Βεβαίως ο τουρισμός είναι μια προσοδοφόρα πηγή εσόδων για συμπολίτες μας και για το κράτος. Αλλά όχι η μαφιόζικη εκδοχή του η οποία κυριάρχησε στην Ελλάδα. Η ακραία εκμετάλλευση δεν είναι τουρισμός. Είναι μαφιόζικος καπιταλισμός. Και με αυτήν την εκδοχή του καπιταλισμού βρίσκομαι καθολικά αντίθετος. Απο τα εισιτήρια ως τις παραλίες και τις τιμές των καταστημάτων, επικρατεί μια μαφιόζικη αντίληψη. Ό,τι αρπάξουμε. Κανένα ενδιαφέρον για το αν και του χρόνου θα υπάρχει κάτι που θα κινεί την κοινωνία και την οικονομία. Η μαφιόζικη αντίληψη της αγοράς δεν με ενδιαφέρει. Πολιτικά και όπως αλλοιώς βρίσκομαι απέναντί της. Εξέλιπε η αίσθηση του μέτρου. Να κερδίσουν, βεβαίως, να βγάλουν το μεροκάματό τους. Αλλά με όρους αξιοπρεπείς και στοιχειώδους πολιτισμού. Απο τους ορισμούς του πολιτισμού δέχομαι του Φρόϊντ: πολιτισμός είναι η καταπίεση των ενστίκτων. Υπάρχει και κάτι άλλο. Η μαφιόζικη συμπεριφορά γίνεται ολοένα και πιο αποδεκτή στην κοινωνία. Και αυτό είναι επικίνδυνο. Παλιά άκουγες νέους ανθρώπους να λένε ότι γνωρίζουν τον τάδε συγγραφέα ή καθηγητή. Σήμερα επαίρονται διότι γνωρίζουν τον νεαρό που κάνει το face control σε γνωστά ξενυχτάδικα.
https://www.anixneuseis.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου