Ο Κύκλος της Ελευθερίας

 

από τον Τζεφ Τόμας

Περιοδικά, προσφέρω μια δήλωση του Σκωτσέζου οικονομολόγου Alexander Tytler, ο οποίος, το 1787, αναφέρθηκε ότι σχολίασε την τότε νέα Αμερικανική Δημοκρατία ως εξής:

Μια δημοκρατία έχει πάντα προσωρινό χαρακτήρα. απλά δεν μπορεί να υπάρξει ως μόνιμη μορφή διακυβέρνησης. Μια δημοκρατία θα συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη στιγμή που οι ψηφοφόροι ανακαλύψουν ότι μπορούν να ψηφίσουν γενναιόδωρα δώρα από το δημόσιο ταμείο. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η πλειοψηφία ψηφίζει πάντα τους υποψηφίους που υπόσχονται τα περισσότερα οφέλη από το δημόσιο ταμείο, με αποτέλεσμα κάθε δημοκρατία να καταρρεύσει τελικά λόγω της χαλαρής δημοσιονομικής πολιτικής, την οποία ακολουθεί πάντα μια δικτατορία.

Η μέση ηλικία των μεγαλύτερων πολιτισμών του κόσμου ήταν περίπου 200 χρόνια. Αυτά τα έθνη πάντα προόδευαν μέσω αυτής της σειράς:

Από τη δουλεία στην ηθική βεβαιότητα.

από την ηθική βεβαιότητα στο μεγάλο θάρρος.

Από το Μεγάλο Θάρρος στην Ελευθερία.

Από την Ελευθερία στην Αφθονία.

από την αφθονία στον εγωισμό.

από τον εγωισμό στον εφησυχασμό.

από την αυταρέσκεια στην απάθεια.

από την απάθεια στην εξάρτηση.

από την εξάρτηση στη δουλεία.

Ο Tytler είχε δίκιο. Υπάρχει ένας κύκλος ελευθερίας. Δεν είναι ατύχημα. Βασίζεται στην ανθρώπινη φύση, η οποία είναι πολυετής. Και δεν είναι κάτι που μπορεί να χειραγωγηθεί για να ανατραπεί ξαφνικά, μόνο και μόνο επειδή οι πολίτες μιας χώρας είναι δυσαρεστημένοι όταν βρεθούν να ζουν σε φθίνοντα στάδια. Πρέπει να παίξει τον εαυτό του.

Ο Tytler ήταν αρκετά λόγιος και είχε καταλήξει στο συμπέρασμά του, βασισμένος στην άνοδο και την πτώση πολλών εθνών, ανά τους αιώνες, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αθηναϊκή Δημοκρατία.

Από την εποχή του Tytler, είμαστε σε θέση να δούμε πολλές πρώην ελεύθερες χώρες να διολισθαίνουν ανελέητα στα τελικά στάδια της παρακμής τους. Για παράδειγμα, οι χώρες της ΕΕ έχουν φύγει περισσότερο από τις χώρες της Βόρειας Αμερικής, και η Βενεζουέλα εξακολουθεί να έχει φύγει περισσότερο.

Όμως, αυτό σημαίνει ότι ο κύκλος είναι πιθανό να παραμείνει σε τάξη σε αυτές τις χώρες με την πάροδο του χρόνου και, σε κάποιο σημείο, σε χρόνια από τώρα, η Βενεζουέλα θα είναι πιθανό να σκαρφαλώσει από το στάδιο της Δουλιάς πριν από την Ευρώπη και σίγουρα πριν από τη Βόρεια Αμερική.

Όμως, αυτό που πολύ λίγοι άνθρωποι μπορούν να τυλίξουν το κεφάλι τους είναι ότι αυτός είναι πράγματι ένας κύκλος.

Οι κύκλοι δεν αντιστρέφονται ποτέ

Ο Κύκλος της Ελευθερίας συνεχίζεται μέχρι να πιάσει πάτο (Bondage), μετά μένει εκεί για λίγο. Ιστορικά, η γενιά που είναι επικεφαλής την ώρα της δουλείας δεν είναι ποτέ υπεύθυνη για την τελική αναγέννηση. Ο πυθμένας πρέπει να συνεχίσει αρκετά για να δημιουργήσει την αναγέννηση μια νέα γενιά ενηλίκων (που σε όλη τους τη ζωή είναι μάρτυρας ότι τα «δωρεάν πράγματα» είναι ψέματα. Καταλαβαίνουν, πολύ καλά, ότι η μόνη τους ελπίδα να έχουν περισσότερα, είναι να αναπτύξουν μια εργασιακή ηθική και να την τηρήσουν. (Οι γονείς τους που ακόμα γκρινιάζουν συνεχίζουν να ελπίζουν ότι θα έρθει ένας αρχηγός και τελικά θα παραδώσει το δωρεάν γεύμα.)

Ο κύκλος είναι μακρύς, καθώς απαιτεί να περάσουν γενιές. Ακριβώς όπως οι άνθρωποι της εποχής της κατάθλιψης στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δούλευαν σκληρά και οι baby boomers ήταν τα κακομαθημένα παιδιά τους που ψήφισαν εκείνους που υπόσχονταν δωρεάν πράγματα, και οι millennials αντιπροσωπεύουν τη γενιά του εφησυχασμού και της απάθειας, έτσι και αυτές οι γενιές πρέπει να γεράσουν και να γλιστρήσουν στην προτού μια νέα και παραγωγική γενιά μπορέσει να δημιουργήσει μια αναγέννηση.

Ήμουν εξαιρετικά τυχερός. Στη χώρα μου, όταν ήμουν νέος, ήμασταν ένας σχετικά φτωχός, αλλά εργατικός λαός που καταλάβαινε ότι αν δεν δουλέψουμε, δεν τρώγαμε. Δεν καταφέραμε να φτιάξουμε σπίτια για εμάς και δεν αγοράσαμε αυτοκίνητο. Επομένως, όλοι, εκτός από τους πραγματικά άπορους, δούλευαν. Οι πραγματικά άποροι είναι πάντα πολύ λίγοι σε οποιαδήποτε κουλτούρα, και ολόκληρη η κοινότητά μας τους φρόντιζε εύκολα, χωρίς κρατική υποστήριξη.

Όμως, μετά ήρθε η δραματική ευημερία. Ένα από τα υποπροϊόντα αυτής της ευημερίας ήταν ότι μια νέα γενιά πολιτικών ξεσηκώθηκε, ελπίζοντας να κερδίσουν χρήματα. Υποσχέθηκαν δωρεάν πράγματα στο κοινό, αλλά επέμειναν ότι πρέπει να μείνουν μόνοι για να κυριαρχήσουν. (Τα διπλά συνθήματά τους ήταν: «Ο λαός μπορεί να λέει τη γνώμη του, αλλά η κυβέρνηση πρέπει να έχει τον τρόπο της» και «Εκλεγήκαμε για να κυβερνήσουμε και να κυβερνήσουμε, θα το κάνουμε».)

Αλλά λίγοι από εμάς τους αμφισβητήσαμε, σκάψαμε στα πόδια μας και, με τον καιρό, κερδίσαμε τη συντριπτική υποστήριξη από τους ανθρώπους μας. Έπρεπε να καταστρέψουμε δύο διαδοχικές κυβερνήσεις, αλλά, τελικά, όσοι πολιτικοί ελπιδοφόροι παρέμειναν, κατάλαβαν ότι, αν γίνουν υπερβολικά δεσποτικοί, η καριέρα τους θα τελείωνε. Όπως είπε ο Thomas Jefferson,

Όταν η κυβέρνηση φοβάται τους ανθρώπους, υπάρχει ελευθερία. Όταν ο λαός φοβάται την κυβέρνηση, υπάρχει τυραννία.

Την εποχή του Τζέφερσον, η Αμερική ήταν ένα σύνορο. Όσοι πήγαν εκεί για να βρουν την ελευθερία από την καταπίεση στην Ευρώπη κατάλαβαν ότι, για να επιβιώσουν εκεί, πρέπει να έχουν ισχυρή εργασιακή ηθική και να είναι απόλυτα αυτοδύναμοι. Σύντομα προστέθηκαν και άλλοι από την Ευρώπη με παρόμοια ηθική.

Αυτοί δεν ήταν άνθρωποι που θα ανέχονταν την κυριαρχία. Αν και οι άποικοι πλήρωναν στον βασιλιά Γεώργιο μόνο ένα πενιχρό φόρο 2%, επαναστάτησαν στην ίδια την αρχή της κυριαρχίας και, χάρη στην επιμονή τους, επικράτησαν. (Θυμηθείτε, η πλειοψηφία τους ήταν αυτάρκης.)

