του Παντελή Σαββίδη
Ξαναέγραψα για το ΝΑΤΟ και το κάνω γιατί σ αυτό έχουμε επενδύσει την άμυνά μας. Τόσο εμείς όσο και η Ευρώπη.
Αλλά το ΝΑΤΟ είναι ένας οργανισμός του οποίου ο στόχος παραμένει ασαφής μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.
Αναζήτησε ρόλο μετά το 1990 αλλά δεν βρήκε κάποιον πειστικό. Και τούτο διότι το ΝΑΤΟ υπήρξε μια συμμαχία κατά του κομμουνισμού. Μετά τον κομμουνισμό δεν βρήκε την πορεία του.
Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε το 1949 με βασικό στόχο να αποτρέψει την σοβιετική επιρροή και να εγγυηθεί την ασφάλεια της Δυτικής Ευρώπης.
Η Δυτική Ευρώπη ήταν ένας ζωτικός χώρος προέλασης των σοβιετικών και οι Αμερικανοί δεν ήθελαν να τον χάσουν.
Οπότε επένδυσαν στην Συμμαχία αρχίζοντας, παράλληλα, ένα κυνήγι μαγισσών από το οποίο υπέφεραν πολλοί λαοί.
Το παιχνίδι αυτό, όμως, τελείωσε το 1991. Η Σοβιετική Ένωση αποτέλεσε παρελθόν και η Ρωσία θα μπορούσε να γίνει, όπως και εν πολλοίς έγινε, μια ιδιόμορφη καπιταλιστική χώρα. Κρατικός καπιταλισμός, ναι, αλλά καπιταλισμός. Το ιδεολογικό στοιχείο ήρθη.
Δεν πιστεύω πως μετά τον Β’ΠΠ η ΕΣΣΔ ήθελε ή μπορούσε να κατακτήσει αυτά που οι δυτικοί φοβούνταν.
Κατ αρχάς με την επικράτηση του Στάλιν, κυριάρχησε το δόγμα του Σοσιαλισμού σε μια μόνο χώρα. Έπρεπε να οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός στην Σοβιετική ένωση χωρίς να υπάρχει ανάγκη παράλληλης επικράτησής του και σε άλλες χώρες.
Ηττήθηκε, δηλαδή, μαζί με τον Τρότσκυ και η θεωρία του περί διαρκούς επανάστασης η οποία βασιζόταν στην λογική πως για να επικρατήσει σοσιαλισμός πρέπει να γίνουν επαναστάσεις σε πολλές χώρες με νικηφόρα έκβαση. Θα έπρεπε, δηλαδή, να έχουμε μια σειρά διαρκών επαναστάσεων. Αυτή η αντίληψη εξέλειπε και διατυπωνόταν μέσα σε αριστερές σέχτες ως αντιπολίτευση.
Του Στάλιν και του Τρότσκυ προηγήθηκε η θεωρία του Λένιν ο οποίος ανήρεσε την μαρξιστική εκτίμηση ότι ο σοσιαλισμός πρέπει να ξεκινήσει από τις πιο αναπτυγμένες χώρες. Ο Λένιν υποστήριξε την θεωρία του πιο αδύναμου κρίκου, δηλαδή το σύστημα του καπιταλισμού θα σπάσει στον πιο αδύναμο κρίκο, δηλαδή, στην περίπτωση που μας αφορά, στην καθυστερημένη Ρωσία. Όχι στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.
Όλη η σύλληψη του Λένιν υπήρξε ατυχής. Πέραν αυτής που προαναφέρθηκε, υποστήριζε πως τους καθυστερημένους εργάτες προλετάριους πρέπει να τους καθοδηγήσει μια ομάδα επαγγελματιών επαναστατών, (Μπολσεβίκοι) βάζοντας τις βάσεις για την δόμηση ενός γραφειοκρατικού μηχανισμού ο οποίος αποτέλεσε την ταφόπλακα της προσπάθειας που ξεκίνησε.
Αυτό ήταν το πολιτικό και θεωρητικό πλαίσιο που οδήγησε στη δημιουργία του ΝΑΤΟ από το οποίο σήμερα τίποτε δεν ισχύει.
ΤΟ ΝΑΤΟ στο οποίο ηγούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες γιατί να έρθει σε σύγκρουση με τη Ρωσία αν δεν διακυβεύονται αμερικανικά συμφέροντα;
Και τα συμφέροντα αυτά δεν είναι, πια, ιδεολογικά, κάτι που αποτελούσε κοινό τόπο των κρατών που συμμετείχαν. Είχαν ιδεολογική αντίθεση με τον σοβιετικό κομμουνισμό και δεν ήθελαν να επικρατήσει στις χώρες τους.
Σήμερα γιατί μια χώρα του ΝΑΤΟ να μπει σε πόλεμο με τη Ρωσία ή την Κίνα όταν, μάλιστα, τα συμφέροντά της μαζί τους μπορεί να συγκλίνουν; Είναι δυνατόν να διαμορφωθεί ένας κοινός τόπος συμφερόντων δυτικών χωρών που να καθιστά επιτακτική την υπεράσπισή τους;
Οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν συμφέροντα που αποκλίνουν των ευρωπαϊκών σε σχέση με τη Ρωσία.
Χαρακτηριστική, δε, περίπτωση είναι η ελληνοτουρκική. Ο πρώην ΓΓ του ΝΑΤΟ Λούνς στην πιο κρίσιμη στιγμή της ελληνικής συμμετοχής στο ΝΑΤΟ διευκρίνισε πως η ενεργοποίηση του άρθρου 5 της Συμμαχίας δεν ισχύει όταν πρόκειται για συμμαχικές χώρες (δόγμα Λούνς).Με απλά λόγια, το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να παρέμβει υπέρ της Ελλάδας αν η χώρα δεχθεί τουρκική επίθεση. (οι παρασκηνιακές διαβουλεύσεις είναι άλλη υπόθεση).
Έτσι, το ΝΑΤΟ ανέχεται την Τουρκία να απειλεί με casus belli την Ελλάδα χωρίς κάτι να κάνει ώστε η απειλή να αρθεί. Με αυτά τα δεδομένα πως το ΝΑΤΟ διασφαλίζει την άμυνα της Ελλάδας;
Το τραγικό είναι ότι η Τουρκία προσπαθεί να εισέλθει και στον αμυντικό μηχανισμό της ΕΕ, στο γνωστό SAFE. Και ενώ η Ελλάδα έθεσε βέτο στην συμμετοχή της αν δεν αρθεί το casus belli το γερμανικό διευθυντήριο αντί να πιέσει την Τουρκία να άρει το βέτο, πιέζει την Ελλάδα να υποχωρήσει από το βέτο της.
Αυτό είναι το πλαίσιο των δύο σημαντικών αμυντικών μηχανισμών στους οποίους ανήκει η Ελλάδα. Πλαίσιο το οποίο εκθειάζεται χωρίς να έχει πραγματική βάση.
Οι Έλληνες πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως το μεγάλο βάρος της άμυνάς τους θα το σηκώσουν μόνοι τους. Και να αφήσουν τις ψευδαισθήσεις που τους καλλιεργούνται σκόπιμα.
https://www.anixneuseis.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου