ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

  

Άνοιξη δίχως ευωδιές.               

Άγευστη Πασχαλιά.             

Στον πάγο ήθη κι εποχές,    

με Νόμο Χαρδαλιά!

Έξω σκοτώνει ο ιός,

μέσα οι τηλε-βόμβες…                          

Της λευτεριάς ξέχνα το φως

«θρηνούμε εκατόμβες».            

Φίλοι, γιορτές και εκδρομές,        

εγκάρδια φιλιά                                   

γίνανε θύμησες πικρές,             

ελέω Χαρδαλιά!   

Η άδεια εξόδου-αστραπή                  

κι ο Νόμος τσεκουράτος.                     

Ν’ αυξήσουν ψάχνουν αφορμή              

τα έσοδα στο Κράτος!  

Κινήσεις καταγράφονται.

Διόδια σφραγίζουν.

Τα «θέλω» παραγράφονται.

Μπας κάτι σου θυμίζουν;      

Κρύβονται όλοι απ’ τον ιό 

κι έγιναν μασκοφόροι.               

Με λάπτοπ γράφουν στο Θεό       

ύμνο- οι ρασοφόροι!

Σ’ αυτή τη δίσεκτη χρονιά

στη μαύρη καραντίνα,

χάλασες και την παντρειά  

και κλαίει η Κατίνα.

Στο internet με ένα κλικ  

βρες αγαπητικιά.

Στείλε τραγούδια του Αττίκ.  

Χόρεψε ζεϊμπεκιά.   

Για τις ζωές που χάθηκαν.

Για τη φτωχολογιά.

Γι αγάπες που μαράθηκαν, 

ελέω Χαρδαλιά!   

Και θα κομπάζουν οι σοφοί:        

Το νέφος θ’ αραιώσει            

κι αφού πεθάνουνε πολλοί,            

η πλάση θ’ αναρρώσει.             

Οι άνεργοι θα αυξηθούν           

κι ο κόσμος θα λαλήσει, 

μα η οικονομία μας

θα επανεκκινήσει!

ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΟΡΜΠΑΛΑΣ