέφρασε τον διακαή πόθο του να πάρει και τη Διώρυγα του Παναμά, ενώ είχε αφήσει υπονοούμενα ακόμη και για τον Καναδά.
Μέση Ανατολή σε αναβρασμό
Στο Ιράν, που ήδη φέτος χτυπήθηκε από το Ισραήλ με τη στήριξη των ΗΠΑ, επικρατεί αναταραχή, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για αμερικανική παρέμβαση στο εσωτερικό της χώρας. Η Τεχεράνη είναι ακόμη μία πρωτεύουσα την οποία έχει απειλήσει ανοιχτά η Ουάσιγκτον.
Κι αν αυτά πριν από λίγο καιρό έμοιαζαν παρανοϊκά σενάρια, σήμερα, σε συνθήκες ζούγκλας, τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί απίθανο.
Κίνα και Ταϊβάν
Στην άλλη πλευρά της υδρογείου, η Κίνα μπορεί πολύ εύκολα να πατήσει πάνω στο δεδικασμένο και να επιχειρήσει την κατάληψη και την προσάρτηση της Ταϊβάν.
Την ίδια ώρα, η Ρωσία μπορεί πλέον, απελευθερωμένη και νομιμοποιημένη, να προχωρήσει σε νέες επιθετικές και επεκτατικές πράξεις, τόσο στην Ουκρανία όσο και ευρύτερα.
Δεν συζητάμε καν αναλυτικά τα δεδομένα και τις δυναμικές που δημιουργούνται στην κεντρική και ανατολική Αφρική.
Η επίσημη θέση της Ελλάδας την βάζει σε περιπέτειες
Στα δικά μας, ποιος θα εμπόδιζε την Άγκυρα να δημιουργήσει de facto καταστάσεις στο Αιγαίο, στα νησιά και στην Κύπρο; Ιδιαίτερα δε τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έγινε, μετά τον Νετανιάχου, ο πρώτος που υποστήριξε την ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου από τον Τραμπ. Με μια δήλωση που βάζει σε άμεσο κίνδυνο τα εθνικά μας συμφέροντα.
Χωρίς κανόνες, χωρίς έλεγχο και νομιμότητα, μόνο με το δίκιο του ισχυρού, κάθε δύναμη θα μπορεί να επικαλείται οποιοδήποτε λογικό ή παράλογο επιχείρημα για να εισβάλλει σε άλλα κράτη. Αλλού θα είναι ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών», αλλού ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», αλλού οι καταπιεσμένες εθνότητες, αλλού οι θρησκευτικές μειονότητες ή πλειονότητες, αλλού η «εθνική ασφάλεια».
Και όλα αυτά μαζί μπορούν να μετατρέψουν το 2026 σε έτος απόλυτης καταστροφής.
https://www.rosa.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου