από τον James Bovard
ΟΠρόεδρος Τραμπ εξέδωσε εκτελεστικό διάταγμα την περασμένη εβδομάδα για τη δημιουργία μιας επιτροπής Make America Healthy Again, υπό την προεδρία του Υπουργού Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, Robert F. Kennedy, Jr. Μεταξύ άλλων στόχων, η επιτροπή θα εξετάσει «την επικράτηση και την απειλή που συνιστά η συνταγογράφηση εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης [SSRIs], αντιψυχωσικών, διεγερτικών, σταθεροποιητών βάρους και φαρμάκων».
Ο Κένεντι έχει εκφράσει ειλικρινά τον κίνδυνο των SSRI, συνδέοντάς τους με πυροβολισμούς στα σχολεία και δηλώνοντας ότι τα μέλη της οικογένειάς του «πέρασαν πολύ χειρότερα όταν απομάκρυναν τα SSRI απ' ό,τι είχαν πάρει ηρωίνη».
Οι απόψεις του Κένεντι καταστρέφουν τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Η Washington Post έκανε ένα βαρύ άρθρο παρουσιάζοντας την εντολή του Κένεντι ως πιο επικίνδυνη από οποιαδήποτε φάρμακα που συνταγογραφούνται σε παιδιά. Για να ανακαλύψει την απόλυτη αλήθεια, η Post απευθύνθηκε στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας, ο οποίος διαβεβαίωσε την Post ότι «τα ψυχιατρικά φάρμακα μπορούν να είναι πολύ αποτελεσματικά και γενικά χορηγούνται στα παιδιά προσεκτικά μετά από θεραπείες πρώτης γραμμής, όπως η θεραπεία ομιλίας».
Πριν από δεκαετίες, ποιος θα περίμενε ότι μια συγγνώμη για το Adderall, το Prozac, το Zoloft και παρόμοια φάρμακα θα ακουγόταν σαν μια πίσσα για τα δημητριακά πρωινού της Kellogg; Η χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων εκτοξεύεται. Οι συνταγές αντικαταθλιπτικών για νέους Αμερικανούς ηλικίας 12 έως 25 ετών αυξήθηκαν κατά 66% μεταξύ 2016 και 2022.
Οι New York Times ανέφεραν πέρυσι ότι πολλοί νέοι έμειναν σε χειρότερη κατάσταση χάρη σε «παρεμβάσεις ψυχικής υγείας». Οι Times παρουσίασαν τον ψυχιατρικό «πληθωρισμό επικράτησης» – μια τεράστια αύξηση των αναφερόμενων ψυχικών ασθενειών μεταξύ των εφήβων που ενθαρρύνονται να βλέπουν τα φυσιολογικά συναισθήματα ως σοβαρές ασθένειες που απαιτούν παρέμβαση. Η ψυχολόγος Lucy Foulkes του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης παρατήρησε ότι τα σχολικά προγράμματα «δημιουργούν αυτό το μήνυμα ότι οι έφηβοι είναι ευάλωτοι, είναι πιθανό να έχουν προβλήματα και η λύση είναι να τους αναθέσουν σε τρίτους σε έναν επαγγελματία».
Ο Foulkes εξήγησε ότι οι «προσπάθειες ευαισθητοποίησης» ωθούν τους νέους «να ερμηνεύουν και να αναφέρουν ηπιότερες μορφές αγωνίας ως προβλήματα ψυχικής υγείας». Η υποβολή τέτοιων καταγγελιών «οδηγεί ορισμένα άτομα να βιώσουν μια γνήσια αύξηση των συμπτωμάτων, επειδή η επισήμανση της δυσφορίας ως πρόβλημα ψυχικής υγείας μπορεί να επηρεάσει την αυτοαντίληψη και τη συμπεριφορά ενός ατόμου με τρόπο που είναι τελικά αυτοεκπληρούμενος».
Όπως ένα καρτούν του New Yorker από τη δεκαετία του 1950, οι ψυχιατρικές διαγνώσεις έχουν γίνει σύμβολα κατάστασης, που προωθούνται από προγράμματα «κοινωνικής-συναισθηματικής μάθησης» με λάδι φιδιού. Ο κλινικός ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, Darby Saxbe, προειδοποιεί ότι οι ετικέτες ψυχικών ασθενειών «έχουν γίνει ένας δείκτης ταυτότητας που κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται ξεχωριστοί και μοναδικοί. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα γιατί αυτή η σύγχρονη ιδέα ότι το άγχος είναι μια ταυτότητα δίνει στους ανθρώπους μια σταθερή νοοτροπία, λέγοντάς τους ότι είναι αυτοί που είναι και θα είναι στο μέλλον». Οι ψυχιατρικές ετικέτες μπορούν να γίνουν μια μπάλα-και-αλυσίδα που οι άνθρωποι σέρνουν πίσω τους. Οι ατελείωτες παρουσιάσεις στην τάξη για την ψυχική υγεία υποκινούν τον «συν-μηρυκασμό» – η υπερβολική συζήτηση για τα προβλήματά του – που ξυπνά μνήμες από τα πρώτα ραντεβού από την κόλαση.
Ο Ουγγροαμερικανός ψυχίατρος Thomas Szasz προειδοποίησε τον περασμένο αιώνα: «Οι ψυχίατροι κατασκευάζουν νοητικές διαγνώσεις με τον τρόπο που το Βατικανό κατασκευάζει αγίους». Όμως, οι διαμαρτυρίες του Szasz και άλλων αντιφρονούντων δεν έκαναν τίποτα για να αποτρέψουν μια απάτη.
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας απαριθμεί τώρα περισσότερες από 300 ψυχικές ασθένειες, πέντε φορές περισσότερες από αυτές που όριζε τη δεκαετία του 1960. Ο Dr. Allen Frances, γράφοντας στο Psychology Today , προειδοποίησε ότι το τελευταίο DSM περιείχε «πολλές αλλαγές που φαίνονται σαφώς ανασφαλείς και επιστημονικά αβάσιμες» και «είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μαζική υπερδιάγνωση και επιβλαβή υπερβολική φαρμακευτική αγωγή».
Αφού το DSM επαναπροσδιόρισε τον αυτισμό στη δεκαετία του 1990, το ποσοστό αυτισμού «πολλαπλασιάστηκε γρήγορα σχεδόν 100 φορές». Χάρη σε έναν άλλο επαναπροσδιορισμό του DSM, ο «αριθμός Αμερικανών παιδιών και εφήβων που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για διπολική διαταραχή αυξήθηκε 40 φορές» μεταξύ 1993 και 2004, ανέφεραν οι New York Times . Ο ψυχίατρος Laurent Mottron παραπονέθηκε το 2023 ότι η τελευταία έκδοση του DSM «είναι γεμάτη αόριστους και ασήμαντους ορισμούς και διφορούμενη γλώσσα που διασφαλίζει ότι περισσότεροι άνθρωποι εμπίπτουν σε διάφορες, μη φυσιολογικές κατηγορίες».
Το DSM παρέχει έναν οδικό χάρτη για την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Ο νόμος για τους Αμερικανούς με Αναπηρίες (ADA) υποχρεώνει τα σχολεία και τα πανεπιστήμια να παρέχουν «εύλογη διαμονή» σε μαθητές που ισχυρίζονται ότι έχουν αναπηρία, σωματική ή πνευματική. Ακόμη και πριν από την πανδημία, έως και το 25% των φοιτητών στα κορυφαία κολέγια «ταξινομούνταν ως άτομα με ειδικές ανάγκες, κυρίως λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη ή το άγχος, δίνοντάς τους το δικαίωμα σε μια διευρυνόμενη σειρά ειδικών καταλυμάτων, όπως μεγαλύτερος χρόνος για να δώσουν εξετάσεις», ανέφερε το 2018 η Wall Street Journal. σχολεία, όπου «οι λευκοί μαθητές… έχουν 10 φορές περισσότερες πιθανότητες από τους Ασιάτες μαθητές να έχουν χαρακτηρισμό [αναπηρίας] που επιτρέπει επιπλέον χρόνο», ανέφεραν οι New York Times .
Μεταξύ 2008 και 2019, ο αριθμός των προπτυχιακών φοιτητών που διαγνώστηκαν με άγχος αυξήθηκε κατά 134%, 106% για κατάθλιψη, 57% για διπολική διαταραχή, 72% για ADHD, 67% για σχιζοφρένεια και 100% για ανορεξία, σύμφωνα με το National College Health Assess Οι αγώνες των φοιτητών εκτοξεύθηκαν στα ύψη μετά τις διακοπές λειτουργίας του Covid. Μια ανάλυση του Πανεπιστημίου της Βοστώνης σε φοιτητές σε σχεδόν 400 πανεπιστημιουπόλεις το 2022 διαπίστωσε ότι «το 60% των ερωτηθέντων πληρούσε τα κριτήρια για «ένα ή περισσότερα προβλήματα ψυχικής υγείας, αύξηση σχεδόν 50% από το 2013» .
Αναγνώρισα ότι το DSM γινόταν απελευθέρωση μετά την παρουσία μου στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας το 1986 στην Ουάσιγκτον. Ακολουθούν μερικά riff από ένα άρθρο του Detroit News που έγραψα εκείνη την εποχή:
Το APA σέρβιρε στους παρευρισκόμενους μια παρτίδα φρέσκων ψυχικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της «προεμμηνορροϊκής δυσφορικής διαταραχής». Η APA λέει ότι τα συμπτώματα αυτής της «ψυχικής ασθένειας» περιλαμβάνουν «ευερεθιστότητα», «έντονη κόπωση» και «αρνητική αξιολόγηση του εαυτού». Σύμφωνα με τον ορισμό της APA, το ένα τρίτο όλων των γυναικών τρελαίνονται μία φορά το μήνα.
Η δεύτερη πρόσφατα διορισμένη ψυχική ασθένεια είναι ο «αυτοκαταστροφικός τύπος προσωπικότητας», γνωστός προηγουμένως ως κοινός ή μαζοχισμός τύπου κήπου. Τα συμπτώματα για αυτή τη διαταραχή βαθμού περιλαμβάνουν, «παράπονα, άμεσα ή έμμεσα, ότι δεν εκτιμάται», «απορρίπτει επανειλημμένα ευκαιρίες για ευχαρίστηση» και «παραμένει σε σχέσεις στις οποίες οι άλλοι... τον εκμεταλλεύονται». Φέρτε το Valium!
Η τρίτη «ανακάλυψη» ήταν εγγυημένη ότι θα αυξήσει τη δημοτικότητα της APA στους δικαστικούς δικηγόρους. Η APA αποφάσισε προσωρινά ότι όποιος επίμονα φαντασιώνεται ή εξαναγκάζει ενεργά ένα άτομο που δεν συναινεί να κάνει σεξ πάσχει από «παραφιλικό βιασμό». Με άλλα λόγια, ένας άνθρωπος θα έπρεπε να είναι τρελός για να βιάσει κάποιον. Όπως δήλωσε ένας διαδηλωτής στη συνεδρίαση της APA, «η σεξουαλική επίθεση είναι έγκλημα – όχι ψυχική διαταραχή». Η Επιτροπή Γυναικών της APA είπε ότι η νέα κατηγορία θα «προσφέρει μια άμεση έκκληση παραφροσύνης για οποιονδήποτε κατηγορείται για βιασμό».
Εάν οι συρρικνώσεις καθάρισαν μόνο τα πορτοφόλια των ανθρώπων, τότε δεν θα ήταν πιο επιβλαβείς από τον μέσο πολιτικό σας. Αλλά οι ψυχίατροι στις μέρες μας βασίζονται συστηματικά σε φάρμακα που μετρούν το μυαλό και σε θεραπείες ηλεκτροσόκ που καταστρέφουν το μυαλό. Μερικοί ψυχικοί ασθενείς αναπτύσσουν συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον ως αποτέλεσμα πολλών ετών βαριάς φαρμακευτικής αγωγής. Η «θεραπεία» ηλεκτροπληξίας – εκτός από τρομακτική εμπειρία – μερικές φορές προκαλεί μόνιμη απώλεια μνήμης, καθιστώντας έτσι πιο δύσκολο για τον ασθενή να χειριστεί την πραγματικότητα.
Έχουμε νέες ψυχικές ασθένειες όχι λόγω νέων ανακαλύψεων στην κατανόηση του νου, αλλά επειδή οι ψυχίατροι θέλουν περισσότερα χρήματα και περισσότερη εξουσία πάνω από εμάς τους υπόλοιπους. Οι συρρικνώσεις έχουν γενικά κακό μέσο όρο για τη θεραπεία γνωστών ψυχικών προβλημάτων – αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να δημιουργήσουν νέες «ασθένειες» που υποτίθεται ότι μπορούν να θεραπεύσουν μόνοι τους. Αλλά ένας απατεώνας με MD εξακολουθεί να είναι απατεώνας.
Το carping μου δεν έκανε τίποτα για να επιβραδύνει τα λευκά ντυμένα hucksters . Το 2019, η Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία χαρακτήρισε επίσημα τον παραδοσιακό ανδρισμό ως de facto ψυχική ασθένεια. Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές τους αναφέρουν συγκεκριμένα ότι ο «στωικισμός» και άλλα χαρακτηριστικά είναι «συνολικά επιβλαβή». Ο Μάρκος Αυρήλιος γύρισε στον τάφο του; Προφανώς, αντί να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις, οι άνθρωποι υποτίθεται ότι περνούν τη ζωή τους κλαψουρίζοντας για να συρρικνώνονται και ναρκώνονται κατάλληλα. Τουλάχιστον πριν από την τρέχουσα χορήγηση, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων αποτελούσε ένα σκουλήκι για τη Big Pharma και είναι απίθανο να εκθέσει ή να παραδεχτεί τη μακροπρόθεσμη βλάβη από φάρμακα που μπορεί να μουδιάσουν εν μέρει τα μυαλά.
Οι ψυχίατροι έχουν βοηθήσει ορισμένα άτομα να κατανοήσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να αντιμετωπίσουν πιο επιδέξια την καθημερινή πραγματικότητα. Αλλά οι πλαστές ψυχικές ασθένειες έχουν μετατρέψει εκατομμύρια υγιείς Αμερικανούς σε «ψυχικούς ασθενείς», σύμφωνα με τον Δρ Άλεν Φράνσις.
Αλλά αυτός ο κίνδυνος θέτει επίσης βαθιά σε κίνδυνο την ελευθερία. Η αφθονία των νέων διαγνωστικών ετικετών ενθαρρύνει τους ανθρώπους να θεωρούν τον εαυτό τους ως ψυχολογικά εύθραυστους . Στην πραγματικότητα, ο νόμος για τους Αμερικανούς με Αναπηρίες ανταμείβει άτομα που απαιτούν «εύλογες προσαρμογές» (επιπλέον χρόνο για εξετάσεις, χωρίς προθεσμίες, κ.λπ.) επειδή είναι καταθλιπτικοί ή ανήσυχοι. Αυτά τα κίνητρα δημιουργούν μια καθοδική πολιτικο-ψυχολογική σπείρα.
Η επιτροπή του Κένεντι θα υποβάλει έκθεση στον Τραμπ εντός 100 ημερών σχετικά με την «πιθανή υπερβολική χρήση φαρμάκων» και άλλους μη αναγνωρισμένους κινδύνους για την υγεία στην Αμερική. Ας ελπίσουμε ότι η επιτροπή θα παραδώσει μια εκπληκτική, καλά τεκμηριωμένη έκθεση που θα βοηθήσει τους ανθρώπους να αναγνωρίσουν πώς οι ψυχίατροι έχουν επινοήσει ετικέτες που έχουν αφήσει εκατομμύρια Αμερικανούς στο έλεός τους.
https://jimbovard.com/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου