Του ελληνιστή Κρεσέντσιο Σαντζίλιο
Πρέπει να είναι πάνω από εκατό χρόνια που η Ελλάδα βρίσκεται – και δεν μπορεί ή δεν θέλει να βγει – και γυρίζει μέσα στη τροχιά της Γερμανίας, εν μέρει πολιτικά, σχεδόν ολοκληρωτικά όμως οικονομικά. Στην ουσία η ελληνική οικονομική ύπαρξη εξαρτάται, ως προς την εξέλιξή της, κατά έναν πολύ μεγάλο βαθμό από τις σχέσεις με την Γερμανία, οπωσδήποτε ο πρώτος και σημαντικότερος οικονομικός partner της Ελλάδας.
Όπως και να ‘ναι, πάντως, γενικά ένα είναι το βασικό κρατούμενο, όσο και να μην θέλουμε να το παραδεχθούμε: οι σχέσεις Ελλάδας-Γερμανίας είναι σχέσεις υφισταμένου προς προϊστάμενο. Άλλωστε ακριβώς όπως οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ, με μια διαφορά ωστόσο: με την Γερμανία είναι πολιτικο-οικονομικές, ενώ με τις ΗΠΑ είναι πολιτικο-στρατιωτικές. Αμφότερες όμως απαντούν κυρίως στα στρατηγικά συμφέροντα αντίστοιχα της Γερμανίας και των ΗΠΑ, τα ελληνικά συμφέροντα γι’ αυτές τις δύο χώρες όντας απολύτως δευτερεύοντα αν όχι πολλές φορές και τριτεύοντα.
Η ηττημένη στα όπλα απ’ την Ελλάδα Γερμανία κατάκτησε την Ελλάδα αναίμακτα στην οικονομία – μια νίκη που όλο και παρατείνεται στο χρόνο εμπλέκοντας σίγουρα – αυτά κατά κανόνα πάνε πάντα μαζί – και τον πολιτικό τομέα. Επ’ αυτού άλλωστε να μη ξεχνάμε και την μακροχρόνια προ παντός άκρως προσωπική με γλωσσικές και πολιτιστικές καταβολές σχέση πολλών Ελλήνων κυβερνώντων (επί βασιλείας και επί δημοκρατίας) με όλο το γερμανικό εξουσιαστικό κατεστημένο γενικά, μα σχέση από τις βλαβερότερες για τα ελληνικά συμφέροντα.
Αλλά για τους Γερμανούς δεν αρκεί η οικονομία για να «πατάξουν» την Ελλάδα: τους χρειάζεται κάτι βαθύτερο και εξοντωτικότερο: η ιστορία!
Πολύ λοιπόν, πάρα πολύ πρέπει να προσέξουμε αυτή την έντονη προσπάθεια τους (που εξελίσσεται από το 2020) να αλλοιώσουν ούτε λίγο ούτε πολύ την ίδια την ελληνική σύγχρονη ιστορία με την εισαγωγή, μέσω προγραμμάτων και think tanks και με την πλήρη έγκριση(!) των αρμοδίων ελληνικών αρχών, μέσα στα ελληνικά σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για την διαμόρφωση στην ελληνική σπουδάζουσα νεολαία, αλλά και στους διδάσκοντες, μιας τελείως διαστρεβλωμένης έννοιας της ιστορικής πραγματικότητας σχετικά με τα χρόνια της Κατοχής, μια καθεαυτού πλύση εγκεφάλου των Ελλήνων μαθητών και εκπαιδευτικών με σκοπό την αποξένωσή τους και τελικά απώλεια, υπέρ των γερμανικών «δεδομένων», της σχέσης τους με την αληθινή ιστορική μνήμη των γεγονότων εκείνης της εποχής και την παγίδευσή τους μέσα σε ένα θολό τοπίο αυθαίρετων κατοχικών σεναρίων κα ανιστόρητων ανθελληνικών παραδοχών.
Η νεολαία είναι όπως ξέρουμε το μέλλον της κάθε χώρας, και της Ελλάδας, και είναι ακριβώς ετούτη τη νεολαία και μέλλον που η Γερμανία ύπουλα επιχειρεί να χτυπήσει με την επιβολή αυτής της ψευδεπίγραφης «εκπαιδευτικής πλατφόρμας» της, ένας αληθινός δούρειος ίππος, ώστε να εμπεδωθεί σε μια ολόκληρη γενιά «Ελλήνων γερμανικής ιστορικής έμπνευσης και συνείδησης» - το πιο καταστροφικό σχέδιο άλωσης του σύγχρονου Ελληνισμού!
Είναι το πρόγραμμα «MOG / Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα» που χρηματοδοτείται από το γερμανικό ΥΠΕΞ, συντονίζεται από την Γερμανική Σχολή Αθηνών, προωθείται από το «Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας» και προ παντός ξεδιάντροπα και εγκληματικά «συνδιαχειρίζεται από το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.
Μια τρομερή γερμανική επέμβαση από παντού!
Σημειωτέον ότι στην όλη επιχείρηση οικονομικού, πολιτιστικού και πολιτισμικού χαντακώματος της Ελλάδας παίρνουν μέρος και άλλοι γερμανικοί εξειδικευμένοι φορείς «κοινωνικής επιρροής» όπως η «Ελληνογερμανική Συνέλευση» και το «Ταμείο για το Μέλλον» (ακριβώς: για το γερμανικό νεολαίο μέλλον της Ελλάδας!) με την όχι και τόσο πολύ κρυμμένη διάθεση και προοπτική, μέσω της λεγόμενης «διαχείρισης μνήμης», να ευοδωθεί η λήθη για την γερμανική θηριωδία στη Κατοχή, η εξίσωση μεταξύ Γερμανών θυτών και Ελλήνων θυμάτων, επιτιθέμενων και αμυνόμενων, και σε τελευταία ανάλυση η ματαίωση των διεκδικήσεων των γερμανικών πολεμικών οφειλών, μια άλλη επαναφορά στην οικονομία σε βάρος της Ελλάδας.
Το πιο εξοργιστικό και απαράδεκτο είναι ότι το πρόγραμμα «επιμόρφωσης» MOG έχει την γερμανική απαίτηση (την οποία φαίνεται πως η ελληνική εκπαιδευτική ηγεσία δέχτηκε!) οι Έλληνες μαθητές / εκπαιδευτικοί να μάθουν την, κατά γερμανικό ευαγγέλιο, «σύγχρονη οπτική της Ιστορίας» με το σκεπτικό ότι τα ελληνικά σχολεία και βιβλία δεν διαθέτουν «κριτική σκέψη» λόγω «παρωχημένων εθνοκεντρικών απόψεων» που δεν επιτρέπουν - λένε οι πονηροί Γερμανοί – στους μαθητές/εκπαιδευτικούς να «κατανοήσουν την άλλη πλευρά»!
Στη ουσία οι Γερμανοί θέλουν οι Έλληνες να «κατανοήσουν» τα τρομακτικά φονικά γερμανικά εγκλήματα εναντίον του ελληνικού λαού, τις απερίγραπτες καταστροφές και ληστείες ελληνικών αγαθών παντός είδους, την κλοπή τεραστίων χρηματικών ποσών και τιμαλφών, την διάλυση κάθε κοινωνικού ιστού, την ληστεία με το υποχρεωτικό Κατοχικό Δάνειο και την άρνηση αναγνώρισης των γερμανικών επανορθώσεων.
Και ακόμη πιο εξοργιστική είναι η απαξίωση της ελληνικής παιδείας. Άκρως προσβλητικά οι Γερμανοί εξουσιαστές έρχονται για να υποδείξουν στους Έλληνες τον «τρόπο που πρέπει να διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία η Γερμανική Κατοχή»!!
Αδιανόητο για οποιαδήποτε χώρα, δεχούμενο στην Ελλάδα[1]. Είναι δυνατόν;
Μετά απ’ όλα αυτά και όσο καλοπροαίρετοι μπορούμε να είμαστε, το να λέμε ότι για την Ελλάδα είναι μια πραγματική συμφορά να ταλανίζεται μέσα στα γρανάζια της παντοιοτρόπως γερμανικής παρουσίας είναι ατυχώς η πιο συγκλονιστική αλήθεια την οποία δεν ξέρουμε πόσοι Έλληνες κατανοούν επαρκώς και δεν εξανίστανται.
Ας ανατρέξουμε όμως τον χρόνο. Δεν θα είναι καθόλου δύσκολο να παρατηρήσουμε πώς αναφορικά με την Ελλάδα οι Γερμανοί παραμένουν πάντα οι ίδιοι, ειδικά από το 1914 έως σήμερα είναι πάντα οι ίδιοι: μέσα στο γονιδίωμά τους έχει εγκατασταθεί η θα λέγαμε «κυτταρική» έχθρα προς τους Έλληνες, γονιδιακά πλέον είναι η ίδια ράτσα που ακατάπαυστα προσπαθεί με χίλιους τρόπους να εξοντώσει τους Έλληνες, να διαλύσει κυριολεκτικά την Ελλάδα.
Αν μπορούσαν να περιορίσουν την Ελλάδα στα σύνορα της Θεσσαλίας του 19ου αιώνα, και ακόμη πιο κάτω, θα το έκαναν και αύριο κιόλας!
Πρέπει να υπάρχει στα γερμανικά γονίδια ένα ειδικό στέλεχος «εντεταλμένο» για την ελληνική εκμηδένιση ει δυνατόν, το οποίο πρόσκαιρα, κάθε καλοκαίρι, καμουφλάρεται στην ανεμελιά των «τουριστικών χαρών» και της καλοπέρασης των Γερμανών στην θερινή αποικία Ελλάδα, με τις θάλασσες, τις πλαζ, τον ήλιο και τα σουβλάκια που τόσο αρέσουν στους ψυχρούς κι ανάποδους βόρειους Τεύτονες.
Ιστορικά γνωρίζουμε καλά πως ο γερμανικός στρατός έχει υποφέρει τα πάνδεινα εξαιτίας της αντίστασης των Ελλήνων κατά όλη τη διάρκεια των 3½ χρόνων κατοχής. Υπέφερε όσο κανένας άλλος γερμανικός στρατός κατοχής σε άλλη χώρα.
Γι’ αυτό άλλωστε και η αντίδραση καταστολής του υπήρξε τότε η πιο βάναυση, αιματηρή και ανελέητη στην Ελλάδα: ό, τι έκαναν οι Γερμανοί στην Ελλάδα τα χρόνια της κατοχής τους δεν το έκαναν σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης, εκτός από την Σοβιετική Ένωση, σε αγριότητα μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνο που έκαναν στην Σοβιετική Ένωση.
Ελλάδα και Σοβιετική Ένωση υπήρξαν, προς αιώνια δόξα τους, οι δυο χώρες που πιο σθεναρά αντιστάθηκαν στους Γερμανούς προξενώντας τους αναλογικά και τις μεγαλύτερες απώλειες, γι’ αυτό και το «πλήρωσαν» με πολύ περισσότερο αίμα, πόνο, θάνατο και καταστροφές.
Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δυο λαούς σαν έθνος οι Γερμανοί θέλησαν να μειώσουν και να ταπεινώσουν: τον ελληνικό κα τον ρωσικό-σοβιετικό! Ένα μίσος αβυσσαλέο αντίστοιχο με τις απώλειες που υπέστησαν στις δυο χώρες.
Το μίσος των Γερμανών για τους Έλληνες έμεινε, ακόμη και τώρα, μεταλλαγμένο, κάπως, με διαφορετικό ιδεολογικό προσανατολισμό και πρόσημο, αλλά με αναλλοίωτο ρατσιστικό δογματισμό και αναλλοίωτη εθνικιστική απέχθεια, έθνος προς έθνος, στην πολιτική και στην οικονομία, όσο κι αν στα λόγια προσπαθούν να δείξουν το αντίθετο μη κατορθώνοντας ωστόσο αυτά να κρύψουν το άσβεστο αίσθημα υποτίμησης για ο, τι είναι ελληνικό.
http://www.arxeion-politismou.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου