Άντε φτιάξου και τρέξε να μοιράσεις το γάλα.

 Αχάραγα την μέρα της Αναλήψεως η γιαγιά με υφαντή ποδιά και μαντήλι,

έσκαγε μύτη στην κουζίνα.

"Σήκω" μου έλεγε με μια κανάτα γάλα, "γαλακτοπέφτη σήμερα, το γάλα δεν περιμένει" Ούτε αυτή περίμενε αντιρρήσεις και χουζουρέματα!

Με ξέπλεκες κοτσίδες και ξυπόλητη σαν αμαζόνα από μάχη, κατέβαινα στην κουζίνα.

Η γιαγιά ήδη ανακάτευε με μια ξύλινη κουτάλα στο γκάζι, το γάλα με την ζάχαρη και το σιμιγδάλι ενώ μου έδινε οδηγίες..

"Άντε φτιάξου και τρέξε να μοιράσεις το γάλα. Στην κυρά Σταυρούλα να πας, που δεν έχουν ζώα, και μην πεις πολλά, θα σε μπλέξει με ιστορίες από τον εμφύλιο και θα αργήσεις. Μόνο να πεις - σου στέλνει γάλα η Αγγελική να φτιάξεις γαλατόπιτα. Και στην κυρά Φωτεινή να πας γάλα και να πεις να σου δώσει και το τάπερ που κρατά όμηρο από το Πάσχα."

Με τέχνη αρχαίου μάγου, οταν γύριζα στο σπίτι ο παππούς, άναβε τον ξυλόφουρνο. Έσκυβε, φυσούσε, έβηχε και κάπου- κάπου πετούσε και καμμιά βρισιά για να ξανάψει πιο γρήγορα η φωτιά.

Σε λίγο εμφανίζονταν στην αυλή σαν να κρατά το δισκοπότηρο η γιαγιά με την γαλατοπιτα. Ο παππούς άνοιγε την πόρτα του φούρνου με προσοχή και εκείνη του την παρέδιδε με το αμίμητο.."κοίτα.. μην την κάψεις σαν πρόπερσι"

Την φούρνιζε ο παππούς και κάθονταν στο σκαμνί απέναντι, με τα χέρια σταυρωμένα στην κοιλιά. Περίμενε ακίνητος με τα μάτια καρφωμένα στον φούρνο, σαν να παρακολουθούσε τελικό ποδοσφαίρου, ενώ κάπου κάπου κοιτούσε το ρολόι του.

Μετρούσε την υπομονή μου η μυρωδιά της ζάχαρης και της κανέλας που ξεπηδούσε από τον φούρνο που είχε ψήσει όλα μου τα παιδικά καλοκαίρια.

Όταν επιτέλους η γαλατόπιτα έβγαινε αχνιστή και μυρωδάτη από τον φούρνο, η γιαγιά έκοβε το πρώτο κομμάτι για την " μικρή λιχούδα"... "ζητώ!" Φώναζα και χτυπούσα τα χέρια από χαρά! Το δεύτερο για τον φούρναρη. "επιτέλους αναγνωρίστηκε η τέχνη μου" έλεγε και σήκωνε το πιρούνι με καμάρι.

Καλή Ανάληψη σε όλη την ομάδα!

Όπως μοσχοβολά ο τόπος από γάλα, ζάχαρη και κανέλα, έτσι να μοσχοβολούν κι οι ζωές μας από αγάπη, πίστη και νοσταλγία για τα όμορφα και τα απλά!

eva asarveli κείμενο και φώτο

2