Το ίδιο ίσχυε και στη χώρα μου. Οι άνθρωποι που έχουν ισχυρή εργασιακή ηθική και είναι αυτοδύναμοι μπορεί να είναι ευγενικοί και να μοιράζονται το κοινό, αλλά δεν τους αρέσει να τους υπαγορεύουν. Ως εκ τούτου, όταν αντιτασσόμασταν στην τυραννία που μόλις είχε αρχίσει στη χώρα μας, προσελκύσαμε τρομερή υποστήριξη από το εκλογικό σώμα. (Και πάλι, η πλειοψηφία ήταν αυτοδύναμη.)

Η Κούβα, σήμερα μόλις ξεσπά από το έδαφος στην αναγέννησή της. Αν και δεν είναι ακόμα κατανοητό από τον περισσότερο κόσμο, μια νεότερη γενιά εμπόρων ελεύθερης αγοράς έχει ενηλικιωθεί σε μια χώρα όπου τα «δωρεάν πράγματα» ήταν ένα προφανές ψέμα. Οι γονείς τους παραμένουν εφησυχασμένοι και απαθείς, ενώ η νέα γενιά μεταμορφώνει τη χώρα της από κάτω προς τα πάνω και η πορεία της είναι ασταμάτητη.

Εάν υπάρχει ένα μάθημα που πρέπει να μάθουμε εδώ, είναι ότι ένας Κύκλος Ελευθερίας υπάρχει και υπήρχε πάντα και καθοδηγείται από την ανθρώπινη φύση. Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν βρίσκονται στην καθοδική στροφή του κύκλου, γίνονται εφησυχασμένοι και απαθείς, όπως περιγράφει ο Tytler. Διαφορετικά έξυπνοι, μορφωμένοι άνθρωποι μάταια ελπίζουν σε μια Νεράιδα της Ελευθερίας που θα εμφανιστεί στη σκηνή και θα αντιστρέψει τη διαδικασία (αλλά θα συνεχίσει να δίνει τα δωρεάν πράγματα).

Ιστορικά, αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ . Καμία χώρα δεν αντιστρέφει τον κύκλο. Όπως ένα φυτό, πρέπει να πεθάνει πριν συμβεί η ανανέωση.

Έτσι, ο αναγνώστης μπορεί να θέλει να αναλογιστεί πού βρίσκεται η χώρα του στη λίστα με τα στάδια του Tytler. Αν είναι σε ανοδική στροφή, θαυμάσια—η ζωή θα είναι καλή μέχρι να φτάσει στο κεντρικό σημείο του «Αφθονία στον Εγωισμό».

Αλλά εκείνοι των οποίων οι χώρες βρίσκονται σε στάδια ύφεσης (ειδικά αν πλησιάζουν στο στάδιο της «Εξάρτησης στη Δουλεία») βρίσκονται σε πιο επικίνδυνη θέση. Πιστεύω ότι το 99,9% από αυτούς θα ενεργήσουν σύμφωνα με την απάθεια και δεν θα κάνουν τίποτα. Μόνο λίγοι θα επιλέξουν την ελευθερία. Αλλά, για να το κάνουν, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η ελευθερία δεν θα τους βρει εκεί που ζουν.

Εκείνοι που αναζητούν την ελευθερία πρέπει να πάνε σε ένα από τα μέρη όπου αυτή τη στιγμή σηκώνεται από το έδαφος ή έχει ήδη ανέβει σε ρολό και βρίσκεται σε ανοδική στροφή του κύκλου.

Σημείωση του συντάκτη: Το πιο επικίνδυνο οικονομικό πείραμα από τον κομμουνισμό έχει μερικούς από τους πλουσιότερους ανθρώπους της Αμερικής να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Πρώτον, οι μεγαλύτεροι πιστωτές της Αμερικής μείωσαν δραστικά τις αγορές των ομολόγων του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ που χρηματοδοτούν τη συνήθεια των μαζικών ελλειμμάτων της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Τώρα, μερικά από τα πιο έξυπνα οικονομικά μυαλά στην Αμερική λένε ότι δεν θα άγγιζαν ούτε το δολάριο ΗΠΑ.

Η έρευνά μας για το θέμα αποκαλύπτει ότι οι δισεκατομμυριούχοι αγοράζουν γρήγορα ένα ειδικό είδος περιουσιακών στοιχείων που τείνει να εκραγεί σε αξία σε περιόδους όπως αυτές.

Κάντε κλικ εδώ για να δείτε τις λεπτομέρειες της έρευνάς μας.

International Man Communiqué