Δεν είμαστε στους δρόμους από χόμπι.

 

Δημήτρης Πάτσιας 

Δεν είμαστε στους δρόμους από χόμπι.

Είμαστε γιατί δεν μας αφήνετε άλλη επιλογή.

Είμαι αγρότης.

Ξυπνάω πριν βγει ο ήλιος, δουλεύω με τον καιρό απέναντί μου, με το κόστος να με πνιγεί.

Πληρώνω πετρέλαιο σαν να είμαι μεγιστάνας.

Πληρώνω ρεύμα σαν να έχω εργοστάσιο.

Λιπάσματα, ζωοτροφές, εφόδια στα ύψη.

Και στο τέλος… πουλάω το προϊόν μου όσο μου πουν.

Τι παίρνω πίσω;

Καθυστερημένες επιδοτήσεις

Υποσχέσεις χωρίς ημερομηνία

Αποζημιώσεις που δεν φτάνουν ούτε για τα μισά

Και τιμές παραγωγού που δεν καλύπτουν ούτε το κόστος

Την ίδια ώρα, το προϊόν μου στο ράφι πωλείται 2 και 3 φορές πάνω.

Κάποιοι κερδίζουν.

Εμείς όχι.

Μας μιλάνε για “αγορά”, για “ανταγωνισμό”, για “συμφωνίες”.

Αλλά δεν ζούμε σε θεωρίες.

Ζούμε σε χωράφια που πλημμυρίζουν, σε καλλιέργειες που καίγονται, σε ζώα που χάνονται.

Και σε χαρτιά που μένουν στα συρτάρια.

Και τώρα μας λένε να σωπάσουμε.

Να μη βγούμε στους δρόμους.

Να μη κλείσουμε.

Να μη διαμαρτυρηθούμε.

Όταν δεν μας ακούτε, θα μας δείτε.

Οι λαϊκές αγορές κατεβάζουν ρολά.

Οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους.

Όχι για να ταλαιπωρήσουμε τον κόσμο.

Αλλά για να μην εξαφανιστούμε.

Γιατί αν τελειώσει ο αγρότης,

δεν θα πεινάσει το χωράφι.

Θα πεινάσει η χώρα.

Αυτό δεν είναι κομματικό.

Δεν είναι συντεχνιακό.

Είναι θέμα επιβίωσης.

Αν τρως ελληνικά προϊόντα,

αν θέλεις λαϊκές αγορές,

αν θέλεις παραγωγή στην Ελλάδα…

Στάσου δίπλα μας.

Μοιράσου το.

Κάν’ το να ακουστεί.