Η Βενεζουέλα μπορεί τελικά να στοιχειώσει τον Τραμπ

 

Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς ένα πρόσφατο παράδειγμα ξένης παρέμβασης που να απέδωσε καρπούς στον πολιτικό που τη διέταξε και την υποστήριξε. Αντιθέτως, το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, οι διεθνείς εμπλοκές των ΗΠΑ, ιδίως στη Μέση Ανατολή, έχουν προκαλέσει στους ψηφοφόρους έναν βαθύ σκεπτικισμό για την εξωτερική πολιτική και έχει βλάψει το κύρος τόσο των εν ενεργεία όσο και των επίδοξων προέδρων. Η αντίδραση στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας του προέδρου Τζορτζ Μπους του νεότερου βοήθησε τόσο τον Μπαράκ Ομπάμα όσο και τον Ντόναλντ Τραμπ να εκλεγούν στον Λευκό Οίκο. Τώρα, ο Τραμπ δοκιμάζει αν μπορεί να αλλάξει αυτή την πολιτική δυναμική μετά την επιδρομή και την αρπαγή του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο

Πριν από την εισβολή στο Καράκας, μια δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Quinnipiac διαπίστωσε ότι μόνο το 25% των Αμερικανών υποστήριζε τη στρατιωτική δράση εντός της Βενεζουέλας, ενώ το 63% ήταν αντίθετο. Μεταξύ των Ρεπουμπλικανών, το 52% ήταν υποστηρικτικό, με το 33% να είναι αντίθετο. Αυτοί οι αριθμοί πιθανότατα θα αλλάξουν μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη στρατιωτική επιχείρηση. Ήδη, μια δημοσκόπηση της Washington Post δείχνει ότι ο Τραμπ συσπειρώνει τους Ρεπουμπλικάνους ψηφοφόρους στο πλευρό του: το 74% δήλωσε ότι τώρα ενέκρινε την επιδρομή, σε σύγκριση με μόλις το 34% των ανεξάρτητων και το 13% των Δημοκρατικών. Αλλά πώς θα διαμορφωθεί το τοπίο σε λίγους μήνες;

Οι πόλεμοι δεν είναι ούτε γίνονται πιο δημοφιλείς. Οι Αμερικανοί πρόεδροι σπάνια απολαμβάνουν διαρκώς καλές κριτικές σχετικά με τις στρατιωτικές επεμβάσεις. Η ιστορία παρέχει κάποια μαθήματα, ακόμη και αν οι παραλληλισμοί δεν είναι ακριβείς. Τον Φεβρουάριο του 2003, ένα μήνα πριν από την έναρξη του πολέμου στο Ιράκ, περίπου το 66% των Αμερικανών υποστήριζε τη στρατιωτική επέμβαση για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, σύμφωνα με το Pew Research Center. Μέχρι το 2019, το 62% των Αμερικανών πίστευε ότι ο πόλεμος δεν έπρεπε να γίνει. Στις αρχές του 2002, το 93% των Αμερικανών πίστευε ότι το Αφγανιστάν «δεν ήταν λάθος», ένα ποσοστό που μειώθηκε σε μόλις 47% το 2021, σύμφωνα με την Gallup.

Ο Τραμπ, απολαμβάνοντας τις δάφνες μιας στρατιωτικής νίκης, θέλει περισσότερες τέτοιες «νίκες», ακόμη και όταν οι Αμερικανοί δεν έχουν πειστεί ακόμη για τη Βενεζουέλα. Τι θα έχουμε στη συνέχεια; Πιθανώς Κούβα, Κολομβία, Μεξικό, ακόμη και Γροιλανδία...

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να έχουν τη Γροιλανδία ως μέρος τους», δήλωσε ο Αναπληρωτής Αρχηγός του Προσωπικού του Λευκού Οίκου, Στίβεν Μίλερ, σε συνέντευξή του στον Τζέικ Τάπερ του CNN. 

Αυτή είναι η εποχή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής όπου οι δυνατοί έχουν... δίκιο, μια αναδρομή στην εποχή του αποικισμού. Αν και ο Τραμπ κάποτε έκανε εκστρατεία υπέρ του απομονωτισμού, βλέπει επίσης τα μικρότερα έθνη με επαρκείς πόρους ως δικά του και υποψήφια προς κατάληψη, ενώ το Ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο, που βασίζεται στη MAGA, αρκείται στο... να μένει άπραγο.

Ωστόσο, η επιδρομή ήταν το σχετικά εύκολο κομμάτι. Η εύρεση μιας μελλοντικής πορείας για τη Βενεζουέλα, και οποιασδήποτε άλλης χώρας στις θέσεις του Τραμπ, θα είναι το δύσκολο κομμάτι. Αυτό είναι ένα μάθημα που έμαθαν με άσχημο τρόπο οι προκάτοχοι του Τραμπ, οι οποίοι έδωσαν μεγάλες υποσχέσεις και μετά απέτυχαν να τις υλοποιήσουν. Η Αμερική το έχει ξαναδεί αυτό. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά.

https://www.msn.com/el-gr/